A+ R A-
17 Οκτωβρίου 2018

ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ

Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013 14:39

Καλό σου ταξίδι, Αλέξανδρέ μας

Καλό σου ταξίδι, Αλεκάκι

του πόνου και της ορφάνιας.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα

που σε σκεπάζει

 

 

Έφυγε ο Αλέξανδρος Μάλλιος, ο αδελφός της νύφης Αλεξάνδρας που ο γάμος της πνίγηκε στο αίμα και στη στάχτη τα χαράματα της 16ης Αυγούστου 1943. Δευτέρα 10.30 το πρωί έκλεισε για πάντα τα μάτια του και αναχώρησε για το μεγάλο κι αγύριστο ταξίδι, ύστερα από ταλαιπωρία μερικών μηνών και αλλεπάλληλες μάχες με την επάρατο νόσο.

84 χρονών ο Αλέξανδρος Μάλλιος κουβάλησε στη ζωή του όλη την έκταση κι όλο το βάθος της σφαγής του Κομμένου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής τη Δευτέρα 16 Αυγούστου 1943. Και αποθήκευσε στην ψυχή του το φρικτό και απίστευτο οικογενειακό δράμα, καθώς επιστρέφοντας στο σπίτι του το απόγευμα εκείνης της μέρας βρέθηκε μπροστά στον εφιάλτη μιας τρομερής καταστροφής, που δε χωρά στο μυαλό του ανθρώπου: στάχτη το σπίτι και στα χαλάσματα 40 εκτελεσμένοι. Μεταξύ αυτών τα εφτά αδέρφια του, ο πατέρας του Θεόδωρος, η μητέρα του Βασιλική, η νύφη τους Αριστέα, ο γαμπρός Θεοχάρης από τον Παχυκάλαμο Άρτας και οι συγγενείς του που τον συνόδευαν στο γάμο του.

Η ιστορία του γάμου της Αλεξάνδρας και της φρίκης του ολοκαυτώματος αποτυπώνεται στο μυθιστόρημα του Δημήτρη Βλαχοπάνου «Αγαπημένη μου αδελφή Αλεξ… Μια αληθινή ιστορία», που τούτες τις μέρες πρόκειται να τιμηθεί στο Αίγιο, την Αθήνα, την Κόρινθο και τον δικό μας Άγιο Σπυρίδωνα.

Καλό σου ταξίδι, Αλεκάκι του πόνου και της ορφάνιας. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει.

martiriko-kommeno.gr

Ο Γιώργος Λέτσος, απ’ την Φιλιππιάδα

παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς

του Ευτυχία Καραμούτσου

 

 

 

Ωραίο το νέο ζευγάρι, ωραία και πρωτότυπη η τελετή. Δεν πήγαν οι νεόνυμφοι στο δημαρχείο, αλλά πήγε ο δήμαρχος Ζηρού Δημήτρης Γιολδάσης στο «Κτήμα Τσουμάνης», όπου έγινε η γαμήλια τελετή. Ο επιχειρηματίας Γιώργος Λέτσος απ’ την Φιλιππιάδα παντρεύτηκε την εκλεκτή της καρδιάς του Ευτυχία Καραμούτσου, ενώ ως κουμπάροι υπέγραψαν το σχετικό πρωτόκολλο, οι φίλοι του ζευγαριού Δημήτρης Χουλιάρας και Δανάη Καραμάνη.

Τρικούβερτο το γλέντι που ακολούθησε, μιας και δεν χρειάστηκε κανένας εκ των προσκεκλημένων να μετακινηθεί.

Βίον ανθόσπαρτον, ευχόμαστε στο νεαρό ζευγάρι.

Κυριακή, 10 Νοεμβρίου 2013 17:23

Ους ο Θεός συνέζευξεν…

Ο Γιάννης Καραμπέτσης

και η Ράνια Ιωάννου, παντρεύτηκαν

το περασμένο Σάββατο στην Αγία Θεοδώρα…

 

 

 

Ωραίο ζευγάρι… Απαστράπτουσα η νύφη… Η τελετή πολύ καλύτερη στην Αγία Θεοδώρα το περασμένο Σάββατο, όπου «ο Θεός συνέζευξεν» τον λογιστή Γιάννη Καραμπέτση (υιός του μακαρίτη Γούλα Καραμπέτση) και την δικηγόρο Ράνια Ιωάννου (κόρη του μηχανικού Γιάννη Ιωάννου). Κουμπάρος ήταν ο φίλος του ζευγαριού Βασίλης Μπουκοβάλας

Εκατοντάδες οι φίλοι του ζευγαριού κατέκλυσαν και το εσωτερικό της εκκλησίας, αλλά και το μεγάλο προαύλιο, όπου οι ευχές για βίον ανθόσπαρτον περίσσεψαν και το ζευγάρι, όπως και οι δικοί τους άνθρωποι, έδειχναν το χαίρονται ιδιαίτερα.

Η συνέχεια στο ΚΤΗΜΑ ΛΟΥΤΣΑΡΗΣ, όπου τα πάντα ήταν τόσο καλά, ανάλογα της διάθεσης του ζευγαριού, για την πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής τους. Κατάμεστη η μεγάλη αίθουσα, με φίλους τους ζευγαριού κυρίως. Νέα παιδιά, φίλοι του ζευγαριού με έκδηλη την χαρά για την μοναδική στιγμή των φίλων τους. Είμαστε και κάποιοι λιγότερο νέοι, κυρίως φίλοι των οικογενειών του ζευγαριού, στα ορεινότερα της αίθουσας…

Εντυπωσιακή η είσοδος του ζευγαριού στην αίθουσα, όπου οι νεόνυμφοι αποφάσισαν να μην κινηθούν κατά τα συνηθισμένα. Μετά τον πρώτο χορό του ζευγαριού, η πίστα του μαγαζιού γέμισε νέα παιδιά, τα οποία χόρεψαν και δημιούργησαν μια πολύ ωραία εικόνα…

Ακολούθησαν τα παραδοσιακά τραγούδια, για τη νύφη και το γαμπρό αρχικά, την οικογένεια ακολούθως, όπου το κέφι ήταν διάχυτο, για την μοναδική στιγμή του ζευγαριού…

Πολλές ευχές και απ’ την ΓΝΩΜΗ προς το νέο ζευγάρι. Να είναι ευτυχισμένοι και αισιόδοξοι και να ξανανταμώσουμε, σε άλλες χαρές.

 

Έχουμε και πολύ ωραίο φωτορεπορτάζ και απ’ τον γάμο και απ’ το γλέντι, με τις φωτογραφίες που μας παραχώρησε ο καλός φωτογράφος Δήμος Βήχας.

 

ra-2

 

ra-3

 

ra3-a

 

ra4

 

ra5

 

ra5-a

 

ra6

 

ra7

Σάββατο, 02 Νοεμβρίου 2013 06:32

Και με τις ευλογίες της εκκλησίας…

Πρώτα ο θρησκευτικός γάμος του Βασίλη και της Έλενας, ακολούθησε η βάφτιση της Παρθενίας – Μυρσίνης και η συνέχεια εξόχως ενδιαφέρουσα στο ξενοδοχείο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ…

 

 

 

Και με τις ευλογίες της εκκλησίας, ο γάμος του δικηγόρου και υποψήφιου βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Τσίρκα και της επίσης δικηγόρου Έλενας Βλαχοπάνου. Το μυστήριο έγινε στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στην Άρτα, την περασμένη Κυριακή και κουμπάροι ήταν οι συνάδελφοι του ζευγαριού Γιάννης Καϊντάσης, Σοφία Τσώλα και Λουΐζα Κατσώρα. Ακολούθησε η βάφτιση της κόρης του ζευγαριού, στην οποία ο νονός Ιωσήφ Γκίκας, γεωπόνος απ’ τον Άγιο Σπυρίδωνα και φίλος του ζευγαριού, χάρισε τα ονόματα Παρθενία και Μυρσίνη.

Η συνέχεια, στις κατάμεστες αίθουσες του ξενοδοχείου ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ, όπου το ζευγάρι δεξιώθηκε τους πάρα πολλούς φίλους του και όπως ήταν αναμενόμενο το γλέντι κράτησε μέχρι το πρωί της Δευτέρας. Όλοι εκεί, έχοντας τις καλύτερες ευχές, για το πανέμορφο ζευγάρι.

Ο Χρήστος Φωτίου, με την ορχήστρα του, είχε φροντίσει να κρατάει πάντα ψηλά τον δείκτη του κεφιού, ενώ τα καλύτερα σχόλια για τις χορευτικές του ικανότητες απέσπασε ο κουμπάρος Γιάννης Καϊντάσης. Ο πατέρας της νύφης Δημήτρης Βλαχοπάνος, όταν δεν περιερχόταν τα τραπέζια των φίλων του και αποφάσιζε να χορέψει, έδειχνε ότι τον κατέχει τον χορό, ενώ ο πατέρας του γαμπρού Δημήτρης Τσίρκας, ιδιαίτερα χαρούμενος, όπως ήταν λογικό, τα είπε με όλους τους καλεσμένους…

Μεταξύ των πολιτικών φίλων του ζευγαριού το μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Μπαλάφας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Κώστας Μπάρκας και Όλγα Γεροβασίλη.

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013 19:53

Όσο υπάρχουν άνθρωποι

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ από

την κα ΕΥΑ ΚΑΤΣΙΚΑ,

μετά τον θάνατο του συζύγου της

 

 

 

 

Πέρασαν πενήντα μέρες, απ’ τον ξαφνικό θάνατό σου. Για μένα δεν έφυγες, θα είσαι πάντα ο δικός μου Χρήστο, νέος, μεσήλικας, γέρος, αλλά πάντα ερωτευμένος, με την Εύα σου, την μάννα σου, όπως με αποκαλούσες. «Εσύ είσαι πιο δυνατή από μένα», μου έλεγες. «Παίρνω δύναμη απ’ τον Θεό», σου έλεγα.

Σε ξυπνούσα για να δεις τον ήλιο, που κοκκίνιζε στα τούρκικα παράλια και σου έλεγα: «Έλα Χρήστο, δε αυτό και δόξαζε τον Θεό, που και σήμερα είμαστε ζωντανοί».

Θεωρώ ιερή υποχρέωση για την γαλήνη της ψυχής σου, να ευχαριστήσω πρώτα τον Θεό και μετά τους ανθρώπους, που στάθηκαν δίπλα μου. Ξέρω ότι δεν έχουν ανάγκη, απ’ την δημοσιοποίηση του ονόματός τους. Είναι όλοι τους σεβαστά μέλη της αρτινής κοινωνίας. Το κάνω για σένα, να είσαι ήσυχος.

Θέλω να ευχαριστήσω τους γιατρούς και το προσωπικό στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και την Εντατική Μονάδα, όπου έγινε το ανθρωπίνως δυνατό, αλλά το τέλος ήρθε για σένα. Ευχαριστώ τον καλό μας Λάκη Τσιάκα, που αφού ειδοποιήθηκε από σένα, βρέθηκε δίπλα σου, μαζί με τον Β. Μπαλάσκα και τον Γ. Μπαλαδήμα και έπραξαν τα δέοντα.

Ευχαριστώ τον Γ. Ρουβίνα, τον Δημ. Πλεύρη, τον Κώστα Προύβα, τον εξαίρετο δικαστικό λειτουργό Αλ. Νικάκη, τον Β. Νούλη και την Σπ. Μούτσιου, τον Διομ. Τσιμπερλένιο, τον Δ. Μπόκο και την Βάσω Μπανταλούκα.

Ιδιαίτερα ευχαριστώ την Φρειδερίκη Μόσιαλου, για την ανθρωπιά της και τη γαλήνη που μου χαρίζει, εκεί ανάμεσα στους τάφους των αγαπημένων μας. Χίλια ευχαριστώ στην οικογένεια του Βασίλη Σίτα και τον Θωμά Σάλλα, την οικογένεια του Γεράσιμου Θεοδώρου στο Μενίδι. Ευχαριστώ την Λόλα Σακκά και τον πατέρα της. Την Βάσω Κρανιώτη, που έβαλε στην άκρη τον πόνο της και στάθηκε δίπλα μου. Την πολυαγαπημένη Δέσποινα Κοντογιάννη και την Ντορίτα μου.

Τέλος ευχαριστώ την εφημερίδα «Η ΓΝΩΜΗ», που με φιλοξένησε.

 

ΕΥΑ ΚΑΤΣΙΚΑ

 

Υ.Γ. Κλείνοντας ο πρώτος κύκλος του πένθους θέλω να πως στους «πελάτες – ευεργετηθέντες» από τον δικηγόρο Χρήστο Κατσίκα, ο οποίος έφερε σε πέρας μεγάλες και δύσκολες υποθέσεις, ας φερθούν όπως αρμόζει στην ηθική της αστικής τάξης, όπου ανήκουν. Έτσι θα μπορέσω να κάνω κι εγώ δωρεά στην εντατική μονάδα του Νοσοκομείου Άρτας, εκεί που άφησε την τελευταία του πνοή ο άνδρας μου.

 

Με όλο το σεβασμό, η μη έχουσα αστική συνείδηση

ΕΥΑ ΚΑΤΣΙΚΑ

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013 07:09

Σίγησε η φωνή του ελληνικού μπάσκετ

Έφυγε

από τη ζωή

ο Φίλιππος Συρίγος

 

 

 

 

Αργά το βράδυ της Κυριακής έχασε τη μάχη για τη ζωή ο Φίλιππος Συρίγος, σε ηλικία 65 χρονών. Ο δημοσιογράφος αγωνιζόταν τον τελευταίο καιρό να ξεπεράσει το πρόβλημα της υγείας του αφού είχε χτυπηθεί από τον καρκίνο. 

Ήταν από τους πιο έμπειρους έλληνες αθλητικογράφους και η φωνή του είχε συνδεθεί με τον ιστορικό ευρωπαϊκό τίτλο που κέρδισε η Εθνική ομάδα στο Ευρωμπάσκετ του 1987: Ο Συρίγος ήταν ο άνθρωπος που περιέγραψε για τη δημόσια τηλεόραση τον τελικό της 14ης Ιουνίου 1987 κόντρα στην ΕΣΣΔ και μαζί ολόκληρη την πορεία της ελληνικής ομάδας προς τον θρίαμβο.

Το όνομά του είχε ταυτιστεί με το μπάσκετ και την άνθισή του στη χώρα μας. Η καριέρα του στη δημοσιογραφία άλλωστε ξεκίνησε τη χρονιά που το άθλημα γνώρισε την πρώτη του μεγάλη ευρωπαϊκή διάκριση, το 1968.

Τη δεκαετία του ‘80 ο Φίλιππος Συρίγος εργάστηκε στην ΕΡΤ, αρχικά με τις περιγραφές του στις σαββατιάτικες τηλεοπτικές μεταδόσεις αγώνων. Εκτός από το μπάσκετ ειδικευόταν και στις μεταδόσεις των αγώνων κολύμβησης.

Για πολλά χρόνια συνεργαζόταν σταθερά με την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία». Αργότερα εντάχθηκε στη δημοσιογραφική ομάδα της Nova όπου παρέμεινε μέχρι τέλους.

Δ.Κ.

athensvoice.gr

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013 06:19

Χρήστος Αλεξ. Κατσίκας / Αναμνήσεις

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ ΧΑΛΚΙΑ

Δικηγόρου

 

 

 

 

 

Τίποτα δεν προδίκαζε ότι το βράδυ της 3ης Σεπτέμβρη 2013 θα ήταν το τελευταίο. Είχαμε περάσει πάρα πολλά βράδια αυτό το καλοκαίρι στο Καφέ της «Πλατείας Διαμάντη» δίπλα από την προτομή του Αρτινού ποιητή Γιώργου Κοτζιούλα και είχαμε θυμηθεί τόσα και τόσα από το παρελθόν.

Αρχικά τα παιδικά μας χρόνια, όταν για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 1948 συναντηθήκαμε στο Β’ Δημοτικό Σχολείο της Άρτας μαθητές της πρώτης τάξης που λόγω επίταξής του κάναμε μάθημα στην Εκκλησία του Αγίου Νικόλαο. Εκεί βάλαμε τα πρώτα γερά θεμέλια της φιλίας μας η οποία συνεχίστηκε στα Γυμνασιακά μας χρόνια. Θυμηθήκαμε τις παρέες μας, τον Ντίνο, τον Αλέκο, το Στέφανο, το Λάκη, το Χρήστο, το Θανάση, τα γλεντάκια μας στη μικρή τότε Άρτα ιδιαίτερα τις μέρες της αποκριάς , τις εκδρομές μας στο Μενίδι με ποδήλατα Καθαρή Δευτέρα και Πρωτομαγιά , τις ποδοσφαιρικές κόντρες των τοπικών ομάδων Παναμβρακικού   και Αετού, τα λιγοστά στέκια μας με πρώτο το Γόρη απέναντι από τα λαλιά σφαγεία.

Θυμηθήκαμε μετά τα φοιτητικά μας χρόνια κάποιοι στη Θεσσαλονίκη και κάποιοι στην Αθήνα ,αλλά βρίσκαμε τον τρόπο να επικοινωνούμε. Ταξίδια εγώ στη Θεσσαλονίκη και φιλοξενία από εσένα και ταξίδια εσύ στην Αθήνα και φιλοξενία από εμένα. Θυμηθήκαμε τις διακοπές μας στην Άρτα για τις γιορτές Χριστουγέννων, Πάσχα και καλοκαιρινούς μήνες. Τη συμπλοιοκτησία μας στην ξύλινη βαρκούλα που αγοράσαμε στο Πέραμα και φέραμε στο Μενίδ , τις ιδιωτικές κατασκηνώσεις στην Κορωνησία με τα πολλά ευτράπελα. Θυμήθηκα μετά τα πρώτα επαγγελματικά μας χρόνια ευτράπελα. Θυμηθήκαμε μετά τα πρώτα επαγγελματικά μας χρόνια, τους γάμους που κάναμε με το αμίμητο τηλεγράφημα που του έστειλα από την Ύδρα , όταν γεννήθηκε η Νεφέλη «να σου ζήσει η κατσικούλα», που δεν μπορούσε να πιστέψει η υπάλληλος του ΟΤΕ όταν το παρέλαβε), τις κατασκηνώσεις στους Αγίους Αποστόλους Πρέβεζας με τους απίθανους Αρτινούς φίλους Κουβαρά, Τζούβα, Κουτρουμπά, Φελέκη, Τάκη, Αλέκο, Σωκράτη και τον Αγρινιώτη Κουκαράτσα.

Τα πρώτα μαθήματα του skiμε την βάρκα που είχες αγοράσει από το Σώτο. Και τι δεν θυμηθήκαμε τα βράδια του περασμένου καλοκαιριού αγαπημένε μου φίλε. Μετά ήρθε η σιωπή, η τετράωρη ασθένεια και ο θάνατος. Μου ήταν αδύνατο να το πιστέψω όταν ήρθα στο Νοσοκομείο της Άρτας και ο Μιχάλης με την Χαρούλα μου ανακοίνωσαν ότι είχες προ ολίγου καταλήξει.

Λένε ότι ο Θεός τους καλούς ανθρώπους τους παίρνει κοντά του γρήγορα, χωρίς να υποφέρουν σωματικά και ψυχικά . και συ αγαπημένε φίλε ήσουν καλός άνθρωπος. Έδειχνες ενδιαφέρον και καλοσύνη και για τον πιο ασήμαντο συνάνθρωπο μας, βοηθούσες τους αδύνατους. Αντίθετα, εσένα κάποιοι κακοί άνθρωποι σ’ έβαλαν από χρόνια σε περιπέτειες ,σου δημιούργησαν τρομερά αδιέξοδα, σε κατέστρεψαν οικογενειακά και οικονομικά. Τις μπόρες πέρασες μόνος σου, δεν εξωτερίκευες τον πόνο σου ,τα κρατούσες όλα μέσα σου. Κατάρα σ ‘αυτούς που σε κατέστρεψαν και σε οδήγησαν στο θάνατο. Δεν μπορώ να συμβιβαστώ με την σκέψη ότι θα έρθω στην Άρτα και δεν θα σε συναντήσω να αλλάξουμε δύο κουβέντες. Η έλλειψη σου στην περιοχή του Αγίου Γεωργίου θα είναι για πολλά χρόνια αισθητή σε πάρα πολλούς φίλους που σε αγάπησαν. Μάταια θα αναζητούν την παρουσία   σου στο χώρο. Η τελευταία σελίδα του βιβλίου της ζωής σου γύρισε αγαπημένε φίλε οριστικά.

Ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αρτινής γης που σε σκεπάζει.  

Έτσι, εκπλήσσοντας τους πάντες,

έφυγε και απ’ την ζωή!

Λευτέρης Σιαφαρίκας.

Στα πενήντα του, τον

πρόδωσε η καρδιά του…

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Από μικρό παιδί, στα σοκάκια και τις αλάνες της Άρτας, στα χωριά και όπου βρισκόταν, ο Λευτέρης αναζητούσε τα ταλέντα, τα οποία στην συνέχεια θα πλαισίωναν τα τμήματα, κυρίως των αθλοπαιδιών της αγαπημένης του ομάδας, της ΔΟΞΑΣ Άρτας. Κάθε φορά, που εντόπιζε ένα νέο ταλέντο, το παρουσίαζε στην ομάδα, σαν έκπληξη.

Είχε κάνει πολλά χιλιόμετρα στην αναζήτηση. Και πολλά περισσότερα, να τρέχει από δω κι από κει, για να μεταφέρει τους αθλητές, πότε για την προπόνηση και πότε για τους επίσημους αγώνες. Ο Λευτέρης, είχε το ΤΑΞΙ, περισσότερο για την μεταφορά (χωρίς κανένα κόστος) αθλητών της ΔΟΞΑΣ, παρά για την μεταφορά πελατών. Είχα την τύχη να βιώσω την αγωνία του, εκείνα το χρόνια. Κάπου μετά το 1995, όταν ο Βαγγέλης άρχισε τα πρώτα βήματά του στο μπάσκετ και τον είχε κατατάξει στα καλά ταλέντα. «Με μέλλον», όπως συνήθιζε να μου λέει. Να με ρωτάει διαρκώς, για το αν προσέχει… Αν θέλει να ασχοληθεί με το μπάσκετ. Και πάντα να με προτρέπει, να τον προσέχουμε, για να συνεχίσει… Να γίνει επαγγελματίας. Όταν ο Βαγγέλης, άρχισε να… τσιλημπουρδίζει, τότε η αγωνία του Λευτέρη μεγάλωσε… «Δεν πάμε καλά», μου έλεγε.

Προσωπικό το παράδειγμα. Αλλά δεν συνέβαινε με έναν αθλητή της ΔΟΞΑΣ αυτό… Την ίδια αγωνία είχε για τους δεκάδες, εκατοντάδες καλύτερα, αθλητές της ΔΟΞΑΣ και ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί, τι άγχος κουβάλαγε, για την αγαπημένη του ομάδα και περισσότερο για τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, στον οποίο είχε πραγματικά πιστέψει… Και έκανε τα πάντα, γι’ αυτόν…

Η τελευταία έκπληξη που μας επεφύλαξε ο Λευτέρης αφορούσε τον ίδιο. Σήμερα το πρωί καθώς πήγε στην δουλειά του, στην είσοδο του Νοσοκομείου, την… έκανε. Ενώ οι πάντες νόμιζαν ότι βρισκόταν στο τιμόνι του αυτοκινήτου του, για να περιμένει τον πελάτη που θα ερχόταν, ο ίδιος είχε αποχαιρετίσει τα εγκόσμια και το άψυχο κορμί του, βρισκόταν στο ΤΑΞΙ. Κάποιοι συνάδελφοί του νόμιζαν, ότι τους έκανε πλάκα και με την κόρνα, προσπαθούσαν να τον αναγκάσουν να μετακινήσει το ΤΑΞΙ στην σειρά του. Μέχρι που κάποιος έκανε το βήμα, για να διαπιστώσει, ότι εκεί, μπροστά στο τιμόνι, είχε αφήσει την τελευταία του πνοή. Τον πρόδωσε η καρδιά. Η οποία όμως τον είχε προειδοποιήσει, αλλά ο ίδιος δεν έδωσε την σημασία του έπρεπε.

Σε ηλικία 51 χρόνων λοιπόν ο Λευτέρης Σιαφαρίκας, έφυγε απ’ την ζωή. Σε μια καμπή της ζωής του, που είχε πολλά ακόμη να κάνει. Αγαπητό παιδί, ο Λευτέρης. Η είδηση του θανάτου του, δημιούργησε πανικό στην Άρτα. Αρχικά κανένας δεν μπορούσε να το πιστέψει… Και οι περισσότεροι έκαναν λόγο για ανεπίτρεπτη πλάκα. Που μακάρι όμως, να ήταν πλάκα… Η μοίρα είναι σκληρή και στάθηκε σκληρότερη, απέναντι σ’ ένα απ’ τα καλά παιδιά της Άρτας, κόβοντας το νήμα της ζωής του, στην πιο παραγωγική ηλικία.

Πολλά τα μηνύματα στο fb, για τον ανεπάντεχο χαμό του Λευτέρη. Γράφει χαρακτηριστικά ο νεαρός Χ. Λ., αποχαιρετώντας τον Λευτέρη: « Ο αγαπημένος όλων των μικρών παιδιών της Δόξας Άρτας και όχι μονό. Υπηρέτης, μια ολόκληρη ζωή, του τοπικού ποδόσφαιρου και της μεγάλης του αγάπης, της Δόξας. Πάντα χαμογελαστός και με τον καλό λόγο ο Τέρη, άφηνε συχνά την δουλειά του για υποχρεώσεις της ομάδας με σκοπό την καλύτερη λειτουργιά αυτής. Ένας κυνηγός ταλέντων της περιοχής, αφού επί σειρά ετών γυρνούσε όλες τις γειτονιές της πόλης ψάχνοντας συνεχώς μικρά παιδιά (ταλέντα) με σκοπό να τα φέρει στην ομάδα του Δόξα».

Η κηδεία του θα γίνει αύριο στις 11 το πρωί στην Παναγία Ελαιούσα, στον ομώνυμο συνοικισμό της Άρτας.

 

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην φωτογραφία εικονίζεται η παιδική ομάδα της ΔΟΞΑΣ και ο Λευτέρης είναι ο πρώτος από δεξιά.

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013 12:18

Πέθανε ο Θωμάς Καραπάνος

Χαρακτηριστική φυσιογνωμία

της Φιλιππιάδας, ήταν απ’ τους

ανθρώπους, που είχε πάντα τον

καλό λόγο, για να προσεγγίζει

τους ανθρώπους…

 

 

 

Πέθανε χθες το μεσημέρι, σε ηλικία 75 ετών, ο Θωμάς Καραπάνος, απ’ την Παλαιά Φιλιπιάδα, μετά από ολιγοήμερη ασθένεια, η οποία και τον νίκησε τελικά. Χαρακτηριστική φυσιογνωμία της πόλης ο Θωμάς Καραπάνος, ήταν απ’ τους ανθρώπους, που είχε πάντα τον καλό λόγο, για να προσεγγίζει τους ανθρώπους και να διατηρεί πάντα φιλικές σχέσεις με όλους. Ήταν απ’ τους ανθρώπους που πάντα, σ’ όποια παρέα κι αν βρισκόταν προσέφερε χαρά και δεν έγινε ποτέ βαρετός, μιας και είχε πάντα κάτι καλό και έξυπνο να πει, ενώ με το δεικτικό του χιούμορ, σχολίαζε όλες τις εξελίξεις.

Δεν ήταν αδιάφορος για τα κοινά της περιοχής και στο παρελθόν είχε εκλεγεί δημοτικός σύμβουλος, με διάθεση να προσφέρει κι αυτός κάτι στον τόπο που ζούσε, ενώ και στην Παλαιά Φιλιππιάδα, όπου ζούσε είχε πάντα ενεργό ρόλο στα κοινά και είχε τις δικές του προτάσεις, για το μέλλον. Πιο συγκεκριμένα, την διετία 1981 και 1982, είχε εκλεγεί πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Φιλιππιάδας, με δήμαρχο την εποχή εκείνη τον Κώστα Πανούση. Ως πρόεδρος ο Θωμάς, απεδείχθη χρήσιμος και με δυνατότητα σύνθεσης των απόψεων όλων, σε μια εποχή που οι πολιτικές αντιπαραθέσεις ήταν έντονες. Μας έλεγε χαρακτηριστικά ο νυν δήμαρχος Ζηρού Δημήτρης Γιολδάσης, που κι αυτός εκείνη την περίοδο ήταν δημοτικός σύμβουλος, πως ο Θωμάς, ήταν πάντα υπέρ της συναίνεσης και της συμφωνίας όλων των πλευρών του Δημοτικού Συμβουλίου.

Ευτύχησε να δει τον υιό του Δημήτρη αποκατεστημένο επαγγελματικά και με την δική του οικογένεια, με δυό χαριτωμένα εγγονάκια, τα οποία και υπεραγαπούσε.

Η «Γ» συλλυπείται την σύζυγό του Παρθενία και τον υιό του Δημήτρη, ευχόμενη να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει…

Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στις 12 το μεσημέρι, απ’ τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Παλαιάς Φιλιππιάδας.

Παντρεύτηκαν το Σάββατο

στον Άγιο Βησσαρίωνα Φιλιππιάδας

ο Κώστας Χρήστου και η Μυρτώ Ιατρού

 

 

 

Πανέμορφο ζευγάρι ο οικονομολόγος Κώστας Χρήστου απ’ τον Γαλατά Θεσπρωτικού και η φαρμακοποιός Μυρτώ Ιατρού απ’ την Φιλιππιάδα, παντρεύτηκαν το Σάββατο στον Ιερό Ναό του Αγίου Βησσαρίωνα Φιλιππιάδας, με την παρουσία εκατοντάδων φίλων του νέου ζευγαριού, αλλά και των γονιών τους. Κουμπάρα η γεωπόνος Ελευθερία Γιολδάση, παιδική φίλη της νύφης και του γαμπρού.

Το νεαρό ζευγάρι, δεξιώθηκε τους πολλούς καλεσμένους του, αμέσως μετά το μυστήριο, στο ΚΤΗΜΑ ΤΣΟΥΜΑΝΗ, όπου το κέφι χτύπησε κόκκινο, όπως άλλωστε είναι αναμενόμενο σε τέτοιες περιπτώσεις, όπου οι νεόνυμφοι, είναι ένα παιδιά, με πολλούς φίλους και πολύ κόσμο δίπλα τους.

Βίον ανθρόσπαρτον, να ευχηθούμε στο νεαρό ζευγάρι, με πολλούς απογόνους σύντομα… Ξεχωριστές οι ευχές στην μητέρα της νύφης Δώρα Παπαϊωάννου – Ιατρού, πρώην πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Ζηρού (ξαδέρφη βλέπετε…) να χαίρεται το ζευγάρι και σύντομα να γίνει μια πολύ καλή γιαγιά…

myrto-gamos-55-b

Στην φωτογραφία, η απαστράπτουσα νύφη Μυρτώ συνοδεύεται

απ’ τον αδερφό της Σταύρο, που θα την οδηγήσει στον γαμπρό.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13838049
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3160
12965
75812

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 64 επισκέπτες και κανένα μέλος