A+ R A-
25 Φεβρουαρίου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

|

Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΗΣ, για την λειτουργία της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας: Ένας συνεκτικός δεσμός εκπέμπει και μια αγωνιστική κραυγή

 

 

 

Πολλές δεκαετίες, στην διοίκηση της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος (ΠΣΕ), ο νυν αντιπρόεδρός της Κώστας Κωνής, έχει ζήσει όλη την ιστορία της κορυφαίας εκδήλωσης των ηπειρωτών και βεβαίως έχει την χρήσιμη άποψη, για το τι είναι η συγκεκριμένη εκδήλωση και ποιά είναι τελικά η παρέμβαση της Πανηπειρωτικής, στην σύγχρονη πραγματικότητα...

«Οι ξενιτεμένοι Ηπειρώτες, οι φορείς της Ηπειρώτικης αποδημίας, με επικεφαλής την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, πρωτοστατούν στον αγώνα, για τη διάσωση, τη διάδοση και προβολή της παράδοσης μας και των πολυάριθμων και πολυποίκιλων χορών μας, μοναδικών στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια», είναι η πρώτη του απάντηση.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η συνέντευξη που παραχώρησε στην «Γ» ο αντιπρόεδρος της Πανηπειρωτικής, το κείμενο της οποίας ακολουθεί:

Είναι η Πίτα του Ηπειρώτη, μια διαχρονική εκδήλωση της Ηπειρώτικης αποδημίας;

Τα Ηπειρώτικα πανηγύρια-γλέντια, γιατί ένα μεγάλο ηπειρώτικο πανηγύρι-γλέντι είναι εν τοις πράγμασι και η «Πίτα του Ηπειρώτη», είναι θεσμός, εκεί χτυπά ο σφυγμός της παράδοσης μας, τόσο στη μάνα Ήπειρο, όσο και στην ξενιτιά. Είναι τέτοια η αγάπη των Ηπειρωτών για την Παράδοση, τέτοια η προνομιακή σχέση τους μαζί της, που η Παράδοση αποτελεί ένα αναπόσπαστο στοιχείο ταυτότητας για εμάς τους Ηπειρώτες. Όπου κι αν βρεθούμε, όσο μακριά κι αν ζούμε από τη μάνα Ήπειρο, η σχέση μας με την παράδοση είναι ο άκοπος ομφάλιος λώρος με την καταγωγή μας, την προγονική μας ρίζα.

Στα πανηγύρια οι Ηπειρώτες τραγούδησαν, τραγουδούν και εκφράζουν την ικανοποίησή τους, την ευχαρίστηση και την αγαλλίασή τους, για την απόδοση της δουλειάς τους, για τον κάματο και τον ίδρωτά τους. Και γι’ αυτό τους πρώτους μήνες κάθε χρονιάς στήνουμε μαζί με την κοπή της πρωτοχρονιάτικης Πίτας και στην Αθήνα και σ’ όλα τα αστικά κέντρα, τα δικά μας Ηπειρώτικα πανηγύρια, όπου αναμοχλεύουμε την ασίγαστη μνήμη. Εκεί στο Περιστέρι, Αγία Παρασκευή, Γαλάτσι, στην Ηλιούπολη, στο Ίλιον, Αργυρούπολη, Άνω Λιόσια, εκεί σ’ όλη την Αττική και σε άλλες αστικές πόλεις παρελαύνουν εικόνες μιας αλλοτινής ζωής, ανέμελης και νοσταλγικής. Σήμερα την εποχή της παγκοσμιοποίησης, σε μια εποχή που τα πάντα τείνουν να ισοπεδωθούν, να αλλοιωθούν και να εξαφανιστούν η διατήρηση του πανηγυριού - γλεντιού, του πανάρχαιου αυτού εθίμου που εμείς κληρονομήσαμε από τους προγόνους μας, είναι ένα στοίχημα. Στοίχημα που έχει στοιχεία πολιτισμού και κουλτούρας της πατρίδας μας και της περιοχής μας, ιστορικής συνέχειας και ιστορικής μνήμης, στοιχεία λειτουργίας σαν συνδετικός κρίκος για συνεύρεση και κοινό αντάμωμα ανάμεσα μας, μιας και είμαστε όλοι μας διασκορπισμένοι δεξιά και αριστερά, μακριά από τη γενέτειρα γη και τη γη των προγόνων μας. Αν σταματήσει το πανηγύρι, ίσως σταματήσει να υπάρχει και ο Σύλλογος.

 

konis-00-aa-kostas-66-a

 

Οι ξενιτημένοι Ηπειρώτες, οι φορείς της Ηπειρώτικης αποδημίας, με επικεφαλής την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος, πρωτοστατούν στον αγώνα, για τη διάσωση, τη διάδοση και προβολή της παράδοσης μας και των πολυάριθμων και πολυποίκιλων χορών μας, μοναδικών στην Ελλάδα, αλλά και παγκόσμια. Σε τέτοιους δύσκολους από οικονομικής άποψης και όχι μόνο, καιρούς, οι Ηπειρώτες είναι πρωτοπόροι, να μπορούμε να ανταμώνουμε, τόσο μαζικά, τόσο εγερτήρια, τόσο δημιουργικά, στον κοινό τόπο της παράδοσης και του πολιτισμού, εκπέμποντας μηνύματα, πολύτιμα και δυσεύρετα με γενικότερη αξία και σημασία.

Ναι, είναι μιά διαχρονική εκδήλωση της Ηπειρώτικης αποδημίας, για όλους τους προαναφερόμενους λόγους, αλλά και για πολλούς άλλους, που με αυτή την μορφή, φέτος, συμπληρώνει 30 χρόνια παρουσίας στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας και κατά κάποιο τρόπο είναι επετειακή. Βεβαίως παρόμοιες εκδηλώσεις διοργανώνονταν και πριν πάει η ''Πίτα του Ηπειρώτη'' στο ΣΕΦ, σε θέατρα και άλλους μεγάλους κλειστούς χώρους, στα 80 και πλέον χρόνια ζωής, υπό την σημερινή της μορφή, της Πανηπειρωτικής Συνομοσπονδίας Ελλάδος. Η παρουσία όμως της εκδήλωσης στο ΣΕΦ, την απογείωσε. Όταν μάλιστα μπήκε, τα τελευταία χρόνια, μέσω της δορυφορικής κάλυψης της ERT WORD, έχει γίνει εκδήλωση του παγκόσμιου Ελληνισμού. Δέχομαι εκατοντάδες τηλέφωνα από την οργανωμένη ηπειρώτικη αποδημία του Εξωτερικού και από άλλους απόδημους Έλληνες, που βλέπουν απευθείας δορυφορικά ή μαγνητοσκοποιημένα, που αναμεταδίδεται λόγω διαφοράς ώρας, που εκφράζουν την ευαρέσκεια τους, γι΄αυτό που άκουσαν, γι΄αυτό που είδαν. Ελπίζω και φέτος μετά τις 25 Φεβρουαρίου να δεχθώ ακόμη περισσότερα τηλεφωνήματα, e-mail και μηνύματα κοινωνικής δικτύωσης που θα εκφράζεται η ικανοποίηση αυτών που θα παρακολουθήσουν απευθείας δορυφορικά την εκδήλωση από το κρατικό κανάλι, που θα την ματαδώσει.

 

konis-00-aa-kostas-66-b

 

Ποιό είναι το διακύβευμα της φετινής εκδήλωσης;

Το Citius, Altius, Fortius αποτελεί το Ολυμπιακό σύνθημα. Γρηγορότερα, ψηλότερα, δυνατότερα. Ο βαρώνος De Coubertin, εμπνευστής της αναβίωσης των Ολυμπιακών αγώνων, υπό τη σημερινή τους μορφή, έκανε σύνθημα αυτή τη φράση, τονίζοντας ότι ''οι αθλητές χρειάζονται ελευθερία για την υπέρβαση. Αυτός είναι και ο λόγος που απευθύνουμε αυτά τα λόγια, λόγια για ανθρώπους που τολμούν να προσπαθήσουν να σπάσουν τα ρεκόρ''. ''Η Πίτα του Ηπειρώτη'' στο ΣΕΦ, είναι μιά μεγάλη αρένα που παρακολουθείται από εκατομμύρια κόσμου, από όλους τους Ηπειρώτες όπου γης, όπου η ηπειρώτικη νεολαία των χορευτικών των Συλλόγων μας, προσπαθεί να αποδώσει καλύτερα τους ηπειρώτικους χορούς, να διαπρέψει, ενστερνισμένη τις αρχές του Ηπειρωτισμού. Σ΄ ένα πολυθέαμα ήχου, μουσικών της ηπειρώτικης παραδοσιακής μουσικής σκηνής και χρωμάτων, των παραδοσιακών στολών των χορευτών μας. Το διακύβευμα της εκδήλωσης μας είναι, προκειμένου αυτή να έχει συνέχεια, συνέπεια και αξιοπιστία, η για μιά άλλη φορά ικανοποίηση των ανθρώπων που θα την παρακολουθήσουν με κάθε τρόπο. Και επειδή η ''Πίτα του Ηπειρώτη είναι μας στην διοίκηση της Πανηπειρωτικής, μια μικρή ετήσια ''Ολυμπιάδα'', παραφράζοντας το ''γρηγότερα, ψηλότερα, δυνατότερα'', δεύτερο διακύβευμα μας, είναι το ''ποιοτικότερα, αποτελεσματικότερα, ξεχωριστότερα''.

Που αφιερώνεται η εκδήλωση;

Η γιορτή είναι αφιερωμένη στην Ηπειρώτικη Παράδοση, σε συνάρτηση με τον Πολιτισμό και τον Τουρισμό. Συνδυάζει δύο αναπόστατα διαχρονικά στοιχεία της Ηπείρου και των Ηπειρωτών, με τον Τουρισμό, τον τόσο αναγκαίο για τη βελτίωση του βιωτικού επιπέδου της των κατοίκων της ιδιαίτερης πατρίδας μας, αλλά και την γνωριμία των ανθρώπων που ταξιδεύουν και κάνουν διακοπές με την απείρου φυσικού κάλλους παραθαλάσσια και ορεινή περιοχή μας.

Είναι μιά καθαρά πολιτιστική παρέμβαση ή μια απλή εκδήλωση της ηπειρώτικης μουσικής κουλτούρας;

Όπως προανέφερα, οι Ηπειρώτες τολμούν και μπορούν να πέμπουν εγερτήρια μηνύματα και τεκμήρια συλλογικής έκφρασης, δημιουργίας και αγώνα, τόσο σημαντικά και απαραίτητα στους δύσκολους καιρούς μας. Οι απόδημοι Ηπειρώτες είναι μαθημένοι, γενιές τώρα, στο να κάνουν την αγωνία αγώνα κι αλληλεγγύη, το χώρια όλοι μαζί, τη φτώχια προκοπή, αλλά και να διατηρούν αναλλοίωτη την παράδοση και να προάγουν τον Πολιτισμό της Ηπείρου και της Ελλάδας. Η ιστορία της Ηπείρου είναι συνυφασμένη με την Ηπειρώτικη παράδοση, αλλά και με τους αέναους αγώνες για την διατήρηση της. Οι Ηπειρώτες ξέρουν να ζουν, να διασκεδάζουν, αλλά και να τραγουδούν παραδοσιακά. Μια άγρα από τα σημαντικότερα Ηπειρώτικα παραδοσιακά τραγούδια, συνθέτουν το πλουσιότατο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα της “Πίτας του Ηπειρώτη”. Συμπερασματικά έχω να πώ ότι η εκδήλωση μας, είναι και τα δύο μαζί, αλλά και πολλά άλλα. Και πολιτιστική παρέμβαση και γιορτή ηπειρώτικης μουσικής κουλτούρας, αλλά και βήμα διεκδίκησης προς επίλυση θεμάτων που απασχολούν την Ήπειρο και τους Ηπειρώτες.

Κάθε χρόνο στην εκδήλωση κατατίθενται διεκδικήσεις της Ηπειρώτικης αποδημίας. Φέτος ποια αιτήματα θα διατυπώσει – καταθέσει η Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας;

Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδος. Ογδόντα και βάλε χρόνια λειτουργίας και προσφοράς. Μια καθάρια φωνή της Ηπειρώτικης αποδημίας. Ένας συνεκτικός ηπειρώτικος δεσμός που ταυτόχρονα εκπέμπει και μια αγωνιστική κραυγή. Θέλουμε και απαιτούμε από την Πολιτεία την πλήρη απόκτηση κατά κυριότητα του οικοπέδου στο Μαρούσι για να αναγερθεί, επιτέλους, η Στέγη του Ηπειρώτη.

Ήπειρος! Μοναδικός τόπος τουριστικού προορισμού. Τουρισμός όμως σημαίνει σεβασμός στο περιβάλλον, στα ήθη και στην Ηπειρώτικη Πολιτιστική Ιδιοπροσωπία. Τουρισμός δεν αναπτύσσεται με «κλειστά» τα μεγάλα πολιτιστικά κεφάλαια της Ηπείρου. Το θέατρο Δωδώνης, το Κάστρο της Άρτας, Τα Ιαματικά λουτρά της Πρέβεζας, τα ορεινά μονοπάτια της Μουργκάνας. Η Ήπειρος έχει καταθέσει στο πολιτιστικό μας θησαυροφυλάκιο απύθμενο υλικό πολιτιστικών αξιών. Μεγαλούργησε πολιτιστικά στο μακροχρόνιο περπάτημά της. Αυτό το πολιτιστικό θησαυροφυλάκιο η Πανηπειρωτική αγωνίζεται να διατηρήσει με τη δημιουργία ηπειρώτικης βιβλιοθήκης, λαογραφικού μουσείου και μουσείου άυλης κληρονομιάς. Ζητάμε αναγνώριση ανάλογη της προσφοράς της Ηπείρου στα γράμματα. Φιλοδοξία μας είναι η έκδοση ηλεκτρονικής εφημερίδας για την προώθηση του συνεκτικού ιστού των αποδημικών οργανώσεων με την Πανηπειρωτική Συνομοσπονδία Ελλάδας, στον ελλαδικό χώρο και όπου γης, όπου ζουν Ηπειρώτες. Υποχρέωση της Πολιτείας να συνδράμει στην αντιμετώπιση αυτής της πανηπειρώτικης ανάγκης. Το γεφύρι της καρδιάς του Ηπειρώτη, το γεφύρι της Πλάκας πάνω στο οποίο αποτυπώθηκε η ψυχή και η ιστορία των Τζουμέρκων και ολόκληρης της Ηπείρου καταβυθίστηκε την 1η Φεβρουαρίου 2015. Χρέος της Πολιτείας, χρέος όλων μας να ξαναστηθεί. Αναστήλωση της γέφυρας Κοράκου, στο ορεινό Ραδοβύζι, στην κοιλάδα του Αχελώου. Να ληφτούν μέτρα για να προστατευτούν όλα τα γεφύρια-μνημεία της Ηπείρου. Καθαρός Καλαμάς και καθαρά ηπειρώτικα ποτάμια. Πάγιο και διαχρονικό αίτημα, που θα είναι πάντα στην επικαιρότητα, όσο η Πολιτεία δεν λαμβάνει επιπρόσθετα μέτρα και δεν ελέγχει την εφαρμογή αυτών που έχουν παρθεί. Προστασία του Αμβακικού και λήψη επιπρόσθετων μέτρων, για να αποκατασταθεί η ζημιά που έχει επέλθει τις προηγούμενες δεκαετίες. Σιδηροδρομική σύνδεση της Ηπείρου, του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, με την Θεσσαλία. Νέο σύγχρονο αεροδρόμιο στα Γιάννενα, νέα παραλιακή οδός Πρέβεζας-Ηγουμενίτσας, που να αξιοποιηθεί η παραλιακή αυτή ζώνη, η Ριβιέρα της Ηπείρου, όπως την αποκαλούν οι ειδικοί περί τον Τουρισμό. Αποπεράτωση της οδικής σύνδεσης λίμνη Αμβακίας Αιτωλοακαρνανίας με Άκτιο Πρέβεζας. Σχεδιασμός και υλοποίηση σύνδεσης της Πρέβεζας με την Ιόνια οδό στο ύψος της Φιλιππιάδας.

Η εξόρυξη υδρογονανθράκων δεν είναι καθαρά οικονομικό ζήτημα. Είναι πανηπειρώτικο. Προέχει η προστασία του περιβάλλοντος και ο απόλυτος δημόσιος έλεγχος. Η Πανηπειρωτική θα είναι παρούσα στον αγώνα προστασίας της ηπειρώτικης ομορφιάς και του ανεπανάληπτου φυσικού περιβάλλοντος . Ασφάλεια και προστασία των κατοίκων των παραμεθορίων περιοχών του Πωγωνίου, της Κόνιτσας και της Μουργκάνας. από κάθε μορφής απειλής παραβατικών ανθρώπων που έρχονται από τη γείτονα Αλβανία και πλιατσικολογούν τις περιουσίες των κατοίκων των περιοχών αυτών. Τέλος διευκρινίζω ότι καθήκον και χρέος της ΠΣΕ είναι η διεκδίκηση και επίλυση θεμάτων που άπτονται με την Ήπειρο και τους Ηπειρώτες.

Γνωρίζουμε ότι φέτος υπάρχει μεγαλύτερη συμμετοχή των χορευτικών ομίλων απ’ όλες τις άλλες χρονιές. Που αποδίδετε αυτό το γεγονός;

Είναι γεγονός ότι η εκδήλωση μας τα τελευταία χρόνια, για διάφορους λόγους, που απασχόλησαν τόσο το Δ.Σ. της ΠΣΕ, όσο και πολλούς συντελεστές της εκδήλωσης, έγινε και ειδική ημερίδα για αυτό, σε συνάρτηση με την παράδοση και πως αυτή στηρίζεται, είχε πάρει μια φθίνουσα πορεία. Προβήκαμε στη λήψη διορθωτικών μέτρων και επανεξετάσαμε μερικά πράγματα ανφορικά με το οργανωτικό και καλλιτεχνικό μέρος. Τα δύο προηγούμενα χρόνια διαπιστώσαμε ότι ο κόσμος άρχισε να επανακάμπτει και να συμμετέχει. Πέρισυ ο κόσμος που ήλθε ήταν περισσότερος από αυτός που υπολογίζαμε. Φέτος ο πήχυς για την παρουσία του κόσμου είναι υψηλότερος. Το γεγονός αυτό, αποτέλεσε και κίνητρο για μεγαλύτερη συμμετοχή χορευτικών που φέτος φτάνουν τα 110. Ελπίζουμε φέτος, η προσέλευση να είναι μεγαλύτερη και το καλλιτεχνικό μέρος, έτσι όπως έχει σχεδιαστεί, να ικανοποιήσει όλους μας, έτσι ώστε να αποτελέσει κίνητρο για μεγαλύτερη συμμετοχή κόσμου και δηλώσεις περισσότερων χορευτικών στη Πίτα του 2019.

Μιλήστε μας για τους συντελεστές της εκδήλωσης.

Οι Ηπειρώτες ξέρουν να ζουν, να διασκεδάζουν, αλλά και να τραγουδούν παραδοσιακά . Μια άγρα από τα σημαντικότερα Ηπειρώτικα παραδοσιακά τραγούδια, συνθέτουν το πλουσιότατο μουσικοχορευτικό πρόγραμμα της “Πίτας του Ηπειρώτη”. Με σολίστ και τραγουδιστές, τους κορυφαίους της ηπειρώτικης μουσικής σκηνής και της παράδοσης. Ήδη έχουν δηλώσει συμμετοχή οι κορυφαίοι της ηπειρώτικης μουσικής σκηνής. Ενδεικτικά αναφέρω, στο κλαρίνο, τον Πέτρο Λούκα Χαλκιά, τον Νίκο Φιλιππίδη, τον Σταύρο Καψάλη, τον Ναπολέοντα Δάμο, τον Αποστόλη Βαγγελάκη, στο τραγούδι, τον Σάββα Σιάτρα, τον Αντώνη Κυρίτση, τη Παγώνα Αθανασίου, το Μάκη Κιάμο, τον Κώστα Μήτση, τον Κώστα Λεοντίδη, τη Λευκοθέα Φιλιππίδη, το Θωμά Κυρίτση το Χρήστο Πότση, τις κομπανίες, του Θοδωρή Γεωργόπουλου, ''Οι Λαλητάδες'', του Τάσου Μαγκλάρα, του Λευτέρη Γκιόκα, του Δημήτρη Ζάγκα. Όλοι αυτοί θα προσέλθουν εθελοντικά. Την εκδήλωση θα παρουσιάσουν, οι καταξιωμένοι Ηπειρώτες ηθοποιοί, Γεωργία Ζώη και Νίκος Βερλέκης, σε κείμενα του φιλόλογου λαογράφου Χρήστου Τούμπουρου. Η Χορωδία Παραδοσιακή Μουσικής και το Εργαστήρι Ηπειρώτικου Πολυφωνικού Τραγουδιού, της Π.Σ.Ε., συμμετέχουν στο μουσικό πρόγραμμα που, διανθισμένο από ιστορικό και λαογραφικό αναλόγιο. Η «Πίτα του Ηπειρώτη» αποτελεί μια τρίωρη πανδαισία της πλούσιας μουσικοχορευτικής παράδοσης της Ηπείρου και όχι μόνο, συνιστώντας μια εξαιρετική πολιτιστική πρόταση. Πρόθεση μας είναι να μοιράσουμε σε όσους παρευρεθούν στην εκδήλωση από ένα κομμάτι πίτα. Σε συνεργασία με την Λέσχη Αρχιμαγείρων Ελλάδος παράρτημα Ηπείρου, που έχει επικεφαλής τον Τάσο Τόλη και την Συντεχνία Αρτοποιών Αττικής και περιχώρων με Πρόεδρο τον Ηπειρώτη Χαρίλαο Μάνο, θα διανεμηθούν γύρω στα 10.000 κομμάτια, από τις πίτες που θα εκτεθούν μέσα στο χώρο του Σταδίου. Χορηγός Επικοινωνίας είναι η ΕΡΤ, που θα καλύψει απευθείας δορυφορικά και για ένα τρίωρο μέσω της ERT WORD την εκδήλωση, και τώρα που δίνεται αυτή η συνέντευξη είμαστε σε διαπραγματεύσεις για απευθείας μετάδοσης ενός δίωρου από ένα από τα τρία κρατικά κανάλια.

 

0000022-23-02-2018-a

 

0000023-23-02-2018-a

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018 19:56

Μια πνευματική αποδημία...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Έχουμε την μέγιστη τιμή να έχουμε και να είμαστε φορείς  του έργου του μεγάλου Ηπειρώτη ποιητή  Κώστα Κρυστάλλη, αλλά ακόμη περισσότερο να βρίσκεται ο τάφος του στο δικό μας νεκροταφείο όσο κι αν υπάρχει κι άλλο ένα μνημείο στο χωριό του, το Συρράκο. Ο τάφος σημείο αναφοράς για πολλούς πνευματικούς ανθρώπους μιας άλλης εποχής που είχαν να μας διδάξουν πολλά. Ως γνωστόν πήγαινε εκεί μαζί με τους μαθητές του ο πατέρας του επίσης αρτινού μεγάλου ζωγράφου Γιάννη Μόραλη, ο Κωνσταντίνος Μόραλης για να διδάξει στους μαθητές του ποίηση.
Ποια ποίηση, μα αυτή που περνά και πετά δίπλα μας, αυτή που περιέγραψε ο δικός μας ποιητής, ο Κωνσταντίνος Κρυστάλλης. «Μπεζέρισα νὰ περπατῶ στοῦ κάμπου τὰ λιοβόρια. Θέλω τ᾿ ἀψήλου ν᾿ ἀνεβῶ ν᾿ ἀράξω θέλω, ἀητέ μου, μέσ᾿ στὴν παλιά μου κατοικιά, στὴν πρώτη τὴ φωλιά μου, Θέλω ν᾿ ἀράξω στὰ βουνά, θέλω νὰ ζάω μ᾿ ἐσένα. Θέλω τ᾿ ἀνήμερο καπρί, τ᾿ ἀρκούδι, τὸ πλατόνι, καθημερνή μου κι ἀκριβὴ νὰ τἄχω συντροφιά μου.»
Η ποίηση που έγραψε για τους αγωνιστές του ΄21 ,  «Αι Σκιαί του Άδου», με το οποίο τους εξυμνεί και «Ο Καλόγηρος της Κλεισούρας του Μεσολογγίου»  και γι΄αυτό εκδιώχθηκε από τον τόπο του. Μια πνευματική αποδημία που του  κόστισε τη ζωή, αφήνοντας την τελευταία του πνοή στην πόλη της Άρτας που αρχικά τον τίμησε με την υπέροχη προτομή που βρίσκεται στην ομώνυμη πλατεία- επίσης με πρωτοβουλία του μεγάλου αυτού πνευματικού ανθρώπου, Κωνσταντίνου Μόραλη και κατόπιν σε συνεννόηση με την οικογένεια του Κρυστάλλη με τον τάφο του, που σήμερα κάπου βρίσκεται στριμωγμένος κι αφανής ανάμεσα σε μερικούς άλλους σπασμένους και εγκατελειμένους τάφους μεγάλων προσωπικοτήτων της πόλης μου.
Μια ή μάλλον πολλές πνευματικές αποδημίες που χάνονται έτσι απερίσκεπτα και πέφτουν στην αφάνεια και την πνευματική σκοτεινή συντέλεια της λησμονιάς. Έτσι ξεκινά η πτώση και κατρακυλά γρήγορα το πνεύμα αν δεν έχει από κάπου να πιαστεί. Κι αλίμονο αν βυθιστεί στην άβυσσο της βαρβαρότητας. Ποιός θα μας ανοίξει το δρόμο; Οι φωτισμένοι μεγάλοι δάσκαλοι του τόπου εγκαταλείπουν ένας –ένας τα εγκόσμια με τον κανόνα της φυσικής φθοράς και πορείας; Εμείς μένουμε ορφανοί και σαστισμένοι σ΄έναν πολυπολιτισμό που ενέχει την ομοιομορφία και το μαζικό του υλικού πολιτισμού και ωφελιμισμού. Εμάς τι θα μας μείνει; Ποιά ελεύθερη πνοή;
Σε ποιά γενιά που πέρασε και περνά από τα χέρια μας για να στελεχώσει τα καλύτερα νοσοκομεία,τεχνικές θέσεις, πνευματικά ιδρύματα , τα αξιόλογα μυαλά που χωρίς να καταλάβουν πως γεννήθηκαν σε μια εχθρική χώρα του πνεύματος- που κανιβαλιστικά καταβροχθίζει τη λαμπρότητα κάθε πνεύματος θα το διαθέσουν αλλού, σε άλλες πατρίδες και άλλους ουρανούς. Θα κατανοήσουν τι είναι ξενιτειά όταν «-Τραγούδια ἂν ἔχ᾿ ἡ μαύρη γῆ, κι ὁ τάφος χαμογέλια, ἔχει καὶ τοῦ παιδιοῦ ἡ καρδιὰ ποὺ περπατεῖ τὰ ξένα. Τὰ ξένα ἔχουν καημοὺς πολλοὺς καὶ καταφρόνια πλῆθος!
Στὰ ξένα δὲν ἀνθίζουνε τὴν Ἄνοιξη τὰ δέντρα, καὶ δὲν λαλοῦνε τὰ πουλιά, ζεστὸς δὲ λάμπει ὁ ἥλιος,  δὲ φυλλουριάζουν τὰ βουνά, δὲν πρασινίζει ὁ κάμπος,
καὶ δὲ δροσίζει τὸ νερό, καὶ τὸ ψωμὶ πικραίνει»! Θα το ακούσουν αυτό το τραγούδι της ξενιτειάς κάπου, παρά μόνο μέσα στην καρδιά τους;  Κάπου έχουμε έναν ποιητή, έναν ζωγράφο, έναν τραγουδιστή....
Μια πνευματική αποδημία , μια ανοιχτή πληγή που ίσως ακόμη να μην ΄λεχουμε κατανοήσει την πραγματική της διάσταση, αλλά όταν θα φτάσει ο απολογισμός θα είναι τουλάχιστον τραγικός. Ο ποιητής την περιέγραψε την ξενιτειά που τονκράτησε μακρυά από την πατρίδα του και τον έστειλε νωρίς στον τάφο. «Ἀνάθεμά σε, ξενιτιά, μὲ τὰ φαρμάκια πὄχεις!. Θὰ πάρω ἕναν ἀνήφορο νὰ βγῶ σὲ κορφοβούνι,
νὰ βρῶ κλαράκι φουντωτὸ καὶ ριζιμιὸ λιθάρι,
νὰ βρῶ καὶ μία κρυόβρυση, νὰ ξαπλωθῶ στὸν ἴσκιο,
νὰ πιῶ νερὸ νὰ δροσισθῶ νὰ πάρω λίγη ἀνάσα,
ν᾿ ἀρχίσω νὰ συλλογισθῶ τῆς ξενιτιᾶς τὰ πάθη,
νὰ εἰπῶ τὰ μαῦρα ντέρτια μου καὶ τὰ παράπονά μου!»
Μια πνευματική αποδημία που ξεκίνησε δυστυχώς εσωτερικά από ενδογενείς δομές και μηχανισμούς  της ελληνικής κοινωνίας, αρκεί να κοιτάξουμε γύρω μας  το τι μας στελεχώνει και περιβάλλει για να καταλάβουμε πόσοι μεγάλοι πικραμένοι Έλληνες έφυγαν και όταν ξαναγύρισαν εάν το έκαναν ποτέ ήταν πολύ αργά. Η Μαρία Κάλλας κάποτε σε συνέντευξή της είπε πως το ταλέντο της στην Ελλάδα ποτέ δεν αναγνωρίστηκε. Πολλά – άπειρα παραδείγματα. Φυσικά αυτή η χώρα ακριβώς γέννησε πρωτογενώς τον Τιτάνα Κρόνο που έτρωγε τα παιδιά του για να μην τον υπερβούν ποτέ και του πάρουν την εξουσία. Ίσως να μην είναι καθόλου τυχαίος αυτός ο μύθος στην χώρα του ηλίου- «Χώρες του ήλιου και δεν μπορείτε να αντικρύσετε τον ήλιο Χώρες του ανθρώπου και δεν μπορείτε να αντικρύσετε τον άνθρωπο. Γ. Σεφέρης.
Κάθε τόπος ας αντιμετωπίσει την κάθε πνευματική αποδημία (αν την αντιληφθεί) με το δικό της τρόπο αν θέλει ν΄αντισταθεί στο σκότος. Ας ξεκινήσουμε από τα μάρμαρα, αυτά που βρίσκονται σε χώρους προγόνων που θα έπρεπε να τιμούμε κι όχι να θάβουμε στη λήθη. Ας ξεκινήσουμε από τη γνώση, από έναν περίπατο με τους δικούς μας τους μαθητές να τους δείξουμε και να τους διδάξουμε τι διαθέτει αυτός ο τόπος,  τα μάρμαρα , τ΄αγάλματα και τις προτομές, όσα δεν ενώθηκαν με το χώμα όσα δεν  έγιναν αποκούμπι των χαρτοκιβωτίων των καφέδων και σταχτοθήκες για τ΄αποτσίγαρά μας τα γεφύρια που δεν έπεσαν ακόμη... Θα σκεπαστούν τελικά , θα γίνουν ένα σώμα- αν δεν είναι πια η καθημερινότητα και θα εξαφανιστούν.... Μια πνευματική και πολιτιστική αποδημία. Μετά από κεί το Χαός και η Νύχτα, ευτυχώς κάπου ελλοχεύουν και ο Έρως  με τη Γαία.....αν μας λένε κι αυτά κάτι.....

|

Ο άνθρωπος που το όνομά του, αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας του λαϊκού τραγουδιού, γνωρίζει την απαξία της πατρίδας του!

 

 

 

Ήταν δυό εβδομάδες πριν, που ο Σπύρος Παπαδόπουλος, μας επεφύλαξε ένα εκπληκτικό σαββατόβραδο... Στην εκπομπή του «στην υγειά μας ρε παιδιά», είχε καλεσμένη την εκπληκτική Πάολα και μαζί μ’ αυτή, έναν  δικό μας άνθρωπο... Τον άνθρωπο που το όνομά του, αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο κομμάτι της ιστορίας του λαϊκού τραγουδιού.
Για τον Τάκη Σούκα ο λόγος, που στην εν λόγω εκπομπή, όλοι οι παριστάμενοι είχαν να πουν τα καλύτερα λόγια, ενώ μετά το ντουέτο που έκανε με την Πάολα, όλοι έμειναν άφωνοι... Θα θυμάστε οι περισσότεροι την σκηνή, χαρακτηριστικά δε, είναι και η φωτογραφία κάτω...
Ακολούθησαν σχόλια για την δημιουργία του Τάκη Σούκα και όσο τα καλά σχόλια, για τον αρτινό συνθέτη, διαδεχόταν το ένα το άλλο, η σκέψη μας πήγαινε σ’ αυτόν τον τόπο, που δεν γνωρίζει τα παιδιά του, τα υποτιμάει με χαρακτηριστικό τρόπο και πως... απαγορεύει σ’ αυτά, να τον πάνε ένα βήμα μπροστά, είτε στον τομέα της οικονομίας, είτε στον τομέα του πολιτισμού, σε κάθε τομέα...
-Δεν θα έπρεπε στο νομό Άρτας, μέχρι σήμερα να γίνουν κάποιες εκδηλώσεις, για να τιμηθεί εν ζωή, ένας άνθρωπος με τόση προσφορά, στον λαϊκό μας πολιτισμό;
Θα έπρεπε οι εκδηλώσεις για τον Τάκη Σούκα, να είναι πολλές... Αυτό έλεγαν όσοι έτυχε να συζητήσουμε το συγκεκριμένο θέμα και που φυσικά γνωρίζουν την αρτινή καταγωγή του μεγάλου μουσικοσυνθέτη...
Θυμηθήκαμε και κάτι ακόμη... Δυό φορές τις τελευταίες δεκαετίες, έχει κάνει την εμφάνισή του, στην Άρτα ο Τάκης Σούκας... Την μια με την προτροπή της Ναυσικάς Λιαροκάπη, για να δοθεί μια συναυλία στο Κάστρο, για την οποία δεν γνωρίζουμε ακόμη, αν απ’ τον Δήμο Αρταίων, πληρώθηκαν τα έξοδα και μια πέρυσι το καλοκαίρι, που η δημοτική αρχή, αντί για μια θερμή υποδοχή, προσέφερε στον Τάκη Σούκα, οργή και αγανάκτηση... Τα είχε καταγράψει και τότε, η «Γ»...
-Έχει γίνει κάποια εκδήλωση, στον τόπο καταγωγής σας, για να τιμηθεί η προσφορά σας, στον λαϊκό πολιτισμό, ρωτήσαμε την περασμένη εβδομάδα, τον Τάκη Σούκα...
-Καμία... Καμία απολύτως, ήταν η κοφτή του απάντηση...
-Γιατί να συμβαίνει αυτό, ήταν η επόμενη λογική ερώτησή μας και η απάντηση, εκτός των άλλων δείχνει και την ποιότητα του ανδρός...
-Κανένας δεν αγιάζει στον τόπο του, είπε, για να είναι αυτή η απάντηση, το... σκαλοπάτι για την επόμενη...
-Δεν σας πειράζει;
-Σας είπα... Κανένας δεν αγιάζει στον τόπο του...
Παγιωμένη η άποψή μας, την έχουμε καταθέσει άπειρες φορές, παράλληλα με το πρακτικό μέρος της υπόθεσης... Τα παιδιά της Ηπείρου, της Άρτας για να περιορίσουμε την πρόταση, μπορούν να την πάρουν στα χέρια τους και να την πάνε πολλά βήματα μπροστά...
Παίζουν και ξοδεύουν έναν σκασμό λεφτά, οι δήμαρχοι της περιοχής, δηλώνοντας ότι διοργανώνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις, χωρίς ειδικό περιεχόμενο, χωρίς προσανατολισμό και το κυριότερο, χωρίς να έχουν την δυνατότητα να βγάλουν τον τόπο, έξω απ’ το καβούκι του... Να λάβουν οι εκδηλώσεις αυτές, πανελλήνια δημοσιότητα και μέσω αυτής, να καταστήσουν την Άρτα, προορισμό...
-Πόσο δύσκολο θα ήταν να προταθεί στον Τάκη Σούκα, ν’ αναλάβει την γενική διεύθυνση ενός πανελλήνιου φεστιβάλ λαϊκού τραγουδιού, που θα διοργανώνεται κάθε καλοκαίρι στην Άρτα και ο συνθέτης, έχοντας την δυνατότητα να προσκαλεί στην Άρτα, όλα τα μεγάλα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού, να δημιουργήσει το κάτι παραπάνω;
Σε ανάλογη ερώτηση που είχαμε θέσει παλιότερα στον Τάκη Σούκα, μας είχε πει πως μια τέτοια πρόταση θα τον τιμούσε και όπως είναι λογικό θα αναλάμβανε πρωτοβουλία για τον τόπο που γεννήθηκε και μεγάλωσε...
-Ποιός όμως να ονειρευτεί, για τον δύσμοιρο τόπο μας;
Τα φέραμε από δω, τα φέραμε από κεί, πάλι στην γενεσιουργό αιτία της κακομοιριάς της περιοχής μας φτάσαμε... Αυτή που κάποτε πρέπει ν’ αποτελέσει παρελθόν... Δεν υπάρχουν άνθρωποι με όνειρα και αυτοί ακριβώς επιβεβαιώνουν την λαϊκή ρήση, που επικαλέστηκε ο μεγάλος συνθέτης Τάκης Σούκας... «Κανένας δεν αγιάζει στον τόπο του»...
Αυτό όμως δεν απαλλάσσει κανέναν απ’ τις ευθύνες του... Ότι δηλαδή η Άρτα, χρωστάει μια εκδήλωση τιμής και αναγνώρισης της προσφοράς του, για τον Τάκη Σούκα...

Ο κορυφαίος επικοινωνιολόγος Σπύρος Ριζόπουλος συζητείται πολύ τους τελευταίους μήνες στην Ήπειρο όχι μόνο για τις καθαρές του θέσεις - απαντήσεις στα προβλήματα της περιφέρειας, όσο και για τη φημολογούμενη απόφασή του να διεκδικήσει τη θέση του Περιφερειάρχη στις εκλογές του 2019. Γέννημα θρέμμα της Ηπείρου, μετά από μια μακρά πετυχημένη διαδρομή εμφανίζεται έτοιμος να επιστρέψει για τα καλά στα πάτρια εδάφη. Τι λέει όμως ο ίδιος;

 

Στο βιογραφικό σας που φιλοξενείται στην πολύ πετυχημένη δημοσιογραφική σας ιστοσελίδα rizopoulospost.com αναφέρεται -μεταξύ άλλων- ότι οι επαγγελματικές σας υπηρεσίες επικεντρώνονται στον στρατηγικό σχεδιασμό προβολής εικόνας και επικοινωνίας εκλογικών αναμετρήσεων. Τελικά τα πάντα είναι επικοινωνία;


Όχι φυσικά, δεν είναι όλα επικοινωνία. Πρέπει να έχεις κάποιο συγκεκριμένο προϊόν για να το επικοινωνήσεις. Όσο… μάγος και αν είσαι δεν μπορείς πάντα να πουλάς πράγματα που δεν υπάρχουν. Αργά ή γρήγορα θα σε καταλάβουν και τότε η πτώση θα είναι ραγδαία. Αυτό που τελικά μένει είναι οι απόψεις, οι θέσεις και τελικά το πρόγραμμα και το έργο. Αν υπάρχουν αυτά, τότε η επικοινωνία βοηθάει στην ανάδειξή τους.

 

Έχετε γεννηθεί και μεγαλώσει στην Ήπειρο. Λείπατε όμως αρκετά χρόνια. Αρχικά για σπουδές και εργασία στην Αμερική και στη συνέχεια στην Αθήνα, όπου έχετε αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους επικοινωνιολόγους με πολλές διακρίσεις. Γιατί επιστρέφετε πίσω, τώρα;


Δεν επιστρέφω πίσω τώρα. Αρχικά, έλειπα μόνο ως φυσική παρουσία λόγω της απόστασης. Από τη στιγμή που γύρισα στην Ελλάδα, το 2001, η Ήπειρος είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου. Πάντα ενημερωνόμουν και παρακολουθούσα τι συνέβαινε στην Ήπειρο και πάντα στο μέτρο του δυνατού προσπαθούσα να βοηθήσω όταν και όπου μπορούσα.

 

Τους τελευταίους μήνες, πάντως, έχετε πυκνώσει και τις επισκέψεις σας και τη φυσική σας παρουσία. Θα είστε υποψήφιος για τη θέση του περιφερειάρχη, όπως πολλοί λένε;


Δεν μπορώ να κρύψω το μεγάλο ενδιαφέρον μου για τα κοινά της Ηπείρου. Δεν μπορώ επίσης να μην πω και σε αυτή την ευκαιρία ότι η σημερινή διοίκηση της Περιφέρειας, που είναι και χθεσινή και προχθεσινή, φέρει βαρύτατες ευθύνες για την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ήπειρο σχεδόν σε όλους τους τομείς της οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.

 

Ευθύνες ως προς τι;


Για παράδειγμα, ως προς το γεγονός ότι δεν έχει όραμα και σχέδιο για την ανάπτυξη της Ηπείρου που είναι πρωταθλήτρια, δυστυχώς, σε ότι έχει αρνητικό πρόσημο: Στην ανεργία, στο ΑΕΠ, στην απορροφητικότητα κ.λπ. Ακόμη ως προς το ότι έχει εγκαθιδρύσει ένα είδος καθεστώτος που διαχέεται σε όλη του τη δημόσια λειτουργία, με όλη την αρνητική φόρτιση που έχει η έννοια.
Ότι δεν έχει λύσει, κοντά δέκα χρόνια τώρα, ως περιφερειάρχης και παλαιότερα ως νομάρχης δομικά ζητήματα για την Ήπειρο.
Ότι απουσιάζει συστηματικά από τα δύσκολα για να μη μπαίνει η φωτογραφία του στο κάδρο. Στέλνει άλλους και ο ίδιος μένει στην ασφάλεια του γραφείου του, ή τουλάχιστον έτσι νομίζει.
Στη δική μου στρατηγική σκέψη έχω ένα αξίωμα. Ότι δεν αλλάζει πεθαίνει. Και δυστυχώς η Ήπειρος δεν έχει αλλάξει καθόλου.

 

Ποια είναι η άποψή σας για τον Αλέκο Καχριμάνη;


Δεν έχω τίποτε προσωπικό μαζί του. Αλλά, λόγω της πολύχρονης παρουσίας του στα κοινά και της ευθύνης των θέσεων που κατείχε, τον θεωρώ βασικό υπεύθυνο για τη σημερινή κακή κατάσταση της Ηπείρου. Ο περιφερειάρχης πρέπει να είναι κυρίαρχη προσωπικότητα, ο στρατηγός, ο επιτελάρχης και όχι δημόσιος υπάλληλος που προσπαθεί να τακτοποιεί τις δουλίτσες του και να μένει αόρατος. Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να επιβιώνει πολιτικά εκβιάζοντας δημάρχους, κάνοντας τον καλό στους πολίτες και να υπηρετεί τον τόπο με αναχρονιστικές μεθόδους και με παρέες. Καλώς ή κακώς, ότι είχε να δώσει το έδωσε.

 

rizopoulos-00-c

 

Άρα πιστεύετε ότι ήρθε η ώρα να είστε υποψήφιος;


Το σκέφτομαι πολύ σοβαρά. Συζητώ με τους πολίτες και αναζητώ άξιους συμπαραστάτες σε όλους του νομούς. Καταλαβαίνετε ότι ο ρόλος του περιφερειάρχη είναι ρόλος ενός τοπικού πρωθυπουργού και οι στενοί του συνεργάτες -εκλεγμένοι σύμβουλοι- πρέπει να είναι πρόσωπα υψηλού κύρους και αυξημένων ικανοτήτων. Προκειμένου όλοι μαζί να φέρουν σε πέρας, εφόσον φυσικά εξασφαλίσουν την εμπιστοσύνη του λαού της Ηπείρου, ένα αντικειμενικά δύσκολο έργο, που όμως καθίσταται ακόμη δυσκολότερο από αυτό το οποίο θα παραλάβουν στη συγκεκριμένη στιγμή.

 

Άρα, η Ήπειρος μπορεί να… σωθεί;


Η Ήπειρος σήμερα έχει ανάγκη τον δικό της ηγέτη που θα είναι αποφασισμένος να της ξαναδώσει αυτοπεποίθηση και αξιοπρέπεια. Αυτόν που θα εμπνεύσει την κοινωνία. Που θα βρει λύσεις στα προβλήματα.
Σε μια παλαιότερη συνέντευξή μου είχα πει: Υπερασπιστήκαμε το δικαίωμά μας να σκεφτόμαστε έξυπνα, υπογράφοντας αυτά που λέμε. Σκεφτόμαστε ελεύθερα. Αυτά ξέρετε, δεν είναι πολύ δημοφιλή χαρακτηριστικά στην Ελλάδα της «μετριοκρατίας».
Στη χώρα μας, δομές και πρακτικές έχουν ως αποκλειστικό στόχο να παραμένουν όλα μέτρια, ελεγχόμενα και στάσιμα. Εμάς μας αρέσει να σκεφτόμαστε διαφορετικά και αρέσουμε. Αρέσουμε στο κοινό μας και αρέσουμε σε ανθρώπους που επενδύουν στην προσπάθειά μας. Αυτό μας δίνει άλλωστε και τη δύναμη να συνεχίσουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά και ανεξάρτητα.
Αυτό ισχύει στο ακέραιο, κι ας έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε.

Εκατοντάδες τηλεφωνήματα και πάρα πολλά καλά σχόλια, ακούσαμε για το πρωτοσέλιδο της προηγούμενης έκδοσης της «Γ». Κι αυτά όχι μόνο από αρτινούς, αλλά και από κατοίκους της Πρέβεζας, αφού και αυτοί το ίδιο κλίμα απαξίωσης, απ’ την περιφερειακή διοίκηση βιώνουν…

 

 

 

Όχι δεν πάθαμε κάτι, τόσο ξαφνικά και την θέση των «αγιογραφιών» του περιφερειάρχη Ιωαννίνων, τις καταλαμβάνουν οι κροτικές προσεγγίσεις των έργων του και των αποφάσεών του. Κατοχυρωμένο και στην ζωή, κυρίως στην πολιτική, είναι το πώς «τα στερνά τιμούν τα πρώτα»…
Εκεί που βλέπαμε πως γίνεται μια προσπάθεια, σε επίπεδο του θεσμού της Περιφέρειας Ηπείρου, για όλη την περιφέρεια, για όλους τους νομούς, παρατηρούμε πως το αποτέλεσμα αυτού που, ίσως και με αφέλεια παρατηρούσαμε τότε, να είναι ακριβώς το αντίθετο… Σα να γινόταν όλα για τα Γιάννενα, με σκοπό και σχέδιο, για να προκύπτουν όλα τα αποτελέσματα υπέρ των Ιωαννίνων.  Ίσως το σχέδιο, εκτελέστηκε με αποτελεσματικότητα, χωρίς κανένας να καταλαβαίνει τίποτα.
Όμως ο θεσμός της περιφερειακής διοίκησης, όπως κατοχυρώθηκε στην πατρίδα μας, για να λειτουργήσει και να είναι αποτελεσματικός, θα πρέπει σε κάθε επιλογή, να έχει ως φόντο την περιφερειακή συνείδηση. Που πιο απλά σημαίνει, πως ο κάθε παράγοντας της διοίκησης, πολύ δε περισσότερο ο ηγέτης, δεν θα προτάσσει τον δικό του νομό, αγνοώντας τις ανάγκες που έχουν όλοι οι άλλοι νομοί. Και μπορεί, στην περίπτωση του δικαίου αιτήματος, να βγει και ο ίδιος  να υποστηρίξει τον νομό που έχει το δίκαιο αίτημα και όχι το νομό που αυτός κατάγεται…
-Στην περίπτωση της μεταφοράς του Κέντρου Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων από την Άρτα, στο Πέραμα Ιωαννίνων, έστω και υπό άλλη μορφή λειτουργίας, η περιφερειακή συνείδηση, δεν έπρεπε να επιβάλει και την αντίδραση -έστω και για την τιμή των όπλων- του περιφερειάρχη, ο οποίος θα είχε συνεννοηθεί και με τους συνεργάτες του;
Αυτό ακριβώς έπρεπε να είχε γίνει, γιατί και ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, θα πρέπει να συμφωνεί με την διαπίστωση πως στα Γιάννενα το Κέντρο Εκπαίδευσης Νεοσυλλέκτων, στα Γιάννενα δεν προσθέτει τίποτα, ενώ απ’ την Άρτα αφαιρεί πολλά. Δεν θα έκανε το έγκλημα, εις βάρος των Ιωαννίνων, αν και ο ίδιος είχε συνταχτεί με το αυτονόητο, που περιγράψαμε. Ούτε θα είχε απολέσει την συμπάθεια των γιαννιωτών ψηφοφόρων του. Έχει κάνει τόσα πολλά γι’ αυτούς άλλωστε…
Έπραξε το αντίθετο, όσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχτεί… Η «κόντρα», για την εξέλιξη αυτή, με τον στενό συνεργάτη του, αντιπεριφερειάρχη Άρτας Βασίλη Ψαθά, όσο κι αν και οι δυό θέλουν να την κρύψουν, είναι ένα πραγματικό γεγονός…
Να πάμε και στα επόμενα…
-Η ηγεσία της περιφερειακής διοίκησης, δεν έπρεπε να είχε καταθέσει άποψη, με βάση την περιφερειακή συνείδηση, για την διαδικασία συνένωσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με το ΤΕΙ Ηπείρου;
Το πρώτο που έπρεπε να είχε γίνει. Και βεβαίως η άποψη θα έπρεπε να είχε περιλάβει στον συλλογισμό της και το γεγονός ότι στο επίπεδο της ανάπτυξης, τα Γιάννενα τρέχουν με 100 και οι άλλοι νομοί, δεν μπορούν να φτάσουν ούτε το 10… Που σημαίνει, ότι οι νομοί οι οποίοι συνθέτουν την Περιφέρεια, στο επίπεδο της ανάπτυξης, δεν πρόκειται ν’ αποκτήσουν κοινό βηματισμό… Αν συνέβαινε το αντίθετο. Αυτό που δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ, αλλά θα το χρησιμοποιήσουμε για την αποτελεσματικότητα του διαλόγου.
-Αν έπαιρναν κάποιες σχολές απ’ τα Γιάννενα και τις μετέφεραν στην Άρτα και την Πρέβεζα, ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, δεν θα έλεγε τίποτα;
Αν χρειαστεί κάποτε να ευθυμήσουμε, αυτή την εκδοχή, θα μπορούμε να χρησιμοποιούμε αυτή την εκδοχή, ως ένα καλό ανέκδοτο…
Τα στερνά λοιπόν, τιμούν τα πρώτα και οδηγό αυτή την εκτίμηση, μπορούμε χωρίς καμία δυσκολία να επιβεβαιώσουμε, την εκτίμηση πως ο κ. Αλέξανδρος Καχριμάνης, είναι περιφερειάρχης Ιωαννίνων και όχι της Ηπείρου…

Σελίδα 1 από 527

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12664171
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2789
37561
125182

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 60 επισκέπτες και κανένα μέλος