A+ R A-
22 Ιανουαρίου 2018
ΝΕΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016 21:27

Το τέλος της μικρής μας πόλης…

|

-Αφού σήμερα, που ο δρόμος προς τα Γιάννενα, αποτελεί κίνδυνο, η γειτονική πόλη, είναι γεμάτη αρτινούς, η εικόνα που θα δούμε αύριο, δεν είναι το πολλαπλάσιο της σημερινής;

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Το μέλλον δεν είναι δώρο. Είναι επίτευγμα.

William Blake, 1757-1827, Άγγλος ποιητής

Κάμποσες ημέρες, έπρεπε να βρισκόμαστε στα Γιάννενα και τα όσα είδαμε είναι όσα καθημερινά οι εκατοντάδες συμπολίτες μας που βρίσκονται εκεί, βλέπουν και καταλήγουν και αυτοί στο συμπέρασμα πως η κρίση μοιάζει, να μην έχει περάσει απ’ την γειτονική πόλη.

Μοιάζουν τα Γιάννενα σαν την πόλη που τώρα εκκινεί την ανάπτυξη και να έχει μικρό δρόμο να διανύσει, για να φτάσει στον τελικό της σκοπό, που είναι κάτι πολύ παραπάνω απ’ αυτό που βλέπουμε σήμερα και αποτελεί την πρόοδο… Πιο σωστά αποτελεί τον ορισμό της προόδου, της οποίας την τεχνογνωσία κατέχουν οι γιαννιώτες. Είναι μάστορες, για να ακριβολογούμε… Ταυτόχρονα, μοιάζει να μην τελειώνει η προσπάθειά τους, για να εξασφαλίσουν το παραπάνω.

Η άλλη πλευρά τώρα… Η μικρή μας πόλη… Φέρνοντας στο μυαλό του, καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί, εικόνες των δυό πόλεων, σίγουρα μελαγχολεί και δείχνει η Άρτα, να έχει παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια και αν γίνονται κάποιες κι αυτές μπαίνουν, λίγο χρόνο μετά, στην μέγκενη της μιζέριας, για να προκύψει η απογοήτευση και κανένας να μην έχει διάθεση να προχωρήσει για το καλύτερο…

Δυό εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες, ενώ η αφετηρία είναι κοινή. Θα λέγαμε πως συγκριτικά, κάποιες δεκαετίες πριν η Άρτα, είχε το συγκριτικό πλεονέκτημα, μιας και είχε όλα όσα ορίζουν την υποδομή για την ανάπτυξη. Η πεδιάδα, ο Αμβρακικός, Τα Τζουμέρκα, δεν υπήρχαν ούτε υπάρχουν πουθενά στην ευρύτερη περιοχή και σαφώς δεν υπάρχουν στα Γιάννενα.

Στα Γιάννενα, όμως υπήρχε και υπάρχει, αυτό που απέδειξε πως κάνει την διαφορά… Η μαγκιά των παραγόντων, της οποίας το χαρακτηριστικό είναι πως όλοι μα όλοι, παράγοντες και πολίτες, όταν υπάρχει μια πρόταση για την πρόοδο του τόπου, δεν υπάρχει άλλη… Αυτή ενστερνίζονται όλοι και αυτή αποτελεί το αίτημα. Όποιος προσπαθήσει να γκρινιάξει, για να φανεί πως είναι περισσότερο καλός και με δυνατότητα να αποδειχτεί περισσότερο χρήσιμος… αποβάλλεται απ’ την κοινή προσπάθεια και όλοι οι άλλοι προχωρούν.

Στην Άρτα… Υπάρχουν τόσοι τραγικοί τύποι, που και την πρόταση, η οποία θα λύνει συνολικά το πρόβλημα της ανεργίας να καταθέσει κάποιος και να εγγυηθεί, πως μπορεί να την υλοποιήσει άμεσα, θα βρεθεί κρινόμενος για προθέσεις που μπορεί και να μην του έχουν περάσει απ’ μυαλό! Παραδείγματα δεν χρειάζονται… Ο κάθε πολίτης, έχει πάρα πολλά πρόχειρα στην σκέψη του…

 

Πρόλογος, αλλά…

Υπερβολικά μεγάλος ο πρόλογος, αλλά δεν γίνεται αλλιώς. Μέρες μετρούμε, ότι κι αν μεσολαβήσει, για να δοθεί πλήρες στην κυκλοφορία, το κομμάτι της Ιόνιας Οδού, απ’ τον κόμβο της Καμπής στα Γιάννενα. Και ο χρόνος που θα απαιτείται για να φτάσεις από εκεί στα Γιάννενα, δεν θα υπερβαίνει τα είκοσι λεπτά της ώρας και πολύ λέμε. Ένα τέταρτο και είσαι στα Γιάννενα…

Ερώτημα που έχει τεθεί, αλλά υπάρχουν και οι εξυπνάκηδες, που θα πουν, πως μπορεί να ωφεληθεί η Άρτα περισσότερο, απ’ ότι τα Γιάννενα. Αναπτύσσουν διάφορες… φιλοσοφίες της πλάκας και δεν λένε τίποτα, αλλά οι ίδιοι νομίζουν ότι κάτι λένε… Αν δεν έκαναν τόση φασαρία, θα ήταν καλό, αλλά αυτό δεν γίνεται…

Ο συλλογισμός, όμως πρέπει να κάνει ένα βήμα μπροστά…

-Αφού σήμερα, που ο δρόμος προς τα Γιάννενα, αποτελεί κίνδυνο, η γειτονική πόλη, είναι γεμάτη αρτινούς, η εικόνα που θα δούμε αύριο, δεν είναι το πολλαπλάσιο της σημερινής;

Όλη η Άρτα θα βρίσκεται στα Γιάννενα και στην Άρτα, θα βρίσκονται όσοι νομίζουν ότι εκπροσωπούν τον τόπο και νομίζουν πως κάτι κάνουν. Καλά να μην μιλήσουμε για τα εμπορικά καταστήματα και για τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος… Αυτά έχουν ήδη πάει… άκλαυτα!

Το αποτέλεσμα, θα πρέπει να το φανταστεί ο καθένας και με φόντο την κατάσταση που επικρατεί σήμερα, όπου οι βασικές κινήσεις της καθημερινότητας, περνάει απ’ τα Γιάννενα. Στα δυό νοσοκομεία της πόλης, αν κοιτάξει κανένας απ’ έξω θα δει όλα τα αυτοκίνητα, να έχουν πινακίδες απ’ την Άρτας, για να ακολουθήσει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων (κουίζ: Πόσες δεκάδες χιλιάδες νεοι, σπουδάζουν στο Πανεπιστήμιο και τα τμήμα του ΤΕΙ στα Γιάννενα;), όπου τα πράγματα είναι γνωστά…

-Μπορεί να γίνει κάποια σύγκριση;

Ούτε λόγος… Η σύγκριση σημαίνει απογοήτευση και μελαγχολία…

Η απογοήτευση, θα πολλαπλασιάζεται, όταν ο κάθε πολίτης παρατηρεί, ότι αναμένουμε το «τέλος της μικρής μας πόλης» και… πουλάμε τρέλα!

Δεν κομίζουμε γλαύκα εις Αθήνας, αν ισχυριστούμε πως πρέπει ν’ αφήσουμε κατά μέρος την τρελίτσα και να δούμε, αν μπορεί να γίνει κάτι, ώστε να μείνει κάτι απ’ την Άρτα που ξέραμε, πρέπει να γίνει τώρα. Τα ψέματα τελείωσαν…

 

gketsis-grafeio-77-a

Γράφει ο

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΒΑΡΕΛΗΣ*

 

 

Για την μοναδικότητα που προσφέρει το φυσικό περιβάλλον στην περιοχή της Άρτας έχουν ειπωθεί αρκετά πολλές φορές και μπορεί αυτό να ακούγεται πολύ τοπικιστικό άλλωστε αν δεν παινέσεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει. Στην περίπτωση μας όμως, αυτό αποδεικνύεται και από το ότι στην περιοχή υπάρχουν δύο προστατευόμενες περιοχές, που έχουν χαρακτηριστεί ως εθνικά πάρκα  και αντίστοιχα έχουν θεσμοθετηθεί  οι δύο φορείς διαχείρισης των περιοχών αυτών. Μιλάμε για το εθνικό πάρκο Τζουμέρκων Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου και για τον υδροβιότοπο του Αμβρακικού.
Το Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου γεωγραφικά εκτείνεται στις ορεινές περιοχές, των νομών Ιωαννίνων, Άρτας και Τρικάλων (Κεντρική οροσειρά Πίνδου).Στα όρια του περιέχει δύο μεγάλα ορεινά συγκροτήματα: το Λάκμο (Περιστέρι) και τα Αθαμανικά όρη (ή Τζουμέρκα). Θεσμοθετήθηκε το 2009, με προεδρικό διάταγμα (ΦΕΚ 49Δ/12.02.2009). Το Εθνικό Πάρκο αποτελεί ένα τεράστιο υπαίθριο μουσείο λαογραφίας και συνδυάζει με μοναδική αρμονία, χαρακτηριστικά, τόσο του φυσικού, όσο και του ανθρωπογενούς περιβάλλοντος. Πέτρινα γεφύρια, πολιτισμικά μνημεία, παραδοσιακοί οικισμοί, έργα από τα χέρια των ανθρώπων, τα οποία συνδυάζονται αρμονικά με τα έργα της φύσης  πανέμορφα τοπία, απόκρημνα βουνά, φαράγγια, σπήλαια.
Το Εθνικό Πάρκο Υγροτόπων Αμβρακικού ιδρύθηκε στις 21 Μαρτίου 2008 με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 11989 (ΦΕΚ Δ' 123/21-03-2008), με τον «Χαρακτηρισμό των χερσαίων, υδάτινων και θαλάσσιων περιοχών του Αμβρακικού κόλπου ως Εθνικού Πάρκου και τον καθορισμό χρήσεων, όρων και περιορισμών». Σκοπός της ανακήρυξής του ως Εθνικό Πάρκο είναι η προστασία, διατήρηση, και διαχείριση της φύσης και του τοπίου, ως φυσικής κληρονομιάς και πολύτιμου εθνικού φυσικού πόρου σε χερσαία και υδάτινα τμήματα της ευρύτερης περιοχής του Αμβρακικού κόλπου, που διακρίνονται για την μεγάλη βιολογική, οικολογική, αισθητική, επιστημονική, γεωμορφολογική και παιδαγωγική τους αξία.
Το Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου πέτυχε πρόσφατα να είναι η πρώτη προστατευόμενη περιοχή της Ελλάδας, που κατάφερε να ενταχθεί σε ένα διεθνές δίκτυο ( EUROPARC) προστατευόμενων περιοχών. Αρκεί να αναφερθεί ότι τα μέλη του EUROPARC είναι χιλιάδες προστατευόμενες περιοχές από 36 χώρες, ενώ τα μέλη που έχουν πιστοποιηθεί με την «Ευρωπαϊκή Χάρτα για τον Βιώσιμο Τουρισμό» είναι 144 περιοχές από 17 χώρες. Η πιστοποίηση για την «Ευρωπαϊκή Χάρτα για το Βιώσιμο Τουρισμό», έχει πενταετή ισχύ και είναι φυσικά σημαντική για την προβολή ολόκληρης της περιοχής που έχει χαρακτηριστεί ως Εθνικό Πάρκο, αλλά παράλληλα μπορεί να λειτουργήσει ως πολύτιμο εργαλείο διαχείρισης και να διασφαλίσει ότι ο τουρισμός θα συμβάλλει στην ισόρροπη οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανάπτυξη των τοπικών κοινωνιών.
Η διάκριση που επιτεύχθηκε για το Εθνικό Πάρκο Τζουμέρκων, Περιστερίου και χαράδρας Αράχθου είναι το αποτέλεσμα της συμμετοχής και άριστης συνεργασίας απλών πολιτών, επιχειρηματιών, φορέων και υπηρεσιών της τοπικής αυτοδιοίκησης και του Φορέα Διαχείρισης που εμπλέκονται μέσα και γύρω από την προστατευόμενη περιοχή στην ανάπτυξη και διαχείρισή της.
Στους τοπικούς παράγοντες και φορείς δίνεται η δυνατότητα μέσα από συμμετοχικές διαδικασίες, όπως είναι η λειτουργία ενός φόρουμ, η ενεργοποίηση ομάδων και επιτροπών, να συζητάνε για κοινά προβλήματα που σχετίζονται με τη βελτίωση του τουριστικού προϊόντος, την προβολή της περιοχής, την πιστοποίηση τοπικών προϊόντων κ.λπ., και να προτείνουν μέτρα και λύσεις, λαμβάνοντας υπόψη την προστασία του περιβάλλοντος, την ορθή χρήση των φυσικών πόρων, τις ανάγκες των κατοίκων της περιοχής, των τοπικών επιχειρήσεων και των επισκεπτών.
Οι παραπάνω περιοχές μπορούν να βοηθήσουν σε συνδυασμό με την προστασία του περιβάλλοντος στην βιώσιμη ανάπτυξη δηλαδή στην ανάπτυξη που ικανοποιεί τις ανάγκες της παρούσας γενιάς χωρίς να θέτει σε κίνδυνο την δυνατότητα των μελλοντικών γενεών να ικανοποιούν τις δικές τους ανάγκες.
Με δράσεις ανάδειξης των προστατευόμενων περιοχών αφού διαθέτουν σχετικούς πόρους (φύση, τοπίο) και ως πόλοι ανάπτυξης τουρισμού φύσης μπορεί να αποτελέσουν ένα πόλο προσέλκυσης τουριστών σε μορφές τουρισμού και δραστηριοτήτων που επιτρέπονται στις προστατευόμενες περιοχές μέσα στο πλαίσιο που υπάρχει όπως:
- Ανάπτυξη αθλητικών δραστηριοτήτων (σπορ) στον ορεινό χώρο (π.χ. ορειβασία, αναρρίχηση, κανόε-καγιάκ, rafting, αιωροπτερισμός, αλεξίπτωτο πλαγιάς). με τις αναγκαίες συνοδευτικές εγκαταστάσεις. Καθιέρωση τοπικών δικτύων, διαδρομών – μονοπατιών, πολυθεματικού χαρακτήρα με έμφαση στη φυσιολατρική διάσταση.
- Δημιουργία υποδομών παρατήρησης και ερμηνείας της φύσης (π.χ. παρατηρητήρια, κέντρα ενημέρωσης επισκεπτών, μουσεία και ορειβατικά καταφύγια).
     - Ο αλιευτικός και κυνηγητικός τουρισμός μπορεί να αποτελέσει δυναμικό στοιχείο με την δημιουργία αλιευτικών και κυνηγητικών πεδίων.
- Προώθηση της εμπορίας γεωργικών προϊόντων ποιότητας καθώς και τοπικά μεταποιημένων προϊόντων ποιότητας
- Ένταξη σε αυτές, τις δράσεις όπου είναι δυνατόν, παραδοσιακών οικισμών με υποδομές εστίασης και αναψυχής. Διατήρηση και ανάδειξη των στοιχείων του παραδοσιακού τρόπου ζωής. Ενίσχυση του γαστρονομικού τουρισμού με δράσεις προώθησης της τοπικής κουζίνα.
 Η ανθρώπινη δραστηριότητα είναι απαραίτητο να υφίσταται, με τρόπο ώστε να διασφαλίζεται η διατήρηση των οικοσυστημάτων και παράλληλα να μην υποβαθμίζεται το φυσικό περιβάλλον. Με αυτό τον τρόπο πρέπει να επιτυγχάνεται στο σύνολό του ο κύριος σκοπός που δεν είναι άλλος από την αρμονική συνύπαρξη και την βιωσιμότητα τόσο του ανθρώπου και όσο και της φύσης.
Η διατήρηση των φυσικών οικοσυστημάτων χωρίς όμως ακραίες πολλές φορές ρυθμίσεις  που αποκλείουν την ανθρώπινη δραστηριότητα είναι δυνατόν να αποτελέσει παράγοντα ανάπτυξης της περιοχής. Δεν υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και την προστασία του περιβάλλοντος, αλλά αντίθετα θεωρείται  η «βιώσιμη» ανάπτυξη ως η μόνη ελπίδα ώστε να υπάρχει οικονομική ευημερία στο μέλλον. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να συμβάλουμε  στο Αξιοβίωτο της περιοχής μας.

 

*Περιφερειακός Σύμβουλος

varelis-dimitris-88-f

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016 21:16

Η ρωγμή της ιστορίας

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Η ρωγμή της ιστορίας της κάθε ιστορίας μπορεί να δημιουργεί τριγμούς. Μπορεί να δημιουργεί  προβληματισμούς και κάποιες φορές σεισμούς. Αρκεί ν΄ ανοίξει ένας μικρός δρόμος και να ξεχυθεί το φώς- η αλήθεια. Πολλές φορές προβληματίστηκα για τις διαστρωματώσεις που μπορούν να έχουν τα γεγονότα. Επίσης ακόμη περισσότερες για τον τρόπο που γράφονταν η ιστορία και η παρουσίαση αυτών των γεγονότων όταν γνώριζα όπως και ο καθένας μας γνωρίζει πως ο στρατηγός διατάζει ή οδηγεί και χιλιάδες νεκρά σώματα στρατιωτών ,γιών κάποιων μανάδων, παιδιά κάποιων γονιών έπεφταν θύματα των σχεδιασμών και των πολέμων.
Από την άλλη τα τελευταία χρόνια βγαίνουν οι ιστορίες των αμάχων. Αυτών που δεν πολέμησαν στα πεδία των μαχών αλλά έμεναν πίσω ν΄ αντιμετωπίσουν τη βία και το έγκλημα ως τιμωρία αυτών που πολεμούσαν. Οι γυναίκες, τα παιδιά οι ηλικιωμένοι. Σκληρές έως φριχτές ιστορίες που ξεχάστηκαν μέσα σε συνθήκες ειρήνης, υπογραφές και αψίδες θριάμβων.
Από την άλλη παιδιά, παιδιά ορφανά, πολέμων, ολοκαυτωμάτων αλλά και αργότερα τα παιδιά του εμφυλίου, παιδομαζώματα άλλη μια τραγική ρωγμή της ιστορίας που όσο και να θές να την απαλύνεις, δεν γίνεται….. Είναι συχνά τόσο δραματική η κατάληξη, τόσο κοντά στο σκότος που όμως όταν ανασύρει η μνήμη λεπτομέρειες και εικόνες φτάνουν ως την κόλαση την ίδια. Ο κατακτητής είναι και ήταν ο εχθρός ο ίδιος και δεν περιμένεις ούτε ανθρωπισμό ούτε κατανόηση ούτε βοήθεια. Αλλά ο συγγενής ,ο γείτονας, ο αδερφός;
Τότε πραγματικά αναρωτιέσαι πόσο κοντά μπορεί να βρέθηκες με την ίδια την βαρβαρότητα και κατά πόσο αυτός ο βάρβαρος που σήμερα έχει μια θέση σε οποιαδήποτε κοινωνία δεν μπορεί να επαναλάβει αυτές τις απάνθρωπες πράξεις ή και σκέψεις ν΄ αναπαράγει αυτή  την πρακτική που οδηγούν τον άνθρωπο ν΄ αναρωτιέται για την ύπαρξη πολιτισμού και πού βρίσκεται ο ήλιος και το φώς, η δικαιοσύνη.
Είναι σημαντικό να βγαίνουν αυτές οι πτυχές στην επιφάνεια γιατί η αλήθεια τελικά πάντοτε πρέπει να λέγεται και να μην παίρνει τη μορφή του συνωστισμού. Σίγουρα έχει ένα κόστος και μάλιστα μεγάλο γιατί βουτά στο παρελθόν και μάλιστα το σκοτεινό παρελθόν χωρίς αυτό να σημαίνει διάθεση για οποιαδήποτε αναβίωση, τιμωρία ή απόδοση και ανταπόδοση.
 Δεν είναι μόνο η έλλειψη του γονιού που χάθηκε, το σπαρακτικό κλάμα της μάνας της κάθε μάνας που έχασε το δικό της παιδί και άνθρωπο - είναι και το πώς ξύπνησαν την άλλη μέρα αυτές οι γυναίκες, οι χήρες οι μάνες που έχασαν τα παιδιά , τα παιδιά που έχασαν τους γονείς και συνέχισαν… μήπως αυτοί είναι τελικά οι πραγματικοί ήρωες της ιστορίας , της κάθε ιστορίας;

Εἶναι βαρὺ καὶ δύσκολο, δέ μου φτάνουν οἱ ζωντανοὶ-
πρῶτα γιατὶ δὲ μιλοῦν, κι ὕστερα
γιατὶ πρέπει νὰ ρωτήσω τοὺς νεκροὺς
γιὰ νὰ μπορέσω νὰ προχωρήσω παρακάτω….

Γ.Σεφέρης,
Ὁ Στρατὴς ὁ θαλασσινός ἀνάμεσα στοὺς ἀγάπανθους.

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

|

Κακά τα ψέματα... Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσα θετικά κι αν προτείνει, όσο κι αν έχει επιβάλλει έναν σύγχρονο -ίσως και χρήσιμο- τρόπο άσκησης της αντιπολίτευσης, δεν δείχνει να συγκινεί τα πλήθη, για να ορίσουν αυτά με την σειρά τους, τις εξελίξεις...

 

 

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Ανασχηματισμός ήταν και πέρασε... Το όφελος της Άρτας, λόγω της νέας θέσης της Όλγας Γεροβασίλη δεδομένο και ουσιαστικό. Πρέπει ν΄ αναγνωριστεί απ' τους πάντες και επί πλέον πρέπει οι πάντες, να συνεισφέρουν στην προσπάθεια να γίνει η νέα υπουργός αποδέκτης αιτημάτων, τα οποία μπορεί και πρέπει με κάθε τρόπο, να προωθήσει...

Ο κάθε ανασχηματισμός όμως, στην όποια πολιτική ανάλυση προκαλεί, ουδόλως βλέπει την πλευρά της γεωγραφίας, παρά μόνο το τι σηματοδοτεί για το μέλλον κι εκεί τα συμπεράσματα ή οι προβλέψεις, αν και ποικίλουν, καταλήγουν στο συμπέρασμα πως και με αυτή την μορφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, για την καθημερινότητα του πολίτη, για τα βάσανα του πολίτη, δεν σηματοδοτεί τίποτα, αν και αυτή την κατεύθυνση προέκρινε το επικοινωνιακό επιτελείο της κυβέρνησης, να προβάλλει τις ημέρες, που ακολούθησαν τον ανασχηματισμό... Πολύ πιό απλά... Δεν πρόκειται ν' αλλάξει τίποτα στην πολιτική της κυβέρνησης, η οποία θα κινηθεί και πάλι μέσα στις παλινωδίες που επιβάλλει να προκύπτουν, το γεγονός πως η συγκεκριμένη κυβέρνηση, δεν έχει προσανατολισμό και τα πάντα τα ορίζει η εμμονή για την παραμονή στην εξουσία.

Αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα, πως ο Τσίπρας είναι ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, με τα χαρακτηριστικά ηγετών του παρελθόντος, όπου μπροστά σε σημαντικές αποφάσεις, καταφέρνει και ανακυκλώνει πρόσωπα, τα οποία τάχα θα σηματοδοτήσουν αλλαγές στην πολιτική του και στο τέλος επιμένει στα ίδια πρόσωπα, τα οποία χρησιμοποιούνται μόνο και μόνο, για να θυμίζουν την δική του απόλυτη πολιτική κυριαρχία.

Αν δει κανένας τις μεγάλες προκλήσεις που έχει μπροστά της η νέα κυβέρνηση Τσίπρα, δεν θα χρειαστεί ιδιαίτερη ανάλυση, για να καταλήξει στο συμπέρασμα πως πάει και πάλι αδύναμη στην κάθε διαπραγμάτευση, που σημαίνει πάει έτοιμη, να παραδοθεί -για μια ακόμη φορά- άνευ όρων στις απαιτήσεις των δανειστών και η παράδοση να επιστρέψει στην χώρα ως μία ακόμη "θηλιά στον λαιμό" της λαϊκής οικογένειας, που πρέπει να αναμένει τον χειρότερο χειμώνα της εποχής της κρίσης, όπως επισημαίνει και στην συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ, ο βουλευτής της ΝΔ Γιώργος Στύλιος.

Η διαρκής "θηλιά" προς την λαϊκή οικογένεια, για την συγκεκριμένη κυβέρνηση θεωρείται αυτονόητο, μόνο που δεν το λέει. Κι εκεί αρχίζουν να πιέζουν έτι περισσότερο τα πράγματα. Κάθε ημέρα που περνάει τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση, τα παρουσιάζει ως σκληρή διαπραγμάτευση κι εκεί το φιλότιμο του έλληνα... απογειώνεται. Δεν φτάνει, που μας καταστρέφεις, βγαίνεις κι από πάνω για να λες πως αγωνίζεσαι για το καλό του ελληνικού λαού.

-Έλεος! Πόση ακόμη υποτίμηση της νοημοσύνης του πολίτη, που ακόμη σε κρατάει στην εξουσία;

Δεν υπάρχει ούτε έλεος, ούτε σεβασμός στη νοημοσύνη του πολίτη. Εκείνο που προέχει για την κυβέρνηση της Αριστεράς(!), είναι η υποταγή στα κελεύσματα των δανειστών, με δεδομένη την συμφωνία, ότι που και που θα υπάρχουν και κάποιες... κορώνες κόντρας, έτσι για να υπάρχουν και να θεωρούν οι πολίτες, ότι η κυβέρνηση αγωνίζεται, αλλά είναι τόσο κακοί οι δανειστές, που δεν κάνουν πίσω, σε τίποτα...

Να λοιπόν και η εξήγηση, γιατί ο πολίτης, που δεν έχει να φάει, είναι ακόμη... προσηλωμένος στον καναπέ και δεν αντιδράει. Έχει καταφέρει ο Τσίπρας (μιλάμε για μεγάλο κατόρθωμα, αν κανένας κοιτάξει λίγο πίσω, στην πολιτική ιστορία του τόπου), να θεωρεί ο απλός πολίτης πως διαπραγματεύεται, άρα πρέπει να περιμένει...

Η συνέχεια του πράγματος δεν προσθέτει κανένα στοιχείο αισιοδοξίας για τον εργαζόμενο, για την λαϊκή οικογένεια... Δέκα πέντε μονάδες μπροστά, είναι η ΝΔ στην τελευταία δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε σε αθηναϊκή εφημερίδα. Και τι έγινε; Υπήρξαν και άλλες δημοσκοπήσεις, οι οποίες ανέβαζαν την διαφορά και στις είκοσι δύο μονάδες. Και πάλι αυτές οι μετρήσεις, ούτε που ενόχλησαν την κυβέρνηση Τσίπρα, ούτε και ο ίδιος τις έλαβε σοβαρά υπ' όψιν του, μιας και έχει αυξημένη την πολιτική διαίσθηση και διαπιστώνει πως ο βασικός του αντίπαλος, δεν έχει την ικανότητα να αξιοποιήσει αυτή την διαφορά και να ορίσει ο ίδιος τις πολιτικές εξελίξεις.

Κακά τα ψέματα... Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όσα θετικά κι αν προτείνει, όσο κι αν έχει επιβάλλει έναν σύγχρονο -ίσως και χρήσιμο- τρόπο άσκησης της αντιπολίτευσης, δεν δείχνει να συγκινεί τα πλήθη, για να ορίσουν αυτά με την σειρά τους, τις εξελίξεις... Εξελίξεις, που μόνο αν οδηγήσουν σε εκλογές, θα είναι χρήσιμες, έστω και για την χαμένη ελπίδα του απλού πολίτη...

Μάλλον ήρθε η κατάλληλη στιγμή, να πεισθεί και ο πιό δύσπιστος, πως αυτό που λέει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, το εννοεί. Πως θα πάει αυτός στις εκλογές το 2019, όταν δηλαδή εκπνεύσει η τετραετία, άσχετα αν κάποιοι βλέπουν τις αιτίες και αφορμές, να οδηγηθούμε πολύ πιό σύντομα στις εκλογές.

Για ν' ακολουθήσει το τραγικό της υπόθεσης... Όσο περισσότερο εδραιώνεται η άποψη, πως η κυβέρνηση, δεν πρόκειται να συρθεί στις εκλογές, τόσο περισσότερα θα είναι τα αντιλαϊκά μέτρα, ως αποτέλεσμα της επιμονής και απαίτησης των δανειστών. Όταν δεν κινδυνεύει η παραμονή του στην εξουσία, δεν έχει κανένα πρόβλημα ο Τσίπρας, να αποδεχτεί και νέα πιό σκληρά μέτρα...

Εκτός όμως όλων αυτών, ο Τσίπρας στην άσκηση πολιτικής έχει κι ένα χάρισμα για τον ίδιο, κακό για τον λαό, το οποίο έχει περιγράψει ο Γάλλος πρωθυπουργός Couve De Murville, που έλεγε πως "πολιτική είναι η τέχνη να μοιράζεις την πίτα με τέτοιο τρόπο, ώστε ο καθένας να πιστεύει ότι πήρε το καλύτερο κομμάτι".

 

gketsis-grafeio-77-a

Τετάρτη, 09 Νοεμβρίου 2016 20:44

Το θαύμα που περιμένουμε...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Το θαύμα που περιμένουμε εναγωνίως κάθε μέρα και δεν έρχεται ή έρχεται και δεν το βλέπουμε γιατί είναι θαύμα και πολλές φορές αόρατο ,άοσμο ,άυλο και ανεπαίσθητο. Το θαύμα της ζωής και του θανάτου, το θαύμα του παραδείσου και της κόλασης που μπορείς να τα ζήσεις σε μια ζωή όλα. Το θαύμα της καθημερινής επιβίωσης αν είσαι άνεργος και μόνος  και έχεις και να θρέψεις στόματα….. Το θαύμα να ξυπνάς το πρωί και να είσαι όχι μόνο ζωντανός αλλά και αρτιμελής, υγιής κάτι που το ξεχάσαμε και το θεωρούμε δεδομένο επειδή δεν χάσαμε το αυτονόητο που για κάποιους δεν είναι και δίνουν μάχες και αγωνίες σε κρεβάτια και νοσοκομεία. Να μπορείς  να συνεχίζεις σε μια χώρα που μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα από Δύση μετατράπηκε και πάλι σε Ανατολή και ίσως κάποια στιγμή πάλι να μετατραπεί σε Δύση. Αλλά να μην είσαι και πολύ βέβαιος σε ποια φάση ακριβώς ζείς.
Και όμως ζείς, μέσα σ΄ αυτά που σου ΄ταξαν και σου στέρησαν την άλλη μέρα επειδή δε γίνονταν ,μέσα σε ειρκτές και τείχη που χωρίς περίσκεψιν και αιδώ σ΄ έκλεισαν και κλείστηκες. Με στενά όρια και πλατείς ορίζοντες. Με μάχες που έδωσες και κέρδισες και ξαναδίνεις από την αρχή για να ξανακερδίσεις και να ξαναπωλέσεις…… Και ο ήλιος θα ξεκινά από το ίδιο σημείο κάθε πρωί και θα δύει πάλι από την άλλη πλευρά του ορίζοντα μιλώντας από μόνος του για την αρετή της μεσότητας και την τελεολογία του Αριστοτέλη πως καθετί που υπερβαίνει το μέτρο έρχεται η ύβρις και το τσακίζει το ρίχνει κάτω στο σκότος και τιμωρείται θανάσιμα.
Και πάλι ελλοχεύει εδώ το θαύμα στην χώρα του Αριστοτέλη, πολλοί υπερέβησαν κάθε μέτρο και αντί να βρεθούν στα Τάρταρα βρέθηκαν με δημόσια αξιώματα και τιμές, χρήμα και δόξα….. Τι συμβαίνει άραγε πώς λειτουργεί σε μας το θαύμα, μήπως ως αντί-θαύμα;
Μήπως ο Γύγης άφησε πολλά δαχτυλίδια πίσω του κληρονομιά στου απογόνους του; Μήπως αντί για θαύματα βιώνουμε εφιάλτες και δε ξέρουμε να τα χαρακτηρίσουμε ή είναι τόσο κοντά το ένα δίπλα στ΄ άλλο; Αλλά και πάλι είναι θαύμα το να μπορείς να συνεχίζεις να ζεις στη χώρα που όπως κατασκεύασε τον  Μύθο έτσι υποδέχτηκε και τον Λόγο…. Τώρα σε ποιά ακριβώς μεταβατική εποχή ζούμε αυτό είναι το θαύμα…ίσως...

 

“Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.
Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.
Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.
Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους.”

Χαλίλ Γκιμπράν...

sxismenou-katerina-nea-00-a

Ο πολυκερματισμός


της αγροτικής γης

 

 

 

 

 

 

Ο  πρωτογενής τομέας  αποτελεί τον βασικό μοχλό ανάπτυξης στην περιοχή μας, όπως επίσης η μεταποίηση των προϊόντων του αγροτοκτηνοτροφικού τομέα. Όπως πολλές φορές έχει επισημανθεί ,ενώ έχουμε όλα τα εχέγγυα για την βελτίωση του οικονομικού επιπέδου μας, παραταύτα  βρισκόμαστε στις τελευταίες θέσεις ,του κατακεφαλίν ΑΕΠ της χώρας και όχι μόνο. Οι λόγοι έχουν ειπωθεί αρκετές φορές και η κατάσταση έχει γίνει ακόμη χειρότερη λόγω της κρίσης.
 Σχετικά με τον πρωτογενή τομέα, όπως γνωρίζουμε είναι εκείνος που πάντα θα δίνει εισόδημα στους απασχολούμενος σε αυτόν αρκεί να προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα και να γίνεται με σύγχρονές μεθόδους . Η  κατάσταση όμως στην περιοχής μας είναι φθίνουσα τόσο στον αριθμό του απασχολούμενου πληθυσμού,  αλλά και στις ηλικίες  αφού συνεχώς ο μέσος όρος ηλικίας των ασχολουμένων με την γη αυξάνει.
Όσο αφορά τον τρόπο καλλιέργειας είναι κατά βάση παραδοσιακός και ισχύει το κληρονομικό δίκαιο της ισόποσης διανομής της γης σε όλους τους κληρονόμους. Τα παραπάνω έχουν σαν αποτέλεσμα να υπάρχει πολυκερματισμός του κλήρου και επιπλέον  να μην είναι ενιαίος. Ένας  μεγάλος αριθμός δε των σημερινών ιδιοκτητών γης πλέον δεν είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
 Θέλω να επικεντρωθούμε στα δύο παραπάνω  : πρώτον στον πολυκερματισμό και διασπορά του κλήρου και δεύτερον στο ότι ένας μεγάλος αριθμός από τους σημερινούς  ιδιοκτήτες της γης δεν είναι κατά κύριο επάγγελμα αγρότες.
Με την απελευθέρωση της Άρτας και την ενσωμάτωση στον Εθνικό κορμό, η παραγωγική γη ανήκε κατά κύριο λόγο  στους μεγάλους γαιοκτήμονες που απέκτησαν τα δικαιώματα και την ιδιοκτησία από τους Τούρκους ιδιοκτήτες ,στην συνέχεια ολόκληρα χωριά είτε εξαγοράστηκαν από τους κατοίκους τους  ή με την αγροτική μεταρρύθμιση στις αρχές του 20ου αιων.  διανεμήθηκε η γη. Με το σύστημα όμως της ισόποσης διανομής στους κληρονόμους κάθε αρχικού ιδιοκτήτη, φτάσαμε  σήμερα ο κλήρος που αναλογεί σε έναν μεγάλο αριθμό ιδιοκτητών, να είναι μικρός και ασύμφορος για καλλιέργεια και ταυτόχρονα αυτός ο μικρός σε έκταση κλήρος να μην είναι ενιαίος αλλά διασπαρμένος σε διάφορα σημεία του κάμπου. Τα παραπάνω έχουν ως αποτέλεσμα η καλλιέργεια της γης να γίνεται ασύμφορη και τελικά σιγά-σιγά να εγκαταλείπεται έτσι σήμερα περιδιαβαίνοντας τον κάμπο παρατηρείς ακαλλιέργητες και εγκαταλειμμένες εκτάσεις .
 Από την  άλλη ένας  μεγάλος αριθμός από τους σημερινούς  ιδιοκτήτες γης  να μην ασχολούνται αποκλειστικά με την γεωργία με αποτέλεσμα να μην επενδύουν για ανανέωση των καλλιεργειών και την εφαρμογή νέων συστημάτων  καλλιέργειας , επίσης σε συνδυασμό με την φορολογία για την κατοχή της γης που επιβάλλεται ένα μεγάλο τμήμα παραγωγικής γης να εγκαταλείπεται και  η αξία της να απομειώνεται .
 Έχουμε λοιπόν, να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της εγκατάλειψης και απαξίας  της παραγωγικής γης. Μετά από λίγα χρόνια  πολλοί θα είναι εκείνοι που θα θέλουν να πουλήσουν  την γη τους  “να την ξεφορτωθούν’’,  σε συνδυασμό και με την φορολογία που θα πληρώνουν για την κατοχή της. Έτσι νομοτελειακά θα γυρίσουμε από εκεί που ξεκινήσαμε, δηλαδή σε λίγους μεγάλους ιδιοκτήτες γης,  που θα έχουν την οικονομική δυνατότητα αγοράς γης και επένδυση πόρων για  ολοκληρωμένη καλλιέργεια της γης, όπως απαιτείται με  σύγχρονες μεθόδους αξιοποίησης . Το παραπάνω όμως,   θα έχει αποτέλεσμα την φυγή ενός μεγάλου αριθμού πληθυσμού από τον τόπο τους και όσοι μείνουν  από ιδιοκτήτες θα γίνονται  εργάτες στα χωράφια τους όσο και ‘’μαρξιστικό’’ ακούγεται, δυστυχώς θα είναι μια πραγματικότητα.
Δεν μπορούν πλέον οι μικροί και μεσαίοι καλλιεργητές ,να συνεχίζουν από μόνοι τους χωρίς μέσα και ικανοποιητικό εισόδημα που δεν καλύπτει πολλές φορές ούτε τα καλλιεργητικά  έξοδα και την επιβαλλόμενη φορολογία. Χρειάζεται αλλαγή νοοτροπίας, τρόπου καλλιέργειας και προσαρμογή στα νέα δεδομένα που έχουν δημιουργηθεί ώστε τα ποιοτικά προϊόντα που παράγουμε να γίνουν και ανταγωνιστικά και η ενασχόληση με την γεωργία να γίνει βιώσιμη.
Κατά την άποψη μου η ιδιοκτησία όσο μικρή και αν είναι θα πρέπει να διατηρηθεί διότι είναι αυτό που δίνει το κίνητρο της ανάπτυξης , το δέσιμο με το τόπο  και θα συντελέσει στην επιστροφή των νέων στην ενασχόληση με την γη   . Όμως θα πρέπει να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε αυτοί οι μικροί κλήροι να μην είναι ασύμφοροι στην καλλιέργεια κα να αποφέρουν εισόδημα.
 Για να γίνει αυτό πρέπει να παρθούν σημαντικές αποφάσεις, δύσκολες στην υλοποίηση τους αλλά αναγκαίες όπως αναδασμοί για την ενοποίηση των κλήρων ,εφαρμογή νέων μεθόδων και αναδιάταξη καλλιεργειών .  Μερικές άλλες ιδέες είναι να δημιουργηθούν τράπεζες διαθέσιμης γης ανά δήμο που θα μπορεί κάποιος να αφήνει την γη του  προς ενοικίαση, να ενεργοποιηθούν ομάδες αγροτών, να δημιουργηθούν εταιρείες διαχείρισης γης με μετοχική σχέση των αγροτών ανάλογα με την έκταση που διαθέτουν στις οποίες να διατηρούν την ιδιοκτησία τους αλλά ταυτόχρονα να υπάρχει συστηματική αξιοποίηση της γης και  άλλα. Τα παραπάνω θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τα εργαλεία που δίνονται να αποδεσμεύσουν πόρους για μια σύγχρονη συστηματική καλλιέργεια  και αποδοτική αγροτική παραγωγή από το στάδιο της καλλιέργειας ως την μεταποίηση και διάθεση των προϊόντων.
θα πρέπει ο  στόχος να είναι  αφενός μεν η διατήρηση της ιδιοκτησίας μικρής ή μεγάλης , ταυτόχρονα δε η συστηματική , καθετοποιημένη και αποδοτική   καλλιέργεια που θα καλύπτει όλα τα στάδια της αγροτικής παραγωγής.  Έτσι λοιπόν με την συστηματική αξιοποίηση της γης, την εφαρμογή των νέων μεθόδων την επένδυση πόρων, θα δοθεί η δυνατότητα ολοένα και περισσότεροι νέοι να μπορούν να ασχοληθούν με τον πρωτογενή τομέα.

 

varelis-dimitris-88-f

Με τα αναγκαία κακά, τα οποία προϊόντος του χρόνου, έγιναν αυτονόητα, έφτασε η πολιτική ζωή της χώρας μας, στην ουσία η χώρα μας, στην κατάσταση που βρίσκεται και στην καταστροφή, η οποία μπορούσε και την τελευταία στιγμή να αποφευχθεί, αλλά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, με αποφασιστικότητα(!) να την κάνει πράξη.

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Ένας πολιτικός μόνο, εκτός αυτών του ΣΥΡΙΖΑ, βρέθηκε να στηρίξει την υποψηφιότητα του κ. Βύρωνα Πολύδωρα, για την προεδρία του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, πρόταση που έκανε -για να μην ξεχνιόμαστε- ο ίδιος ο πρωθυπουργός... Ήταν ο βουλευτής και κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής Χρήστος Παππάς. "Εμείς τιμούμε τον κ. Πολύδωρα", είπε χαρακτηριστικά...

Δανεικά, θα πείτε... Μπορεί, γιατί και πάλι δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως πριν αποχωρήσει απ' τη ΝΔ ο Βύρωνας Πολύδωρας, είχε κάνει την γνωστή πρόταση, που άφησε τους πάντες σύξυλους... Να συνεργαστεί η ΝΔ με την Χρυσή αυγή, μιας και για τον εκλεκτό (τώρα) της Αριστεράς, η Χρυσή Αυγή, είναι ένα χρήσιμο κόμμα, προκειμένου η δεξιά, ν' αντιμετωπίσει τον κίνδυνο της Αριστεράς, που κατά τον Πολύδωρα, οι κομμουνιστές ερχόταν με τα "κονσερβοκούτια", για να σφάξουν τους συνεπείς δεξιούς! Και τότε, χρήσιμη θα ήταν η Χρυσή αυγή... Αυτά δεν ξεχνάει ο κ. Παππάς και στηρίζει Πολύδωρα...

Χαριτωμένες εξελίξεις, για να γελάει ο κάθε πικραμένος, μπορεί να πει ο καθένας, που όμως αν το πράξει, θα έχει συμβάλει, έστω κατά το ελάχιστον, στην θεώρηση της αλητείας στην πολιτική, ως αναγκαίο κακό.

Με τα αναγκαία κακά, τα οποία προϊόντος του χρόνου, έγιναν αυτονόητα, έφτασε η πολιτική ζωή της χώρας μας, στην ουσία η χώρα μας, στην κατάσταση που βρίσκεται και στην καταστροφή, η οποία μπορούσε και την τελευταία στιγμή να αποφευχθεί, αλλά ήρθε ο ΣΥΡΙΖΑ, με αποφασιστικότητα(!) να την κάνει πράξη.

Κι εδώ που βρέθηκε, η χαρακτηριστική ευκαιρία, να γίνει μια κίνηση, η οποία πρωτίστως θα έδινε κύρος στην πολιτική διαδικασία, αυτή ούτε που την συζήτησε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος και πάλι εις την κουτοπονηρία κατέφυγε, με έναν και μοναδικό σκοπό. Να μείνει γαντζωμένος στην εξουσία, όπως είναι... Το τι θα γίνει σ' αυτή την χώρα, σε επίπεδο κυβέρνησης, κανέναν δεν απασχολεί. Θαρρείς πως ανάμεσα σ' όλους αυτούς που μέχρι προχθές δήλωναν αριστεροί και με ευαισθησίες, υπάρχει ομερτά, με έναν μόνο στόχο. Να μείνουν στην εξουσία κι ας είναι αναγκασμένοι, κάθε ημέρα που περνάει, να παρουσιάζουν το άσπρο μαύρο!

Εκεί που κατάφεραν, να πείσουν και τον πιό φανατικό οπαδό τους, πως στόχος τους δεν είναι η άσκηση πολιτικής για την σωτηρία της πατρίδας, αλλά η παραμονή στην εξουσία, δεν κάνουν τίποτα απολύτως, για να γίνει αυτή τους η προσπάθεια στοιχειωδώς αποτελεσματική. Να μείνουν λίγο ακόμη στην εξουσία, πιθανώς για να τακτοποιήσουν όσες "δουλειές", έχουν αφήσει στην μέση και πρέπει να... ολοκληρώσουν...

Κάθε κίνηση που κάνουν και θεωρούν πως "έπιασαν τον ταύρο απ' τα κέρατα", δεν τους βγαίνει. Φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η πρώτη τους ξευτίλα, αυτή με το νόμο Παππά, που... προσέφερε στην κυβέρνηση μια τεράστια και πρωτόγνωρη στην πολιτική ιστορία ήττα, για να ακολουθήσει το φιάσκο με τον Πολύδωρα! Ενός κακού μύρια έπονται...

Κι εκεί του τα ηχηρά μηνύματα, έρχονται το ένα μετά το άλλο, ούτε μια κίνηση αξιοπρέπειας δεν κάνουν... Μια κίνηση, που θα δείξει το ελάχιστο φιλότιμο, το οποίο θα αφορά στην απλή συνεννόηση... Πως δεν είναι εύκολη υπόθεση, η προσπάθεια υποτίμησης της νοημοσύνης των πολιτών, ειδικά στην κατάσταση που βρίσκονται σήμερα...

Έχουμε συνηθίσει, στην πρόσφατη πολιτική ιστορία, τις εκλογές να τις προκαλούν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, με χαρακτηριστικότερη αποτελεσματική προσπάθεια, αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, ου έριξε την κυβέρνηση Σαμαρά, την ώρα που κάτι καλό μπορούσε να προκύψει, σε σχέση με το χρέος και τα μνημόνια.

Τώρα τα πράγματα αλλάζουν... Η αντιπολίτευση, όπως έχει αποφασίσει να κινείται, ούτε την ελάχιστη συνεισφορά θα έχει, στην κατάρρευση αυτής της κυβέρνησης και όπως είναι λογικό της έλευσή της, στην εξουσία. Το κάνει μόνη της η κυβέρνηση, για να πέσει... Ίσως αυτή την δουλειά την ξέρει πολύ καλά... Καταρρέει μόνη της, υπό το βάρος των ανομημάτων της...

Πόσο μπορεί να κρατήσει αυτό το θέατρο του παραλόγου, που παίζεται με φόντο την εξαθλίωση της λαϊκής οικογένειας και την φτώχεια, ενώ την ίδια στιγμή ανερυθρίαστος, ο πρωθυπουργός της προδοσίας, βγαίνει και με απύθμενο θράσος, λέει πως μπορεί να κοιτάζει τους πολίτες στα μάτια, μιας και όσα είπε, τα έκανε πράξη. Και αυτός ο άνθρωπος, παραμένει ακόμη στην εξουσία, χωρίς να έχει προκαλέσει την λαϊκή οργή, που μόνο αυτή είναι ικανή, να τον στείλει στον αγύριστο.

Είναι και τυχερός... Οι πολίτες, μάλλον η πλειοψηφία τους, αντί του λαϊκού ξεσηκωμού, που είναι μονόδρομος, επέλεξαν να παίζουν το ρόλο του κομπάρσου στα δελτία ειδήσεων των καναλιών, για να περιφέρουν τον πόνο τους και την δυστυχία τους, λες και θα τους λυπηθεί κανένας...

Ακριβώς αυτή η επιλογή των πολιτών, είναι "το φιλί της ζωής", στην καταρρέουσα κυβέρνηση Τσίπρα! Όσο οι πολίτες, ο ελληνικός λαός, τηρεί αυτή την στάση, η κυβέρνηση Τσίπρα, θα παραμένει, για να παίζει την ζωή τους, στα διάφορα περίεργα σχέδια που έχουν σχεδιάσει, οι άνθρωποί της... Και οι κομπάρσοι, στα δελτία ειδήσεων, θα πολλαπλασιάζονται, χωρίς όμως οι ίδιοι να κάνουν κάτι για τον εαυτό τους...

Σ' ότι αφορά τα κόμματα της αντιπολίτευσης, όλα χωρίς καμία εξαίρεση, αυτά κι αν δεν αποτελούν τα πιό χρήσιμα δεκανίκια της κυβέρνησης Τσίπρα. Άπειρες οι ευκαιρίες που τους έχουν δοθεί και οι ηγεσίες τους παίζουν...

Απ' αυτούς δεν προκύπτει ελπίδα. Η ελπίδα είναι στον λαό... Που όμως επιμένει να μένει στον καναπέ...

Δυστυχώς...

 

gketsis-grafeio-77-a

Πέμπτη, 03 Νοεμβρίου 2016 09:27

Ο Παρατατικός στη ζωή μας...

|

|

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

 

 

 

 

 

Ducunt fata volentem, nolentem trahunt.
Οι μεταπτώσεις της μοίρας οδηγούν τον
θέλοντα και σέρνουν τον μη θέλοντα.

Lucius Annaeus Seneca.

 

 

 

Τι να ναι αυτό που διαχωρίζει τον άνθρωπο από ά-λογο ον; Να είναι η γλώσσα, να είναι ο λόγος ή μήπως να είναι και η έννοια του παρελθόντος μέσω της μνήμης; Δε ζούμε μόνο τον ενεστώτα , το τώρα αλλά για να ζήσουμε στον μέλλοντα, στο θα- σίγουρα χρειαζόμαστε και το παρελθόν το ήταν. Το πριν, την έννοια της βιωμένης ζωής που δημιουργεί τα χωροχρονικά και ιστορικά όρια του ανθρώπου και της ανθρώπινης ζωής. Ο Παρατατικός που σου δίνει το βάθος του παρελθόντος, του παρελθόντος της ζωής ου που μπορείς αν θέλεις ν΄ απαρνηθείς και συνεχίσεις χωρίς καμία αποσκευή και ξεκινάς κάθε φορά από την αρχή, διαπράττοντας τις ίδιες επαναλαμβανόμενες πράξεις και ίσως λάθη που επομένως δεν απέχει και πολύ από το ζώον το ά-λογο ον που λειτουργεί ενστικτωδώς.
Από την άλλη μπορείς να επιλέξεις αν ζείς και με τον Παρατατικό, το ήταν- αυτό το όριο που αυξάνει συνεχώς τη ζωή που περπάτησες και χάραξες αλλά και δε γίνεται πάλι συνεχώς να θυμάσαι. Τι να θυμάται κανείς; Τότε μπορεί ν΄ αναλάβει και κάποιος έξωθεν να του σβήσει αυτά που είναι "άχρηστα".
Ας σβήσουμε λίγο τ΄ αρχαία από τη γλώσσα μας, αυτή τη γλώσσα που ακριβώς προκάλεσε την  ύπαρξη των λέξεων ,γνώση, μνήμη , αλλά ακόμη και Ευρώπη, άνθρωπος, θέαση….. Ας τις ορίσουν εξ΄ αρχής κάποιοι ή ας τις εγκαταλείψουν. Ας σβήσουμε την ιστορία μας και λίγο από την προσωπική μας, εξ΄ άλλου δεν πολεμήσαμε εμείς, άλλη γενιά, τι μας αφορά το ΄40 το ΄21 που γίνονται παρελάσεις και δάφνινα στεφάνια. Αυτά ήταν δεν είναι….
Η λήθη ανήκει σε κάθε πράξη: ακριβώς όπως στη ζωή των οργανικών όντων δεν ανήκει μόνο το φως, αλλά και το σκοτάδι. Ένας άνθρωπος, που θα ήθελε να αισθάνεται εντελώς και μόνο ιστορικά, θα έμοιαζε με εκείνον που θα αναγκαζόταν να απέχει από τον ύπνο ή με το ζώο, που θα έπρεπε να ζει μόνο με μηρυκασμό και διαρκώς επαναλαμβανόμενο μηρυκασμό. Άρα: είναι δυνατόν να ζει κανείς σχεδόν χωρίς αναμνήσεις, και μάλιστα να ζει ευτυχισμένος, όπως δείχνει το ζώο·  είναι όμως εντελώς και απόλυτα αδύνατο, να ζει χωρίς να ξεχνά. Υπάρχει ένας βαθμός αϋπνίας, μηρυκασμού, ιστορικής αίσθησης, που προκαλεί βλάβη στο ζωντανό ον και τελικά το καταστρέφει είτε αυτό είναι ένας άνθρωπος είτε ένας λαός είτε ένας πολιτισμό συνεχίζει να λέει ένας φιλόσοφος σοφά.
Πού να υπάρχει τελικά αυτή η ισορροπία του ήταν με το είναι; Πού είναι  η ευτυχία του είναι και ο καθορισμός του ήταν, ώστε να μην ζούμε ανιστορικά κινούμενοι από την επανάληψη στην επιφάνεια; Ένα ζήτημα που σίγουρα ο ελληνικός λαός δεν το έχει ακόμη λύσει και ίσως πρέπει να περάσει αρκετά ποτάμια του Ηράκλειτου για να νοιώσει τη δίνη της ιστορίας και το βάρος της που τρομακτικά κουβαλά και ελαφρά την κρίνει…

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

Πέμπτη, 03 Νοεμβρίου 2016 09:22

Η μεγάλη καμπή του καθεστώτος ΣΥΡΙΖΑ

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΡΑΜΠΕΛΙΑ*

 

Η ήττα την οποία υπέστη η κυβέρνηση με την απόφαση του ΣτΕ για τις τηλεοπτικές άδειες είναι μία ήττα καθολική και πολλαπλών διαστάσεων.  Κατά αρχάς, το προφανές, σε πρώτη ανάγνωση, ότι η κυβέρνηση και η στενή ομάδα του Μαξίμου -Τσίπρας, Παππάς, Γεροβασίλη κ.λπ.- όχι μόνο απέτυχαν να διευθετήσουν κατά το δοκούν το τηλεοπτικό τοπίο, αλλά βρίσκονται πλέον μπροστά σε μια  πραγματικότητα απολύτως αρνητική για την κυβέρνηση.
Ας δούμε τις βασικές της παραμέτρους.
Αρχικώς, αντί για τέσσερα ευκολότερα ελεγχόμενα κανάλια θα βρεθεί μπροστά σε δέκα εχθρικά κανάλια. Εκείνα που οδηγούνταν σε κλείσιμο έχουν προφανώς στραφεί ενάντιά της· αλλά και οι τέσσερεις εκλεκτοί «υπερθεματιστές», ιδιαίτερα οι δύο νέοι αδειοδοτηθέντες –ο Μαρινάκης και ο Σαββίδης– μετά το φιάσκο που τους οδήγησε σε οικονομική αιμορραγία και εξευτελισμό,  θα στραφούν και αυτοί αναπόφευκτα άμεσα ή σε βάθος χρόνου ενάντια στους κυβερνητικούς χειρισμούς. Διότι είναι διαφορετικό πράγμα να συμμετέχεις σ’ ένα κλειστό και στενό κλαμπ «αδειούχων» και διαφορετικό σε μια αγορά δέκα τουλάχιστον καναλιών που ήδη μαστίζεται από διαφημιστική συρρίκνωση και κρίση. Παράλληλα στο ίδιο πεδίο, εκείνο των τηλεοπτικών σταθμών η κυβέρνηση οδηγήθηκε σε σύγκρουση –στην οποία και ηττήθηκε– με τους δημοσιογράφους και τους τεχνικούς των καναλιών τους οποίους καταδίκαζε σε ανεργία, όταν συχνά επρόκειτο μάλιστα για οπαδούς του ΣΥΡΙΖΑ.
Προφανώς, μετά από αυτή την παταγώδη αποτυχία το τηλεοπτικό τοπίο, συνολικά, θα γίνει περισσότερο εχθρικό και αφιλόξενο για την κυβέρνηση. Για να μην αναφερθούμε στον μεγάλο απόντα της τελικής αδειοδότησης,  τον Καλογρίτσα, που αποτελούσε την κεντρική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ –συνδεδεμένη μάλιστα και με την παράλληλη έκδοση εφημερίδας. Ο οποίος όχι μόνο «κάηκε» ολοκληρωτικά, αλλά θα οδηγηθεί σε πλείστες όσες περιπέτειες – φορολογικές, δανειακές, περιπλοκές με τις τράπεζες κ.ο.κ. και επομένως, από στρατηγικός σύμμαχος με την πρώτη ευκαιρία κινδυνεύει να στραφεί κι αυτός ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ.
Όμως σημαντικότερη είναι η ήττα της κυβέρνησης απέναντι στους δικαστικούς, ήττα που απειλεί να προσλάβει σαρωτικές διαστάσεις. Διότι ενώ μέχρι πρόσφατα η κυβέρνηση φαινόταν να προχωρά, κουτσά-στραβά, στον έλεγχο του δικαστικού σώματος, χρησιμοποιώντας το μαστίγιο και το καρότο ταυτόχρονα, δηλαδή τις διώξεις εναντίον των μη αρεστών δικαστών  και τις οικονομικές παροχές προς όφελός τους. Αυτές οι κινήσεις ενορχηστρωμένες από δύο μάλιστα αρμόδιους υπουργούς, τον Παρασκευόπουλο  και τον Παπαγγελόπουλο,  της είχαν επιτρέψει να ελέγξει με δικούς της ανθρώπους την ηγεσία του Αρείου Πάγου και του Συμβουλίου της Επικρατείας, ενώ εκπαραθύρωσαν και τον Ντογιάκο.  
Και όμως, τελικώς, τα κατάφεραν  να οδηγηθούν σε μια μετωπική και ατελέσφορη σύγκρουση με το δικαστικό σώμα. Διότι στην προσπάθεια τους να επιβάλλουν με αντισυνταγματικό τρόπο τον περιορισμό του αριθμού των καναλιών με τον νόμο Παππά, οδηγήθηκαν αναπόφευκτα σε σύγκρουση με την Τρίτη εξουσία το δικαστικό σώμα συλλήβδην. Σύγκρουση η οποία ξέφυγε από κάθε έλεγχο μια και εκφράστηκε ανοιχτά με απροκάλυπτους εκβιασμούς και διαπόμπευση της προσωπικής ζωής ανωτάτων δικαστών. Και το επιστέγασμα, οι δηλώσεις  Γεροβασίλη το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, του Παππά και άλλων κυβερνητικών στελεχών, που χαρακτηρίζουν ανοικτά τους δικαστές, όργανα της διαπλοκής και των δανειστών! Αυτά μάλιστα, από την πλέον διαπλεκόμενη κυβέρνηση –από τη γάτα των Ιμαλάϊων μέχρι τα βοσκοτόπια του Καλογρίτσα, και την πλέον υποτακτική στις επιταγές της τρόικα. Έτσι, μία σύγκρουση που αφορούσε την «τέταρτη εξουσία», δηλαδή τον Τύπο, οδήγησε σε αποξένωση και αντιπαλότητα τόσο με την «τέταρτη» όσο και με την τρίτη εξουσία!
Στην κυβέρνηση πια απομένει ο έλεγχος της νομοθετικής εξουσίας, της Βουλής, και της εκτελεστικής, δηλαδή του κράτους. Πρόκειται για μία πρωτοφανή στην μεταπολιτευτική περίοδο διαίρεση ανάμεσα στους πυλώνες της πολιτείας  η οποία θυμίζει την ανάλογη σύγκρουση της κυβέρνησης Παπανδρέου με τον Τύπο και τον Άρειο Πάγο επ’ ευκαιρία του σκανδάλου Κοσκωτά, αλλά ποτέ δεν είχε προσλάβει τόσο ανοικτή και απροκάλυπτη διάσταση μεταξύ πολιτείας και δικαστών.
Μια κυβέρνηση που στηρίζεται σε μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, 153 εδρών, η οποία έχει απολέσει αναμφίβολα τη λαϊκή συναίνεση για τις πολιτικές της, και αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα και αυξανόμενες εσωτερικές αντιθέσεις, βρέθηκε στο σημείο καμπής της διαδρομής της.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μέχρι σήμερα, από τον Ιανουάριο του 2015 μέχρι τις 26 Οκτωβρίου 2016, η πορεία της κυβέρνησης μπορούσε να αναπαρασταθεί από δύο αποκλίνουσες καμπύλες. Η μία ήταν εκείνη της σχέσης με την πραγματική οικονομία,  το διεθνές περιβάλλον και τους δανειστές που ήταν καθοδική –από το κακό στο χειρότερο– και σημαδεύεται από τα capital control’s, το νέο μνημόνιο, το υπερταμείο, την κατακρεούργηση την συντάξεων κ.λπ. Ταυτόχρονα όμως κατά παράδοξο τρόπο η καμπύλη της πολιτικής ζωής, είχε αντίστροφη πορεία: Πτώση της κυβέρνησης Σαμαρά μέσω της προεδρικής εκλογής, εκλογή του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ τον Ιανουάριο του 2015, καθολική επικράτηση στο δημοψήφισμα παρά τον ψευδεπίγραφο και  αυτοκτονικό του χαρακτήρα, επικράτηση στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015. Και όλα αυτά, συνοδευόμενα με άλλες παράπλευρες νίκες, όπως η εκλογή ενός απόλυτα ελεγχόμενου πρόεδρου Δημοκρατίας, ο σταδιακός έλεγχος της κορυφής των δικαστικών οργάνων, η σταδιακή υποταγή ενός μεγάλου μέρους του Τύπου,  κ.λπ.  Έτσι, η κυβέρνηση φαινόταν να πηγαίνει κατά κρημνών στην πραγματική διαχείριση της οικονομίας, των εξωτερικών σχέσεων, του μεταναστευτικού κλπ, και ταυτόχρονα να επικρατεί στο εσωτερικό πολιτικό πεδίο! Ο Τσίπρας ήταν ο μεγάλος νικητής των εσωτερικών πολιτικών αναμετρήσεων παρά τις καταστροφές που επισώρευε στην κοινωνία.
Στις 26 Οκτωβρίου του 2016, αυτή η διχοτόμηση έπαψε να υπάρχει. Η εσωτερική πολιτική καμπύλη ήρθε να συναντήσει αιφνίδια, την καμπύλη της οικονομίας, των εξωτερικών σχέσεων, του διαρκώς καταβαραθρούμενου κύρους της χώρας.
Η απόφαση του ΣΤΕ σηματοδοτεί  την αρχή του τέλους της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-AΝΕΛ, ακόμα και της ίδιας της μακροημέρευσης των πολιτικών κομμάτων που την συγκροτούν. Δηλαδή, επί τέλους, η πραγματική κοινωνία αρχίζει να επιβάλει την παρουσία της απέναντι στην πολιτική εξουσία και να διαμορφώνει την πορεία της. Η αστική τάξη των ιδιοκτητών του Τύπου, οι υψηλόβαθμοι δικαστικοί, οι δημοσιογράφοι και οι τεχνικοί των καναλιών, έρχονται να συναντήσουν τους συνταξιούχους, τους δανειολήπτες,  τους υγειονομικούς  στην απόρριψη της κυβέρνησης.
Αίφνης, ο βασιλιάς αποκαλύπτεται στα μάτια όλων γυμνός, όπως πράγματι ήταν. Στο εξής, η σύμπτωση αυτών των δύο πτωτικών «γραφημάτων», της κοινωνικής και οικονομικής  πραγματικότητας και της πολιτικής, θα δημιουργήσει συνθήκες χιονοστιβάδας.  Μετρημένοι  είναι πλέον οι  μήνες της κυβέρνησης  προτού κατακρημνιστεί.

*Ο Γιώργος Καραμπελιάς είναι συγγραφέας και επικεφαλής του Κινήματος Άρδην. Περισσότερα για την πολιτική συγκυρία, στο πρόσφατο βιβλίο του "Πέραν της Αριστεράς και της Δεξιάς, η Υπέρβαση", που κυκλοφορεί από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις.

 

karampelias-88-a

Το ότι καθυστερεί να καταρρεύσει αυτή η κυβέρνηση, δεν είναι τίποτ' άλλο απ' την επιβεβαίωση της αδυναμίας να παρέμβουν στην κοινωνία, όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις...

 

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Άντε να βρεις άκρη, στο χάος που δημιουργεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τα... καμώματά του και όσο κανένας δεν βρίσκει άκρη, τόσο περισσότερα δεινά σωρεύονται στην χώρα και προϊόντος του χρόνου, αυτά, θα είναι πολύ δύσκολο, να αρθούν και να προκύψει η όποια ελπίδα, για την πατρίδα μας...

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος λοιπόν, είναι ο ηγέτης της μεγαλύτερης "ομάδας" εξ όσων συνιστούν το κυβερνητικό κόμμα... Της γνωστής ομάδα "53+", η οποία "τα πήρε όλα" στο τελευταίο συνέδριο και έχει το μεγαλύτερο ποσοστό στο Πολιτικό Γραφείο και μπορεί να είναι το αντίβαρο, σε όσες επιλογές κάνει ο Τσίπρας... Πρώτο δείγμα αυτό της πρότασης για την εκλογή της Όλγας Γεροβασίλη στο κορυφαίο όργανο, την οποία η τάση Τσακαλώτου, δεν εξέλεξε... Γνωστά, να μην τα επαναλαμβάνουμε, μιας και το πολιτικό του πράγματος, είναι αλλού....

Ο πολύς Τσακαλώτος λοιπόν, έχει υπογράψει το τρίτο μνημόνιο, το οποίο σε επίπεδο ιδιωτικοποιήσεων, δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Και ως υπουργός Οικονομικών, είναι ο άμεσα υπεύθυνος για την εφαρμογή του, σε όλα τα επίπεδα. Και λογικά μένει στην κυβέρνηση, γιατί είναι εντάξει, με τα καθήκοντα που έχει αναλάβει... Ο ίδιος όμως, ως επικεφαλής εσωκομματικής τάσης, εκδίδει ανακοίνωση, με την οποία επιχειρεί να προστατεύσει τον υπουργό Ενέργειας Πάνο Σκουρλέτη, τον οποίο ο Τσίπρας προορίζει για τα... αζήτητα! Και γιατί τον καλύπτει; Γιατί μπορεί (σ.σ. ο Σκουρλέτης) να εγγυηθεί την ιδιωτικοποίηση της ενέργειας! Αντιλαμβάνεστε, πως ο Τσακαλώτος, εννοεί εγγύηση για την μη ιδιωτικοποίηση της ενέργειας, τις... τζάμπα μαγκίτσες που κάνει το άλλοτε "alterego" του πρωθυπουργού Τσίπρα.

Ένα χαρακτηριστικό δείγμα της ασκούμενης πολιτικής, είναι αυτό... Ίσως το πιό χαρακτηριστικό δείγμα, αλλά η κυβερνητική πολιτική βρίθει τέτοιων αντιφάσεων, τις οποίες όμως, χωρίς ίχνος ντροπής τα στελέχη του κυβερνητικού κόμματος παρουσιάζουν ως σοβαρή πολιτική και κανένας δεν τα... παίρνει με τις λεμονόκουπες...

Έτσι κυβερνάται η πατρίδα μας... Με Τσακαλώτους και Σκουρλέτηδες, που απ' το πουθενά, έχουν γίνει οι καθοριστικοί παράγοντες της πολιτικής ζωής του τόπου μας και όλη η πορεία τους, είναι μια ευθεία πρόκληση στη νοημοσύνη των πολιτών...

Κι εδώ είναι χρήσιμη, η άποψη που με κάθε ευκαιρία και ιδιαίτερη πειστικότητα, παρουσιάζει και υπερασπίζεται ο γενικός γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας: "Εφαρμόζει με ταχείς ρυθμούς τη συμφωνία που υπέγραψε με την ΕΕ, την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τον ESM και με το "καλημέρα σας" στέλνει στη λαϊκή οικογένεια το βαρύ και ασήκωτο λογαριασμό του τρίτου μνημονίου".

Εκεί ακριβώς είναι το κόλπο... Να παίζουν... θέατρο οι Τσακαλώτοι και ο κοσμάκης να πληρώνει τα δυσβάστακτα γραμμάτια, που έχει υπογράψει ο Τσίπρας, για να είναι αρεστός, σ' αυτούς που τον επέβαλαν και τον διατηρούν ως πρωθυπουργό της χώρας μας. Για την συνέχεια, δεν γνωρίζουμε...

-Όμως αξίζει, αυτή την κοροϊδία, αλλά και την ανοχή της, ο υπερήφανος ελληνικός λαός;

Σε κάθε ανάλυση, αυτό το ερώτημα πρέπει να προβάλει, μιας και με την απάντησή του, ο κάθε πολίτης μπορεί να φτάσει στο ζητούμενο, που είναι το τι κάνουμε σήμερα ή καλύτερα του τι πρέπει να κάνει ο ελληνικός λαός...

Αν τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν τον είχαν περιβάλλει με τόση προστασία, οι εταίροι - δανειστές, θα ήταν γεγονός η κατάρρευση της κυβέρνησης, εδώ και πολύ καιρό... Αντιστέκονται όμως οι εταίροι, γατί δεν γνωρίζουν, αν την επόμενη ημέρα βρουν τόσο υποτελή έλληνα πρωθυπουργό. Που θα έχει και τον ταμπέλα του αριστερού, για να προκαλεί τους πάντες...

Μίλησε με ιδιαίτερη έμφαση, ο πρωθυπουργός της υποτέλειας, για την Αριστερά! Εκεί που βρίσκονται οι συνεπείς αγωνιστές της Αριστεράς, θα τρίζουν τα κόκκαλά τους... Μιας και είναι ο μόνος έλληνας πλέον, που δεν μπορεί να μιλάει για Αριστερά... "Εκτός από την Αριστερά της απόδρασης και του εθνικού απομονωτισμού, υπάρχει και η Αριστερά που δεν φοβάται, δεν διστάζει να αναλάβει ευθύνες", είπε στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Τσίπρας, για να αποδείξει πως εκτός του είναι αμετανόητος, επιμένει να προκαλεί!

Δεν έχει κανένα δικαίωμα να μιλάει για Αριστερά, ο πρωθυπουργός της προδοσίας και της υποτέλειας, έχουν δηλώσει κατά καιρούς διακεκριμένοι αγωνιστές της Αριστεράς, γιατί οι ίδιοι γνωρίζουν πόσο επικίνδυνο είναι, να χρησιμοποιεί ένας πολιτικός της ποιότητας του Τσίπρα, την Αριστερά ως άλλοθι. Αν η Αριστερά, στην πλειοψηφία της, δεν είχε υποθηκεύσει το μέλλον της στον Τσίπρα και μόνο που ένας τέτοιος πολιτικός θα την χρησιμοποιούσε ως άλλοθι, θα ήταν αιτία πολέμου και μαζικών κινητοποιήσεων. Στην εποχή μας όμως, με τον Τσίπρα όλα μπορούν να συμβαίνουν και να περνούν απαρατήρητα!

Και όσο περνούν απαρατήρητα, η προδοσία θα κεφαλαιοποιείται και με φόντο αυτή, η καταστροφή της πατρίδας μας, η διάλυση των πάντων, θα αποτελεί μια τυπική διαδικασία... Χωρίς καμία ελπίδα βεβαίως...

Μοιραία η αναζήτηση, θα πρέπει να κινηθεί στο υπάρχον πολιτικό σύστημα και στις δυνάμεις που το συγκροτούν... Που όμως, αυτές είναι σε χειρότερη κατάσταση... Και είναι σε χειρότερη κατάσταση, γιατί με φόντο την πλήρη διάλυση και δεδομένη την οργή και την αγανάκτηση των πολιτών, δεν έχουν την δυνατότητα να την μορφοποιήσουν και με βάση αυτή να κάνουν την υπέρβαση, η οποία θα δείχνει πως μια κυβέρνηση σαλτιμπάγκων, αποδείχτηκε πολύ σύντομα, σε χρόνο ρεκόρ πόσο επικίνδυνη και κατέρρευσε σε χρόνο ρεκόρ!

Το ότι καθυστερεί να καταρρεύσει αυτή η κυβέρνηση, δεν είναι τίποτ' άλλο απ' την επιβεβαίωση της αδυναμίας να παρέμβουν στην κοινωνία, όλες οι άλλες πολιτικές δυνάμεις και καθιστούν τον ΣΥΡΙΖΑ, μοναδικό παίχτη, άρα ικανό και για τα πολύ χειρότερα...

 

gketsis-grafeio-77-a

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12490421
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
874
874
101774

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 133 επισκέπτες και κανένα μέλος