A+ R A-
18 Οκτωβρίου 2017
Προβολή άρθρων κατά ημερομηνία: Πέμπτη, 11 Μαΐου 2017

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Αύριο λοιπόν πραγματοποιείται στην αίθουσα του Επιμελητηρίου Άρτας, η εκδήλωση της "Γ" για το Κυπριακό, με ομιλητή όπως είναι γνωστό, τον πρώην πρόεδρο της Κυπριακής Βουλής Γιαννάκη Ομήρου... Μια εκδήλωση διαφορετική, απ' όσες συνηθίζεται να γίνονται στην Άρτα, αλλά όχι η πρώτη για την εφημερίδα μας... Το Νοέμβριο του 1997, είχαμε πραγματοποιήσει την πρώτη εκδήλωση για το εθνικό μας θέμα, με ομιλητή τον ιστορικό ηγέτη της Κύπρου Βάσο Λυσσαρίδη, ο οποίος πραγματικά ήταν συγκλονιστικός! Ακολούθησε και άλλη επίσκεψη του σημερινού προσκεκλημένου και βεβαίως παράλληλες δράσεις, οι οποίες έφερναν το Κυπριακό σε πρώτο πλάνο, σε ότι έχει σχέση με την ενημέρωση και τον προβληματισμό των πολιτών...

-Και καλά γιατί μια εφημερίδα, να διοργανώνει μια τόσο σημαντική εκδήλωση και όχι κάποιος τοπικός φορέας;

Την ερώτηση αυτή, μας έθεσαν τις προηγούμενες ημέρες, πολλοί αναγνώστες και φίλοι και φυσικά εμείς δεν έχουμε την δυνατότητα, αλλά και την διάθεση να αναλύσουμε το γιατί δεν κάτι που θεωρείται χρήσιμο, ο ένας ή ο άλλος φορέας . Σ' ότι μας φορά, μπορούμε ν' απαντήσουμε και να υπενθυμίσουμε, την άποψη της εφημερίδας, σε σχέση με τον ρόλο της, σε μια μικρή κοινωνία, όπως η Άρτα... Για μας ο ρόλος της τοπικής εφημερίδας, δεν είναι μόνο η έκδοση του καλαίσθητου, αλλά και με περιεχόμενο, φύλλου. Είναι και η παρέμβαση, μέσω του δημόσιου διαλόγου, στην τοπική κοινωνία. Να εστιάσει σ' ένα θέμα και από κει και μετά να ανοίξει ο διάλογος ανάμεσα στους πολίτες...

Να θυμηθούμε... Απ' το 1987 ξεκίνησε ο κύκλος των εκδηλώσεων της εφημερίδας, μεταξύ των οποίων η πρώτη με θέμα "αναζητώντας την ελευθεροτυπία{, με ομιλητές τους δημοσιογράφους Στέλιο Κούλογλου και Γιάννη Τριάντη, η δεύτερη με θέμα "ο τύπος στην εποχή της τηλεόρασης" με ομιλητές τον Θοδωρή Ρεσβάνη και την Κατερίνα Δασκαλάκη. Ακολούθησε η μεγάλη εκδήλωση, που έμελε να έχει πανελλήνια αναφορά. Είχε ως θέμα "ελευθερία του τύπου ή θάνατος της Δημοκρατίας", με ομιλητές το Νίκο Κωσνταντόπουλο, τον Στέφανο Τζουμάκα, τον αείμνηστο Γιάννη Μπανιά, τους δημοσιογράφους Γιάννη Τριάντη και Δημήτρη Φλώρο και πολλούς άλλους. Για ν' ακολουθήσουν οι εκδηλώσεις με τον Βάσο Λυσσαρίδη και τον Γιαννάκη Ομήρου...

Είναι ο περιληπτικός απολογισμός, μιας και δεν περιλάβαμε σ' αυτόν και τις πολλές εκδηλώσεις που έχουμε διοργανώσει για παρουσιάσεις βιβλίων.

Είναι η άποψή μας αυτή... Έχει χρέος η εφημερίδα, να φέρει κοντά στους αναγνώστες της, ανθρώπους που πρωταγωνιστούν σε κορυφαίες πολιτικές ή κοινωνικές εξελίξεις. Και το πράττουμε απ' το υστέρημά μας...

Απαντούμε με την ευκαιρία αυτή και σε κάποιους κακοήθεις, που επιχειρούν τάχα να μάθουν για τα έξοδα που απαιτεί μια τέτοια εκδήλωση. Όλα καλύπτονται απ' την εφημερίδα και τους φίλους της, οι οποίοι βλέπουν ως σημαντικό γεγονός για την πόλη την διοργάνωση μιας τέτοιας εκδήλωσης και δεν μεμψιμοιρούν, όπως μερικοί περίεργοι τύποι, οι οποίοι δηλώνουν πως θέλουν να έχουν και λόγο για την πορεία του τόπου μας... Και βεβαίως είναι πολλοί αυτοί, που και τις επόμενες ημέρες θα συνδράμουν την προσπάθειά μας...

Πολύς ο κόπος, τεράστια η αγωνία για να διοργανωθεί μια τέτοια εκδήλωση, ειδικά στην άνυδρη σε επίπεδο ποιοτικών εκδηλώσεων, πόλη μας. Και θα το επαναλάβουμε, αν κριθεί πως πρέπει να προσεγγίσουμε με τον τρόπο αυτό, κάποιο άλλο μεγάλο θέμα... Όμως υπάρχει η ανταμοιβή... Είναι τα καλά λόγια που ακούμε απ' τους πολλούς πολίτες, οι οποίοι ξέρουν να καταγράφουν στην μνήμη τους, το πραγματικό γεγονός και να μην ψάχνουν περίεργες προσεγγίσεις, όπως κάνουν κάποια περίεργα και επικίνδυνα τυπάκια, που δυστυχώς κυκλοφορούν ανάμεσά μας και με την σκέψη τους ή και τα λόγια τους, μολύνουν την καθαρή σκέψη... Αυτή που χρειάζεται η πόλη και η περιοχή, για να κάνει ένα βήμα μπροστά...

Αγνοούμε λοιπόν τους περίεργους και τοξικούς τύπους, που περιέρχονται τους καφενέδες και αναλύουν τα πράγματα, με βάση την δική τους κουτοπόνηρη σκέψη... Εμείς έχουμε χρέος να κοιτάζουμε μπροστά και θα το κάνουμε, με όσες θυσίες κι αν απαιτηθούν...

 

gketsis-grafeio-77-a

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Του

Γιώργου Στύλιου*

 

Με την πρόσφατη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου Ευρωπαϊκής Ένωσης – Καναδά (CETA) το ζήτημα της προστασίας της φέτας ήρθε ξανά στην επικαιρότητα. Στη συζήτηση κυριάρχησαν συνθήματα, υψηλοί τόνοι και καταγγελίες. Δεν είναι η πρώτη φορά και δυστυχώς δε θα είναι και η τελευταία. Μία ψύχραιμη και ρεαλιστική προσέγγιση είναι πάντα αναγκαία σε αυτές τις περιπτώσεις. Το κυριότερο όμως είναι να δούμε τι γίνεται από εδώ και πέρα.
Σύμφωνα με την εθνική και κοινοτική νομοθεσία, από το 1996 η ονομασία φέτα είναι Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) και χρησιμοποιείται αποκλειστικά για το τυρί που παράγεται με παραδοσιακό τρόπο στην Ελλάδα (από πρόβειο γάλα ή μείγμα αυτού με αίγειο σε ποσοστό 30%), σε μία συγκεκριμένη και οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή.
Μετά από προσφυγές άλλων χωρών και δικαστικές διαμάχες, το 2005 το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τελεσίδικα κατοχύρωσε την ελληνική φέτα ως προϊόν ΠΟΠ. Η απόφαση αυτή δεν δεσμεύει τρίτες χώρες εκτός ΕΕ και φυσικά τον Καναδά.
Μέχρι σήμερα στον Καναδά, πριν τη συμφωνία CETA, κυκλοφορούσε αγελαδινό τυρί με την ονομασία φέτα, μαζί με εικόνες από την Ακρόπολη και τα Αιγαιοπελαγίτικα νησιά. Δηλαδή δεν υπήρχε καμία προστασία. Ήταν η φέτα προστατευμένο προϊόν στις εμπορικές συναλλαγές ΕΕ- Καναδά, πριν την συμφωνία; Όχι. Και οι Καναδοί παρήγαν φέτα από αγελαδινό γάλα, χρησιμοποιώντας ελληνικά σήματα παραπλανώντας τους καταναλωτές. Με τη συμφωνία CETA προστατεύεται η φέτα σε απόλυτο βαθμό όπως γίνεται στην ΕΕ; Όχι. Μπαίνει όμως ένα πλαίσιο. Επιπλέον με τη συμφωνία, η φέτα μαζί με άλλα τέσσερα τυριά, περιλαμβάνεται στα προστατευόμενα προϊόντα γεωγραφικής ένδειξης. Επιτυγχάνεται έτσι η σαφής διάκριση του γνήσιου ελληνικού προϊόντος.  
Γιατί δεν καταφέραμε την απόλυτη προστασία, την απαγόρευση δηλαδή των Καναδών να παράγουν και αυτοί φέτα; Δυστυχώς δεν υπήρξε στο παρελθόν από την ελληνική πλευρά τεκμηριωμένη και οργανωμένη προστασία του προϊόντος. Δεν έχει σταλεί ποτέ μια επίσημη επιστολή από προξενική αρχή, από το Υπουργείο Εξωτερικών, το Αγροτικής Ανάπτυξης από μεμονωμένους ή ομάδα παραγωγών, προς μια χώρα που χρησιμοποιεί την ονομασία φέτα. Και φυσικά δεν υπήρξε οργανωμένη συνεργασία των εμπλεκόμενων φορέων για την προστασία του προιόντος. Αβλεψίες και παραλείψεις επί σειρά ετών από τις αρμόδιες αρχές, εξασθένισαν τα ελληνικά επιχειρήματα. Διαμορφώθηκε μία δεδομένη κατάσταση και ένα αρνητικό περιβάλλον.
Τίθεται το ερώτημα και τώρα τι κάνουμε; Θέλουμε να προστατέψουμε τη φέτα στα χαρτιά ή στην πράξη. Οφείλουμε να δούμε την επόμενη μέρα της συμφωνίας, στηριζόμενοι στις ευκαιρίες που ανοίγονται, αλλά κυρίως στην υψηλή ποιότητα και τη δυναμική του ίδιου του προϊόντος. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα παράγονται 120.000 τόνοι φέτας ετησίως. Οι 80.000 καταναλώνονται εδώ, ενώ οι 40.000 εξάγονται. Στην Ευρώπη η ζήτηση για φέτα ξεπερνά τους 500.000 τόνους. Οι δυνατότητες που μας παρουσιάζονται είναι πολλές.
Απαιτείται λοιπόν να χαραχθεί μία μακροπρόθεσμη στρατηγική και να υποστηριχθεί από όλη την αλυσίδα της παραγωγικής και εμπορικής προώθησης του προιόντος: από τους κτηνοτρόφους και τους παραγωγούς, την βιομηχανία (τυροκομία), τις  οργανωμένες ομάδες παραγωγών- συνεταιρισμούς, τους δημόσιους λειτουργούς- υπαλλήλους (γεωπόνοι –κτηνίατροι), τις ανά νομό διευθύνσεις αγροτικής οικονομίας και κτηνιατρικής ΔΑΟΚ, μέχρι τους ιδιώτες γεωτεχνικούς επιστήμονες συμβούλους των παραγωγών και τους εμπόρους ζωοτροφών και κτηνοτροφικών φαρμάκων και τέλος σίγουρα με τη συνδρομή του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.  
Μία στρατηγική που θα ξεκινά από την δημιουργία ενός ισχυρού και αναγνωρίσιμου «brandname». Η ονομασία φέτα πρέπει να ταυτιστεί με αυτό που είναι: προϊόν ξεχωριστής διατροφικής αξίας. Που παράγεται από γάλα το οποίο προέρχεται από προβατίνες και αίγες τοπικών φυλών που έχουν εκτραφεί με παραδοσιακό τρόπο και η διατροφή τους στηρίζεται αποκλειστικά σε δικούς μας βοσκότοπους με την ιδιαίτερη βιοποικιλότητα της ελληνικής φύσης.
Πρεσβευτές του ισχυρού «brandname» πρέπει να είναι οι ίδιοι οι παραγωγοί, οι οποίοι οφείλουν να ενημερώνονται για τις υψηλές προδιαγραφές του προιόντος και με τον επαγγελματισμό  τους να συντηρούν να υψηλά στάνταρ ποιότητας της φέτας.  
Μονόδρομος είναι η αύξηση της παραγωγής.  Και αυτό θα επιτευχθεί με περισσότερα ντόπια ζώα, εγχώριες φυλές, με γενετική βελτίωση αυτών, με περισσότερους βοσκότοπους, σύγχρονες σταβλικές εγκαταστάσεις, καλύτερα τυροκομεία, συστηματική και αξιόπιστη μεταποίηση και δυναμική προώθηση της φέτας σε όλη την αλυσίδα πώλησης. Η καλύτερη οργάνωση κτηνοτρόφων και παραγωγών μέσω διεπαγγελματικής ένωσης θα βοηθήσει στη δημιουργία οικονομίας κλίμακας, θα εξασφαλίσει καλύτερους όρους και για φτηνότερο τραπεζικό δανεισμό, μείωση του κόστους παραγωγής και συμφέρουσες συμφωνίες στις προμήθειες και στις πωλήσεις. Απαραίτητος  κρίκος στην αλυσίδα της στρατηγικής είναι η προστασία του προϊόντος στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Με συστηματικούς και αυστηρούς ελέγχους από τις αρμόδιες αρχές, τον οργανισμό «ΕΛΓΟ – Δήμητρα» για το παραγόμενο γάλα στο εσωτερικό, επαγρύπνηση και επιθετική πολιτική στο εξωτερικό χρησιμοποιώντας όλα τα ένδικα μέσα και τα εργαλεία που μας παρέχει η εμπορική και οικονομική διπλωματία.   
Πόροι για να εφαρμοστεί αυτή η στρατηγική υπάρχουν. Είναι οι κοινοτικοί πόροι του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης 2014-2020, καθώς και οι πόροι της νέας ΚΑΠ.  Έχουμε μπροστά μας μία ευκαιρία, που αν δουλέψουμε με σύστημα, θα έχουμε πολλά οφέλη. Αν αφεθούμε σε καταγγελίες και μίζερες προσεγγίσεις, η ευκαιρία θα μετατραπεί σε πρόβλημα. Η ενίσχυση της φέτας, ως ένα από τα ανταγωνιστικά μας προϊόντα, μέσω της αύξησης της παραγωγής της θα δώσει διέξοδο σε νέους ανθρώπους, θα στηρίξει την ελληνική περιφέρεια και την ύπαιθρο, θα τονώσει τις εξαγωγές και την οικονομία. Θα δυναμώσει το εμπορικό ισοζύγιο, θα φέρει την ανάκαμψη και την ανάπτυξη της οικονομίας μας. Η Ελλάδα της προόδου είναι εδώ. Ας αφήσουμε την Ελλάδα της μιζέριας οριστικά πίσω μας και ας ατενίσουμε το μέλλον με σιγουριά και εθνική αυτοπεποίθηση.  

 

*Βουλευτής Άρτας της Νέας Δημοκρατίας και Αναπληρωτής Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

stilios-aa-nea-88-z

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Γράφει η:

Κατερίνα Σχισμενου

 


Ο Λόρκα την άνοιξη του 1930 έδωσε μια διάλεξη  στο σπίτι των φοιτητών στη Μαδρίτη για το τι είναι τέχνη- από πού προέρχεται πώς εκφράζεται και ποιός τελικά την κατέχει.
Τι είναι τελικά η τέχνη, η έμπνευση η δημιουργία; Άγγελος ή Μούσα; Παλιό ή νέο, ζωή ή θάνατος;
..."Όχι µ' έναν άγγελο,όπως έχουν πει, ούτε µε µια µούσα. Είναι ανάγκη να γίνει αυτό το βασικό ξεχώρισµα για να φτάσει κανείς στην καρδιά ενός έργου.Ο άγγελος καθοδηγεί και προικίζει µε δώρα, όπως ο ΆγιοςΡαφαήλ, ή φρουρεί και υπερασπίζει, όπως ο Άγιος Μιχαήλ, ή προειδοποιεί όπως ο Άγιος Γαβριήλ. Ο άγγελος µπορεί να θαµπώσει αλλά δεν καταφέρνει τίποτε περισσότερο απ' το να πετάξει ανάλαφρα πάνω απ' το κεφάλι του ανθρώπου. Σκορπίζει τη χάρη του, κι ο άνθρωπος, χωρίς καµιά σχεδόν προσπάθεια δηµιουργεί, αγαπιέται, χορεύει.Ο άγγελος στο δρόµο της ∆αµασκού, ο άγγελος που γλίστρησε µέσα απ' τα ξύλινα ανοίγµατα του µικρού παραθυριού στην Ασσίζη κι εκείνος που ακολούθησε τα βήµατα του µυστικιστή Χάιντριχ Σούζο, είναι ένας άγγελος που προστάζει και κανείς δενµπορεί ν' αντισταθεί στη λάµψη του γιατί ανοιγοκλείνει τις ατσαλένιες του φτερούγες στα σύνορα των εκλεκτών.
Η µούσα υπαγορεύει και που και που εµπνέει. Τα όσα µπορεί,είναι σχετικά λίγα γιατί µακραίνει και εξαντλείται τόσο γρήγορα -την είδα δυο φορές- που αναγκάστηκα να την περιγράψω µε τη µισή καρδιά της από µάρµαρο. Οι ποιητές που εµπνέονται απ' αυτήν, ακούν φωνές χωρίς να ξέρουν από πού έρχονται. Έρχονται απ' τη µούσα που τους ενθαρρύνει και καµιά φορά που τους καταβροχθίζει κιόλας. Αυτή ήταν και η περίπτωση του Απολλιναίρ, ενός µεγάλου ποιητή, που τον κατέστρεψε η µούσα, η ίδια εκείνη που ζωγράφισε πλάι του ο θαυµάσιος κι αγγελικός Ρουσσώ. Η µούσα ξυπνάει την εξυπνάδα και φέρνει µαζί της τοπία µε κολόνες και µια ψεύτικη γεύση δάφνης. Πολύ συχνά η εξυπνάδα είναι εχθρός της ποίησης γιατί µιµείται πολύ, γιατί υψώνει τον ποιητή σ΄ ένα θρόνο στηµένο σε κοφτερές κι απότοµες άκρες κάνοντάς τον να ξεχνάει πως ξαφνικά, από στιγµή σε στιγµή, εκεί που κάθεται, µπορεί να τον κατασπαράξουν τα µερµήγκια ή µια πελώρια ακρίδα γεµάτη φαρµάκι να πέσει πάνω στο κεφάλι του. Ενάντια σ' όλα αυτά, οι µούσες που φωλιάζουν στο µονόκλ ή στην απαλή ζεστασιά των βερνικωµένων τριαντάφυλλων ενός κοµψού σαλονιού, είναι εντελώς ανίσχυρες. Ο άγγελος και η µούσα έρχοντ' απ' έξω.  
Ο άγγελος χαρίζει ακτινοβολία, η µούσα δίνει µορφές (ο Ησίοδος διδάχθηκε απ'αυτές). Χρυσό φύλλο ή πτυχή χιτώνα ο ποιητής δέχεται τακαλούπια έτοιµα, καθισµένος ανάµεσα στους θάµνους της δάφνης του. Το ντουέντε, όµως, πρέπει να ξυπνάει µέσα στα ίδια κύτταρατου αίµατος. Πρέπει να σπρώξουµε µακριά τον άγγελο, να διώξουµε µε κλωτσιές τη µούσα και να χάσουµε το φόβο που µας γέµιζε το βιολετί άρωµα που αναδίνει η ποίηση του δεκάτου ογδόου αιώνα και το τεράστιο τηλεσκόπιο όπου απλωµένη πάνω στους φακούς βρίσκεται η µούσα χλωµή κι άρρωστη από τα ίδια τα όριά της. Η αληθινή µάχη είναι το ντουέντε.
Αν θέλει κανείς, ξέρει τον τρόπο να φτάσει στο Θεό. Με την αγριάδα του ερηµίτη ή µε την κρυφή φωνή του µυστικιστή. Μ'έναν πύργο σαν της Αγίας Τερέζας ή µε τα τρία µονοπάτια του Αγίου Ιωάννη του Σταυρού. Κι ακόµα κι όταν αναγκαστούµε ν'αναφωνήσουµε µε τον Ησαΐα: "Αληθινά, εσύ είσαι ο µυστικόςΘεός!", τελικά ο Θεός στέλνει τα πρώτα αγκάθια της φωτιάς του σ'όποιον τον γυρέψει. Για να βρούµε το ντουέντε δεν υπάρχει τίποτε να µας βοηθήσει. Ούτε χάρτης ούτε "σωστοί τρόποι". Το µόνο που ξέρουµε είναι πως καίει αίµα σαν κοπανιστό γυαλί, πως εξαντλεί,πως σβήνει τη γλυκιά γεωµετρία που µάθαµε, πως κλωτσάει όλα τα στυλ, πως κάνει τον Γκόγια, ζωγράφο του γκρίζου, του ασηµένιου κι εκείνου του ροζ στην καλύτερη αγγλική παράδοση να ζωγραφίζει µε τις γροθιές και τα γόνατα τροµερά µαύρα κατράµια, πως αφήνει το Σίντο Βερνταγκέ ολόγυµνο στον κρύο αέρα των Πυρηναίων, πως σπρώχνει το Χόρχε Μανρίκε να περιµένει το θάνατο στην ερηµιά της Οκάνια, πως ντύνει το λεπτοκαµωµένο σώµα του Ρουσσώ στο πράσινο κοστούµι του ακροβάτη και βάζει τα µάτια ενός ψόφιου ψαριού στον κόµη Λωτρεαµόν στο Βουλεβάρτο του πρωινού....
...Η µούσα µένει ακίνητη. Μπορεί αν κρατήσει τον πολύπτυχο χιτώνα της, τα αγελαδίσια µάτια της που ατενίζουν την Ποµπηία ή την πλατιά της µύτη µε τα τέσσερα πρόσωπα που της έδωσε ο φίλος της ο Πικάσσο. Ο άγγελος µπορεί να ανεµίσει στα µαλλιά που ζωγράφισε ο Αντονέλλο ντί Μεσσίνα ή αν φτερουγίσει στις πτυχές του Λίππι και στο βιολί του Μασσολίνο και του Ρουσσώ.Μα το ντουέντε; Πού είναι το ντουέντε; Μέσα από την άδεια αψίδα υψώνεται ένας άνεµος του νου που πνέει ακατάπαυστα πάνω από τα κεφάλια των νεκρών σε µιαν ατέλειωτη αναζήτηση για καινούργια τοπία κι ανυποψίαστους τόνους. Ένας άνεµος που µυρίζει σάλιο παιδιού, φρεσκοκοµµένο χορτάρι και πέπλο Μέδουσας αγγέλλοντας το αιώνιο βάπτισµα των νιογέννητων πραγµάτων”.
Να τι είναι η Τέχνη που καλύτερα δε θα μπορούσε κανένας μας να εκφράσει όσο ο Λόρκα. Είναι η φωτιά που καίει κι όχι να την καίμε εμείς, είναι η σπίθα που ανάβει κι όχι η κατά παραγγελία πυροστιά... Είναι το σκότος όλης της αβύσσου που γεννά το νέο και όχι το ψοφίμι που με τη μυρουδιά του καταπνίγει το ανοιξιάτικο αεράκι..... είναι το νέο που έρχεται και όχι το παλιό που όσο και να το βάψεις δε λάμπει ούτε θα λάμψει πια...

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

Κατηγορία ΑΠΟΨΕΙΣ

Το δημοτικό ΚΔΠΑ, φαίνεται πως... βάλλεται εκ των έσω, αν δει κανένας το πως λειτουργεί ο ανώτερος υπάλληλος του Δήμου Ζηρού, στον οποίο συνήθως απευθύνονται οι μητέρες για να μπορέσουν να πάνε τα παιδιά τους, σ' αυτό...

 

 

 

 

Ωραίο κόλπο βρήκαν οι γόνοι σημαντικών παραγόντων του Δήμου Ζηρού, για να στήσουν μια επιχείρηση, η οποία εκ του ασφαλούς, θα εισπράττει σημαντικά ποσά απ' το ΕΣΠΑ, ενώ την ίδια ώρα μια δομή του Δήμου Ζηρού, θα μειώνεται ακόμη και με κίνδυνο να καταργηθεί και να μην προσφέρει όσα σημαντικά, προσφέρει μέχρι σήμερα, κυρίως σε εργαζόμενους.

Όπως είναι γνωστό στον Δήμο Ζηρού λειτουργεί Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών (ΚΔΑΠ), το οποίο εκτός όλων των άλλων, συνεισφέρει στον Δήμο και κάποια σημαντικά ποσά, τα οποία προκύπτουν εκ της καλής λειτουργίας του. Δικαιούται να φιλοξενεί και να απασχολεί δημιουργικά, ενενήντα παιδιά, για τα οποία απολαμβάνει απ' το ΕΠΣΑ, 1200 ευρώ για κάθε χρονιά...Με αυτά είναι υποχρεωμένο να καλύπτει όλα τα έξοδα λειτουργίας του, απ' τους μισθούς των εργαζομένων, μέχρι και άλλα λειτουργικά έξοδα και οι πληρωμές γίνονται απ' την αρχή πληρωμών, χωρίς να έχει κανένας την παραμικρή υποψία για την σωστή λειτουργία του...

Παράλληλα έχει δημιουργήσει έναν πολύ όμορφο και λειτουργικό χώρο στην Παλαιά Φιλιππιάδα και έναν ανάλογο στο Ριζοβούνι και οι σκέψεις των διοικούντων το ΚΔΑΠ, είναι ότι με τα ποσά που απομένουν εκ της λειτουργίας του, να συνεισφέρει στο υπό δημιουργία Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Ζηρού...

Γενικά το ΚΔΑΠ του Δήμου Ζηρού πάει πολύ καλά και άνοιξε ορέξεις... Και να άνοιγε τις ορέξεις κάποιων μη εχόντων σχέση με τον Δήμο Ζηρού, θα έλεγε κανένας πως είναι κάτι λογικό και αναμενόμενο... Στην Φιλιππιάδα λοιπόν ιδρύθηκε ιδιωτικό ΚΔΠΑ, του οποίου οι ιδιοκτήτες είναι γόνοι σημαντικών παραγόντων του Δήμου Ζηρού, οι οποίοι όπως αποδεικνύεται λειτουργούν υπέρ του ιδιωτικού ΚΔΑΠ και όχι του δημοτικού! Αποδεικνύεται απ' το απλό γεγονός, που ακολουθεί. Πριν ακόμη ολοκληρωθεί η σχολική χρονιά έχουν καταφέρει να αποσπάσουν απ' το δημοτικό ΚΔΑΠ περί τα 10 παιδιά, αριθμός που αρχίζει να προβληματίζει τους υπευθύνους του δημοτικού ΚΔΑΠ, γιατί η μείωση των παιδιών, σημαίνει μείωση των εσόδων απ' το ΕΣΠΑ και κίνδυνο να μην συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό για την λειτουργία του... Η μείωση των παιδιών, σημαίνει και μείωση του προσωπικού. Ζήτημα μεγάλο, για τους διοικούντες το δημοτικό ΚΔΑΠ.

Το ζήτημα των εργαζομένων, είναι μείζον, μιας και οι απασχολούμενοι σήμερα στο Δημοτικό ΚΔΑΠ εργάζονται με αξιοπρεπή μισθό, που υπολείπεται λίγο των 1.000 ευρώ. Αυτοί που θα φύγουν απ' το δημοτικό ΚΔΑΠ, είναι σίγουρο πως αμειφτούν λιγότερο στο ιδιωτικό ΚΔΑΠ, οι ιδιοκτήτες του οποίου μπορεί να διαπραγματευτούν την όποια σύμβαση προσφέρουν στον έχοντα ανάγκη την εργασία και δεν μπορεί να αρνηθεί και τον ελάχιστο μισθό ακόμη.

Το ένα μετά το άλλο τα προβλήματα, για να φτάσουμε και στα σημαντικότερα. Το δημοτικό ΚΔΠΑ, φαίνεται πως... βάλλεται εκ των έσω, αν δει κανένας το πως λειτουργεί ο ανώτερος υπάλληλος του Δήμου Ζηρού, στον οποίο συνήθως απευθύνονται οι μητέρες για να μπορέσουν να πάνε τα παιδιά τους, σ' αυτό... Οι περισσότερες είναι εργαζόμενες... Στοιχεία, για να επιβεβαιωθεί του λόγου το αληθές, προκύπτουν απ' τις εγγραφές που γίνονται για την επόμενη σχολική χρονιά. Μια μητέρα γράφει το ένα παιδί της στον Δημοτικό Παιδικό Σταθμό και το άλλο στο ιδιωτικό ΚΔΑΠ! Τυχαίο; Δε νομίζω...

Θ' αναζητούσε κανένας την ορθή λογική των αρμοδίων του Δήμου Ζηρού, στην περιφρούρηση του Δημοτικού ΚΔΑΠ, πολύ περισσότερο για τον λόγο ότι το ανταγωνιστικό το κινούν άνθρωποι που έχουν σχέση με τον Δήμο και καταρρίπτουν το ηθικό πλεονέκτημα, το οποίο και προεκλογικά είχε υποστηρίξει ο νυν δήμαρχος Νίκος Καλαντζής. Ο τελευταίος, σε σχέση με το θέμα αυτό, τηρεί στάση ερμαφρόδιτη... Λένε πως μιλώντας στους ιδιώτες υπόσχεται στήριξη στην επαγγελματική τους προσπάθεια και μιλώντας στους διοικούντες το δημοτικό ΚΔΑΠ, δεν γνωρίζει τίποτα για την λειτουργία του ιδιωτικού ΚΔΑΠ. Όμως ο... λογαριασμός, που βάζει σε κίνδυνο την πλήρη του δημοτικού ΚΔΑΠ, έχει ήδη έρθει και είναι απειλητικός. Μείον δέκα παιδιά, για την παρούσα χρονιά, αριθμός που προβληματίζει όσους γνωρίζουν την πραγματική κατάσταση...

Όμως δεν μπορεί.... Το θέμα λαμβάνει ευρεία δημοσιότητα και πρέπει ο καθένας ν' αναλάβει τις ευθύνες του, αρχής γενομένης απ' τον δήμαρχο Ζηρού, ο οποίος πρέπει να ξεκαθαρίσει την θέση του και να στηρίξει με κάθε τρόπο το δημοτικό ΚΔΑΠ και για τον επί πλέον λόγο, της συγγενικής σχέσης των ιδιοκτητών του ιδιωτικού ΚΔΑΠ, με σημαντικά στελέχη του Δήμου Ζηρού.

Εμείς δεν έχουμε παρά να περιμένουμε, να μάθουμε περισσότερα και να παρουσιάσουμε το πως ακριβώς παίζεται ένα παιχνίδι συμφερόντων, στην πλάτη του Δήμου Ζηρού...

Οι ιδιοκτήτες του ιδιωτικού ΚΔΑΠ, είναι ο ένας υιός αντιδημάρχου και ο έτερος υιός του διευθυντή παιδικών σταθμών του Δήμου Ζηρού.

 

kdap-33-q

Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

|

Ενημέρωση για τα ελληνικά διακοπτικά υλικά της εταιρείας "BrassForm"

Επιμένουν να χρησιμοποιούν τα ελληνικά προϊόντα, σε κάθε τους δουλειά, τα μέλη του Συνεταιρισμού Υδραυλικών Άρτας, με την προτροπή βεβαίως και του Διοικητικού Συμβουλίου, που κάνει τις βασικές επιλογές, σε ότι έχει σχέση με τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν σε κάθε περίπτωση, για να προκύπτει συμφέρον αρχικά για τον πελάτη και ακολούθως για τον υδραυλικό - μέλος-.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η ενημέρωση που έγινε προχθές για τα διακοπτικά υλικά, που απ' το 1990, παράγει η ελληνική εταιρεία "BrassForm". Η εν λόγω εταιρεία που έχει έδρα την Μάνδρα Αττικής και έχει παρουσία 27 χρόνων στον χώρο της ορυχαλκουργείας. Την παρουσίαση των προϊόντων έκαναν τα στελέχη της εταιρείας Νίκος Σιαπλαούρας και Δημήτρης Ντάκας, οι οποίοι με προθυμία απάντησαν στις ερωτήσεις που έθεσαν τα μέλη του συνεταιρισμού, αλλά και άλλοι επαγγελματίες, που βρέθηκαν στον χώρο του Συνεταιρισμού Υδραυλικών, για να ενημερωθούν... Τα δύο στελέχη της εταιρείας "BrassForm", δεν παρέλειψαν να ευχαριστήσουν και την διοίκηση του Συνεταιρισμού Υδραυλικών Άρτας, για την πολυετή και χρήσιμη συνεργασία που έχουν, γιά πάνω από είκοσι πέντε χρόνια...

 

H Brass Form


Συστάθηκε το 1990 και η δραστηριότητα της επικεντρώνεται στη σχεδίαση, παραγωγή και διάθεση διακοπτών και εξαρτημάτων για τις εγκαταστάσεις θέρμανσης - ύδρευσης.
Είναι μία από τις μεγαλύτερες ελληνικές εταιρείες παραγωγής και για τις ανάγκες της διατηρεί δύο στεγασμένους χώρους συνολικής έκτασης 5000 τ.μ. στη Μάνδρα Αττικής όπου και πραγματοποιεί το σύνολο των εργασιών της.
Τα προϊόντα της είναι γνωστά σε μηχανολόγους και εγκαταστάτες ειδών θέρμανσης και ύδρευσης με ολοκληρωμένες προτάσεις που ξεχωρίζουν για την άριστη λειτουργικότητα, το φινίρισμα, το ξεχωριστό design και την ιδιαίτερη συσκευασία τους.
Οι επενδύσεις της εταιρείας, αφορούν σε σύγχρονο μηχανολογικό εξοπλισμό και σε εξειδικευμένο και έμπειρο ανθρώπινο δυναμικό στηρίζουν την αναπτυξιακή πορεία της εταιρείας δίνοντάς της, δυναμική προοπτική, ενώ η ύπαρξη δικτύου πώλησης με επιλεγμένα σημεία σ' ολόκληρη την Ελλάδα, εξασφαλίζει την άμεση επικοινωνία και εξυπηρέτησή σας.

 

Πρώτα η ενημέρωση

"Βασική αρχή της λειτουργίας του Συνεταιρισμού Υδραυλικών Άρτας, είναι η σωστή ενημέρωση όλων των μελών του και των επαγγελματιών του χώρου", λέει στην "Γ" ο πρόεδρος Τάσος Σβεντζούρης, με αφορμή την ημερίδα ενημέρωσης που πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία, κατά την εκτίμηση του ίδιου.

"ΟΙ σωστά ενημερωμένοι επαγγελματίες υδραυλικοί, αποδεικνύονται χρήσιμοι για τους πελάτες μας και τους πελάτες τους, γιατί ανά πάσα ώρα είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να προτείνουν τις καλύτερες λύσεις, σε όποια αναζήτηση κι αν έχουν. Για να καταλήξουμε στην ποιότητα προϊόντων και εργασίας, που είναι και η βασική αρχή της λειτουργίας του συνεταιρισμού μας", συμπληρώνει ο κ. Σβεντζούρης.

Ο γενικός διευθυντής του Συνεταιρισμού Υδραυλικών Άρτας Κώστας Καραδήμας, επεσήμανε πως είναι βασική επιλογή τους, η στήριξη των ελληνικών επιχειρήσεων, για τους γνωστούς λόγους, αλλά και για τον επί πλέον λόγο, πως τα ελληνικά προϊόντα, είναι περισσότερο ποιοτικά...

 

bass-form-22-b

 

bass-form-22-c

Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

|

Πρέπει ν’ αποφασιστεί άμεσα η τουριστική διαδρομή, την οποία οι επισκέπτες πρέπει ν΄ ακολουθήσουν και βεβαίως οι οδηγοί λεωφορείων, θα πρέπει να σέβονται

 

 

 

Η εικόνα είναι καθημερινή… Καλύτερα πολλές φορές την ημέρα, μπορεί να υποστεί την ταλαιπωρία που υπέστησαν οι οδηγοί το περασμένο Σάββατο, κοντά στις 12 τα μεσημέρι, όταν ένας οδηγός τουριστικού λεωφορείου, σκέφτηκε(!) ότι μπορεί να… χωρέσει το τεράστιο λεωφορείο του, στο προαύλιο του μνημείου, γιατί οι επιβάτες – τουρίστες που μετέφερε ήταν όλοι ηλικιωμένοι και δεν μπορούσαν να κινηθούν σε απόσταση διακοσίων μέτρων!
-Καλά τώρα… Αν δεν μπορούν να μετακινηθούν οι τουρίστες με τα πόδια ούτε διακόσια μέτρα, τότε τι τον θέλουν τον τουρισμό;
Έτσι φτάνουμε στην κορυφαία αναζήτηση, σε ότι αφορά την κίνηση των τουριστών στα μνημεία της πόλης και της ευρύτερης περιοχής. Σ’ όλον τον κόσμο και βεβαίως σε όλες τις πόλεις της χώρας μας, τα τουριστικά λεωφορεία, όποιας ηλικίας επισκέπτες κι αν μεταφέρουν, θα πρέπει να ακολουθήσουν τις οδηγίες της πόλης, ή καλύτερα του Δήμου. Πέραν αυτών δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, ούτε ο οδηγός του κάθε λεωφορείου μπορεί να αποφασίσει αν θα βάλει ένα τεράστιο όχημα, σ’ έναν δρόμο που δεν προσφέρεται για κίνηση τέτοιων οχημάτων. Όπως ακριβώς , είναι ο δρόμος που οδηγεί στην Παρηγορήτισσα. Ακριβώς κάτω απ’ την πλατεία, στα 100 μέτρα, υπάρχει χώρος, να σταθμεύσουν χωρίς να ενοχλούν τα τουριστικά λεωφορεία…
-Τι λείπει;
Ένας σοβαρός σχεδιασμός απ’ τον Δήμο Αρταίων… Τόσο σοβαρός, που δεν θα… πονάει πουθενά και θα είναι νόμος, τον οποίο θα πρέπει να σεβαστούν οι πάντες και δεν θα επιτρέπει σε κανέναν οδηγό λεωφορείου, να κρίνει αυτός, το που μπορεί να περάσει το λεωφορείο του και που όχι. Αυτά θα τα έχουν αποφασίσει οι αρμόδιοι.
Σε καμία περίπτωση, ο σχεδιασμός της δημοτικής αρχής για το που και πως θα κινηθεί το τουριστικό λεωφορείο, μέσα στην πόλη, δεν θ’ αφορά μόνο την Παρηγορήτισσα, αλλά όλα τα μνημεία, μιας και το ζητούμενο, είναι πω οι επισκέπτες δεν θα φτάνουν μόνο στο Γεφύρι και την Παρηγορήτισσα, αλλά σε ΟΛΑ τα μνημεία της πόλης…
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ν’ αποφασιστεί άμεσα η τουριστική διαδρομή, την οποία οι επισκέπτες πρέπει ν΄ ακολουθήσουν και βεβαίως οι οδηγοί λεωφορείων, θα πρέπει να σέβονται, όπως σέβονται τις διαδρομές των ευρωπαϊκών πόλεων και οι επισκέψεις σε μνημεία και αρκετό ποδαρόδρομο. Όλοι όσοι βρέθηκαν ως επισκέπτες σε μνημεία μεγάλων ευρωπαϊκών, θα πρέπει να συμφωνήσουν.
Για την Άρτα, λοιπόν… Η πιο σοβαρή πρόταση για την τουριστική διαδρομή, που έχει ακουστεί μέχρι σήμερα, είναι αυτή που πριν ένα χρόνο, έχει παρουσιάσει η «Γ». Έλεγε τότε το άρθρο – παρέμβαση της εφημερίδας, πως είναι εύκολο να κινηθούν άνετα και στο κέντρο της πόλης, οι επισκέπτες…. Ν ‘ ακολουθηθεί η διαδρομή, η οποία θ ξεκινάει απ’ το Δημοτικό Παρκινγκ, πίσω ακριβως απ’ το Κάστρο. Εκεί θα σταθμεύουν όλα τα τουριστικά λεωφορεία και με ασφάλεια οι επισκέπτες, θα εισέρχονται στη  πίσω είσοδο του Κάστρου. Θα έχουν την δυνατότητα να δουν με άνεση το Κάστρο και από κει, με τα πόδια να οδηγηθούν στον Άγιο Βασίλειο. Ακολούθως, θα φτάσουν στη Αγία Θεοδώρα, όπου μπορούν να παραμείνουν, να πάρουν τον καφέ τους, απ’ τα παρακείμενα καταστήματα… Η συνέχεια θα προβλέπει μετάβαση στο κέντρο της πόλης, στην κεντρική πλατεία, όπου κάποια απ’ τις σύγχρονες… συγκινήσεις μπορούν να συναντήσουν… Είτε για τον καφέ και το φαγητό τους, είτε για κάποιες αγορές που (σ.σ. επιβάλλεται, πρέπει να πούμε) μπορούν να κάνουν στα καταστήματα της Άρτας… Πέντε λεπτά υπόθεση είναι το κέντρο της πόλης με την Παρηγορήτισσα… Φτάνουν εκεί οι τουρίστες και σε πέντε ακόμη λεπτά, φτάνουν στο Γεφύρι, ενώ μπορούν να κάνουν και την κίνηση προς το αρχαιολογικό Μουσείο, χωρίς ιδιαίτερη κούραση. Απ’ το Μουσείο, σε τρία λεπτά ακόμη φτάνουν στο Γεφύρι, όπου στο δημοτικός παρκινγκ, του περιμένει το λεωφορείο τους… Εννοείται πως αυτό έχει φτάσει εκεί με χαρακτηριστική άνεση… Οι επισκέπτες μπορούν να μείνουν στο Γεφύρι, όση ώρα θέλουν και όλα θα είναι μαγικά. Δεν γνωρίζουμε πως η κίνηση αυτή μπορεί να συνδυαστεί και με το Ιμαρέτ, οπότε η περιήγηση, θα είναι πλήρης…
-Πόσο δύσκολο είναι να εφαρμοστεί ένα τέτοιο σχέδιο;
Κατά την γνώμη, όσων γνωρίζουν το θέμα της διακίνησης επισκεπτών μιας πόλης, είναι πολύ απλό. Αρκεί να το αποφασίσει και να επιλέξει να το περιφρουρήσει, η δημοτική αρχή, που έλαβε την απόφαση, σχέση με την τουριστική διαδρομή…
-Και ποιο θα είναι το κέρδος της πόλης;
Αυτό μπορεί να το φανταστεί ο κάθε πολίτης, που θα γίνει κοινωνός αυτής της πρότασης…

 

parigoritissa-leof-00-a

Κατηγορία ΕΙΔΗΣΕΙΣ

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12043690
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
1208
8868
75980

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 133 επισκέπτες και κανένα μέλος