A+ R A-
18 Ιανουαρίου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

|

Οδηγήθηκε στο Νοσοκομείο Άρτας, με τραύματα (δαγκωματιές) στα πόδια – Το περιστατικό συνέβη μπροστά στην Παρηγορήτισσα

 

 

 

 

Άγιο πρέπει να είχε η 58χρονη αρτινή, που την περασμένη Παρασκευή το πρωί, καθώς κινούταν ανυποψίαστη μπροστά στην Παρηγορήτισσα και δέχτηκε επίθεση από αγέλη αδέσποτων σκυλιών, τα οποία καθημερινά κινούνται σ’ αυτό τον χώρο, χωρίς να βρεθεί άνθρωπος εκείνη την στιγμή, για να την βοηθήσει.

Η άτυχη γυναίκα, αναγκάστηκε να ειδοποιήσει συγγενικό της πρόσωπο, το οποίο και την μετέφερε στο Νοσοκομείο Άρτας, όπου της παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες και την επόμενη ημέρα, της χορηγήθηκε αντιλυσσικός ορός, ώστε να μην αντιμετωπίσει πρόβλημα στην συνέχεια.

Ειδοποιήθηκε η Αστυνομία, η οποία και κατέγραψε το γεγονός, όπως επίσης καταγεγραμμένο είναι το γεγονός και στα αρχεία του Νοσοκομείου Άρτας, με την ελπίδα ότι κάποιος απ’ τους αρμόδιους φορείς, θα ασχοληθεί με το ζήτημα και ακολούθως θα κινητοποιηθεί για να αντιμετωπιστεί το τεράστιο πρόβλημα.

Και το φοβερό της υπόθεσης. Την στιγμή που το θύμα, είχε έντονο τον πανικό απ’ το κακό που την βρήκε, απ’ την Αστυνομία της ζητήθηκε να αναγνωρίσει το αδέσποτο, που της επιτέθηκε, λες και αν το αναγνώριζε, θα άλλαζε τίποτα, μέσα στην γενική αφασία που υπάρχει για την αντιμετώπιση του τεράστιου προβλήματος, το οποίο με κάθε ευκαιρία προβάλλει η «Γ».

 

Μία μέρα πριν

 

Και για να μην λέμε λόγια στον αέρα, το μέγεθος του προβλήματος, το είχε επισημάνει μία μέρα πριν, η «Γ», στο φ. 263|30-04-2015. Δυό μικρά σχόλια, έδειχναν την πραγματικότητα:

«•••ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΧΝΟΥΜΕ. Επιμένουμε πως το πρόβλημα με τα αδέσποτα στο κέντρο της Άρτας, το Τρίγωνο και το Νοσοκομείο, έχει καταστεί ανυπόφορο, τις τελευταίες ημέρες και οι κίνδυνοι είναι πολλοί, όπως μας λένε πολλοί συμπολίτες μας και δεν έχουν άδικο. •••ΝΑ ΜΗΝ ΘΕΩΡΗΣΟΥΜΕ λοιπόν, πως η ιδέα αλλά και η λειτουργία του κέντρου φιλοξενίας αδέσποτων ζώων, ήταν «στάχτη στα μάτια» όσων πολιτών θεωρούν το πρόβλημα των αδέσποτων, σοβαρό».

-Μήπως, τώρα, κανένας αρμόδιος έχει να πει κάτι;

Του
ΒΑΣΙΛΗ ΜΠΑΛΑΦΑ*

 

 

Για πολλά χρόνια στην Ελλάδα συζητούσαμε για το φαινόμενο της αστυφιλίας, για την Ελληνική επαρχία που σταδιακά αποψιλωνόταν από νέους ανθρώπους, για ένα εσωτερικό «μεταναστευτικό» κύμα ανθρώπων που κινούνταν προς τα δύο – τρία μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας αναζητώντας δουλειά και καλύτερη τύχη, εγκαταλείποντας τις πατρογονικές εστίες, δημιουργώντας χωριά – φαντάσματα σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Αρκετά πριν το ξέσπασμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο, είχαν αρχίσει να διαφαίνονται σημάδια αντιστροφής αυτού του κλίματος.
Η αγορά εργασίας από τις αρχές του 2000, στα μεγάλα αστικά κέντρα, είχε κορεστεί, ειδικά σε θέσεις εργασίας πτυχιούχων που προέρχονταν από τις λεγόμενες Σχολές «υψηλής ζήτησης». Ταυτόχρονα, είχαν διαφανεί και τα πρώτα σημάδια «ζουγκλοποίησης» στους χώρους δουλειάς με τους περισσότερους εργοδότες σχεδόν να «διαφημίζουν» το ότι προσέφεραν τον βασικό μισθό και ασφάλιση στο ΙΚΑ, δηλαδή τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους. Γνωστές ήταν επίσης και οι σιωπηρές είτε «ατομικές» συμβάσεις με χαμηλότερους μισθούς, είτε οι επίσης σιωπηρές συμβάσεις «οικειοθελούς» υποβάθμισης του εργαζομένου σε «υπάλληλο γραφείου» προκειμένου να δουλεύει μεν σε θέση των τυπικών (συνήθως υψηλών) προσόντων του, αλλά να αμείβεται ουσιαστικά ως «γραμματειακή υποστήριξη».
Κάπως έτσι είδαμε σε χωριά εγκαταλειμμένα όπως η Ελάτη, στην Αρκαδία, να εμφανίζεται και πάλι κινητικότητα, μισογκρεμισμένα σπίτια να ανακαινίζονται και τους πρώτους νέους να επιστρέφουν στους τόπους τους με διαψευσμένο το «όνειρο των Αθηνών». Δεν ήταν πολλοί, ήταν αρκετοί όμως για να αναδειχθεί η επιστροφή ως διέξοδος αν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά.
Και ύστερα ήρθε η κρίση, η οποία και παραμένει με μια βασική ιδιαιτερότητα. Οι επιπτώσεις των οικονομικών κρίσεων συνήθως στην επαρχία εκδηλώνονται αργότερα απ’ ότι στα μεγάλα αστικά κέντρα. Έτσι έγινε και στην Ελλάδα. Για παράδειγμα στην Κορινθία είναι χαρακτηριστικό ότι σχεδόν όλοι οι δείκτες με κυριότερο αυτόν της ανεργίας χειροτέρευσαν μεταξύ των ετών 2013 και 2014. Ακόμη και ο κατασκευαστικός τομέας που από το 2009 μέχρι σήμερα έχει χάσει πανελλαδικά το 80 % του προϊόντος του, στην επαρχία άρχισε να πέφτει ραγδαία αρκετά αργότερα.
Θα περίμενε κανείς τα παραπάνω να προδιέγραφαν μια «καταδικαστική» εικόνα για την Ελληνική επαρχία για το μέλλον, όμως πιστεύω ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο, γι’ αυτό και παρότι τα πράγματα παραμένουν εξαιρετικά δύσκολα, πολλοί άνθρωποι επιστρέφουν στην επαρχία και θα επιστρέψουν ακόμα περισσότεροι.
Η Ελληνική επαρχία έχει τη μεγάλη της ευκαιρία για πολλούς λόγους. Θα προσπαθήσω να σκιαγραφήσω ορισμένους από αυτούς. Στο μεγαλύτερο ποσοστό οι επαρχιακές περιοχές της Ελλάδας έχουν πολύ μεγάλα περιθώρια βελτίωσης των υποδομών τους. Από τα ψηφιακά δίκτυα (Wi-Fi, οπτικές ίνες, υπηρεσίες ΤΠΕ) μέχρι τους οδικούς, σιδηροδρομικούς, ακτοπλοϊκούς άξονες, υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις που σε ένα εθνικό πλάνο ανάπτυξης αναπόφευκτα θα βελτιωθούν. Ο πρωτογενής τομέας με χαμηλό βαθμό αξιοποίησης αναμένει νέους να τον εκμεταλλευτούν προσφέροντας ευκαιρίες. Σε επίπεδο υπηρεσιών η ψηφιακή οικονομία, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές, η διάχυση των social media στην επιχειρηματικότητα, η εκμετάλλευση των ΤΠΕ παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα και μόνο ανοδικά μπορούν να κινηθούν. Το γενικότερο περιβάλλον δραστηριοποίησης κρατιέται σε σχετικά ήρεμα επίπεδα χωρίς φαινόμενα συγκρούσεων και «ταξικών» αντεγκλήσεων.
Δείτε ακόμα και την περίπτωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ της επαρχίας σπάνια θα συναντήσει κανείς χαμένα εξάμηνα λόγω καταλήψεων, κατεστραμμένες υποδομές από ομάδες με «κοινωνικά και πολιτικά αιτήματα». Ακόμα και οι ροές παράνομων μεταναστών δείχνουν οριακά να αντιμετωπίζονται λόγω κυρίως των αγροτικών εργασιών.
Και ένα παράδειγμα επί του πρακτέου. Το Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων, ένα νέο σχετικά τμήμα που ανήκει στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου και εδρεύει στην Κόρινθο, το καλοκαίρι θα διοργανώσει το 2ο Καλοκαιρινό του Σχολείο στο Κιάτο, τον ερχόμενο Δεκέμβριο θα διοργανώσει το 2ο Επιστημονικό του Συνέδριο στο Λουτράκι, διεξάγει 3 Μεταπτυχιακά Προγράμματα και σύντομα θα ανακηρύξει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, κ. Προκόπη Παυλόπουλο σε επίτιμο Διδάκτορά του. Η ακαδημαϊκή διαδικασία διεξάγεται απρόσκοπτα και με συνεχώς βελτιούμενο επίπεδο με τη βεβαίωση και εξωτερικής αξιολόγησης. Η εικόνα είναι αντίστοιχη σε πολλά Τριτοβάθμια Ιδρύματα της επαρχίας.
Η Ευρώπη μιλά για το «τριπλό έλικα ανάπτυξης», τη συνεργασία Ακαδημαϊκών πυρήνων – Αγοράς – Κυβέρνησης στο πλαίσιο μιας αναπτυξιακής πολιτικής. Η Ελληνική επαρχία μπορεί να αποτελέσει το ιδανικό πεδίο εφαρμογής. Γι’ αυτό και έχει μπροστά της τη μεγάλη ευκαιρία της.

 

*****

Ο Βασίλης Μπαλάφας είναι Τεχνολόγος Πληροφορικής και Δικτύων, με μεταπτυχιακά στις Επικοινωνίες Δεδομένων και τις Διεθνείς Σχέσεις και Πολιτικές.

Παρασκευή, 01 Μαΐου 2015 11:38

Αξίζει τον κόπο;

|

Πενήντα άτομα (και ούτε!) στην συγκέντρωση που οργάνωσε το Εργατικό Κέντρο Άρτας, για την εργατική πρωτομαγιά!

 

 

 

 

Η εικόνα της πλατείας Μονοπωλίου, όπου πριν λίγο ολοκληρώθηκε η κινητοποίηση του Εργατικού Κέντρου Άρτας, για την εργατική πρωτομαγιά, ήταν επιεικώς αποκαρδιωτική! Πενήντα άτομα -αν δεν υπερβάλλουμε- όλα κι όλα και η διοργάνωση… καρμπόν της προηγούμενης με τις γνωστές ομιλίες, η μία ίδια με την άλλη, με καταγγελτικό λόγο και μόνο, χωρίς την αναγκαία πρόκληση και πρόσκληση συμμετοχής, όλων των εργαζομένων, ώστε και το επιζητούμενο αποτέλεσμα, να είναι πιο κοντά. Χωρίς δεύτερη σκέψη, θα λέγαμε πως η συγκέντρωση του Εργατικού Κέντρου Άρτας, ήταν μια ανοιχτή συνάντηση των μελών της κομματικής οργάνωσης του ΚΚΕ και τίποτα άλλο, με ότι κι αν σημαίνει αυτό.

Για την ιστορία, στην εκδήλωση πήραν μέρος και χαιρέτισαν εκπρόσωποι της ΟΑΣΝΑ, του Συλλόγου Σπουδαστών του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής και της Επιτροπής Ειρήνης, ενώ την κεντρική ομιλία έκανε η εκπρόσωπος του ΔΣ του Εργατικού Κέντρου Άρτας Έρη Κόντου (φωτογραφία κάτω).

 

protomagia-2015-66-b

|

Τραγική(!) η κατάσταση. Κάποιοι εργαζόμενοι, τόχουν παρακάνει με την… άγνοια και το… καλαμπούρι…

 

 

 

 

-Δεν ξέρετε ρε… τσιράκια της εργοδοσίας, ότι η 1η Μάη είναι απεργία και οι εργαζόμενοι πρέπει να είναι στους δρόμους, διεκδικώντας τα δικαιώματά τους, ρωτήσαμε τους δυό τύπους της φωτογραφίας, που την ώρα που οι εργαζόμενοι(!) της Άρτας, αγωνιζόταν για τα δικαιώματά τους και αυτοί εργαζόταν στο γνωστό καφέ SWING, της πλατείας Μονοπωλίου.

Ο Τέλης, εξέλαβε την ερώτηση ως καλαμπούρι και χαμογελούσε, ενώ ο Σπύρος δήλωσε άγνοια των εργατικών του δικαιωμάτων και… δικαιολογήθηκε πως δεν ήξερε.

Έτσι φτάνουμε, στην αποδόμηση του συνδικαλιστικού κινήματος και για τον λόγο αυτό καλώ άμεσα, το Πειθαρχικό του Σωματείου που μπορεί να ανήκουν, να τους καλέσει σε απολογία και να τιμωρηθούν παραδειγματικά.

-Άντε γιατί κάποιοι εργαζόμενοι, τόχουν παρακάνει με την… άγνοια και το… καλαμπούρι…

 

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015 21:03

«Χωρίς Γάντι»

|

Το έργο του Αλέκου Λιδωρίκη, σε σκηνοθεσία Αφροδίτης Κατσαούνου, ανεβάζει η θεατρική ομάδα «ΥΦΟΠΟΙΟΙ»

 

 

 

 

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Κομποτίου «ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΚΟΥΦΑΣ» και η θεατρική του ομάδα «ΥΦΟΠΟΙΟΙ» ανεβάζουν την πρώτη τους θεατρική παράσταση «ΧΩΡΙΣ ΓΑΝΤΙ» του Αλέκου Λιδωρίκη, σε σκηνοθεσία Αφροδίτης Κατσαούνου.  Στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων Κομποτίου θα πραγματοποιηθούν 6 παραστάσεις στις 1-2-3 Μαΐου και 8-9-10 Μαΐου και ώρα 9.00 μμ. Προπώληση εισιτηρίων για το Κομπότι στο τηλ: Μπακογιάννης Μιχάλης 6973381757 και στην Άρτα στο αρωματοπωλείο ΤΟ ΙΡΙΝΟΝ τηλ :6946011123.

 

Το έργο

Επτά Δούκες, τοποθετημένοι στο μακρινό παρελθόν, απολαμβάνουν την κρουαζιέρα τους. Κατά τη διάρκεια αυτής , αποφασίζουν να αγκυροβολήσουν, ώστε να αναρριχηθούν στα Περπέχθεια Όρη. Ύστερα από ένα ατύχημα των οδηγών τους, οι ήρωες καταλήγουν εγκλωβισμένοι σ’ ένα καταφύγιο, αναγκασμένοι να επιβιώσουν υπό αντίξοες συνθήκες. Όλοι αυτοί οι δοσμένοι κωμικά αποκρουστικοί τιτλούχοι, όσο εξελίσσεται το έργο, φαίνεται να αποκαλύπτουν σταδιακά τους πραγματικούς τους εαυτούς και να αποτελούν συνάμα ένα χορό δραματικών συμβόλων μπροστά στο όμορφο λαϊκό κορίτσι, που οι συμπτώσεις το οδήγησαν να συναινέσει εν τέλει στο “πέταγμα” του γαντιού, του χαρακτηριστικού αυτού συμβόλου ενδυμασίας της εξέχουσας κοινωνίας των τιτλούχων.

Το έργο αυτό είναι το αποτέλεσμα της προσπάθειας του θεατρικού συγγραφέα Αλέκου Λιδωρίκη, να καταδείξει τον σνομπισμό που διακατέχει αυτούς τους ανθρώπους, χρησιμοποιώντας μάλιστα την καθαρεύουσα γλώσσα και να υπενθυμίσει, ότι για όλους τους ανθρώπους υπάρχει εκείνη η “ώρα” , κατά την οποία μπορούν να αναδείξουν τον καλό εαυτό τους.

 

Σκηνοθεσία: Αφροδίτη Κατσαούνου

 

ΔΙΑΝΟΜΗ ΡΟΛΩΝ

Αιμιλία Αρχιμανδρίτη: Ισαβέλλα, Δούκισσα του Μέντζελχοφ

Βασίλειος Νταλαπέρας: Σιγισμούνδος, Δουξ του Κράχτεν-Κρόχτεν

Γεώργιος Μαλιγιάννης: Παύλος, Δουξ του Βετενέντο

Δημήτριος Μούτσιος: Γουλιέλμος, Δουξ του Λτεγκ

Ελισάβετ- Μαρία Λιάπατα: Ελίζα, Δούκισσα του Άλαμπαν

Ευαγγελία Βλαχοπάνου : Μαριάννα

Ευαγγελία Γεωργίου: Χριστίνα, Δούκισσα του Ρόριγκ- Λάιον

Ευστάθιος Μαλιγιάννης: Αλβέρτος, Δουξ του Μπομπενστάιν

Κωνσταντίνος Σταύρου: Ληστής

Κωνσταντίνος Σωτηρίου: Οδηγός

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σκηνικά: Χρήστος Παππάς ,Σωτήρης Γούσιας

Κοστούμια: Χρήστος Παππάς

Φωτισμοί: Λάμπρος Σαλαμούρας

Χειριστής Φωτισμού: Βασιλική Σαλαμούρα

Κομμώσεις-μακιγιάζ: Πάνος Τσιώνος

Μουσική: Μιχάλης Ντέμσιας

Υποβολέας: Βασιλική Μπλώνη

Εκτυπώσεις έντυπου υλικού: Δημήτριος Μούτσιος

Επεξεργασία Κειμένων: Σοφία Γιαννούλη      

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12469327
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1237
15098
80680

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 125 επισκέπτες και κανένα μέλος