A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017

ΣΧΟΛΙΑ

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016 12:29

Και του χρόνου...

|

Σε κοσμική ταβέρνα της Αμφιλοχίας, γιόρτασε την ονομαστική της εορτή, η κα Μαρίτσα Ζώη - Βασιλείου

 

 

 

Σε γνωστή ψαροταβέρνα της Αμφιλοχίας, γιόρτασε την περασμένη Κυριακή την ονομαστική της εορτή, η γνωστή έμπορος, ιδιοκτήτρια της ΒΙΒΛΙΑΓΟΡΑΣ κα Μαρίτσα Ζώη - Βασιλείου. Καλοί φίλοι συνόδευσαν την εορτάζουσα στην καλή στιγμή της γιορτής, ενώ ο σύζυγός της Γιώργος Βασιλείου, έλαμπε απ' την χαρά και είχε επιμεληθεί τα πάντα, κατά τον καλύτερο τρόπο. Απ' το μενού (σ.σ. πολύ ωραίο το ψητό, Γιώργο), μέχρι τα ποτά, τις τούρτες, αλλά και την ποιοτική μουσική, που καθ' όλη την διάρκεια της γιορτής ακουγόταν...

Μοναδικές οι στιγμές της εορτής, αλλά όπως είναι γνωστό, ο σύζυγος της εορτάζουσας Γιώργος Βασιλείου, είναι πολυπράγμων και μια απρόσμενη συνάντηση, ήρθε ν' αποτελέσει το ξεχωριστό γεγονός, πέραν της εορτής. Εμφανίστηκε το συμπεθεριό, καθώς έχει την αγωνία του, να προχωρήσει κάποιο συνοικέσιο, για γνωστό, πλην άγαμο, φίλο του. Υποδέχτηκε την συμπεθέρα, την τάρταρε απολαυστική τούρτα και συνέχισε την συζήτηση, το συμπέρασμα της οποίας δεν μάθαμε.

 

maritsa-giorti-11-a

Όλα κύλησαν, πολύ ωραία, μοναδική η ταβέρνα "ΚΑΛΗ ΚΑΡΔΙΑ", όπου έλαβε χώρα η δεξίωση, μοναδικοί και οι καλεσμένοι, είχαν ο καθένας τον τρόπο του, να συνεισφέρει, στο ευχάριστο κλίμα, που μαζί μας τις ευχές μας για υγεία και χαρά, θα συνοδεύουν την φίλη μας Μαρίτσα Ζώη - Βασιλείου.

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016 21:00

Τόση υποτίμηση...

|

-Γράφουμε καθημερινά, για τους καημούς και τα προβλήματα όλων των άλλων. Δεν δικαιούμεθα, να γράψουμε και για την δική μας, ταλαιπωρία;

 

 

 

 

 

Η αγωνία για την συμφωνία να καταχωρηθεί στην "Γ" μια διαφήμιση, δεν μπορεί να περιγραφεί ειδικά, στην εποχή που ζούμε, αν και στην Άρτα, η διαδικασία αυτή, δεν ήταν ποτέ, εύκολη υπόθεση. Με τα χίλια ζόρια, την συμφωνείς με την διοίκηση της επιχείρησης και λες, πως είναι μια αβάντα, για την πιό εύκολη έκδοση της εφημερίδας...Το τι τραβάμε, κάθε εβδομάδα, για να συγκεντρωθεί το ποσό της εκτύπωσης, δεν μπορεί να περιγραφεί και αν περιγραφεί, πάλι κάποιοι θα κάνουν λόγο για υπερβολές...

Κάνεις την καταχώρηση και με τα αναγκαία χαρτιά παραμάσχαλα, πας να πληρωθείς, όχι για να έχεις κέρδη, αλλά για να εξασφαλίσεις τα απαιτούμενα για την επόμενη έκδοση... Εκεί να δεις γλέντια... Πέφτεις πάνω σε υπάλληλο, ο οποίος επιθυμεί να δείξει στον καταταλαιπωρημένο συνεργάτη της εφημερίδας, πως κι αυτός έχει εξουσία και δεν μπορείς να θεωρείς δεδομένη την πληρωμή, αν δεν πει το ΟΚ αυτός, άσχετα αν όλη η διοίκηση, προ πολλού έχει συμφωνήσει και κάποιους λόγους θα έχει, για να επιθυμεί την διαφήμιση...

Η προσωπική μαρτυρία, αν καταγραφεί, θα σκεφτεί κανένας, πως είναι δυνατόν να αντέχει άνθρωπος, τόσον εξευτελισμό, συγκεντρωμένο και διαδοχικό, από διάφορους ανθρώπους, των οποίων η αξία, ούτε καν που προσμετράτε ακόμη και στο στενό τους περιβάλλον.

Όμως είναι διδακτική, αυτή η ταλαιπωρία... Παίρνεις τις αποφάσεις σου... Επί του προκειμένου... Αν την καταχώρηση της διαφήμισης, ακολουθεί η ξευτίλα των ασήμαντων, χίλιες φορές να μην έχει διαφήμιση και κατ' επέκτασιν, δέκα χιλιάδες φορές, να μην έχει εφημερίδα...

Αναγκαία η εξήγηση...

-Γράφουμε καθημερινά, για τους καημούς και τα προβλήματα όλων των άλλων. Δεν δικαιούμεθα, να γράψουμε και για την δική μας, ταλαιπωρία;

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016 20:51

Προσπαθεί και φέρνει αποτελέσματα!

|

Όπου υπάρχουν δραστήριοι και εργατικοί παράγοντες, προκύπτει αποτέλεσμα. Αυτό συμβαίνει στην Κορωνησία...

 

 

 

 

Καθυστερημένο το σχόλιο, αλλά επιβεβλημένο να καταγραφεί. Ο λόγος για τον πρόεδρος της τοπικής κοινότητας Κορωνησίας Απόστολος Πατέντας, τον οποίο συναντήσαμε στις εκδηλώσεις για τον Διάπλου του Αμβρακικού και είχαμε μια σύντομη συζήτηση μαζί του.

Ο άνθρωπος παλεύει καθημερινά για το γραφικό ψαροχώρι και όλοι ομολογούν,. πως τους τελευταίους μήνες και υπό την δική του πίεση, έχουν γίνει πολλά στην ΚΟρωνησία. Η εικόνα της είναι αλλαγμένη, ενώ οι εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν εκεί, της έδωσαν μια επικοινωνιακή αβάντα, που σημαίνει ότι και το επόμενο διάστημα, κάτι μπορεί να περιμένει.

Είναι γεγονός και ποτέ δεν το παραβλέπει η "Γ". Όπου υπάρχουν δραστήριοι και εργατικοί παράγοντες, προκύπτει αποτέλεσμα. Αυτό συμβαίνει στην Κορωνησία...

|

Βρίσκει σημαντική - ανθρώπινη κατανόηση απ' το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου Άρτας

 

 

 

 

Πάνε δυό χρόνια, που ο συμπολίτης και καλός φίλος της "Γ" Ανδρέας Ζέρβας, είναι αναγκασμένος να υποβάλλεται σε αιμοκάθαρση, μια διαδικασία που καλύτερα είναι να μην την γνωρίσει κανένας.

Ο Ανδρέας το προσπαθεί και βρίσκει σημαντική - ανθρώπινη κατανόηση απ' το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό της Μονάδας Τεχνητού Νεφρού του Νοσοκομείου Άρτας, τους οποίους επιθυμεί και δημόσια να ευχαριστήσει, για τις υπεράνθρωπες προσπάθειες που κάνουν, να είναι δίπλα στον κάθε πάσχοντα. Και παράλληλα να τις συγχαρεί, γιατί είναι κοντά στον άνθρωπο, ανεξάρτητα ποιός είναι αυτός.

Αποτελούν όλοι τους, παράδειγμα προς μίμηση, είπε στην "Γ" ο Ανδρέας Ζέρβας και δεν έχουμε, παρά να τους συγχαρούμε κι εμείς, θεωρώντας πως έτσι, θα συνεχίσουν, παρά τις αντιξοότητες που προκύπτουν...

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016 22:16

Ένα μικρό υστερόγραφο….

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ*

 

Πλησιάζει το δεκαπενταύγουστο, το Πάσχα του καλοκαιριού και παντού επικρατεί μια πολυκοσμία, κίνηση, προετοιμασία για τη μεγάλη αυτή γιορτή. Οι περισσότεροι παίρνουν την άδειά τους να περάσουν με τις οικογένειες  τους τις γιορτινές αυτές μέρες ,τις τελευταίες του καλοκαιριού, σε θάλασσες και σε ακτές σε ορεινά χωριά, σε συγγενείς και φίλους. Μια κινητικότητα, ταξίδια, βόλτες, επισκέψεις…..
Μια έξοδος στις παραλίες του Ιονίου μας θυμίζουν σε πόσο ευλογημένη περιοχή ζούμε όσο και αν δεν το συνειδητοποιούμε συχνά όσο και αν δεν κατανοούμε τον μεγάλο πλούτο της φύσης που μας περιβάλλει και μας προσφέρει απλόχερα τις ομορφιές της και την φιλοξενία της. Φιλοξενία από τη φύση αλλά και από κάποιους ανθρώπους που και φυσικά θ΄ αναφέρω μιας και ούτε αυτό στις μέρες μας είναι κάτι το τόσο αυτονόητο. Το να σταματάς στη μέση του δρόμου και ν΄αναζητάς ένα μικρό καταφύγιο δροσιάς για να ξεκουραστείς και να συνεχίσεις μ΄ένα μικρό παιδί και να σου έρχεται μια απλόχερη φιλοξενία χωρίς να σε γνωρίζει καν μόνο και μόνο επειδή βρέθηκες στο δικό της χώρο είναι στις μέρες μας μεγάλο πράγμα, σπουδαίο και σπάνιο. Να σου ανοίγουν μια αγκαλιά εκεί που ούτε καν το περιμένεις, να σου προσφέρουν κρύο νερό και έναν ανθρώπινο διάλογο.
Απορώ, πώς γίναμε από ένας λαός  που τη φιλοξενία την είχε όχι μόνο ως κάτι το ιερό , αλλά προστατευόμενη και με θεούς και μάλιστα τον ξένιο Δία, να μεταλλαχτήκαμε σε κοινωνικά και ατομικά κατ΄ επέκταση αδιάφορους; Πώς από τους απογόνους των παιδιών του Ομήρου και των γιαγιάδων μας που κρατούσαν σε ειδικό χώρο το κέρασμα για τον ξένο και ταξιδιώτη μετατραπήκαμε σ΄ένα έθνος που έχει παραιτηθεί από αξίες και θεσμούς που το ίδιο έστω και αιώνες πρίν προκάλεσε και θεσμοθέτησε.
Σίγουρα για να φτάσουμε στη μιζέρια, την κατάθλιψη και την καχυποψία περάσαμε από το στάδιο της κάθε είδους παραίτησης και ιδιαίτερα της παραίτησης από τους εαυτούς μας πρωταρχικά, που μας απογοήτευσαν….. η ανυπαρξία της αυτοσυνειδησίας. Που όμως κάποιοι έστω και λόγω εμπειριών ή λόγω μνήμης και συνέπειας δεν ξέχασαν και με την αυτονόητη πριν λίγα χρόνια συμπεριφορά τους μας το θυμίζουν και μας το διδάσκουν, την μεγάλη ψυχή του Έλληνα , τη φιλοξενία του, την μεγάλη του αγκαλιά και παιδεία, το χαμόγελο και την εγκαρδιότητα, το φιλότιμο που δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά την ιδιοκτήτρια-Όλγα Μαυροδοντίδου- του Τεμέτερον, στην ποντιακή γλώσσα το δικό μας ,γιατί μ΄ έκανε να νοιώσω σαν δικός της άνθρωπος και να σκεφτώ πως κάπου υπάρχει ελπίδα και για μας…

 


*Φιλόλογος

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016 22:11

Σιωπώ… συναινώ

Διακριτικά, απ' την

ΓΩΓΩ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

 

Ο κόσμος σιωπά ολοένα και περισσότερο. Βλέπει την αδικία, το κακό που προκαλείται στον γείτονα του, γίνεται μάρτυρας σε μικρές και μεγάλες παρανομίες, αλλά εξακολουθεί να σιωπά. Φέρεται σαν να έχει πάψει να τον ενδιαφέρει ο κόσμος που ζει, σαν να σκέφτεται τον εαυτό του και μόνο αυτό. Το μόνο που είθισται να λέει συνεχώς, είναι ‘’κρίμα’’ για τον εκάστοτε που μπορεί να υποφέρει, ένα ‘’πρόσεχε’’ στα παιδιά του μην μπλέξεις με τον τάδε. Τα κρούσματα βίας τόσο σωματικής όσο και λεκτικής, ολοένα και πληθαίνουν και τις περισσότερες φορές έχουν άσχημη κατάληξη.
 Ας φέρουμε στο νου μας γνωστά παραδείγματα που συγκλόνισαν τον περασμένο χρόνο όλο τον ελλαδικό χώρο, και που αν έστω ένας μίλαγε μπορεί να μην είχαν αυτή την τραγική κατάληξη. Πού είσαι λοιπόν, όταν ένα παιδί, ακούς που δέχεται ξύλο από τους γονείς του σε καθημερινή βάση; Γιατί αδιαφορείς όταν ο γείτονας σου υποφέρει, όταν ξέρεις πως παιδιά υποφέρουν από συνομήλικους τους;
Η πιο βολική δικαιολογία σε όλα που λέμε είναι ΄΄εγώ δεν μπλέκω΄΄. Δεν μπλέκω, δεν ανακατεύομαι, δεν μιλώ. Σιωπούμε και συναινούμε στο ο,τιδήποτε κακό μπορεί να γίνεται. Δεν προβληματιζόμαστε με την απάθεια μας και με το γεγονός πως και εμείς ζούμε στην ίδια κοινωνία. Όλοι είμαστε ένας αλληλένδετος κύκλος και επηρεαζόμαστε από το περιβάλλον στο οποίο ζούμε, είτε αυτό είναι το οικογενειακό είτε το ευρύτερο που συναναστρεφόμαστε. Σιωπώντας σε κάθε τι που γίνεται γύρω μας, είναι σαν να το νομιμοποιούμε και παράλληλα σαν να μετέχουμε  και εμείς το ίδιο, αφού δεν κάνουμε τίποτα προκειμένου να αλλάξει. Έχουμε χάσει την αλληλεγγύη μας για τον διπλανό μας, το ενδιαφέρον μας για τα κοινωνικά πεπραγμένα.
Βυθιζόμαστε ολοένα  και περισσότερο στην μονοτονία του εαυτού μας. Κάποια στιγμή, επιτέλους  πρέπει  να αποφασίσουμε να αποφύγουμε την παγίδα της αυτοκαταστροφής μας που προκαλείται από την απάθεια και τον διχασμό μας για τους άλλους, να επιλέξουμε να ζούμε αρμονικά με τους υπόλοιπους γύρω μας και να συμμετέχουμε ενεργά στην κοινωνία μας. Όσο σιωπούμε τίποτα καλό δεν θα ευδοκιμήσει στον κόσμο μας…


*Φιλόλογος

Για το διήμερο

 

ZERO Festival φυσικά!

 

 

 

Η απαράμιλλη φυσική ομορφιά της λίμνης Ζηρού, οι δραστηριότητες και οι παράπλευρες δράσεις που ετοιμάζονται να στηθούν για κείνο το διήμερο στο ZERO festival και οι μοναδικές live βραδιές που ανυπομονεί πολύς κόσμος να παρακολουθήσει απ’όλη την Ήπειρο, συνθέτουν έναν διήμερο που κανείς δεν θέλει να χάσει.

Οι δράσεις που θα ξεκινούν από τις 14.00 κάθε μεσημέρι θα είναι αρκετές και πέρα από την καθιερωμένη βόλτα στην λίμνη με τα canoe kayak,  φέτος στο σκηνικό έχει προστεθεί ο τοίχος 5 μέτρων για τους λάτρεις της αναρρίχησης. Οι εκπλήξεις δεν σταματάνε εκεί με διάφορα lake sports δίπλα στην λίμνη να δίνουν το δικό τους τόνο νωρίς κάθε ημέρα. Μέσα σ’αυτά θα υπάρχουν μαθήματα YOGA σε ήσυχο μέρος όπου μικρά γκρουπ ατόμων θα απολαύσουν τα μαθήματα δίπλα στην λίμνη!

Και εκεί που η ημέρα τελειώνει, έρχεται η νύχτα και οι μουσικές βραδιές που έχουν προγραμματιστεί θα σε συνεπάρουν. 

Την Παρασκευή 12 Αυγούστου άνοιγμα με τους Apollon Band όπου 50 μουσικοί & φωνές υπό την διεύθυνση του μαέστρου Χρήστου Γερογιάννη θα μας χαρίσουν ένα πρόγραμμα βγαλμένο από άλλη εποχή. Συνεχίζοντας και όσο η νύχτα πέφτει, ο μεγάλος καλλιτέχνης Παύλος Παυλίδης με τους B Movies θα κάνει την εμφάνισή του με ένα best off από την πολύχρονη καριέρα ενός καλλιτέχνη που έχει αφήσει το στίγμα του στην ελληνική μουσική σκηνή αλλά και που εξακολουθεί να μας χαρίζει απλόχερα καινούρια ακούσματα με τον δικό του πάντα χαρακτηριστικό τρόπο. Η βραδιά δεν σταματά εκεί και στο τέλος οι Manifesto θα μας χαρίσουν ένα υπέροχο closing με το δικό τους τόνο που ξεχωρίζει.

Το Σάββατο 13 Αυγούστου στο αποκορύφωμα του Zero festival ο χορός και η ένταση θα κρατήσει από νωρίς. Σ’αυτό θα φροντίζουν οι αγαπημένοι από τα Ιωάννινα Folk N’ Roll, η πλέον ανερχόμενη εγχώρια Balkan – ska μπάντα που έχουν αγκαλιάσει την Βαλκανική, ηπειρώτικη και ρεμπέτικη παράδοση με σεβασμό αλλά και προσδίδοντας σε αυτή τη δική τους χαρακτηριστικά μοντέρνα αντίληψη. 

Κάπου εκεί έρχονται και οι IMAM BAILDI όπου η συνταγή τους είναι ένας συνδυασμός μουσικών γεύσεων που φέρνουν κοντά το παλιό με το καινούριο, την Ελλάδα με τον κόσμο. Στη σκηνή, επτά άτομα συνδυάζουν ήχους από παλιά ελληνικά κομμάτια, δικές τους πρωτότυπες συνθέσεις, latin, hip-hop και ηλεκτρονική μουσική σε μια συναυλιακή συνταγή που είναι πλέον δοκιμασμένη σε πάνω από 500 εμφανίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.

Οπότε λοιπόν; 

Ραντεβού στην λίμνη Ζηρού για το Zero festival 2016

|

Πριν λίγους μήνες απέσπασε δύο βραβεία Αριστείας και Σκηνοθεσίας η μεσαίου μήκους ταινία δράσης «The Designer» του, στο διαγωνισμό Accolade στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ...

 

 

 

 

 

Κόντρα σε μια εποχή που τα όνειρα έχουν μετατραπεί σε μακρινές σκιές και η νέα γενιά αυτού του τόπου αντί να έχει πεδίο δράσης έτσι ώστε να απελευθερώσει την ενέργεια της, τις σκέψεις της, τις ιδέες της με στόχο ένα καλύτερο αύριο μακριά από μνημόνια και δοσίλογους πολιτικούς είναι ο  Γιώργος (Σκούμας) Παπανικολάου.
 Ο νεαρός από την Άρτα όχι μόνο δεν κάθισε να κοιτά αμέτοχος και άπραγος ότι σερβίρουν οι Βαρώνοι των Μέσων και φίλοι των ανθρώπων που φιγουράρουν στην πολιτική σκηνή, αλλά τα εκτόπισε όλα αυτά και με γνώμονες τις γνώσεις και τα όνειρα του έχει κατορθώσει μυθικά (για την εποχή μας) επιτεύγματα.
Πριν λίγους μήνες απέσπασε δύο βραβεία Αριστείας και Σκηνοθεσίας η μεσαίου μήκους ταινία δράσης «The Designer» του, στο διαγωνισμό Accolade στην Καλιφόρνια των ΗΠΑ, έκανε σχεδόν 1.000.000 προβολές ένα του μόνο τραγούδι στο youtube το «Χορεύω τρανς», φτιάχνει κωμικά μικρά βίντεο και πέρα από όλα αυτά ταξίδεψε μέχρι την Κίνα για να ανοίξει τους ορίζοντες τους και να μπει σε άλλες φιλοσοφικές διαδρομές.
Πολυμήχανος νεαρός που βιάζει την ζωή για να φτάσει στα άστρα… Εμείς ως Πινάκιο υποσχόμαστε πως θα είμαστε συνοδοιπόροι σε όλο του το θαυμαστό αυτό ταξίδι!
Ακούστε την συνέντευξη που μου έδωσε στο idradio.gr και στην εκπομπή μου mind attack και αν θέλετε να τον ανακαλύψετε περισσότερο μπείτε στην επίσημη σελίδα του http://www.skoumas.com/

Πέμπτη, 04 Αυγούστου 2016 22:16

Το να λες καλημέρα…

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ*

 

Σκέφθηκα περπατώντας μια μέρα μέσα στον πεζόδρομο της πόλης μου τη Σκουφά, τι ήταν αυτό που άλλαξε όταν πριν από δεκαετίες ίσως και  ως μαθήτρια διέσχιζα και την έβρισκα ενδιαφέρουσα κάνοντας βόλτες από την κλασσική διαδρομή του Αγίου Γεωργίου έως το Κιλκίς ξανά και ξανά…. Σίγουρα ήταν αρκετοί από τους ανθρώπους που πλέον έχουν φύγει και έφεραν ένα ιδιαίτερο  ήθος και ίχνος. Όταν πήγαινες ν΄αγοράσεις παγωτό και σου το κέρναγε ο παγωτατζής, όταν άνθρωποι και ιδιαίτερα οι μεγάλης ηλικίας σου έλεγαν καλημέρα, καλησπέρα χωρίς καν να τους γνωρίζεις προσωπικά…. Μια άλλη διαλεκτική συμβίωσης στην πόλη…… μια άλλη ανθρωπιά. Θυμάμαι χαρακτηριστικά μια γιαγιά εκεί κοντά στον άγιο Νικόλαο που έπιανε τ΄ απογεύματα την καρέκλα της έξω από το σπίτι της και παρακολουθούσε την κίνηση που μια μέρα με σταμάτησε και μου πε…  ε ΄΄΄κοπέλα γιατί δε χαιρετάς;
Το να λές καλημέρα είναι η αρχή μιας αρμονικής συμβίωσης που σέβεσαι τον συμπολίτη σου και τον εκτιμάς, όταν τον αναγνωρίζεις ως πρόσωπο και ως αυτοτέλεια ύπαρξης….
Το να λές καλημέρα δείχνει πως δεν είσαι πιασμένος μέσα στο παρόν , προσόν των ζώων που διαθέτουν την ελάχιστη μνήμη κοινωνικής συμβίωσης και ευθύνης ,δεν έχεις την πείνα και το ένστικτο του μη –λόγου και λογικού.
Το να λές καλημέρα ειδικά αν ανήκεις στην εξουσία της πόλης προς τους πολίτες της και - σου είναι ένα δείγμα σοφής και σωστής  πολιτικής παιδείας και διαλόγου που έχουν γράψει τόσα και τόσα πολιτικοί μας φιλόσοφοι και καλά είναι που και που ν΄ ανατρέχουμε και σ΄αυτούς για να καλύψουμε και κανένα μας κενό…..
Το να λές καλημέρα δίνεις μια ιστορική διάσταση στη μέρα σου και στην συνύπαρξή σου με τους άλλους πως δεν ανήκεις σε μια ζωντανή αγέλη που απλά συνυπάρχει και κινείται τυχαία αλλά με μια ιστορικότητα και κοινωνικότητα  με μια προοπτική πολιτισμού και όχι του τυχαίου χάους.
Το να λές καλημέρα προσδιορίζει τον τόπο και τον χρόνο που ζείς ,πως το σέβεσαι και τον αποδέχεσαι με το βλέμμα του ανθρώπου και όχι με την ανιστορικότητα και λησμοσύνη του μη- ανρθώπου, του  animal  rationale , των κυττάρων της ανθρώπινη μνήμης και ιστορίας μέσα σε αιώνες κοινωνικής συμβίωσης και νόμων…..
Το να λές καλημέρα συνυφαίνεται με την άποψη του Αριστοτέλη για τον άριστο βίο. Αλλά ο άριστος βίος δεν μπορεί να υπάρχει για το κάθε άτομο χωριστά, εάν η κοινωνική, πολιτική, πολιτειακή,  οικονομική και η γενικότερη κατάσταση της πόλεως δεν είναι κι αυτή άριστη. Πέστε λοιπόν  μια καλημέρα……
Καλή σας ημέρα…


*Φιλόλογος

Πέμπτη, 04 Αυγούστου 2016 22:10

Αγαπάτε αλλήλους...

Διακριτικά από την

ΓΩΓΩ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ

 

Βλέποντας συνεχώς στα ΜΜΕ και κυρίως στο Ίντερνετ την επέκταση του προσφυγικού ζητήματος ένα πράγμα συνεχώς διερωτώμαι. Πώς μπορούμε, πέραν όλων αυτών, ένα έθνος  που παινεύεται για την δημοκρατία του, την ορθοδοξία του, την φιλοξενία του σε κάτι τόσο έντονο, να χωρίζεται στα δύο και να βγάζει απέναντι σε ανθρώπους που δεν φταίνε κακία, μίσος, απέχθεια; Ευτυχώς, δεν είμαστε όλοι έτσι. Προς πείσμα αυτών των μισάνθρωπων, υπάρχει κόσμος που έχει ελπίδα, που θέλει να προσφέρει στον συνάνθρωπο που έχει την ανάγκη του.
Δεν μπορώ να επιδιώξω να δώσω πολιτική χροιά γιατί δεν έχω ούτε την απαραίτητη γνώση, ούτε την εμπειρία να το κάνω. Όμως μπορώ να δω τον ρατσισμό και το μίσος που καλλιεργείται στις ψυχές των ανθρώπων για ο,τιδήποτε διαφορετικό από εκείνους. Η διαφορετικότητα δεν είναι κάτι κακό. Τουλάχιστον αν κάποιος έχει τεκμήριο για αυτό να μου το πει! Κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί για το υπόλοιπο της ζωής μας πως θα ζήσουμε εδώ. Επομένως ας μπούμε έστω για λίγο στην θέση τους και ας δούμε τον εαυτό μας εκεί. Κανένας ανεξαρτήτως δεν θα ήθελε να καταπατηθεί η αξιοπρέπεια του και να γίνει έρμαιο των συνθηκών.
Ας δείξεις λοιπόν, τον καλό σου εαυτό και την ανθρώπινη πλευρά σου. Βοήθα τους, με όποιον τρόπο μπορείς και ας μην τους αποδέχεσαι. Δεν σου έμαθαν πως η θρησκεία σου λέει αγαπάτε αλλήλους; Κάνε, λοιπόν πράξη κάτι που πρεσβεύει το έθνος σου και μάθε να ερμηνεύεις σωστά αυτό που σου υπαγορεύει! Τις ρατσιστικές τάσεις ας μην τις καλύπτουμε υπό το πρίσμα, της αγάπης για το έθνος. Ο ανθρωπισμός, δεν απαιτεί λόγια αλλά πράξεις. Έστω και το λίγο κάνει την διαφορά. Ας το επιδιώξουμε λοιπόν και τελος πάντων ας γίνουμε άνθρωποι με όλη την σημασία της λέξεως. Ας εντυπωθούν στο μυαλό και την συνείδηση μας τα λόγια του Νίκου Καζαντζάκη: "Αν έστω και ένα παιδί σε κάποια άκρη του κόσμου πεθαίνει από την πείνα ή από τον πόλεμο, τότε ο πολιτισμός μας έχει αποτύχει οικτρά".

 

*Φιλόλογος

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12188535
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2635
24577
81252

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 57 επισκέπτες και κανένα μέλος