A+ R A-
24 Μαΐου 2018
Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018 22:29

ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΔΕ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΠΟΤΕ…

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Σχεδόν αηδιασμένος από μια περιπλάνηση στο fb, ανήμερα το Πάσχα! Τόση ματαιοδοξία, γι’ αυτό το πολυσυζητημένο αρνί της σούβλας και τα κοκορέτσια και ότι άλλο μπορεί να είχε φανταστεί ο καθένας… Η πρώτη απόρριψη, στοιχείο προβληματισμού… Αν στην εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της κατάχρησης αυτών, αξίζει και ο παραδοσιακός οβελίας, που μπορούσε στην πρότερη εποχή, να αποτελεί την αφορμή κι αιτία για καλές κοινωνικές συναντήσεις… Εκείνα τα χρόνια… Τα παιδικά μας χρόνια… Τα αθώα χρόνια…
Η αηδία, όπως και άλλες φορές όταν με καταβάλει, οδηγεί σε μια βόλτα, χωρίς προορισμό… Περπάτημα, μέσα στην πόλη, αλλά χωρίς να θέλεις να πας κάπου συγκεκριμένα… Βόλτα και προβληματισμός, για όσα θα δεις δίπλα σου και κυρίως όσα δεν θα ήθελες να δεις… Βέβαια η αντίφαση είναι εκεί… Κι ενώ γνωρίζεις, ότι στον συγκεκριμένο δρόμο, θα δεις αυτό που δεν θέλεις να δεις, γιατί θα σε κάνει κομμάτια, τα βήματά σου, ακριβώς εκεί σε οδηγούν…
Η εικόνα ίδια, με τις άλλες ημέρες.. Αυτές τις συνηθισμένες ημέρες. Στο ίδιο σημείο, όπως και πολλές προηγούμενες φορές… Περιμένοντας το δικό τους αναστάσιμο φως… Που δεν είναι άλλο απ’ την δόση… Γνωστά τα παιδιά, έχουμε συνομιλήσει πολλές φορές, αλλά θα ήταν η κατάστασή τους τέτοια, που δεν θα ήθελαν, άλλη μια συζήτηση, για το ίδιο θέμα… Ήταν η ημέρα που είπαν να κρατήσουν αποστάσεις, απ’ τον επίμονο ερωτώντα… Δικαίωμά τους και το σεβάστηκα… Επαγγελματική διαστροφή, σήκωσε το χέρι μου, για μια ακόμη φωτογραφία του σημείου, αλλά και της διαδικασίας… Είπαμε όμως… Σεβασμός στην δική τους επιλογή, μιας κι αυτοί, είχαν άλλο αναστάσιμο φως να περιμένουν… Ένα νεύμα, όλος κι όλος ο χαιρετισμός, ίσως αυτός επέβαλε και το πιο γοργό βήμα, για τον πιο φωτεινό δρόμο, που θα μεαπάλλασσε απ’ τις μαύρες σκέψεις…
Ακριβώς το αντίθετο, ήταν το αποτέλεσμα… Εσωτερική η οργή, για όλους… Κι ένα βασανιστικό ερώτημα:
-Αν το ελάχιστο απ’ τον χρόνο που όλοι αυτοί  -οι πανέλληνες- κατανάλωσαν για την ματαιοδοξία τους, μέσω της προβολής του οβελία, το αφιέρωναν, έστω και στην σκέψη για το τι γίνεται, στην διπλανή πόρτα, υπήρχε περίπτωση να προκύψει κάτι καλό;
Είναι κοινή η αντίληψη και η σιγουριά, πως κάτι καλό θα προέκυπτε, υπό την προϋπόθεση, ότι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και διαλόγου, δεν θα είχαν απογειώσει, αυτή την επικίνδυνη ματαιοδοξία…
Ήταν κι άλλα πεδία δράσης, για να δείξουν το διαφορετικό… Την ανθρώπινη προσέγγιση, της ημέρας που πέρασε… Ήταν πολλοί αυτοί που επέλεξαν, να κάνουν μια κίνηση ανθρωπιάς και πήγαν ν’ ανταλλάξουν ευχές με τους γερόντους και τις γερόντισσες στο γηροκομείο της Άρτας. Κι εκεί που έκαναν το επιβεβλημένο, το ακύρωσαν με την επίμονη ματαιοδοξία της επικοινωνίας… Άντε πάλι… Πολλαπλάσια η οργή…
-Ούτε αυτό το ιερό της ημέρας, δεν μπορείτε να προστατεύσετε, εσείς ρε αγείρτες παραγοντίσκοι της κακιάς ώρας;
Και πολλά άλλα, ανάλογα πεδία… Εύκολα μπορούν να καταγραφούν, αλλά δεν θα προσθέσουν τίποτα, στο μήνυμα  που βγήκε και είναι πολλοί αυτοί που ο παρέλαβαν με ανάλογη οργή και αηδία…
Για να θυμηθούμε τον στίχο του Νίκου Γκάτσου:
«Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ...
Καληνύχτα»...

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 11 Απριλίου 2018 22:31

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13204664
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3535
14989
93725

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 92 επισκέπτες και κανένα μέλος