A+ R A-
19 Οκτωβρίου 2018
Παρασκευή, 04 Μαΐου 2018 10:51

Μια άλλη φυλή...

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Μια άλλη φυλή που έχει τις ρίζες της όχι στη γνώση αλλά στην άγνοια ή τουλάχιστον στην ημιμάθεια. Μια άλλη φυλή που αγαπά τον καφέ και το αραλίκι κοντά σε κάθε σημείο που αποτελεί τον δήμο, σημεία συναθροίσεως ή συζητήσεων για να κάνει αρπαχτές κουβέντες και να εκθέτει μεγάλες αλλά δυστυχώς κενές ιδέες. Να χτυπά που και που το χέρι στο τραπέζι όχι του καφενείου αλλά της καφετέριας, να ευδοκιμεί σε εποχές που ένας ολόκληρος λαός δεν ευδοκιμεί αλλά συνεχίζει αυτή την φυλή να την ταΐζει και να την εκκολάπτει με κάποιο ανεξήγητο και μοναδικό τρόπο.
Μια άλλη φυλή που παρ’ ό,τι έδρασε τις προηγούμενες δεκαετίες όπου έλαμπε με τις διεκδικήσεις της ως  συνδικαλιστές που δεν εργάζονταν μιας και είχαν τα ειδικά προνόμια, να πολεμήσουν για το καλό των υπολοίπων.... και έπρεπε να βρίσκονται στις επάλξεις, άλλο αν περνούσαν τις περισσότερες φορές από τις επάλξεις των μπουζουκιών. Διεκδικήσεις ήταν κι αυτές αισθητικής φύσεως. Η διασκέδαση αντίδοτο στους μεγάλους αγώνες των πάντων και για πάντα.
Μια φυλή που μετά απ΄το συνδικαλισμό αγάπησε ξαφνικά το χρηματιστήριο, έτσι ξαφνικά σα μόδα της λαμπάντα- με τους ξέφρενους ρυθμούς ενός εξωτικού φρούτου και χορού γεμάτο αισθησιασμό και λικνίσματα... Απ΄το πρωί έως το βράδυ η απίστευτη ηδονική χαρά του να κερδίζει μετοχές γνωρίζοντας και παίζοντας ορολογίες σα να είχε τελειώσει εκατό σχολές οικονομικών, να κάνει επίδειξη του πλούτου, της μεζονέτας στη θάλασσα, του νέου καναπέ και θεραπείες οξυγόνου στη μούρη και φυσικά το κότερο σε οποιαδήποτε θάλασσα και μάλιστα κοσμική, τα ταξίδια στα πιο απίθανα μέρη αρκεί να ήταν κι άλλοι μαζί για να μπορεί να το αποδείξει, ν΄αγοράσει να χρυσώσει τα χέρια του και να αποδείξει την μέγιστη ικανότητα της φυλής του-« δεν εργάζομαι και κονομάω.....»
Μια φυλή που δεν άνοιγε βιβλίο ή εφημερίδα παρά μόνο για ν΄αποδείξει τη μαγκιά , την απίστευτη μαγκιά που διέθετε εκ γενετής ή κληρονομικώς μιας και πρόκειται για μια εξαιρετική φυλή. Μετά πέρασαν οι εποχές  που τα “μισθά” αυγάτιζαν από μόνα τους, ή αν διέθετε και την ανάλογη θέση με με εξυπηρετήσεις  άλλων και δικές του. Πέρασαν οι άνοδοι και τα κύματα των μετοχών και των πολλών αμαρτιών κι από κει που στην ομήγυρη προσπαθούσε να πείσει πόσος πλούσιος ήταν, αποφάσισε να πείσει πόσο φτωχός και  κακόμοιρος είναι. Πάνε οι εποχές που τα γαρύφαλλα έπεφταν με τα καλάθια στις αοιδούς, πάνε οι εποχές με τα χοντρά βιβλιάρια και τα κέντρα αισθητικής, τα καλογυαλισμένα τζίπ και κότερα με συνοδείες εσωτερικών και εξωτερικών γοργόνων και θεών.
Ήρθαν τα πάνω κάτω. Προβλέψιμα ή απρόβλεπτα, ιστορικά αναμενόμενα ή ξαφνικά...η φυλή προσαρμόστηκε και επιβίωσε. Εξ΄άλλου πήρε σύνταξη απίστευτα κουρασμένη από τα τόσα έτη εργασίας που τα περισσότερα καταμετρούσαν αναρρωτικές άδειες ή συνδικαλιστικούς ελιγμούς ή, ή ..... Κουράστηκε και αφού έπιασε την άκρη της, το γύρισε στην καφετέρθια στη γη μιας και αυτή η φυλή όλο και κατι τις θα παράγει ως απόγονοι της Δήμητρας αλλά και πιο πολύ ως απόγονοι του Σοφοκλή και του Αριστοφάνη αποφάσισε να γράψει. Αποφάσισε πως όλη αυτή την απίστευτη σοφία ζωής και τους αγώνες έπρεπε να την καταγράψει σε βιβλία, σε ποίηση, σε διηγήματα, σε ενθυμήματα, σε ιστορίες από το παρελθόν του στο χωριό του, το στρατό του τα φοιτητικά του , με την απόλυτη δόση της μαγκιάς και θρασύτητας του τι είναι ο ίδιος και το σινάφι του. Γκόμενες που έριξε, σκυλιά που έκαψε, γάτες που έπνιξε, τι έκλεψε, πώς έγινε άριστος σε όλα του και τι κληροδότημα άφησε στους άξιους απογόνους του, που αφού τους έδωσε την καρέκλα του στην υπηρεσία του ή τέλος πάντων τους βόλεψε κάπου και κάπως, τους καλοπάντρεψε σε μαγαζιά  και club βορείων προαστίων έγινε η ελίτ του τόπου και μάλιστα η πνευματική, αφού διάγουμε οικονομική κρίση. Πρώτος πάλι. Ξέρει να αρθρογραφεί, χωρίς να χει διαβάσει μια αράδα απ΄την εποχή που πήγαινε σχολείο. Ξέρει να κάνει πολιτικές αναλύσεις και κάθε είδους αναλύσεις και ιδιαίτερα ιστορικής συγκυρίας. Τα ξέρει και τα κατέχει όλα.
Στο ενδιάμεσο κενό ξέρει να αφηγείται τις απίστευτες ιστορίες, για το πώς από φτωχός και άπορος κατάφερε κι απόκτησε τόσα πολλά ακίνητα που τώρα δεν μπορεί να τα συντηρήσει αχ- αυτή η σύνταξη που συνεχώς κόβεται. Αλλά αυτός πρόλαβε...
Όμως πιο πολύ κατέχει το μπεγλέρι του....μεγάλο κληροδότημα της φυλής. Εκεί που δεν έχεις τίποτε αξιόλογο να κάνεις, μιας και τι αξιόλογο έχει μείνει πια σ΄αυτή τη φυλή, που όλα τα  ΄μαθε κι όλα τα κατέχει τελικά ένα μπεγλέρι στο χέρι σου χαρίζει την αθανασία. Ειδικά αν έχεις ακουμπήσει και το πόδι κουρασμένος από τις εμπειρίες της ζωής κάπου. Πού; Από μνημείο και τάφο επιφανούς και σε μάρμαρο ή αγαλμα, γιατί πιο επιφανής από μας ουδείς.... Η αρχή και το τέλος εμείς και η φυλή αυτή που θα κάνει δυστυχώς χρόνια να εκλείψει η μαγκιά του μπεγλεριού και της μοναδικής μας ζωής του μοναδικού μας εγώ που ο άδειος ντενεκές δεν κάνει τόσο θόρυβο όσο η άδεια και κενή μας ψυχή. Ο άδειος χώρος του μυαλού μας που γεννά ιστορίες για να πουλήσει και να αυγατίσει το  γένος μας. Εμείς οι εξαιρετικοί σε σχέση με τους υπόλοιπους φτωχούς που δηκτικά τους κρίνουμε, εμείς και το υπέροχο έργο μας. Ιστορίες που βγάλαμε, χωριά (τα δικά μας ) που σώσαμε και σώζουμε, με το αζημίωτο φυσικά, και στο τέλος κι ολίγον ποίηση για το κερασάκι της τούρτας. Οι γυρίνοι που γίνονται βάτραχοι και κράζουν μέσα στην λασπερή τους λίμνη μιας και ο ωκεανός είναι πολύ μακρυά. Οι ευεργέτες εμείς , μια άλλη φυλή.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13848254
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3546
23170
86017

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 64 επισκέπτες και κανένα μέλος