A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017

ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ

Πανικός, για να λέμε την αλήθεια... Όσοι έσπευσαν να ακούσουν τον προσκεκλημένο dj, ήξεραν την μουσική του και φυσικά διασκέδασαν με την ψυχή τους.

 

Μόνο απαρατήρητη, δεν μπορούσε να περάσει η επιλογή των ιδιοκτητών του ELEVENκ.κ. Αθανασίου και Φλούδα, να γιορτάσουν τα πέντε χρόνια λειτουργίας του καλού καφέ της Γέφυρας, με την πρόσκληση στον διεθνούς φήμης djCuloeDeSong, για μια ξεχωριστή βραδιά, που ανάλογή της, δεν διοργανώνουν πλέον, ούτε τα μεγάλα clubsτων Αθηνών!

Έτσι λοιπόν, για το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, η Άρτα και το ELEVEN, κατέστησαν προορισμός, για πολλούς επισκέπτες, οι οποίοι βεβαίως και ήταν υποψιασμένοι, για την ποιότητα και το όνομα του υψηλού (σ.σ. και ακριβού, για να μην ξεχνιόμαστε) προσκεκλημένου. Μια βόλτα στους χώρους, όπου ήταν σταθμευμένα, τα αυτοκίνητα των επισκεπτών, σε έπειθε, για το ότι ο ELEVEN, κατέστησε την Άρτα προορισμό. Καλά από Γιάννενα, Πρέβεζα και Αγρίνιο, οι επισκέπτες ήταν πολλοί. Είδαμε και αυτοκίνητα απ' την Καρδίτσα και τα Τρίκαλα.

Δεν είμαστε ειδικοί, για να κρίνουμε την ποιότητα της μουσικής που έπαιξε ο CuloeDeSong, αλλά κρίνοντας απ' τις αντιδράσεις των παρισταμένων, θα λέγαμε ότι είναι "άξιος ο μισθός του", μιας και εμφανιζόμενος και μόνο δημιούργησε μοναδικές σκηνές... Πανικός, για να λέμε την αλήθεια... Όσοι έσπευσαν να ακούσουν τον προσκεκλημένο dj, ήξεραν την μουσική του και φυσικά διασκέδασαν με την ψυχή τους.

Γνωστά αυτά, τα λένε και μεταξύ τους, όσοι ήταν τυχεροί και βρέθηκαν το βράδυ της περασμένης Τετάρτης, αλλά και σ' όσους ήταν άτυχοι και δεν βρέθηκαν την περασμένη τετάρτη στο ELEVEN! Υπάρχει και η δεύτερη ανάγνωση, αλλά και ανάλυση του γεγονότος, μιας και η συγκεκριμένη διοργάνωση, ήταν το γεγονός, για την Δυτική Ελλάδα!

Πέρασε ένα καλοκαίρι ολόκληρο και για την μόνη εκδήλωση, που έγινε πέραν των ορίων της, γνωστή η Άρτα, είναι η εν λόγω εκδήλωση. Μια εκδήλωση με υψηλό κόστος, που όμως για τους ιδιοκτήτες του καφέ ELEVEN, ήταν επιβεβλημένη, για να τιμήσουν με τον τρόπο αυτός, τους χιλιάδες επισκέπτες του χώρου τους...

Και αντί, η προσπάθεια αυτή να αναγνωριστεί, αρχικά απ' τον Δήμο Αρταίων, γιατί βρέθηκαν οι συγκεκριμένοι καταστηματάρχες, να κάνουν αυτό που οι δημόσιοι φορείς έπρεπε να κάνουν, βρήκαν πλείστα όσα εμπόδια στην διοργάνωση... Με πρώτο και καλύτερο τον κακώς εννοούμενο ανταγωνισμό. Που επειδή, ο "χι" ανταγωνιστής δεν μπορούσε να κάνει κάτι ανάλογο, έπρεπε να μην γίνει κι αυτό! Πως λέγαμε παλιά, "να ψοφήσει η γίδα του γείτονα"!

Τι μελαγχολία κι αυτή... Άντε πάλι ν' αρχίσουμε την συζήτηση, για την ποιότητα της πόλης που ζούμε... Όχι βεβαίως. Υπάρχουν ελπίδες και μπορείς να τις βρεις εκεί που δεν το περιμένεις! Εν προκειμένω στα δυό ανήσυχα παιδιά, τον Αλέκο Αθανασίου και τον Χρήστο Φλούδα, που ως ιδιοκτήτες του ELEVEN, τολμούν. Η τόλμη τους, αλλά και η καλή διάθεση, η διάθεση για προσφορά, αναγνωρίζεται απ' τους πάντες και γι' αυτό οι πάντες ελπίζουν, πως τα έξι χρόνια, θα γιορταστούν, μ' ένα πιό διάσημο προσκεκλημένο.

 

00-eleven-mav-01

 

 

00-eleven-mav-02

 

00-eleven-mav-05

 

00-eleven-mav-06

 

00-eleven-mav-07

 

00-eleven-mav-08

 

00-eleven-mav-10

 

00-eleven-mav-11

 

00-eleven-mav-12

 

00-eleven-mav-13

 

00-eleven-mav-14

Και του χρόνου.

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ*

 

 

Προς τιμήν του πρύτανη και του χωριού απ΄ το οποίο κατάγεται δημιουργήθηκε και εγκαινιάστηκε στις 8 Αυγούστου 2016 η βιβλιοθήκη που φέρει το όνομά του και που ο ίδιος είχε καθοριστική συμβολή στην ίδρυση και λειτουργία της. Πρόεδρος της βιβλιοθήκης  ορίστηκε ο Ηρακλής Καψάλης. Υπήρξε ομόφωνη απόφαση του δημοτικού συμβουλίου στην Ηγουμενίτσα για την ονομασία και λειτουργία της βιβλιοθήκης .Στην τελετή των εγκαινίων με ομιλητή τον ίδιο τον πρύτανη, τόνισε τον πνευματικό πλούτο που διαθέτει η βιβλιοθήκη αλλά  και τις κινήσεις που πρέπει ν΄ αναπτύξει ώστε να γίνει πνευματικό κέντρο όχι μόνο για το χωριό αλλά και για την ευρύτερη περιοχή.
Στην τελετή των εγκαινίων παρευρέθησαν οι βουλευτές του νομού κύριοι  Μάριος Κάτσης και Βασίλης Γιογιάκιας καθώς και του νομού Ιωαννίνων Γιάννης Στέφος,  ο πρώην Υπουργός Αντώνης Μπέζας, ο περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο Δήμαρχος Ηγουμενίτσας Γιάννης Λώλος, ο αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας Θωμάς Πιτούλης, ο πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος του ΟΛΗΓ Ανδρέας Νταής, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ηγουμενίτσας Δονάτος Μαρτίνης, ο αντιδήμαρχος Ηγουμενίτσας υπεύθυνος για θέματα Παιδείας Ηλίας Λιώλης, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του Δήμου Ηγουμενίτσας Βασίλης Ντάνης, Αλέκα Κοτσώνη και Παναγιώτα Σούρλα, ο πρώην Νομάρχης Θεσπρωτίας Νίκος Τσώνης, ο γραμματέας της Νομαρχιακής του ΣΥΡΙΖΑ Θεσπρωτίας Παύλος Παπαρούνας, ο νεοεκλεγείς  πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και διακεκριμένος Φιλιατιώτης γιατρός Μηνάς Πασχόπουλος και πλήθος κόσμου που γέμισε το αμφιθέατρο στην πλατεία του χωριού..
Η εκδήλωση περιείχε ακόμη μουσικό πρόγραμμα   με το Νίκο Γιαννακό καθώς και ένα μονόπρακτο θεατρικό κομμάτι που το ερμήνευσε ο θίασος Έκφραση. Επρόκειτο συνολικά για μια ξεχωριστή βραδιά πολιτισμού και ουσίας όπως οφείλουμε να διοργανώνουμε για να διατηρούμε τις αρχές και τις αξίες μας αλλά και τον πνευματικό μας πλούτο στη σωστή τους διάσταση.
Ευτυχώς που το χωριό Βασιλικός Ηγουμενίτσας δεν απέχει και πολύ από την Άρτα που ακόμη δε μπορεί να βρεί το δικό της τρόπο για τη δημιουργία μιας άρτιας  και λειτουργικής βιβλιοθήκης  για τον πληθυσμό της ,αδικώντας ως επί το πλείστον τι νέες και επερχόμενες γενιές που δε θα μεγαλώσουν με καμία πνευματική ανάμνηση ενός ήσυχου και μέρους όπου κάποιος μπορεί  να διαβάσει και να εξασκήσει τις  πνευματικές του δυνάμεις χωρίς να τιμά υποχρεωτικά τον καφέ της καφετέριας που έχουν καταλάβει κάθε ελεύθερο χώρο. Όλοι γύρω μας κάτι ουσιαστικό κάνουν για τον τόπο τους γιατί εν αρχή ην ο τόπος και όπως είπε και ο Πλάτων ακόμη και τα τείχη της πόλης εκπαιδεύουν τον πολίτη- εμείς αλήθεια πώς τον εκπαιδεύουμε;

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016 20:29

Ιστορία γράφουν οι παρέες

Γράφει ο

ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΤΣΗΣ*

 

 

 

 

«Όποιος δεν κάνει τίποτα στη ζωή του,
νομίζει πως όλα είναι ένα τίποτα»
Γκαίτε


Κάποιοι  φίλοι  είναι μακρινοί. Ακολουθούν άλλους δρόμους κι άλλες διαδρομές. Τα γερά χέρια τους κρατούν οργιές το κύμα και την αρμύρα, και τα ταξίδια τους είναι γεμάτα περιπέτειες, γεμάτα γνώσεις, γεμάτα όνειρα, ανάμεσα σε Λαιστρυγόνες και Κύκλωπες.
Κάπου κάπου ένας καλός άνεμος τους φέρνει κοντά μας. Όπως εκείνο το ζεστό αυγουστιάτικο δειλινό, στην ιστορική «Κούλια», ανάμεσα στα λιόδεντρα, όπου διεξαγόταν η ημερίδα για τον Αμβρακικό, διοργανωθείσα  από το Δήμο Αρταίων. Εκεί, λοιπόν, ο μαίστρος με την αύρα και το γαλάζιο της Κορωνησίας, ανέβασε στο βήμα έναν 64χρονο έφηβο ομιλητή να μας μιλήσει για την ιστορία του διάπλου του Αμβρακικού.
Ήταν ο Γιώργος Τσαφούλης.
Ένας ομιλητής «άλλης γλώσσας – ευτυχώς – και Ηλίου του Κρυπτού», χίλια μύρια κύματα μακριά απ’ την ξύλινη γλώσσα των πολιτικών και τον ψυχρό, εγωπαθή λόγο των επιστημόνων, εντός ή εκτός εισαγωγικών. Είπε μεταξύ άλλων ο γυμναστής – με την αρχαιοελληνική σημασία του όρου – Γιώργος Τσαφούλης, με κόπο συγκρατώντας τα δάκρυά του, για τον διάπλου του Αμβρακικού που ξεκίνησε με πρωτοβουλία δική του και του φίλου του Θοδωρή Σαλαμούρα, το 2005:
«Το 2005 στις 18 Αυγούστου, ημέρα Κυριακή πραγματοποιήθηκε ο πρώτος διάπλους του Αμβρακικού κόλπου. Με διακατείχε ανησυχία και αγωνία μεγάλη. Ανησυχούσα και αγωνιούσα μαζί, για το αν ήταν μπορετό το εγχείρημα. Η θάλασσα δεν είναι κολυμβητήριο. Έχει βάθος, έχει κύματα, έχει ρεύματα που σε κάνουν να διστάζεις, ή και να φοβάσαι ακόμη. Είχαμε συμφωνήσει να κολυμπήσουμε με το φίλο μου κ. Σαλαμούρα, το Θοδωρή. Κάποιο μικροατύχημα που του συνέβη ματαίωσε τη συμμετοχή του.
Κολύμπησα μόνος. Επέλεξα ως σημείο εκκίνησης το ακρωτήριο «κεφάλι της Παναγιάς». Βρίσκεται στην Ακαρνανική ακτή, ανάμεσα στη Βόνιτσα και στην Πρέβεζα. Έχει και ένα εικονισματάκι εκεί. Έκανα το σταυρό μου. Μάλλον από φόβο. Ο σύνοδός μου με τη βάρκα, ο Σπύρος ο Θεμελής, ανιψιός μου αλλά περισσότερο φίλος μου, με ενθάρρυνε πολύ ως παρουσία και μόνο. Κοίταζα κατά την Κορωνησία – τόπος προορισμού. Καλύτερα να μην κοίταζα, μου κόπηκαν τα πόδια! Μου φάνηκε πολύ μακρινή η απόσταση. Θυμήθηκα τον Κοέλιο στον «Αλχημιστή»: «Όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ, όλα συνωμοτούν ώστε να επιτύχεις.»
Μ’ αυτή τη σκέψη, φόρεσα τα γυαλιά μου τα κολυμβητικά, ξαναέκανα το σταυρό μου από πίστη αυτή τη φορά στη Παναγία, και βούτηξα. Από τις πρώτες δέκα, είκοσι χεριές κατάλαβα και ένιωθα πως ήμουν ανάλαφρος, χαλαρός. Οι φόβοι, η ανησυχία, η αγωνία έφυγαν όλα σα να βούλιαξαν. Έμεινα εγώ μόνο στον αφρό με την πίστη μου εδραιωμένη ότι θα ήταν πολύ πιο εύκολο τελικά και πολύ ευχάριστο. Δικαιώθηκα.»
Στη συνέχεια ο Γιώργος Τσαφούλης μίλησε με τον πιο ανεπιτήδευτο σεβασμό  για όλους αυτούς τους ωραίους ανθρώπους, κολυμβητές,  φυσιολάτρες, ακτιβιστές  που πήραν και παίρνουν μέρος στο διάπλου. Για όλους αυτούς που είναι τόσο κοντά μας και ταυτόχρονα τόσο μακριά μας, έχοντας την ανίδωτη Ομορφιά του θαλάσσιου βυθού. Για όλους αυτούς που μας χαρίζουν δώδεκα χρόνια τώρα κάτι από την πίστη τους, καθώς με τις απλωτές τους  διαπλέουν τον Αμβρακικό παρέα με τους γλάρους και τα δελφίνια, ακολουθώντας τον τυφλό βραχνό προφήτη, και σφίγγοντας το χρησμό στα χείλη τους «Προστατέψτε τον Αμβρακικό! Τώρα! Ο Αμβρακικός δε θέλει άλλες ημερίδες, μελέτες, και χαμένο χρόνο!»
Ψυχή θέλει ο Αμβρακικός.
Σαν την ψυχή του Γιώργου, που μου κάνει την τιμή να με αποκαλεί φίλο του. Σαν τη βαθιά ψυχή του Θοδωρή, της Ελίνας, της Αικατερίνης, του Κωνσταντίνου, και όλων των κολυμβητών από τον τόπο μας κι απ’ όλη την Ελλάδα, πλέον, που συμμετέχουν κάθε χρόνο στο διάπλου. Αυτά που προβάλλονται σε πρώτο πλάνο στο άναρχο τηλεοπτικό και διαδικτυακό τοπίο, μας έκαναν να ξεχάσουμε την ευαίσθητη, περήφανη, άδολη, αγωνιστική ψυχή της πατρίδας μας.
Αυτή η ψυχή λείπει σήμερα, και για να ξεπεράσουμε την πολύπλευρη κρίση πρέπει να την ξαναβρούμε. Να την ξαναβρούμε και να τη βάλουμε στο κέντρο της ύπαρξής μας, και στο κέντρο της πολιτικής μας ζωής. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλη διαδρομή.

tsafoulis-33-q


*Φιλόλογος

|

Με την κατάσταση να διαμορφώνεται έτσι, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περισσότερο δύσκολα, μιας και αποτελεί μείζον θέμα, οι σχέσεις που είχαν, έχουν και θα έχουν, οι αποχωρούντες αντιδήμαρχοι...

 

 

 

 

Σε όσες περιπτώσεις, κατά την πρόσφατη ιστορία της αυτοδιοίκησης στην περιοχή μας, οι δήμαρχοι δεν είχαν άποψη για την σωστή διαχείριση των συνεργατών τους, αλλά και την πολιτική ικανότητα, να επιβάλλουν, διά της πειθούς, την άποψή τους, οι αλλαγές αντιδημάρχων και προέδρων δημοτικών συμβουλίων, αποτέλεσαν την αφορμή για την διάλυση των συνδυασμών. Η αιτία προϋπήρχε και καταγράφεται στην εισαγωγή του παρόντος άρθρου και η αφορμή, αποτελεί η ίδια η απόφαση.

Μπροστά σε τέτοια γεγονότα, βρισκόμαστε σήμερα, μιας και οι αντιδήμαρχοι που καλούνται να αποχωρήσουν, είχαν πιστέψει με βάση συζητήσεις που έκαναν με τον δήμαρχο και κατά κάποιον τρόπο ελάμβαναν την διαβεβαίωση πως θα παραμείνουν στις θέσεις τους. Οι ίδιοι θεωρούν πως επιτέλεσαν σημαντικό έργο και με το δίκαιό τους, μιας και στην πορεία των δυό χρόνων, για ότι έκαναν και όποιες πρωτοβουλίες είχαν αναλάβει, δεν είχαν ακούσει την αντίθετη άποψη του δημάρχου!

Να πάμε λίγο πίσω σε γεγονότα που πρέπει να θυμηθούμε...

Την ίδια με το νυν δήμαρχο Χρήστο Τσιρογιάννη, είχε ο αποτυχημένος προκάτοχός του Γιάννης Παπαλέξης! Διαρκής υποτίμηση των συνεργατών του! Με αυτή την επιλογή πορεύτηκε και είδε τους τρεις απ' τους έξι αντιδημάρχους, που όρισε άμα τη αναλήψει των καθηκόντων του, να είναι απέναντί του, δυο εξ αυτών μάλιστα (Θ. Γκούβας και Φώτης Φώτης), ήταν υποψήφιοι με τον αντίπαλο συνδυασμό και επέφεραν φοβερό χτύπημα, στην προσπάθεια που έκανε, αν επανεκλεγεί. Για να λέμε την αλήθεια, τον έφεραν τρίτο, με την συμβολή και ετέρου αντιδημάρχου (Γιάννης Νικολάου) που είχε αποπεμφθεί, δυό μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του. Ο τελευταίος, σ' όλη την θητεία, της προηγούμενης δημοτικής αρχής, έκανε μεθοδική αντιπολίτευση, την οποία με την έκδοση του εκλογικού αποτελέσματος της πρώτης Κυριακή των εκλογών του Μαΐου του 2014, πρέπει να ένοιωσε καλά, ο αποτυχημένος και ηττημένος δήμαρχος.

Αν θέλετε την προσωπική μας εκτίμηση, για το τι θα ακολουθήσει την απόφαση της αλλαγής των αντιδημάρχων, στην δημοτική παράταξη του νυν δημάρχου Χρήστου Τσιρογιάννη, χωρίς πολλές σκέψεις και με βεβαιότητα, θα λέγαμε πως θ' ακολουθήσουν τα ίδια και χειρότερα...

Χειρότερα, γιατί ο νυν δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης, έχει και το μειονέκτημα, ότι πλέον δεν έχει τον άνθρωπο, που θα τον αντικαθιστά, στα μάτια των απλών πολιτών, μιας και ο ίδιος επιλέγει να είναι πολύ μακριά απ' την πόλη. Και μαζί με την απόσταση που κρατάει απ' την πόλη, συνεχίζει τα λάθη.

Κάποια χαρακτηριστικά εξ αυτών...

Αντικαθιστά τον Χάρη Παπάζογλου, που στην ουσία και την καθημερινότητα, ήταν ο δήμαρχος της Άρτας. Είναι χαρακτηριστικοί οι διάλογοι, ανάμεσα στους πολίτες, όταν προέκυπτε πρόβλημα... "Πήρες τον δήμαρχο", ρωτούσε κάποιος, τον συμπολίτη μας, που είχε πρόβλημα και η απάντηση ήταν κοινή: "Πήρα τον Παπάζογλου..." Γιατί αυτόν είχαν την δυνατότητα να δουν και να συναντήσουν οι πολίτες.

-Θα πετύχει η αντικατάσταση;

Δύσκολα μπορεί ν' απαντήσει κανένας, θετικά... Μακάρι όμως, το αποτέλεσμα της επιλογής, να είναι θετικό...

Δεύτερη επιλογή, που έχει προβλήματα. Η πρώτη επιλογή του προσώπου που ως αντιδήμαρχος, με αρμοδιότητα την καθαριότητα να μην είναι απ' την δημοτική ενότητα Άρτας, δημιούργησε πολλά προβλήματα, αν και ο ίδιος ο Δημήτρης Νταλάκας, που είχε αυτή την αρμοδιότητα, έκανε σημαντικά βήματα και φιλότιμες προσπάθειες. Ο αρμόδιος για την καθαριότητα, λέει η πλειοψηφία των πολιτών, πρέπει να είναι και να ζει στην Άρτα, γιατί θα την γνωρίζει καλύτερα. Σ' αυτή την θέση, τοποθετεί τον Μιχάλη Βλάχο, που είναι απ' την Γραμμενίτσα, άσχετα αν εκλέχτηκε στην Άρτα... Όσο καλά κι αν λειτουργήσει ο προβληματισμός, στον μέσο πολίτη θα υπάρχει...

άλλη περίπτωση αντικατάστασης, που χωλαίνει, χωρίς να σημαίνει πως ο αντικαταστάτης, δεν είναι άξιος και ικανός να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του. Όμως ο αντιδήμαρχος τεχνικών έργων Γιώργος Καραγεώργος, ήταν κι αυτός ένας άνθρωπος που κινούνταν καθημερινά στην πόλη και είχε την δυνατότητα να μιλάει εκ μέρους του δημάρχου και τελικά να λειτουργεί ως "κυματοθραύστης" στην αγανάκτηση των πολιτών, κατά του δημάρχου. Τώρα

-Τώρα ποιός θα κάνει αυτή την δουλειά;

Με την κατάσταση να διαμορφώνεται, όπως παραπάνω περιγράφεται, τα πράγματα αρχίζουν να γίνονται περισσότερο δύσκολα, μιας και αποτελεί μείζον θέμα, οι σχέσεις που είχαν, έχουν και θα έχουν, οι αποχωρούντες αντιδήμαρχοι...

-Μη προσμένοντας τίποτα, για το υπόλοιπο της θητείας, θα είναι πρόθυμοι, στις κατά καιρούς διαθέσεις του δημάρχου;

Εκεί βρίσκεται η ουσία του θέματος και πλέον ζητείται η καθοριστική δυναμική και γοητεία του ηγέτη... Που θα μπορεί να πείθει και για το δίκαιο των επιλογών του, αλλά και για την αναγκαιότητα της κοινής πορείας, πρώην, νυν και επόμενων.

-Έχει αυτή την δυνατότητα, ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης;

Τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν το απέδειξε!

Αν πραγματικά, είχε αυτή την δυνατότητα, ο κ. Τσιρογιάννης, η δημοτική του ομάδα, δεν θα παρουσίαζε την εικόνα που καταγράφουμε και φυσικά, όσα κατά καιρούς έχουν προκύψει απ' το ρεπορτάζ. Θα ήταν τα πράγματα, εντελώς διαφορετικά, άρα και η αποδοχή του δημάρχου σε επίπεδο κοινωνίας, αυξημένη...

Αυτά δεν μπορεί μνα συμβαίνουν, ούτε στα καλύτερα όνειρα του κ. Τσιρογιάννη...

|

Η επίσκεψη Τσίπρα, στο χωριό των Τζουμέρκων το κάνει, προορισμό για το απόγευμα της 16ης Αυγούστου

 

 

 

Τελικά το πρόγραμμα της επίσκεψης του πρωθυπουργού στην Άρτα, οριστικοποιήθηκε. Φτάνει στα Γιάννενα, στις 9 το πρωί... Στο αεροδρόμιο του γίνεται η πρέπουσα υποδοχή και ακολούθως αναχωρεί οδικώς, για το μαρτυρικό Κομμένου, όπου θα παραστεί στις εκδηλώσεις μνήμης, μια παρουσία που τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στην Άρτα, την παρουσιάζουν ως το κορυφαίο γεγονός, που δεν είναι και θα αποδειχτεί εκ του αποτελέσματος. Τέλος πάντων.

Θα μείνει εκεί μέχρι το μεσημέρι και ακολούθως αναχωρεί για το χωριό του, το Αθαμάνιο, όπου θα παραβρεθεί στο παραδοσιακό καγκελάρι, που εκεί παραδοσιακά, γίνεται μια μέρα μετά τον δεκαπενταύγουστο... Θα μείνει εκεί και την επόμενη ημέρα, Τετάρτη, στις 9 το πρωί, θ' αναχωρήσει για την Αθήνα.

Για να δούμε και τι συμβαίνει στην Άρτα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αναζήτησαν κάποια μακρινή ρίζα, στο Αθαμάνιο, για να έχουν λόγο, να είναι στο καγκελάρι και ποιός ξέρει, μπορεί και να φωτογραφηθούν με τον Τσίπρα. Αν βέβαια το επιτρέψει η πολυμελής φρουρά του.. Γιατί ήδη από χθες έχουν φτάσει στην Άρτα, κάποιες δεκάδες αστυνομικοί, οι οποίοι πρέπει να λάβουν μέτρα, για την προστασία του πρωθυπουργού. Συν αυτοί, που θα φυλάνε τους παρατρεχάμενους, δουλειά να έχουμε να μετράμε....

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016 22:03

Εκθέτει παντού, πλην Άρτας!

|

Ο αρτινός ζωγράφος Τάσος Δήμος αναζητεί την «χαμένη αθωότητα» και εκθέτει σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας

 

 

 

Ο διακεκριμένος ζωγράφος Τάσος Δήμος, κατάγεται απ' την Άρτα και είναι σήμερα στην κορυφή του χώρου αυτού, χωρίς ποτέ να έχει κληθεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, να εκθέσει και φυσικά να υποστηριχτεί, απ' τον όποιο διοργανωτή, η έκθεση που θα κάνει. Ιδιαίτερα σεμνός, γι' αυτό και δεν ζήτησε ποτέ αυτό που του ανήκει, ιδιαίτερα απ' την πατρίδα του την Άρτα. Απολαμβάνει την εκτίμηση εικαστικών, και πολιτιστικών φορέων απ' όλη την Ελλάδα και αυτό είναι ένα τεράστιο θέμα, που αναδεικνύεται χωρίς να αφορά τον ίδιο, αλλά τον τόπο που ζούμε και δεν γνωρίζει τα παιδιά του, που σε άλλες τόπους διαπρέπουν.

Έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα, στην Αμερική, στην Ιαπωνία, στην Ελβετία, στην Αγγλία, στη Γερμανία, στην Κύπρο και στην Σαουδική Αραβία. Επίσης έργα του υπάρχουν στη Δημοτική Πινακοθήκη Αθήνας, Κορίνθου, Καρδίτσας, στην Α.Σ.Κ.Τ., σε δημόσιους χώρους της Κύπρου, κ.α. Όχι βέβαια στη Δημοτική Πινακοθήκη Άρτας... Μπορεί να έχουν αναζητήσει πιό... σημαντικούς ζωγράφους και ας μην τους ξέρει, ούτε η μάννα τους...

 

dimos-tasos-zografos-00-a

 

Γεννήθηκε το 1960. Σπούδασε στη σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας από το 1983-1988 με καθηγητές τον Δ. Κοκκινίδη, Δ. Μυταρά, Β. Δημητρέα. Πήρε υποτροφίες το 1985 και το 1986 και το 1988 αποφοίτησε με άριστα. Συνέχισε τις σπουδές του στο Hochschule der Kunste του Βερολίνου στο εργαστήριο του C.B Marwan με υποτροφία από την Bosch.

«Χαμένη αθωότητα» είναι ο τίτλος της τελευταίες έκθεσης του Τάσου Δήμου. Στη σειρά αυτή, απεικονίζει φιγούρες παιδιών που μαζεύουν λουλούδια στην προετοιμασία τους για τον ερχομό την άνοιξης και παιδιών που παίζουν περιμένοντας το ανέμελο καλοκαίρι.

Το οφθαλμοφανές δεν είναι η μόνη σωστή εξήγηση, καθώς ο θεατής αφήνεται ελεύθερος να αποφασίσει τι διακρίνει και πως ερμηνεύει αυτές τις σχεδόν ακαθόριστες μορφές.

Στο φόντο, πίσω από τις φιγούρες που αποπνέουν μια ναΐφ αθωότητα. Υπάρχουν αφηρημένες πινελιές σε έντονο κόκκινο χρώμα και σκιές που δίνουν μια σκοτεινή διάσταση στους πίνακες και εκπέμπουν μια ανησυχία. Η αντίθεση αυτή σχετίζεται με το ερώτημα: μπορεί να υπάρξει αθωότητα μέσα σε μια περίοδο πολιτικής και οικονομικής αναταραχής;

Ο Τάσος Δήμος απαντάει καταφατικά, ενώ ταυτόχρονα εκφράζει την ανησυχία του για αυτή την κρίση μέσα από μια καθαρά ζωγραφική προοπτική και προσπαθεί να κατανοήσει πως η τέχνη μπορεί να επηρεάσει και να διορθώσει κοινωνικά προβλήματα όπως η απληστία και η υποβάθμιση της φύσης, απευθυνόμενη στον άνθρωπο και αφυπνίζοντάς τον όχι μέσα από συγκεκριμένα μηνύματα, αλλά μέσω της συναισθηματικής φόρτισης μιας αφηρημένης πινελιάς.

«Η λεπτή ισορροπία ανάμεσα στο χρώμα και το σχέδιο μια ερμηνεία της παιδικής μορφής στο χώρο… συμπεριφορές και διαθέσεις. Παρατηρώντας το παιδικό παιχνίδι μπορώ να το παραλληλήσω με την συμπεριφορά των μεγάλων, ένα καθρέπτισμα της ζωής των μεγάλων, η ομαδικότητα, η μοναξιά, η καθημερινότητα, η μοναδικότητα, ο έρωτας….» σημειώνει η Δώρα Φ. Μαρκάτου, Ιστορικός Τέχνης.

|

Πολλά γεγονότα άρχισαν να ξεθωριάζουν... Δεν ήθελα να σβηστούν από τη μνήμη μου

 

 

 

 

Γράφει η

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΑΚΡΥΚΩΣΤΑ

 

Επιθυμώντας να μάθω ορισμένα πράγματα γι αυτόν και το βιβλίο του να ‘μαστε στο καφενείο στους Ναζαίους σε μια συνομιλία- συνέντευξη, εμπειρία πρωτόγνωρη και γι αυτόν αλλά και για μένα.Γνώρισα έναν  άνθρωπο απλό, που μόνο μηνύματα ανθρωπιάς, ήθους, σοβαρότητας και μετριοφροσύνης ακτινοβολούσε.

Υποκλίνομαι στην ποιότητα του ανθρώπου, όπως επίσης και στην ποιότητα γραφής, του βιβλίου του, «Το κουβάρι της ζωής μου». Απλό λιτό χωρίς φαμφάρες και επιτηδεύσεις, ικανό όμως να συγκινήσει, να διαπαιδαγωγήσει, να πληροφορήσει.

Ο Θεοφάνης Θεοδωράς γεννήθηκε τον Οκτώβρη του 1942, δυτικά των Τζουμέρκων και ανατολικά του Ξηροβουνίου, κοντά στον Άραχθο, όπως χαρακτηριστικά γράφει και στο βιβλίο του. Το ένατο από τα δέκα παιδιά της οικογένειας, βίωσε όλες τις δυσκολίες και τις επιπτώσεις της γερμανικής μπότας και του εμφυλίου.

-Κύριε Θεοφάνη τι σας ώθησε να γράψετε αυτό το βιβλίο; Ήταν εσωτερική ανάγκη εξωτερίκευσης συναισθημάτων ή θέλατε να μεταφέρετε κάποια μηνύματα στον κόσμο;

-Πολλά γεγονότα στη ζωή μου άρχισαν να ξεθωριάζουν και δεν ήθελα να σβηστούν από τη μνήμη μου. Έπειτα έπρεπε να ξετυλίξω τη διαδρομή μου στους τρεις γιούς μου, που δεν ξέρουν πολλές πτυχές της ζωής μου. Ακόμη ήθελα να εξηγήσω στις εγγονές μου, γιατί σαν παππούς, εκτός από τα πρώτα τους χρόνια  που σα μωρά τις κράτησα στην αγκαλιά μου, δεν τις πήγα στο σχολείο, δεν τους είπα τα παραμύθια που θα περίμεναν να ακούσουν και δε βρήκαν παρηγοριά στην αγκαλιά μου σε δυσκολίες που αντιμετώπιζαν.

-Υπάρχουν μόνο ρεαλιστικά στοιχεία στο βιβλίο σας ή παρατηρούμε και στοιχεία μυθοπλασίας;

-Είναι όλα γεγονότα. Δύο πρόσωπα όμως, ο  Ευθύμης  και η Μαλάμω,  είναι υπαρκτά μεν αλλά με άλλο όνομα.

-Σε ποιο κοινό θα θέλατε να απευθύνετε το βιβλίο σας; Ποιο κοινό θα θέλατε να στοχεύσετε; Και ποιο μήνυμα απευθύνετε στους αναγνώστες σας;

-Θέλω κυρίως η νεολαία να διαβάσει το βιβλίο, να μπορέσει να εκτιμήσει τη ζωή να μάθει να αγωνίζεται, να μη δειλιάζει στις αντιξοότητες και τις αναποδιές, να εκτιμήσει την ιστορική κληρονομιά κρίνοντάς την και να νιώσει το χρέος και την υποχρέωση να προσθέσει κάτι, να δημιουργήσει, να βάλει το δικό της λιθαράκι, κάτι καινούριο να φέρει. Και να θυμάται πάντα «μην γκρεμίζει ότι δε μπορεί να ξανακτίσει»

Οι ατυχίες, οι διώξεις, οι κατατρεγμοί, οι απανωτοί θάνατοι τόσων προσφιλών μου ανθρώπων, δε με εξουθένωσαν, άντεξα και ο μεγαλοδύναμος πάντα με έσωζε.

-Ποιο είναι το σημαντικότερο που αποκομίσατε από τη συγγραφή του βιβλίου;

-Υπακούοντας σε  κάποια εσωτερική ανάγκη μερικές φορές έψαξα τον άλλον μου εαυτό, να τον φωνάξω να τον τιμωρήσω , δεν ξέρω…. Ήρθα αντιμέτωπος με την ψυχή μου.  Ένιωσα ότι κάθομαι στον ίσκιο των προγόνων μου, που μου δείχνουν όσα άφησαν στη μέση, όσα δεν πρόλαβαν να τελειώσουν. Άκουσα τη φωνή τους να με παρακινεί να συνεχίσω, να ξεχερσώσω τα άγρια, να ημερέψω τον τόπο, να αφήσω κάτι για τους επόμενους.

-Έχετε σαν πρότυπο κάποιον συγγραφέα;

-Πάντα άκουγα με προσοχή τα λόγια ακόμα και των πιο απλών ανθρώπων και πάντα τα είχα στο μυαλό μου

-Νιώθετε την ανάγκη να γράψετε ξανά;

-Προς το παρόν γράφω κάποια ποιήματα και βλέπουμε.

-Που θα μπορούσε κάποιος να προμηθευτεί το βιβλίο σας;

-Στην Αθήνα διατίθεται στα βιβλιοπωλεία: “Ιανός” και “Πολιτεία” ενώ στην Άρτα στο βιβλιοπωλείο του “Σπύρου” Σκουφά 163.

-Πώς είναι η ζωή σας στο χωριό;

-Εδώ ασχολούμαι με αγροτικές δουλειές, σκάβω, καλλιεργώ τη γη και απολαμβάνω όσα απλόχερα αυτή μου προσφέρει. Νιώθω την ομορφιά της άνοιξης, απολαμβάνω το καλοκαίρι, αισθάνομαι την ηπιότητα του φθινοπώρου και βιώνω τη δυσκολία του χειμώνα. Περιμένω να ανθίσει ο φράξος, η κουτσουπιά. Τον πετροκότσυφα να παραβγεί στο κελάηδημα με τα αηδόνια, να μυρίσει ο λεμονανθός και το χαμομήλι. Να έρθουν και τα πανηγύρια, με πρώτο τον Αι Γιώργη, μετά ο Άγιος Κωνσταντίνος, η Αγία Τριάδα και η συνέχεια…….

Εδώ τελείωσε η συνομιλία μου με τον κ. Φάνη Θεοδωρά. Εκείνος έφυγε κι εγώ έμεινα εκεί στο καφενεδάκι  σχεδόν με ευλάβεια,  να αφήσω όλη αυτήν την αύρα να κυλίσει στις φλέβες μου, να ακουμπήσει την ψυχή μου.

Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2016 21:53

Για την Λίμνη, ρε γαμώτο...

Πρέπει το ενδιαφέρον όλων μας, για την Λίμνη του Ζηρού, να είναι αυξημένο και με κάθε ευκαιρία, αυτό το μοναδικό μέρος, να βγαίνει στην επικαιρότητα...

 

 

 

"Η λίμνη Ζηρού εξελίσσεται στην απόλυτη καλοκαιρινή συνάντηση του Αυγούστου για την Ήπειρο", αναφέρουν οι διοργανωτές του ZERO Festival 2016, σε μια απ' τις ανακοινώσεις, που έχουν εκδώσει, με σκοπό την προβολή των εκδηλώσεων, που έχουν προγραμματίσει και το πρόγραμμά τους, έχει ήδη γίνει γνωστό. (Σελίδα 42).

Κι εκεί ακριβώς, είναι η ουσία, η αισιοδοξία, αλλά και η προοπτική... Γιατί αυτό που μέχρι τώρα δεν έκαναν, όσοι τα προηγούμενα χρόνια, είχαν χρέος να κάνουν, το ανέλαβε μια ομάδα νέων παιδιών, που αν μη τι άλλο προκαταβολικά, έχουν κερδίσει το πρώτο "στοίχημα", που αφορά στο ενδιαφέρον, για το μοναδικό δώρο της Φύσης, που έχει στα χέρια της, ολόκληρη η περιοχή της Φιλιππιάδας. Και αφού η αρχή, που είναι το ήμισυ του παντός, δεν έχουμε, παρά να εμπνεύσουμε, έτι περισσότερο την ομάδα των νέων, γιατί μόνο έτσι, θα γίνουν και τα επόμενα βήματα, εξ ίσου σημαντικά...

 

zero-2016-11-a

 

Η εμπειρία των προηγούμενων διοργανώσεων, που ξεκίνησαν, όπως προαναφέρουμε, απ' την ευαισθησία των νέων της περιοχής, αναφέρει πως από μόνες τους οι εκδηλώσεις, έστειλαν το μήνυμα. Πως πρέπει το ενδιαφέρον όλων μας, για την Λίμνη του Ζηρού, να είναι αυξημένο και με κάθε ευκαιρία, αυτό το μοναδικό μέρος, να βγαίνει στην επικαιρότητα...

Η ουσία της διοργάνωσης. Αν κοιτάξει κανένας το πρόγραμμα των εκδηλώσεων, με την απαιτούμενη προσοχή, θα διαπιστώσει, πως οι διοργανωτές έκαναν επιλογές, οι οποίες έτσι κι αλλιώς θα φέρουν κόσμο στον Ζηρό, αλλά και πάλι προβάλλει το νέο "στοίχημα", που αφορά στο πόσος κόσμος, θα βρεθεί το διήμερο στον χώρο των εκδηλώσεων. Γιατί με την ποιότητα των εκδηλώσεων, που προαναγγέλλει το πρόγραμμα, είναι κρίμα, αυτές να τις απολαύσουν λίγοι άνθρωποι. Οι εκδηλώσεις, από μόνες τους είναι για τους πολλούς... Είναι για να δημιουργήσουν την παρακαταθήκη του θεσμού. Να αυξηθούν οι ημέρες τη διοργάνωσης και ν' αποτελεί το ZERO Festival, όχι το θέμα της τοπικής επικαιρότητας, αλλά της εθνικής επικαιρότητας, κατά τα βήματα που έκανε το riverpartyστο Νεστόριο της Καστοριάς, το οποίο κάθε καλοκαίρι αποτελεί προορισμό, για χιλιάδες έλληνες και ξένους επισκέπτες.

Οι νέοι που έχουν αναλάβει όλη αυτή την υπόθεση, είναι σίγουρο πως έχουν στο μυαλό τους, την περαιτέρω ανάπτυξη του θεσμού και αν προσπαθήσουν με τον ζήλο που ετοιμάζουν την φετινή διοργάνωση, είναι σίγουρο πως δεν θα χρειαστούν πολλά χρόνια, για να έχει το ZERO Festival, την τύχη άλλων ανάλογων διοργανώσεων, σε άλλα σημεία της πατρίδας μας.

Το πρώτο βήμα για να γίνει αυτό, είναι το φετινό ZERO Festival, να έχει τόσο κόσμο, που η εικόνα και μόνο, θα αποτελεί μήνυμα και εντολή, για να διευρυνθεί ο θεσμός και να γίνουν πολλά περισσότερα. Αν ο κόσμος, είναι λίγος, τότε οι διοργανωτές, μπορεί την επόμενη χρονιά, να κάνουν το ίδιο, αν όχι κάτι υποδεέστερο...

Το σίγουρο είναι πως οι διοργανωτές, έχουν στο νου τους και άλλα πράγματα που μπορούν να γίνουν, αλλά αυτά δεν γίνονται μόνο απ' αυτούς... Θέλουν την ουσιαστική στήριξη όλων μας... Μας θέλουν όλους ενεργούς συμπαραστάτες...

Πάμε λοιπόν... ZERO Festival 2016, για να ορίσουμε, το ξεχωριστό καλοκαίρι στην περιοχή μας, αλλά και την προοπτική του μοναδικού τοπίου του Ζηρού, που ανάλογο δεν υπάρχει, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σ' όλη την Ευρώπη...

|

Ε... όχι! Πάει πολύ... Μια πόλη που παρακολουθεί το πως αναπτύσσονται οι άλλες πόλεις, οι πολίτες αγωνιούν και οργίζονται και η δημοτική αρχή, να φτιάχνει προγράμματα.

 

 

 

 

Κύριε δήμαρχε... Αν δεν σας έχουν ενημερώσει, το δελτίο τύπου, τα όσα δηλαδή έχει να μεταφέρει στα μέσα ενημέρωσης και δι' αυτών στο αναγνωστικό κοινό, ο κάθε φορέας, πρέπει ν' αποτελούν είδηση, να φέρουν ένα νέο, καλό ή κακό δεν έχει σημασία. Το δελτίο τύπου, ΠΟΤΕ δεν εκδίδεται, γιατί δεν έχουμε τι άλλο να κάνουμε ή για να θεωρήσουμε, πως είμαστε στην επικαιρότητα, με την σκέψη πως ο αποδέκτης του μηνύματος, δεν έχει μνήμη.

Γιατί το τελευταίο δελτίο τύπου του Δήμου Αρταίων (σ.σ. σελίδα 4), έχει αυτά τα χαρακτηριστικά. Ο δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης, που έδωσε την εντολή να εκδοθεί, μάλλον θεωρεί πως απευθύνεται σε αμνήμονες και έχει δικό του... γήπεδο, να λέει ότι θέλει! Όχι να κάνει... Κλείνει δυό χρόνια θητείας και ο απολογισμός του είναι το απόλυτο μηδέν!

Καταγράφει ως κατευθυντήριες πολιτικές επιλογές του Δήμου, όσα έγραφε στο προεκλογικό του πρόγραμμα, τα οποία κάθε φορά παρουσιάζει ως αποφάσεις, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει το επόμενο βήμα αυτών των επιλογών. Πιό απλά, αν κάτι απ' αυτά που έχει ως όραμα ή πρόγραμμα, έχουν γίνει πράξη. Τίποτα δεν έχει γίνει πράξη και για τον λόγο αυτό, παρουσιάζονται ως πολιτικές επιλογές, οι οποίες ΤΩΡΑ, δυό χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, θα επιχειρηθεί να γίνουν πράξη.

Κι εκεί που δεν του βγαίνει τίποτα, ομολογεί πως τα έργα, που δεν έγιναν πρέπει να γίνουν μέχρι το τέλος του 2019, που λήγει η θητεία του. Αυτά που καταγράφονται στο δελτίου τύπου ως όραμα, ειπώθηκαν και στην τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου και δεν βρέθηκε ένας να του πει, πως μπουχτίσαμε από οράματα και κάποτε κι αυτός πρέπει να καταλάβει ότι η προεκλογική περίοδος τελείωσε και είναι δήμαρχος, άρα δεν πρέπει να μιλάει για προγράμματα, αλλά για έργα...

Κοντός ψαλμός αλληλούια! Αφού δεν υπάρχει το ελάχιστο σε επίπεδο έργων να παρουσιαστεί, ο δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης και η δημοτική αρχή, κάνουν ασκήσεις επί χάρτου! Παρουσιάζουν οράματα και πάλι οράματα.

-Μήπως τους συνέβη κάτι κακό, απ' τα πολλά οράματα;

Δεν γνωρίζουμε τι μπορεί να συμβαίνει στους ανθρώπους, μακάρι να μην έχουν καταβληθεί από οράματα, αλλά αυτό που κάνουν, σε τέτοιες περίεργες σκέψεις μπορεί να οδηγήσει τον κάθε λογικό άνθρωπο.

Κάθε τρεις και λίγο, το Δημοτικό Συμβούλιο, αποφασίζει ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα, το οποίο όταν διαβάζεις, νομίζει πως βρίσκεσαι σε άλλη πόλη, να τελειώσει η ανάγνωση και να... προσγειωθείς στην σκληρή πραγματικότητα, μιας πόλης, που διαρκώς κάνει βήματα πίσω...

Έχουμε καλή μνήμη, δεν το λησμονήσαμε, το ψάξαμε κιόλας και μετά βεβαιότητας λέμε, πως αυτό το ίδιο πρόγραμμα, το έχουμε δημοσιεύσει στην "Γ", μετά από ανάλογες αποφάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, πάνω από πέντε φορές. Και πάλι τώρα...

Ε... όχι! Πάει πολύ... Μια πόλη που παρακολουθεί το πως αναπτύσσονται οι άλλες πόλεις, οι πολίτες αγωνιούν και οργίζονται και η δημοτική αρχή, να φτιάχνει προγράμματα.

-Είναι σοβαρά πράγματα αυτά;

Δεν είναι καθόλου σοβαρά και επί τέλους, όσοι δηλώνουν πως ενδιαφέρονται για τον Δήμο Αρταίων και έχουν θεσμικό ρόλο, ας αναλάβουν κάποια πρωτοβουλία. Η τραγική κατάσταση, που έχει διαμορφωθεί να περνάει απαρατήρητη και αυτός που την δημιουργεί να είναι στο απυρόβλητο... Δεν είμαστε καθόλου σοβαροί όλοι, πιά...

Πέμπτη, 04 Αυγούστου 2016 22:37

Ελληνο-Ρωσικός Σύνδεσμός Φιλίας...

|

Στον σύνδεσμο συμμετέχουν και έλληνες και ρώσοι, που σημαίνει πως απ' αυτή την συνεργασία, ωφελημένοι μπορούν να βγουν και οι μεν και οι δε...

 

 

 

 

Εμπνευσμένοι απ' το έργο του Αγίου Μαξίμου Γραικού, κυρίως στην Ρωσία, αλλά και στην συνολικότερη κατάσταση στις σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας, πολλοί ηπειρώτες, αλλά και Ρώσοι - Ρωσίδες που ζουν στην περιφέρειά μας, προχώρησαν στην ίδρυση του Ελληνο-Ρωσικού Συνδέσμου Φιλίας Ηπείρου, με τον διακριτικό τίτλο ο Άγιος Μάξιμος Γραικός.

Όπως είπε στην "Γ" η αντιπρόεδρος της προσωρινής διοικούσας επιτροπής του Συνδέσμου Όλγα Κατάεβα (φωτογραφία), στον σύνδεσμο συμμετέχουν και έλληνες και ρώσοι, που σημαίνει πως απ' αυτή την συνεργασία, ωφελημένοι μπορούν να βγουν και οι μεν και οι δε. Σ' ότι αφορά τους Ρώσους και τις Ρωσίδες που διαμένουν εδώ, για να στηρίξουν και την ρωσική διαπαιδαγώγηση στα παιδιά τους, ενώ απ' την άλλη πλευρά, η διαρκής συνεργασία, με φορείς της Ρωσίας, θα μπορέσει να φέρει κόσμο στην περιοχή, μιας και το ενδιαφέρον των Ρώσων, για τον Μάξιμο Γραικό, είναι γνωστό και πολύ έντονο.

Η "Γ" θα είναι σε διαρκή επικοινωνία με την διοικούσε επιτροπή του Συνδέσμου, με την ελπίδα πως κάποιες εκδηλώσεις θα γίνουν και στην Άρτα.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12188618
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2718
24660
81335

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 125 επισκέπτες και κανένα μέλος