A+ R A-
18 Δεκεμβρίου 2017
Πέμπτη, 03 Αυγούστου 2017 09:58

Μνήμη Βασιλείου Γείτονα

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

|

Ήταν κάμποσες δεκαετίες μπροστά και είχε καταθέσει τις απόψεις του, με άρθρα σε πολλά έντυπα της εποχής του...

 

 

 

Την Κυριακή 13 Αυγούστου, τελείται στο χωριό του, τον Άγιο Σπυρίδωνα Άρτας, το 40ήμερο μνημόσυνο, υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του επιχειρηματία Βασίλη Γείτονα, ο οποίος έφυγε απ' την ζωή στις 7 Ιουλίου 2017.

Γνωστός στους παλιότερους, ο Βασίλης Γείτονας... Ήταν ένας τολμηρός επιχειρηματίας, αλλά πρωτίστως οραματιστής. Μιλούσε για πράγματα και προτάσεις που εμείς συζητούμε σήμερα, απ' τις αρχές της δεκαετίας του '90 και προσπαθούσε με τα μέσα της εποχής, αυτόν τον προβληματισμό του, αλλά και τα οράματά του, να τα καταστήσει τον λόγο του ευρύτερου δημόσιου διάλογου, που ήταν αναγκαίος... Μάταια... Οι παράγοντες και εκείνης της εποχής, είχαν άλλες... προτεραιότητες... Ίσως την ανακύκλωση της μιζέριας, που μπορεί και ν' αποτελούσε, το βήμα για να είναι αυτοί στην δημόσια ζωή του τόπου μας.

Η "Γ" εξασφάλισε απ' το αρχείο του υιού του εκλιπόντος, δυό άρθρα του, τα οποία είχαν δημοσιευτεί στο περιοδικό "ΑΡΤΗΝΗ ΕΥΘΥΝΗ", που εξέδιδε ο Μιχάλης Σακκάς. Σ' αυτά τα άρθρα ο Βασίλης Γείτονας, είχε να καταθέσει πολύ προωθημένες απόψεις για την εποχή του... Τα δημοσιεύουμε εν είδει πολιτικού μνημόσυνου, με την αφορμή και το μνημόσυνο που πραγματοποιείται, την μεθεπόμενη Κυριακή, όπως προαναφέρουμε...

Να σημειώσουμε, πως εκτός των άρθρων και των προτάσεων ο Βασίλης Γείτονας, έκανε και πράξεις... Δημιούργησε απ' το τίποτα την πρώτη μονάδα καλλιέργειας χελιών στα αλίπεδα του Αμβρακικού... Μια επιχείρηση που σήμερα, υπό την διεύθυνση του υιού του Βαγγέλη Γείτονα, αποτελεί τον καλύτερο πρεσβευτή της Άρτας, σε όλη την Ευρώπη και την Ρωσία, μιας και τα προϊόντα της, εξάγονται σ' όλες τις χώρες... Είναι παράλληλα και πρεσβευτής της ιδέας, ότι και στην περιοχή μας, μπορούν να υπάρξουν σοβαρές επιχειρήσεις, αν αυτός που επιχειρεί, βάλει στην πορεία του, τους επιβαλλόμενους κανόνες.

Ως επιβεβαίωση της άποψης αυτής, έρχεται και η άποψη του αδερφού του Ελευθερίου Γείτονα, ιδιοκτήτη των εκπαιδευτηρίων "ΓΕΙΤΟΝΑ", ο οποίος σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο περιοδικό "ΑΡΤΗΝΗ ΕΥΘΥΝΗ", τον Ιούνιο του 1994 απάντησε και σε ερώτηση για τα παιδικά του χρόνια. Τότε περιέγραψε τον αδερφό του, τον εκλιπόντα Βασίλη Γείτονα, ως εξής: " Στην οικογένεια μας οι γονείς μας, μας δίδαξαν με ένα τρόπο απλό και άμεσο, τη δημοκρατία, την τόλμη, τον οραματισμό και την ελπίδα. Ο μεγαλύτερος μας αδελφός ο Βασίλης αποτέλεσε τον μεγάλο μας δάσκαλο στην έμπνευση τον οραματισμό και την πρωτοπορία. Είναι άνθρωπος δημιουργικός, τολμηρός, ονειροπόλος, διεισδυτικός, πεισματάρης, οργανωτικός, πειθαρχημένος, και ακούραστος. Ο τρόπος με τον οποίον οργανώνει τις ιδέες που γεννάει είναι μοναδικός. Στην οικογένεια έχει πάντα τον πρώτο λόγο και την εγκυρότερη και σοφότερη γνώμη".

 

Ακολουθούν τα κείμενα που είχε δημοσιεύσει, πριν είκοσι τρία χρόνια, στο περιοδικό "ΑΡΤΗΝΗ ΕΥΘΥΝΗ"

 

 

Αθεϊσμός,Αρνητισμός,Λαϊκισμός

Στις 14 Αύγουστου το πρωί, με αφορμή τη γιορτή της Παναγίας την επόμενη ημέρα σκέφτηκα να γράψω για τους ορμηνευταδες του αθεϊσμού. Το βραδύ της ίδιας ημέρας και πριν αρχίσω να γράφω ,επισκέφτηκα την Παναγία Ρόδια. Η γυναίκα μου είχε λειτουργία για την αγάπη και την ομόνοια της οικογενείας μας.

Εκεί είδα πολλούς νέους, χιλιάδεςνέους, μικράπαιδιά να προσκυνήσουν. Αντάμωσα και το συγχωριανό μου και φίλο υποστράτηγο ε.α Αριστείδη Στριφταρη που είχε έρθει με τη σύζυγο του. Κουβεντιάσαμε για την κοσμοσυρροή των προσκυνητάδων. Αισθανθήκαμε να βρισκόμαστε σε παλαιούς καιρούς θρησκευόμενους καιρούς.

Μικρό πρόβλημα μόνο δημιουργήθηκε από τον εγκλωβισμό των πολλών αυτοκίνητων. Χρειάστηκαν καμπόσες ώρες για το ξέμπλεγμα τους.

Η μεγάλη προσέλευση του κόσμου και προπαντός των νέων ανθρώπων με έκανε να αλλάξω γνώμη. Σκέφτηκα πως δεν χρειάζεται να γράψω για τους αθεϊστές, διότι παρά την προσπάθεια τους δεν κατάφεραν να ξεριζώσουν το θρησκευτικό συναίσθημα από την ψυχή του λαού. Αλλά και όσοι απ αυτούς ασκούσαν εξουσία και προσπάθησαν με τη βία να επιβάλουν τον αθεϊσμό ,κατέρρευσαν οι ίδιοι.

Έτσι μου ήρθε στο μυαλό να γράψω για έργα που θα μπορούσαν να έχουν γίνει στον τόπο μας, την Άρτα και να έχουν αλλάξει τη μοίρα των κατοίκων κι όμως δεν κουβεντιάστηκανποτέ. Δεν έγινανποτέ...

Ποιος ευθύνεται: Αρνητισμός, λαϊκισμός, έλλειψηφαντασίας, οραματισμών, στόχων τόλμης από μέρους των εκάστοτε αρμόδιων; Ο καθένας ας κρίνει μόνος του .

Φρόντισα να συγκεντρώσω στοιχεία, όσα μπόρεσα βεβαία, γιατί αυτά δεν υπάρχουν πουθενά καταγραμμένα γύρω από τα ποσά που κάθε χρόνο χάνονται. με αποτέλεσμα να φωλιάζει στον τόπο μας αρκετή κακομοιριά και φτώχεια.

Κατασκευάστηκε από το κράτος στο Ψαθοτόπι ένα ιχθυοτροφείο εκτάσεως τριών χιλιάδων στρεμμάτων...Χίλια στρέμματα παραχωρηθήκαν στον αλιευτικό συνεταιρισμό Ψαθοτοπίου. Δεν ξέρω ποσά χρήματα δαπανήθηκαν για την κατασκευή αυτών των ιχθυοτροφείων γιατί δεν μπόρεσα να βρω στοιχεία. Εκείνο όμως για το όποιο είμαι βέβαιος είναι ότι από το 1974 μέχρι σήμερα τα έσοδα που πρόεκυψαν είναι μηδέν. Ποιος φταίει; Άγνοια, αμέλεια, αδιαφορία, ανικανότητα. Ποιος θα μας το πει ;

Υπάρχουν στην περιοχή μας δέκα πέντε χιλιάδες στρέμματα αλίπεδα. Η έκταση αυτή παραμένει ανεκμετάλλευτη .Σ αυτήν θα μπορούσαν να αναπτυχτούν ιχθυοτροφεία υψηλής απόδοσης με παράλληλη προστασία του περιβάλλοντος.

Υπάρχουν τρόποι για αυτό. Αντί όμως να προχωρήσουμε σε τέτοιου είδους δραστηριότητες καθορίζουμε ζώνες απαγορευτικές, προβάλλοντας σαν επιχείρημα την υποχρέωση που απορρέει από την σύμβαση Ramsar για την προστασία των υδροβιότοπων. Σ' αυτές όμως τις ζώνες απαγορεύεται κάθε δραστηριότητα. Έτσι φτάσαμε στο σημείο να συμπεριλάβουμε σ αυτές (στις ζώνες Α και Β)

Χιλιάδες στρέμματα καλλιεργήσιμης γης με αποτέλεσμα να οδηγήσουμε σε απόγνωση πολλούς ανθρώπους.

Πως στ' αλήθεια θα ζήσουν οι άνθρωποι αυτοί; Ποιος θα τους το πει;

Προχθές αντίκρισα και κάποια φυλάκια (για τις ζώνες) ολόιδια μ εκείνα της γερμανικής κατοχής του Χότζα στην Αλβανία . Φρουροί της απόλυτης φτώχειας και εξαθλίωσης, σκέφτηκα. Ο ντόπιος εργάτης αγοράζει με ένα ημερομίσθιο δυο κιλά ψάρια(κεφάλους). Ενώ οι εργαζόμενοι στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης οχτώ-δέκα κιλά.

Με τέτοιες διαφορές πως θα ατυχούμε τη σύγκλιση της οικονομίας μας πως θα είναι το μέλλον των παιδιών μας ;ποιος θα πρωτοστατήσει για την αξιοποίηση του τόπου μας για να έχουν τα παΐδια μας μοίρα αντί να επιδιώκουμε να τα παρκάρουμε στο δημόσιο, εγκαταλείποντας τον τόπο μας;

Απευθύνω έκκληση τους υπευθύνους – αρμοδίους να δουν με τι τρόπο θα αξιοποιήσουμε τον υπέροχο τόπο μας ,τον πλούσιο τόπο μας για να πάψουμε επιτέλους να είμαστε φτωχοί κάτοικοι του πλούσιου τόπου μας.

Ακόμη απευθύνω έκκληση και συμβουλή στους νέους του τόπου μας .αντί να πιέζουν τους πολιτικούς μας για μια θέση στο δημόσιο, να τους πιέζουν να λειτουργούν με τόλμη, με στοχασμό με όραμα με αγάπη για τον τόπο και τους ανθρώπους του, με ελπίδα για το μέλλον.

Έτσι όλοι μαζί ενωμένοι θα αναφωνήσουμε: ο αθεϊσμός ταξιδέψε ανεπιστρεπτί - ποτέ θα ακολουθούσουν ο λαϊκισμός και ο αρνητισμός;

Για να ξαναρθεί στον τόπο μας η προσδοκία, η δημιουργία, η χαρά, η ευτυχία.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία

Βασίλειος Ευαγ. Γείτονας

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1994

 

Ένα όνειρο για την Άρτα

Έζησα απόψε μια ευχάριστη βραδιά. Και τι δεν είδα στον ύπνο μου και όλα αυτά ζωντανά και χαρούμενα και αυτό το όνειρο σας γράφω, το θυμάμαι ολόκληρο και με κάθε λεπτομέρεια.

Έβγαινα στο χωριό μου στον Άγιο Δημήτριο, στο δρόμο συνάντησα τον Θανάση, σταμάτησα και τον ρώτησα που πας Θανάση και μου απάντησε πάω να ποτίσω. Μα πως ρώτησα, ούτε μηχανή ούτε σωλήνες μεταφέρεις, πως θα ποτίσεις.

Μα δεν ξέρεις μου είπε έγιναν έργα αρδευτικά και ποτίζουμε από το Πουρνάρι με βαρύτητα, ανοίγουμε μονό τη βάνα και σωθήκαμε ούτε πετρέλαιο ούτε μηχανές ούτε ανταλλακτικά.

Προχωράω ακούω μια σφυρίχτρα. Παραξενευτείτερωτάω τι ήταν το σφύριγμα μου είπαν, δεν ξέρεις, στην περιοχή μας περνάει το τρένο από Πάτρα και πάει στην Ευρώπη και έτσιαντί να πληρώνουμε 70 δρχ μεταφορικά για τα προϊόντα μας πληρώνουμε 20δρχ και γίναμε ανταγωνιστικοί δεν το βλέπεις; Δεν βλέπεις ποσά εργοστάσια είναι δεξιά και αριστερά της γραμμής και πόσοι άνθρωποι δουλεύουν ;

Προχώρησα προς την Άρτα και βγήκα στον Εθνικό δρόμο είδα και ένα δρόμο άνετο και μεγάλο λες πως ήμουν στην Ευρώπη ,ρώτησα έναν περαστικό και μου είπε, σωθήκαμε έγινε ο δρόμος Ρίο - Ηγουμενίτσα και η γέφυρα στο Ρίο -Αντίρριο.

Προχώρησα και γύρισα προς Κωστακιούς είδα αλλαγμένο το τόπο, ήταν Φθινόπωρο οι πορτοκαλιές έλαμπαν σαν χριστουγεννιάτικα δέντρα, είδα ένα μισόκαιρο που βάδιζε στον δρόμο τον ρώτησα πως έγινε η αλλαγή, μου είπε δεν ξέρεις ξένος είσαι, εδώ τώρα περνάει τρένο έγιναν δρόμοι, έγιναν εργοστάσια και δουλεύουν οι άνθρωποι έγινε φράγμα και ποτίζουμε με βαρύτητα με σπρέι άρδευση, χάρη σ' αυτό κάνουμε οικονομία στο νερό πολύ μεγάλη και το κυριότερο ανοίγουμε τις βάνες το χειμώνα δουλεύει το αρδευτικό σύστημα και δεν έτσι παγώνουν τα δέντρα.

Προχώρησα παρακάτω προς το Ψαθοτόπι είδα παρά πολλές ιχθυοτροφικές μονάδες και εργαστήρια για επεξεργασία ψαριών και δούλευαν και εκεί περά παρά πολλοί άνθρωποι γελαστοί, ξεκούραστοι, ευχαριστημένοι.

Σκέφτηκα, μα εδώ είναι ζώνη ΡΑΜΣΑΡ πως επέτρεψαν και έγιναν όλα αυτά. Ρώτησα κάποιον περαστικό και μου είπε.

Δεν μολύνουν πια το περιβάλλον τα ψάρια, αρκεί να κάνουμε λίμνες καθίζησης και να γίνονται οι δουλείες όπως πρέπει. Στην κουβέντα μας επάνω περνούσαν τρεις άνθρωποι βιαστικότατους ρωτάμε για πού με το καλό μας απαντούν είμαστε υπάλληλοι του Δημοσίου τρέχουμε να βοηθήσουμε κάποιον που ξεκινά μια μονάδα.

Μα πως ,αφού η μονάδα είναι ιδιωτική. Κάνεις λάθος μου είπαν όλες οι μονάδες είναι σχεδόν μισές του Κράτους και μισές του Ιδιώτη.

Εάν κερδίσει μια μονάδα παίρνει και λίγο παραπάνω και το δουλεύουν και τόσοι άνθρωποι.

Από κει γύρισα στην Άρτα είδα στον περιφερειακό δρόμο το τρίγωνο γεμάτο ωραία σπίτια ,καθαρή πόλη έφτασα στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης κόσμο δεν έβλεπα πουθενά ρώτησα και εκεί ένα περαστικό πως και λείπουν τα παιδία από την πλατεία

Και μου απάντησε, ξένος είσαι και δεν βλέπεις την ώρα ,είναι ώρα εργασίας και τα παΐδια μας πήγαν για δουλεία.

Και πραγματικά αισθανόμουν σαν ξένος γιατί την πλατεία την έβλεπα γεμάτη από νέους νύχτα μέρα.

Ας είναι σκέφτηκα αλλά πρέπει τώρα να πάω στη δουλεία μου .

Πήγα στην τράπεζα να πάρω κάποιο δάνειο και όταν έφτασα θυμήθηκα ότι δεν είχα φορολογική ενημερότητα ο υπάλληλος μου απάντησε ότι δεν χρειάζεται γιατί με το ΙΚΑ και το Δημόσιο έχουμε συνδεθεί με κομπιούτερ και έτσι βλέπουμε αμέσως ποιος χρεωστάει .Από εδώ και περά δεν θα ταλαιπωρούνται οι άνθρωποι (οι ιδιώτες) ούτε οι υπάλληλοι .

Εξυπηρετήθηκα χωρίς να χάσω την ημέρα μου .

Τώρα σκέφτηκα θα γυρίσω στο χωριό μου .

Εκεί είδα ότι είχε κτιστεί ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα. Πήγα μέσα και ρώτησα ποιος έκανε αυτό το πανεπιστήμιο που είναι μονό για τα παιδιά των πλούσιων .Ο κύριος που ήταν εκεί μου απάντησε: "όχι κύριε δεν είναι για τους πλουσίους μονό αλλά και για τους φτωχούς". "Μα πως αφού οι φτωχοί δεν έχουν λεφτά... Είναι άποροι". "Άκουσε, μου είπε όταν πηγαίνουν στα κρατικά πανεπιστήμια τα παιδιά το κράτος πληρώνει. Εδώ έχομε κάνει σύμβαση με το κράτος και τα έξοδα των απόρων παιδιών τα πληρώνει το κράτος ,μάλιστα του στοιχίζει τα μισά λεφτά".

Αυτή τη στιγμή ακριβώς ξύπνησα.

Πήγα στην τράπεζα και αμέσως μου ζήτησαν τις βεβαιώσεις και αφού δεν είχα συνέρθει από το όνειρο είπα στον υπάλληλο ότι αυτά καταργήθηκαν και ο υπάλληλος μου απάντησε "τι λέτε κυρίες, εδώ το κράτος μας δεν κάνει όχι μόνον εκείνα τα πράγματα που χρειάζονται λεφτά και δεν μπορεί να τα κάνει όλα και εκείνα που δεν χρειάζονται λεφτά και μπορεί να τα κάνει"

Τότε συνήλθα και ξεκίνησα για το Δημόσιο Ταμείο και σκεπτόμουν πως ευτυχώς που δεν χρώσταγα γιατί αλλιώς δεν θα έπαιρνα βεβαίωση να πάρω λεφτά να τους πληρώσω.

Τώρα εύχομαι το δικό μου όνειρο να το δουν και άλλοι Αρτινοί και επί το πλείστον να το δουν οι διοικούντες τούτον τον τόπο να μην χαθούν οι ευκαιρίες που προσφέρονται από το πακέτο ΝΤΕΛΟΡ συνοχής, σύμπτυξης και αλλά γιατί οι ευκαιρίες αυτές δεν ξανά έρχονται .Και τούτος ο τόπος θα μείνει όπως είναι σήμερα και όλοι ξέρουμε πως είναι.

Για όλα αυτά πρέπει να φροντίσουμε όλοι .

Για να μην βλέπομε τα παΐδια μας να γυρίζουν στις πλατειές και στα μπαρ.

Για να μην τα στέλνομε στα ξένα πανεπιστήμια .

Για να μην ξενιτεύονται για δουλεία να παίρνουν 100.000δρχ μισθό και να θέλουν 110.000δρχ ενοίκιο.

Για να δημιουργήσουμε σιγουριά και ελπίδα για τη ζωή.

Σας ευχαριστώ για την φιλοξενία

Βασίλειος Ευαγ. Γείτονας

ΜΑΡΤΙΟΣ 1994

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12330148
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1712
1712
77813

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 123 επισκέπτες και κανένα μέλος