A+ R A-
20 Ιουνίου 2018

ΑΠΟΨΕΙΣ

Τετάρτη, 02 Μαρτίου 2011 10:09

Μήπως είναι για εντυπώσεις;

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Η είδηση αναφέρει ότι η διοίκηση του Επιμελητηρίου Άρτας, κάλεσε στα γραφεία της τον πρόεδρο του ΤΕΙ Γρηγόρη Γκίκα, για να ενημερώσει περί την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην Ανώτατη Τεχνολογική Εκπαίδευση και την προοπτική του ΤΕΙ Ηπείρου. Ο πρόεδρος πήγε, ενημέρωσε τον πρόεδρο Ηλία Κοίλια και τους συνεργάτες του, για την πραγματική κατάσταση, για την ανώτατη τεχνολογική εκπαίδευση και για το ίδρυμα που έχει έδρα την πόλη μας. Και ήρθε η ώρα των δηλώσεων. Η δήλωση λοιπόν του προέδρου του Επιμελητηρίου, αφού εστίασε στο ενδιαφέρον του φορέα για το μέλλον του ιδρύματος, ανέφερε ότι ενημερώθηκαν όλοι για την κατάσταση που επικρατεί. Αυτό ήταν…

Ευχαριστούμε πολύ, θα απαντούσε ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης. Και αν ενημερώθηκε το Επιμελητήριο, λύθηκε κανένα πρόβλημα ή αναλήφθηκε κάποια πρωτοβουλία, ώστε να προκύψει η όποια διεκδίκηση  και να δούμε το χειροπιαστό αποτέλεσμα; Να δούμε δηλαδή κάτι να αλλάζει στις προθέσεις της αρμόδιας υπουργού ή να φανεί μια απόφαση που θα σηματοδοτεί κάτι θετικό;

Τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε και χωρίς διάθεση υπερβολής, θα λέγαμε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση, ήταν μια συνάντηση επικοινωνιακού χαρακτήρα και δημόσιων σχέσεων, η οποία τίποτα απολύτως δεν έχει να προσθέσει στην αγωνία όλων των πολιτών και κυρίως της ακαδημαϊκής κοινότητας για το μέλλον του ιδρύματος στην περιοχή μας.

Από κει και πέρα ο δρόμος είναι γνωστός. Η ισχύς εν τη ενώσει, έλεγαν οι αρχαίοι και σ’ αυτό το δρόμο πρέπει να κινηθούν, όσοι θέλουν να δείχνουν ότι πραγματικά ενδιαφέρονται για το μέλλον του ΤΕΙ Ηπείρου.

Και ο δρόμος είναι γνωστός. Η συνεργασία, με συνέχεια και συνέπεια, όλων των παραγόντων του τόπου, χωρίς την διάθεση ο ένας να φανεί περισσότερο και ο άλλος λιγότερο. Όλοι μαζί στον κοινό στόχο, που ήταν και είναι η διεκδίκηση λύσεων στα προβλήματα και η ειλικρινής συζήτηση και για το μέλλον της τεχνολογικής εκπαίδευσης, αλλά και για την προοπτική του ΤΕΙ Ηπείρου.

Πρωτοβουλίες που και τώρα μπορούν να προκύψουν. Να κινητοποιηθούν όλοι οι παράγοντες του τόπου και να βάλουν υπεράνω όλων το συμφέρον του τόπου, που εν προκειμένω συνδέεται με την προοπτική του ΤΕΙ Ηπείρου.

Το ότι όμως αυτή η συνεργασία και η συνεννόηση, δεν υπάρχει και αναζητείται χρόνια, δεν πρέπει να θεωρηθεί ένα τυχαίο γεγονός. Είναι η ιστορία της περιοχής μας. Δεν κοίταξε ποτέ κανένας παράγοντας, το συμφέρον και το τι πρέπει να γίνει, αλλά το ποιος θα το κάνει, ποιος θα επωφεληθεί απ’ το επικοινωνιακό παιχνίδι που θ’ ακολουθήσει.

Γι’ αυτό και χάθηκαν νέα τμήματα στο ΤΕΙ Ηπείρου, γι’ αυτό και η κατάσταση παραμένει στάσιμη ΟΛΑ τα τελευταία χρόνια και για άλλα πολλά, τα οποία είναι γνωστά.

Καταλήγοντας με την ουσία του θέματος. Αν θέλουμε ΤΕΙ στην Άρτα, να μην μαραζώνει αλλά να αναπτύσσεται κάθε ημέρα και περισσότερο, είναι ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ η συνεργασία όλων.

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Και ποιος δεν καταδικάζει την απαράδεκτη συμπεριφορά των ασυνείδητων κυνηγών, που σώνει και καλά θέλουν να ξεπαστρέψουν ότι μοναδικό έχει η περιοχή μας, τους αργυροπελεκάνους…

Και ποιος δεν λέει μέσα του, αχ και να τους βρίσκανε να τιμωρηθούν παραδειγματικά…

Όμως αυτή η αγανάκτηση έχει ημερομηνία λήξεως. Γιατί το θέμα θα ξεχαστεί, τα σπάνια πουλιά θα έχουν χαθεί και θα το ξαναθυμηθούμε, όταν και πάλι κάποιος ασυνείδητος προσπαθήσει και θα κάνει κάτι ανάλογο.

Κάτι λείπει όμως και έχουμε όλα αυτά τα απανωτά γεγονότα, με τους ασυνείδητους κυνηγούς που μπαίνουν στον Αμβρακικό και σκοτώνουν ότι  βρουν μπροστά τους, χωρίς στοιχειωδώς να σέβονται, αυτό που όλος ο πλανήτης σέβεται και υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται από τα πέρατα του κόσμου, για να το δουν.

Δημιουργείται σε πολλούς η αίσθηση, ότι στην προσπάθεια που γίνεται για την ευαισθητοποίηση των πολιτών και ιδιαίτερα όσων κινούνται μέσα στον Αμβρακικό, για την προστασία και των σπάνιων πουλιών, κάτι λείπει. Ίσως η άποψη ότι πρέπει να διαφυλαχτούν τα σπάνια πουλιά και ότι άλλο είναι μοναδικό στον Αμβρακικό, δεν πέρασε όπως θα έπρεπε, περισσότερο σ’ αυτούς που ζουν εκεί. Δείχνει η προσπάθεια αυτή να έχει τα χαρακτηριστικά μιας αυταρχικής απόπειρας, η οποία αυταρχική απόπειρα, μπορεί να θεωρηθεί και η αρχή των επιθέσεων προς τα σπάνια πουλιά. Που από αντίδραση κάποιοι βγαίνουν και κάνουν τα πιο απίθανα πράγματα, για να δείξουν σε αυτούς που δεν επέλεξαν τον ουσιαστικό και ανθρώπινο διάλογο, να επιβάλουν κάποια μέτρα, ότι κάνουν λάθος και θα πρέπει να δουν και την δική τους πλευρά. Που η δική τους πλευρά, αναφέρει ότι τόσες δεκαετίες, οι κάτοικοι των διπλανών χωριών, έμπαιναν μέσα στον Αμβρακικό, κυνηγούσαν, αλλά δεν είχαν εξοντώσει τα πάντα, όπως τείνει να γίνει σήμερα.

Αποτελεί έκκληση και πολλών παραγόντων της περιοχής του Αμβρακικού, να ανοίξει εξ αρχής ο διάλογος για το θέμα αυτό. Να ενημερωθούν περισσότερο οι κάτοικοι των χωριών που κινούνται μέσα και έξω απ’ τον Αμβρακικό και με βάση το φιλότιμο, να γίνουν αυτοί οι καλύτεροι φύλακες όποιου σπάνιου είδους, υπάρχει στον βιότοπο.

Ας ρίξουν και οι εκπρόσωποι του Φορέα Διαχείρισης Αμβρακικού και των Οικολογικών Οργανώσεων, λίγο νερό στο κρασί τους και ας επιχειρήσουν με καλύτερους τρόπους να προσεγγίσουν όσους δημιουργούν το πρόβλημα σήμερα. Είναι σίγουρο πως κάτι καλύτερο μπορεί να προκύψει, απ’ το χειρότερο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα.

Άλλωστε έχουμε και παραδείγματα, όπου ο διάλογος αναδεικνύει το φιλότιμο και τα αποτελέσματα είναι περισσότερο ορατά.

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΤΖΟΥΜΑΚΑ


Έχουμε βιώσει πολλοί στη χώρα ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ και οικονομικές κρίσεις. Έχουμε όλοι στο νου μας ΙΣΤΟΡΙΚΑ δεδομένα. Σε κάθε κρίση, ΔΟΚΙΜΑΖΟΝΤΑΙ όλοι. Οι δυνάμεις με κοινωνικές και πολιτικές αρχές, με ρίζες, πάντα αποτελούσαν τη βάση και τη συνέχεια.

Χρειαζόμαστε σχέδιο, στρατηγική και τακτικές. Ούτε δράση για τη δράση, με τη λογική του πικραμένου, ούτε στοχασμό για το στοχασμό, για άλλοθι και αναδίπλωση, για ένα νέο ατομισμό και συντηρητισμό. Η ΚΡΙΣΗ, βαθαίνει, περνάει σε πιο δύσκολη φάση. Ο ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ μας χρειάζεται τώρα ,άμεσα, χθες. Μαζί με ΣΧΕΔΙΟ πρωτοβουλίες και δράση.
Ο Ντοστογιέφσκι έγραφε
«Ο άνθρωπος της δράσης, χωρίς στοχασμό, δεν αποτελεί μόνο ένα μέτριο πνεύμα , αλλά οδηγείται και οδηγεί σε αδιέξοδα, από τα οποία είναι προφανές ποιοί επωφελούνται».

Η χώρα και οι πολίτες διερχόμαστε μια δημοσιονομική κρίση, μια κρίση, χρέους, μια κρίση δανεισμού. και ήδη ύφεση με ανεργία. ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΙΤΙΑ. ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ μιας μονεταριστικής και νεοφιλελεύθερης πολιτικής στην ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ συνολικά και όχι μόνο στη δημόσια οικονομία.
Η νεοφιλελεύθερη ηγεσία της Ε.Ε.
και οι 23 δεξιές κυβερνήσεις από τις 27 της Ε.Ε. παρασύρουν την Ελλάδα και όλες τις χώρες της Ε.Ε. σε ΑΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (ύφεση) σε ένα εργασιακό μεσαίωνα και σε μια εισοδηματική καταβαράθρωση εκατομμύρια Έλληνες και ευρωπαίους πολίτες, συνολικά.

ΤΩΡΑ προστίθεται μια νέα κρίση, η ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΗ με τη άνοδο της τιμής του πετρελαίου, μετά από τα κινήματα εξέγερσης στις Αραβικές χώρες, ενάντια σε φεουδαρχικά και αυταρχικά μονοκομματικά καθεστώτα και με βασικό προσανατολισμό την Αστικο -Δημοκρατική και Καπιταλιστική ολοκλήρωση σε αυτές τις χώρες.

Η νέα Ενεργειακή Κρίση θα οδηγήσει σε ΑΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΠΛΑΝΗΤΗ. (Η ενεργειακή κρίση του 1973 κράτησε ΔΕΚΑ χρόνια).

Ειδικότερα, η προτεσταντική δεξιά που κυριαρχεί στην Ε.Ε. προετοιμάζει ένα ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΟ μονεταριστικό, αντιαναπτυξιακό σχέδιο (Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας). Αν μια φορά το ήταν ΛΑΘΟΣ -και ήταν λάθος -το Μνημόνιο ως επιλογή για την απάντηση στην κρίση, η νεοφιλελεύθερη λαίλαπα του μακροχρόνιου σχεδίου λιτότητας θα είναι το σύμφωνο ανταγωνιστικότητας. Στην Ελλάδα το σχέδιο αυτό επιβαρύνεται με άγριες νέες περικοπές εισοδημάτων , με περαιτέρω μείωση της ζήτησης , καθώς και των επενδύσεων και της ανάπτυξης και έκρηξη της ανεργίας.

Οι έχοντες καλά ζουν και ευημερούν. Οι ελληνικές τράπεζες έλαβαν -ΜΈΣΑ ΣΕ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ -τριάντα δις ευρ ζεστό χρήμα και ως εγγυήσεις 70 δις ευρώ. Τα τελευταία δέκα χρόνια είχαν κερδίσει 42 δις με φορολογική κλίμακα 17%.
Έχουν δημοσιευτεί οι πηγές εσόδων από τη φορολογία για το 2009.
Η ΛΗΣΤΕΙΑ έχει ως εξής: Από τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους 74 δις. ευρώ, από τους βιομήχανους 8δις ευρώ, από τους ελευθεροεπαγγελματίες 4δισ. ευρώ. Και μετά περιμένουν να αποπληρωθεί το χρέος και να μειωθεί το έλλειμμα!! Αναλογικά τα ίδια θα συμβούν και με τα έσοδα από τη φορολογία του 2010!
Η ΕΤΗΣΙΑ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗ 40 ΚΑΙ ΠΛΕΟΝ δις ευρώ.
Η εργοδοσία απέφυγε να πληρώσει και για ασφάλιστρα 12 δισ. ευρω. Ο ΦΠΑ, ΑΝΕΙΣΠΡΑΚΤΟΣ από το 53% των επιχειρήσεων. Από το ΑΕΠ της χώρας, το κεφάλαιο έλαβε το 65 % του πλούτου και οι δυνάμεις της εργασίας το 35%! ΑΥΤΑ ΤΑ ΛΕΩ ΚΑΙ ΤΑ ΓΡΑΦΩ ΑΠΟ ΤΟ 1990, ΕΤΗ ΣΥΝΑΠΤΑ 21!

Ορισμένοι ΚΑΛΟΠΙΣΤΟΙ και με αξίες για ΗΘΙΚΗ στη πολιτική, θεωρούν ότι τα λεφτά «τα έφαγαν τα λαμόγια της πολιτικής, ΠΑΣΟΚΟΙ και Ν.Δ. Με μίζες , σε συμβάσεις, χρηματισμούς κλπ». Αυτά έγιναν και πρέπει να αποδοθούν ευθύνες.

Το ΧΡΕΟΣ ΤΩΝ 340 ΔΙΣ ΕΥΡΩ, το ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΟΥ 15,5% έως και 19,5% μαζί με νοσοκομεία (6,5 δις ευρ ΠΑΡΤΥ το κύκλωμα φαρμακοβιομηχανία) και άς προσθέσουμε και τα ελλείμματα της αυτοδιοίκησης αποτελούν ΤΕΡΑΣΤΙΑ μεγέθη. Τα λαμόγια μπροστά σε αυτά τα μεγέθη είναι ''Κλεφτοκοτάδες'' που ασφαλώς πρέπει να πάνε στο Κορυδαλλό.

Την ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ που φοροδιαφεύγει τα τελευταία είκοσι χρόνια -ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ- επί 40δις και δέκα δις η εισφοροδιαφυγή-ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ- και ο πλουτισμός του 20% των Ελλήνων, επί επτά φορές -ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ-, Αυτό το τμήμα των παρασιτικώς εχόντων, ποιός θα το πάει φυλακή;;; ΟΛΟ ΤΟ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ -ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΠΑΞΕ -ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΦΟΡΕΣ -ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. Συν τους τοκογλύφους των ξένων και των ελληνικών τραπεζών που ήδη έχουν λάβει πλέον των 350δις -που είναι το χρέος- από επιτόκια και τόκους υπερημερίας.

ΣΥΝΕΛΟΝΤΙ ΕΙΠΕΙΝ (Συμπερασματικά). Αυτός είναι ο καπιταλισμός σε κρίση, που καταστρέφει τώρα μέρος των παραγωγικών δυνάμεων(Τα νεκροταφεία των Ελληνικών επιχειρήσεων της αποβιομηχάνισης της χώρας, είναι χιλιάδες στις βιομηχανικές περιοχές). Η χώρα έχει πλέον μόνο 960 χιλιάδες επιχειρήσεις .Οι 930 χιλιάδες από αυτές έχουν μόνο μέχρι ΔΕΚΑ εργαζόμενους. Οι εργασιακές σχέσεις ανατράπηκαν, οι αμοιβές μειώθηκαν, οι άνεργοι πλησιάζουν το 1εκ 200χιλ .Κάθε χρόνο γινόταν προσπάθεια για να βρεθούν 40 χιλιάδες θέσεις εργασίας και τώρα για να αντιμετωπιστεί η άγρια αυτή εξέλιξη χρειάζονται -κάθε χρόνο- 140 χιλιάδες θέσεις εργασίας , όταν η αρνητική ανάπτυξη της χώρας καλπάζει .Το βιοτικό επίπεδο του 2008 θα ανακτηθεί μετά το 2017 !!Και κάτω από άλλες προυποθέσεις! Η χώρα ήταν αυτάρκης σε αγροτικά προιόντα διατροφής , αλλά οι αγρότες ήθελαν καπνά , βαμβάκια και τεύτλα. Η ετήσια δαπάνη υπερβαίνει τα 6,5 δις ευρ το χρόνο για εισαγόμενα ,σκουπίδια εν πολλοίς. Από τα 500 κτηνοτροφικά προιόντα που καταναλώνουμε ,μόνο ΔΕΚΑ παράγονται στη χώρα.

Οι Πρωθυπουργοί που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν ευθύνες για ΤΡΕΙΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ λόγους και όχι μόνο γιατί δεν πάταξαν τη διαφθορά. Με τις πολιτικές τους: α) Διαλύθηκε η παραγωγική βάση της χώρας β) Η φοροδιαφυγή ήταν από τα βασικά τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά. Αυτά τα δύο οδηγούσαν σε δανεισμούς, ΓΙΑΤΙ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΡΟΛΟΓΕΙ ΟΔΗΓΕΙΤΑΙ ΣΕ ΚΡΙΣΗ ΧΡΕΟΥΣ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ. Και γ ) Ήταν απαράδεκτη η ανοχή στη διαφθορά ,ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ Υπουργών, Γεν.Γραμματέων, Διοκητών, Νομαρχών, Δημάρχων, Στελεχών της δημόσιας διοίκησης κ.ο.κ. ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΛΟΙ. Η ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ είναι χαρακτηριστικό της περιόδου του Χίτλερ και του Στάλιν.

Ο ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΙΩΣΗΣ πνέει τα λοίσθια. Οι ΕΧΟΝΤΕΣ ζούσαν με το 400% του εθνικού πλούτου, του ΑΕΠ. ΔΕΝ τα φάγαμε μαζί!

Οι έχοντες κατέχουν -μεταξύ των άλλων -τα μέσα μαζικής εξαπάτησης και αποπροσανατολισμού, τα ΜΜΕ .Διαθέτουν τον πολιτικό έλεγχο τμημάτων των κοινοβουλευτικών ομάδων του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., Και μέλημα τους είναι : Ο δικός τους φόβος, να γίνει φόβος της χώρας .Και ακόμα να προωθούν στο δημόσιο βίο πρακτικές και φαινόμενα ΕΚΦΑΣΙΣΜΟΥ. Και -ως γνωστόν- για το μόνο που δε νοιάζονται είναι για το 20 % ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΟ 28%, που διαβιούσε και διαβιεί, κάτω από το όριο της φτώχειας.

ΠΕΝΤΕ Στρατηγικές ξεδιπλώνονται αυτή τη περίοδο:
α)Τα κινήματα ΑΙΧΜΗΣ και ΕΓΡΗΓΟΡΣΗΣ,
των δικαιωμάτων, όπως η απεργία των μεταναστών, όπως το κίνημα ''δεν πληρώνω'', που είναι στη λογική δημιουργώ παράπλευρα γεγονότα, στη λογική ''κάθε πρόβλημα και συσπείρωση'', στη λογική για ''τη συνειδητοποίηση των μικροαστών ριζοσπαστών'', σε μια αντίληψη αποσπασματικών πρωτοβουλιών, ασύνδετων, χωρίς συνεκτική πολιτική σε σχέση με τα ΚΥΡΙΑΡΧΑ προβλήματα της χώρας. Η στρατηγική του ΚΛΕΦΤΟΠΟΛΕΜΟΥ είναι αδιέξοδη. Ιδιαίτερα ορισμένοι που με -εθνικιστικές κορώνες- συμβαδίζουν με γερμανικά φόρουμ, περί επιστροφής στη δραχμή.

β)Η προβολή ότι έχουμε ΠΟΛΕΜΟ είναι στη λογική μιας ΑΜΥΝΤΙΚΗΣ επιλογής .
γ) Η ρητορική της εγχώριας δεξιάς
σε ''αντι-μνημονιακές'' ρήσεις ενός κόμματος με παράδοση στις πολιτικές λιτότητας στις πολιτικές του μονεταρισμού.

δ) Η επιμονή μιας ομάδας Σοσιαλ-φιλελεύθερων του ΠΑΣΟΚ για τη συνεχή πρόταξη των δημοσιονομικών έναντι της ανάπτυξης και της εξόδου από τη κρίση. Ενώ τα αδιέξοδα του Μνημονίου είναι φανερά. Και οι διάφοροι Μέρκελ σε μια στρατηγική ΕΠΕΚΤΑΣΗΣ του γερμανικού κεφαλαίου προς την ανατολική Ευρώπη, επιχειρεί και νέους εκβιασμούς για νέα περιοριστικά μέτρα , σε μια ΠΑΡΑΛΥΤΗ ΠΟΛΙΤΙΚΑ, Ευρωπαϊκή Ενωση. Η ευθύνη της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ είναι ιστορική. Στροφή και αλλαγή πορείας. Τέλος στη Δημοσιονομική Υστερία. Στο κέντρο των εξελίξεων η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ στο σύνολο της.

ε)Η χώρα ΣΥΝΟΛΙΚΑ χρειάζεται άλλο ΣΧΕΔΙΟ, άλλη ανάπτυξη , άλλη οικονομική και κοινωνική πολιτική, άλλη προοπτική. Τη ΔΙΕΞΟΔΟ αποτελεί : Η ΒΙΩΣΙΜΗ ανάπτυξη, η φορολόγηση και η ριζοσπαστική αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου με βάση το παράγειν, έχειν και κατέχειν .Και αυτό είναι εύκολο να βρεθεί. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΒΟΥΛΗΣΗ.
Και μια τέτοια εξέλιξη
να συμβαδίσει με αλλαγές στην Ευρώπη , όπως ήττα της Μέρκελ και του Σαρκοζί στις εκλογές του 2012, και μια συμφωνία ΟΥΣΙΑΣ στις επόμενες συνόδους του G20, ένόψει της νέας ενεργειακής κρίσης.

Ως ΕΠΙΛΟΓΟ, παραθέτω στίχους της φίλης, από το Facebook, Angelina Rain, που ΔΙΑΚΡΙΝΕΙ ανάμεσα στην ΗΘΙΚΗ και στην ΗΘΙΚΟΛΟΓΙΑ πράγμα που δεν κάνουν αρκετοί τυφλωμένοι από την έμμισθη προπαγάνδα: «Στης αρπαγής το ξέσπασμα απορρίπτω το δήθεν, το αφού, το επειδή. Ανήθικης έκστασης υπόλοιπο το διαιρούμενο κορμί σας και μου ζητάτε εξάγνιση. Νευροαναθρεμμένη αμμωνία αναδύεται απ’ τα θλιμμένα περιττώματα που υψώσατε κι ακόμη θαρρείτε ύπαρξη το ανεκδιήγητο. Παραδώστε το άκουσμα στης μετάνοιας το χορό και ξεπλυθείτε επιτέλους. Το σύμπαν ...θα φτύσει τα στεγνά κουκούτσια για να φυτρώσει το μετέπειτα. Εσείς, ούτως ή άλλως, σαπίσατε από τις ρίζες».

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ


Αυτό κι αν δεν είναι επιτυχία της δημοτικής αρχής! Το πρωί τη Δευτέρας, οι υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας έκλεισαν έξι μαγαζιά στην κεντρική πλατεία και στον πεζόδρομο της Καραϊσκάκη και το μεσημέρι, ως διά μαγείας, ΟΛΑ τα μαγαζιά ήταν ανοιχτά, ενώ οι αρμόδιοι για την υλοποίηση των αποφάσεων που είχε λάβει ο δήμαρχος Γιάννης Παπαλέξης, παρακολουθούσαν τους δικαστικούς κλητήρες να μεταφέρουν αποφάσεις του διοικητικού δικαστηρίου, στις αρμόδιες υπηρεσίες του Δήμου.

Κακοήθεια είναι αυτή που διαδόθηκε και έχουμε χρέος να την επισημάνουμε. Δεν άνοιξαν οι καφεπώλες της πλατείας και των γύρω δρόμων, τα καταστήματα, επειδή πληροφορήθηκαν ότι ο δήμαρχος Γιάννης Παπαλέξης, εκείνη την ώρα ταξίδευε για τις Βρυξέλλες, οπότε δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.

Μακάρι τα πράγματα να ήταν τόσο απλά… Δεν είναι όμως και όλο αυτό το καλαμπούρι με το κλείσιμο των καταστημάτων, την επιβολή των προβλεπόμενων απ’ το νόμο ποινής δηλαδή, τόσο απλό. Έρχεται κι αυτό να προστεθεί στις αλλεπάλληλες παλινωδίες της δημοτικής αρχής σε ότι αφορά την διαχείριση των καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος και κατ’ επέκτασιν των κοινόχρηστων χώρων, που αποτελούν το αντικείμενο εκμετάλλευσης ελάχιστων επιχειρηματιών, οι οποίοι όπως ειπώθηκε απ’ τον αρμόδιο αντιδήμαρχο Γιάννη Νικολάου, ούτε τις στοιχειώδεις υποχρεώσεις τους απέναντι στο Δήμο δεν εκπληρώνουν.

Δυστυχώς αποδείχτηκε και με τις τελευταίες αποφάσεις, ότι η δημοτική αρχή, με χαρακτηριστική ευκολία, ξέχασε τα όσα προεκλογικά είχε ανακοινώσει και δεσμευτεί σε σχέση με τις πλατείες και τους κοινόχρηστους χώρους. Και ήταν αναμενόμενο να ξεχάσει τις δεσμεύσεις της, αφού απ’ την ημέρα που ο δήμαρχος και οι συνεργάτες του κάθισαν στις αναπαυτικές πολυθρόνες του δημαρχείου, δεν υλοποίησαν αυτό για το οποίο τους επέλεξαν οι πολίτες, αλλά είπαν να διαπραγματευτούν τα αυτονόητα. Να δώσουν ψεύτικες υποσχέσεις, δηλαδή ότι μπορούν να κάνουν κάποια πράγματα, που δεν περνούσαν απ’ το χέρι τους και έτσι να δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος, με αποτέλεσμα να ισχύει αυτό που η λαϊκή παροιμία λέει: «Εκείνοι που μας χρώσταγαν, μας πήραν και το βόδι».

Κι όλα αυτά με φόντο την αναμονή της περιβόητης απόφασης της επιτροπής Ποιότητας Ζωής, η οποία θα καταθέσει πρόταση για τον τρόπο διαχείρισης των πλατειών. Αλήθεια, γιατί αργή τόσο πολύ η απόφαση αυτή;

Έστω και τώρα. Μπορούν εκεί κάτω στο Δημαρχείο να σοβαρευτούν. Να κάνουν πράξη τα όσα υποσχέθηκαν στους πολίτες και τους εξέλεξαν, γνωρίζοντας ότι «δεν μπορούν να είναι και με τον χωροφύλαξ και με τον αστυφύλαξ». Κι αν δεν το καταλαβαίνουν αυτό, ας θυμηθούν μια άλλη παροιμία που λέει πως «αν δεν τσακίσεις αυγά, ομελέτα δεν γίνεται».

Δευτέρα, 28 Φεβρουαρίου 2011 21:02

Δεν είναι τυχαία η πλήρης επικράτηση…

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Εξήντα τέσσερις ψήφους έλαβε στις εκλογές για την ανάδειξη του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Άρτας Δημήτρης Τσίρκας, έναντι πενήντα μιας που έλαβαν οι δύο αντίπαλοί του, ο Μιχάλης Νικολάου και ο Βαγγέλης Σακέλλιος.

-Τυχαία η πλήρης επικράτηση, είναι η ερώτηση που πρέπει να τεθεί και ετέθη τις προηγούμενες ημέρες από πολλούς συμπολίτες μας. Και φυσικά η απάντηση είναι σαν κι αυτή του διαφημιστικού σποτ: «Δε νομίζω».

Δε νομίζει και δεν πιστεύει κανένας ότι υπάρχει περίπτωση να είναι τυχαία η επιλογή των μισών και πλέον δικηγόρων της Άρτας, στο πρόσωπο του Δημήτρη Τσίρκα, γιατί ο πρόεδρός τους στην πρώτη του θητεία, λένε, πήρε άριστα. Πολιτεύτηκε με απλότητα και πίστη στο λειτούργημά του, τον αγώνα δηλαδή για τα αιτήματα των δικηγόρων, που σε αυτή την χρονική συγκυρία και την εποχή του μνημονίου, βρίσκονται υπό αμφισβήτηση. Νέος άνθρωπος, με νέες ιδέες και πάντα κοντά στους νέους δικηγόρους, που στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτοί έχουν την ανάγκη του προέδρου. Και αυτή ήταν, όπως αποδείχτηκε η δύναμη του προέδρου.

Όχι πως δεν κινήθηκε με επάρκεια και αποτελεσματικότητα σε άλλα σημαντικά θέματα. Κινητοποιήθηκε άμεσα για την κατασκευή του νέου κτιρίου του Πρωτοδικείου Άρτας και της Εισαγγελίας και συνεργάστηκε κατά τον καλύτερο τρόπο με όσους είχαν την δυνατότητα να παρέμβουν για το σημαντικό αποτέλεσμα. Κινητοποιήθηκε και είναι σε διαρκή αναζήτηση, για το Δικαστικό Μέγαρο, το οποίο κάποτε πρέπει να αποκτήσει η Άρτα. Το δικαιούται λέει και ο ίδιος.

Γενικά στον κλάδο των δικηγόρων της Άρτας, εκτιμήθηκε η σεμνότητα και η διάθεση για συνεργασία. Δεν εκτιμήθηκε η όποια προσπάθεια επιβολής, με όρους μακριά απ’ αυτούς που ορίζει ο συνδικαλισμός, ιδιαίτερα των επιστημόνων, που γνωρίζουν πως πρέπει να είναι, για να είναι αποτελεσματικός.

Με πλήρη την αποδοχή του απ’ τους δικηγόρους της Άρτας, ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Άρτας Δημήτρης Τσίρκας, έχει πλέον εντολή να κινηθεί με περισσότερη αποφασιστικότητα σε όλα τα θέματα που αφορούν τους δικηγόρους, αλλά και την τοπική κοινωνία, μιας και ο πρώτος επιστημονικός σύλλογος της πόλης, πρέπει να έχει άποψη και για τα προβλήματα της τοπικής κοινωνίας.

Σχολιάζοντας την εκλογή του Δημήτρη Τσίρκα στην θέση του προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Άρτας, μπορούμε να βγάλουμε κι ένα σημαντικό μήνυμα για την εποχή μας:

-Η απλότητα και η διαρκής προσπάθεια, είναι το μυστικό της επιτυχίας. Όπως ακριβώς συνέβη με τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Άρτας Δημήτρη Τσίρκα.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΡΙΑΝΤΗ



Στην Ελλάδα της τρομερής αναδουλειάς και της αγωνίας για το μέλλον…
Στην Ελλάδα της ύφεσης, των περικοπών και της κοινωνικής αναστάτωσης…
Στην Ελλάδα του ψευδόμενου πρωθυπουργού, του δυναστικού Μνημονίου και της ανίκανης κυβέρνησης, που κινείται δίχως σχέδιο και πρόγραμμα πάρεξ εκείνου που εντέλλονται οι δυνάστες-δανειστές… Σ' αυτήν την Ελλάδα, που παραπαίει και απειλείται με αφανισμό, υπάρχουν θύλακοι, εστίες και πολιτικά μορφώματα που υπερασπίζονται την εγκληματική πολιτική της κυβερνήσεως. Που θεωρούν σωτήριο το επαχθές Μνημόνιο. Που μυκτηρίζουν τους εργαζομένους όταν διαδηλώνουν ή διεκδικούν το δίκιο τους. Που νομιμοποιούν την εθελοδουλία και την υποταγή. Που εγκαλούν πρωτίστως την κοινωνία, συμφωνώντας με τον αθωωτικό -για την εξουσία- αφορισμό του Πάγκαλου ότι «μαζί τα φάγαμε»…
Πρόκειται για σεσημασμένους καθεστωτικούς πυλώνες, οι οποίοι έχουν έδρα τα ΜΜΕ, το Πανεπιστήμιο και την πολιτική. Κοινό χαρακτηριστικό τους είναι το «εκσυγχρονιστικό» πρόσημο, όπως αυτό προβλήθηκε και εγκαταστάθηκε ως καθεστώς από την επταετία Σημίτη. Κοινή πεποίθησή τους, η άνευ όρων προσαρμογή της χώρας στα «ευρωπαϊκά δεδομένα» ή και η πρόσδεση της χώρας στο αμερικάνικο άρμα. Κοινός τόπος γι' αυτούς, η υστέρηση της ελληνικής κοινωνίας, την οποία αντιλαμβάνονται ως ένα απελπιστικό, εθνικιστικό μόρφωμα και την οποία περιφρονούν, υποτιμούν και σνομπάρουν…
Τέτοια μορφώματα στον χώρο της πολιτικής συγκροτούνται από τα στελέχη της Ανανεωτικής Αριστεράς που αφομοιώθηκαν από το «εκσυγχρονιστικό» ΠΑΣΟΚ του κ. Σημίτη και υπηρετούν -τα περισσότερα εξ αυτών- το δόγμα του Γ. Παπανδρέου ή εντοπίζονται σήμερα στο νεοπαγές κόμμα του κ. Κουβέλη. Παθιασμένοι υποστηρικτές του Μνημονίου, δεν χάνουν ευκαιρία να νομιμοποιήσουν τις κεντρικές επιλογές του κ. Παπανδρέου, καταφεύγοντας σε χονδροειδή, διλημματικού χαρακτήρα, επιχειρήματα και στην αποφυγή οιασδήποτε σοβαρής κριτικής. Κι όταν το πράττουν, ένα διαρκές «ναι μεν, αλλά», με κάποιες φιλολαϊκές κορώνες για τα μάτια του κόσμου, ιριδίζει συνεχώς στην κριτική τους. Μπροστά τους ορισμένοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ που ασκούν σκληρή επί της ουσίας κριτική φαντάζουν αντιπολιτευτικοί ογκόλιθοι…
Οι περισσότεροι εξ αυτών κάλλιστα θα μπορούσαν να είναι ενταγμένοι στο αρτισύστατο κόμμα της κυρίας Μπακογιάννη ή στα αποτυχημένα (κομματικά) εγχειρήματα του κ. Μάνου. Ταυτισμένοι πλήρως με τη λογική του Μνημονίου, συμπορεύονται εν πολλοίς με την κυρία Μπακογιάννη και στα εθνικά θέματα (απλοϊκές αντιεθνικιστικές κορώνες και δυσανεξία προς παν το εθνικόν), καθώς και σε ζητήματα που αφορούν τον εξωτερικό προσανατολισμό της χώρας, την πολυπολιτισμικότητα και τη μετανάστευση (με κάποιες διακριτές διαφορές απόψεων σ' αυτό το θέμα)…
Το τραγικό γι' αυτούς είναι ότι σήμερα συμπλέουν και με τον ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη στο μείζον ζήτημα του Μνημονίου, αλλά και στη δυσανεξία τους απέναντι στις λαϊκές κινητοποιήσεις. Ασφαλώς υπάρχει μια διαφορά μεταξύ αυτών και του ΛΑΟΣ σχετικά με τις κινητοποιήσεις, τη λαϊκή οργή και την ανυπακοή: Ο κ. Καρατζαφέρης, που μάταια προσπαθεί να εξαφανίσει από το δέρμα του το τατουάζ του Μνημονίου, φλυαρεί λαϊκίστικα, κολακεύοντας γενικόλογα «τον λαό», αλλά εναντιώνεται σε οποιαδήποτε δυναμική εκδήλωση οργής. Ενώ οι εν λόγω «εκσυγχρονιστές», ομιλούντες ως γνήσιοι εστέτ, καταλήγουν στην ίδια εναντίωση από διαφορετική αφετηρία. Η ελιτίστικη αντίληψή τους για τα πολιτικά πράγματα και την κοινωνία διατυπώνεται με δήθεν αριστερό -προοδευτικό, τέλος πάντων- πρόσημο. Είναι ευθεία, καταιγιστική, κεραυνοβόλα. Δεν μασάει τα λόγια της…
Στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται πλείστοι όσοι πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, συγγραφείς και άνθρωποι του Πολιτισμού, στενά συνδεδεμένοι αρκετοί εξ αυτών με το κράτος-τροφοδότη, τα κόμματα εξουσίας και τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς… Εντυπωσιακό, εν προκειμένω, είναι ένα κείμενο είκοσι πανεπιστημιακών, κυρίως από το Πανεπιστήμιο Κρήτης, με αφορμή τη μεγαλειώδη απεργία της περασμένης Τετάρτης. Στο κείμενο αυτό δεν υπάρχει ούτε μία λέξη -ούτε μία!- για τις αυταπόδεικτες, βαριές ευθύνες των κομμάτων εξουσίας. Δεν υπάρχει ούτε μία, έστω έμμεση, κριτική αναφορά στις επιλογές της σημερινής κυβερνήσεως, στο Μνημόνιο, στον κυνισμό των δανειστών και στις κραυγαλέες αδυναμίες των κυβερνώντων. Στο κείμενο αυτό συνοψίζεται όλη η κυβερνητική προπαγάνδα για τους «συντεχνιακούς εκβιασμούς», για την «υπεράσπιση προνομίων» και τις «συνεχείς και αδιέξοδες κινητοποιήσεις» (εδώ υπολείπονται ακόμη και του πρωθυπουργού, ο οποίος δήλωσε υποκριτικά -αλλά το είπε- ότι και ο ίδιος θα μπορούσε να μετάσχει στις κινητοποιήσεις)…
Εννοείται ότι το κείμενο βρίθει από κοινοτοπίες και αυτονόητα, όπως ότι απαιτείται «καλύτερη δουλειά», «περισσότερη αλληλεγγύη» κ.λπ. Κορωνίδα του κειμένου όμως είναι η ειρωνική ταύτιση των κινητοποιήσεων με προσπάθεια για… επιστροφή στο παρελθόν! Απολαύστε τη σχετική περικοπή: «Στις 23 Φεβρουαρίου πλήθος συνδικάτων κάλεσαν τα μέλη τους να απεργήσουν για να απαλλαγούμε από το Μνημόνιο και να γυρίσουμε στην παλιά, καλή προ ΔΝΤ εποχή»! Και για όποιον δεν κατάλαβε: Οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις -λένε με τον τρόπο τους οι πανεπιστημιακοί αυτοί- μας οδηγούν πίσω στην εποχή των ελλειμμάτων, του χρέους και της χρεοκοπίας… Έτσι! Ειρωνικά, κυνικά και λαϊκίστικα, χωρίς αιδώ, χωρίς καμία συστολή, χωρίς καμία κριτική αναφορά στις διεφθαρμένες, αντιλαϊκές και ανίκανες κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών, που έφεραν τη χώρα στα πρόθυρα της διάλυσης. Απουσιάζει φυσικά και οιαδήποτε αιχμή για τη σημερινή κυβέρνηση και τις θλιβερές, εθελόδουλες επιλογές της…

Υπάρχει, τέλος, και πεδίο των καθεστωτικών ΜΜΕ, καθώς και (των) ανθρώπων του Πολιτισμού, οι οποίοι στηρίζουν ανοιχτά την αντιλαϊκή πολιτική που σαρώνει την κοινωνία και επαναφέρει την Ελλάδα στη δεκαετία του '50… Στις ευθύνες των κεντρικών Μέσων Ενημέρωσης, ιδία των ηλεκτρονικών, έχουμε πολλές φορές αναφερθεί. Δίχως την αρωγή τους κανένα Μνημόνιο, κανένας εκβιασμός και καμία δυναστική πολιτική δεν θα μπορούσε να σταθεί… Αξίζει, επομένως, ως κατακλείς να υπενθυμιστεί ένας στίχος του Νίκου Καρούζου, κατάλληλος για όλα τα προαναφερθέντα μορφώματα και υποπόδια της κυβερνητικής πολιτικής: «Καταφερτζήδες του πνεύματος και των στίχων, ευκλεώς στοιχηθείτε»…

 

Από το ΠΑΡΟΝ της ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Της ΣΟΦΙΑΣ ΒΟΥΛΤΕΨΗ

 

Ούτε λέξη. Ούτε λέξη για την αιματοχυσία. Ούτε μια δήλωση καταδίκης χθες από τον πρωθυπουργό στη Βουλή για το μακελειό που έχει προκαλέσει στη Λιβύη ο τριτοκοσμικός φίλος του Μουαμάρ Καντάφι.

Ούτε μια αξιοπρεπής απάντηση στο ερώτημα «Τι θα γίνει με τον Καντάφι; Θα αντιδράσει κανείς βορείως της Γαύδου;» (elzoni.gr). Περιορίστηκε να μιλήσει για τον «σημαντικό ρόλο» που θα διαδραματίσει η Ελλάδα την «επόμενη μέρα»!

Για τη σημερινή αιματοβαμμένη μέρα δεν βρήκε να πει τίποτε. Για την προηγούμενη μέρα έχει μιλήσει: Με δύο επισκέψεις του στη Λιβύη (κραδαίνοντας την φωτογραφία του πατέρα του με τον δικτάτορα) μόνο στο διάστημα που κατέχει τον τίτλο του πρωθυπουργού αυτής της χώρας.

Δεν γίνεται, όμως, έτσι. Δεν γίνεται να ρωτάμε τον κ. Παπανδρέου τι θα γίνει τώρα και εκείνος να μας μιλά για το τι θα γίνει όταν δεν θα έχει μείνει ρουθούνι στην σατραπεία του φίλου του.

Δεν γίνεται να μας πληροφορεί η Τρόικα ότι πρέπει να πουλήσουμε δημόσια περιουσία ύψους 50 δις ευρώ και ο κ. Παπανδρέου να απαντά προαναγγέλλοντας νόμο που θα απαγορεύει την πώληση της δημόσιας περιουσίας (ενώ γνωρίζει πως όταν από το Σύνταγμα θα υποχρεωθεί να κρατά χαμηλά το έλλειμμα, θα πουλήσει μια χαρά, διότι ο νόμος του θα είναι πλέον αντισυνταγματικός).

Δεν γίνεται η κυβέρνηση να συνεννοείται με την τρόικα, η τρόικα να λέει επισήμως σε συνέντευξη Τύπου τα περί πώλησης και η κυβέρνηση, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, να λέει τώρα πως τελικά προβλέπονται αποκρατικοποιήσεις 15 δις ευρώ και μπαίνει έτσι τέρμα στην κινδυνολογία των 50 δις ευρώ.

Ποιος την ξεκίνησε αυτήν την «κινδυνολογία»; Από ποιον προήλθε; Ποιον καταγγέλλει για κινδυνολογία; Ποιος, που να μην πω καμιά κουβέντα, μίλησε για τα 50 δις ευρώ;

Δεν γίνεται ο Στρος-Καν να αποκαλύπτει πως ο πρωθυπουργός μίλησε μαζί του για εμπλοκή του ΔΝΤ ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009 και χθες ο ίδιος να λέει ότι ήθελε τις τεχνικές συμβουλές του Ταμείου, ενώ ήδη είχε προσλάβει πλειάδα εισαγομένων «σοφών» για να δίνουν ακριβώς τέτοιες συμβουλές.

Δεν γίνεται να αποκαλύπτεται ότι παρά τα μέτρα το χρέος αυξήθηκε το 2010 κατά περίπου 50 δις ευρώ – όσα δηλαδή ΘΑ παίρναμε από τις αποκρατικοποιήσεις – και κανείς να μην τους έχει πιάσει από τον λαιμό, ώστε να ομολογήσουν πως η στρατηγική τους δεν απέδωσε – και επομένως ούτε στο μέλλον προβλέπεται να αποδώσει.
Και τέλος, δεν γίνεται όλος ο κόσμος να ασχολείται με τα θέματα του πετρελαίου και της ενέργειας γενικότερα, να φλέγονται οι πετρελαιοπαραγωγές χώρες, να τρέχουν όλοι (βλέπε Κύπρος) να καθορίζουν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και να τοποθετούν τον εαυτό τους στον ενεργειακό χάρτη και η κυβέρνηση να σφυρίζει αδιάφορα περιοριζόμενη σε μέτρα που συνθλίβουν, χωρίς κανένα αποτέλεσμα, τον λαό.

Η Ελλάδα οφείλει (όφειλε χθες) να χαράξει τον γεωφυσικό της χάρτη, να οριοθετήσει την ΑΟΖ της και ήδη να έχουν αρχίσει οι συζητήσεις για εκμετάλλευση των πόρων της. Διαφορετικά, τι νόημα έχουν τα ταξίδια στο Βερολίνο, οι διαλέξεις σε γερμανικά πανεπιστήμια και οι συναντήσεις με την Μέρκελ;

Δεν είδε ο πρωθυπουργός ότι η Μέρκελ έσπευσε στην Κύπρο, σε μια επίσκεψη – αστραπή, όταν η Λευκωσία καθόρισε την ΑΟΖ της;  Δεν καταλαβαίνει ποια είναι η μοναδική γλώσσα που αντιλαμβάνεται η Μέρκελ, από την οποία εξαρτάται το μέλλον του χρέους μας; Δεν καταλαβαίνει ότι μόνο με το Μνημόνιο, «αυτό» δεν βγαίνει πέρα; Δεν καταλαβαίνει πως αν δεν οριοθετήσει τώρα την ΑΟΖ δεν πρόκειται να γίνει τίποτε;

Αν  δεν καταλαβαίνουν τα παιχνίδια που παίζονται στην διεθνή σκακιέρα, τότε είναι εντελώς  ανίκανοι να κυβερνήσουν ακόμη και περίπτερο.

Αν κάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν, επειδή  έχουν αναλάβει υποχρεώσεις έναντι άλλων,  τότε είναι εντελώς επικίνδυνοι για την χώρα.

Κι’ αν δεν έχουν τα κότσια να δραστηριοποιηθούν με τρόπο που να εξυπηρετεί τα ελληνικά συμφέροντα, ας σηκωθούν να φύγουν. Παραχωρώντας την καρέκλα τους στον Χριστόφια. Να έλθει εδώ ο άνθρωπος να καθορίσει την ΑΟΖ της Ελλάδας, να έρχεται και σε μας η Μέρκελ να μας κάνει τεμενάδες!

 

www.elzoni.gr

Σάββατο, 26 Φεβρουαρίου 2011 11:24

Πως την είδαν την διαδικασία;

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ


Κοινή είναι η ομολογία, ότι απ’ την πλευρά του προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου, υποτιμήθηκε ή καλύτερα δυσφημίστηκε η διαδικασία για την επιλογή του συμπαραστάτη του δημότη, στην συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου, που έγινε την περασμένη Παρασκευή.

Έκπληκτοι παρακολουθήσαμε οι παριστάμενοι τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Θωμά Τσιρογιάννη, να ανακοινώνει ότι οι υποψήφιοι για την θέση αυτή, έχουν δικαίωμα να μιλήσουν για ένα λεπτό, για να καταθέσουν την άποψή τους για τον θεσμό, για την προσωπική τους αγωνία και ότι άλλο είχαν στο μυαλό τους να πουν οι ενδιαφερόμενοι. Βέβαια οι περισσότεροι εκ των ενδιαφερομένων, έκαναν την κατάχρηση του χρόνου που τους δόθηκε με την ανοχή του προεδρείου, αλλά αυτό ελάχιστη σημασία έχει, μέσα στην όλη προσπάθεια απαξίωσης της διαδικασίας.

Έκπληκτοι παρακολουθήσαμε οι παριστάμενοι, να συζητάει το Δημοτικό Συμβούλιο για τον συμπαραστάτη του δημότη και να μην ζητάει το λόγο του δημότη, μιας και στην αίθουσα βρισκόταν αρκετοί δημότες, οι οποίοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έδειχναν το ενδιαφέρον τους για το θέμα και την απόφαση που θα ληφθεί, ελπίζοντας ότι θα είναι καλό για τους πολίτες και το Δήμο.

Ως απλός δημότης, με ενδιαφέρον γι’ αυτή την διαδικασία, βρέθηκα στην αίθουσα και με υπομονή ανέμενα, να δοθεί ο λόγος στους πολίτες, έχοντας κατά νου να καταθέσω μια άποψη που ίσως διευκόλυνε και την διαδικασία. Δεν μου δόθηκε η δυνατότητα να καταθέσω την άποψή μου στην αίθουσα το κάνω απ’ τις στήλες της «Γ».

Ήθελα λοιπόν, απευθυνόμενος σ’ όλους τους δημοτικούς συμβούλους, να επισημάνω ότι συζητούσαν την εικονική πραγματικότητα. Και έκαναν αναφορές στην σημασία του θεσμού του συμπαραστάτη του δημότη, χωρίς κανένας να επιχειρεί να αγγίξει την προσπάθεια υποτίμησης του θεσμού του δημοτικού συμβουλίου, που θα ελάμβανε την απόφαση.

Πιο απλά. Ήταν θέατρο του παραλόγου, να έχει αποφασίσει ο δήμαρχος Γιάννης Παπαλέξης, ότι συμπαραστάτης θα είναι ο Νίκος Γκολομάζος, να τον έχει εγκαταστήσει σε γραφείο, να έχει ασχοληθεί με θέματα ανάλογου ενδιαφέροντος και μετά να περιμένει το σώμα απ’ αυτόν να καταθέσει την πρότασή του για το θεσμό, για να αποφασίσουν οι δημοτικοί σύμβουλοι αν αξίζει να τον ψηφίσουν ή όχι. Κάτι πήγε να πει για το θέμα ο δημοτικός σύμβουλος Χριστόφορος Ξυλογιάνης, αλλά και πάλι δεν αναδείχτηκε η ευαισθησία του προεδρείου του Δημοτικού Συμβουλίου, να δει την ουσία της καταγγελίας και απ’ αυτή να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι.

Βεβαίως αναμενόμενη ήταν η στάση του προεδρείου. Αφού η παραταξιακή πειθαρχία, είχε ζητηθεί απ’ τον δήμαρχο, για να του  προκύψει, έπρεπε να υποτιμηθεί η διαδικασία. Να μην αναδειχτεί η ουσία του θέματος και να είναι ντε και καλά, ο Νίκος Γολομάζος «συμπαραστάτης της δημοτικής αρχής» και όχι του δημότη.

Όμως απ’ το αποτέλεσμα, θα πρέπει να εξάγει χρήσιμα συμπεράσματα και το προεδρείο του Δημοτικού Συμβουλίου, για το πώς θα πρέπει, από δω και στο εξής, να χειριστεί θέματα ανάλογου ενδιαφέροντος.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011 22:43

Άφησε το Δήμο χωρίς συμπαραστάτη!

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ


Δεν ήταν δυνατόν ο Νίκος Γκολομάζος, να έχει εγκατασταθεί σε γραφείο στο Δημαρχιακό Μέγαρο, ταυτόχρονα με τον δήμαρχο Γιάννη Παπαλέξη, όλοι να γνωρίζουν ότι προαλείφεται για την θέση του συμπαραστάτη του δημότη και στην συνέχεια ο δήμαρχος και οι συνεργάτες του, να θεωρούν ότι σε συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, θα εξασφαλίσουν αυξημένη πλειοψηφία, για αναλάβει επίσημα τα καθήκοντα, σ’ έναν νέο θεσμό, που έχει και ενδιαφέρον και ιδιαίτερη σημασία.

Αφέλεια, δεν μπορεί να χαρακτηρίσει αυτή την τακτική, κανένας. Αλαζονεία, σίγουρα. Η εγκατάσταση του νέου δημάρχου στο νέο και πολυτελές γραφείο του, οι πολλοί παρατρεχάμενοι που κυκλοφορούν τις πρώτες μέρες δίπλα του και λένε πάντα ναι, ίσως δημιούργησαν στο δήμαρχο την εντύπωση ότι μπορεί να γίνεται ότι ΑΥΤΟΣ αποφασίζει και όλοι οι άλλοι είναι για να υλοποιούν.

Είναι γεγονός ότι για την υλοποίηση της απόφασής του, να ορίσει συμπαραστάτη του δημότη το Νίκο Γκολομάζο, θεωρούσε ότι θα πήγαινε χωρίς εμπόδια, αφού άλλωστε δεν αντιμετώπισε εμπόδια και με την προηγούμενη επιλογή του, να ορίσει γενικό γραμματέα του Δήμου τον συνταξιούχο δικηγόρο Γιάννη Νάκα. Μόνο που η πρώτη απόφαση δεν απαιτούσε αυξημένη πλειοψηφία στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Βεβαίως δεν πρέπει να παραλειφτεί να τονιστεί, ότι για τα εμπόδια που θα συναντούσε αυτή η επιλογή, είχε ενημερωθεί και ο ίδιος ο δήμαρχος Γιάννης Παπαλέξης, αλλά και ο εκλεκτός του Νίκος Γκολομάζος.

Όταν έγκυροι αναλυτές της κατάστασης που επικρατεί στην Άρτα, αλλά και στο δημοτικό συμβούλιο, επεσήμαναν στο δήμαρχο Γιάννη Παπαλέξη, τις δυσκολίες που υπάρχουν και τις αντιδράσεις της κοινωνίας, αυτός γελούσε κάτω απ’ τα μουστάκια του κι έλεγε μέσα του, ότι στην τελική αυτός αποφασίζει.

Η συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, ήρθε να επιβεβαιώσει όσους είχαν άποψη και με κάθε τρόπο την έκαναν γνωστή στο δήμαρχο Γιάννη Παπαλέξη και κάποιους συνεργάτες του.

Το μέγεθος της ήττας που υπέστη ο δήμαρχος Γιάννης Παπαλέξης είναι μεγάλο και ας ελπίσουμε ότι θα αποτελέσει την αιτία, να αλλάξει ο ίδιος άποψη για το πώς θα πρέπει να κινείται και το πώς θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του την κοινωνία, για να κάνει την όποια επιλογή. Αυτό ας το δει μόνος του και ας λάβει τις ανάλογες αποφάσεις.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα όμως αφορά το Δήμο και τους δημότες. Με την αλαζονεία και τις επιλογές που έκανε ο δήμαρχος Γ. Παπαλέξης, στην ουσία αφήνει το Δήμο και τους δημότες χωρίς των συμπαραστάτη του δημότη, που και ο Δήμος και οι δημότες δικαιούνταν. Και δεν είχε ούτε έχει το δικαίωμα, αυτό που μπορεί να γίνει και να είναι χρήσιμο, να το στερεί απ’ τους πολίτες.

Ας προσέξει λοιπόν, μην προκύψει και άλλο ανάλογο θέμα. Μήπως η αλαζονεία του και η εξουσιαστική του αντίληψη στοιχίσουν στο Δήμο και τους δημότες και άλλες απώλειες.

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011 11:00

Αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού στην Πρέβεζα

Του ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Καθώς κάποιοι στην Αθήνα κυρίως, έχουν αναλάβει την προετοιμασία της επιστροφής του βουλευτή Πρέβεζας Βαγγέλη Παπαχρήστου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, αρχίζει να… παίζει και το έντονο παρασκήνιο της υπόθεσης, αν κρίνουμε και απ’ τα δυό τελευταία δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής» στην στήλη ΒΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣ. Γράφει λοιπόν ο «βηματοδότης» ότι ο βουλευτής Πρέβεζας έχει γίνει έξαλλος με την δραστηριότητα του επιλαχόντος βουλευτή Περικλή Βασιλάκη, ο οποίος τυχαίνει να είναι και σύμβουλος του υφυπουργού Αθλητισμού Γιώργου Νικητιάδη και όπως είναι λογικό αναπτύσσει δραστηριότητα στο νομό. Αποτέλεσμα της διαπίστωσης αυτής είναι ότι ο διαγραφείς βουλευτής έχει πυκνώσει την παρουσία του στην Πρέβεζα, για να δείξει ότι με την διαγραφή του δεν έμεινε έξω από τις εξελίξεις, αλλά είναι παρών και έτσι αφήνεται να εννοηθεί ότι θα επιστρέψει στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ.

Μια επιστροφή που την θεωρούν πολύ δύσκολη, αφού γνωρίζουν ότι για να γίνει εφικτή η επιστροφή, χρειάζεται δημόσια δήλωση, ανάκλησης των προηγούμενων δηλώσεων, αυτών που ακριβώς τον οδήγησαν εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

-Είναι εύκολο λοιπόν, για τον βουλευτή που αναπτύσσει πλέον δραστηριότητα στα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, να κάνει μια τέτοια δήλωση μετάνοιας, η οποία στην ουσία μπορεί να αποτελεί και την πολιτική του ταφόπλακα;

Οι περισσότεροι πολίτες της Πρέβεζας θεωρούν δύσκολη μια τέτοια εξέλιξη, οπότε αρχίζουν να κινούνται δίπλα στον πρώην νομάρχη Βασίλη Ιωάννου, ο οποίος προετοιμάζει την δική του πολιτική παρέμβαση με ηρεμία και αναμένοντας τις εξελίξεις, αλλά και στον επιλαχόντα βουλευτή Θόδωρο Βασιλάκη, που δείχνει να είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένος από τις εξελίξεις που προαναφέρουμε.

Όμως υπάρχει και ο περαιτέρω προβληματισμός:

-Και να κάνει την δήλωση μετάνοιας ο διαγραφείς βουλευτής Βαγγέλης Παπαχρήστος, θα μπορεί να πείθει στην συνέχεια τους πολίτες του νομού Πρέβεζας, ότι αυτός θα πρέπει να τους εκπροσωπεί, ίσως και με το άλλοτε ισχυρό επιχείρημα της προσωπικής φιλίας με τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου;

Αδιανόητη είναι μια τέτοια εξέλιξη, οπότε όπως κι αν το δει κανένας το θέμα. Και με επιστροφή του Βαγγέλη Παπαχρήστου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ και με την μη επιστροφή, τα πράγματα το ίδιο δύσκολα είναι γι’ αυτόν. Κι έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορεί να πείθει για την αναγκαιότητα ανανέωσης της εμπιστοσύνης των πολιτών στο πρόσωπό του.

Ανοίγει λοιπόν το παιχνίδι, σ’ ότι αφορά το ΠΑΣΟΚ στο γειτονικό νομό Πρέβεζας και φυσικά πλέον οι πρωταγωνιστές θα είναι ο πρώην νομάρχης Βασίλης Ιωάννου και ο επιλαχών βουλευτής Περικλής Βασιλάκης.

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13298713
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2435
10482
67204

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 119 επισκέπτες και κανένα μέλος