A+ R A-
17 Αυγούστου 2018

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

Τετάρτη, 07 Μαρτίου 2018 20:53

Ίδρυση Σχολής Μηχανικών στην Άρτα

Του

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΤΥΛΙΟΥ

 

 

 

Την περασμένη εβδομάδα ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής από την συνένωση του ΤΕΙ Αθήνας και του ΤΕΙ Πειραιά. Στο νέο Πανεπιστήμιο δημιουργήθηκε Σχολή Μηχανικών τετραετούς φοίτησης, την οποία αποδέχεται και το ΤΕΕ (όπως δήλωσαν οι εκπρόσωποί του στην συνεδρίαση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής). Η Τεταρτοετούς διάρκειας σπουδές Μηχανικών στην Ελλάδα αντιστοιχούν στο Ευρωπαϊκό επίπεδο 6.

Τη νέα αυτή εξέλιξη, την ίδρυση Σχολής Μηχανικών στην Άρτα, θα πρέπει το ΤΕΙ Ηπείρου και η τοπική κοινωνία της Άρτας να αξιοποιήσουν και να διεκδικήσουν με σθένος .Στη νέα Σχολή θα ενταχθεί άμεσα το τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής Τ.Ε. του ΤΕΙ Ηπείρου, το οποίο διαθέτει τόσο το απαραίτητο επιστημονικό προσωπικό, εκπαιδευτικό και εργαστηριακό εξοπλισμό όσο και την εμπειρία και διεθνή αναγνώριση των ερευνητικών του εργαστηρίων, στοιχεία ικανά για να καταστήσουν το Τμήμα πυρήνα της νέας Σχολής.

Η Σχολή Μηχανικών είναι απαραίτητη και θα δημιουργήσει ένα δυναμικό δίδυμο με την Γεωπονική Σχολή, της οποίας η ίδρυση έχει ήδη ανακοινωθεί, δεδομένου ότι οι νέες τεχνολογίες και η πληροφορική είναι απαραίτητες και στον πρωτογενή τομέα.

Επιπροσθέτως, η Σχολή Μηχανικών έχει σημαντικές προοπτικές καθώς μελλοντικά μπορεί να συμπεριλάβει και νέα τμήματα., όπως το Τμήμα Τεχνολογίας Ιατρικών Οργάνων και το Τμήμα Ηλεκτρονικής, των οποίων η ίδρυση παρότι είχε δημοσιευθεί με ΦΕΚ το 2009ποτέ δεν ξεκίνησε η λειτουργία τους για μικροπολιτικούς λόγους και στην συνέχεια λόγω της κρίσης ξεχάσθηκαν.

Πρόκειται για μια μοναδική ευκαιρία, εάν θέλουμε να παραμείνει η Άρτα ένας Περιφερειακός Εκπαιδευτικός και Ερευνητικός Πόλος, στα πλαίσια της σχεδιαζόμενης συνένωσης με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Επομένως, η ίδρυση στην Άρτα, Σχολής Μηχανικών και μετεξέλιξη του τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής Τ.Ε. σε τμήμα Μηχανικών Πληροφορικής & Υπολογιστών, κατά το πρότυπο του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής, πρέπει να αποτελέσει βασική προτεραιότητα των τοπικών ιθυνόντων, αρχών, εκπροσώπων του ΤΕΙ καθώς και όλης της τοπικής κοινωνίας.  

 

Τετάρτη, 07 Μαρτίου 2018 20:50

Γυναίκες...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

Οι γυναίκες δεν είναι γένους αλλά ήθους. Δεν είναι φύλο αλλά άνθρωπος . Δεν είναι αντικείμενα αλλά έτσι υπηρέτησαν για αιώνες και υπηρετούν  ένα κόσμο βουτηγμένο στην υποκρισία το ψεύδος και την εκμετάλλευση.
Οι γυναίκες ο νέγρος του κόσμου, που πάνω στο σώμα της γεννήθηκαν μύθοι, θεότητες, Αφροδίτες  και Περσφόνες αλλά και περιορσμοί, θύματα και εγκλήματα. Ένα σώμα και τα όριά του που δύσκολα με τις δομές των μέχρι τώρα πολιτισμών μπορεί να τα υπερασπιστεί ή και να τα διεκδικήσει ως όμοια, ισότιμα και ελεύθερα.
Αγώνες έγιναν και συνεχίζουν να δίνονται. Αφανείς κι εμφανείς πολλές φορές για το αυτονόητο που από τόπο σε τόπο διαφέρει, από χώρα σε χώρα έχει άλλο χρώμα και απόχρωση αλλά πάντα τον ίδιο περιορισμό – αυτό της γυναίκας.
Δεν θέλω ν΄αναφέρω κανένα παράδειγμα μιας και ανφέρονται τόσα πολλα στη μέρα της, με ονόματα της Υπατίας, της Μαρί Κιουρί, της κάθε βασανισμένης σε ψυχή και σώμα που έπρεπε να δώσει και συνεχίζει να δίνει αγώνα για κάθε αυτονόητη εργασία, αποδοχή και θέση.
Είναι η καθημερινή γυναίκα ειδικά εδώ της σκληρής μας περιοχής της Ηπείρου που κάθε μια αποτελεί και ένα ζωντανό και δικό της παράδειγμα. Μια ζωή και μια πληγή. Η Χριστινούλα που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή, παιδί του ολοκαυτώματος που είχε την απίστευτη τύχη να γλιτώσει από τη μια και να πέσει  κοινωνικό και ιστορικό θύμα από την άλλη, πληρώνοντας το τίμημα της ζωής της, που κατάφερε, έστω κι από τύχη και επιβίωσε.
Για την Μαρία , την Βασιλική, την  κάθεμια που ντύθηκε ορφανή στα μαύρα, μαντηλοδέθηκε και δεν τα έβγαλε ποτέ, μ΄αυτά  τις  έθαβαν, μ΄αυτά τις θυμόνταν, μ΄αυτά τις ανέφεραν- κακορίζικες. Οι μαύρες αυτές φιγούρες της παιδικής μας μνήμης που ήταν οι  θείες μας, οι γιαγιάδες μας, οι μητέρες μας.
Και δυστυχώς συνεχίζουν να είναι και να κινούνται σε δρόμους και όρια σκοτεινά, να πέφτουν θύματα της βίας, της κακομεταχείρισης, της  αυτονόητης βίας που σηκώνει έτσι απλά το χέρι της και καταλήγει σε σώμα και ψυχή για να στιγματιστεί για μια ζωή. Μια ζωή σκληρή και βασανισμένη που είναι  «πονοδεμένη»  πια,  παραδαρμένη μέσα στην εγκατάλειψη, την ανεργία και την απόγνωση ,  τον σκληρό πόλεμο  της επιβίωσης  γι΄αυτή που φέρνει τη ζωή , γι΄αυτήν που σηκώνει τον πόνο, γι΄αυτήν που χαϊδεύει τον ανυπεράσπιστο ακόμη κι όταν η ίδια  έχει χάσει κάθε ελπίδα.
Για τη γυναίκα που με τόση ακρίβεια περιέγραψε η Πέρλ Μπάκ αλλά και ο Παπαδιαμάντης στη μορφή της χήρας, της Φόνισσας, της χαροκαμένης μάνας, της αρραβωνιαστικιάς, της Λυγερής του Καρκαβίτσα, της ηρωίδας του Θεοτόκη του Χατζόπουλου και τόσων άλλων Ελλήνων και όχι μόνο συγγραφέων και ποιητών που προσπάθησαν να την περιγράψουν να την ηθογραφήσουν και πάλι χώρος έμεινε.
 Δεν ξέρω σε τι διαφέρει η Φραγκογιαννού- «Όταν ήτο παιδίσκη, υπηρέτει τους γονείς της. Όταν υπανδρεύθη, έγινε σκλάβα του συζύγου της – και όμως, ως εκ του χαρακτήρος της και της αδυναμίας εκείνου, ήτο συγχρόνως και κηδεμών αυτού• όταν απέκτησε τέκνα, έγινε δούλα των τέκνων της• όταν τα τέκνα της απέκτησαν τέκνα, έγινε πάλιν δουλεύτρια των εγγόνων της.»
Δεν ξέρω σε τι διαφέρει από   τη γυναίκα που εργάζεται μέρα και νύχτα μέσα και έξω από το σπίτι χωρίς να αναγνωρίζεται ή να πληρώνεται γιατί αυτό θεωρείται αυτονόητο όπως και τόσα άλλα πολλά....Οι γυναίκες ήταν και είναι ακόμη τα θύματα της δημόσιας και ιδιωτικής βίας σε παγκόσμια κλίμακα. Η εκμετάλλευση και η κακοποίηση των γυναικών δεν είναι απλώς ένα λάθος του συστήματος. Είναι γέννημα της ίδιας της κοινωνίας, του κέρδους και του πλούτου. Από αυτήν την άποψη η πάλη ενάντια στην καταπίεση των γυναικών είναι και πάλη ενάντια στους όρους και τις συνθήκες που τη δημιουργούν χωρίς όμως και πάλι οι γυναίκες να νικούν αλλά απλά να νικούν στη νομοθεσία στη θεωρία δηλαδή που τις αγκαλιάζει, χωρίς όμως πραγματικά να μπορούν να υπερασπιστούν την καθημερινότητά τους ,τα διακαιώματά τους και συχνά την ίδια την αξιοπρέπεια τους έως και τη ζωή τους συχνά....
Γυναίκα και τέχνη, γυναίκα και ποίηση, γυναίκα κι όλος ο κόσμος απέναντί της μικρός και πεζός μπροστά στο μεγαλείο της. Λίγες και φτωχές οι λέξεις που θα μπορούν να την περιγράψουν. Το δημοτικό τραγούδι είναι το βασίλειο της γυναίκας. Όχι μόνο την υμνούσαν σ΄αυτό μοναδικά....
«Ένα κομμάτι μάλαμα, ένα κομμάτι ασήμι,
εκόπη από τον ουρανό κ' έπεσε μεσ' 'ς τη διάβα,
κι' άλλοι το λένε σύγνεφο, κι' άλλοι το λένε αντάρα.
Κείνο δεν είναι σύγνεφο, κείνο δεν είν' αντάρα,
παρά ειν' η κόρη του παπά, πόρχετ' από ταμπέλι.»
 Ακόμη περισσότερο ήταν αυτή που τα τραγουδούσε, καμιά φορά και κρυφά, μέσα στη σκληρή και δυσβάσταχτη ζωή της, σκαρφαλώνοντας σε βράχια, ζωσμένη με το παιδί της στην πλάτη της , να σκύβει να καλλιεργεί τη γή, το σκληρό χώμα , το μικρό χωράφι κι αυτό να ευλογείται από τα χέρια της και να καρποφορεί, να ταΐζει μια ολόκληρη οικογένεια.
Πόνοι και σκληρά λόγια και παράπονα που ποτέ δεν είδαν το φως της ημέρα και ποτέ δεν βγήκαν από κανένα στόμα παρά μόνο σαν στίχοι.
 «Μάννα μ', μ' εκακοπάντρεψες που μ' έδωκες 'ς τους κάμπους,
κ' εγώ 'ς τους κάμπους δε βαστώ, ζεστό νερό δεν πίνω.
Θα μαραθούν τα χείλη μου, θα κιτρινοφυλλιάσουν
από το χλίο το νερό, την κάψα τη μεγάλη.
Εδώ ταηδόνι δε λαλεί κι' ο κούκος δεν το λέει.
Οι κάμποι θρέφουν άλογα και τα βουνά λεβένταις,
και οι τσούπαις μαραζιάζουνε, σαν το φλωρι γινώνται.»
Γυναίκα η ευλογία και κατάρα μαζί....

Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018 10:33

Ο πανικός και η αισιοδοξία...

|

Ο Σπύρος Ριζόπουλος, έκανε την επιβεβλημένη κίνηση, την κατάλληλη στιγμή. Αυτό αποδείχτηκε και απ’ την προχθεσινή εκδήλωση των Ιωαννίνων...

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

«Χρειαζόμαστε νέα πρόσωπα, ανθρώπους με γνώση, εμπειρία και διάθεση για προσφορά που να κατανοούν τα διλήμματα και τις προκλήσεις», επεσήμανε σε μια αποστροφή της εμπνευσμένης ομιλίας του, ο επικοινωνιολόγος Σπύρος Ριζόπουλος, ο οποίος αποκάλυψε και με τον πιό επίσημο τρόπο, την επιθυμία του, αλλά και απόφασή του, να είναι υποψήφιος περιφερειάρχης Ηπείρου, ταυτίζοντας την επιλογή του αυτή, με την επανάσταση της κοινής λογικής, όπως χαρακτηριστικά την προβάλλει και ο τίτλος του ρεπορτάζ της «Γ»...

Μέχρι να φτάσουμε στην προχθεσινή πρώτη δημόσια και επίσημη εμφάνιση του Σπύρου Ριζόπουλου, ήταν λογικό ν’ αμφισβητείται η επιλογή του, θεωρώντας πολλοί, μεταξύ αυτών και ο υπογράφων, ότι ο Καχριμάνης διατηρεί την ισχύ και την ακμαιότητα των πρώτων χρόνων της πορείας του, στα κοινά... Πριν τριάντα χρόνια περίπου, για να μην μπερδευόμαστε... Είχαμε αναρωτηθεί τότε, αν «αν ο Καχριμάνης είναι εύκολος αντίπαλος».

Αναλύοντας τον Καχριμάνη και την δυναμική που μπορεί να έχει ή να μην έχει, δεν περιλάβαμε στον συλλογισμό μας, τις δεκαετίες που αυτός έχει στα κοινά και το πόση κούραση έχουν προκαλέσει στους πολίτες, τα πολλά χρόνια! Ίσως αυτή η παράμετρος της ανάλυσης, ήταν το πιό καθοριστικό στοιχείο, που τώρα είναι ευκρινές και αξίζει να καταγραφεί...

Μέχρι και την εκπρόσωπο τύπου Μαρία Σπυράκη, επιστράτευσε το σύστημα Καχριμάνη, για να κάνει την ημέρα της εκδήλωσης του Σπύρου Ριζόπουλου, δήλωση με την οποία έπρεπε να ξεκαθαριστεί, ότι η ΝΔ δεν έχει καμία σχέση με την εκδήλωση αυτή.

-Πολιτικά ορθή επιλογή ή κίνηση πανικού;

Χωρίς δεύτερη σκέψη, οι πάντες έκαναν λόγο για κίνηση πανικού, ο οποίος πανικός εκδηλώνεται τις τελευταίες ημέρες, σε πολλές εκδοχές... Προφανώς αντιλαμβάνεται ο περιφερειάρχης Ιωαννίνων, ότι «άρχισε να ξηλώνεται το πουλόβερ» και το ξήλωμα δείχνει πολύ γρήγορο... Ακόμη πρέπει και ο ίδιος ν’ αντιλαμβάνεται ότι εξ αιτίας του πολυκαιρισμού του, ο κόσμος που μη έχοντας άλλη επιλογή, καθόταν δίπλα του και τώρα επιταχύνει το βήμα του, για να στηρίξει την επανάσταση του αυτονόητου, για όλη την Ήπειρο... Ο ίδιος ο περιφερειάρχης Ιωαννίνων, βλέποντας φωτογραφίες και βίντεο απ’ την εκδήλωση, θα έχει ήδη προχωρήσει σε «μαύρες» σκέψεις, σε ότι αφορά, το αδιαμφισβήτητο μέχρι πριν λίγο καιρό, μέλλον του... Που σημαίνει ότι πρέπει ν’ αναμένουμε περισσότερες κινήσεις πανικού... Αυτή που οδήγησε στην δήλωση της κας Σπυράκη, σε σχέση με τη ΝΔ, θα ωχριά μπροστά σ’ αυτές που θ’ ακολουθήσουν...

Αλλάζει λοιπόν το σκηνικό στην Ήπειρο. Αυτό που για δεκαετίες, είχε και ως φόντο και το όνομα Καχριμάνης, το οποίο όμως είχε υπερβεί τα όριά του... Με το δεδομένο αυτό, η σωστή πολιτική ανάλυση, οδηγεί σ’ ένα χρήσιμο συμπέρασμα. Ότι ο Ριζόπουλος, έκανε την επιβεβλημένη κίνηση, την κατάλληλη στιγμή. Αυτό αποδείχτηκε και απ’ την προχθεσινή εκδήλωση των Ιωαννίνων...

Και αφού αυτό έχει γίνει κατανοητό απ’ τους πάντες, το ζητούμενο πλέον, αφορά στο τι νέο φέρνει η πρόταση Ριζόπουλου, σε όλη την Ήπειρο... «Το διακύβευμα αυτή τη στιγμή είναι να απογειώσουμε την Ήπειρο δημιουργώντας τον απόλυτο ορίζοντα», επεσήμανε στην εμπνευσμένη ομιλία του και η συνέχεια του λόγου του, είναι εξόχως ενδιαφέρουσα: «Στη μάχη αυτή δεν προσερχόμαστε ως στρατηγοί, ως επιτελάρχες, αλλά ως φαντάροι. Αυτός που θα την υπηρετήσει θα πρέπει να το κάνει με αυταπάρνηση, με σεβασμό στην κοινωνία και με ήθος απολογητικό. Όποιος πιστεύει ότι θα έρθει ως σωτήρας και θα κοιτάξει αλαζονικά τη δική του μακροημέρευση μπορεί να είναι βέβαιος ότι οι αντοχές και ανοχές των Ηπειρωτών έχουν εξαντληθεί».

Η προσπάθεια πρέπει να έχει ποιοτικά χαρακτηριστικά... Την περιγράφει ο Ριζόπουλος, τονίζοντας με έμφαση: «Όσο θριαμβεύει ο τραμπουκισμός σε όλες τις παρατάξεις από μία μικρή ασήμαντη μειονότητα τόσο φουντώνει εσωτερικά σε μας, τους πολλούς, ο αλτρουισμός»!

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018 19:56

Μια πνευματική αποδημία...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Έχουμε την μέγιστη τιμή να έχουμε και να είμαστε φορείς  του έργου του μεγάλου Ηπειρώτη ποιητή  Κώστα Κρυστάλλη, αλλά ακόμη περισσότερο να βρίσκεται ο τάφος του στο δικό μας νεκροταφείο όσο κι αν υπάρχει κι άλλο ένα μνημείο στο χωριό του, το Συρράκο. Ο τάφος σημείο αναφοράς για πολλούς πνευματικούς ανθρώπους μιας άλλης εποχής που είχαν να μας διδάξουν πολλά. Ως γνωστόν πήγαινε εκεί μαζί με τους μαθητές του ο πατέρας του επίσης αρτινού μεγάλου ζωγράφου Γιάννη Μόραλη, ο Κωνσταντίνος Μόραλης για να διδάξει στους μαθητές του ποίηση.
Ποια ποίηση, μα αυτή που περνά και πετά δίπλα μας, αυτή που περιέγραψε ο δικός μας ποιητής, ο Κωνσταντίνος Κρυστάλλης. «Μπεζέρισα νὰ περπατῶ στοῦ κάμπου τὰ λιοβόρια. Θέλω τ᾿ ἀψήλου ν᾿ ἀνεβῶ ν᾿ ἀράξω θέλω, ἀητέ μου, μέσ᾿ στὴν παλιά μου κατοικιά, στὴν πρώτη τὴ φωλιά μου, Θέλω ν᾿ ἀράξω στὰ βουνά, θέλω νὰ ζάω μ᾿ ἐσένα. Θέλω τ᾿ ἀνήμερο καπρί, τ᾿ ἀρκούδι, τὸ πλατόνι, καθημερνή μου κι ἀκριβὴ νὰ τἄχω συντροφιά μου.»
Η ποίηση που έγραψε για τους αγωνιστές του ΄21 ,  «Αι Σκιαί του Άδου», με το οποίο τους εξυμνεί και «Ο Καλόγηρος της Κλεισούρας του Μεσολογγίου»  και γι΄αυτό εκδιώχθηκε από τον τόπο του. Μια πνευματική αποδημία που του  κόστισε τη ζωή, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στην πόλη της Άρτας που αρχικά τον τίμησε με την υπέροχη προτομή που βρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία- επίσης με πρωτοβουλία του μεγάλου αυτού πνευματικού ανθρώπου, Κωνσταντίνου Μόραλη και κατόπιν σε συνεννόηση με την οικογένεια του Κρυστάλλη με τον τάφο του, που σήμερα κάπου βρίσκεται στριμωγμένος κι αφανής ανάμεσα σε μερικούς άλλους σπασμένους και εγκατελειμένους τάφους μεγάλων προσωπικοτήτων της πόλης μου.
Μια ή μάλλον πολλές πνευματικές αποδημίες που χάνονται έτσι απερίσκεπτα και πέφτουν στην αφάνεια και την πνευματική σκοτεινή συντέλεια της λησμονιάς. Έτσι ξεκινά η πτώση και κατρακυλά γρήγορα το πνεύμα αν δεν έχει από κάπου να πιαστεί. Κι αλίμονο αν βυθιστεί στην άβυσσο της βαρβαρότητας. Ποιός θα μας ανοίξει το δρόμο; Οι φωτισμένοι μεγάλοι δάσκαλοι του τόπου εγκαταλείπουν ένας –ένας τα εγκόσμια με τον κανόνα της φυσικής φθοράς και πορείας; Εμείς μένουμε ορφανοί και σαστισμένοι σ΄έναν πολυπολιτισμό που ενέχει την ομοιομορφία και το μαζικό του υλικού πολιτισμού και ωφελιμισμού. Εμάς τι θα μας μείνει; Ποιά ελεύθερη πνοή;
Σε ποιά γενιά που πέρασε και περνά από τα χέρια μας για να στελεχώσει τα καλύτερα νοσοκομεία,τεχνικές θέσεις, πνευματικά ιδρύματα , τα αξιόλογα μυαλά που χωρίς να καταλάβουν πως γεννήθηκαν σε μια εχθρική χώρα του πνεύματος- που κανιβαλιστικά καταβροχθίζει τη λαμπρότητα κάθε πνεύματος θα το διαθέσουν αλλού, σε άλλες πατρίδες και άλλους ουρανούς. Θα κατανοήσουν τι είναι ξενιτειά όταν «-Τραγούδια ἂν ἔχ᾿ ἡ μαύρη γῆ, κι ὁ τάφος χαμογέλια, ἔχει καὶ τοῦ παιδιοῦ ἡ καρδιὰ ποὺ περπατεῖ τὰ ξένα. Τὰ ξένα ἔχουν καημοὺς πολλοὺς καὶ καταφρόνια πλῆθος!
Στὰ ξένα δὲν ἀνθίζουνε τὴν Ἄνοιξη τὰ δέντρα, καὶ δὲν λαλοῦνε τὰ πουλιά, ζεστὸς δὲ λάμπει ὁ ἥλιος,  δὲ φυλλουριάζουν τὰ βουνά, δὲν πρασινίζει ὁ κάμπος,
καὶ δὲ δροσίζει τὸ νερό, καὶ τὸ ψωμὶ πικραίνει»! Θα το ακούσουν αυτό το τραγούδι της ξενιτειάς κάπου, παρά μόνο μέσα στην καρδιά τους;  Κάπου έχουμε έναν ποιητή, έναν ζωγράφο, έναν τραγουδιστή....
Μια πνευματική αποδημία , μια ανοιχτή πληγή που ίσως ακόμη να μην ΄λεχουμε κατανοήσει την πραγματική της διάσταση, αλλά όταν θα φτάσει ο απολογισμός θα είναι τουλάχιστον τραγικός. Ο ποιητής την περιέγραψε την ξενιτειά που τονκράτησε μακρυά από την πατρίδα του και τον έστειλε νωρίς στον τάφο. «Ἀνάθεμά σε, ξενιτιά, μὲ τὰ φαρμάκια πὄχεις!. Θὰ πάρω ἕναν ἀνήφορο νὰ βγῶ σὲ κορφοβούνι,
νὰ βρῶ κλαράκι φουντωτὸ καὶ ριζιμιὸ λιθάρι,
νὰ βρῶ καὶ μία κρυόβρυση, νὰ ξαπλωθῶ στὸν ἴσκιο,
νὰ πιῶ νερὸ νὰ δροσισθῶ νὰ πάρω λίγη ἀνάσα,
ν᾿ ἀρχίσω νὰ συλλογισθῶ τῆς ξενιτιᾶς τὰ πάθη,
νὰ εἰπῶ τὰ μαῦρα ντέρτια μου καὶ τὰ παράπονά μου!»
Μια πνευματική αποδημία που ξεκίνησε δυστυχώς εσωτερικά από ενδογενείς δομές και μηχανισμούς  της ελληνικής κοινωνίας, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας  το τι μας στελεχώνει και περιβάλλει για να καταλάβουμε πόσοι μεγάλοι πικραμένοι Έλληνες έφυγαν και όταν ξαναγύρισαν εάν το έκαναν ποτέ ήταν πολύ αργά. Η Μαρία Κάλλας κάποτε σε συνέντευξή της είπε πως το ταλέντο της στην Ελλάδα ποτέ δεν αναγνωρίστηκε. Πολλά – άπειρα παραδείγματα. Φυσικά αυτή η χώρα ακριβώς γέννησε πρωτογενώς τον Τιτάνα Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του για να μην τον υπερβούν ποτέ και του πάρουν την εξουσία. Ίσως να μην είναι καθόλου τυχαίος αυτός ο μύθος στην χώρα του ηλίου- «Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε να αντικρύσετε τον ήλιο Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε να αντικρύσετε τον άνθρωπο. Γ. Σεφέρης.
Κάθε τόπος ας αντιμετωπίσει την κάθε πνευματική αποδημία (αν την αντιληφθεί) με το δικό της τρόπο αν θέλει ν΄αντισταθεί στο σκότος. Ας ξεκινήσουμε από τα μάρμαρα, αυτά που βρίσκονται σε χώρους προγόνων που θα έπρεπε να τιμούμε κι όχι να θάβουμε στη λήθη. Ας ξεκινήσουμε από τη γνώση, από έναν περίπατο με τους δικούς μας τους μαθητές να τους δείξουμε και να τους διδάξουμε τι διαθέτει αυτός ο τόπος,  τα μάρμαρα , τ΄αγάλματα και τις προτομές, όσα δεν ενώθηκαν με το χώμα όσα δεν  έγιναν αποκούμπι των χαρτοκιβωτίων των καφέδων και σταχτοθήκες για τ΄αποτσίγαρά μας τα γεφύρια που δεν έπεσαν ακόμη... Θα σκεπαστούν τελικά , θα γίνουν ένα σώμα- αν δεν είναι πια η καθημερινότητα και θα εξαφανιστούν.... Μια πνευματική και πολιτιστική αποδημία. Μετά από κεί το Χαός και η Νύχτα, ευτυχώς κάπου ελλοχεύουν και ο Έρως  με τη Γαία.....αν μας λένε κι αυτά κάτι.....

Εκατοντάδες τηλεφωνήματα και πάρα πολλά καλά σχόλια, ακούσαμε για το πρωτοσέλιδο της προηγούμενης έκδοσης της «Γ». Κι αυτά όχι μόνο από αρτινούς, αλλά και από κατοίκους της Πρέβεζας, αφού και αυτοί το ίδιο κλίμα απαξίωσης, απ’ την περιφερειακή διοίκηση βιώνουν…

 

 

 

Όχι δεν πάθαμε κάτι, τόσο ξαφνικά και την θέση των «αγιογραφιών» του περιφερειάρχη Ιωαννίνων, τις καταλαμβάνουν οι κροτικές προσεγγίσεις των έργων του και των αποφάσεών του. Κατοχυρωμένο και στην ζωή, κυρίως στην πολιτική, είναι το πώς «τα στερνά τιμούν τα πρώτα»…
Εκεί που βλέπαμε πως γίνεται μια προσπάθεια, σε επίπεδο του θεσμού της Περιφέρειας Ηπείρου, για όλη την περιφέρεια, για όλους τους νομούς, παρατηρούμε πως το αποτέλεσμα αυτού που, ίσως και με αφέλεια παρατηρούσαμε τότε, να είναι ακριβώς το αντίθετο… Σα να γινόταν όλα για τα Γιάννενα, με σκοπό και σχέδιο, για να προκύπτουν όλα τα αποτελέσματα υπέρ των Ιωαννίνων.  Ίσως το σχέδιο, εκτελέστηκε με αποτελεσματικότητα, χωρίς κανένας να καταλαβαίνει τίποτα.
Όμως ο θεσμός της περιφερειακής διοίκησης, όπως κατοχυρώθηκε στην πατρίδα μας, για να λειτουργήσει και να είναι αποτελεσματικός, θα πρέπει σε κάθε επιλογή, να έχει ως φόντο την περιφερειακή συνείδηση. Που πιο απλά σημαίνει, πως ο κάθε παράγοντας της διοίκησης, πολύ δε περισσότερο ο ηγέτης, δεν θα προτάσσει τον δικό του νομό, αγνοώντας τις ανάγκες που έχουν όλοι οι άλλοι νομοί. Και μπορεί, στην περίπτωση του δικαίου αιτήματος, να βγει και ο ίδιος  να υποστηρίξει τον νομό που έχει το δίκαιο αίτημα και όχι το νομό που αυτός κατάγεται…
-Στην περίπτωση της μεταφοράς του Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων από την Άρτα, στο Πέραμα Ιωαννίνων, έστω και υπό άλλη μορφή λειτουργίας, η περιφερειακή συνείδηση, δεν έπρεπε να επιβάλει και την αντίδραση -έστω και για την τιμή των όπλων- του περιφερειάρχη, ο οποίος θα είχε συνεννοηθεί και με τους συνεργάτες του;
Αυτό ακριβώς έπρεπε να είχε γίνει, γιατί και ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, θα πρέπει να συμφωνεί με την διαπίστωση πως στα Γιάννενα το Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, στα Γιάννενα δεν προσθέτει τίποτα, ενώ απ’ την Άρτα αφαιρεί πολλά. Δεν θα έκανε το έγκλημα, εις βάρος των Ιωαννίνων, αν και ο ίδιος είχε συνταχτεί με το αυτονόητο, που περιγράψαμε. Ούτε θα είχε απολέσει την συμπάθεια των γιαννιωτών ψηφοφόρων του. Έχει κάνει τόσα πολλά γι’ αυτούς άλλωστε…
Έπραξε το αντίθετο, όσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχτεί… Η «κόντρα», για την εξέλιξη αυτή, με τον στενό συνεργάτη του, αντιπεριφερειάρχη Άρτας Βασίλη Ψαθά, όσο κι αν και οι δυό θέλουν να την κρύψουν, είναι ένα πραγματικό γεγονός…
Να πάμε και στα επόμενα…
-Η ηγεσία της περιφερειακής διοίκησης, δεν έπρεπε να είχε καταθέσει άποψη, με βάση την περιφερειακή συνείδηση, για την διαδικασία συνένωσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με το ΤΕΙ Ηπείρου;
Το πρώτο που έπρεπε να είχε γίνει. Και βεβαίως η άποψη θα έπρεπε να είχε περιλάβει στον συλλογισμό της και το γεγονός ότι στο επίπεδο της ανάπτυξης, τα Γιάννενα τρέχουν με 100 και οι άλλοι νομοί, δεν μπορούν να φτάσουν ούτε το 10… Που σημαίνει, ότι οι νομοί οι οποίοι συνθέτουν την Περιφέρεια, στο επίπεδο της ανάπτυξης, δεν πρόκειται ν’ αποκτήσουν κοινό βηματισμό… Αν συνέβαινε το αντίθετο. Αυτό που δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ, αλλά θα το χρησιμοποιήσουμε για την αποτελεσματικότητα του διαλόγου.
-Αν έπαιρναν κάποιες σχολές απ’ τα Γιάννενα και τις μετέφεραν στην Άρτα και την Πρέβεζα, ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, δεν θα έλεγε τίποτα;
Αν χρειαστεί κάποτε να ευθυμήσουμε, αυτή την εκδοχή, θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτή την εκδοχή, ως ένα καλό ανέκδοτο…
Τα στερνά λοιπόν, τιμούν τα πρώτα και οδηγό αυτή την εκτίμηση, μπορούμε χωρίς καμία δυσκολία να επιβεβαιώσουμε, την εκτίμηση πως ο κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης, είναι περιφερειάρχης Ιωαννίνων και όχι της Ηπείρου…

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018 21:48

Κενό γράμμα ο καταλογισμός…

|

Να γίνει καταλογισμός της δαπάνης, που πληρώθηκε με παράνομο οικονομικό ένταλμα, σ’ αυτούς που έλαβαν την απόφαση, επιτάσσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα...

 

 

 

 

Η διαδικασία του καταλογισμού, όχι μόνο των ευθυνών, αλλά και των δαπανών στην αυτοδιοίκηση, ήταν μια σοφή επιλογή του νομοθέτη, που με τον φόβο της επιβολής του, θα καθιστούσε πιο προσεκτικό τον κάθε λειτουργό της αυτοδιοίκησης, για να μην παρατηρούμε, εξελίξεις σαν κι αυτές που περιγράφει η έκθεση του διευθυντή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης κ. Μιχελάκη. Για το μεγάλο πάρτι, στον Σύνδεσμο Αποκομιδής Απορριμμάτων νομού Άρτας, όπου οι εκατοντάδες χιλιάδες ευώ, πάνε κι έρχονται
Να γίνει καταλογισμός της δαπάνης, που πληρώθηκε με παράνομο οικονομικό ένταλμα, σ’ αυτούς που έλαβαν την απόφαση, επιτάσσει το κοινό περί δικαίου αίσθημα μιας και δεν προκύπτει από πουθενά η δικαιολογία, του ότι  δεν ήξεραν όλοι όσοι έλαβαν την απόφαση αυτή, μιας και έπρεπε να ήταν περισσότερο προσεκτικοί… Άλλωστε δεν μιλάμε για φραγκο –δίφραγκα… Για εξακόσιες χιλιάδες ευρώ μιλάμε…
Δεν ήξεραν, ας ρώταγαν, οι αξιότιμοι αυτοδιοικητικοί που έλαβαν και την ομόφωνη απόφαση, γιατί πάντα στην ιστορία της αυτοδιοίκησης, οι ομόφωνες αποφάσεις, κάπου παρέπεμπαν, όπως και η συγκεκριμένη. Ούτε ένας εξ αυτών, δεν είχε την ελάχιστη αμφιβολία, για το αν σ’ αυτό που συναινεί, είναι νόμιμο ή όχι!
Κανένας σήμερα, δεν μπορεί να ισχυριστεί, πως το ποσό των628.588,83 ευρώ, θα καταλογιστεί σ’ όσους έλαβαν την απόφαση και αυτοί θα το πληρώσουν, που βεβαίως έπρεπε να πληρώσουν και σε αντίθετη περίπτωση, ο νόμος να προέβλεπε και την έκπτωση απ’ το αξίωμά τους...
Όμως θα είναι διαρκώς εγκαλούμενοι, για το πώς με τις αποφάσεις τους, δεν ωφέλησαν τον τόπο, αλλά το έβλαψαν. Κάτι είναι κι αυτό…

|

Παρών στους πολιτικούς αγώνες της γενιάς του, πολυταξιδεμένος δημοσιογράφος, εξαιρετικός γραφιάς σε εφημερίδες και αναγνωρισμένος συγγραφέας, βραβευμένος ντοκιμανταιρίστας...

 

 

 

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

anoixtoparathyro.gr

 

 

Είναι σήμερα ο πληρέστερος Έλληνας ευρωβουλευτής από πλευράς πολιτικής κατάρτισης και ποιότητας των κοινοβουλευτικών πρωτοβουλιών του. Έτσι βάζει το όνομά του σε μια πολύ μικρή λίστα Ελλήνων που άξιζε τον κόπο -για τη χώρα- να βρίσκονται στο Στρασβούργο: Δημ. Τσάτσος, Τίμος Χριστοδούλου, Μιχ. Παπαγιαννάκης, Αλέκος Αλαβάνος, Κωστής Χατζηδάκης και δύο τρεις ακόμη.

Ο Κούλογλου ακόμη και όταν οργανώνει τυπικές και συνηθισμένες για ευρωβουλευτές δραστηριότητες τους προσδίδει ένα διαφορετικό περιεχόμενο, έτσι όπως προκύπτει από την προοδευτική ματιά του στα πράγματα.

Πχ προ ημερών κάλεσε στις Βρυξέλλες νέους ανθρώπους από την Ελλάδα που μετατρέπουν έμπρακτα το brain drain σε brain gain με τις πρωτοβουλίες τους στην επιχειρηματικότητα και την ανάπτυξη ιδεών που κινούν μπροστά τα πράγματα. Και ήταν εντυπωσιακό να ακούει κανείς τον 20χρονο Άγγελο Γκέτση από την Άρτα να εξηγεί πως από τα 17 του έφτασε στην εφεύρεση ενός βοηθήματος για τυφλούς.

Ο ευρωβουλευτής –μετά την αποχώρηση Κατρούγκαλου- του ΣΥΡΙΖΑ είναι διαφορετικός ως πολιτικός, όπως ήταν διαφορετικός και ως δημοσιογράφος.

Παρών στους πολιτικούς αγώνες της γενιάς του, πολυταξιδεμένος δημοσιογράφος, εξαιρετικός γραφιάς σε εφημερίδες και αναγνωρισμένος συγγραφέας, βραβευμένος ντοκιμανταιρίστας, με σπουδαίες τηλεοπτικές παραγωγές στο ενεργητικό του, αλλά έχει και μια… ψιλοκαμπάνα από την ΕΣΗΕΑ, για μετείχε σε διαφήμιση αυτοκίνητου, που δεν κρύβει στο βιογραφικό του, ήπιος και ταυτόχρονα συγκρουσιακός χαρακτήρας, ενίοτε αμφιλεγόμενος, μπήκε στον πολιτικό στίβο με τον ΣΥΡΙΖΑ χωρίς να είναι προϊόν του κόμματος. Στην Κουμουνδούρου και στο Μέγαρο Μαξίμου δεν έχουν λόγο να μετανιώνουν γι’ αυτό, όπως με άλλους.

Ο Στέλιος έχει την ικανότητα να ορθοτομεί τον πολιτικό λόγο και να βρίσκει τις πιο ουσιαστικές πτυχές της συγκυρίας, είτε αναδεικνύει την αξία των ανθρώπων που διακινδυνεύουν για να αποκαλύψουν μυστικά που πλήττουν την ανθρωπότητα στον σημερινό πολύπλοκο κόσμο της εξαπάτησης και της χειραγώγησης των πολιτών, είτε φιλμάρει την «Εξομολόγηση ενός Οικονομικού Δολοφόνου».

Στο σκάνδαλο των ημερών είναι ο πρώτος που συνέλαβε μια όψη που δεν θα αρέσει καθόλου σε όσους πολιτικούς στην Ελλάδα θεωρούν ότι ο Γιάννης Στουρνάρας είναι άτρωτος ως διοικητής της κεντρικής τράπεζας της χώρας. Έφερε στο Ευρωκοινοβούλιο το τμήμα της υπόθεσης Novartis που αναφέρεται στον Στουρνάρα και ζητάει από τον Ντράγκι και την Κομισιόν απαντήσεις για τις περαιτέρω σχέσεις τους με τον διοικητή, ώστε να διαφυλαχθεί το κύρος τους.

Προφανώς η μαρτυρία που υπάρχει στη δικογραφία για τον Στουρνάρα δεν τον καθιστά ένοχο, ούτε έχει διατυπωθεί καμία κατηγορία εναντίον του από αρμόδια αρχή. Αλλά στην Ευρώπη μια ευαισθησία όταν ακούγονται διάφοροι σε διάφορα την έχουν και καμία φορά περιμένουν εκδηλώσεις ευαισθησίας που δεν συνηθίζονται στα Βαλκάνια.

Δεν ξέρουμε ποιες απαντήσεις θα του δώσουν, αλλά θα έχουν το ενδιαφέρον τους και από αυτή την άποψη η ερώτηση έχει αξία. Άλλωστε είναι η πρώτη φορά που το πρόβλημα που διαμορφώνει στην Ελλάδα η επιμονή του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας από οιονεί σύμβουλος της κυβέρνησης, να μετατρέπεται σε πολιτικό της αντίπαλο, έρχεται σε ένα ευρωπαϊκό όργανο ελέγχου.

Κατά κάποιο τρόπο ο Κούλογλου ζητώντας τοποθετήσεις για τον Στουρνάρα θέτει στην Ευρώπη στην οποία ανήκουμε μια ελληνική παθογένεια που μετατρέπει την άσκηση της ανεξάρτητης εξουσίας σε τμήμα πολίτικων αντιλήψεων του φορέα της. Δεν είναι λίγο αν σκεφθεί κανείς την υπερπροστασία που έχει από δύο τουλάχιστον κόμματα και πολλούς παράγοντες στην Ελλάδα ο πρώην υπουργός που διοικεί σήμερα την ΤτΕ για τα σλάλομ της διαδρομής του. Ακόμη και όταν εκπόρθησε τον επιτυχημένο Γιώργο Προβόπουλο, επειδή απλώς ήθελε τη θέση του.

Πέμπτη, 08 Φεβρουαρίου 2018 10:19

Ετοιμάζονται οι συνεργάτες του Πάνου...

-Ο συνδυασμός είναι έτοιμος και ο προεκλογικός αγώνας, έχει ήδη αρχίσει... Ειδικά στις πρώην κοινότητες του κάμπου, η είδηση ότι ο Πάνος Οικονομίδης, κατέρχεται εκ νέου υποψήφιος, συγκινεί όλους τους κατοίκους και αυτοί θα κάνουν την διαφορά...

 

Στις εξέδρες του γηπέδου Αγίων Αναργύρων, έκανε την εμφάνισή του, ο πρώην δήμαρχος Αρταίων Πάνος Οικονομίδης και κάθισε στα επίσημα, συνοδευόμενος απ’ τον άλλοτε συνεργάτη του Σωτήρη Χρηστούλη. Μεγάλο το ενδιαφέρον για τον ποδοσφαιρικό αγώνα, έδειχνε να το ζει ο πρώην δήμαρχος, αλλά έφτασε το ημίχρονο, ήρθε η χαλαρότητα και είχαμε την τύχη, να συζητούμε με έτερο (σ.σ. ονόματα δεν λέμε) στενό συνεργάτη του, ο οποίος μας μετέφερε ειλημμένες αποφάσεις, όπως ακριβώς ο ίδιος είπε:

-Ο συνδυασμός είναι έτοιμος και ο προεκλογικός αγώνας, έχει ήδη αρχίσει... Ειδικά στις πρώην κοινότητες του κάμπου, η είδηση ότι ο Πάνος Οικονομίδης, κατέρχεται εκ νέου υποψήφιος, συγκινεί όλους τους κατοίκους και αυτοί θα κάνουν την διαφορά...

Εξ απορρήτων του πρώην δημάρχου Πάνου Οικονομίδη ο συνομιλητής μας, πήγε την συζήτηση και ένα βήμα μπροστά...

-Όχι, θ’ αφήσουμε τον Τσιρογιάννη, να κάνει ότι γουστάρει...

Καλοδεχούμενες οι ανακοινώσεις, δεν πρέπει να τις είχε πάρει χαμπάρι, ο πρώην αντιδήμαρχος Γιάννης Παπαγιάννης, που καθόταν σε απόσταση ασφαλείας... Εκτός κι αν αυτή η επιλογή του Γιάννη, ήταν μέρος του σχεδίου...

Πέμπτη, 08 Φεβρουαρίου 2018 10:15

Ευτυχώς δεν θρηνήσαμε θύματα!

|

-Πόση αναισθησία, μπορεί να δείχνουν οι λεγόμενοι παράγοντες του Δήμου Ν. Σκουφά, που αφήνουν να κυκλοφορεί τσάπα, με τόσα προβλήματα, την στιγμή που ήταν θέμα χρόνου να δημιουργήσει πρόβλημα;

 

 

 

Καλά, στην περίπτωση αυτή, η αδιαφορία, έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο και επιβεβαιώνει όσα η «Γ» κατά καιρούς γράφει για την ανευθυνότητα του δημάρχου Ν. Σκουφά Στάθη Γιαννούλη, ο οποίος επιμένει να θεωρεί πως ο κόσμος δεν καταλαβαίνει και θα λειτουργεί πάντα με φόντο την τραγική ανευθυνότητα!

Από καιρό είχε ειδοποιηθεί, απ’ τον χειριστή της παλιά τσάπας (JCB) που διαθέτει ο Δήμος, ότι το μηχάνημα παρουσιάζει πολλά προβλήματα και έπρεπε να επισκευαστεί, για να μπορεί να βγει για την όποια εργασία.

Καμία αντίδραση... Μέχρι προχθές το πρωί, που το μηχάνημα επέστρεφε απ’ το Φωτεινό και στον δρόμο στις Σελλάδες, ακριβώς κάτω απ’ την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, έπεσε πάνω σε πέτρινο σπίτι. Εκείνη την ώρα, η νοικοκυρά βρισκόταν στην κουζίνα και ευτυχώς η τσάπα έπεσε δυό μέτρα πιό πέρα, για να γκρεμίσει εκείνο το σημείο του σπιτιού.

Προφανώς είχε πρόβλημα και με τα φρένα ή κάτι άλλο συμβαίνει, μας έλεγε παράγοντας του Δήμου, που ήταν ο μόνος ο οποίος επισκέφτηκε το συγκεκριμένο σπίτι...

-Πόση αναισθησία, μπορεί να δείχνουν οι λεγόμενοι παράγοντες του Δήμου Ν. Σκουφά, που αφήνουν να κυκλοφορεί τσάπα, με τόσα προβλήματα, την στιγμή που ήταν θέμα χρόνου να δημιουργήσει πρόβλημα;

Και να ήταν μόνο αυτό...

Έγινε ότι έγινε και όπως ήταν λογικό, οι ιδιοκτήτες του σπιτιού απευθύνθηκαν στον Δήμο, για να δουν τι μπορεί να γίνει, για ν’ αποκατασταθούν οι ζημιές που προέκυψαν, με ευθύνη του Δήμου. Ακόμη περιμένουν να δουν κάποιο υπεύθυνο του Δήμου, να τους ενημερώσει. Αν και έπρεπε, ο ίδιος ο δήμαρχος να έχει φτάσει πρώτος στο γκρεμισμένο σπίτι και να καθησυχάσει τους ενοίκους, ότι οι ζημιές θ’ αποκατασταθούν.

Πέμπτη, 08 Φεβρουαρίου 2018 10:05

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

|

Κυριόπουλος για Novartis: Θα αντισταθώ στον πολιτικό και κοινωνικό υπόκοσμο των ηθικών δολοφόνων που με εμπλέκουν

 

 

 

Ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος, το όνομα του οποίου βρέθηκε στη δικογραφία της novartis υποστήριξε «θα αντισταθώ μέχρι τέλους στον πολιτικό και κοινωνικό υπόκοσμο των ηθικών δολοφόνων του καιρού μας».

 

Τι δήλωσε ο κ.Κυριόπουλος 

 

«Δεν μπορώ επ’ αυτών να αντιτάξω παρά μόνον την ανεπίληπτη επαγγελματική και προσωπική μου πορεία και τους διαφανείς τραπεζικούς λογαριασμούς μου» δηλώνει ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος.

«Προδήλως τα αναγραφόμενα περί εμπλοκής μου στην υπόθεση της φαρμακοβιομηχανίας Novartis δύνανται να διεκδικήσουν βραβείο γελοιότητας - αν και μεταφέρουν στη πραγματική καθημερινή ζωή μια καφκική ατμόσφαιρα» δηλώνει ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας Γιάννης Κυριόπουλος.

«Δεν μπορώ επ’ αυτών να αντιτάξω παρά μόνον την ανεπίληπτη επαγγελματική και προσωπική μου πορεία και τους διαφανείς τραπεζικούς λογαριασμούς μου» τονίζει.

Όπως επισημαίνει ο καθηγητής, «οφείλω όμως στο όνομά μου -μοναδική περιουσία των παιδιών μου- στην οικογένειά μου, στους φίλους και συντρόφους μου καθώς και στους μαθητές μου να αντισταθώ μέχρι τέλους στον πολιτικό και κοινωνικό υπόκοσμο των ηθικών δολοφόνων του καιρού μας. Γι’ αυτό αισθάνομαι δυνατός. Χωρίς δισταγμό και χωρίς φόβο».

«Όσον αφορά τους σκευωρούς, τους ψευδομάρτυρες και τους συκοφάντες βεβαιώ ότι θα τους οδηγήσω μέχρι τέλους στην κρίση της δικαιοσύνης και της κοινωνίας» ξεκαθαρίζει ο κ. Κυριόπουλος. 

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13524777
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
695
22867
76329

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 82 επισκέπτες και κανένα μέλος