A+ R A-
26 Απριλίου 2018

ΑΠΟΨΕΙΣ

Τετάρτη, 17 Ιανουαρίου 2018 21:34

Ξυπνήστε ρε...

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

-Τελικά η ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας για το Τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής , που περιφέρεται ως απάντηση σ' όσους βλέπουν την πραγματικότητα, σε σχέση με το υπό διαμόρφωση ΥΠΕΡ-Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, λύνει τα προβλήματα της Άρτας;

Στάχτη στα μάτια, όσων πραγματικά αγωνιούν για το μέλλον της Άρτας, το οποίο πρέπει να είναι συνυφασμένο και με την ίδρυση και λειτουργία πανεπιστημιακών σχολών στην πόλη, αποτελεί αυτή η ανακοίνωση, γιατί η συζήτηση περί την τύχη του εν λόγω τμήματος, βολεύει όσους σχεδιάζουν το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με όλες τις σχολές στα Γιάννενα και μία, την Γεωπονική στην Άρτα. Και ποιά Γεωπονική; Ένα τμήμα της, στην Άρτα και το άλλο στα Γιάννενα. Κολοβή κι αυτή...

Το σχέδιο, που υπό μορφή διαρροών, δόθηκε στην δημοσιότητα, τα λέει όλα! Γιάννενα και πάλι Γιάννενα. Και το χειρότερο... Υποβάθμιση και των υπαρχόντων τμημάτων του ΤΕΙ Ηπείρου, με χαρακτηριστικότερο το παράδειγμα του τμήματος Μηχανικών Πληροφορικής, σε τμήμα Εφαρμογών Πληροφορικής!

Μέχρι να πούμε «Δόξα σοι ο Θεός», θα πρέπει να αναφωνήσουμε "βοήθα Παναγία", με όσα συμβαίνουν και οι πάντες στην Άρτα, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν! Κι όχι μόνο αυτό, να έχουν κάποιοι το θράσος, να επιθυμούν τον δημόσιο... λιθοβολισμό του βουλευτή Γιώργου Στύλιου, που πρώτος διείδε το τι πάει να γίνει και μέσω ερώτησης στην Βουλή, επιχείρησε ν' ανοίξει την συζήτηση, για το μείζον θέμα...

Η Άρτα, εκτός της ηθικής υποχρέωσης που έχουν οι κυβερνητικοί παράγοντες, για στήριξή της, έχει και την υποδομή... Έχει το campus, το οποίο θα λύσει προβλήματα, σε σχέση με την στέγαση και λειτουργία του Πανεπιστημίου Ηπείρου, υποδομές που σήμερα δεν τις έχουν τα Γιάννενα. Αν και αυτό δεν προσμετράται, στην ανάλυση των δεδομένων, για την λήψη των τελικών αποφάσεων, θα πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι οι πάντες συνωμοτούν υπέρ των Ιωαννίνων και αυτό δεν πρέπει να περάσει έτσι.

Ήρθε η ώρα των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, οι οποίες δεν θα πρέπει να δουν κομματικές ή άλλες διαφορές, παρά μόνο το μέλλον της Άρτας, που τώρα έχει την δυνατότητα να κάνει ένα βήμα μπροστά...

Απαιτείται γενικός ξεσηκωμός, για να λάβουν οι πάντες το μήνυμα... Πως κανένας δεν είναι διατεθειμένος, ν' ανεχτεί την συνέχιση της παλιάς -πλην τραγικής- τακτικής, οι πάντες να θεωρούν Ήπειρο, ΜΟΝΟ τα Γιάννενα. Όλοι μαζί μπορούμε να υπερασπιστούμε το αυτονόητο. Ότι πρέπει να έχει και η Άρτα μέλλον...

-Πόσο δύσκολο είναι να συνεννοηθούν ο αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Ψαθάς και ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, για να οργανώσουν την παναρτινή κινητοποίηση;

Είναι απλό... Μια συζήτηση, στην οποία θ' αναλυθούν τα δεδομένα και από κει και μετά, οι απλοί πολίτες θα πάρουν την όλη υπόθεση στα χέρια τους, με τις κινητοποιήσεις που μπορούν να πάρουν μέρος και να μην τις εγκαταλείψουν, αν δεν προκύψει το θετικό αποτέλεσμα. Ας το θυμίσουμε, αν δεν προκύψει αποτέλεσμα σ' αυτό το πεδίο, δεν υπάρχει άλλη ευκαιρία, για την Άρτα. Όλοι συμφωνούν... Τι άλλο μπορεί να περιμένει μια περιοχή, που ήδη τα έχει χάσει όλα...

 

[Δεν υπάρχει θέμα, για την διάσπαση της περιφερειακής συνεννόησης, αν η Περιφερειακή Ενότητα Άρτας, ηγηθεί της κινητοποίησης που πρέπει ν' ακολουθήσει, γιατί την ενότητα της Περιφέρειας Ηπείρου, διά του δικαίου, θα έπρεπε να την έχει εξασφαλίσει ο ίδιος ο περιφερειάρχης Αλέξανδρος Καχριμάνης, ο οποίος κατηγορείται ότι έχει μονίμως στραμμένο το βλέμμα του στα Γιάννενα! Όχι τυχαία και άδικα].

-Δεν έχουν αντιληφθεί το τι σκέφτονται οι παράγοντες των Ιωαννίνων, αλλά και του υπουργείου Παιδείας, οι παράγοντες της Άρτας;

Αν δεν το έχουν αντιληφθεί, τότε δεν πρέπει να βρίσκονται στις θέσεις που βρίσκονται και δεν μπορούν να υπηρετήσουν τα συμφέροντα του τόπου. Όλοι το γνωρίζουν, τόσα και τόσα είναι τα δημοσιεύματα του τύπου, τόσες συζητήσεις γίνονται και στα πιό λαϊκά στέκια, αυτοί επιμένουν να κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν. Κι αυτή είναι η τραγωδία του τόπου...

Ίσως χρειαστεί, μιας και το θέμα είναι τόσο σοβαρό, να κινητοποιηθούν οι πολίτες από μόνοι τους... Να αποδείξουν και σ' αυτούς που περί άλλων τυρβάζουν, ποιό είναι το πραγματικό συμφέρον του τόπου και πως δεν πρέπει ν' αφήσουμε την ευκαιρία του Πανεπιστημίου Ηπείρου, να υπηρετήσει και πάλι μόνο και μόνο τα Γιάννενα...

Η "Γ" απ' την πλευρά της, την αναγκαιότητα της άμεσης κινητοποίησης, θα κρατάει στην επικαιρότητα, προβάλλοντας όλες τις απόψεις, που είναι υπέρ της αποκατάστασης της αδικίας την Περιφέρεια Ηπείρου, την οποία όλα δείχνουν, κάποιοι επιμένουν να είναι αντίθετοι μ' αυτή...

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Πρέπει να είναι διαρκώς στην επικαιρότητα, η αναζήτηση των στελεχών της κάθε κοινωνίας, που θα μπορέσουν να λειτουργήσουν, υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην χώρα μας, σε σχέση με την αυτοδιοίκηση και το ρόλο που αυτή μπορεί να παίξει. Παράλληλα, αν κοιτάξει κανένας γύρω του και τα όσα συμβαίνουν στους Δήμους της περιοχής μας, θα διαπιστώσει ότι οι δημοτικές θητείες, χάνονται η μια μετά την άλλη, σε σημείο που όλοι συμφωνούν πως δεν πάει άλλο...

Την εποχή που άλλαξε και το τι ζητάει, περιγράφει στην συνέντευξη που παραχώρησε στην "Γ" ο πρώην νομάρχης Πρέβεζας Βασίλης Ιωάννου (σελίδα 13), ο οποίος διαπιστώνει ότι "οι πολίτες στην πλειοψηφία τους, δεν γοητεύονται από τα χρίσματα των κομμάτων, αλλά από τα χαρίσματα των υποψηφίων", για να επιβεβαιώσει το στίγμα της ανησυχίας που εκφράζουν και πολλά άρθρα, τα οποία δημοσιεύονται στην "Γ".

Με παρελθούσα την εποχή των χρισμάτων και του αναντικατάστατου "κομματικού σωλήνα", αλλά και την παρωδία της ανανέωσης, χωρίς το πολιτικό στίγμα, αλλά και της κατάθεσης δειγμάτων γραφής, οι ευθύνες των πολιτών πολλαπλασιάζονται και είναι η χρονική συγκυρία, κατά την οποία οι ίδιοι οι πολίτες, δεν πρέπει να αποστασιοποιηθούν απ' αυτή την ευθύνη.

Που σημαίνει ότι ο διάλογος, για τα πρόσωπα τα οποία μπορούν να παίξουν ρόλο, υπό τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται, θα πρέπει να είναι στην καθημερινή αγωνία των πολιτών, οι οποίοι με την σειρά τους, προσερχόμενοι στον διάλογο αυτό, θα πρέπει να έχουν στο νου τους και την δική τους αυτοκριτική. Πως τόσες δεκαετίες τώρα, που οι ίδιοι ακλουθούσαν την όποια επιλογή έκανε το ένα κόμμα εξουσίας ή το άλλο, είδαν τους τόπους τους, να πηγαίνουν απ' το κακό στο χειρότερο!

-Παιδί της κομματικής διαπλοκής και επιλογής, δεν είναι ο νυν δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης και δεν βλέπουμε τα αποτελέσματα;

-Παιδί της διαπλοκής περί την ανανέωση δεν είναι ο δήμαρχος Ζηρού Νίκος Καλαντζής και δεν βλέπουν οι πολίτες τα... κατορθώματά του;

Τα στοιχεία τα οποία οδηγούν στην αναγκαιότητα περί την επιλογή των εκπροσώπων, μέσα απ' τον διαρκή και εξαντλητικό διάλογο ανάμεσα στους πολίτες υπάρχουν. Μόνο που αυτά τα στοιχεία, συνηθίζεται οι πολίτες να τα αξιολογούν, αμέσως μετά το λάθος...

Εκείνη την περίοδο, που ο κάθε εκλεκτός αποδεικνύει "τι καπνό φουμάρει". Τότε εμφανίζεται η πλειοψηφία των πολιτών ως "κοψοχέρηδες"!

-"Να μου είχε κοπεί το χέρι", δεν λένε οι περισσότεροι;

-Αφού το λένε που το λένε, γιατί είναι έτοιμοι, να παρουσιαστούν μετά και τη νέα τους επιλογή ως "κοψοχέρηδες";

Απ' αυτό το σημείο λοιπόν, πρέπει ν' αρχίζουμε και είναι επιβεβλημένο ν' αρχίζουμε την συζήτηση. Όλοι οι πολίτες, όχι αυτοί που περιφέρονται τους καφενέδες και δηλώνουν, ότι αυτοί γνωρίζουν πολύ καλά το τι πρέπει να γίνει και ποιός είναι οι κατάλληλος για δήμαρχος...

Θα ήταν ευχής έργον, αν είχαν το θάρρος σημαντικοί συμπολίτες μας, να βγουν από μόνοι τους, χωρίς την στήριξη παραγόντων και όποιων άλλων παρατρεχάμενων και με παρρησία να δηλώσουν πως θέτουν τον εαυτό τους, στην κρίση του κοινωνικού διαλόγου, για την τελική επιλογή του ανθρώπου, που θ' αναλάβει την τύχη της πόλης, προτεινόμενος ως υποψήφιος δήμαρχος...

Οι σημαντικοί άνθρωποι δεν το κάνουν, γιατί γνωρίζουν ότι η αυτοπρόταση, θα τύχει της χλεύης των ανόητων που κάνουν το θόρυβο στην κάθε πόλη και που δεν επέτρεψαν στο παρελθόν, δεν επιτρέπουν και τώρα, σ' όλα τα λουλούδια ν' ανθίσουν. Εκεί καταγράφεται η μεγάλη δυσκολία, η οποία όμως πρέπει ν' αντιμετωπιστεί στην πράξη. ΟΙ σημαντικοί συμπολίτες μας, οι σοβαροί επιστήμονες και όσοι άλλοι θεωρούν εαυτούς ικανούς να προσφέρουν στον τόπο, θα πρέπει να οπλιστούν με θάρρος, γιατί και το θάρρος είναι απαραίτητη προϋπόθεση για το νέο και ζητούμενο.

Υπάρχουν τόσοι και τόσοι σημαντικοί συμπολίτες μας, που θα μπορούσαν να παίξουν ρόλο στον τόπο που ζούμε, να τον πάρουν στα χέρια τους και να τον οδηγήσουν πολλά βήματα μπροστά. Και αυτοί πρέπει να βγουν στην πιάτσα, για να το δηλώσουν, γιατί όσοι αυτοί δεν το κάνουν, θα το πράξουν με χαρακτηριστική άνεση οι τενεκέδες που είναι άδειοι και πάντα κάνουν θόρυβο!

Παράλληλα μ' αυτό που πρέπει να κάνουν οι πολίτες, το ίδιο πρέπει να κάνει και η εφημερίδα που αφουγκράζεται την αναγκαιότητα, για το νέο και χρήσιμο. Για το λόγο και είναι ανοιχτή να προβάλλει την πρόταση του κάθε πολίτη, σε σχέση με το μέλλον της πόλης που αυτό αυτόματα θα σημαίνει και ενδιαφέρον για την ενασχόληση με το μέλλον της πόλης...

Ας αρχίσει λοιπόν η συζήτηση... Δεν κοστίζει και κάτι...

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018 21:15

Προγραμματικό «μέτωπο» για την Άρτα

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

 

Η περιοχή έχει πολλά «βαρίδια» που την κρατούν δέσμια σε αρκετά πεδία και χρειάζεται επειγόντως η δημιουργία ενός προγραμματικού μετώπου για την Αρτα που θα την οδηγήσει μπροστά. Η Αρτα πρέπει για όλους μας, όσοι ζουν εδώ, αλλά και για τους απόδημους, να είναι πάνω από όλα. Επιβάλλεται άμεσα να υπάρξει μια διευρυμένη δημόσια ανοικτή συζήτηση, έξω από το στενό πλαίσιο του υφιστάμενου δημοτικού συμβουλίου. Αυτή η συζήτηση μπορεί να γίνει στα πλαίσια, όσο και εάν ξενίζει πολλούς, μιας συνέλευσης, ώστε να υπάρξει διάλογος και κατάθεση προτάσεων από φορείς, συλλογικότητες, οργανώσεις, αλλά και απλούς πολίτες. Από αυτή τη διαδικασία όλοι κερδισμένοι θα βγουν. Βαδίζοντας στους δρόμους της πόλης και μιλώντας με τους Αρτινούς είναι σίγουρο ότι κανείς έχει να ακούσει πολλά για το τι συμβαίνει και τι πρέπει να γίνει στην περιοχή. Την περασμένη Κυριακή διάβασα τη συνέντευξη του Δημάρχου Τρικάλων στο Βήμα (όσοι δεν την διαβάσατε αναζητήστε την στην ηλεκτρονική σελίδα του Βήματος) και διαπίστωσα ότι υπάρχουν εργαλεία και δυνατότητες ένας δήμος να πάει μπροστά.

Συνοπτικά θα μπορούσα να πω ότι η πόλη μας δεν μαθαίνει: α) Η πόλη λοιπόν, δεν μαθαίνει να παρκάρει εκεί που πρέπει και να τηρεί τους κανόνες της τάξης. Η κατάσταση στο κέντρο της και ειδικότερα στους πεζόδρομους είναι, πολλές φορές, εξοργιστική. Β) Η πόλη, επίσης, δεν μαθαίνει να σέβεται το περιβάλλον, γ) Η πόλη δεν μαθαίνει να συμμετέχει στα κοινά, μέσω των διαδικασιών που επιτρέπει στους πολίτες να ενημερώνονται, να παρεμβαίνουν και να διεκδικούν και δ) Εκτός της καθημερινότητας, όσον αφορά τη λειτουργία της πόλης, του τομέα του περιβάλλοντος, και όλων των άλλων τομέων που θα μπορούσα να αναφέρω, θεωρώ ότι απουσιάζει το οραματικό –αυτό πρέπει να αναζητηθεί- με το οποίο θα κατορθώσει να κινητοποιήσει η υφιστάμενη δημοτική αρχή μια σειρά δυνάμεων της πόλης, ώστε να κινηθούν όλοι μαζί για μια «άλλη Άρτα». Δυστυχώς, μέχρι σήμερα, παρουσιάζονται μόνο ασύνδετες και αποσπασματικές κινήσεις.

Δεν μου αρέσει η κριτική και η άγονη αντιπαράθεση, αλλά και οι αφορισμοί. Θεωρώ ότι ο καθένας και η καθεμιά προσπαθεί να κάνει το καλύτερο, αλλά υπάρχουν σίγουρα διαφορετικές αντιλήψεις για σειρά ζητημάτων. Αυτό που πρέπει είναι μέσα από διάλογο να υπάρξει κατάθεση προτάσεων και να βελτιωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση. Τα υπόλοιπα είναι απλά για επικοινωνιακούς και μικροπολιτικούς λόγους. Η επισήμανση ενδεχομένως λαθών και παραλείψεων δε σημαίνει πως δεν υπήρξαν καλές προθέσεις και αρκετές προσπάθειες. Το κρίσιμο στοίχημα είναι να υπάρξει μια καινούργια πορεία με προοπτική για την πόλη μας, αρχής γενομένης από το 2018.

Προσωπική μου άποψη, χωρίς αυτή να είναι έχει και το αλάθητο και να μην επιδέχεται κριτικής είναι, ότι η Άρτα χρειάζεται ένα μακροχρόνιο ρεαλιστικό προγραμματισμό που θα οδηγούσε στη δημιουργία της πόλης των επόμενων δεκαετιών. Θεωρώ ότι απαιτείται ένας σύγχρονος υπηρεσιακός μηχανισμός που θα συνέβαλλε στη βελτίωση της ποιότητας παροχής υπηρεσιών προς τους πολίτες και θα συμμετείχε στην παραγωγική ανάπτυξη της περιοχής, με βάση τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Η καθαριότητα, το κυκλοφοριακό και η κοινωνική παρέμβαση χρίζουν αναβάθμισης. Σίγουρα το μεγάλο πρόβλημα είναι και η υποχρηματοδότηση του Δήμου, αλλά και γι’ αυτό υπάρχουν τρόποι να δοθούν λύσεις.

Μερικές προτάσεις κατατέθηκαν στο προηγούμενο σημείωμα και θα ακολουθήσουν και άλλες. Παράλληλα, πιστεύω ότι είναι λάθος να συγκροτούνται μέτωπα έναντι προσώπων που ήδη έχουν τα ηνία της περιοχή, αλλά πρέπει να δίνεται έμφαση σε αρχές, θέσεις και κυρίως προγραμματικές προτάσεις που θα οδηγούσαν την Αρτα μπροστά. Το συμφέρον της Αρτας πρέπει να είναι πάνω απ’ όλα και ειδικά τα πρόσωπα.

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Η διάσταση που έλαβε και οι συζητήσεις που προκάλεσε η συνέντευξη της πολιτικού* κυρίας Περιστέρας Μπαζιάνα φαίνεται, κατ αρχήν, ότι πέτυχε το στόχο της: Η συζήτηση μεταφέρθηκε σε πιο «ανθρώπινα» ζητήματα, οι πολιτικοί άνδρες μπορεί να είναι παράτολμοι και απερίσκεπτοι αλλά, το κάνουν για καλό….

Αλλά, πέτυχε πραγματικά; Η σύζυγος του πρωθυπουργού αποκαλύπτει ότι στην κρεβατοκάμαρα τους, στην τραπεζαρία ή (και) στο Μαξίμου τους απασχολεί να διατηρηθεί το προφίλ ενός "αδιόρθωτου" αριστερού που προσωρινά μόνο συμβιβάστηκε με τους δανειστές αλλά και τους εταίρους. Και όλα αυτά «μου τα επέβαλαν δεν τα ήθελα» χωρίς να μας εξηγεί τι αντιπρότεινε… Αφήνοντας να εννοηθεί ότι όταν του δοθεί η ευκαιρία θα κάνει το όνειρο του πραγματικότητα: 15μελές μαθητικό συμβούλιο; Διακυβέρνηση α’ εξαμήνου του 2015;

Ουδόλως τους απασχολεί (σαν οικογένεια) το ζήτημα της δίκαιης διακυβέρνησης, της βιώσιμης ανάπτυξης, της απασχόλησης. Για να αποκρύψει ότι εκεί που η αριστερά θα έδιωχνε τους δανειστές και οι αγορές θα χόρευαν στους ρυθμούς του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ.Tσίπρας πρόσθεσε άνω των 60 δις χρέος (από τα 86 του γ΄μνημονίου), κατέστρεψε συμμετοχές 40 δις του δημοσίου στις τράπεζες, επέβαλε τα capitalcontrol, υποθήκευσε τη δημόσια περιουσία για 99 χρόνια, προώθησε το λοκ-άουτ σε περίπτωση εργατικών απεργιών, αποδέχτηκε κάθε απαίτηση των δανειστών και υπεραντλαντικών συμμάχων της χώρας (σ.σ. βλέπε τη βάση της Σούδας, τα δηλώσεις Τσίπρας υπέρ Τράμπ στον Λευκό Οίκο, το διαγραφόμενο συμβιβασμό και στο Σκοπιανό, τις αγωνιώδεις προσπάθειες έκδοσης των τούρκων φυγάδων κ.α.). Εν τέλει ενέτεινε το… τρέμουλο της ανασφάλεια σε πολίτες και επιχειρηματίες. Οι οποίοι, πλέον, νιώθουν απόγνωση για το «αύριο»…

Αλλά, αλήθεια αυτό το πρόταγμα θα κρατήσει πολιτικά «ζωντανό» τον ΣΥΡΙΖΑ. Του λείπει η συνεργασία με την «πραγματιστική αριστερά» του ΛΑΕ και του ΚΚΕ ή με την Κεντροαριστερά, τις δυνάμεις της ανάπτυξης και της δίκαιης αναδιανομής; Να επιχειρήσει δηλαδή μια επεξεργασία των οικονομικών και κοινωνικών θέσεών του ώστε να συνδεθεί, επιτέλους, με τη δρώσα κοινωνία.

Υπό αυτό το πρίσμα η συνέντευξη της πολιτικού Μπαζιάνα ήταν καταστροφική για το μέλλον του συζύγου της. Αποκάλυψε (εν τη αφελεία της;) ότι δεν υπάρχει ένα πραγματικό αίτημα σύγκλισης με το «Κίνημα Αλλαγής». Να επανασυσπειρώσει τους (πρώην) ψηφοφόρους του 2015 επιχείρησε. Απευθυνόμενη όμως στο ακροατήριο του 4% του 2009. Ξεχνώντας, η άμοιρη, ότι στο 36% του εκλογικού σώματος το 2015 αθροίστηκαν, μεταξύ άλλων, απογοητευμένοι από την παλαιά κομματική τάξη, πήραν μέρος υπερχρεωμένα νοικοκυριά που, ενδεχομένως, πίστεψαν ότι κάτι θα γένει με τα δάνεια που τους πνίγουν (μερική ή σχετική σεισάχθεια που έταζε ο πρωθυπουργός προεκλογικά), στρατεύτηκαν άνεργοι και νεόπτωχοι των πόλεων και της υπαίθρου. (Και ακολούθησαν αρκετοί καιροσκόπους που πάνε –πάντα- με την νικητή για να συνεχίσουν να λαφυραγωγούν το κράτος, να λουφάρουν στην «δουλειά» τους, να λάβουν προαγωγή και επιδόματα). Δεν επιτεύχθηκε αυτό το, υψηλό σε κάθε περίπτωση, ποσοστό από όψιμους αριστερούς που είδαν το «φως το αληθινό» το 2015, 26 ολόκληρα χρόνια μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου…

Υπό αυτή την έννοια η συνέντευξη της πολιτικού Μπαζιάνα ήταν διαφωτιστική, χρήσιμη και ενημερωτική;

 

-Εγκιβωτίζει τον ΣΥΡΙΖΑ στην ιδεολογική του κοίτη του 4%.

-Απαλλάσσει το «Κίνημα Αλλαγής» από περιττές συζητήσεις που αποτολμούσαν ορισμένοι/ες εκ της κεντροαριστεράς που αγωνίζονται να πείσουν το υπό σύσταση κόμμα ότι υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρό από την συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ.Τσίπρα.

-Μεταφέρει τον εμφύλιο στην βαλκανική-παραδοσιακή αριστερά. Το λόγο έχει η κυρία Κωνσταντοπούλου και ο κ. Λαφαζάνης οι οποίοι, βρίσκονται ήδη με το «όπλο πάρα πόδα». Είναι οι μόνοι που πραγματικά… απειλούνται!

 

Υ.Γ.1 Εκ μέρους της κ. Γκραμπόφσκι δεν χρειαζόμαστε αντίστοιχες δηλώσεις-αποκαλυπτικές των μύχιων επιδιώξεων της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Το όλο κλίμα στη ΝΔ αποπνέει συντήρηση, διάλυση του κοινωνικού κράτους και εργοδοτική αυθαιρεσία (υποτίθεται για να προσελκύσει επενδύσεις). Και, εκ των πραγμάτων, είναι όλα αυτά που δεν επιτρέπουν καν σκέψεις για συνεργασία με μια προοδευτική παράταξη!

Υ.Γ.2 Ως εκ τούτου περιττεύει οποιαδήποτε νύξη για την ανάγκη αυτόνομης πολιτικής πορείας του «Κινήματος Αλλαγής». Και για τις οποιαδήποτε εξελίξεις με άμεσες διαδικασίες να αποφανθούν τα μέλη του κόμματος μέσα από εσωτερικό δημοψήφισμα.

 

*Η σημερινή ενασχόληση της στήλης με τις δηλώσεις της συζύγου του πρωθυπουργού εδράζεται ακριβώς στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης συνέντευξης. Άρα, πρόκειται σαφώς για ένα πολιτικό άρθρο…

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018 19:48

Κυκλοφορεί αύριο "Η ΓΝΩΜΗ"

Η εορταστική μοναξιά της Άρτας, οι εξελίξεις περί την συνένωση του ΤΕΙ με το Πανεπιστήμιο Άρτας και "το άγχθος της λοξής ματιάς στα ναρκωτικά"...

Με πολλά αποκαλυπτικά και εξόχως ενδιαφέροντα θέματα, κυκλοφορεί αύριο η εβδομαδιαία εφημερίδα "Η ΓΝΩΜΗ". Πρώτο θέμα της, η εορταστική μοναξιά της Άρτας, σε αντίθεση με άλλες πόλεις της χώρας μας, που αποτελούν παραδοσιακά εορταστικό προορισμό ή αποτέλεσαν τώρα προορισμό, μετά από προσπάθειες των εκεί Δήμων. "Και η μυλωνού τον άνδρα της, με τους πραματευτάδες" είναι ο τίτλος του θέματος και παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον...

Επιμένει στην προβολή του τεράστιου προβλήματος της διακίνησης και χρήσης ναρκωτικών στην περιοχή μας, η εφημερίδα και παρουσιάζει το πως η τοπική κοινωνία αντιμετωπίζει το πρόβλημα, καταγράφοντας "το άγχθος της λοξής ματιάς στα ναρκωτικά"!

Ευχάριστες μπορεί να είναι οι εξελίξεις σε σχέση με την προσπάθεια της συνένωσης του ΤΕΙ Ηπείρου, με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, με βάση τις τελευταίες δηλώσεις του πρύτανη Γιώργου Καψάλη. Βεβαίως όλα θα πάνε καλύτερα, αν προς την κατεύθυνση της ίδρυσης και λειτουργίας πανεπιστημιακών σχολών στην Άρτα, κινητοποιηθούν και οι τοπικοί παράγοντες...

Δυό σημαντικές συνεντεύξεις φιλοξενεί σ' αυτό το φύλλο η "Γ". Στην πρώτη μιλάει ο ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και αναφέρεται στο μεταναστευτικό - προσφυγικό θέμα, σημειώνοντας πως "μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης.

Στην δεύτερη μιλάει ο πρώην νομάρχης Πρέβεζας Βασίλης Ιωάννου, ο οποίος επισημαίνει πως "υπό προϋποθέσεις, θα επιστρέψει στην αυτοδιοίκηση".

Και πολλά άλλα θέματα στην ΓΝΩΜΗ που κυκλοφορεί. Μην την χάσετε...

 

000001-12-01-2018-b

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

Με το πιο θλιβερό δεδομένο, εισήλθε το 2018 και όσο αυτό το γνωρίζουν οι πάντες, τόσο μπορεί να προκύπτει η ελάχιστη ελπίδα, να δούμε κάτι καλύτερο. Το δεδομένο. Έχει χαθεί κάθε πιθανότητα κοινωνικής συνεννόησης και από πολύ καιρό «έχουν πάψει να συνδέονται οι λέξεις με τα νοήματα και τα νοήματα με τα πράγματα, όπως πολύ εύστοχα παρατηρούσε στο τελευταίο του άρθρο, στην εφημερίδα «Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς. Μία διαπίστωση, η οποία έρχεται εις επίρρωσιν, των όσων το κύριο άρθρο της «Γ», ισχυρίστηκε στο προηγούμενο μόλις φύλλο της.

Αυτή την απλή, αλλά ακατανόητη συνεννόηση ζητούμε, με σειρά άρθρων, μιας και έχει καταδειχτεί με κάθε μεγαλοπρέπεια, πως χωρίς αυτή κανένας τόπος και καμία κοινωνία, δεν μπορεί να κάνει ούτε ένα βήμα μπροστά… Καλά η παγιωμένη ασυνεννοησία, σε επίπεδο κράτους, έχει δείξει τα θλιβερά της αποτελέσματα, απ’ τα οποία θα έπρεπε να είχαν απαλλαγεί οι μικρές κοινωνίες, για να είχαν δείξει -όσο κι αν αυτό φαίνεται παράξενο- τον δρόμο και προς το πολιτικό σύστημα συνολικά.

Όμως… Και στις μικρές κοινωνίες, που η συνεννόηση θα έπρεπε να είναι το αυτονόητο και αυτό να υπηρετούν οι πάντες, μοιάζει σα να είναι το μακρινό όνειρο… Λείπουν το αυτονόητο, ενώ είναι μπροστά σ’ αυτούς που πρέπει να το υπηρετήσουν… Και οι ίδιοι… Αυτοί που αποφεύγουν σαν «ο διάβολος το λιβάνι», εκτίθενται ανεπανόρθωτα και στο τέλος μοιάζουν με κακές φιγούρες σε παράσταση θεάτρου σκιών!

Το παράδειγμα είναι απλό και πολύ πρόσφατο. Όλοι είχαν τα καλύτερα λόγια να πουν στην πρωτοχρονιάτικη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Περιφερειακή Ενότητα Άρτας και εκτός των άλλων τιμήθηκε ο αστυνομικός διευθυντής Πάρις Νίκου, για την δράση της αστυνομίας Άρτας, στον τομέα της καταπολέμησης των ναρκωτικών.

-Όταν κάποιοι σημαντικοί παράγοντες, συμφωνούν για την αποτελεσματικότητα στην καταπολέμηση των ναρκωτικών, δεν πρέπει να κάνουν το επόμενο βήμα στην αναζήτηση;

Αυτό θα περίμενε ο κάθε λογικός πολίτης… Και η καλύτερη… πάσα δόθηκε απ’ την επιλογή του αντιπεριφερειάρχη Βασίλη Ψαθά, ως προς το τυπικόν της υπόθεσης. Να βγει η υποχρέωση της αναγνώρισης της προσφοράς. Έπρεπε ν’ ακολουθήσει η ουσιαστική αναζήτηση. Για το αν με την παρέμβαση της Αστυνομίας, το πρόβλημα των ναρκωτικών, δεν είναι τόσο έντονο, απ’ όσο ήταν… Η διαπίστωση, είναι γνωστή… Όσο κι αν παλεύει η Αστυνομία, όσο κι αν τα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, τόσο μεγαλώνει το πρόβλημα… Τα βλέπουν όλοι, όλα τα παιδιά, που μπαίνουν στα… δίχτυα των ναρκωτικών και δεν βγαίνουν ποτέ…

Να μην το πλατειάζουμε το θέμα… Δεν μπήκε κανένας στον κόπο, να πει στον διπλανό του, αν και οι τιμώντες, σ’ αυτόν τον αγώνα που πρέπει ν’ αρχίσει, πρέπει να έχει λόγο!

Πρέπει να επιστρέψουμε στα πρώτα…

-Όλοι αυτοί οι ταγοί του τόπου, έδειξαν έστω και την ελάχιστη ευαισθησία για το πρόβλημα, τη στιγμή που δεν μπήκαν στον κόπο, να συζητήσουν και να συνεννοηθούν μεταξύ τους;

Αν ανοίξουμε τον κατάλογο των θεμάτων σαν κι αυτό, για την προσέγγιση των οποίων απαιτείται η συνεννόηση, θα χρειαστούν πολλές σελίδες της εφημερίδας… Για την οικονομία του χώρου δεν το κάνουμε. Ωστόσο η αναζήτηση, της συνεννόησης πρέπει να είναι πάντα πρώτη στην σκέψη του καθενός, με την ελπίδα ότι μπορούμε να προσεγγίσουμε το μέλλον…

-Αν στο απλούστατο παράδειγμα, της συνεννόησης για την μάστιγα της εποχής, δεν δίνει κανένας σημασία, πως θα μείνει πίσω η πάγια τακτική του ανταγωνισμού και της δημιουργίας εντυπώσεων;

Επιστροφή στην πολιτική και κοινωνική ανελπιστία! «Δεν υπάρχει ελπίδα, γιατί είναι ανύπαρκτη μια κοινή λογική, έχουν αποκλειστεί όλα τα ενδεχόμενα συν-εννόησης. Η συν-εννόηση προϋποθέτει κοινή πρόθεση και κοινά κριτήρια για να ξεχωρίζει η αλήθεια από το ψέμα, η εμπειρική πιστοποίηση από μόνη την εντύπωση, το πραγματικό από το φαντασιώδες», επισημαίνει ο καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, για ν’ αποτελέσει αυτή η σημαντική διαπίστωση, τον οδηγό της σκέψης, για το μελαγχολικό μέλλον, που όλοι οι παράγοντες -μικρού ή μεγάλου αξιώματος- μας έχουν επιφυλάξει…

Ο κόμπος να έχει φτάσει στο χτένι και η απελπισία στο μη παραπέρα. Κατακλυζόμαστε καθημερινά από συμπτώματα κοινωνικής αποσύνθεσης και με φόντο όλα αυτά τα τραγικά πράγματα, θα πρέπει να μιλήσουμε για το μέλλον, ενός μικρού τόπου, που η συνεννόηση, έπρεπε να προϋπάρχει των πάντων…

Αντίθετα και τον χρόνο που μπήκε, θα πρέπει να προετοιμαστούμε να ξαναζήσουμε την… παρέλαση των κενών περιεχομένου παραγόντων, οι οποίοι ζουν με την εντύπωση, ότι ακόμη και σήμερα, μπορούν να ξεγελούν τον πολίτη και να επιβιώνουν… Όπως παλιά…

Κι όσο αυτοί ζουν την δική τους ψευδαίσθηση, οι πολίτες μία επιλογή έχουν… Να φορτώνουν δυνάμεις, για την αντεπίθεση. Να στείλουν όλο αυτό το τραγικό πολιτικό προσωπικό στον αγύριστο και ν’ αναζητήσουν το νέο… Αυτό που θ’ αρχίζει και θα τελειώνει τον κάθε προγραμματισμό του και την δράση, απ’ τον απαραβίαστο όρο της συνεννόησης…

Και όπως όλα δείχνουν, μπορεί να είμαστε πιο κοντά στην δικαίωση, παρά στη νέα απογοήτευση…

Παρασκευή, 05 Ιανουαρίου 2018 10:39

Ιδέες για την Αρτα από το μέλλον

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ

 

 

Τις τελευταίες ημέρες δέχθηκα πολλά σχόλια για τα δυο πρόσφατα κείμενά μου για την Αρτα και την σύγκριση που έκανα με το Τιρόλο και την Τοσκάνη. Προφανώς και δεν είναι ίδιες οι περιοχές και σίγουρα δεν μπορεί να γίνει ακριβής αντιγραφή του μοντέλου ανάπτυξής τους. Τα παραδείγματα αναφέρονται για να πάρουμε ιδέες και κάποιες ενδεχομένως να τις εφαρμόσουμε και στην περιοχή μας. Αναμφίβολα δεν μπορεί κανείς να ακολουθήσει πιστά ένα συγκεκριμένο μοντέλο που έχει υιοθετηθεί σε άλλη περιοχή του εξωτερικού. Θεωρώ όμως ότι μπορούν από το Δήμο Αρταίων να επιλέξουν έναν δήμο με το ίδιο μέγεθος και παρεμφερή χαρακτηριστικά στο εξωτερικό και να δουν πως μπορεί να γίνει εφαρμογή κάποιων βέλτιστων λύσεων. Είναι μια μεγάλη συζήτηση που θα ανοίξει η στήλη το επόμενο διάστημα. Αυτή την περίοδο όμως, για να επιστρέψουμε στα όσα γίνονται στην Ελλάδα, υπάρχει η δυνατότητα οι καταναλωτές να παράγουν το δικό τους ρεύμα και να απολαμβάνουν τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής στο ενεργειακό ισοζύγιο της χώρας. Έτσι, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις θα μπορούν να μειώσουν το ενεργειακό τους κόστος, ενώ ακόμη και απλοί ιδιώτες θα έχουν τη δυνατότητα να περιορίσουν δραστικά τους λογαριασμούς ρεύματος. Το ενδιαφέρον όμως είναι ότι οι Δήμοι και οι Περιφέρειες θα μπορούν να χαράξουν μία τοπική ενεργειακή πολιτική, ώστε για παράδειγμα να αντιμετωπίσουν την ενεργειακή φτώχεια ή να ενισχύσουν την ηλεκτροκίνηση.
Π.χ. μια Ενεργειακή Κοινότητα θα μπορεί να παράγει, να πουλά ή να ιδιοκαταναλώνει ηλεκτρική και θερμική ενέργεια που παράγεται από ΑΠΕ, όπως από αιολικά και φωτοβολταϊκά έργα, ή μονάδες βιοαερίου και βιομάζας. Επίσης, θα μπορεί να δραστηριοποιηθεί στην προμήθεια ρεύματος και φυσικού αερίου, να εγκαθιστά συστήματα τηλεθέρμανσης και μονάδες αφαλάτωσης, αλλά και να εγκαθιστά και να διαχειρίζεται υποδομές και οχήματα εναλλακτικών καυσίμων (π.χ. ηλεκτρικά). Δικαίωμα συμμετοχής σε ένα τέτοιο σχήμα θα έχουν φυσικά πρόσωπα, νομικά πρόσωπα δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, όπως και ΟΤΑ πρώτου ή δευτέρου βαθμού. Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα προοπτική και για τους δήμους του νομού μας.
Από την άλλη πλευρά, μια άλλη ενδιαφέρουσα ιδέα είναι αυτό που γίνεται από τον Δήμο Αλεξανδρούπολης στην Τραϊανούπολη, όπου σχεδιάζεται ένα μίνι εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Συγκεκριμένα ο Δήμος σχεδιάζει ένα μίνι εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο γεωθερμικό πεδίο της Τραϊανούπολης. Ουσιαστικά ο Δήμός θα εκμεταλλευτεί το εκεί γεωθερμικό πεδίο. Αυτό μπορεί να γίνει και στην Αρτα, εάν σκεφτούμε το γεωθερμικό πεδίο που υπάρχει στην περιοχή μας. Η ιδέα για την εγκατάσταση του σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, αναζωπυρώθηκε και από την πρόσφατη επίσκεψη του αρμόδιου αντιδημάρχου Αλεξανδρούπολης στην Ισλανδία, όπου η ηλεκτροπαραγωγή από γεωθερμία -και γενικά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας- έχει ξεκινήσει από το 1970 και καλύπτει σχεδόν εξ’ ολοκλήρου τις ανάγκες της χώρας.
Ο σχεδιασμός για την Αλεξανδρούπολη περιλαμβάνει την εγκατάσταση ενός σταθμού παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 2-3 ΜW, που όμως είναι ικανή να μηδενίσει το ενεργειακό κόστος όλων των κτιρίων του Δήμου και του ηλεκτροφωτισμού. Που, αυτό σημαίνει εξοικονόμηση 4.500.000 € ετησίως και άρα σημαντική μείωση των δημοτικών τελών ή και μηδενισμό τους, αφού ο Δήμος δεν θα τα έχει ανάγκη.
Να δούμε άλλο ένα παράδειγμα; Πρώτη η Νάουσα θα παράγει ρεύμα από το… πόσιμο νερό! Ναι, η Νάουσα, πρωτοπορεί με πανευρωπαϊκή καινοτομία και θέλει να γίνει η πρώτη πόλη που το πόσιμο νερό της… παράγει ηλεκτρικό ενέργεια. Θα πει κανείς μας και στην περιοχή μας έχουμε τα φράγματα και τις μονάδες παραγωγής ενέργειας, ναι αλλά μπορούν να γίνουν και άλλες κινήσεις. Π.χ. στη Νάουσα καινοτομούν και με δύο ακόμη παρεμβάσεις: α) Με την περαιτέρω εκμετάλλευση του δικτύου ύδρευσης και την αξιοποίηση του γεωθερμικού πεδίου (η θερμοκρασία του νερού είναι πιο υψηλή) ώστε να θερμαίνονται τα δημοτικά κτίρια, αλλά και β) την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών στα δημοτικά κτίρια. Τα έσοδα για τον δήμο Νάουσας από την πώληση του ηλεκτρικού ρεύματος σε ετήσια βάση υπολογίζονται σε περίπου 1,4 εκατομμύριο ευρώ και σύμφωνα με τη δημοτική αρχή τα χρήματα θα χρησιμοποιούνται για την υλοποίηση έργων υποδομής καθώς επίσης για την στήριξη πολιτών μέσα από προγράμματα κοινωνικής πολιτικής.
Αυτές είναι μερικές ιδέες για το μέλλον και για να ανοίξει και η συζήτηση σε τοπικό επίπεδο, αρκεί να θέλουμε να είμαστε ανοικτοί σε προτάσεις που μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη της περιοχής μας.

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι το 2018 θα είναι έτος μεταβάσεων. Από τα μνημόνια με δάνεια στην σκληρή επιτήρηση και τα μέτρα χωρίς χρηματοδότηση. Από την ανεργία του 25% στην υποαπασχόληση του 40%. Από το «κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη» προσαρμοζόμαστε «το σπίτι στον τραπεζίτη, ο ΕΝΦΙΑ στον ιδιοκτήτη».  Από τις «ιερές συντάξεις» στις περικοπές του 18%.
 Και καθ όλες τις ενδείξεις, από την «εξάντληση της 4ετίας», το 2018 θα αποδειχτεί και εκλογική χρονιά. Όχι γιατί θα αλλάξουν τα δημοσκοπικά ευρήματα –παρέχοντας έτσι στον κ.Τσίπρα την ευκαιρία να αιφνιδιάσει- αλλά, προκειμένου να αποφύγει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα δραματικό αποτέλεσμα σε περίπτωση εκλογών μετά τις νέες περικοπές στα τέλη του έτους (συντάξεις, αφορολόγητο κ.α.).
Με δεδομένο όμως ότι το πολιτικό κλίμα δεν αντιστρέφεται πλέον (πρώτο κόμμα η ΝΔ), ο πρωθυπουργός θα επιδιώξει εντός του έτος προσφυγή στις κάλπες την στιγμή κατά την οποία θα πιθανολογήσει ένα αποτέλεσμα που θα οδηγεί την χώρα σε ακυβερνησία. Ή, θα υποχρεώνει το «Κίνημα Αλλαγής» να συγκροτήσει κυβέρνηση με την Ν.Δ. Με διπλό στόχο:
α/Είτε το «Κίνημα Αλλαγής» να εξαϋλωθεί (εκ νέου) από την συνεργασία με την συντηρητική παράταξη και ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει κυρίαρχος στο χώρο της λεγόμενης «Προοδευτικής Παράταξης , ακόμη και σαν εναλλακτική πολιτική δύναμη του μέλλοντος, είτε
β/Θα υποχρεωθεί η χώρα σε δεύτερες εκλογές οπότε θα ισχύσει η απλή αναλογική. Οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ θα παίξει ρόλο στον σχηματισμό κυβέρνησης ακόμη και σαν τρίτο κόμμα (περίπτωση Κόστα στην Πορτογαλία όπου έχει συγκροτηθεί κυβέρνηση με το δεύτερο, τρίτο και τέταρτο κόμμα, τους σοσιαλδημοκράτες τους εναλλακτικούς-αντισυμβατικούς «τύπου ΣΥΡΙΖΑ» και τους σκληροπυρηνικούς κομουνιστές).
Και προς τον στόχο της εξουσίας εργάζεται, μέρες που περνάμε, σαν Ιανός (εξ ου και ο Ιανουάριος). Τον διπρόσωπο θεό της μετάβασης των Ρωμαίων. Μια έκλαιγε και μια γελούσε σαν τον τρέχοντα μήνα όπου κλώθει (κλωσσάει) τα αυγά της η Αλκυόνη…
 Επ’ αυτού ο ΣΥΡΙΖΑ έχει προστάτη τον… Ιανό:
-Κάνει τον ταξιτζή του  Ρουβίκωνα αλλά, ρίχνει χημικά στους διαμαρτυρομένους για τους πλειστηριασμούς.
-Είναι με τους ευρωπαίους του μνημονίου  αλλά, κατά του ΔΝΤ (δηλαδή με τους δύο εκ των τριών της τρόικας). Και ταυτόχρονα υπέρ της ρύθμισης του χρέους που προωθεί μόνο το ΔΝΤ.
-Υπόσχεται στον Ερντογάν την απέλαση των φερομένων σαν στασιαστών στο τουρκικό πραξικόπημα, κάνει αίτηση ανακοπής κατά της απόφασης παροχής ασύλου στον συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου αλλά, ευθύς αμέσως όταν ξεσπάει σάλος για τον πρωτοφανή  φιλο-ερντανισμό, κάνει δήλωση ο Τζανακόπουλος ότι και οι 8 στρατιωτικοί θα παραμένουν στην Ελλάδα.
-Τάζει «καθαρή έξοδο στις αγορές» τον Αύγουστο αλλά, έχει ψηφίσει μέτρα μέχρι το 2022 και έχει υποθηκεύσει την δημόσια περιουσία για 99 χρόνια…
-Κυβερνά με τον Καμένο αλλά, υπόσχεται σοσιαλδημοκρατική περπατησιά στον Σούλτς και τους ευρωπαίους της κεντροαριστεράς…
Σαν τον Ιανό η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι «και «έτσι και γιουβέτσι. Ή, με όρους Ρουβίκωνα, και με την αστυφύλαξ και με τον χωρωφύλαξ…
Εξάλλου, έτσι πολιτεύτηκε και πριν τις εκλογές του 2015. Και με τους συνταξιούχους και με τους φορολογουμένους. Και με τους αγρότες και κατά των ευρωπαίων (που χρηματοδοτούν τις επιδοτήσεις) και με τους δανειολήπτες και με τους καταθέτες (που τρομάζουν μπροστά στον κίνδυνο μιας νέας ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών φοβούμενοι «κούρεμα» καταθέσεων).
 Αλλά, αυτά τα φτηνά κομματικά τερτίπια στην μεν αντιπολίτευση λέγονται ταξίματα και (συνήθως είναι η αλήθεια) πιάνουν. Όταν κυβερνάς όμως λέγονται πολιτική εξαπάτηση και οι πολίτες σε μαυρίζουν…

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Επιβάλλεται ο απολογισμός της χρονιάς, που φεύγει… Αυτός είναι σίγουρο πως θα μας οδηγήσει σε μια βουτιά στην μελαγχολία, για να δοθεί η δυνατότητα στον καθένα ξεχωριστά και σ’ όλους μαζί, να προσδιορίσουμε, το τι ζητάει αυτός ο τόπος και πως μπορεί να γίνει πράξη… Διαφορετικά, στους ίδιους δρόμους θα πορευόμαστε και τις ίδιε μελαγχολίες θ’ ανακυκλώνουμε, μέχρι και οι πιο αισιόδοξοι να πουν, χωρίς καμία δικαιολογία, πως δεν γίνεται τίποτα!

Ένας χρόνος, άρθρα και παρεμβάσεις, αυτό που πρέπει να μας οδηγεί, είχαν να προβάλλουν. Το ότι όλοι όσοι κινούνται σ’ αυτόν τον τόπο και έχουν ή διεκδικούν ρόλο, έχουν ως άγνωστη την λέξη συνεννόηση, αλλά και το τι επιβάλλει αυτή ως έννοια, στον δημόσιο χώρο. Ο καθένας να κινηθεί κατά βούλησιν, όχι έχοντας λάβει υπ’ όψιν του την αναγκαιότητα, αλλά το πώς θα φανεί ο ίδιος και αν, ως ο άδειος τενεκές της γνωστής ιστορίας, κάνει την μεγαλύτερη φασαρία, από άλλον που στριμώχνεται δίπλα του και είναι λιγότερο ή περισσότερος φασαριόζος… Ένα γαϊτανάκι παραγόντων, που ούτε σαν κι αυτά της αποκριάς, δεν μπορούν να σταθούν στην σειρά, για να φτιάξουν έστω μια επίφαση του κάτι…

Ένας τόπος δεν πάει μπροστά, αν δεν έχει μάχιμο και αξιόπιστο πολιτικό προσωπικό, το οποίο θα πρέπει να είναι έτοιμο να λειτουργήσει με αυτοματισμούς συνεννόησης, όπως ακριβώς κάνουν οι ποιοτικές ποδοσφαιρικές ομάδες. Η προσπάθεια του τοπικού πολιτικού προσωπικού, απ’ όποιαν πλευρά κι αν το δει κανένας, έχει ως πρωταρχικό στόχο να διαλύσει έστω και το ψήγμα συνεννόησης που μπορεί να έχει διαφανεί…

Σ’ αυτό το «γαϊτανάκι» που έχει στηθεί, δεν μπορεί να μένουν στο απυρόβλητο, οι πολίτες… Των πολιτών επιλογή, είναι αυτός ο εσμός των ανίκανων που κυκλοφορούν ανάμεσά μας και δηλώνουν πως «όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν», αλλά όταν έρχεται ο λογαριασμός, που είναι πάντα αρνητικός, κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν…

Ίσως το 2017 που φεύγει, είναι απ’ τα χαρακτηριστικότερα χρόνια του τέλους της μεταπολίτευσης, στην διάρκεια του οποίοι έπεσαν οι προσωπίδες της τάχα πολιτικής και της απαλλαγής των προσώπων, απ’ την πολιτική που τα ίδια δημιουργούν και κάνουν τις ζημιές την μια μετά την άλλη…

Και μέσα στο 2018, θα πρέπει να γίνει η νέα πολιτική αποκάλυψη, ειδικά για την λειτουργία των μικρών κοινωνιών, που πρέπει να δουν την αυτόνομη πορεία τους και την ανάπτυξη τους, στα νέα δεδομένα με νέους ανθρώπους...

[Καμία σχέση η αναφορά στους νέους παράγοντες, μ’ αυτούς που εκμεταλλεύτηκαν την ηλικία τους και μόνο, για ν’ αποδειχτούν ότι χειρότερο, για τις τοπικές κοινωνίες. Τα παραδείγματα βρίθουν].

Ο ασφαλής δρόμος είναι γνωστός, άσχετα αν δεν αξιοποιήθηκε ποτέ σωστά. Ο δημόσιος διάλογος, στον οποίο οι όροι πρέπει ν’ αλλάξουν… Ο πολίτης να προτείνει και οι πολλές προτάσεις, ν’ αναδείξουν το πρόσωπο που δεν θα είναι σαν αυτούς που μέχρι τώρα λειτούργησαν και έφεραν την πλήρη απογοήτευση. Ο πολίτης μέχρι τώρα, όταν επρόκειτο να κάνει τις επιλογές του, γι’ αυτόν που θα τον εκπροσωπεί, περίμενε την απόφαση του κόμματος, για να συμπαραταχτεί και να στηρίξει μια επιλογή, για την οποία την επόμενη ημέρα, δεν ήξερε ποιόν να βρίσει…

Να μην πάμε μακριά… Στις δυό τελευταίες επιλογές των πολιτών, σ’ ότι αφορά τον Δήμο Αρταίων…

-Σ’ αυτές τις εκλογικές αναμετρήσεις, οι πολίτες την μια φορά δεν έλαβαν το μήνυμα απ’ το ΠΑΣΟΚ, που τότε ήταν ισχυρό και την δεύτερη φορά απ’ τη ΝΔ που ακολούθησε ως ισχυρή;

Τον λύκο τον βλέπουμε τον ντορό χαλεύουμε! Η παθογένεια της μικρής μας κοινωνίας, είναι δεδομένη, άσχετα αν κανένας δεν επιχειρεί να την παρουσιάσει όπως είναι, γιατί δεν πρέπει να χαλάσει το χατίρι του ενός ή του άλλου και να βγάλει προς τα έξω, αυτό που μέσα του, τον ταλαιπωρεί και τον καταδυναστεύει.

Το νέο έτος, είναι λογικό να έρχεται με απαιτήσεις… Πρώτη εκ των οποίων, προβάλλει η απαίτηση της εποχής, να σκεφτεί σοβαρά ο πολίτης, μιας και ο ίδιος πρώτος και καλύτερος έχει πληρώσει τις επιλογές που έκανε μέχρι σήμερα. Ειδικά τώρα, που μαζί με το νέο χρόνο, έρχονται και μια σειρά εξελίξεις, οι οποίες θ’ απαιτήσουν σοβαρές αποφάσεις και προ παντός να μην επαναληφθούν τα λάθη του παρελθόντος.

Είναι το ζητούμενο του νέου χρόνου, αν σ’ όλες τις περιπτώσεις θέλουμε οι ευχές να περιέχουν ουσία και όχι εντυπώσεις…

Καλή χρονιά…

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Η κυβέρνηση προετοιμάζει την κοινή γνώμη για την έξοδο από τα μνημόνια τον προσεχή Αύγουστο (2018) και οι όποιες εντάσεις από την αντιπολίτευση αναφέρονται στα δημόσια οικονομικά. Τι θα γίνει με την αναχρηματοδότηση του δημοσίου χρέους; Από πού θα δανειζόμαστε; Εάν θα μας εμπιστευτούν οι αγορές; Με τι επιτόκια θα γίνει αυτό; Τι θα συμβεί στην πρώτη αναζωπύρωση της παγκόσμια (σοβούσας) κρίσης; Όταν οι κεντρικές τράπεζες αναστείλουν τα προγράμματα ποσοτικής χαλάρωσης και αυξηθούν τα επιτόκια κρατικού δανεισμού;
 Αυτά δεν είναι λίγα ερωτήματα για το «μετα-μνημόνιο», την επόμενη ημέρα για τη χώρα, ενώ είναι καθοριστικά για την καθημερινότητα των πολιτών αφού αναμένεται να επηρεάσουν τη ζωή όλων μας (φόροι, πλεονάσματα για την εξυπηρέτηση του χρέους, αυξήσεις, συντάξεις, υγεία, Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων κ.α.). Ωστόσο, από την εν εξελίξει συζήτηση απουσιάζει το «τι θα σημάνει αυτό για την Πραγματική Οικονομία»; Την χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, την Απασχόληση, την καινοτομία, τον εκσυγχρονισμό της αγροτικής παραγωγής, τις εξαγωγές;
Με λίγα λόγια, απουσιάζει η συζήτηση για τις τράπεζες. Αν θα δύνανται να χρηματοδοτήσουν μια επένδυση, να  υιοθετήσουν μια καινοτόμα ιδέα, να στηρίξουν  ένα νέο επιστήμονα, να συμβάλουν ούτως ώστε να εκσυγχρονιστεί τεχνολογικά μια εταιρεία και να λειτουργήσει ανταγωνιστικά σε ένα ιδιαίτερα σκληρό παραγωγικό περιβάλλον…
 Δυστυχώς, τίποτα δεν προβλέπεται απ όλα αυτά.

1.Κατ αρχήν, για να μπορεί να δέχεται η ΕΚΤ τα ελληνικά ομόλογα -που διατηρούν οι τράπεζες- ως εγγύηση για την παροχή ρευστότητας με (σχεδόν) μηδενικό επιτόκιο θα πρέπει το χρέος να κριθεί βιώσιμο. Τώρα η κεντρική τράπεζα (ΕΚΤ) χρησιμοποιεί το περίφημο  weiver, δηλαδή την κατ’ εξαίρεση αποδοχή των ομόλογων καθώς η χώρα μας είναι σε πρόγραμμα-μνημόνιο. Μετά τον προσεχή Αύγουστο, όταν δεν θα είμαστε σε πρόγραμμα θα πρέπει οι αγορές να βαθμολογήσουν αρκετά υψηλότερα το ελληνικό αξιόγραφο (ομόλογα). Κα για να γίνει αυτό θα πρέπει να ρυθμιστεί το χρέος, να το κρίνει βιώσιμο το ΔΝΤ και η ΕΚΤ. Αλλά, αυτά δεν πρόκειται να συμβούν καθώς η ρύθμιση του χρέους θα αρχίσει να συζητείται μετά τη λήξη του προγράμματος (φθινόπωρο). Σημαντική αντίφαση και εμπόδιο.
Κατά συνέπεια, οι εμπορικές (ελληνικές) τράπεζες θα πρέπει να επανέλθουν στον περίφημο ELA. Δηλαδή θα δανείζονται με υψηλά επιτόκια, θα χρηματοδοτούν (όσο χρηματοδοτούν) την ελληνική οικονομά με ακόμη πιο υψηλό κόστος και, αντίο χαμένη ανταγωνιστικότητα… Αυτό σημαίνει ότι ο ELA θα ξαναπετάξει στα 120 δις ευρώ όπως τον α’ εξάμηνο του 2015, από περίπου 50 δις σήμερα..
2.Οι τράπεζες πιέζονται από την ΕΚΤ και σε νέα μείωση προσωπικού. Για την Πειραιώς ο πήχης τοποθετείται στα 700 άτομα, για την Εθνική και την Eurobank από 500 κ.ο.κ. Ωστόσο, από την μια τα κίνητρα για τις νέες εθελουσίας εξόδους δεν κρίνονται ικανοποιητικά και από την άλλη το ασφαλιστικό σύστημα δεν προσφέρει σίγουρη διέξοδο (σύνταξη) καθώς τα όρια ηλικίας έχουν αυξηθεί και έχουν περιοριστεί οι παροχές. Έτσι, η Πειραιώς προχωρεί στην κατάργηση ολόκληρων τμημάτων (φύλακες, καθαριότητα). Κάτι που θα προκαλέσει θύελλα αντιδράσεων.
3.Τα «κόκκινα» δάνεια παραμένουν  μια διαρκής απειλή για την ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος. Τα οποία μάλιστα αυξάνονται αντί να περιοριστούν . Και αυτό λόγω της ανεργίας και της δραματικής μείωσης των αποδοχών.
4.Εξάλλου κι οι μαζικοί πλειστηριασμοί, δηλαδή η μαζική προσφορά ακινήτων, συμβάλει στην κατακόρυφη πτώση των εμπορικών τιμών στην αγορά. Κατά συνέπεια, και τα στοιχεία ενεργητικού και οι υποθήκες απαξιώνεται για τις τράπεζες. Κάτι που οδηγεί στην ανάγκη εξεύρεσης νέων εποπτικών κεφαλαίων..
5. Ο μόνος γνήσιος τρόπος άντλησης κεφαλαίων για τις τράπεζες είναι η αύξηση των καταθέσεων. Ωστόσο, η ανεργία, η μείωση των μισθών και η υψηλή φορολογία δεν επιτρέπουν στους πολίτες να αποταμιεύσουν.
6. Ακόμη και εάν υπάρχει ευχέρεια αποταμίευσης, τυχόν τοποθέτηση των χρημάτων στις τράπεζες συνεπάγεται δέσμευση των ποσών λόγω capital control. Κατά συνέπεια, όσο υπάρχουν κεφαλαιακοί έλεγχοι δεν πρόκειται να ενισχυθούν οι καταθέσεις.
7. Οι τράπεζες υποχρεώθηκαν σε αποεπένδυση πωλώντας μαζικά και όσο-όσο συμμετοχές σε τράπεζες και συναφή προϊόντα στην (αναπτυσσόμενη) βαλκανική κ.λπ. Αυτό στερεί πλέον τις τράπεζες από στοιχεία που φέρνουν κερδοφορία, ενώ τα κεφάλαια που άντλησαν δεν είναι και τα πιο ικανοποιητικά, ακριβώς λόγω των μαζικών και βεβιασμένων μεταβιβάσεων (finasbank Τουρκία .α.)
8. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως της Εθνικής Ασφαλιστικής, ελλοχεύει ο κίνδυνος αντιστροφής των μεταβιβάσεων καθώς οι υποψήφιοι αγοραστές δεν έχουν καταθέσει μέχρι στιγμής ούτε ευρώ καίτοι έχουν περάσει 6  μήνες από την ολοκλήρωση του διαγωνισμού.  Αν επιβεβαιωθεί αυτή η «ακύρωση» θα πρόκειται για χτύπημα που θα επηρεάσει ολόκληρο τον κλάδο.
9.Το νέο ΕΣΠΑ, το μόνο αναπτυξιακό εργαλείο που έχει απομένει στη χώρα, δεν προχωρά και δεν επεκτείνεται σε όσους έχουν πραγματικά ανάγκη  ή καταθέτουν μια νέα και καινοτόμο ιδέα. Και αυτό γιατί οι τράπεζες πάντα αλλά, πιο έντονα τώρα στην κρίση, χρηματοδοτούν επιχειρήσεις που έχουν κερδοφορία και μεγάλη παρουσία στην αγορά. Κατά συνέπεια χρηματοδοτούν τις επιχειρήσεις εκείνες που κατά βάση δεν…. χρειάζονται το ΕΣΠΑ. Και αποκλείονται όσοι είναι μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας ακριβώς για να περιορίσουν τα ρίσκα οι τράπεζες…
10.Τέλος οι τράπεζες θα χρειαστούν, πιθανότατα, νέα-μερική ανακεφαλαιοποίηση την προσεχή άνοιξη (ως αποτέλεσμα των stress test θα ξεκινήσουν αρχές του Νέου Χρόνου). Το ύψος των κεφαλαίων που θα απαιτηθούν μπορεί να επηρεάσει ολόκληρο το κυβερνητικό σχέδιο για το μετά-μνημόνιο…

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13093433
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
784
10837
96260

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 74 επισκέπτες και κανένα μέλος