A+ R A-
21 Οκτωβρίου 2018
Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018 22:37

Οφειλέτης σε απόγνωση

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Του

ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΪΝΤΑΣΗ

 

Την κρίσιμη ώρα, που η κρίση έχει να επιδείξει το πλέον σκληρό πρόσωπό της, την στιγμή που έχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν προκειμένου οι περιουσίες ηλεκτρονικά πλέον να αλλάξουν χέρια, υπάρχουν τρία εργαλεία ρύθμισης των οφειλών του ιδιωτικού χρέους, τα οποία είναι δυσλειτουργικά πλέον σε μεγάλο βαθμό εξαιτίας της σκληροπυρηνικής γραμμής και της λειτουργικής ακαμψίας των πιστωτριών Τραπεζών.
Το μόνο σύστημα που μέχρι στιγμής φαίνεται να λειτουργεί, είναι η δικαστική ρύθμιση των οφειλών, για τους ευτυχείς που δύνανται να υπαχθούν στις διατάξεις του Ν.3869/2010 (όπως αυτός τροποποιήθηκε). Και παρά το γεγονός ότι ο Άρειος Πάγος έδωσε το πράσινο φως για την απόρριψη χιλιάδων αιτήσεων, με την καραμέλα της δολιότητας κατά την λήψη δανείων και κατά τον χρόνο της αποπληρωμής, παρόλα αυτά, υπάρχει μια σχετική αντίσταση από τα Ειρηνοδικεία και τα Πρωτοδικεία όλης της χώρας.
Η μεγάλη απογοήτευση από την πλευρά όλων είναι ο εξωδικαστικός μηχανισμός, που παρά το γεγονός ότι πιστεύαμε ότι είναι μια τόσο απλή διαδικασία, ακόμη και ο γενικός γραμματέας της ρύθμισης ιδιωτικού χρέους, έχει παραδεχτεί ότι οι Τράπεζες καθυστερούν σε μεγάλο βαθμό για την αξιολόγηση της αίτησης υπαγωγής σε συνολική ρύθμιση των οφειλών, εκμεταλλευόμενες τον χρόνο που προβλέπει ο Νόμος. Εκεί που θα έπρεπε να υπάρχει αρμόδιο τμήμα σε κάθε τράπεζα, που αμέσως θα εκτιμούσε την οικονομική προσφορά και θα την προέκρινε ή θα την απόρριπτε, βλέπουμε ότι το σύστημα δυσλειτουργεί σε βάρος της προσπάθειας και της διαδικασίας. Γιατί πίσω από την καθυστέρηση των Τραπεζών, ακολουθούν και άλλες οφειλές προς το Δημόσιο και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, που με τον τρόπο αυτόν πνίγουν τα δημόσια έσοδα, αλλά και την λειτουργία της επιχείρησης, με όποιες προεκτάσεις οικονομικές, κοινωνικές, οικογενειακές και προσωπικές.
Η μεγάλη ντροπή όμως του συστήματος, είναι οι φερόμενες συμφωνίες του Τραπεζικού Κώδικα Δεοντολογίας: εκεί ο οφειλέτης διαπιστώνει ότι η Τράπεζα δεν είναι ένας φορέας με τον οποίο μπορεί να συνεργαστεί, αλλά απλώς ένας διαχειριστής δανείων... Υπάρχει το οξύμωρο σχήμα, η Τράπεζα να δέχεται να κάνει κούρεμα της τάξης του 60% σε ένα π.χ. επιχειρηματικό δάνειο, δεν δέχεται όμως να κάνει καμία ρύθμιση σε άλλο δάνειο (π.χ. καταναλωτικό) με την αιτιολογία, ότι άλλο τμήμα χειρίζεται τα επιχειρηματικά και άλλο τμήμα π.χ. τα καταναλωτικά. Όταν ένας οφειλέτης κάνει μια πρόταση για να ρυθμίσει την οφειλή του στην Τράπεζα, έντρομος διαπιστώνει ότι πρέπει να συζητήσει για κάθε δανειακό προϊόν ξεχωριστά και πολλές φορές να διαπιστώνει κλίμα ... ανταγωνισμού (π.χ. γιατί να πληρώσεις το στεγαστικό και όχι το επιχειρηματικό)!!!
Η κυβέρνηση έχει βασίσει την ρητορική της σε αυτά τα εργαλεία. Εμείς γνωρίζουμε ότι η κυβερνητική πολιτική, ποτέ δεν είχε διεισδύσεις στην λειτουργία των τραπεζικών επιχειρήσεων και τον έλεγχο τον έχει η Κεντρική Τράπεζα της Ελλάδας!!! Όμως, όταν υπάρχουν νόμοι, καλό είναι να εφαρμόζονται... Και όχι με απλές διοικητικές κυρώσεις, αλλά με ποινικές ευθύνες.
Γιατί σήμερα οι Τράπεζες έχουν όλα τα στοιχεία για να δουν ποια είναι η οικονομική κατάσταση του οφειλέτη τους και να πάρουν ό,τι πρέπει να πάρουν, μέσα από μια έντιμη συμφωνία. Όμως αυτή η δυσλειτουργία, το μόνο που δημιουργεί είναι την ανισότητα του Γολιάθ και του Δαυίδ, με αμιγώς εκδικητικό και καταστροφικό χαρακτήρα.
Εμπρός λοιπόν. Χτυπήστε το χέρι στο τραπέζι και ζητήστε να τιμωρηθούν παραδειγματικά, οι τράπεζες που βλάπτουν την οικονομία δυσλειτουργώντας στην εφαρμογή των νόμων.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13855428
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1520
30344
93191

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 75 επισκέπτες και κανένα μέλος