A+ R A-
20 Ιουνίου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

Τετάρτη, 06 Ιουνίου 2018 20:53

Κυκλοφορεί αύριο «Η ΓΝΩΜΗ»

Έγιναν πολλά βήματα μπροστά, στον Πτηνοτροφικό Συνεταιρισμό Άρτας και γιατί η Άρτα, δεν είναι έξυπνη πόλη...

 

 

Όπως ήταν επιβεβλημένο... Η καλή πορεία του Πτηνοτροφικού Συνεταιρισμού Άρτας, που βρίσκεται πολύ κοντά στην οριστική σωτηρία του, είναι το πρώτο θέμα στην «ΓΝΩΜΗ» που κυκλοφορεί αύριο. Στο ρεπορτάζ της εφημερίδας, παρατίθενται όλα τα στοιχεία που δείχνουν τα σημεία ανάκαμψης, ως αποτέλεσμα της αποτελεσματικής προσπάθειας, που έκανε η διοίκηση, ο διευθυντής και το προσωπικό της συνεταιριστικής οργάνωσης.

«Γιατί η Άρτα, δεν είναι έξυπνη πόλη», είναι το τίτλος του άρθρου της εφημερίδας, εξ αφορμής του φιλικού αγώνα «WildTerrain», που διοργάνωσε την περασμένη Κυριακή η δραστήρια ΛΕΣΧΗ 4Χ4 ΑΡΤΑΣ. Πως θα μπορούσε ν’ αξιοποιηθεί μια τέτοια διοργάνωση, υπέρ της πόλης. περιγράφει το άρθρο.

«Άλλος για τον Αυγενάκη», είναι ο τίτλος του ρεπορτάζ, που αφορά στο παρασκήνιο της συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στα Γιάννενα και είχε ως αναζήτηση, τα χρίσματα των διάφορων αυτοδιοικητικών της Ηπείρου.

Και πολλά άλλα θέματα στην ΓΝΩΜΗ που κυκλοφορεί. Μην την χάσετε...

 

000001-07-06-2018-a

Kαταγράφηκε ως φαινόμενο το γεγονός ότι όπου εμφανιζόταν γέμιζαν απίστευτοι χώροι και ο ίδιος με το ταλέντο του, αλλά και το φιλότιμό του, κρατούσε τον κόσμο να διασκεδάζει, μέχρι το πρωί...

 

 

 

Είναι η ώρα του λαϊκού καλλιτέχνη, που όση αναγνώριση δεν απόλαβε στην Άρτα, τον τόπο που γεννήθηκε και δραστηριοποιείται επαγγελματικά, απολαμβάνει στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στον προγραμματισμό του για το καλοκαίρι, μαθαίνουμε ότι έχει ήδη κλείσει εμφανίσεις σε απίθανα μέρη της πατρίδας, όπως στην άκρη της Πελοποννήσου, στην Στερεά Ελλάδα και φυσικά Γιάννενα, Αιτωλοακαρνανία, την Πρέβεζα και πολλά άλλα μέρη.
Τυχαίο; καθόλου... Διαβάζουμε σ’ ένα ρεπορτάζ του διαδικτύου, την παρατήρηση αναγνώστη, που σημειώνει μεταξύ άλλων: «Ο Τάκης Πλακιάς, γέμιζε ως πρώτο όνομα τη δεκαετία ‘90 τις «μουσικές διαδρομές» στην Κυψέλη και την «τρίτη βάρδια» στον Βύρωνα και άλλα μεγάλα ρεμπετάδικα της Αθήνας. Γέμιζε πλατείες σε όλη την δυτική Ελλάδα. ΣΕΒΑΣΜΟΣ. Με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του, τον αγάπησαν χιλιάδες κόσμου».
Για να πάμε στα δικά μας...
-Δεν καταγράφηκε ως φαινόμενο το γεγονός ότι όπου εμφανιζόταν γέμιζαν απίστευτοι χώροι και ο ίδιος με το ταλέντο του, αλλά και το φιλότιμό του, κρατούσε τον κόσμο να διασκεδάζει, μέχρι το πρωί;
Το ίδιο συνεχίζει να κάνει και τώρα... Όπου κι αν εμφανιστεί, θα γράψει ιστορία... Οι πάντες θα φύγουν ικανοποιημένοι και οι περισσότερο ψαγμένοι, θα δηλώσουν ότι περνάν πολύ καλύτερα με τον Τάκη Πλακιά, παρά σε μεγάλα κέντρα της Αθήνας, όπου τα πάντα είναι δήθεν και αναζητείς την αυθεντικότητα, με το φανάρι...
Αυτό είναι το ακατανίκητο στοιχείο του Τάκη Πλακιά... Είναι αυθεντικός... Είναι αυτός που είναι και έτσι προδιαθέτει για τα πάντα... Και με τον τρόπο του, νικάει την ενδοσκοπούσα κακοήθεια, που θέλει να ισοπεδώνει κάθε αξία, αν προέρχεται απ’ την Άρτα και τυχαίνει κάποιοι να τον έχουν γνωρίζει από κοντά...
-Τι να του πουν, του Τάκη;
-Ότι δεν είναι απ’ τους ελάχιστους βιρτουόζους του μπουζουκιού και γνωρίζει όσο κανένας άλλος τα μυστικά του λαϊκού οργάνου;
-Ότι δεν έχει φωνάρα, που μπορεί να σε καθηλώσει και παράλληλα να σου δημιουργήσει τις καλύτερες προϋποθέσεις για να γλεντήσεις;
Αστεία πράγματα. Όλα όσα κάποιοι κακοήθεις, επαίρονται ότι λένε τάχα για μαγκιά, είναι αυτά τα χαρακτηριστικά του Τάκη Πλακιά, που τον καθιστούν ακατανίκητο...
Για να περάσουμε στα ευχάριστα της υπόθεσης... Έχουμε την τιμή στην περιοχή μας, να έχουμε ένα αυθεντικό λαϊκό καλλιτέχνη, που μπορείς ανά πάσα ώρα και στιγμή να τον βρεις μπροστά σου και να διασκεδάσεις με αυθεντικό τρόπο. Με τον άνθρωπο που βρίσκεις δίπλα σου στην καθημερινότητα και είναι ο εαυτός του. Δεν έκανε ποτέ την ελάχιστη προσπάθεια, να παρουσιαστεί ως διαφορετικός. Ας πούμε σαν σταρ... Μακριά απ’ αυτόν, αυτές οι ανοησίες.
Μου έλεγε προχθές το ρεκόρ... Σαράντα δύο χρόνια είναι στο πάλκο και γύρευε πόσες εμφανίσεις έχει κάνει σε μουσικές σκηνές, αλλά και σε πατάρια πανηγυριών, όλη την Ελλάδα. Πόσος κόσμος έχει να θυμηθεί έστω και μία βραδιά με τον Τάκη και να την διηγείται ως ανεπανάληπτη.
Συνεχίζει και φέτος, πάντα προσπαθώντας για το καλύτερο, ξεπερνώντας δυσκολίες που μπορεί αντικειμενικά να προκύπτουν, αλλά και αυτές που του στήνουν, κυρίως φίλοι του...
Είχα την τύχη, να τον παρακολουθώ από κοντά και να καταγράφω σκηνές και στιγμές, τα περισσότερα απ’ τα σαράντα δύο χρόνια, που ο ίδιος είναι στην επικαιρότητα. Και φυσικά οι στιγμές που έχουν καταγραφεί στην «Γ» και άλλες εφημερίδες που έχω περάσει, είναι μοναδικές.
Για να έχω σήμερα το δικαίωμα και την δυνατότητα, να προβλέψω πως και αυτό το καλοκαίρι, ο Τάκης Πλακιάς θα είναι το πρόσωπο της διασκέδασης σ’ όλη την Δυτική Ελλάδα. Και αυτό είναι το καλό που μπορούμε να καταγράψουμε, γιατί στις «μαύρες» μέρες που μας δημιούργησαν, ο Τάκης Πλακιάς, μπορεί ν’ αποτελέσει το αντίδοτο...

Ήρθε για να καλύψει, ένα ζητούμενο της εποχής...

- Τα εγκαίνια του καταστήματος, έγιναν την περασμένη Τετάρτη, όπου δεκάδες φίλοι του Γιώργου και της Σοφίας, ευχήθηκαν καλές δουλειές

 

Ένα πολύ ζεστό και χρήσιμο χώρο, δημιούργησαν στην πλατεία Κιλκίς, ο Γιώργος Γκανιάτσας (σ.σ. πρόεδρος των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος) και ο Σοφία Κιτσάκη, με όνομα που προδιαθέτει, για κάτι καλό. «Κουτάλι πα πιρούνι» λοιπόν κι εκεί ο καθένας, μπορεί να έχει πρόσβαση στο σπιτικό φαγητό, για να φτάσει αυτό σε χρόνο ρεκόρ, στο σπίτι του ή στον επαγγελματικό του χώρο, ή να κάνει μια στάση στην πλατεία Κιλκίς και να διαλέξει το φαγητό που επιθυμεί και να το παραλάβει την ίδια ώρα... Το κατάστημα άψογα διακοσμημένο, βρίσκεται στην πλατεία Κιλκίς, ακριβώς απέναντι απ’ την στάση του Αστικού ΚΤΕΛ.
Άνθρωπος, που κατά οικογενειακή παράδοση, ψάχνει το τέλειο ο Γιώργος Γκανιάτσας, είναι σίγουρο πως κάθε ημέρα που θα περνάει, θα έχει να παρουσιάσει κάτι το καλύτερο, για να φτάσει σε σημείο, να καλύπτει ακόμη και τις πιό σύνθετες απαιτήσεις... Κι εδώ που τα λέμε, στην εποχή μας, το σπιτικό φαγητό, είναι είδος εν ανεπαρκεία και για το λόγο αυτό, θα λέγαμε, ότι το «Κουτάλι πα πιρούνι», ήρθε να καλύψει μια ανάγκη, που υπήρχε στην πόλη.
Τα εγκαίνια του καταστήματος, έγιναν την περασμένη Τετάρτη, όπου δεκάδες φίλοι του Γιώργου και της Σοφίας, ευχήθηκαν καλές δουλειές. Την ίδια ευχή να μεταφέρουμε κι εμείς, σημειώνοντας ότι θεωρούμε, πως ήδη έχει γίνει πράξη...

 

koutali-00-b

 

 

koutali-00-c

 

koutali-00-d

 

koutali-00-e

 

koutali-00-a

|

Μέσα σ’ αυτό το ομιχλώδες περιβάλλον θέλω να σας πω ότι του χρόνου (μετά την ερχόμενη σεζόν) δεν θα είμαι στο ποδόσφαιρο. Αν υπήρχε η δυνατότητα να μην ήμουν και φέτος θα το έκανα....

 

 

 

 

«Δυστυχώς η Λίγκα, η διοργανώτρια του πρωταθλήματος, «κουβαλάει» χρέη παρελθόντων ετών, δεν εισπράττει τα δικαιώματά της ούτε από την ΕΠΟ ούτε από την Σούπερ Λιγκ, όπως μέχρι το 2011 όταν οι πρόεδροι των μεγάλων ομάδων εναλλασσόταν στην προεδρία της Σουπερ Λιγκ, με συνέπεια να έχει τεράστια προβλήματα», επεσήμανε κατά την καθιερωμένη απολογιστική συνέντευξη τύπου, ο μεγαλομέτοχος της ΑΕ Καραϊσκάκης Οδυσσέας Δράκος, ο οποίος κατέστησε και επίσημη την απόφασή του, μετά και τούτη την αγωνιστική περίοδο, δείχνοντας και την απογοήτευσή του, για όσα συμβαίνουν και στην περιοχή μας, σε σχέση με την στήριξη της ομάδας.

Με την παρέμβασή του, ο Οδυσσέας Δράκος, ανάλυσε πλήρως τα προβλήματα που προκύπτουν και σε επίπεδο διοργάνωσης, αλλά και σε τοπικό επίπεδο, για να τονίσει πως η ομάδας μας είχε «μία χρονιά καλή για μας, πολλή καλή μπορώ να πω, και μετά από 40 χρόνια όπου η πόλη μας και ο νομός μας έχει ομάδα σε επαγγελματική κατηγορία».

Η εισήγηση του κ. Δράκου ακολουθεί:

«Είμαι έτοιμος μετά από μία χρονιά καλή για μας, πολύ καλή μπορώ να πω, και μετά από 40 χρόνια όπου η πόλη μας και ο νομός μας έχει ομάδα σε επαγγελματική κατηγορία, να ευχαριστήσω τους ποδοσφαιριστές, τους προπονητές, το τεχνικό τιμ, την διοίκηση, τους συνεργάτες, τους φίλους, όλους για την συμβολή τους στη φετινή μας πορεία.

Σ’ ένα περιβάλλον εξαιρετικά αρνητικό για την συγκεκριμένη κατηγορία, παρεξηγημένη κατηγορία, που δεν είναι τόσο χάλια όσο νομίζεται ή όσο πιστεύει ο κόσμος καλύτερα. Φέτος διεξήχθη μετά από πολλά χρόνια ένα πρωτάθλημα κατά τα 2/3 απόλυτα εντάξει. Αν επιτρέπεται ο όρος εντάξει. Δυστυχώς η Λίγκα, η διοργανώτρια του πρωταθλήματος, «κουβαλάει» χρέη παρελθόντων ετών, δεν εισπράττει τα δικαιώματά της ούτε από την ΕΠΟ ούτε από την Σούπερ Λιγκ, όπως μέχρι το 2011 όταν οι πρόεδροι των μεγάλων ομάδων εναλλασσόταν στην προεδρία της Σουπερ Λιγκ, με συνέπεια να έχει τεράστια προβλήματα. Δηλαδή να είναι επαγγελματική κατηγορία μόνο στις υποχρεώσεις και περιορισμένης ευθύνης στα δικαιώματα. Μηδέν, το απόλυτο μηδέν. Αυτό σημαίνει η φετινή χρονιά από πλευράς διοργανώτριας για επαγγελματική κατηγορία. Δυστυχώς η οικονομική κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας έχει παρασύρει τα πάντα και σίγουρα και το ποδόσφαιρο.

Τον τελευταίο καιρό υπάρχει μία κινητικότητα και από πλευράς υπουργείου, το οποίο έχει σιγήσει πολύ καιρό, είχαμε την ευκαιρία τελευταία να δούμε μαζί με άλλους προέδρους - συναδέλφους τον κύριο υπουργό, ο οποίος μας είπε ότι διανύουμε ένα μεταβατικό στάδιο, διότι υπάρχουν κάποια προβλήματα θεσμικής φύσεως, καθώς ήταν οι μέρες που επιβλήθηκε επιτροπεία στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Απ’ ότι μας διαβεβαίωσε αυτά που ακούγονται περί αναδιάρθρωσης φετινής δεν υφίστανται. Προφανώς, ευχές, ευσεβείς πόθοι, δεν ξέρω, όπως θέλετε εισπράξτε το. Άλλωστε, δεν μπορούμε να πηγαίνουμε από ολίσθημα σε ολίσθημα και αριστίνδην θα γίνει αυτή η αναδιάρθρωση; Είμαστε σε δημοκρατική χώρα, υπάρχουν θεσμοί και τα όργανα εκείνα για να δημιουργηθεί αυτή η κατηγορία, αν αυτό είναι που πρέπει να γίνει σήμερα για το ελληνικό ποδόσφαιρο.

Προορισμούς των ομάδων, στον αριθμό δέκα ή δώδεκα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε χειραγώγηση. Αρκούν τρεις-τέσσερις ομάδες για να καθορίζουν ποιοι είναι αυτοί που θα ανεβαίνουν και ποιοι αυτοί που θα υποβιβάζονται. Ο αριθμός τέσσερα σε τόσο μικρό αριθμό Λίγκας, σε όσους γύρους και να γίνει, οδηγεί μαθηματικά εκεί. Οπότε δεν είναι το οικονομικό δεν μας φτάνουν, ανέκαθεν έπαιζαν ποδόσφαιρο αυτοί που είχαν την δυνατότητα να έχουν συμβούλιο, να αγοράζουν και να πωλούν παίκτες κλπ. Γιατί τώρα θα πρέπει να λέμε ή βγαίνουν τα νούμερα ή δεν βγαίνουν;

Μέσα σ’ αυτό το ομιχλώδες περιβάλλον θέλω να σας πω ότι του χρόνου (μετά την ερχόμενη σεζόν) δεν θα είμαι στο ποδόσφαιρο. Αν υπήρχε η δυνατότητα να μην ήμουν και φέτος θα το έκανα. Στο τελευταίο διοικητικό συμβούλιο της διοργανώτριας, Football League, πήραμε κάποιες αποφάσεις, οι οποίες ήταν στην κατεύθυνση αυστηροποίησης του πλαισίου ούτως ώστε να αποφεύγονται παρατράγουδα. Δεν υιοθέτησε ούτε μία σας διαβεβαιώ η ΕΠΟ. Ούτε μία, έμεινε σε ένα πιο «light» και από το φετινό ελεγκτικό μηχανισμό. Τώρα, τι είδους επαγγελματικές ομάδες είμαστε εμείς που δεν μπορούμε ούτε ένα πλαίσιο προς τη σωστή κατεύθυνση να… αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Βρίσκονται στην παραζάλη όσον συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο τους τελευταίους μήνες, δεν ασχολούνται καθόλου.

Στα πλαίσια αυτά πήραμε μία απόφαση να μην ξεκινήσει το πρωτάθλημα εάν δεν αποκρυσταλλωθούν οι όροι κατά τους οποίος διεξάγεται και οι πόροι. Δεν γίνεται να πρέπει να συμμετέχουμε πληρώνοντας τουλάχιστον 500.000 ευρώ η κάθε ομάδα για να παίξει η εθνική. Να μην παίξει ποτέ, εγώ δεν είμαι τόσο πατριώτης. Δεν έχω και τα λεφτά για να είμαι τόσο πατριώτης, τι πρέπει να κάνω; Ή για να βγει, ας πω την ομάδα του, τον Παναθηναϊκό, στην Ευρώπη. Ποτέ μην βγει. Ας το πληρώσει εκείνος για να βγει.

Γιατί ο νόμος λέει ότι θα πρέπει να έχεις δύο επαγγελματικές κατηγορίες για να συμμετέχεις σε όλα αυτά. Τι είδους επαγγελματική κατηγορία είμαστε εμείς; Το ποσοστό δεν το εισπράττουμε από πουθενά. Η ίδια η ΕΠΟ παρακρατεί τα πρόστιμα, αυτά που μας επιβάλλονται είτε για παραπτώματα είτε για κάρτες, συνολικά το 60% έπρεπε να μας αποδίδεται. Εδώ και χρόνια τώρα το χρωστάμε, πού (;) δεν ξέρω. Και για να μην αποτρελαθούμε εντελώς ένας δρόμος υπάρχει, σ’ αυτό το χώρο ή αφομοιώνεσαι ή αποβάλλεσαι. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει. Εγώ είμαι σ’ αυτή τη φάση τώρα. Και αν είχα τη δυνατότητα να υπήρχε διάδοχη κατάσταση σήμερα έναντι μηδενικού ανταλλάγματος θα έφευγα σήμερα και θα βοηθούσα κιόλας.

 

Ερ. Τι μπορεί να γίνει για να σας αλλάξει την άποψη να αποχωρήσετε;

Απ. Η άποψή μου δεν αλλάζει. Είναι πολλά χρόνια στο ποδόσφαιρο, τα ίδια διέθεσα και για την πολιτική. Είμαι πλέον εξήντα χρονών, έγινα και παππούς, πρέπει να κοιτάξω κι άλλα πράγματα. Αλλά πέρα απ’ αυτό να είστε σίγουροι ότι εγώ θα βοηθήσω. Όταν λέω θα βοηθήσω, εμπράκτως, το έχω αποδείξει, δεν τίθεται θέμα. Αλλά δεν μπορώ να έχω αυτό το άγχος συνέχεια δεν γίνεται. Να λέει ο Αρτινός γιατί δεν μου είπε να το χω στοιχηματίσει. Να σας πω και ποιο παιχνίδι, με Πανσερραϊκό. Εμείς δεν είχαν καν σωθεί τότε και οι Αρτινοί με ρώταγαν αν έδωσα… γιατί το παίξανε να χάσω. Αυτούς δεν τους μπορώ, δεν τους θέλω για να μην πω καμιά βαρύτερη κουβέντα. Και μετά πουν φταίει ο Οδυσσέας, και βρίζει. Αλλά οι άλλοι οι εμετικοί, οι ανύπαρκτοι με τα χέρια στις τσέπες στην πλατεία Σκουφά. Δεν υπάρχει νόημα να πω ονόματα. Υπάρχει ο εισαγγελέας, οι θεσμικές αρχές, είναι γνωστοί αυτοί οι άνθρωποι, εδώ και είκοσι χρόνια οι ίδιοι είναι. Να εκθέσουμε ανθρώπους εμείς δεν υπάρχει νόημα.

Οι ομάδες είναι όπως τα πρόβατα. Δεν υπάρχει μέρα που να μην πρέπει να κάνεις κάτι. Είτε θα είναι προπόνηση, είτε αγώνας είτε… δεν υπάρχει.

 

ΓΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ: Έχω ξαναπεί σε προηγούμενη συνέντευξη και λοιδορήθηκα από πολλούς και διάφορους. Οι πόρτες μας έχω ξαναπεί είναι ανοιχτές, όμως δεν προσήλθε κανείς ούτε και τις χτύπησε. Εγώ για την Αναγέννηση έχω φάει ξύλο, αυτούς τους 30 Αναγεννησάρες… ποιος Αρτινός του ΄70-΄80 δεν ήταν Αναγέννηση; Δεν διεκδικώ ιδιαίτερες δάφνες, αλλά μην μας κουνιούνται και κάποιοι ανύπαρκτοι. Ποια Αναγέννηση; Είναι καλό να ακούω στο ίδιο γήπεδο Αναγέννηση από τη μία, Αναγέννηση και από την άλλη; Κι εγώ εκεί ήμουνα. Η Ελλάδα με γνωρίζει ως Καραϊσκάκη, η ιστορία συνεχίζει να γράφετε. Η Αναγέννηση από πόσες ομάδες προήλθε, τώρα γιατί δεν μπορεί να γίνει αυτό; Αν νομίζουν ότι θα πληρώνω εγώ και θα κάνουν κουμάντο αυτοί, αυτό δεν γίνεται. Και το Αθλητική Ένωση Άρτας θα γίνει μόνο αν υπάρχει κάποιος λόγος. Δεν έχουμε καμία αντίθεση να ανοίξει η ομάδα και σε άλλους μετόχους. Εγώ την ώρα που θα αποφασίσω να φύγω, όσες μετοχές έχω θα πάνε στον Δήμο Αρταίων. Ας την κάνει κουμάντο ο Δήμος, εγώ δεν θέλω τίποτα. Ούτε πολιτική καριέρα θα κάνω, το 2010 είπα τέρμα.

Δυστυχώς η λογοτεχνία δεν διαθέτει τα εργαλεία εκείνα με τα οποία θα έβγαζε έναν άνθρωπο από μια κρίση, κυρίως από μια οικονομική κρίση, κι επιτέλους, να πάψουμε να αναζητούμε χρηστική σημασία σε όλα τα ωραία πράγματα.

 

 

 

 

 

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

Συνεχίζοντας το αφιέρωμά μας, παίρνουμε συνέντευξη από έναν πολύ αξιόλογο σύγχρονο ΄Ελληνα συγγραφέα, το Δημήτρη Στεφανάκη. Αυτή τη φορά μιας και γνωρίζουμε και την αγάπη του στον μεγάλο Γάλλο συγγραφέα Μ. Προύστ, του κάνουμε τις παρακάτω ερωτήσεις, απολαμβάνοντας τις ξεχωριστές του απαντήσεις.

Η Αθήνα παγκόσμια πρωτεύουσα βιβλίου. Τι σημαίνει για σας αυτό;

Ας μην ξεχνάμε πως η Αθήνα είναι η κοιτίδα του δυτικού πολιτισμού, δεν είναι απλώς η πρωτεύουσα βιβλίου για το 2018. Σε κάθε περίπτωση αυτό θα μπορούσε να βοηθήσει σημαντικά στην προβολή της Ελληνικής λογοτεχνίας στο εξωτερικό.

Η λογοτεχνία σε τι μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο , που όπως ο Έλληνας ζεί εδώ και μια δεκαετία μέσα σε μια πολλαπλή κρίση;

Δυστυχώς η λογοτεχνία δεν διαθέτει τα εργαλεία εκείνα με τα οποία θα έβγαζε έναν άνθρωπο από μια κρίση, κυρίως από μια οικονομική κρίση, κι επιτέλους, να πάψουμε να αναζητούμε χρηστική σημασία σε όλα τα ωραία πράγματα.

Πόσο έχει επηρεάσει αυτή η κρίση τους συγγραφείς, την παραγωγή, την ποιότητα των εκδοθέντων έργων;

Η πνευματική κρίση, που προϋπάρχει, επηρέασε σε μεγάλο βαθμό την ποιότητα και το επίπεδο της λογοτεχνίας μας, δεν υπάρχει αμφιβολία για αυτό.

Ποιοί είναι για σας οι συγγραφείς ή τα έργα που πρέπει να διαβάσει κάποιος;

Όμηρος, Τραγικοί, Πλάτων, Σαίξπηρ και Ρώσοι μυθιστοριογράφοι θα ήταν αρκετοί για να φτιάξει κανείς μια μικρή αλλά ιδανική βιβλιοθήκη.

Τι πιστεύετε για τις αυτοεκδόσεις; Πώς θα τις χαρακτηρίζατε;

Δεν θέλω να χαρακτηρίσω μια τέτοια προσπάθεια. Εξαρτάται πάντα ποιος εκδίδει τι!

Θα συνεχίσω με μερικές ερωτήσεις από το ερωτηματολόγιο του Προύστ αν συμφωνείτε- Ποια είναι η δική σου ιδέα της τέλειας ευτυχίας;

Η συμφιλίωση με τις αντιθέσεις της ζωής.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Οι ελλείψεις μου.

Ποιο χαρακτηριστικό αποδοκιμάζεις περισσότερο στον εαυτό σου;

Τον αχαλίνωτο δυναμισμό μου.

Ποιο χαρακτηριστικό αποδοκιμάζεις περισσότερο στους άλλους;

Την πνευματική νωθρότητα.

Ποιον ζωντανό άνθρωπο θαυμάζεις περισσότερο;

Τον Τζον Μπάνβιλ, για ό,τι γράφει.

Ποια είναι η ψυχική σου διάθεση τώρα;

Νηφαλιότητα και διάθεση να περιμένω.

Ποια θεωρείς ως την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;

Την λογική.

Σε ποιες περιπτώσεις λες ψέματα;

Κυρίως όταν γράφω ιστορίες.

Ποια αξία σου αρέσει περισσότερο σ’ έναν άντρα; Ποια αξία σου αρέσει περισσότερο σε μια γυναίκα;

Στον άντρα μου αρέσει η σιωπή, στη γυναίκα το χαμόγελο.

Ποιες λέξεις ή φράσεις χρησιμοποιείς περισσότερο;

Ύστερα, κάθε φορά που, υπάρχουν στιγμές που…

Τι ή ποιος είναι ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής σου; Πότε και πού αισθανόσουν πιο ευτυχισμένος;

Αγαπώ τη λογοτεχνία με πάθος.

Ποιο ταλέντο θα ήθελες να έχεις περισσότερο;

Να μπορούσα να ζωγραφίσω.

Αν πέθαινες και ερχόσουν ως άνθρωπος ή ως ζώο, τι θα επέλεγες;

Άλογο ή αιλουροειδές.

Πού θα ήθελες να ζεις;

Η Αθήνα μου αρέσει αλλά θα ήθελα να αλλάζω τον αέρα μου, διαμένοντας στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις. Κάποιες φορές το καταφέρνω.

Ποιο από τα πράγματά σου θεωρείς ως θησαυρό σου;

Την ματιά που έχω στα πράγματα.

Ποια πιστεύεις ότι είναι η χειρότερη μορφή δυστυχίας;

Να περνάς το χρόνο σου κάνοντας πράγματα που δεν σε εκφράζουν.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σου συγγραφείς;

Ντοστογιέφσκι, Καμύ, Κάφκα.

Με ποια ιστορική φιγούρα ταυτίζεσαι περισσότερο;

Με τον Λεωνίδα.

Ποιοι είναι οι ήρωές σου στην πραγματική ζωή;

Δεν έχω τέτοιους ήρωες.

 

Δεν τελειώνει...

 

Ο Δημήτρης Στεφανάκης γεννήθηκε το 1961. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Έχει μεταφράσει έργα των Σωλ Μπέλοου, Ε.Μ. Φόρστερ, Γιόζεφ Μπρόντσκι και Προσπέρ Μεριμέ. Το πρώτο του μυθιστόρημα, "Φρούτα εποχής" κυκλοφόρησε το 2000 (εκδόσεις Ωκεανίδα). Ακολούθησαν: "Λέγε με Καΐρα" (Ωκεανίδα, 2002), "Το μάτι της επανάστασης έχει αχρωματοψία" (Ωκεανίδα, 2005), "Μέρες Αλεξάνδρειας" (εκδόσεις Πατάκη, 2007, β' έκδ. Ψυχογιός 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά, τιμήθηκε με το Prix Mediterranee Etranger 2011 και στη συνέχεια μεταφράστηκε στα ισπανικά και στα αραβικά), "Συλλαβίζοντας το καλοκαίρι" (Εκδόσεις Πατάκη, 2009), "Θα πολεμάς με τους θεούς" (Εκδόσεις Πατάκη, 2010), "Φιλμ νουάρ" (Ψυχογιός, 2012). Ο Δημήτρης Στεφανάκης έχει τιμηθεί με το Διεθνές Βραβείο Καβάφη, το 2011, και ήταν υποψήφιος για το Prix du Livre Europeen της ίδιας χρονιάς. Το δοκίμιό του «ΠΩΣ Η ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΣΟΥ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΗ ΖΩΗ¨» (Ψυχογιός 2016) μαζί με τις «ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ» (Μεταίχμιο 2017) και πιο πριν το «ΑΡΙΑ» (Ψυχογιός 2013) μαζί με το πολύ πρόσφατα μεταφρασμένο στα γαλλικά «Au café d'Eole (2018) μας δίνει και εκπέμπει μια πνευματική παρουσία και εκτός ορίων, που μας τιμά. Ο Έλληνας συγγραφέας τιμήθηκε για το έργο του με τα διάσημα του Ιππότη Γραμμάτων και Τεχνών του Γαλλικού κράτους.

Για το Δημήτρη Στεφανάκη, ένας συγγραφέας είναι ένας εργάτης που δουλεύει συνεχώς. Η εργασία του δεν περιορίζεται μόνο στις στιγμές που γράφει. Πρέπει κανείς να διαβάζει συνεχώς και να τον ενδιαφέρουν τα πάντα. Κάθε μορφή τέχνης, η πολιτική, η φιλοσοφία πρέπει να βρίσκονται μέσα στα ενδιαφέροντα του και να είναι δέκτης πολλών πραγμάτων. Μουσική, Ζωγραφική, Αρχιτεκτονική και κάθε τι που εκφράζεται μέσα από την τέχνη είναι μέσα στα χόμπι μου. Θα έλεγε κανείς ότι αυτό είναι το συγγραφικό πρωτόκολλο.

Ευτυχώς η λογοτεχνία δεν τελειώνει ούτε θα τελειώσει ποτέ γιατί αφηγείται την πραγματικότητα που είναι ένα ολοσέλιδο παραμύθι και γι΄αυτό μοναδικό. Μακάρι και ο Δημήτρης Στεφανάκης να μην σταματά ποτέ να μας το αφηγείται γιατί μας συνεπαίρνει και μας οδηγεί σε μονοπάτια που κάποτε περπατήσαμε ή οφείλουμε να περπατήσουμε και είναι σημαντικό να λειτουργεί κάποιος σαν τον αρχαίο Σωκράτη προς τους συμπολίτες του. Να μας ξυπνά και να μας οδηγεί στον έρωτα και το θάνατο στη ζωή και τη γνώση και την αμφιβολία, στις γειτονιές του υπέροχου κόσμου του. Για άλλη μια φορά τον ευχαριστούμε που μας δείχνει τη σκάλα ακόμη κι όταν χάσουμε το σπίτι……

Δεν ξέρω αν τελικά η λογοτεχνία ή όχι σου αλλάζει τη ζωή αν και έχω διαβάσει μπορώ να πω αρκετή. Ξέρω πάντως πως αν δεν έχεις διαβάσει τίποτα δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσεις τη διαλλακτικότητα και ευλυγισία του πνεύματος και τη διαύγεια και βαθύτητα του βλέμματος σου . Ίσως η λογοτεχνία να μας οδηγεί σ΄αυτό το ασύλληπτο δρόμο της αυτογνωσίας και όλων των βίων που δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε. Γι΄ αυτό είναι τόσο σημαντική και πρέπει να μας το θυμίζουν άνθρωποι σαν τον Δ. Στεφανάκη κατά καιρούς για να μην λαθεύουμε και ξεχνάμε πως τελικά η λογοτεχνία σου δείχνει ίσως όχι τη ζωή αλλά την επιλογή και τον τρόπο. Τι θα ήταν η ζωή μας άραγε χωρίς τον μύθο;

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13298679
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2401
10448
67170

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 97 επισκέπτες και κανένα μέλος