Η διαρκής αγωνία των παραγόντων της πόλης, να φαίνονται ισχυροί, κάθε φορά που προκύπτει σημαντικό θέμα για τον τόπο, είναι η αιτία που αυτός ο τόπος δεν έχει κάνει ούτε ένα βήμα μπροστά και -δυστυχώς- κάθε ημέρα που περνάει κάνει και καθοριστικά βήματα προς τα πίσω!
-Γιατί η απόφαση σε σχέση με τον τρόπο αντίδρασης, στην περίπτωση που η κυβέρνηση αποφασίσει να υλοποιήσει, όσα έχουν διαρρεύσει για το στρατόπεδο της Άρτας, να είναι αποκλειστική υπόθεση του δημάρχου και όχι του συνόλου της κοινωνίας;
Απλά γιατί ο δήμαρχος, έχει ανάγκη να φανεί ισχυρός, προς στιγμήν βεβαίως. Μέχρι να μην γίνουν όσα διαβεβαιώνει τώρα και μετά να φταίνε οι άλλοι και όχι ο ίδιος.
Η υπόθεση της αντίδρασης και στην συνέχεια της διεκδίκησης, για την τύχη του στρατοπέδου, έπρεπε να είναι υπόθεση όλης της κοινωνίας και αυτή, μέσω των θεσμοθετημένων διαδικασιών, να κινητοποιηθεί. Μόνο έτσι θα προκύψει αποτέλεσμα.
Όμως ζούμε στην εποχή Τσιρογιάννη, που όλα είναι δήθεν. Εφησυχάζει ο ίδιος και καθησυχάζει την κοινωνία, μέχρι που να έρθουν τα κακά μαντάτα και φυσικά τότε ο τόπος θα πληρώσει… Ο ίδιος δεν γνωρίζει τον όρο αυτοκριτική.
Για ν’ ακολουθήσουν και τα χειρότερα, τα οποία με μαθηματική ακρίβεια, θα καταστήσουν την φημισμένη Άρτα, ένα μικρό χωριό έξω απ’ τα Γιάννενα.
Που σημαίνει άμεση αντίδραση. ΄
-Αλλά από ποιόν;
-Απ’ όσους σήμερα, υποκλίνονται στον Τσιρογιάννη;
