A+ R A-
20 Σεπτεμβρίου 2017
Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017 11:56

Αυτό περίμενε και ο Χρήστος...

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η Αδελφότητα Αθαμανιωτών ''Ο ΑΘΑΜΑΣ'' και η πρόεδρός του Ντίνα Μπασιούκα - Τσίπρα, γνώριζαν τον Χρήστο, το μέγεθος της προσφοράς, ως απότοκο του αγνού του χαρακτήρα και δημιούργησαν αυτό που του ταίριαζε και ο ίδιος θα ήθελε...

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Αν είχαμε την δυνατότητα να συνομιλήσουμε, με τον αείμνηστο Χρήστο Φωτίου, εκεί ψηλά που βρίσκεται και τον ρωτούσαμε, πως θα ήθελε ο ίδιος να εξελιχθεί μια εκδήλωση, που θα τιμούσε την μνήμη του και την προσφορά του στην δημοτική μουσική παράδοση, θα περιέγραφε την κεντρική φωτογραφία της σελίδας... Μια αντάμωση όλων φίλων και νεότερων που δεν έτυχε να τον γνωρίσουν, να διασκεδάζουν και με τα δικά του τραγούδια και να έχουν στο νου τον, τον ίδιο...

Έτσι και έγινε... Για δυό λόγους, εξ ίσου σημαντικούς...

Ο πρώτος αφορά το τιμώμενο πρόσωπο... Το είπαν πολλοί, το ισχυριζόμαστε και οι ίδιοι, γιατί γνωρίζουμε πολύ καλά την πορεία του, μέσα απ' τα χρόνια της φτώχειας και της στέρησης, μέχρι την τεράστια καταξίωση, σε σημείο που το όνομά του, έγινε συνώνυμο με το δημοτικό τραγούδι...

Ο δεύτερος λόγος, αφορά τους διοργανωτές... Η Αδελφότητα Αθαμανιωτών ''Ο ΑΘΑΜΑΣ'' και η πρόεδρός του Ντίνα Μπασιούκα - Τσίπρα, γνώριζαν τον Χρήστο, το μέγεθος της προσφοράς, ως απότοκο του αγνού του χαρακτήρα και δημιούργησαν αυτό που του ταίριαζε και ο ίδιος θα ήθελε... Η διοργανώτρια γνώριζε και το μέγεθος της αποδοχής που είχε ο Χρήστος Φωτίου, στον χώρο του... Και σε συνεργασία με τ' αδέρφια του, μ' ένα... νεύμα και μόνο, έφτασαν στο Αθαμάνιο, πάνω από πενήντα καλλιτέχνες... Τα "ιερά τέρατα" του χώρου και θα ήταν άλλοι τόσοι, αν οι ημέρες, δεν ήταν ημέρες εκδηλώσεων και οι περισσότεροι εξ αυτών δεν είχαν κλείσει δουλειές, ο αριθμός των επώνυμων καλλιτεχνών, θα ξεπερνούσε τους εκατό. Για παράδειγμα, ιδιαίτερα στεναχωρήθηκε ο Πετρολούκας Χαλκιάς, που δεν μπορούσε να βρεθεί, εκεί το βράδυ της Δευτέρας 7 Αυγούστου... Όμως ήταν εκεί, όλα τα μεγάλα ονόματα... Από που ν' αρχίσουμε; Απ' τον θρύλο του κλαρίνου, το Ναπολέοντα Δάμο, το μεγάλο τραγουδιστή Σάββα Σιάτρα... Είμαι μακρύς ο κατάλογος...

Στο τυπικό της υπόθεσης, θα καταχωρίσουμε την τιμητική πλακέτα που οι διοργανωτές απένειμαν στην σύζυγο του Χρήστου... Όμως αναδείχτηκε, ως η καλύτερη στιγμή της εκδήλωσης, καθόσον η σύζυγός του Ευαγγελία, καθώς παρέλαβε την πλακέτα, μίλησε από καρδιάς, για τον άνθρωπο Χρήστο Φωτίου... Επεσήμανε αυτό, που στον πρόλογο του σημειώματος καταγράφεται... Είχε τόσα χαρίσματα, ως άνθρωπος, κουβαλούσε παντού τόση καλοσύνη και αυτή έβγαινε στη δουλειά του... Μέχρι και την ίδια, που δεν ήταν του τραγουδιού, την οδήγησε στο τραγούδι, ερασιτεχνικά βεβαίως... Ήταν συγκινητική η στιγμή που η ίδια τραγούδησε...

Διακριτική η παρουσία της οικογένειας του Χρήστου Φωτίου, στην όλη διοργάνωση. Τ' αδέρφια του Βασίλης και Κώστας Φωτίου, ήταν αυτοί που έκαναν το... νεύμα στους καταξιωμένους καλλιτέχνες και αυτοί ανταποκριθήκαν. Βεβαίως με... διαπιστευτήριο το όνομα Χρήστος Φωτίου, για να μην λησμονούμε και την αφετηρία...

Διακριτική και ευαίσθητη η παρουσία των καλλιτεχνών, που έφτασαν στο Αθαμάνιο, γιατί η καρδιά τους έλεγε πως πρέπει να είναι εκεί, στην... γιορτή του Χρήστου, θεωρώντας πως και ο ίδιος, από κάπου πολύ διακριτικά, θα παρακολουθεί την εξέλιξη της βραδιάς, της δικής του βραδιάς... Όλοι είχαν να διηγηθούν μια και περισσότερες καλές στιγμές μαζί του κι αυτό μπορεί να καταδειχτεί ως το μεγαλείο, της ημέρας εκείνης..

Με συνεπαίρνει, η όποια αναφορά στον Χρήστο Φωτίου, τον ογκόλιθο της δημοτικής μας παράδοσης και την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, μοιάζει να έχω ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας μαζί του... Ακόμη και στην πιό άρτια διοργανωμένη εκδήλωση, θα υπάρξει το παράταιρο, για να κάνει την χαρακτηριστική εναλλαγή της ζωής... Της χαράς και της λύπης... "Όσο υπάρχουν πολύ ανεπτυγμένα συναισθήματα και καρδιά που αισθάνεται βαθειά, εκεί δεν αποκλείονται η λύπη και ο πόνος", έγραφε ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι και έμελε να τον θυμηθούμε, παρατηρώντας κάτι περίεργους τύπους, που δηλώνουν και δημόσιοι παράγοντες, να μην έχουν αντιληφθεί την μυσταγωγία της βραδιάς και να νομίζουν, πως σ' αυτές τις εκδηλώσεις μνήμης σπουδαίων ανθρώπων, έχει θέση και η δική τους αγωνία για προβολή... Σίγουρα και ο Χρήστος, θα έκανε πως δεν τους είδε...

27 Σεπτεμβρίου 2015... Ήταν εκείνη η αποφράδα ημέρα, που χάσαμε τον Χρήστο Φωτίου και σε λίγες ημέρες, συμπληρώνονται δυό χρόνια, που δεν είναι κοντά μας. Υπάρχει μια εξήγηση, για το περίσσευμα συναισθηματισμού, που και ο αναγνώστης διαπιστώνει. Ας την δικαιολογήσω, με τον πρόλογο του κειμένου, που είχα παρουσιάσει απ' την "Γ", λίγες ώρες μετά το άγγελμα του θανάτου του...

" Ήταν τόση η υποχρέωση, που ένοιωθε απέναντί μου, για τα μικρά -ελάχιστα σε σχέση με την προσφορά του- δημοσιογραφικά αφιερώματα που είχα κάνει, για την πορεία του στο τραγούδι και την προσφορά του, στην σωτηρία της δημοτικής μας μουσικής παράδοσης, που με κάθε ευκαιρία την εκδήλωνε, μιλώντας με τα καλύτερα λόγια, ενώ σε κάθε μουσική εκδήλωση, που με εντόπιζε, έκανε την δική του -από μικροφώνου- παρέμβαση, για να ανακοινώσει την παρουσία μου. Μεγάλη η ηθική ικανοποίηση, για μένα και με βάση την αλληλοεκτίμηση, τα τελευταία τριάντα χρόνια, οικοδομήσαμε μια φιλία, που ήταν στέρεα, μέχρι λίγες ημέρες πριν τις εκλογές, που τον συνάντησα στην Άρτα, για να δώσουμε ένα ραντεβού, σ’ ένα καλό γλέντι, που έπρεπε να κάνουμε και που η μοίρα τόφερε να μην γίνει ποτέ".

 

fot-xr-11-a

 

fot-xr-11-b

 

 

fot-xr-11-c

 

fot-xr-11-d

 

fot-xr-11-e

Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017 12:00

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

11921919
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3918
12311
97391

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 45 επισκέπτες και κανένα μέλος