A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017
Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017 21:08

Εδώ ο «Μπαταχτσής», εκεί ο «Μπαταχτσής», που είναι ο «Μπαταχτσής»;

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Του

Αντώνη Κολιάτσου

 

 

Τους δυστυχείς μικρό-δανειολήπτες, τους εν πολλοίς ανενημέρωτους περί τα τραπεζικά και, ένεκα των μη δυνάμενων να προβλεφθούν μνημονιακών πολιτικών λιτότητας,  αδυνατούντες να ανταποκριθούν στις συμβατικές δανειακές υποχρεώσεις τους, η σκληρή και αδυσώπητη  ιερή συμμαχία «δανειστών- τραπεζών», έρχεται να τους προειδοποιήσει ότι , πλέον, «ήγγικεν η ώρα» να τους πάρει και τα σπίτια.
Από  το άλλο μέρος οι καθ’ ύλην αρμόδιοι κυβερνητικοί ιθύνοντες, όπως και οι προκάτοχοί τους, όντας αδύναμοι να τους υπερασπιστούν κατά τις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, αρκούνται στο να μοιράζουν φρούδες ελπίδες ότι δήθεν δεν πρόκειται να θιγεί η πρώτη κατοικία τους, από την κυοφορούμενη άρση της απαγόρευσης των πλειστηριασμών.
Ωστόσο κανείς από τους καθ’ ύλην  αρμόδιους υπεύθυνους των δανειστών, των Τραπεζών και των μνημονιακών Κυβερνήσεων δεν μίλησε ούτε μιλάει για τις τεράστιες ευθύνες που φέρνουν οι εν λόγω φορείς, στη διόγκωση των κόκκινων τραπεζικών δανείων, τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, εξ’ αιτίας της «μνημονιακής ανέχειας» και των τοκογλυφικών τραπεζικών επιτοκίων που τα διέπουν, αυξάνονται οριζοντίως και καθέτως με γεωμετρική πρόοδο.  Απλά  τις προσπερνούν(τις ευθύνες τους) με περισσή ευκολία., αρκούμενοι, κατά την συνήθη πρακτική τους, «αντί για το γάϊδαρο να χτυπάνε το σαμάρι».
Γιατί αυτό, δυστυχώς, κάνουν οι νυν κυβερνητικοί ιθύνοντες(όπως το έκαναν και οι πρώην), όταν, αντί να  περιορίσουν, αν όχι να εξαλείψουν τις οικονομικό - κοινωνικές βαρύτατες επιπτώσεις που θα προκαλέσει το επικείμενο μαζικό άνοιγμα των  πλειστηριασμών, αυτοί συνομολογώντας στην τροποποίηση του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που νομιμοποίησε τον ηλεκτρονικό τρόπο της διεξαγωγής τους, σήμερα, εντελώς υποκριτικά φερόμενοι, μοιράζουν αφειδώς  καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις ότι δήθεν θα  προστατεύσουν νομοθετικά την Ά κατοικία του φτωχού δανειολήπτη. Και σαν μην έφθανε αυτή η υπόσχεση, που εν τοις πράγμασι είναι χωρίς αντίκρισμα, οι εν λόγω ιθύνοντες, τέως και νυν, αναφορικά με το επίμαχο ζήτημα, πέραν του ότι «βάλλουν κατά της ιδιοκτησίας» κατ’ εντολήν των δανειστών, ταυτόχρονα επιχειρούν  και να «από-ενοχοποιήσουν» εαυτούς και αλλήλους, με το «επιχείρημα-σόφισμα» του δήθεν εγκυμονούντος ηθικού κινδύνου… Δηλαδή, ότι μόνο: « με την  οριζόντια απελευθέρωση των πλειστηριασμών θα αποκαλυφθούν και θα προσέλθουν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, όλοι όσοι,  ενώ μπορούν δεν το κάνουν( σ.σ πρόκειται για τους γνωστούς «Μπαταχτσήδες» ) και πως μόνο έτσι θα αποφευχθεί ο κίνδυνος οι συνεπείς δανειολήπτες να μην  σταματήσουν να πληρώνουν τις δόσεις των δανείων τους(σ. σ, δ.λ.δ ότι θα εκλείψει ο κίνδυνος να ακολουθήσουν το παράδειγμα των πιο πάνω κακοπληρωτών).
Αλλά, εάν το κυρίαρχο πλέον δίδυμο «Δανειστές-Τράπεζες», ήθελε  ειλικρινά να αντιμετωπίσει το οξύτατο πρόβλημα των πλειστηριασμών, θα μπορούσε να το κάνει, μέσα από μια ρύθμιση που θα διασφάλιζε αφ’ ενός  την συνταγματικά  προστατευόμενη  Α’ κατοικία των πραγματικά ανήμπορων δανειοληπτών και αφ’ ετέρου τις νόμιμες απαιτήσεις των δανειοδοτριών τραπεζών, από αυτούς «που έχουν και δεν πληρώνουν τα δανεικά». Και αυτό γιατί, το υφιστάμενο οικείο νομικό πλαίσιο είναι τόσο ισχυρό και επαρκές (σ. σ, βλ.άρθ. 87 του νομοθετικού διατάγματος  17.7/13.8.1923 και 4 Ν. 5368/1932, άρθρ. 52 αρ. 3 ΕισΝΚΠολΔ, άρθρ.24 ν. 2915/2001 και απόφαση ΑΠ. 1812/2007 Τμ Α΄), ώστε, χωρίς να χρειασθεί το οριζόντιο άνοιγμα των πλειστηριασμών(οσονούπω ηλεκτρονικών), να επιτραπεί  η αποκάλυψη των Μπαταχτσήδων(*) και δυνητικά η  προσέλευσή τους στα τραπεζικά γκισέ για να αποπληρώσουν τα χρέη τους .
Υπό αυτή την έννοια, εάν ο «μπαταχτσής-δανειολήπτης» δανειοδότριας (εγχώριας) Τράπεζας, έχει:

▪ Κατάθεση σε λογαριασμό της ίδιας τράπεζας, τότε η τελευταία  μπορεί αυτόματα να «τραβήξει» από το λογαριασμό του, ολόκληρη την κατάθεση, ακόμη και αν υπάρχουν  συν-δικαιούχοι, έναντι των χρωστούμενων.
▪ Κατάθεση  στην τράπεζα Β και χρωστάει στην  τράπεζα Α, τότε με  άρση του τραπεζικού απόρρητου η δανείστρια τράπεζα Α, μπορεί να εκδώσει κατασχετήριο και να κατασχέσει, ως ανωτέρω, ποσό από τον καταθετικό λογαριασμό που ο εν λόγω «Μπαταχτσής» διατηρεί στην Β.
▪ Κατάθεση σε(εξωχώρια) Τράπεζα , τότε ο  διοικητής της Τράπεζας Της Ελλάδος, εάν φυσικά το θελήσει, μπορεί με το «πάτημα ενός κουμπιού» να πληροφορηθεί το ποσό και την τράπεζα του εξωτερικού που έχει καταθέσει τα χρήματά του(ο «Μπαταχτσής») και εντεύθεν να ενημερωθεί η δανείστρια ελληνική τράπεζα, η οποία, προχωρώντας τις παρεμφερείς σύννομες διαδικασίες που θα λαμβάνουν υπόψη το δίκαιο της χώρας όπου λειτουργεί η ξένη τράπεζα και τις ισχύουσες διακρατικές συμφωνίες της με την Ελλάδα,  θα μπορέσει να κατασχέσει τα οφειλόμενα.

 Κατά συνέπεια σε κάθε περίπτωση είναι πλέον  εφικτό οι ελάχιστοι «Μπαταχτσήδες» δανειολήπτες να «αποκαλυφθούν» και στη συνέχεια οι δανείστριες τράπεζες να τους «στριμώξουν» καλώντας τους να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Όμως το θέλει αυτό το εγχώριο πολιτικό-τραπεζικό σύστημα και περισσότερο το πανίσχυρο αλλοδαπό που, δια της Τρόϊκας , στην ουσία κυβερνούν τη χώρα; Θέλει ειδικότερα, το τραπεζικό «ευρώ-σύστημα», να φύγουν  για τις ελληνικές Τράπεζες τα παρκαρισμένα στις ευρωπαϊκές δισεκατομμύρια ευρώ των Ελλήνων κόκκινων μεγαλοφειλετών; Ή με τις φτηνές δικαιολογίες που Τράπεζες, δανειστές και  μνημονιακές κυβερνήσεις  αραδιάζουν, στην ουσία απλά επαναλαμβάνουν εκείνο το αλήστου μνήμης αμίμητο : «εδώ ο «Μπαταχτσής», εκεί ο «Μπαταχτσής» που είναι ο «Μπαταχτσής»» και ως άλλοι παπατζήδες, απλά εμπαίζουν έναν ολόκληρο κόσμο, ο  οποίος πνιγμένος στα τραπεζικά χρέη τώρα πρέπει και να ξεσπιτωθεί;
Από την άλλη το πιο πάνω σκληρό και ανελέητο μνημονιακό τρίδυμο, πόσο λαμβάνει υπόψη ότι, εξ’ αιτίας της μαζικότητας που θα εμφανίσουν οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, το τίμημα της πλειστηρίασης των ακινήτων των πάσης φύσεως «κόκκινων δανειοληπτών» είναι μαθηματικά βέβαιο ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων, θα είναι πολύ μικρότερο της απαίτησης  (του χρέους) της επισπεύδουσας Τράπεζας ή του distress.fund(σ. σ, το χρηματοοικονομικό κοράκι που αγόρασε  το δάνειο μπιρ-παρά από την Τράπεζα);
Και, ειδικότερα, πως εάν μεν ο δανειολήπτης είναι  έχων και κατέχων, μπορεί ένας τρίτος, συνήθως αχυράνθρωπός του, που εύκολα και νόμιμα θα έχει  καταστεί υπερθεματιστής, σε δεύτερο χρόνο να μεταβιβάσει το ακίνητο σε πρόσωπο της επιλογής του…αφεντικού του, με αποτέλεσμα ο τελευταίος, έμμεσα, να επαναποκτήσει το ακίνητο με πολύ λιγότερα χρήματα από το χρέος του;
Ενώ, εάν ο οφειλέτης είναι φτωχός και ανήμπορος, τότε, όχι μόνο θα χάσει το σπίτι του, αλλά κατά το ισχύον ελληνικό δίκαιο, είτε ο ίδιος ως πρώτο-οφειλέτης είτε ο τυχών εγγυητής (σ. σ, συνήθως στενό συγγενικό του πρόσωπο) ή ακόμη και οι κληρονόμοι τους, θα υποχρεωθούν να αποπληρώσουν την προκύπτουσα διαφορά;

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12189532
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3632
25574
82249

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 129 επισκέπτες και κανένα μέλος