A+ R A-
18 Ιανουαρίου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Πρέπει να είναι διαρκώς στην επικαιρότητα, η αναζήτηση των στελεχών της κάθε κοινωνίας, που θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην χώρα μας, σε σχέση με την αυτοδιοίκηση και το ρόλο που αυτή μπορεί να παίξει. Παράλληλα, αν κοιτάξει κανένας γύρω του και τα όσα συμβαίνουν στους Δήμους της περιοχής μας, θα διαπιστώσει ότι οι δημοτικές θητείες, χάνονται η μια μετά την άλλη, σε σημείο που όλοι συμφωνούν πως δεν πάει άλλο...

Την εποχή που άλλαξε και το τι ζητάει, περιγράφει στην συνέντευξη που παραχώρησε στην "Γ" ο πρώην νομάρχης Πρέβεζας Βασίλης Ιωάννου (σελίδα 13), ο οποίος διαπιστώνει ότι "οι πολίτες στην πλειοψηφία τους, δεν γοητεύονται από τα χρίσματα των κομμάτων, αλλά από τα χαρίσματα των υποψηφίων", για να επιβεβαιώσει το στίγμα της ανησυχίας που εκφράζουν και πολλά άρθρα, τα οποία δημοσιεύονται στην "Γ".

Με παρελθούσα την εποχή των χρισμάτων και του αναντικατάστατου "κομματικού σωλήνα", αλλά και την παρωδία της ανανέωσης, χωρίς το πολιτικό στίγμα, αλλά και της κατάθεσης δειγμάτων γραφής, οι ευθύνες των πολιτών πολλαπλασιάζονται και είναι η χρονική συγκυρία, κατά την οποία οι ίδιοι οι πολίτες, δεν πρέπει να αποστασιοποιηθούν απ' αυτή την ευθύνη.

Που σημαίνει ότι ο διάλογος, για τα πρόσωπα τα οποία μπορούν να παίξουν ρόλο, υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται, θα πρέπει να είναι στην καθημερινή αγωνία των πολιτών, οι οποίοι με την σειρά τους, προσερχόμενοι στον διάλογο αυτό, θα πρέπει να έχουν στο νου τους και την δική τους αυτοκριτική. Πως τόσες δεκαετίες τώρα, που οι ίδιοι ακλουθούσαν την όποια επιλογή έκανε το ένα κόμμα εξουσίας ή το άλλο, είδαν τους τόπους τους, να πηγαίνουν απ' το κακό στο χειρότερο!

-Παιδί της κομματικής διαπλοκής και επιλογής, δεν είναι ο νυν δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης και δεν βλέπουμε τα αποτελέσματα;

-Παιδί της διαπλοκής περί την ανανέωση δεν είναι ο δήμαρχος Ζηρού Νίκος Καλαντζής και δεν βλέπουν οι πολίτες τα... κατορθώματά του;

Τα στοιχεία τα οποία οδηγούν στην αναγκαιότητα περί την επιλογή των εκπροσώπων, μέσα απ' τον διαρκή και εξαντλητικό διάλογο ανάμεσα στους πολίτες υπάρχουν. Μόνο που αυτά τα στοιχεία, συνηθίζεται οι πολίτες να τα αξιολογούν, αμέσως μετά το λάθος...

Εκείνη την περίοδο, που ο κάθε εκλεκτός αποδεικνύει "τι καπνό φουμάρει". Τότε εμφανίζεται η πλειοψηφία των πολιτών ως "κοψοχέρηδες"!

-"Να μου είχε κοπεί το χέρι", δεν λένε οι περισσότεροι;

-Αφού το λένε που το λένε, γιατί είναι έτοιμοι, να παρουσιαστούν μετά και τη νέα τους επιλογή ως "κοψοχέρηδες";

Απ' αυτό το σημείο λοιπόν, πρέπει ν' αρχίζουμε και είναι επιβεβλημένο ν' αρχίζουμε την συζήτηση. Όλοι οι πολίτες, όχι αυτοί που περιφέρονται τους καφενέδες και δηλώνουν, ότι αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά το τι πρέπει να γίνει και ποιός είναι οι κατάλληλος για δήμαρχος...

Θα ήταν ευχής έργον, αν είχαν το θάρρος σημαντικοί συμπολίτες μας, να βγουν από μόνοι τους, χωρίς την στήριξη παραγόντων και όποιων άλλων παρατρεχάμενων και με παρρησία να δηλώσουν πως θέτουν τον εαυτό τους, στην κρίση του κοινωνικού διαλόγου, για την τελική επιλογή του ανθρώπου, που θ' αναλάβει την τύχη της πόλης, προτεινόμενος ως υποψήφιος δήμαρχος...

Οι σημαντικοί άνθρωποι δεν το κάνουν, γιατί γνωρίζουν ότι η αυτοπρόταση, θα τύχει της χλεύης των ανόητων που κάνουν το θόρυβο στην κάθε πόλη και που δεν επέτρεψαν στο παρελθόν, δεν επιτρέπουν και τώρα, σ' όλα τα λουλούδια ν' ανθίσουν. Εκεί καταγράφεται η μεγάλη δυσκολία, η οποία όμως πρέπει ν' αντιμετωπιστεί στην πράξη. ΟΙ σημαντικοί συμπολίτες μας, οι σοβαροί επιστήμονες και όσοι άλλοι θεωρούν εαυτούς ικανούς να προσφέρουν στον τόπο, θα πρέπει να οπλιστούν με θάρρος, γιατί και το θάρρος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το νέο και ζητούμενο.

Υπάρχουν τόσοι και τόσοι σημαντικοί συμπολίτες μας, που θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο στον τόπο που ζούμε, να τον πάρουν στα χέρια τους και να τον οδηγήσουν πολλά βήματα μπροστά. Και αυτοί πρέπει να βγουν στην πιάτσα, για να το δηλώσουν, γιατί όσοι αυτοί δεν το κάνουν, θα το πράξουν με χαρακτηριστική άνεση οι τενεκέδες που είναι άδειοι και πάντα κάνουν θόρυβο!

Παράλληλα μ' αυτό που πρέπει να κάνουν οι πολίτες, το ίδιο πρέπει να κάνει και η εφημερίδα που αφουγκράζεται την αναγκαιότητα, για το νέο και χρήσιμο. Για το λόγο και είναι ανοιχτή να προβάλλει την πρόταση του κάθε πολίτη, σε σχέση με το μέλλον της πόλης που αυτό αυτόματα θα σημαίνει και ενδιαφέρον για την ενασχόληση με το μέλλον της πόλης...

Ας αρχίσει λοιπόν η συζήτηση... Δεν κοστίζει και κάτι...

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018 21:15

Προγραμματικό «μέτωπο» για την Άρτα

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

 

Η περιοχή έχει πολλά «βαρίδια» που την κρατούν δέσμια σε αρκετά πεδία και χρειάζεται επειγόντως η δημιουργία ενός προγραμματικού μετώπου για την Αρτα που θα την οδηγήσει μπροστά. Η Αρτα πρέπει για όλους μας, όσοι ζουν εδώ, αλλά και για τους απόδημους, να είναι πάνω από όλα. Επιβάλλεται άμεσα να υπάρξει μια διευρυμένη δημόσια ανοικτή συζήτηση, έξω από το στενό πλαίσιο του υφιστάμενου δημοτικού συμβουλίου. Αυτή η συζήτηση μπορεί να γίνει στα πλαίσια, όσο και εάν ξενίζει πολλούς, μιας συνέλευσης, ώστε να υπάρξει διάλογος και κατάθεση προτάσεων από φορείς, συλλογικότητες, οργανώσεις, αλλά και απλούς πολίτες. Από αυτή τη διαδικασία όλοι κερδισμένοι θα βγουν. Βαδίζοντας στους δρόμους της πόλης και μιλώντας με τους Αρτινούς είναι σίγουρο ότι κανείς έχει να ακούσει πολλά για το τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει στην περιοχή. Την περασμένη Κυριακή διάβασα τη συνέντευξη του Δημάρχου Τρικάλων στο Βήμα (όσοι δεν την διαβάσατε αναζητήστε την στην ηλεκτρονική σελίδα του Βήματος) και διαπίστωσα ότι υπάρχουν εργαλεία και δυνατότητες ένας δήμος να πάει μπροστά.

Συνοπτικά θα μπορούσα να πω ότι η πόλη μας δεν μαθαίνει: α) Η πόλη λοιπόν, δεν μαθαίνει να παρκάρει εκεί που πρέπει και να τηρεί τους κανόνες της τάξης. Η κατάσταση στο κέντρο της και ειδικότερα στους πεζόδρομους είναι, πολλές φορές, εξοργιστική. Β) Η πόλη, επίσης, δεν μαθαίνει να σέβεται το περιβάλλον, γ) Η πόλη δεν μαθαίνει να συμμετέχει στα κοινά, μέσω των διαδικασιών που επιτρέπει στους πολίτες να ενημερώνονται, να παρεμβαίνουν και να διεκδικούν και δ) Εκτός της καθημερινότητας, όσον αφορά τη λειτουργία της πόλης, του τομέα του περιβάλλοντος, και όλων των άλλων τομέων που θα μπορούσα να αναφέρω, θεωρώ ότι απουσιάζει το οραματικό –αυτό πρέπει να αναζητηθεί- με το οποίο θα κατορθώσει να κινητοποιήσει η υφιστάμενη δημοτική αρχή μια σειρά δυνάμεων της πόλης, ώστε να κινηθούν όλοι μαζί για μια «άλλη Άρτα». Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, παρουσιάζονται μόνο ασύνδετες και αποσπασματικές κινήσεις.

Δεν μου αρέσει η κριτική και η άγονη αντιπαράθεση, αλλά και οι αφορισμοί. Θεωρώ ότι ο καθένας και η καθεμιά προσπαθεί να κάνει το καλύτερο, αλλά υπάρχουν σίγουρα διαφορετικές αντιλήψεις για σειρά ζητημάτων. Αυτό που πρέπει είναι μέσα από διάλογο να υπάρξει κατάθεση προτάσεων και να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση. Τα υπόλοιπα είναι απλά για επικοινωνιακούς και μικροπολιτικούς λόγους. Η επισήμανση ενδεχομένως λαθών και παραλείψεων δε σημαίνει πως δεν υπήρξαν καλές προθέσεις και αρκετές προσπάθειες. Το κρίσιμο στοίχημα είναι να υπάρξει μια καινούργια πορεία με προοπτική για την πόλη μας, αρχής γενομένης από το 2018.

Προσωπική μου άποψη, χωρίς αυτή να είναι έχει και το αλάθητο και να μην επιδέχεται κριτικής είναι, ότι η Άρτα χρειάζεται ένα μακροχρόνιο ρεαλιστικό προγραμματισμό που θα οδηγούσε στη δημιουργία της πόλης των επόμενων δεκαετιών. Θεωρώ ότι απαιτείται ένας σύγχρονος υπηρεσιακός μηχανισμός που θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ποιότητας παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες και θα συμμετείχε στην παραγωγική ανάπτυξη της περιοχής, με βάση τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Η καθαριότητα, το κυκλοφοριακό και η κοινωνική παρέμβαση χρίζουν αναβάθμισης. Σίγουρα το μεγάλο πρόβλημα είναι και η υποχρηματοδότηση του Δήμου, αλλά και γι’ αυτό υπάρχουν τρόποι να δοθούν λύσεις.

Μερικές προτάσεις κατατέθηκαν στο προηγούμενο σημείωμα και θα ακολουθήσουν και άλλες. Παράλληλα, πιστεύω ότι είναι λάθος να συγκροτούνται μέτωπα έναντι προσώπων που ήδη έχουν τα ηνία της περιοχή, αλλά πρέπει να δίνεται έμφαση σε αρχές, θέσεις και κυρίως προγραμματικές προτάσεις που θα οδηγούσαν την Αρτα μπροστά. Το συμφέρον της Αρτας πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα και ειδικά τα πρόσωπα.

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Η διάσταση που έλαβε και οι συζητήσεις που προκάλεσε η συνέντευξη της πολιτικού* κυρίας Περιστέρας Μπαζιάνα φαίνεται, κατ αρχήν, ότι πέτυχε το στόχο της: Η συζήτηση μεταφέρθηκε σε πιο «ανθρώπινα» ζητήματα, οι πολιτικοί άνδρες μπορεί να είναι παράτολμοι και απερίσκεπτοι αλλά, το κάνουν για καλό….

Αλλά, πέτυχε πραγματικά; Η σύζυγος του πρωθυπουργού αποκαλύπτει ότι στην κρεβατοκάμαρα τους, στην τραπεζαρία ή (και) στο Μαξίμου τους απασχολεί να διατηρηθεί το προφίλ ενός "αδιόρθωτου" αριστερού που προσωρινά μόνο συμβιβάστηκε με τους δανειστές αλλά και τους εταίρους. Και όλα αυτά «μου τα επέβαλαν δεν τα ήθελα» χωρίς να μας εξηγεί τι αντιπρότεινε… Αφήνοντας να εννοηθεί ότι όταν του δοθεί η ευκαιρία θα κάνει το όνειρο του πραγματικότητα: 15μελές μαθητικό συμβούλιο; Διακυβέρνηση α’ εξαμήνου του 2015;

Ουδόλως τους απασχολεί (σαν οικογένεια) το ζήτημα της δίκαιης διακυβέρνησης, της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης. Για να αποκρύψει ότι εκεί που η αριστερά θα έδιωχνε τους δανειστές και οι αγορές θα χόρευαν στους ρυθμούς του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ.Tσίπρας πρόσθεσε άνω των 60 δις χρέος (από τα 86 του γ΄μνημονίου), κατέστρεψε συμμετοχές 40 δις του δημοσίου στις τράπεζες, επέβαλε τα capitalcontrol, υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, προώθησε το λοκ-άουτ σε περίπτωση εργατικών απεργιών, αποδέχτηκε κάθε απαίτηση των δανειστών και υπεραντλαντικών συμμάχων της χώρας (σ.σ. βλέπε τη βάση της Σούδας, τα δηλώσεις Τσίπρας υπέρ Τράμπ στον Λευκό Οίκο, το διαγραφόμενο συμβιβασμό και στο Σκοπιανό, τις αγωνιώδεις προσπάθειες έκδοσης των τούρκων φυγάδων κ.α.). Εν τέλει ενέτεινε το… τρέμουλο της ανασφάλεια σε πολίτες και επιχειρηματίες. Οι οποίοι, πλέον, νιώθουν απόγνωση για το «αύριο»…

Αλλά, αλήθεια αυτό το πρόταγμα θα κρατήσει πολιτικά «ζωντανό» τον ΣΥΡΙΖΑ. Του λείπει η συνεργασία με την «πραγματιστική αριστερά» του ΛΑΕ και του ΚΚΕ ή με την Κεντροαριστερά, τις δυνάμεις της ανάπτυξης και της δίκαιης αναδιανομής; Να επιχειρήσει δηλαδή μια επεξεργασία των οικονομικών και κοινωνικών θέσεών του ώστε να συνδεθεί, επιτέλους, με τη δρώσα κοινωνία.

Υπό αυτό το πρίσμα η συνέντευξη της πολιτικού Μπαζιάνα ήταν καταστροφική για το μέλλον του συζύγου της. Αποκάλυψε (εν τη αφελεία της;) ότι δεν υπάρχει ένα πραγματικό αίτημα σύγκλισης με το «Κίνημα Αλλαγής». Να επανασυσπειρώσει τους (πρώην) ψηφοφόρους του 2015 επιχείρησε. Απευθυνόμενη όμως στο ακροατήριο του 4% του 2009. Ξεχνώντας, η άμοιρη, ότι στο 36% του εκλογικού σώματος το 2015 αθροίστηκαν, μεταξύ άλλων, απογοητευμένοι από την παλαιά κομματική τάξη, πήραν μέρος υπερχρεωμένα νοικοκυριά που, ενδεχομένως, πίστεψαν ότι κάτι θα γένει με τα δάνεια που τους πνίγουν (μερική ή σχετική σεισάχθεια που έταζε ο πρωθυπουργός προεκλογικά), στρατεύτηκαν άνεργοι και νεόπτωχοι των πόλεων και της υπαίθρου. (Και ακολούθησαν αρκετοί καιροσκόπους που πάνε –πάντα- με την νικητή για να συνεχίσουν να λαφυραγωγούν το κράτος, να λουφάρουν στην «δουλειά» τους, να λάβουν προαγωγή και επιδόματα). Δεν επιτεύχθηκε αυτό το, υψηλό σε κάθε περίπτωση, ποσοστό από όψιμους αριστερούς που είδαν το «φως το αληθινό» το 2015, 26 ολόκληρα χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου…

Υπό αυτή την έννοια η συνέντευξη της πολιτικού Μπαζιάνα ήταν διαφωτιστική, χρήσιμη και ενημερωτική;

 

-Εγκιβωτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ στην ιδεολογική του κοίτη του 4%.

-Απαλλάσσει το «Κίνημα Αλλαγής» από περιττές συζητήσεις που αποτολμούσαν ορισμένοι/ες εκ της κεντροαριστεράς που αγωνίζονται να πείσουν το υπό σύσταση κόμμα ότι υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρό από την συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ.Τσίπρα.

-Μεταφέρει τον εμφύλιο στην βαλκανική-παραδοσιακή αριστερά. Το λόγο έχει η κυρία Κωνσταντοπούλου και ο κ. Λαφαζάνης οι οποίοι, βρίσκονται ήδη με το «όπλο πάρα πόδα». Είναι οι μόνοι που πραγματικά… απειλούνται!

 

Υ.Γ.1 Εκ μέρους της κ. Γκραμπόφσκι δεν χρειαζόμαστε αντίστοιχες δηλώσεις-αποκαλυπτικές των μύχιων επιδιώξεων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το όλο κλίμα στη ΝΔ αποπνέει συντήρηση, διάλυση του κοινωνικού κράτους και εργοδοτική αυθαιρεσία (υποτίθεται για να προσελκύσει επενδύσεις). Και, εκ των πραγμάτων, είναι όλα αυτά που δεν επιτρέπουν καν σκέψεις για συνεργασία με μια προοδευτική παράταξη!

Υ.Γ.2 Ως εκ τούτου περιττεύει οποιαδήποτε νύξη για την ανάγκη αυτόνομης πολιτικής πορείας του «Κινήματος Αλλαγής». Και για τις οποιαδήποτε εξελίξεις με άμεσες διαδικασίες να αποφανθούν τα μέλη του κόμματος μέσα από εσωτερικό δημοψήφισμα.

 

*Η σημερινή ενασχόληση της στήλης με τις δηλώσεις της συζύγου του πρωθυπουργού εδράζεται ακριβώς στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης συνέντευξης. Άρα, πρόκειται σαφώς για ένα πολιτικό άρθρο…

ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ: Οι πολίτες στην πλειοψηφία τους, δεν γοητεύονται από τα χρίσματα των κομμάτων, αλλά από τα χαρίσματα των υποψηφίων...

 

 

 

 

Ο Βασίλης Ιωάννου, απ’ αυτά τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που στα δύσκολα «δεν εγκαταλείψαν το καράβι», και μπορεί να μην μετέχει ενεργά σε κομματικά όργανα τα τελευταία, δεν έπαψε όμως να έχει παρεμβατικό λόγο και για τις γενικότερες πολιτικές εξελίξεις , αλλά και για τις τοπικές υποθέσεις του νομού και της Ηπείρου.

Πετυχημένος Νομάρχης Πρέβεζας επί 8 χρόνια, εκλεγμένος με συνεργασία ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ. Εκλεγμένος Βουλευτής Πρέβεζας τον Μάη του 2012

Χρόνια τώρα μιλάει για την πολιτική αναγκαιότητα της ενότητας και της ανασυγκρότηση της Δημοκρατικής Παράταξης και μάλιστα να αναλαμβάνει και πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Και σήμερα η "Γ" του δίνει το βήμα, να καταθέσει, αλλά και ν' αναλύσει τις απόψεις του, στην συνέντευξη που ακολουθεί:

 

Κύριε Ιωάννου, αφού σας ευχαριστώ για την ανταπόκρισή σας, θα ήθελα να ξεκινήσουμε τη συζήτηση με τη γνώμη σας για τις πολιτικές εξελίξεις. Πως βλέπετε την πολιτική κατάσταση στη χώρα;

Σας ευχαριστώ για την πρόσκληση σας και θα ήθελα με την ευκαιρία να ευχηθώ στους φίλους αναγνώστες σας καλή χρονιά με υγεία και προκοπή. Κύριε Γκέτση, θεωρώ ότι έχουμε ήδη μπει σε χρονιά σημαντικών πολιτικών εξελίξεων. Η Κυβέρνηση μπορεί να ξορκίζει τις εκλογές ,και να δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι θα εξαντλήσει την τετραετία, η πολιτική της πρακτική όμως, δίνει την εντύπωση ότι ήδη έχουμε μπει σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

Ο κ. Τσίπρας από τη μια παραμένει σταθερά προσηλωμένος στις αυστηρές προβλέψεις των μνημονίων, τις οποίες ψηφίζει και εφαρμόζει πολύ πιο πιστά από τους προκατόχους του, από την άλλη με τη διανομή των πάσης φύσεως επιδομάτων και παροχών , επιχειρεί να δημιουργήσει εκλογική πελατεία, αδιαφορώντας αν θέτει σε κίνδυνο ,όσα με κόπους και θυσίες κατάφερε τα τελευταία 10 χρόνια να πετύχει ο Ελληνικός λαός.

Είναι νομίζω ενδεικτικό του κλίματος , ότι την ώρα που έρχεται στη Βουλή ένα ακόμη πολυνομοσχέδιο , που περιλαμβάνει νέα σκληρά μέτρα ( περικοπές επιδομάτων, πλειστηριασμούς , αλλαγές στο καθεστώς των απεργιών κλπ), ο Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του εξαγγέλλουν το τέλος των μνημονίων και της επιτροπείας , ενώ είναι γνωστό σε όλους ότι έχουν αναληφθεί δεσμεύσεις και έχουν ψηφιστεί μέτρα για πολλά επόμενα χρόνια. Επιχειρώντας μάλιστα για πολλοστή φορά να εξαπατήσουν τον Ελληνικό λαό υπόσχονται το τέλος της λιτότητας και την αποκατάσταση των αδικιών της κρίσης, επιχειρώντας να αποκρύψουν ότι επίκεινται νέες σημαντικές μειώσεις στις συντάξεις και το αφορολόγητο.

Λυπούμαι που θα το πω αλλά δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για το μέλλον, το αντίθετο μάλιστα ,νοιώθω οργισμένος και συνάμα βαθιά απογοητευμένος με τα όσα συμβαίνουν. Το πολιτικό μας σύστημα συμπεριφέρεται με όρους της προηγούμενης 20ετίας , λες και δε συνέβη τίποτε τα χρόνια της κρίσης. Προπαγάνδα, λαϊκισμός , δημαγωγία, άγονες αντιπαραθέσεις , έλλειψη συναινετικού λόγου και αδυναμία συνεργασίας.

Η αξιωματική αντιπολίτευση από την άλλη ,δείχνει να μην έχει κατανοήσει το μέγεθος των προβλημάτων και να μην έχει διδαχθεί από τα λάθη της. «Φύγε εσύ να έρθω εγώ..».

Ας ελπίσουμε ότι ο ελληνικός λαός έχει πλέον βγάλει τα συμπεράσματά του , έχει αποκτήσει μνήμη και κρίση και στην κατάλληλη στιγμή θα κρίνει όχι με βάση τις νέες απατηλές υποσχέσεις , αλλά με βάση τα καθημερινά του προβλήματα και τα αδιέξοδα που συναντάει .

Συμμετείχατε ενεργά στην ίδρυση του νέου φορέα της Κεντροαριστεράς. Γνωρίζουμε τις στενές πολιτικές και προσωπικές σχέσεις με την κα Γεννήματα, την οποία και στηρίξατε ενεργά για την εκλογή της. Ποιά είναι η άποψή σας για τις προοπτικές στο «Κίνημα Αλλαγής»;

 

Είμαι από αυτούς που πολύ έγκαιρα είχα επισημάνει την πολιτική αναγκαιότητα της ανασυγκρότησης της Δημοκρατικής Παράταξης και της ενότητας όλων των διάσπαρτων δυνάμεων της Κεντροαριστεράς , καθ’ ότι ποτέ δεν πίστεψα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρ’ ότι θα το επιχειρούσε, δεν θα κατάφερνε να «αλώσει » οριστικά και αμετάκλητα το χώρο μας. Και πράγματι η ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή των πολιτών , για την εκλογή του προέδρου του Νέου φορέα , και δικαίωσαν τις προσδοκίες μας και αποτέλεσαν το πρώτο μεγάλο και αποφασιστικό βήμα για την αναγέννηση της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης.

 

•Είστε ικανοποιημένος με τις μέχρι τώρα δημοσκοπικές αποδόσεις ή περιμένατε πιο θεαματικά αποτελέσματα;

Το «Κίνημα Αλλαγής» γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο δυνατό και αυτό αποτυπώνεται όχι μόνο στις δημοσκοπήσεις , αλλά σε όλες τις εκλογές φορέων και σωματείων, δημιουργώντας βάσιμες προσδοκίες ότι πολύ σύντομα θα υπάρξει αλλαγή των σημερινών πολιτικών συσχετισμών.

Διεκδικούμε να γίνουμε πρωταγωνιστές των πολιτικών εξελίξεων πολιτικός φορέας με   αυτόνομο και διακριτό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις και όχι Κυβερνητικό συμπλήρωμα και να εκφράσουμε τη νέα ελπίδα για το λαό μας και υπό αυτή την έννοια πιστεύω ότι αυτό θα εκφραστεί στις επόμενες εκλογές.

Κανείς βεβαίως δεν ισχυρίζεται κανείς ότι το εγχείρημα που ξεκινήσαμε είναι εύκολο και χωρίς εμπόδια .

 

Έχετε υπηρετήσει επί σειρά ετών την Αυτοδιοίκηση. Πως βλέπετε τα τελευταία χρόνιας το θεσμό; Πως αξιολογείτε τις προτάσεις τις κυβέρνησης για την απλή αναλογική;

Λυπάμαι που θα το πω , .όμως στο χώρο της Αυτοδιοίκησης η Κυβέρνηση 3 χρόνια τώρα , δεν έχει να επιδείξει συγκεκριμένο έργο. Εξαγγέλλουν μονίμως μεταρρυθμίσεις και «αναθεώρηση του Καλλικράτη» αλλά κανείς μέχρι σήμερα δεν γνωρίζει , ούτε καν οι ίδιοι , τι εννοούν. Ενώ από όλους αναγνωρίζεται ότι μία από τις βασικές αιτίες της κρίσης ήταν ο συγκεντρωτικός χαρακτήρας του κράτους και θα περίμενε κανείς δεσπόζουσα θέση στην πολιτική ατζέντα της εποχής να επέχει η συζήτηση για το αύριο της αποκέντρωσης και της αυτοδιοίκησης , δυστυχώς με ευθύνη της Κυβέρνησης , κάτι τέτοιο δε συμβαίνει. .

Ενώ   θα περίμενε κανείς να έχει ήδη ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος , χωρίς σκοπιμότητες και προειλημμένες αποφάσεις , για το μέλλον του θεσμού , για την ουσιαστική αποκέντρωση αρμοδιοτήτων , αναγκαίων πόρων , αλλά και ευθυνών , με στόχο επιτέλους και στη χώρα μας οι αποφάσεις να λαμβάνονται από τις τοπικές κοινωνίες, δυστυχώς το αρμόδιο Υπουργείο , αποφεύγει τη συζήτηση στα ουσιώδη και επιλέγει να προσδώσει στις «πρωτοβουλίες» του μόνο επικοινωνιακό χαρακτήρα , προτείνοντας μια ….νέα πραγματικότητα στην αυτοδιοίκηση με μοναδικό όχημα την αλλαγή στο εκλογικό σύστημα. Έτσι όμως δ3εν λύνουμε, αλλά προσθέτουμε προβλήματα στο θεσμό..

 

•Παρ’ ότι είναι γνωστό ότι επί σειρά ετών δεν έχετε ενεργό ρόλο στα κοινά , δεν είναι λίγες οι φορές που με αναρτήσεις στους προσωπικούς σας λογαριασμούς, αναδεικνύετε διάφορα τοπικά θέματα, καταθέτετε προτάσεις, διαμαρτύρεστε για καθυστερήσεις έργων, ιδιαίτερα σε ότι αφορά τις οδικές συνδέσεις του νομού. Θέλετε να δηλώνετε ότι είστε παρών ή αισθάνεστε ότι δεν συνεχίστηκε το έργο σας;

Είναι σε σας αλλά και σε όλους τους συμπολίτες γνωστό , ότι την προηγούμενη δεκαετία , είχαμε ως Νομαρχία Πρέβεζας , σε συνεργασία με όλους τους φορείς του νομού, δρομολογήσει σημαντικά έργα που είχαν ως στόχο να άρουν τη συγκοινωνιακή απομόνωση του νομού και να αξιοποιήσουν τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα.

Πρώτη προτεραιότητα ήταν οι οδικές συνδέσεις του νομού με την Εγνατία και την Ιόνια,   προς τούτο και πάρα τους ισχυρισμούς διάφορων πολιτικών παραγόντων του νομού , με την ολοκλήρωση της θητείας μου το 2010 , είχαν ήδη ξεκινήσει να εκπονούνται όλες οι απαραίτητες μελέτες , ενώ είχε αρχίσει η κατασκευή του οδικού άξονα «Άκτιο – Αμβρακία».

Και δεν σας το κρύβω , ότι δεν κατανοώ απολύτως τους λόγους, μετά από τόσα χρόνια να μην έχει ολοκληρωθεί κανένα από εκείνα τα σημαντικά έργα που , επαναλαμβάνω, είχαμε με μεγάλη προσπάθεια προετοιμάσει και δρομολογήσει.

Δικαιολογημένα λοιπόν κάποιος να αισθάνεται οργή και θυμό , που η Πρέβεζα και η ευρύτερη περιοχή στερείται των πλεονεκτημάτων , που όλη η υπόλοιπη Ήπειρος απολαμβάνει από την ολοκλήρωση των μεγάλων αυτοκινητοδρόμων.

Επειδή λοιπόν θεωρώ ότι πρέπει κάτι να γίνει για να «ξεκολλήσουν» αυτά τα έργα , μη έχοντας κάποιο θεσμικό ρόλο , επιλέγω κάθε φορά να στέλνω , μέσω του διαδικτύου, μηνύματα προς πολλούς αποδέκτες , ελπίζοντας ότι θα αναληφθούν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες για θετικές εξελίξεις για το νομό.

Καμιά άλλη σκοπιμότητα δεν υποκρύπτεται από αυτές μου τις παρεμβάσεις . Άλλωστε ποτέ δεν έπαψα να είμαι ενεργός πολίτης…

 

Παρά ταύτα διάχυτη είναι η φημολογία, ότι μετά την πολύχρονη απουσία σας από την ενεργό πολιτική δράση, σκοπεύετε να επιστρέψετε στην Αυτοδιοίκηση. Aακούγεται ότι μεθοδικά προετοιμάζετε την υποψηφιότητά σας για το Δήμο Πρέβεζας. Παρ’ ότι αναγνωρίζουμε ότι είναι σχετικά πρόωρο να ανακοινώσετε υποψηφιότητα, θα θέλατε να κάνετε ένα σχόλιο επί αυτού;

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι ποτέ σε ένα δημόσιο διάλογο δεν αποφεύγω απαντήσεις και δεν συνηθίζω να κρύβω λόγια. Γνωρίζετε επίσης ότι με το θεσμό της Αυτοδιοίκησης έχω άρρηκτους δεσμούς από την 12χρονη ενασχόλησή μου με τη Νομαρχία Πρέβεζας, εκ των οποίων τα 8 ως Νομάρχης.

Πράγματι το τελευταίο διάστημα γράφονται και ακούγονται πολλά ,σχετικά με τα μελλοντικά πολιτικά μου σχέδια και την «επιστροφή μου στα κοινά»…

Σας απαντώ λοιπόν ευθέως , όπως έχω απαντήσει κατά καιρούς και σε άλλους συναδέλφους σας.

Έχω αφήσει ανοιχτό ένα τέτοιο ενδεχόμενο και υπό προϋποθέσεις θα επιστρέψω στην Αυτοδιοίκηση .

Επειδή όμως όπως και σεις αναγνωρίσατε είναι ακόμη πολύ νωρίς , δεν έχω ακόμη καταλήξει στις οριστικές μου αποφάσεις , παρ’ ότι δεν σας το κρύβω, πολλοί συμπολίτες με τους οποίους συνομιλώ καθημερινά με παροτρύνουν να οριστικοποιήσω τις αποφάσεις μου .

 

• Όταν λέτε «υπό προϋποθέσεις» τι εννοείται; Εξαρτώνται οι αποφάσεις σας από τις πολιτικές εξελίξεις ή μήπως περιμένετε να πάρετε κομματικό χρίσμα;

Σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμώ και δεν θα επιδιώξω κομματικό χρίσμα , από ένα ή περισσότερα κόμματα. Άλλωστε όπως έχω ξαναπεί, στη σημερινή συγκυρία οι πολίτες στην πλειοψηφία τους δεν γοητεύονται από τα χρίσματα των κομμάτων , αλλά από τα χαρίσματα των υποψηφίων.

Γνωρίζετε ότι σε όλη μου την πολιτική διαδρομή επεδίωκα τις συνεργασίες και τις συναινέσεις και αυτό θα κάνω και τώρα… Οι προϋποθέσεις που θέτω , έχουν να κάνουν κυρίως με τις επικείμενες αλλαγές στην Αυτοδιοίκηση , που όπως προείπα όλο εξαγγέλλονται και όλο αναβάλλονται .

Όμως είναι όπως και εσείς είπατε νωρίς για τις οριστικές αποφάσεις και επιλογές. Οι εκλογές είναι ακόμη μακριά και οι συζητήσεις είναι ακόμη… διερευνητικές.

|

ΔΗΜ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: "Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης"...

 

 

 

Ιδιαίτερη η πρωτοβουλία του εξέχοντος ιστορικού Ηλία Σκουλίδα για μια διάλεξη στο πλαίσιο του μαθήματός του στο ΤΕΙ Ηπείρου, φέρνει (ξανά) κοντά μας δυό σημαντικές προσωπικότητες, που ως τέτοιες έχουν σημαντικά πράγματα να πουν, για ένα θέμα που πρέπει να μας απασχολεί όλους...

Στο πλαίσιο του μαθήματος "Πολιτική, Ετερότητα, Ανθρώπινα Δικαιώματα και Μουσική" του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου και με την υποστήριξη της εφημερίδας "Η Γνώμη της Άρτας" διεξάγεται δημόσια εκδήλωση με θέμα "Το μεταναστευτικό και το προσφυγικό ως πολιτικά ζητήματα στην Ελλάδα σήμερα".

Ομιλητές ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Λάμπρος Μπαλτσιώτης, ιστορικός και Ειδικός Γραμματέα Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών.

Για να μπούμε στην ουσία του θέματος και να κατανοήσουμε έτι περισσότερο την ιδιαίτερη σημασία της εν λόγω εκδήλωσης, η "Γ" έχει απευθυνθεί στους δυό προσκεκλημένους της εκδήλωσης, για να έχουμε μια πρώτη ιδέα του τι θα συζητηθεί και του πόσο αναγκαίο είναι να συζητηθεί.

Σήμερα τον λόγο έχει ο αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Δημήτρης Χριστόπουλος, ο οποίος επισημαίνει πως "μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης" και απ' αυτή την διαπίστωση αν κάνουμε αρχή, θ' αντιληφθούμε, πόσο ενδιαφέροντα στοιχεία περιέχονται στην συνέντευξη που ακολουθεί

 

Κύριε Χριστόπουλε, καλή χρονιά! Για πολλοστή φορά στην Άρτα... Τι είναι αυτό που σας φέρνει εδώ, για να ξεκινήσουμε;

Η μητέρα μου είναι ηπειρώτισσα βλάχα από Συρράκο και Μέτσοβο, έχω σόι στην περιοχή και φυσικά έχω φίλους, πολλούς και καλούς, με πρώτον τον κουμπάρο μου δικηγόρο Βασίλη Μπαλάσκα που κατάφερε εδώ και εικοσιπέντε χρόνια να κάνει το χωριό του, τους Μελισσουργούς δικό μου χωριό. Αυτή τη φορά όμως έρχομαι με πρόσκληση του εξέχοντος ιστορικού Ηλία Σκουλίδα για μια διάλεξη στο πλαίσιο του μαθήματός του στο ΤΕΙ Ήπειρου που θα γίνει δημόσια με την ευγενική σας συνδρομή. Με δύο λόγια: αγαπάω Άρτα και όποτε μπορώ έρχομαι. Και τα καταφέρνω παρά τις υποχρεώσεις εκτός κι εντός Ελλάδας. Όταν θες κάτι το κάνειςς. Εγώ στην Άρτα έρχομαι τουλάχιστον δύο φορές κάθε χρόνο. Θα μείνω και το Σαββατοκύριακο για μια βόλτα στον υδροβιότοπο του Αμβρακικού. Είναι δημιουργικό να συνδυάζει κανείς την αναψυχή του με την εργασία, όπως θα κάνουμε τη βδομάδα που έρχεται.

 

Θα μιλήσετε με τον Λάμπρο Μπαλτσιώτη για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό. Δώστε μας μια πρόγευση.

Καταρχήν, να σας δώσω μια πρόγευση του συνομιλητή μου. Ο Λάμπρος Μπαλτσιώτης είναι νομικός και διδάκτορας ιστορίας με ειδίκευση στη νεώτερη βαλκανική ιστορία. Πέραν αυτών, είναι ειδήμον στα ζητήματα ιθαγένειας, από τους καλύτερους γνώστες του θέματος. Με το εφόδιο αυτό, σαν άνοιξε η θέση του πρώτου ειδικού γραμματέα ιθαγένειας στο Υπουργείο Εσωτερικών το φθινόπωρο 2017, ήταν και αυτός που επελέγη. Μακάρι η δημόσια διοίκηση να στελεχώνονταν έτσι. Θα ήταν όλα πολύ καλύτερα!

 

Θα μιλήσετε εσείς λοιπόν για προσφυγικό και αυτός για το ζήτημα της ιθαγένειας;

Κάπως έτσι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Ελλάδα ανήκει στις ευρωπαϊκές χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά μεταναστών κατοίκων. Ολοι αυτοί οι άνθρωποι στα δυο χρόνια της λεγόμενης προσφυγικής κρίσης σαν να ξεχάστηκαν. Ασχολούμαστε εκτεταμένα με τους 30.000-40.000 πρόσφυγες που «σκάλωσαν» εδώ, ενώ δημιουργήσαμε υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, του οποίου ο πολιτικός προϊστάμενος ομολογεί ότι δεν έχει διόλου ασχοληθεί με τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, αλλά μόνο με τους άρτι αφιχθέντες πρόσφυγες. Από την άλλη, το 2015, μεσούσης της προσφυγικής και πολιτικής κρίσης, νομοθετήθηκε η δυνατότητα των ξένων παιδιών που γεννιούνται ή και ανατρέφονται στην Ελλάδα να αποκτήσουν την ιθαγένεια με τη γέννησή τους ή έπειτα από έξι χρόνια σχολείο. Μια πραγματική ιδεολογική και πολιτική νίκη, που πασχίζει να εδραιωθεί διοικητικά. Οι καθυστερήσεις είναι τεράστιες: ενώ ο νόμος δίνει τη δυνατότητα για όσο γίνεται ταχύτερες διεκπεραιώσεις, η αποδεκατισμένη διοίκηση αγκομαχά. Η Ελλάδα, πριν ακόμη προλάβει να λύσει τους λογαριασμούς με τους εκατοντάδες χιλιάδες «δικούς της» μετανάστες, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις νέες ροές αλλά και συνάμα με μια αναπάντεχα κυνική ευρωπαϊκή καινοτομία: οι ροές να σταματάνε εκτός ΕΕ με κάθε κόστος.

 

Θεωρείτε ότι το μείζον πρόβλημα είναι η Ευρώπη δηλαδή;

Ναι. Εμάς μας διάλεξαν για να κάνουμε τη βρώμικη δουλειά και μας πληρώνουν γι’αυτό. Τα κονδύλια που έχουν δαπανηθεί στην Ελλάδα για τη διαχείριση μερικών δεκάδων χιλιάδων προσφύγων αποτελούν παγκόσμιο ρεκόρ. «Με τόσα λεφτά, στο Σουδάν θα σώζαμε μισό εκατομμύριο», μου έλεγε υψηλός αξιωματούχος της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Ολοι οι σχετικοί με το θέμα το γνωρίζουν. Κι όμως: Ευρώπη είναι αυτή. Ολα γίνονται για να μην περάσουν οι ροές στην Ευρώπη. Κι αν τελικώς κάποιοι τα καταφέρουν; Ας μείνουν στις παρυφές, στη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο. Πληρώνει ο Ευρωπαίος φορολογούμενος για να (νομίζει ότι) κοιμάται ήσυχος. Στη Λιβύη -που κι αυτή πληρώνεται από την ΕΕ- εμφανίστηκε εμπόριο των μεταναστών-σκλάβων, ενώ η ΕΕ ενίσταται όχι από τις τύψεις της που έφερε την κατάσταση σε αυτό το σημείο, αλλά επειδή -ω τι έκπληξη!- μια τόσο εύτακτη πολιτεία σαν τη Λιβύη παραβιάζει έτσι ακραία τα δικαιώματά τους… Τα χρόνια που έρχονται στην Ευρώπη θα είναι πολύ κυνικά σε ό,τι αφορά (και) στη διαχείριση του Προσφυγικού και Μεταναστευτικού.

 

Και τι να κάνουμε στην Ελλάδα δηλαδή;

Η χώρα μας πρέπει να θέσει το ζήτημά της. Κι όμως δεν το κάνει. Δεν δείχνει να έχει τα κουράγια να συμβάλει στην επανατοποθέτηση του προβληματισμού, στη βάση μιας πραγματιστικής πολιτικής ισοκατανομής των πληθυσμών στην ΕΕ . Κι όμως, μια σώφρων πολιτική διαχείρισης αυτού του ομολογουμένως δύσκολου θέματος θα εκκινούσε από πιο πίσω: την απόδοση προτεραιότητας στην τακτοποίηση των χρόνια εγκαταστημένων μεταναστών στην Ελλάδα -με την κτήση είτε ιθαγένειας είτε άλλων τίτλων διαμονής- για να καταλήξει στην επαναδιαπραγμάτευση των όρων της Συμφωνίας που οδηγούν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου σε εκφασισμό και αντιπροσφυγικό παροξυσμό. Αυτό, στο σύνολό του, ονομάζεται μεταναστευτική πολιτική. Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης. «Αν δεν φωνάξει η Ελλάδα για την ευρωπαϊκή πολιτική στο Προσφυγικό, ποιος θα φωνάξει;» μου έλεγε πρόσφατα Γερμανίδα υψηλή αξιωματούχος κριτικά διακείμενη στην πολιτική της καγκελαρίου της.

 

Συμφωνείτε με τους χειρισμούς της κυβέρνησης σχετικά με τους 8 Τούρκους αξιωματικούς;

Η αίτηση ακύρωσης της απόδοσης ασύλου είναι τυπικά σύννομη. Τέτοια δυνατότητα ο νόμος τη δίνει. Την δίνει μάλλον στον Υπουργό Εσωτερικών και όχι στον Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά ψιλά μάλλον γράμματα. Τώρα, από κει και ύστερα η σύλληψη του Τούρκου τη Δευτέρα 8 Ιανουρίου είναι νομικά έωλη καθώς τέτοια δυνατότητα δεν δίνεται σε άνθρωπο που έχει πάρει άσυλο και δεν έχει κάνει παράνομες πράξεις. Το ότι η ζοχάδα του Ερντογάν βαφτίστηκε “δημόσιο συμφέρον” από την ελληνική δικαιοσύνη είναι κάτι που μου δημιουργεί θυμηδία. Τέλος, στο πολιτικό επίπεδο θέλω να σας πω ότι με αυτά και με αυτά δεν εξημερώνεις το θεριό, αλλά του ανοίγεις την όρεξη και θα το δείτε δυστυχώς. Για την Τουρκία, τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι πολιτικά ατυχείς χειρισμοί υπαγορευμένοι από τον φόβο και τέλος, διαδικασίες που δεν τιμάνε το κράτος δικαίου.

 

Με την ευκαιρία που θα είστε μαζί μας, να αλλάξω θέμα. Την Δευτέρα 8 Ιανουαρίου καταθέσατε μάρτυρας πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Τι εντυπώσεις κομίζετε από τη δίκη;

Το βασικό στη δίκη είναι να πεισθεί το δικαστήριο ότι τα εγκλήματα που έκαναν τα μέλη της Χρυσής Αυγής δεν τα έκαναν μόνοι τους ή επειδή μέθυσαν ή είχαν προσωπικές διαφορές με τα θύματα. Είναι βασικό το δικαστήριο να καταλάβει ότι όλα αυτά, ο φόνος του Φύσσα, οι ξυλοδαρμοί των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και των Αιγυπτίων αλιεργατών έγιναν από δράστες σε διατεταγμένη υπηρεσία στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Αν αυτό γίνει κατανοητό, η Χρυσή Αυγή θα καταδικαστεί ως εγκληματική οργάνωση και τις ποινικές κυρώσεις δεν θα αντιμετωπίσουν μόνο οι φυσικοί αυτουργοί των εγκλημάτων αλλά και αυτοί που τα παραγγέλλανε.

 

xristopoulos-aa-nea-dimitris-00-a

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12469310
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1220
15081
80663

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 119 επισκέπτες και κανένα μέλος