A+ R A-
17 Ιανουαρίου 2019
ΝΕΟΙ ΤΙΤΛΟΙ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Η ερχόμενη Κυριακή, κατά τις ίσες πιθανότητες, μπορεί ν' αποδειχτεί μια μέρα σταθμός για την πολιτική ιστορία της πατρίδας μας, αλλά και το μέλλον της χώρας ή ακριβώς το αντίθετο, μια μέρα δηλαδή που θα στερήσει απ' την πατρίδα μας, την ενεργό παρουσία στις κρίσιμες εξελίξεις που ακολουθούν, της Δημοκρατικής Παράταξης, κατά τους μεν, της κεντροαριστεράς, κατά τους άλλους...
Μ' αυτό το αδιαμφισβήτητο δεδομένο, προκύπτει καταλυτικό το καθήκον των δημοκρατικών πολιτών της χώρας, να πάρουν μέρος στην διαδικασία της εκλογής του προέδρου της παράταξης, η οποία -επιμένουμε να θυμίζουμε- πως θα κληθεί να παίξει καθοριστικό ρόλο, απ' την ημέρα της εκλογής της και μετά.
Για την εκτίμηση πολλών πολιτών, που έχουν την αγωνία της ύπαρξης της δημοκρατικής παράταξης, όλα αυτά δεν θα κριθούν απ' το ποιός θα είναι ο επόμενος αρχηγός, αλλά απ' τον αριθμό των πολιτών, που θα πάρουν μέρος στην διαδικασία, όπως άλλωστε όλοι οι υποψήφιοι αρχηγοί, τονίζουν με κάθε ευκαιρία και σε κάθε επικοινωνία που έχουν με τους πολίτες...
Θα είναι αδιαμφισβήτητα κερδισμένο το στοίχημα της παράταξης, η οποία περιήλθε στην ανυποληψία των περασμένων ετών για τους γνωστούς λόγους, αν ο αριθμός των πολιτών που θα νοιώσουν την ανάγκη να συνεισφέρουν στην προσπάθεια που ολοκληρώνεται, ξεπεράσεις τις 300.000. Στόχος που για τους γνωρίζοντες, είναι εφικτός και λογικός, μιας και οι πολιτικές εξελίξεις, με αυτό το δεδομένο, μπορούν να προχωρήσουν προς όφελος των πολιτών.
Οι λόγοι που η δημοκρατική παράταξη περιήλθε στην ανυποληψία, είναι γνωστοί και έχουν αναλυθεί επαρκώς, όσο επαρκώς πρέπει ν' αναλυθούν και οι λόγοι, που δυό χρόνια μετά ζητείται η ισχυρή παρουσία της κεντροαριστεράς και του σοβαρού πολιτικού λόγου, στις εξελίξεις που ακολουθούν...
Η ισοπέδωση των πάντων, κάθε πολιτικής έννοιας και αξίας, κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της χώρας, είναι ένας εκ των λόγων που επιβάλλουν την αναζήτηση της ισχυρής κεντροαριστεράς, η οποία πρέπει να βάλει τέλος, στην τραγωδία που υφίσταται η πατρίδα μας, για ν' αναζητήσουμε στην συνέχεια την ανατροπή της.
-Είναι ο μόνος δρόμος αυτός ή θα μπορούσαν να είχαν επιλεχτεί άλλοι τρόποι ουσιαστικής παρέμβασης στο διεφθαρμένο πολιτικό σκηνικό της πατρίδας μας;
Το ερώτημα θέτουν κυρίως, όσοι είναι έντονα πληγωμένοι απ' την ιστορική κατάληξη του ΠΑΣΟΚ, η οποία και έστρωσε τον δρόμο προς τον Τσίπρα, για να βιώνουμε όσα σήμερα βιώνουμε, τόσο έντονα... Και είναι λογικό, μέχρι ν' αναλυθούν διαθέσεις και συμπεριφορές, οι οποίες είναι απέναντι σε κάθε άλλη απόπειρα ανατροπής της κατάστασης, που επικρατεί σήμερα στην χώρα μας...
Θα ήταν αποτελεσματικότερη η επιλογή, να επιχειρηθεί η ανατροπή που όλοι ζητούν, μέσα από διαδικασίες κινήματος, με την ενεργό και δυναμική παρουσία του λαού... Αυτή όμως η πρόθεση, δεν διαφαίνεται ούτε στα πιό καλά όνειρα των αισιόδοξων... Μην λησμονούμε, πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, μαζί μ' όλα τα δεινά που έφερε στον τόπο, έφερε και το χειρότερο... Αυτό που δεν περίμενε κανένας να δει, συλλογιζόμενος με δεδομένη την ιδιοσυγκρασία του έλληνα, που ήταν πάντα μπροστάρης, στις όποιες κινητοποιήσεις επέβαλε η πολιτική συγκυρία... Την αποστασιοποίηση και την ιδιώτευση, που είναι σήμερα τα χαρακτηριστικά της ελληνικής κοινωνίας... Βλέπεις, με κάθε ευκαιρία την άρνηση του πολίτη, να κινητοποιηθεί. Και αυτό είναι το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί στην πατρίδα μας...
Δεδομένης της αρνητικής διάθεσης του πολίτη, σ΄ ότι αφορά την μαζική κινητοποίησή του, απ' την οποία θα έβγαινε και η φυσική ηγεσία, θα πρέπει να στρέψουμε το βλέμμα, σε μια πιό light διαδικασία, η οποία μπορεί να φαίνεται εύκολη και ελκυστική, σ' αυτόν που αρνείται να βγει στο πεζοδρόμιο...
Λογικά λοιπόν, αυτή η διαδικασία εκλογής του αρχηγού της δημοκρατικής παράταξης, είναι πιό ελκυστική και μπορεί να σηκώσει τον πολίτη απ' τον καναπέ. Να κάνει το απλούστατο. Να συμμετάσχει σε μια διαδικασία, η οποία θα δώσει την δύναμη σ' αυτόν που θα εκλεγεί, να κάνει όσα ο πολίτης δεν έκανε, όσο κι αν πληγώθηκε και οργίστηκε, τα χρόνια της διακυβέρνησης της χώρας απ' τους Τσίπρα και Καμένο... Για να μπορεί με το δεδομένο της μεγάλης συμμετοχής, άρα και της διατύπωσης της αγωνίας, να επισπεύσει τις εξελίξεις, τις εκλογές ακόμη, ώστε να έρθει το καλύτερο...
Το αντίθετο άλλωστε είναι το ζητούμενο του Τσίπρα και των συνεργατών του. Να προκύψει η ελάχιστη συμμετοχή, ώστε να ελπίζει στην πολιτική του επιβίωση... Φαίνεται καθαρά και απ' τον τρόπο με τον οποίο το Μέγαρο Μαξίμου, προσεγγίζει αυτή την καθοριστική διαδικασία και το πως επιχειρεί να την υποβαθμίσει...

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Για τους παρατηρητές των αθηναϊκών σαλονιών είναι ηλίου φαεινότερον ότι η, άνετα προηγούμενη στις δημοσκοπήσεις, ΝΔ έχει πρόβλημα… γραμμής. Η εσωτερική αμφισβήτηση απλώς  δεν «βγαίνει» -εμφανώς- προς τα έξω γιατί ο μόνος που δείχνει ενδιαφέρον να ηγηθεί μιας (πιο) λαϊκής δεξιάς είναι ο Α.Σαμαράς. Και με αναπαλαίωση συνήθως δεν κάνεις νέο ξεκίνημα…
Στην κεντροαριστερά όλα τα προγνωστικά έδειχναν ότι θα  ξεπερνούσαν άνετα τις 200.000 οι ψηφοφόροι της προσεχούς Κυριακής στις εσωκομματικές διαδικασίες (σ.σ. αριθμός που συμμετείχε στην αντίστοιχη διαδικασία της ΝΔ) αλλά, εσχάτως, οι ελπίδες για μια από τα κάτω ανατροπή του πολιτικού σκηνικού έχουν ψαλλιδιστεί.
 Αυτά είναι εμφανή στην «κοινή γνώμη» αλλά, από την αναιμική αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα, ή το πολιτικό αδιέξοδο στην Ελλάδα, φυσικά δεν κερδίζει (ανακάμπτει) ο ΣΥΡΙΖΑ. Ήδη οι μισοί ψηφοφόροι του Τσίπρα (50%) του Σεπτεμβρίου του 2015 δηλώνουν κοψοχέρηδες. Είναι προφανές ότι με την πρωτοφανή, ακόμη και για την πιο αντιδραστική κυβέρνηση, υπεροφορολόγηση, φτωχοποίηση και «απασχόληση» με 370 ευρώ το μήνα, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο δεν προσφέρει προοπτική αλλά, και εξ αντικειμένου, οδηγεί σε πλήρη περιθωριοποίηση (πολιτική και οικονομική) τους πολίτες.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση την στιγμή που:

 

-Τα δηλωθέντα εισοδήματα του 2016 (φετινές φορολογικές δηλώσεις) ανήλθαν σε 72,5 δισ. ευρώ από 75,01 δισ. ευρώ το 2015. Δηλαδή συρρικνώθηκαν κατά 2,5 δισ. ευρώ.
- Το συνολικό ποσό εισοδήματος που δήλωσαν το 2016 οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι ανήλθε σε 57,86 δισ. ευρώ, έναντι 58,75 δισ. ευρώ το 2015, δηλαδή μειώθηκε κατά 890 εκατ. ευρώ. Ποσό το οποίο αντανακλά μια πραγματική μείωση του εισοδήματος, καθώς προέρχεται από την κατ’ εξοχήν κατηγορία που δεν φοροδιαφεύγει.
-Οι ελεύθεροι επαγγελματίες μειώθηκαν κατά 57.764 ελεύθεροι επαγγελματίες είτε γιατί έκλεισαν τα βιβλία τους και έχουν βρει «εναλλακτικούς» τρόπους πληρωμής (φοροδιαφυγή;), είτε μετανάστευσαν στο εξωτερικό.
-Το 2016 το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών μειώθηκε κατά 2,3% σε σύγκριση με το 2015, από 116,7 δισ. ευρώ σε 114,0 δισ. ευρώ.
-Η μεσαία τάξη έχει εξαντληθεί από την υπερφορολόγηση. Και το όποιο νέο εισόδημα προέκυψε δεν αφορά τους μικρούς αλλά, τους μεγαλύτερους στην εισοδηματική κλίμακα. Δείτε, σε μικροκλίμακα, ποιοι πήραν το χρήμα στον κάμπο της Άρτας φέτος από τα ακτινίδια…
- Όταν 4,5 εκ πολίτες, λίγο λιγότεροι από αυτούς που θα πάνε να ψηφίσουν στις προσεχείς εκλογές, χρωστάνε στην εφορία, όταν 1 εκ. έχουν ήδη υποστεί κατασχέσεις, τι αποτέλεσμα μπορεί να φέρει αυτή η κάλπη;

 

Ο κόσμος γι’ αυτά συζητά αλλά το κομματικό σύστημα εξαντλείται για τις παρελάσεις, για τον (αυτο)προσδιορισμό του φύλου και τι έλεγε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορεί ο μέσος  μισθός του ιδιωτικού τομέα (αφορά τις φετινές προσλήψεις) να έχει πέσει τα 376 ευρώ μεικτά και η όποια δημόσια συζήτησε αποπειράται να έχει σαν επίκεντρο την παρά φύσιν συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝΕΛ. Άλλα είναι τα προβλήματα, άλλης τάξης ατζέντα ανοίγουν οι αρμόδιοι…
 Οι ηγεσίες των υφισταμένων κομμάτων, χορτασμένοι οι ίδιες από αξιώματα και υπερπλήρεις από εισοδήματα, δεν αντιλαμβάνεται τις διεργασίες σε κάθε ελληνική οικογένεια. Δεν νιώθουν το  σπίτι που έχει παιδί στην εφηβεία, που στηρίζει δύο άνεργους, που έχει απλήρωτο ηλεκτρικό και δάνειο σε καθυστέρηση…
 Οι πολιτικοί λες και ενδιαφέρονται αποκλειστικά (ή όντως ενδιαφέροντα αποκλειστικά) για την αναπαραγωγή τους. Την ανανέωση της θητείας τους ή την κλωνοποίηση τους. Αυτά ξέρουν γι’αυτά μιλάνε οι πολιτικοί. Για τα λοιπά, τα καθημερινά, θέλει κόπο, τρόπο και εσωτερική αγωνία. Φαίνεται πώς δεν διατίθενται…
Έτσι ο πολίτης δεν ακούει κάτι που να αφορά το «θέμα» του (για την ανεργία, την φορολογία, το αίσθημα ασφάλειας). Δεν βλέπει την «ηγεσία» να αφουγκράζεται τις εξελίξεις. Δεν βλέπει μια αισιόδοξη πτυχή ενός εναλλακτικού κυβερνητικού αφηγήματος.
 Και το τραγικό (για τον τόπο) είναι ότι η «πολιτική τάξη» δεν αντιλαμβάνεται την «μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» που λέει και ο Καβάφης.

Τετάρτη, 08 Νοεμβρίου 2017 21:50

Από τη γη στη σελήνη...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Πολλές φορές οι υψηλές και οι χαμηλές πτήσεις δημιουργούν υψηλά ταξίδια του μυαλού και της σκέψης μας. Δεν είναι μόνο τα ταξίδια της μικρής μας καθημερινότητας αλλά ακόμη περισσότερο ταξίδια τα οποία προσδιορίζουν την ποιότητα της ζωής μας και την σκέψης μας. Δεν είναι μόνο το ταξίδι, ο προορισμός όπως έλεγε και ο Αλεξανδρινός ποιητής. Είναι ακόμη περισσότερο η διαδρομή μας που την ακολουθούμε καμιά φορά τυφλά και ασυνείδητα μέσα από υπόγειους δρόμους και  στροφές , μέσα από διάφορες προσωπικές εμπειρίες οι οποίες εντάσσονται συχνά στην περιοχή του ονειρικού και της  ουτοπίας.
Διαδρομή από τη γη στη σελήνη, ένα ταξίδι που φτιάχνει γέφυρες και  δρομάκια μέσα από τους ανθρώπινους ιστούς και δικτυώσεις μέσα από σκοτεινά και φωτεινά μονοπάτια  μέσα από σκάλες και διαδρόμους μυστικούς και φανερούς. Άνθρωποι που θα συναντηθούν κάποια στιγμή στην μικρή κι ασήμαντη ζωή τους και μ’  ένα βλέμμα λίγο πιο έντονο άλλες φορές λίγο πιο ελεύθερο θ΄αναρωτηθούν για την μέχρι τώρα συνύπαρξή τους και ξαφνική τους συμπαντική σύγκρουση.
Γνωριμίες ανοίγουν δρόμους έρωτα, φιλίας , συμπάθειας, συνεργασίας,δημιουργούν δεσμούς και μοναδικές εξαίσιες στιγμές που άλλες θα καταχωρηθούν μυστικά σε μικρές ευαίσθητες γωνιές της ψυχή. Άλλες θα κοσμήσουν ακριβές κορνίζες βαρυσήμαντων φωτογραφιών που θα θρονιαστούν πάνω σε βαριά ή φτωχικά έπιπλα, άλλες θα φροντίσουν να επιβεβαιώσουν την ελαφρύητα της ύπαρξής μας και της ανθρώπινης περίπλοκης διάστασής μας. Όλος ο κόσμος, μια στιγμή, ένα άγγιγμα, ένα όνειρο στο κύμα με παπαδιαμαντική γραφή.
Η ευτυχία στο βλέμμα της επομένης και στην ανάμνηση που έρχεται και γεννιέται με κάθε αυγή, ή με κάθε αποχώρηση της ηλιαχτίδας και του φωτός, ή με την επικράτησης της σελήνης.  Η άκρη  του κόσμου,  ο φάρος που φέγγει , το δάσος που αρχίζει και τελειώνει , η κρήνη που εμφανίζεται λυτρωτική σε κάθε της μικρή και μεγάλη διάσταση, ο δρόμος που τελειώνει κι ένας νέος αρχίζει. Και διανύουμε αποστάσεις , χιλιόμετρα, ταξίδια πτήσεις για να καταλήξουμε τελικά πού;  Μα φυσικά στην πρώτη μας διαδρομή. Ου τις θα πεί ο Οδυσσέας, τις θα ψιθυρίσει ο σύγχρονος άνθρωπος, μια κάποια απάντηση είναι κι αυτή στης δικής μας πυξίδας το κανάλι.
Και περπατάμε ...και ταξιδεύουμε και γινόμαστε πιο πλούσιοι σε εμπειρίες και πάθη, αγαπάμε πιο περίτεχνα και δύσκολα, αναγνωρίζουμε όλο και πιο καλά το δύσκολο αυτό πράγμα που αποτέλεσε το αίνιγμα της Σφίγγας. Ο άνθρωπος, το τέρας κι ο θεός, η γνώση και η άγνοια, το φως και το σκοτάδι συνάμα. «Σκιάς όναρ άνθρωπος»  είχε πει ο Πίνδαρος και φυσικά κάτι γνώριζε παραπάνω από μας τους τυφλούς και κουφούς....

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Δεκαετίες είχε η Άρτα, να ζήσει στιγμές σαν κι αυτή της επίσημης ανακοίνωσης, απ' τα χείλη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής της Άρτας. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '80, θα θυμούνται οι παλαιότεροι, πως μπροστά στο δημαρχείο στην οδό Σκουφά, ήταν αναρτημένο πανό, το οποίο θύμιζε και στους κατοίκους της πόλης και στους επισκέπτες της, πως και η Άρτα δικαιούται μια πανεπιστημιακή σχολή και αυτή θα πρέπει να είναι η Γεωπονική, λόγω και των χαρακτηριστικών που παρουσιάζει ο τόπος μας και είναι ο ιδανικός, για την λειτουργία της εν λόγω σχολής...

Σαράντα χρόνια μετά, το έφερε η ζωή, ένας αρτινός πρωθυπουργός ν' ανακοινώσει την ίδρυση της Σχολής στην Άρτα και το γεγονός αυτό ως θετικό και αισιόδοξο, απ' όλους τους πολίτες, οι οποίοι θα πρέπει να κλείσουν τ' αυτιά τους σε μίζερες αναλύσεις, οι οποίες "βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος". Κάποιες προεκτάσεις για το αν κάποια τμήματα του ΤΕΙ πάνε στα Γιάννενα, είναι ελάχιστες σε σχέση με αυτό που θ' απολάβει η Άρτα τα επόμενα χρόνια.

Έλαχε ο κλήρος σε δυό νέους πολιτικούς να πάρουν το αίτημα απ' το μηδέν και να το κάνουν πράξη. Μάλιστα το αίτημα αυτό, για να παρουσιαστεί είχε και τις δυσκολίες του, καθώς στο διάβα της ζωής, είχε παραποιηθεί με φόντο το ελάχιστο. Είχαν φροντίσει κάποιοι να εξομοιώσουν την ίδρυση και λειτουργία Πανεπιστημιακής Σχολής, με τα διάφορα τμήματα του ΤΕΙ Ηπείρου, που σκορπίστηκαν σ' όλη την Ήπειρο, όσα ήταν σίγουρο ότι δεν είχαν προοπτική. Ίσως γιατί βόλευε κάποιους... Την παθογένεια του ΤΕΙ Ηπείρου, την είχε περιγράψει από τότε η "Γ" και για τον λόγο αυτό, με πάθος όλα τα προηγούμενα χρόνια, προωθούσε το αίτημα της ίδρυσης Πανεπιστημιακής Γεωπονικής Σχολής...

Η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγα Γεροβασίλη (σ.σ. και βουλευτής Άρτας βεβαίως) και ο βουλευτής Βασίλης Τσίρκας, πήραν πάνω τους το αίτημα και το έκαναν πράξη. Αγωνίστηκαν για να πείσουν αυτούς που έπρεπε να λάβουν την τελική απόφαση και κατάφεραν, η ανακοίνωση της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής, να γίνει κατά τον πιό επίσημο τρόπο. Απ' τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, που η Όλγα Γεροβασίλη και ο Βασίλης Τσίρκας, είχαν καταφέρει όλο το προηγούμενο διάστημα, να πείσουν τον πρωθυπουργό, για την αναγκαιότητα του να κάνει ο ίδιος την επίσημη ανακοίνωση.

Αυτό είναι το μεγάλο και σημαντικό γεγονός. Αυτό πρέπει να αναγνωριστεί ως ιδιαίτερη προσφορά στον τόπο, απ' τους δυό βουλευτές του νομού Άρτας. Το ότι όλοι οι προηγούμενοι δεν τα είχαν καταφέρει, δεν μπορεί να υποβαθμίσει την προσφορά τους, με διάφορα τερτίπια και σχόλια, τα οποία καμία σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα.

Όλοι οι βουλευτές που εκπροσώπησαν την Άρτα, τις τέσσερις δεκαετίες, που ήταν ενεργό το αίτημα της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής, δεν κατάφεραν να το κάνουν πράξη... Και το έκαναν οι συγκεκριμένοι... Όλγα Γεροβασίλη και Βασίλης Τσίρκας.

-Τι να κάνουμε;

-Να υποβαθμίσουμε το μέγεθος της προσφοράς τους στον τόπο, επειδή όλοι οι προηγούμενοι δεν τα κατάφεραν;

Δυστυχώς! Υπάρχει μεγάλη μερίδα πολιτών, που αλληθωρίζει προς την λογική αυτή και ψάχνει τα ελάχιστα για να υποβαθμίσει την προσφορά των βουλευτών και βεβαίως της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα.

Με την παραδοχή και προβολή της πραγματικότητας, που πρέπει να πάνε παράλληλα με την δημόσια αναγνώριση της προσφοράς, θα μπορέσουμε να κάνουμε και το επόμενο βήμα και καθώς ευνοεί η πολιτική και κυβερνητική συγκυρία, να επιτευχθεί και κάτι καλύτερο για τον τόπο. Να προωθηθεί δηλαδή και κάποιο άλλο αίτημα του τόπου μας. Και να έχουμε την χαρά, να επαινέσουμε τους παράγοντες και εκπροσώπους που θα πετύχουν το ένα ακόμη σημαντικό...

Ας τελειώνουμε με την μιζέρια, μία παράμετρο της οποίας, επιχειρούμε να ακυρώσουμε εν τη γενέσει της... Είναι δεδομένες και παραμένουν οι διαφωνίες, που ο υπογράφων έχει με παραμέτρους της πολιτικής που ασκεί η κυβέρνηση των ΣΥΡΟΖΑΝΕΛ. Και έχουν καταγραφεί κατά τον καλύτερο τρόπο, ίσως και με υπερβολές... Όμως αυτό δεν σημαίνει, πως πρέπει να οδηγηθούμε στην απρέπεια, να επιχειρήσουμε να υποβαθμίσουμε την ιστορική στιγμή της Άρτας, που αφορά στην ικανοποίηση ενός αιτήματος σαράντα (40) και πλέον χρόνων.

Αν σ' αυτή την πόλη, είχε γίνει συνείδηση ο διαχωρισμός των γεγονότων, σε θετικά και αρνητικά, με την υποχρέωση της αναγνώρισης και προβολής των θετικών, τότε μπορεί να γίνουν πολλά και σημαντικά βήματα μπροστά... Αν κυριαρχήσουν εκείνοι που περιφέρουν την προσωπική τους μιζέρια και επιχειρούν να την παρουσιάσουν ως ενδιαφέρον για τον τόπο, ίσως βρεθούμε στην δύσκολη θέση, μετά από πολλά χρόνια, ν' αναπολούμε μόνο την ιστορική στιγμή της ανακοίνωσης διά χειλέων πρωθυπουργού, της ίδρυσης της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα...

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Τελικά, τι μεσολάβησε και (όλες) οι δημοσκοπήσεις δείχνουν σταθεροποίηση ή μικρή άνοδο της απήχησης του ΣΥΡΙΖΑ, η τρόικα έγινε «καλή», η χώρα αποδοτική και οι αγορές (που θα μας δανείσουν;) φιλικές;

Πρώτον μη βιάζεστε…

Δεύτερον ο ΣΥΡΙΖΑ αποδείχτηκε ο καλύτερος σπουδαστής στα μαθήματα που του έβαλε η Μέρκελ και σύσσωμη η διεθνής των δανειστών. Ο Τσίπρας έκοψε τις συντάξεις που δεν μπόρεσε ο Σαμαράς (δεν υπήρχε καν σαν θέμα στο μέηλ –mail- Χαρδούβελη το 2014) λόγω εκλογικού κύκλου, έδωσε την δημόσια περιουσία για 99 χρόνια,  επικύρωσε όλες τις (προηγούμενες) ανατροπές στο εργασιακό και προσέθεσε νέες, «γύρισε» τους απεργούς από τους δρόμους στις ΔΕΚΟ… Και αναφορικά με τι ΗΠΑ, έκλεισε συμφωνία για τα εξοπλιστικά μέσα στην κρίση... Ποιος άλλος θα μπορούσε να κάνει όλα αυτά; Χώρια που έχει πολλά να κάνει ακόμη μέχρι τον προσεχή Αύγουστο και την λήξη του γ’ μνημονίου…

Τρίτον, οι ευρωπαίοι θέλουν να αποδράσουν, κυριολεκτικά, από την Ελλάδα. Η κοινή γνώμη των ευρωπαϊκών χωρών δυστροπεί με την εξαρτώμενη, δανειακά, από αυτούς χώρας μας. Και η οικονομική ελίτ βλέπει ότι πολιτική αντιπαράθεση δεν γίνεται επί των ζητημάτων που πραγματικά (και παραγωγικά) απασχολούν τις χώρες τους αλλά, επί ενός προπετάσματος καπνού για την Ελλάδα. Η τρόικα έτσι έγινε… πολιτική. Μοιάζει πλέον με την βαριά γραφειοκρατία της Κομισιόν, την οποία ήθελε να αποφύγει το 2010 η Μέρκελ καλώντας στην Ευρώπη τους τεχνοκράτες του ΔΝΤ. Τα βρίσκει όλα καλά. Ακόμη και ότι έχουμε υπερ-πλεόνασμα, έστω και εάν αυτό επιτεύχθηκε με την πληρωμή των συντάξεων και των εφάπαξ από τα δανεικά (χρέος), ενώ οι εισφορές που καταβάλλονται προς τούτο πάνε για να  αβγατίσουν το πλεόνασμα της Γενικής κυβέρνησης.

Τέταρτον, οι τράπεζες διαμορφώνουν ευνοϊκό περιβάλλον καθώς πολλοί από τους νέους ιδιοκτήτες διαθέτουν επιθετικά φαντς (fuds) και καίγονται να καταγράψουν υπερ-αποδόσεις.... Και οι διεθνείς Οίκοι αξιολόγησης υπογράφουν παχυλά συμβόλαια (Standard & Poor's) αποκομίζοντας τεράστιες αποδόσεις σε περίπτωση που η χώρα βγει στις αγορές. Κατά λογική συνέπεια οι συγκεκριμένοι Οίκοι έχουν κάθε… κίνητρο να βαθμολογήσουν προσωρινά(;) υψηλότερα την ελληνική οικονομία…
Το σχέδιο προβλέπει ταχεία αποχώρηση της τρόικας, απελευθέρωση των ημετέρων δωματίων προκαλύψεως εις Χίλτον όπου, υποτίθεται, έδωσε τον «νυν υπέρ πάντων»  αγώνα η κυβέρνηση  ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και, τέλος, περιλαμβάνει ευχές για ταχεία αποκατάσταση της κατεστραμμένης χώρας. Εις τρόπον ώστε ακόμη και ο ΣΕΒ ανησυχεί ότι οι διεθνείς συνεργάτες του θα αποδράσουν χωρίς να έχουν κάνει όλη τη δουλειά… Φοβούνται δηλαδή οι επιχειρηματίες ότι τελικά δεν θα ψηφιστεί διάταξη που ρητά θα προβλέπει ότι οι οποιεσδήποτε αυξήσεις μισθών στο μέλλον δεν θα υπερβαίνουν αυστηρά το ποσοστό αύξησης της παραγωγικότητας.
Αλλά, μην βιάζεστε μέχρι να συγκροτηθεί η γερμανική κυβέρνηση ή τον Μάιο ώστε να δούμε το μείζον θέμα του χρέους.
 Κυρίως μην βιάζεστε για το επόμενο 12μηνο όταν θα επιχειρήσουμε να βγούμε στις αγορές (από τον Σεπτέμβριο του 2018) και δεν θα μας δανείζουν πάντα με βιώσιμο επιτόκιο οι αγορές...
Μπορεί η χώρα να βιώνει πρωτοφανή κοινωνική ακινησία λόγω απουσίας εναλλακτικής (λόγω των υφισταμένων κομμάτων που είναι ευάλωτα στην κριτική ότι μας έφεραν την κρίση) αλλά, και οι βουλευτές των ΑΝΕΛ δεν  μπορούνε να πάνε με αυτή την ατζέντα στις εκλογές. Για παράδειγμα, ο Λεβέντης με τη ρητορική κατά της επιλογής φύλου, αναρριχήθηκε στο 3% των δημοσκοπήσεων…
 Και εκλογές δεν γίνονται με το «άμα» και με το «θάμα». Χώρια που δεν πρόκειται για θαύμα αλλά, για μια σκληρή πολιτική περικοπών κατά 18% στις συντάξεις από 1/1/2019.
 Κοντολογίς: Ο εκλογικός κύκλος πλησιάζει, κανείς δεν πιστοποιεί ότι θα «πάρουμε» το χρέος και θα βγούμε στις αγορές με επιτόκιο κάτω του 4% (από κάτω του 2% σήμερα). Και το προσχέδιο του προϋπολογισμού του 2019 (τον επόμενο Οκτώβριο) θα καταγράφει μειώσεις στις συντάξεις. Εν τέλει, όπως και στο Χρηματιστήριο, αγοράζει κανείς στην προοπτική και πουλά με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων. Και οι ευνοϊκές προϋποθέσεις για την κυβέρνηση, ώστε να κηρύξει πρόωρες εκλογές, είναι μέχρι τις αρχές του καλοκαιριού…
 Γι’ αυτό σας λέω μην βιάζεστε μέχρι να βγάλει εισιτήριο ο Σπίρτζης ή μέχρι να βρουν δουλειά στον Μουζάλα…

Τετάρτη, 01 Νοεμβρίου 2017 21:32

Έχασε πια το χρώμα αυτός ο κόσμος*

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

Έχασε πια το χρώμα του αυτός ο κόσμος....κι όχι μόνο το χρώμα που κάποτε δεν ήταν μόνο έντονο αλλά και πάνω απ΄όλα αυθεντικό. Έχασε την  όψη του και την ομορφιά του αν και πάντα θα ξεκινά με τον ήλιο, πάντα θα λήγει μ΄αυτόν και στο πιο πηχτό σκοτάδι του θα αναδύεται το φώς.
Έχασε όμως και το όραμά του, έχασε την παλιά αυτή βαριά σκιά, τον ίσκιο κάποιων ανθρώπων που η ζωή τους είχε δωρίσει ένα πιο βαρύ και ριζωμένο βήμα και καθαρό βλέμμα επάνω στη γη με ουράνια προοπτική. Ήρθαν μικρές και μεγάλες δυσκολίες, μεγάλοι και καταστροφικοί πόλεμοι, ξηρασίες κάματα, βροχές, θύελλες και κεραυνοί και κατάφεραν να επιβιώσουν όχι μέσα στην ελαφρύτητά τους αλλά μέσα από την βαρύτητα των επιλογών τους και της συνέπειας ως στάση ζωής και κοσμοθεωρίας, ως όψης και Ιδέας.
Μιλούσαν και καθήλωναν όχι με τη ρητορεία τους αλλά με την βαθύτητά τους... Διηγούνταν έναν απλό μύθο και η διδαχή περνούσε από την ανάσα κι όχι από τον διδακτισμό, παλιοί δάσκαλοι, φωτισμένοι πνευματικοί άνθρωποι που έκαναν αυτή τη δουλειά όχι μόνο από ανάγκη αλλά πάνω απ΄όλα από αγάπη και πίστη κι όχι από δημοσιουπαλληλισμό....
Σήμερα ο υπάλληλος του δημοσίου ειδικά αν κατέχει θέση ισχύος με έναν σαδισμό μπορεί να σου σπάσει κάθε αξιοπρέπεια και υπομονή για μια απλή και υποχρεωτική υπογραφή που η γραφειοκρατία του ελληνικού συστήματος απαιτεί και εκκολάπτει για να την κάνει πιο ισχυρή εκεί που άλλες χώρες τα έχουν αφήσει δεκαετίες πίσω τους και πάνε μπροστά, εμείς τα διαιωνίζουμε.
Θα μπορούσε να είναι ένα κείμενο του Σουρή ή του Ροΐδη ακόμη και σήμερα που διαβάζοντάς το να μην έχουμε μεγάλες αποκλίσεις στα συμβάντα και συμπεριφορές αλλά και στους ανθρώπινους χαρακτήρες και ελληνικά ήθη και συνήθειες. Είναι όμως η δική μου πραγματικότητα του παραλόγου και της φθοράς που τη ζω και την ξαναζώ σε καθημερινή βάση και επανάληψη.
Μόνο που λείπει το χρώμα πια, το χρώμα αυτό που έδιναν οι πορτοκαλιές και λεμονιές της περιοχής μου, που εύκολα αντικαταστάθηκαν με ακτινίδια, λες και έφταιγε η καλλιέργεια για τις ζητούμενες χαμένες ευκαιρίες και καιροσκοπίες, το παλιό μανταρίνι που μόνο σε καμιά κρυφή αυλή και κήπο θα βρίσκεται ξεχασμένο μιας και δεν υπηρετεί την έννοια του χρήσιμου -γεμάτο κουκούτσια, και χοντρή φλούδα- δεν εξυπηρετεί τους σημερινούς ουρανίσκους πλέον...
Κι απορώ και ρωτώ, μην είδατε την ομορφιά που την κοιλάδα αγιάζει;Μην είδατε το χρώμα και το θαύμα;

*Γ. Σεφέρης

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017 21:22

Ο παραλογισμός της υποτέλειας!

Του

Κώστα Γκέτση

Όλο αυτό που ζήσαμε το περασμένο Σαββατοκύριακο στην Άρτα, περιγράφει ο τίτλος του σημειώματος, παράλληλα με την αγωνία, για το πως μπορεί ο αιρετός της αυτοδιοίκησης ή ο κάθε παράγων της δημόσιας ζωής του τόπου να οριοθετεί, την δική του αξιοπρεπή, άρα και διεκδικητική του πορεία, σε σχέση με την διάθεση του κάθε κυβερνώντος, να εκμεταλλευτεί ακριβώς το ίδιο το κράτος, για να μείνει γαντζωμένος στην εξουσία.

Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό ν' αντιληφθεί κανένας, ότι όλες οι φιέστες που προηγήθηκαν της μεγάλης φιέστας αποπροσανατολισμού, η οποία είχε ως τίτλο "Περιφερειακό Συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση", δεν ήταν παρά για να καλύψουν την τραγική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας, με εξαγγελίες που οδηγούν σε εικονική πραγματικότητα. Αυτή που μπορεί να καταστεί, η πλέον επικίνδυνη διαδικασία, σε σχέση με το μέλλον της πατρίδας μας.

Ημερίδες, συναντήσεις, συνεντεύξεις και όλα όσα συνιστούν τον λεγόμενο μηχανισμό παραπλάνησης των πολιτών. Χορός τα εκατομμύρια σε κάθε ημερίδα και όσοι άκουγαν αυτά που έχουν αποφασιστεί ότι θα γινόταν και αυτά που θα γίνουν, μπορούσαν να πουν ότι μάλλον ζουν σε άλλη πόλη. Και μετά τις ανακοινώσεις, να γεμίζουν τα κρασοπουλειά, για να γιορτάσουμε αυτή την εικονική πραγματικότητα και να ξεχάσουμε το πως ο μέσος πολίτης, είναι στα όρια της φτώχειας, με το μέλλον του πιό δυσάρεστο...

Θέλει και θύματα, η διαδικασία επιβολής της εικονικής πραγματικότητας... Να πιστέψουμε όλοι ότι τα έργα που εκτελούνται είναι τόσα πολλά, που ποτέ στην ιστορία της χώρας μας, δεν έχουν γίνει τόσα πολλά. Ένας παράγων της περιοχής, φροντίζοντας να διαχωρίσει την θέση του, απ' την συνολική υποτέλεια, έλεγε και είχε δίκαιο: "Εγώ δεν είδα στο νομό Άρτας, μπουλντόζα να σκάβει"! Οι υπόλοιποι θαυμάζουν τις εξαγγελίες.

«Όταν το δάκτυλο δείχνει το φεγγάρι, ο ηλίθιος κοιτάζει το δάκτυλο», έλεγε ένα παλιό αναρχικό σύνθημα!

Έρχονται τα γεγονότα να επιβεβαιώσουν του λόγου το αληθές... Στην συνάντηση που έγινε την περασμένη Κυριακή στα γραφεία της Περιφερειακής Ενότητας Άρτας, στο πλαίσιο των επαναλαμβανόμενων φιεστών, ήταν παρόντες οι δήμαρχοι του νομού, ο αντιπεριφερειάρχης Βασίλης Ψαθάς, ο γενικός γραμματέας υποδομών, η υπουργός Όλγα Γεροβασίλη, ο βουλευτής Βασίλης Τσίρκας και άλλοι κυβερνητικοί παράγοντες. Διεκδικούντες, έπρεπε να είναι οι αιρετοί της αυτοδιοίκησης και να ζητούν συγκεκριμένα αιτήματα και συγκεκριμένες δεσμεύσεις. Αντί αυτού... αρπάχτηκαν ο δήμαρχος Χρήστος Τσιρογιάννης με τον αντιπεριφερειάρχη Βασίλη Ψαθά, για το ποιός θα πληρώσει τα δέκα πέντε εκατομμύρια ευρώ, για τα εγγειοβελτιωτικά έργα της πεδιάδας της Άρτας. Ο πρώτος αποχώρησε εκνευρισμένος και οι κυβερνητικοί, έχουν κάθε δικαίωμα να λένε ότι εμείς τους δίνουμε λεφτά κι αυτοί μαλώνουν...

Αυτός είναι ο ορισμός της υποτέλειας και δεν χωρεί καμία παρερμηνεία...Με χαρακτηριστική άνεση, οι κυβερνητικοί θα πουν ότι εμείς νοιαζόμαστε για τον τόπο, αλλά δίνουμε τα λεφτά σε ανίκανους, οι οποίοι δεν μπορούν να τα απορροφήσουν. Και πάει λέγοντας...

Οι κυβερνητικοί και με φόντο αυτό το περιστατικό, πήραν αυτό που ήθελαν να πάρουν, για να πάνε στο επόμενο... άλμα, με το οποίο επιχειρείται η συνολική υποτέλεια. Δευτέρα και Τρίτη, σε καμία υπηρεσία στην Ήπειρο, δεν υπήρχαν υπάλληλοι, κυρίως διευθυντικά στελέχη. Έπρεπε να πάνε στα Γιάννενα, στο ξενοδοχείο όπου πραγματοποιούνταν το "Περιφερειακό Συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση" της Ηπείρου και να πάρουν μέρος σε σεμινάρια, για την δημόσια διοίκηση. Έτοιμο και το μεγάλο σύνολο των χειροκροτητών του πρωθυπουργού, το οποίο μέσα και απ' τους παραμορφωτικούς φακούς των καναλιών, θα περάσει στην υπόλοιπη Ελλάδα, ως το μεγάλο ρεύμα που ακολουθεί τον πρωθυπουργό, άρα ο τελευταίος δεν πρόκειται να χάσει τις εκλογές, για να υπάρξει και το πρακτικό όφελος, βγαλμένο μέσα απ' την ζωή του έλληνα. Να πιάσει θέση δίπλα σε κανέναν κυβερνητικό, γιατί δεν αντέχεται η ζωή, μακριά απ' την εξουσία...

Αυτά είναι κόλπα ζόρικα! Τα ξέρουν οι παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίοι έχουν την δυνατότητα και το θράσος -κυρίως το θράσος- να τα παρουσιάζουν ως αριστερή πολιτική. Μπροστά σ' αυτά τα τραγικά τερτίπια, ωχριούσαν οι επιλογές και των πιό σκληρών φασιστικών καθεστώτων! Για τους παράγοντες της περιοχής μας όμως, ανεξάρτητα απ' την κομματική τοποθέτηση, αποτελούν διάλογο, για το καλό μας...

Υπάρχει και η συνέχεια... το ίδιο το "Περιφερειακό Συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση" της Ηπείρου. Εκεί να δείτε εικόνες υποτέλειας που έχουν καταγραφεί. Θα είναι το αντικείμενο και άλλων αναλύσεων που θα κάνει η "Γ", μιας και αυτό επιβάλλει η αποστολή της, ενθυμούμενοι και την ρήση του Γάλλου φιλόσοφου Étienne de La Boétie, που έλεγε πως "οι μεγάλοι είναι μεγάλοι μόνο επειδή εμείς είμαστε γονατιστοί".

Τετάρτη, 25 Οκτωβρίου 2017 21:18

Η κληρονομημένη μας αισθητική...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Έχουμε ως λαός πολλά κληρονομημένα κακά τελικά. Δεν είναι αρκετά τα κληρονομημένα μας βλαστάρια από τα πολιτικά τζάκια σε κάθε επίπεδο και τοπικό πλαίσιο.... Δεν είναι μόνο οι δημόσιες θέσεις που κληροδοτούνται και οι επαγγελματικές...
Είναι και η αισθητική καθώς και η επιβολή της,  η οποία τελικά κληροδοτείται με κάποιον μαγικό αλλά και τυραννικό τρόπο. Η δικτατορία του δήθεν ωραίου και επιβαλλόμενα ωραίου , του Κάλλους που έχει για μερικούς που το επιβάλλουν τα δικά τους στενά προσωπικά κριτήρια.
Μπορεί κάποτε κι ο τόπος τούτος ο άνυδρος και ξερός να εξέθρεψε κάποιους και κάποιες που ν΄ ασχολήθηκαν με την τέχνη. Άλλοι πήραν τον σκληρό δρόμο της δύσκολης ανηφόρας κι άλλοι τον εύκολο, της γρήγορης κι εφήμερης κατηφόρας που εύκολα φαίνεται και κρίνεται από την δική τους αισθητική και επιλογή....
Άλλοι έτσι, άλλοι αλλιώς, ο καθένας με τα άνθη και την παιδεία του μυαλού του που κουβαλά, μπορεί ή δεν μπορεί να είναι ηθοποιός, ποιητής , λογοτέχνης, πεζογράφος, ρήτορας και πολλές  άλλες  ωραίες  ιδιότητες. Όλοι μπορούμε να είμαστε πολλά κι άλλα ακόμη περισσότερα αλλά αυτό γίνεται όχι με αυτοπαρασημοφόρηση αλλά και ούτε με επιβολή.
Το επόμενο ζήτημα είναι η έννοια και η Ιδέα, δηλαδή του τι καμιά φορά εκπροσωπούμε και είμαστε έστω και δραματοποιημένα φορέας του. Είμαστε όλοι μας υποκριτές- με την έννοια της υποκριτικής και μ΄αυτόν τον τρόπο μπαίνουμε σ΄έναν ρόλο που παίζουμε ή εκθέτουμε τον εαυτό μας. Όμως αν δεν είναι πειστικός είμαστε κακοί υποκριτές, ή δεν μάθαμε καλά τον ρόλο μας, ή καλό είναι αν έχουμε αξιοπρέπεια να εγκαταλείπουμε καμιά φορά και κάτι, απ΄το να το φορτωνόμαστε και να  ξεφτιλίζουμε...δεν μας τιμά αλλά ακόμη περισσότερο δεν τιμά και ιερά τέρατα που μπορεί να συνεργάζονται και χάνουν τουλάχιστον τον τίτλο του ιερού .
Ο πολιτισμός τελικά με δύο τρόπους αλλά και με δύο ταχύτητες τρέχει. Αυτή της πυγολαμπίδας που πετά με το δικό της μικρό φως και λάμπει έστω και θαμπά αλλά αυτόφωτα, οι μικροί αλλά σημαντικοί και αυτόφωτοι- και της νυχτοπεταλούδας που έλκεται από οποιοδήποτε φώς, πετά γύρω γύρω και τελικά πέφτει ζαλισμένη στη φωτιά. Τα μικρά είναι για πολλούς ασήμαντα αφού δεν θα λάμψει τίποτα στο πρόσωπό τους και προτιμούν το πυροτέχνημα της ελάχιστης στιγμής και λάμψης, της μικρής δόξας απ΄την  αυθεντικότητα  μια σταγόνας. Αλλά και πάλι το είπε με πληρότητα ο ποιητής μας....


«Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλά μου χωρίς να πιω ούτε μια στάλα. Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα.»
Γ. Σεφέρης....

Του

Eλευθερίου Τζιώλα*

 

Για τα 2,4 δισ, δολλάρια των F-16 είναι ολοφάνερο το Βατερλώ του Α.Τσίπρα και της κυβέρνησης. Δυστυχώς η Ελλάδα και η αποκαμωμένη ελληνική κοινωνία, υπό το βάρος και των δικαιολογημένων γογγισμών των ευρωπαίων, θα πληρώσει βαρειά και χωρίς πραγματικό αμυντικό όφελος... Όσοι, δε, δογματικά μιλούν για αμυντικό όφελος και αναγκαστική επιλογή, ας μην είναι τόσο κατηγορηματικοί, κι ας ακούσουν τον διάλογο των ειδικών που υπήρχε πολύ πριν, από παλιότερα (όταν τα F-35 πετούσαν από την άλλη πλευρά του Αιγαίου), και αναθερμαίνεται και πάλι...
Η αγωνιώδης, γεμάτη αντιφάσεων, προσπάθεια επικοινωνιακής διαχείρισης (Καμένος, Τσίπρας, Τζανακόπουλος, Βίτσας κλπ) είναι χαρακτηριστική της δυσχερούς θέσης της κυβέρνησης, με δεδομένο ότι δεν έχει να παρουσιάσει και οποιοδήποτε πραγματικό, συγκεκριμένο αντίβαρο ως αποτέλεσμα της επισκεψης στις ΗΠΑ και της συνάντησής του Τσίπρα με τον ''διαβολικό '' Ντ.Τράμπ. Αντίβαρο, που επικοινωνιακά θα το χειρίζονταν ως αντιπερισπασμό, το οποίο, όμως, η επίσκεψη στις ΗΠΑ δεν έχει προσφέρει.
Όμως, δεν είναι μόνο αυτό !...
Πέρα από τ΄ ανήκουστα  ότι μοιραζόμαστε με τον Ντ.Τράμπ ''τις ίδιες αξίες'' (έκφραση που θ' ακολουθεί ως ιδεολογικός εφιάλτης τον Τσίπρα), πέρα από την καταστρατήγηση του οιωνεί κοινού ευρωπαϊκού πλαισίου απένατι στον αντι-ευρωπαίο αμερικανό πρόεδρο, σε μια περίδο όπου το ευρωπαϊκό κεκτημένο απαιτεί και υποστήριξη και αναβάθμιση (και σχετικές ζυμώσεις κινούνται), πολιτικά είναι εξαιρετικά σημαντικό να τονισθεί ότι για πρώτη φορά έλληνας πρωθυπυργός δεν στέκεται και δεν αναδεικνύει ενώπιον αμερικανού προέδρου την ελάχιστη ελληνική ατζέντα, το minimum πλαίσιο της εθνικής γραμμής. Εννοώ : την ασφάλεια της χώρας, ιδιαίτερα έναντι της ''συμμάχου'' Τουρκίας, την επιθετικότητα της Τουρκίας και την συστηματική, ανοιχτή αμφισβήτηση διεθνώς κατοχυρωμένωνων κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, το Κυπριακό, ιδιαίτερα για την υποστήριξη στη λεπτή τωρινή του φάση, τα δικαώματα της ΑΟΖ σε συνδυασμό με την ενεργειακή γέρυρα Ισραήλ-Κύπρου- Αιγύπτου, την επίλυση του ''μακεδονικού'' στη βάση της ακύρωσης του αλυτρωτισμού των γειτόνων, την ενίσχυση με πράξεις - έργα του γεωστρατηγικού ρόλου της Ελλλάδας, ως ισοτίμου συμμάχου, αντί των ΗΠΑ κι όχι μονομερώς και αποκλειστικώς των ΗΠΑ .
Ο Α.Τσίπρας στις ΗΠΑ, μαζί με όλη την ελληνική αντιπροσωπεία, όχι μόνο δεν στάθηκε στην ελάχιστη ενιαία εθνική γραμμή, αλλά την αντικατέστησε από μια άλλη (αυτή της υπαγωγής της Ελλάδας και, μάλιστα, άνευ όρων, -όχι ως σύμμαχο και εταίρο-, στα άμεσα οικονομικό-στρατιωτικά συμφέροντα και τους στόχους των ΗΠΑ). Η ισορροπία, εδώ, όχι απλώς χάθηκε, αλλά υπήρξε ανατροπή...
Αυτά τα κρίσιμα στοιχεία αποτίμησης και κριτικής, δυστυχώς, δεν υπάρχουν ούτε στον λόγο των κομμάτων της Δημοκρατικής Αντιπολίτευσης , ιδιαίτερα του ΠΑΣΟΚ και της κεντροαριστεράς, ούτε στις δημοσιογραφικές προσεγγίσεις. Όμως, η μή ανάδειξη τους οδηγεί στην σιωπηλή αποδοχή μιας άλλης ατζέντας από εκείνη, - την ελληνική εθνική ατζέντα -, με βάση την οποία η χώρα στην περιοχή, ιδαίτερα τώρα με την κατάσταση της Τουρκίας, θα μπορούσε να γίνει και να είναι ο καθοριστικός γεωστρατηγικός πυλώνας με την ενίσχυση των δικών της δυνάμεων, τη συμφωνία και ανάθεση ενισχυμένου κομβικού - περιφερειακού ρόλου και την επίλυση σύμφωνα με τους στόχους μας χρόνιων εθνικών ζητημάτων. Αυτό στις σημερινές συνθήκες θα συνιστούσε στην πράξη αναβάθμιση της Ελλάδας και εθνική επιτυχία.
Μετά,λοιπόν, απ΄ όλα όσα έχουν συμβεί με το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, υπάρχει, όντως, ένα εύλογο και ουσιώδες ερώτημα γιατί, υπό ποιούς όρους και με ποιούς στόχους επεδίωξε ο Α.Τσίπρας το ταξίδι αυτό στις ΗΠΑ ; Και, η πολυμελής και υψηλής θεσμικής εξουσίας υπουργική συνοδεία σε τί συνέβαλε, που επιβεβαίωσε την εθνικη χρησιμότητα της και την αποστολή της ;

 

*Πρώην υφυπουργός

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

 

 

Την αγωνία του για το θέμα, εξέφρασε ο βουλευτής Άρτας Γιώργος Στύλιος, έχοντας κι αυτός την πληροφορία που διέρρευσε εν όψει του Περιφερειακού Συνεδρίου, που θα πραγματοποιηθεί την επόμενη εβδομάδα στα Γιάννενα, με την παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

Η πληροφορία που διέρρευσε, αναφέρει πως θ' ανακοινωθεί η ενοποίηση του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων με το ΤΕΙ Ηπείρου κι εκεί ακριβώς αρχίζει η αγωνία, που εδράζεται σε σωστές σκέψεις και με το βασικό δεδομένο της περιφέρειάς μας, ότι όπου λέγεται Ήπειρος, παραπέμπει μόνο στα Γιάννενα. Αυτό βεβαίως δεν λέγεται τυχαία... Το επιβεβαιώνει η εικόνα των τεσσάρων νομών της Ηπείρου. Ένας απ' τους λόγους που έκανε και την μεγάλη διαφορά, είναι η λειτουργία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, για πάνω από έξι δεκαετίες... Κάπου τριάντα χιλιάδες οι φοιτητές που διαμένουν στα Γιάννενα (μαζί μ' αυτούς και του ΤΕΙ Ηπείρου), ούτε χίλιους ενεργούς φοιτητές, δεν έχουν όλες οι άλλες πόλεις.

Για να επανέρθουμε στην αγωνία του βουλευτή Γιώργου Στύλιου, την οποία ο ίδιος έχει συζητήσει και με αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες, αλλά δεν έχει την ουσιαστική πληροφόρηση. Γνωστό είναι ότι το Μαξίμου, διαρρέει τις πληροφορίες, όπως βολεύουν...

-Πως θα γίνει η ενοποίηση;

-Με βάση την αρχή, ότι και η έδρα του ΤΕΙ Ηπείρου, θα πρέπει να λάβει δύο και πάνω πανεπιστημιακές σχολές, ώστε και να ελπίζει, σε κάτι καλύτερο;

Τα ερωτήματα αυτά τίθενται και απ' τον κάθε σκεπτόμενο πολίτη, που έγινε κι αυτός κοινωνός των πληροφοριών που προαναφέρουμε. Κι εκεί αρχίζει το πράγμα, να καθίσταται περισσότερο σύνθετο, με την ανάδειξη μιας παραμέτρου του όλου θέματος, η οποία αποτελεί και τον κίνδυνο. Η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών του ΤΕΙ Ηπείρου, που διδάσκουν στην Άρτα, διαμένουν μόνιμα στα Γιάννενα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, αυτό του εν ενεργεία πρύτανη! δεν θα τους χάλαγε να συναινέσουν να είναι η έδρα των σχολών που θα προκύψουν με την ενοποίηση, στα Γιάννενα.

-Που είναι η Γεωπονική, οέοοοο...

Το ζητούμενο είναι αν έχει διασφαλιστεί, πως η έδρα της υπό ανακοίνωσιν Γεωπονικής Σχολής, έστω και ως συνέχεια των γεωπονικών Τμημάτων του ΤΕΙ, θα έχει έδρα την Άρτα. Ομοίως και για το τμήμα Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής... Είναι το μόνο που φέρνει κόσμο στην Άρτα. Δεν το γνωρίζουμε, αλλά είναι το σημείο που πρέπει να προσεχτεί ιδιαίτερα. Για να κάνουμε ένα βήμα πιό μπροστά στην αναζήτηση... Αυτή που προϋπήρχε...

-Γιατί να μην έρθουν, με τη νέα μορφή που θα πάρει το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, οι σχολές Υγείας του ΤΕΙ, στην Άρτα;

Όλα τα παραπάνω αποτελούν αιτήματα των προηγουμένων ετών. Κυρίως της κοινωνίας και όχι των καθηγητών, οι οποίοι μπορεί και να έχουν στόχο, να γίνουν πανεπιστημιακοί στα Γιάννενα, για να μην κάνουν και τον κόπο της καθημερινής μετακίνησης.

Έστω και στο πάρα πέντε, μπορούν να γίνουν οι παρεμβάσεις, που θα εξασφαλίσουν την άρση της μέχρι τώρα αδικίας, ως αποτέλεσμα ηγεμονίας που ασκούσαν τα Γιάννενα σε όλη την Ήπειρο. Ανάλογες προτάσεις, πρέπει να υπάρχουν και για την Πρέβεζα και για την Ηγουμενίτσα και πρέπει να τις έχουν προωθήσει, οι παράγοντες των δυό πόλεων.

Η Άρτα και οι άλλες πόλεις της Ηπείρου, είναι "καμένες" απ' το κάθε μοίρασμα που γίνεται στην Ήπειρο και για τον λόγο αυτό, στην πέραν των Ιωαννίνων Ήπειρο, το κατοχυρωμένο σύνθημα είναι: "Ήπειρος δεν είναι μόνο τα Γιάννενα".

Η εξέλιξη της ενοποίησης Πανεπιστημίου και ΤΕΙ Ηπείρου, η οποία θ' ανακοινωθεί με κάθε επισημότητα απ' τον ίδιο των πρωθυπουργό, την επόμενη εβδομάδα στα Γιάννενα, βάζει νέα δεδομένα στην αναζήτηση της Άρτας, στο πεδίο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, μιας και μέχρι τώρα το αναμενόμενο ήταν να ανακοινωθεί η ίδρυση της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα. Που σημαίνει, ότι η νέα πρόταση, για την οποία οι πληροφορίες αναφέρουν ότι "κλείνει το μάτι στα Γιάννενα", δεν πρέπει να ανανεώσει την αδικία των Ιωαννίνων, εις βάρος των άλλων πόλεων της Ηπείρου.

-Ποιός μπορεί να το διασφαλίσει αυτό;

Θα έπρεπε να ήταν διασφαλισμένοι πριν διαρρεύσουν οι πληροφορίες, για τις εξαγγελίες που θα κάνει ο πρωθυπουργός στο Περιφερειακό Συνέδριο της Ηπείρου, για το οποίο πολλοί έχουν πει ήδη, πως θα είναι συνέδριο των Ιωαννίνων...

Και η συνέχεια, θα είναι εξόχως δυσάρεστη... Αν και σ' αυτή την χρονική και πολιτική συγκυρία, ανακυκλωθούν οι αδικίες υπέρ των Ιωαννίνων και κατά των άλλων πόλεων της Ηπείρου, δεν πρόκειται να διορθωθούν ποτέ...

Αυτό είναι το ζήτημα αιχμής και όποιος σ' αυτό ακριβώς το σημείο, θεωρεί ότι έχει χρέος να παρέμβει, να το πράξει άμεσα...

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

14281183
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
4738
21664
88692

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 133 επισκέπτες και κανένα μέλος