A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017

ΑΠΟΨΕΙΣ

Τετάρτη, 01 Φεβρουαρίου 2017 22:14

Το όμορφο χωριό μου, η Άρτα

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

Ζούμε το αντίστροφο και το παράδοξο. Αντί να γίνουμε πόλη -ενώ αυξανόμαστε τουλάχιστον πληθυσμιακά και ο τόπος μας διευρύνεται- για κάποιο λόγο εμείς έχουμε την τάση να επιστρέφουμε στην δομή του χωριού. Και τι εννοώ μ’ αυτό. Εννοώ πως κάθε φορά που βλέπω την Σκουφά έρημη και θλιβερή, να μην περπατά κανένας, παρά μόνο η βροχή, να βαδίζουν οι ελάχιστοι φοιτητές της πόλης ακούγοντας σχόλια, αν βρουν έστω και ένα κατάστημα ανοιχτό το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα, μου θυμίζει πως γινόμαστε ολοένα χωριό.
Και φυσικά δεν έχω τίποτε με το χωριό. Παρότι κι αυτό ερημώνεται και περνά σε μιαν αφόρητη μοναξιά χρόνο με το χρόνο. Και οι άνθρωποί του κλείνονται με τις πόρτες τους κλειδωμένες στα σπίτια τους και τα μάτια τους καρφωμένα στην τηλεόραση. Το μυαλό τους άδειο και η ψυχή τους αδιάφορη απέναντι στην ανάγκη της συνομιλίας και της συντροφικότητας.
Η πόλη όμως; Τι είναι, τελικά, η πόλη; Είναι τα κτίρια και οι υπηρεσίες που στεγάζουν; Είναι τα εμπορικά καταστήματα και τα καφέ για τους συνταξιούχους και τους αργόσχολους; Είναι η ανώνυμη μάζα που περιφέρεται στους δρόμους ή αράζει στις πλατείες χωρίς νόημα και σκοπό; Ή είναι ο δήμος με την κλασική σημασία του όρου, που ενσαρκώνει τον πολιτισμό και την παράδοση, που αναλαμβάνει ποικίλες δραστηριότητες πνευματικού χαρακτήρα και δίνει ζωντάνια στην καθημερινή ζωή, διασπώντας τη μονοτονία της και δημιουργώντας πολλά και σημαντικά ενδιαφέροντα  για τους δημότες;
Σε κάθε περίπτωση, πόλη είναι οι άνθρωποι. Πόλη είναι οι πολίτες. Είναι οι ανήσυχοι και ενεργοί εκείνοι άνθρωποι που δεν περπατούν απλά στους πλακόστρωτους δρόμους και τις ανοιχτές πλατείες. Αλλά περπατώντας καταγράφουν με τα μάτια του μυαλού τους και της ψυχής τους τις θετικές και αρνητικές πλευρές του πολιτισμού των μνημείων και του πολιτισμού της καθημερινότητας, φροντίζοντας σε κάθε περίπτωση να έχουν πάντα ένα λόγο να εκφράσουν και μια πρόταση να διατυπώσουν για τη βελτίωση της ατομικής και συλλογικής ζωής.
Τι γίνεται όμως με τη δική μας πόλη; Δυστυχώς οι δημότες απλά περπατούν. Οι περισσότεροι φλυαρώντας για διάφορα γεγονότα της τρέχουσας καθημερινότητας. Αλλά όντας έξω από τα προβλήματα και τις ανάγκες του κοινωνικού συνόλου. Η έννοια του πολίτη αποτελεί πλέον μια μακρινή ανάμνηση, που τη συναντάμε μονάχα στα εγχειρίδια της αρχαίας ελληνικής γραμματείας και την ιστορία της κλασικής εποχής. Η Άρτα μοιάζει να είναι μια πόλη χωρίς πολίτες. Μια πόλη χωρίς ζωντάνια, χωρίς προοπτική, χωρίς όραμα.
Τόσες εκδηλώσεις διοργανώθηκαν για το έτος Μόραλη. Έλαμψε με την απουσία της η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών. Εκείνων μάλιστα που διδάσκουν στα σχολεία θέματα τέχνης και πολιτισμού. Και εκείνων που φιλοδοξούν να εμφανίζονται ως εκφραστές της παράδοσης και της ιστορίας. Και δικαίως τίθεται το εναγώνιο ερώτημα: δεν έχει δασκάλους αυτή η πόλη; Πού είναι; Δεν έχει επιστήμονες αυτή η πόλη; Πού είναι;
Λείπει, φυσικά, ο διάλογος. Λείπει αυτό που λέμε διαβούλευση για τα μικρά και μεγάλα θέματα της πόλης. Λείπει η συνείδηση της κοινωνικότητας και της συλλογικότητας. Μα λείπει περισσότερο το αίσθημα της ευθύνης από τους δημότες εκείνους που και πτυχία διαθέτουν και τίτλους έχουν να επιδείξουν και θέσεις ευθύνης διεκδικούν στην αυτοδιοίκηση και την πολιτική γενικότερα, σκηνή. Και στην περίπτωση αυτή η ευθύνη δεν είναι μόνο ή τόσο συλλογική. Είναι κυρίως ατομική. Ας αναλογιστεί ο καθένας μας το δικό του μερίδιο ευθύνης.


Η πόλις θα σε ακολουθεί.
Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους.
Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς•
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις.
Για τα αλλού — μη ελπίζεις—
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.

Καβάφης.
Η πόλις.

sxismenou-katerina-nea-00-a

|

Aσπίδα στον κανιβαλισμό


της πολιτικής αντιπαλότητας

 

Του

ΑΝΤΩΝΗ ΚΟΛΙΑΤΣΟΥ

 

ΜΕΡΟΣ Α'

 

Μπορεί να παρήλθε κάποιος χρόνος από τότε που η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», έθεσε ζήτημα παραίτησης της κυρίας Όλγας Γεροβασίλη από το βουλευτικό αξίωμα, λόγω «ασυμβίβαστου» της βουλευτικής της ιδιότητος, με εκείνη του μετόχου σε Εταιρεία που συναλλάσσονταν με το Δημόσιο, όμως η νομική αλήθεια του είναι διαφορετική και εντεύθεν ο απόηχός της. καταλυτικός στην άγρια αντιπαλότητα ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση

Γιατί για τους υπεύθυνα σκεπτόμενους πολίτες, πέρα και πάνω από διαφορετικές ιδεολογικό- πολιτικές πεποιθήσεις, κομματικές συμπάθειες ή αντιπάθειες, η εν λόγω αλήθεια, όπως στη συνέχεια θα αναλυθεί, πρέπει να παραμείνει επίκαιρη. Και αυτό προκειμένου να αποτελέσει μια οιονεί ασπίδα άμυνας απέναντι στον παρατηρούμενο κανιβαλισμό, που κάποιοι δημοσιογραφικοί και κομματικοί κύκλοι επιδεικνύουν, στην πρεμούρα τους να πλήξουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Και συνάμα να αποδοκιμάσει τα χτυπήματα κάτω από τη μέση ή ακόμη και την ανθρωποφαγία που επιλέγουν οι ίδιοι, αντί της, με σοβαρότητα, κοσμιότητα και κυρίως τεκμηριωμένη και πειστική, προβαλλόμενης κριτικής..

Κατά το «κατηγορητήριο» της εφημερίδας του κ. Θέμου Αναστασιάδη(31/12/2016),. «η κυρία Όλγα Γεροβασίλη διατηρούσε την ιδιότητα της εταίρου στην ομόρρυθμη εταιρεία «ΑΚΤΙΝΟΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΤΑΣ ΑΛΕΞΙΟΥ – ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ ΟΕ, η οποία είχε συμβληθεί με τον ΕΟΠΥΥ αλλά και με το δημόσιο νοσοκομείο της Άρτας, εκλογική περιφέρεια της κυρίας Γεροβασίλη. Η δήλωση «Πόθεν Έσχες» της, όμως, αποδεικνύει πως, παράλληλα με τη βουλευτική της ιδιότητα(σ.σ, εξελέγη βουλευτής στις εκλογές του Μαΐου 2012, επανεξελέγη στις εκλογές του Ιουνίου 2012 και στις εκλογές του Ιανουαρίου 2015,.την ιδιότητα δε αυτή(σ.σ του εταίρου της ανωτέρω ΟΕ) διατήρησε μέχρι τον Ιούλιο 2015, οπότε μεταβίβασε το μερίδιό της στο γιό της).Κατά συνέπεια, η κυρία Γεροβασίλη έπρεπε να είχε εκπέσει του βουλευτικού αξιώματος. Το γράμμα του Συντάγματος είναι σαφές. Εάν ο συνταγματικός νομοθέτης ήθελε σε ορισμένες περιπτώσεις να μην ισχύει το ασυμβίβαστο θα το όριζε εκείνος και δε θα περίμενε την κυρία Γεροβασίλη να το ανακαλύψει…».

Βέβαια, η κυρία Όλγα Γεροβασίλη Γεροβασίλη στην απάντησή της, μεταξύ των άλλων σημείωσε «πως το Σύνταγμα δεν απαγορεύει στους βουλευτές να εργάζονται! Και ότι επί της ουσίας πρόκειται μεν για συμβάσεις παροχής υπηρεσιών προς το Δημόσιο, αλλά για παροχή υπηρεσιών υγείας – εφόσον ζητηθεί – προς τους ασφαλισμένους πολίτες».

Αλλά ας δούμε τι λέει σχετικά με το όλο ζήτημα ο καταστατικός χάρτης της χώρας; Το άρθρο 57, παράγραφος 1 και 2 του Συντάγματος, ορίζει ότι «τα καθήκοντα του βουλευτή είναι ασυμβίβαστα με τα έργα ή την ιδιότητα του ιδιοκτήτη ή εταίρου ή μετόχου ή διοικητή ή διαχειριστή ή μέλους του διοικητικού συμβουλίου ή γενικού διευθυντή ή των αναπληρωτών τους επιχείρησης, η οποία(επιχείρηση), αναλαμβάνει την παροχή υπηρεσιών προς το Δημόσιο ή συνάπτει με το Δημόσιο συναφείς συμβάσεις αναπτυξιακού ή επενδυτικού χαρακτήρα […]».

Ακόμη εάν βουλευτής αποδεχθεί ιδιότητα ασυμβίβαστη με το βουλευτικό αξίωμα, εκπίπτει από το αξίωμα, όπως ρητώς ορίζει το άρθρο 57, παράγραφος 2(σ. σ, «Βουλευτές που υπάγονται στις διατάξεις του πρώτου εδαφίου της προηγούμενης παραγράφου οφείλουν, μέσα σε οκτώ ημέρες αφότου η εκλογή τους γίνει οριστική, να επιλέξουν με δήλωσή τους μεταξύ του βουλευτικού αξιώματος και των παραπάνω έργων ή ιδιοτήτων. Αν παραλειφθεί αυτή η εμπρόθεσμη δήλωση, εκπίπτουν αυτοδικαίως από το αξίωμα του βουλευτή»). Ενώγια την εφαρμογή της παραγράφου αυτής, με το Δημόσιο εξομοιώνονται οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, τα άλλα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου, τα κρατικά νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, οι δημόσιες επιχειρήσεις, οι επιχειρήσεις των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης και οι άλλες επιχειρήσεις τη διοίκηση των οποίων ορίζει άμεσα ή έμμεσα το Δημόσιο με διοικητική πράξη ή ως μέτοχος. Μέτοχος επιχείρησης που εμπίπτει στους περιορισμούς της παραγράφου αυτής είναι όποιος κατέχει ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου μεγαλύτερο του ένα τοις εκατό..
Μετά δε την αναθεώρηση του 2008, το Σύνταγμα «απομακρύνθηκε» από τη λογική του γενικού επαγγελματικού ασυμβίβαστου, καθιέρωσε, όμως, κοινοβουλευτικό ασυμβίβαστο με ορισμένες ιδιότητες, μεταξύ των οποίων εκείνης του εταίρου επιχείρησης, η οποία παρέχει υπηρεσίες προς το Δημόσιο.

Τέλος σχετικά με την κατά το ανωτέρω άρθρο του «Σ», έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα, τον λόγο έχει το ΑΕΔ(Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο), όπως προβλέπει το άρθρο 58 του «Σ».

Κατ’ αρχήν, ακόμη και αν δεχθεί κανείς ότι η Αρτινή Υπουργός, είχε όντως «ασυμβίβαστο», αυτό αφορά στο χρόνο: Μάιος 2012- Ιούλιος 2015, που ήταν βουλευτής και κατείχε τις μετοχές της Αρτινής Ο.Ε(σ. σ, εκλέχθηκε βουλευτής στις εκλογές Μαίου και Ιουνίου 2012, καθώς και στις του Ιανουαρίου 2015, ενώ στις εκλογές Σεπτεμβρίου 2015 επανεκλέχτηκε βουλευτής, χωρίς όμως να κατέχει τις επίμαχες μετοχές, αφού στις 30/07/2015 τις είχε μεταβιβάσει στο γιό της). Κατά συνέπεια το αρμόδιο κατά το άρθρο 58 του «Σ» ΑΕΔ, δεν μπορεί να συζητήσει και εντεύθεν να επιβάλλει στην σημερινή βουλευτή αναδρομική έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα, καθόσον το «αδίκημα» σήμερα, είναι ανυπόστατο. Άλλωστε η Κ.Ο. της «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΗΣ ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ», αναγνωρίζοντας έμμεσα ότι δεν υπάρχει ζήτημα έκπτωσης της κυρίας Γεροβασίλη, από το βουλευτικό αξίωμα, στην από 5/01/2017 Ερώτηση προς τους Υπουργούς Υγείας & Οικονομικών, με θέμα: «Μείζον πολιτικό, ηθικό και νομικό θέμα από τις δημόσιες συμβάσεις της εταιρίας «Ακτινοδιαγνωστικό Κέντρο Άρτας Κ. Αλεξίου-Ο. Γεροβασίλη Ο.Ε.»», περιορίζεται να ζητήσει να πληροφορηθεί, για τις ενέργειες που προτίθενται να προβούν οι ερωτώμενοι υπουργοί σε σχέση με την συνταγματικώς προβλεπόμενη ακυρότητα των καταρτισθέντων συμβάσεων της «ΑΚΤΙΝΟΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΡΤΑΣ Κ. ΑΛΕΞΙΟΥ –ΟΛ. ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ ΟΕ», με τον ΕΟΠΥΥ ή με άλλους φορείς του Δημοσίου. Ενώ, η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», ανταπαντώντας σε σκληρή σχετική δήλωση του Μαξίμου, με την φράση: « Η περίπτωση της κυρίας Γεροβασίλη θα κριθεί –όπως προβλέπει το άρθρο 58 του Συντάγματος- από το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, δηλαδή από την Δικαιοσύνη που έχει αποδείξει και στο πρόσφατο παρελθόν ότι δεν υπακούει στις κυβερνητικές επιθυμίες και στα κομματικά κελεύσματα», παραδέχεται έμμεσα ότι δεν τίθεται κάν ζήτημα παραίτησης της Αρτινής υπουργού από βουλευτή.

Από τα προ-εκτεθέντα, αναμφίβολα προκύπτει ότι για τους κοινοβουλευτικόυς, γενικό επαγγελματικό ασυμβίβαστο δεν υπάρχει. Μήπως, όμως, η κυρία Γεροβασίλη, συνεπεία του γεγονότος ότι δεν απέρριψε, αλλά αποδέχθηκε την ιδιότητα του μετόχου σε επιχείρηση που παρέχει υπηρεσίες στο Δημόσιο, ήταν με τα μεν δεδομένα του τότε «έκπτωτη» και με τα σημερινά ηθικά («έκπτωτη»), όπως σύσσωμη η αντιπολίτευση, με φωνές υψηλών συχνοτήτων διατείνεται; Ωστόσο, ανεξάρτητα από το τι υποστηρίζει η μία ή η άλλη πλευρά, η απάντηση επί του τεθέντος ερωτήματος, περνάει μέσα από την ορθή ερμηνεία της έννοιας του «ασυμβίβαστου», όπως το περιγράφει το ανωτέρω άρθρο 57, παρ 1 & 2 του «Σ».

Όμως, προκειμένου να φθάσει κανείς στην ουσία της τελευταίας συνταγματικής επιταγής(σ .σ στο τι ακριβώς θέλει να «πει» το πιο πάνω άρθρο 57, παρ. 1 & 2), δεν είναι επιστημονικά δόκιμο να περιοριστεί μόνο στη γραμματική διατύπωσή του. Και αυτό γιατί στην νομική επιστήμη, για την ερμηνεία των κανόνων δικαίου-και προεχόντως των άρθρων του Συντάγματος- οι παραδοσιακές μέθοδοι, εκτός από την γραμματική ερμηνεία(σ. σ, που αποτελεί την αφετηριακή προσέγγιση στον ερμηνευόμενο συνταγματικό κανόνα., όπου το κριτήριο που υιοθετείται είναι η λεκτική διατύπωση του κανόνα), σημαντική θέση έχουν: η λογική ερμηνεία(σ.σ, με την οποία ελέγχεται το πόρισμα της γραμματικής ερμηνείας, με κριτήριο το λόγο και ειδικότερα την παράθεση επιχειρημάτων του τύπου: εξ αντιδιαστολής, της εις άτοπον απαγωγής, από το μείζον στο έλασσον, από το έλασσον στο μείζον, που συντελούν στον έλεγχο και τη λογική παρέμβαση στο συμπέρασμα της γραμματικής ερμηνείας), η ιστορική ερμηνεία(χρησιμοποιεί ως κριτήριο τις ιστορικές συνθήκες διατύπωσης και διαμόρφωσης του ερμηνευτικού κανόνα), η συστηματική ερμηνεία (σ. σ, που ανατρέχει στην εσωτερική σχέση που συνδέει τον ερμηνευόμενο κανόνα με το όλο σύστημα του δικαίου, ώστε το νόημα της υπερκείμενης ενότητας κανόνων να συναρτάται και να αποτελεί νέο νόημα του ερμηνευόμενου κανόνα) και κυρίως. η τελολογική ερμηνεία(σ. σ, πρόκειται για την ερμηνευτική μέθοδο που αναζητά το σκοπό του κανόνα, σε συνδυασμό με την πρόθεση του νομοθέτη και τη σύγχρονη λειτουργία του ερμηνευόμενου κανόνα).

Αλλά για το αν τελικά, το επίμαχο «ασυμβίβαστο», αφορούσε την με τα δεδομένα του τότε(Μάϊος-Ιούνιος 2012-Ιανουάριος 2015-Ιούλιος 2015), διπλή ιδιότητα της κυρίας Όλγας Γεροβασίλη(σ. σ, βουλευτής και μέτοχος εταιρείας που είχε συναλλαγές με το Δημόσιο), θα μιλήσουμε αναλυτικότερα στο δεύτερο και τελευταίο μέρος του υπό τον ανωτέρω τίτλο άρθρου μας.

 

koliatsos-99-a

|

Όχι να μην μιλήσουμε, για την συνολική τραγωδία, που έφερε στην χώρα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Δεν θέλουμε και πάλι να μελαγχολήσουμε, με την φτώχεια, την δυστυχία και το ξεπούλημα της πατρίδας μας...

 

 

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Δυό χρόνια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ή αλλιώς Τσίπρα - Καμένου και την ώρα που γράφονται τούτες οι αράδες, στα μεγάλα κανάλια, γίνονται συζητήσεις επί συζητήσεων για τον απολογισμό του έργου της κυβέρνησης και το τι θα μπορούσε να γίνει και δεν έγινε.
Συνεισφορά σ' αυτόν τον απολογιστικό διάλογο, η σκέψη μας, να δούμε το πως κινείται η παρούσα κυβέρνηση, σε σχέση με την ιδιαίτερη πατρίδα του πρωθυπουργού, την οποία  άλλωστε επέλεξε αυγουστιάτικα, να κάνει ένα σόου με το καγκελάρι και όλα όσα έλαβαν χώρα στο Αθαμάνιο... Λίγες ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, η φύση "τα έβαλε" με την περιοχή μας και χτύπησε αλύπητα το Γεφύρι της Πλάκας, το μοναδικό μνημείο της Ηπείρου, το σημείο αναφοράς και για πλείστους όσους λόγους, ακόμη.
Εκείνη την ημέρα ο (δέκα ημερών) πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, συνομίλησε με τον αντιπεριφερειάρχη Βασίλη Ψαθά και σε ζωντανή σύνδεση, διαβεβαίωσε το πανελλήνιο, ότι το μνημείο αυτό, σε χρόνο ρεκόρ θα είναι και πάλι στην θέση του, μιας αποτελεί το μνημείο που συνδέει την ιστορία μας, με την ενότητα του Ελληνικού Λαού.
Ο ενθουσιασμός περίσσεψε στην Ήπειρο, μιας και μέσα στον γενικό οδυρμό όλων των ηπειρωτών, ο ηπειρώτης Αλέξης Τσίπρας, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, ενώ ακολούθησε και η επί τόπου επίσκεψη του αρμόδιου υπουργού Σπίρτζη, που κι αυτός στον ίδιο τόνο, διαβεβαίωνε ότι και πάλι πως σε χρόνο ρεκόρ, το Γεφύρι της Πλάκας, θα είναι εκεί και θα θυμίζει όσα πρέπει να θυμίζει, αλλά και να έλκει κόσμο στα Τζουμέρκα, που αν και μοναδικά, δεν έχουν λάβει ακόμη αυτό που τους αξίζει.
Τυχαίνει, λίγες ημέρες πριν την επέτειο των δύο χρόνων της κυβέρνησης Τσίπρα, να συνεδριάζει υπό τον περιφερειάρχη Αλέξανδρο Καχριμάνη, η επιτροπή της Περιφέρειας Ηπείρου, η οποία εκτίμησε την κατάσταση και κατέληξε στο συμπέρασμα πως "επείγει η λήψη οριστικών αποφάσεων από τις κεντρικές υπηρεσίες του Υπουργείου Πολιτισμού ή και του Υπουργείου Υποδομών, για τη χρηματοδότηση, αλλά και τον τρόπο υλοποίησης του έργου κάτω από αυστηρές προδιαγραφές που θα επαναφέρουν το γεφύρι στην αρχική του μορφή". Η ίδια επιτροπή αποφασίζει ακόμη πως "για την διευκρίνηση των ανωτέρω θα επιδιωχθεί η πραγματοποίηση ευρείας σύσκεψης στην Αθήνα, στην οποία θα παραστούν και τα μέλη της Επιτροπής Παρακολούθησης, όπου θα καταθέσουν τις απόψεις τους για την κατασκευή του ειδικού αυτού έργου".
Επί του απολογισμού της κυβέρνησης Τσίπρα, η συνέχεια... Ένα έργο, για το οποίο θα μιλούσε όλη η Ελλάδα και με χαρακτηριστική άνεση θα μπορούσε να μιλάει ο ηπειρώτης πρωθυπουργός, για συνέπεια λόγων και έργων και για κάποιους ρομαντικούς, να αποτελεί η συνέπεια σ' αυτόν τον τομέα, αντίδοτο στα όσα τραγικά συνόδευσαν την συγκεκριμένη κυβέρνηση, η οποία στις δημοσκοπήσεις, δείχνει να έχει χάσει σε χρόνο ρεκόρ (σ.σ. κάπου ο χρόνος ρεκόρ, είναι πραγματικότητα) την έξωθεν καλή μαρτυρία. Πολλοί είναι αυτοί που πιστεύουν πως αν γίνουν αύριο εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα μπορέσει να λάβει ούτε το 50% των ψήφων, που έλαβε δυό χρόνια πριν!
Όχι πως δεν είχαμε τόσα και τόσα, να καταγράψουμε, για την τραγωδία που βρήκε την χώρα μας, με το μόρφωμα ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, που ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας μας, αλλά είναι το απλό παράδειγμα, το οποίο μπορεί να τα δείξει όλα. Το μέγεθος της ασυνέπειας και της ελαφρότητα των λόγων του πρωθυπουργού.
-Αλήθεια, αυτά τα δύο χρόνια, που όλα τα μέσα ενημέρωσης του θυμίζουν τις προεκλογικές δηλώσεις, δεν μπορεί να προχωρήσει σε κάποια αυτοκριτική και να πράξει το αποτέλεσμα αυτής;
Ως παρένθεση, ας θεωρηθεί το ερώτημα, για να περάσουμε και στα άλλα απλά του απολογισμού των δυό χρόνων...
Η Ήπειρος συνολικά, ας μπει στο πλάνο και ας θυμηθούμε τις δηλώσεις που έχει κάνει ο πρωθυπουργός... Θαρρούσαμε τότε, πως με τον Τσίπρα πρωθυπουργό, λόγω και της καταγωγής του, η Ήπειρος θα απογειωθεί και θα γίνουν πράγματα, που ούτε μας είχαν περάσει απ' το μυαλό. Καλά την πρώτη ψυχρολουσία, την έλαβαν οι φανατικοί οπαδοί του, με τις δηλώσεις που είχε κάνει για την ΔΩΔΩΝΗ και την ιδιωτικοποίησή της... Ανάλογη είναι η κοροϊδία, που ακολούθησε και το περιεχόμενο για την ανάπτυξη της Περιφέρειας, που είναι η πιό εγκαταλειμμένη σ' όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το απόλυτο τίποτα.
Αυτή η εγκαταλειμμένη Ήπειρος, είδε στο πρόσωπο του τέκνου της, την ελπίδα, για να διαψευστεί με τον πιό κατηγορηματικό τρόπο. Και σε θέματα που ήταν πολύ απλά, για να γίνουν πράξη.
Όχι να μην μιλήσουμε, για την συνολική τραγωδία, που έφερε στην χώρα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Δεν θέλουμε και πάλι να μελαγχολήσουμε, με την φτώχεια, την δυστυχία και το ξεπούλημα της πατρίδας μας...
Η ζωή μας, έγινε συνώνυμη της μελαγχολίας, την ίδια ώρα που η παρούσα κυβέρνηση, επιχειρεί να μας πείσει, πως έχει λόγους για να είναι ακόμη στην κυβέρνηση και πολύ περισσότερο να γιορτάζει... Αλλά όταν χάνονται το μέτρο και η ντροπή, αυτά είναι τα επακόλουθα...

 

gketsis-grafeio-77-a

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017 22:23

Όταν η σιωπή μιλά...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Όταν η σιωπή μιλά είναι συνήθως πάρα πολύ αργά και μοιραία αργά.Όταν ένα βρέφος βρίσκεται η μάλλον κείτεται στα χέρια της μάνας του νεκρό μετά από σκηνές ενδοοικογενειακής βίας που κανένας υπεύθυνος ή ανεύθυνος δεν μπορεί η δεν ξέρει να περιγράψει, όταν η οικογένεια καλύπτει συμπεριφορές και εγκλήματα είναι βέβαιο πως θα ξανσυμβούν με νομοτελειακή συνέπεια.Είναι γνωστός ο μεσαίωνας ή αλλιώς η απίστευτη βαρβαρότητα που βιώνουν τα πιο ανυπεράσπιστα και ευάλωτα μέλη μιας κοινωνίας που εθελοτυφλεί σε κάθε είδους βία ίσως επειδή η ίδια την εκτρέφει και την εκκολάπτει.Όταν μεγαλώνεις ως μάνα ένα παιδί σε τόσο στερεότυπες και αυστηρές δομές ώστε να δίνεις το δικαίωμα από τη μια να λειτουργεί το αρσενικό φύλο έτσι με τη βία -το δε θηλυκό να υποκύπτει στη βία και να σιωπά χωρίς να μπορεί να προστατεύσει ούτε ένα βρέφος φυσικά..ούτε μια μάνα ούτε μια κακοποιημένη γυναίκα ή παιδί.....τότε....
Και ας μη γελιόμαστε, ας μην κρύβουμε την ποιότητα και τη δομή της κοινωνίας μας που δεν ξέρει η δεν μπορει να προστατεύσει τίποτε πια.Αλλά και πώς να προστατεύσει όταν μόλις τα τελευταία χρόνια ψηφίστηκαν νόμοι κατα του βιασμού και της ενδοοικογενειακής βίας. Μία στις πέντε γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού. Οι γυναίκες 15-44 ετών κινδυνεύουν περισσότερο από βιασμό ή ενδοοικογενειακή βία παρά από καρκίνο, τροχαία ατυχήματα, πόλεμο ή ελονοσία.130 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων.2 εκατομμύρια κορίτσια ανά έτος κινδυνεύουν να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων. Το 40-50% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας. Το 55%-95% των γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας δεν καταγγέλλουν το πρόβλημα…..
Η σιωπή και η απόκρυψη γεννά το αυγό του φιδιού- είναι η αρχή της θυματοποίησης και αποδόμησης της  αξιοπρέπειας η αρχή της πτώσης και εξαθλίωσης, η αρχή του φαύλου κύκλου. Ο μεσαίωνας που ζούμε δίπλα μας , μέσα μας και γύρω μας, πόσο μάλλον σε μικρές επαρχιακές πόλεις με σκληρό κοινωνικό βλέμμα και μικρές ειρκτές με σκληρές και άκαμπτες δομές. Όσο και αν δεν θέλουμε να το παραδεχτούμε, αρκεί να σκεφτούμε πως  ο νόμος κατά της ενδοοικογενειακής βίας ψηφίστηκε το 2006 προκειμένου να γίνει η αντίστοιχη προσαρμογή στη νομοθεσία της ευρωπαϊκής Ένωσης και αφού πλήρωσε το ελληνικό δημόσιο τεράστια πρόστιμα γι΄αυτό…. Γιατί άραγε αντιστεκόμαστε τόσο στη Δύση; Μήπως είμαστε και θα ΄μαστε τελικά περισσότερο Ανατολή;Και έχει η βία Ανατολή ή Δύση, έχει πρόσωπο και ποινή όταν μετράς και βρίσκεις έναν δύο πολλούς θανάτους σωματικούς και ψυχικούς, έχει αρχή και τέλος;
Δεν ξέρω τι μπορεί να τη συγκρατήσει πια ή να την αλλάξε ιόταν πολλές φορές είναι στενά δεμένη με πρόσωπα οικογενειακά που πλαισιώνουν ένα ζευγάρι και βυθίζουν τα πάντα στη σιωπή και δικαιολογούν, αυτά συμβαίνουν σε όλα τα σπίτια.....Να γιατί ο μεσαίωνας θα ζει και θα βασιλεύει και σε κάθε άλλο τομέα που αφορά τον Άνθρωπο και τον πολτισμό σε τέτοιες κοινωνίες δομές και κλειστά ενδοοικογενειακά κυκλώματα.Γιατί η αλήθεια πνίγεται και μαθαίνεις να ζεις με τη φρίκη το ψέμα και τη βαρβαρότητα παρέα.Και αυτή κληροδοτείς και στους απογόνους σου,αλλά αν αυτή υπηρετείς τότε είναι φυσικό εκεί να καταλήγεις...

....κι ἡ φρίκη
δὲν κουβεντιάζεται γιατὶ εἶναι ζωντανὴ
γιατὶ εἶναι ἀμίλητη καὶ προχωράει-
στάζει τὴ μέρα, στάζει στὸν ὕπνο
μνησιπήμων πόνος.
Γ. Σεφέρης

sxismenou-katerina-nea-00-a

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017 22:17

H «Αρχέγovoς Eλλάς Ήπειρoς»

Του

ΔΗΜΗΤΡΗ ΒΑΡΕΛΗ*

 

H Ήπειρoς Ιστoρικά και γεωγραφικά ήταv  μια και αδιαίρετη. Tα όριά της Ηπείρου  άρχιζαv από τοv Αμβρακικό κόλπo και τελείωvαv στοv Γεvoύσo πoταμό (Σκoύμπη). H «Αρχέγovoς Eλλάς Ήπειρoς» όπως περιγράφεται από τoν Πτoλεμαίo, και τoυς περισσότερoυς Ιστoρικoύς απoτελεί τηv γεvέτειρα τoυ Eλληvικoύ έθvoυς ακόμη και αυτό τo όvoμα «EΛΛΑΣ» απoδίδεται στoυς αρχαίoυς κατoίκoυς της πoυ ovoμαζόταv Eλλoί η Σελλoί.  H ovoμασία της πρoέρχεται από τηv Eλληvική λέξη «άπειρoς» πoυ υπoδηλώvει μια απέραvτη περιoχή.
Σε όλη τηv γεωγραφική περιοχή της  Ηπείρoυ  και στηv περιoχή της Boρείoυ Hπείρoυ κατoικoύσαv από την αρχαιότητα  ελληvικά φύλλα, που κυριότερα  ήταv oι Xάovες, oι Moλoσσoί και oι Θεσπρωτoί. Λατρεύoταv τo δωδεκάθεo τoυ Oλύμπoυ,  μιλούσαν  την Eλληvική γλώσσα, και όλες oι εκδηλώσεις τωv κατoίκων της, θρησκευτικές, εθvικές κ.λ.π., δεv διέφεραv καθόλoυ από αυτές τωv υπoλoίπωv Eλλήvωv. O Hρόδoτoς αvαφέρει ότι η Hπειρoς έλαβε μέρoς στoυς εvαντίov τωv Περσώv πoλέμoυς, με τoυς Θεσπρωτoύς και τoυς Αμβρακιώτες.
Kατά τov «Περίπλoυ» τoυ Σκύλακα η Ήπειρος περιελάμβαvε τηv XΑONΙΑ, τηv ΘEΣΠΡΩTΙΑ, τηv KΑΣΣΩΠΙΑ, τηv MOΛOΣΣΙΑ και τηv ΑMBΡΑKΙΑ σύμφωνα με τον  ιστoριoγράφo Θεόπoμπo (Δ’ αιώvας π.X.) κατoικoύσαv δέκα τέσσερα φύλλα  όπου τα κυριότερα ήταv oι XΑONEΣ, oι ΘEΣΠΡΩTOΙ, oι MOΛΛOΣΣOΙ, oι KΑΣΣΩΠΑΙOΙ και oι ΑMΦΙΛOXΙOΙ.
Στoυς Ιστoρικoύς χρόvoυς oι Moλoσσoί επεκράτησαv σ’oλόκληρη τηv Ήπειρo. H Eλληvικότητα τωv Moλoσσώv φαvερώvεται από τηv θρησκεία, τηv γλώσσα, τα ήθη και έθιμά τoυς, τα oπoία έχoυv γίvει γvωστά από πoλλoύς αρχαίoυς συγγραφείς όπως o Πλoύταρχoς
 Στηv περιoχή της B. Hπείρoυ κατoικoύσαv oι XΑONEΣ. Oι Xάovες σε όλη τηv ιστoρική τoυς διαδρoμή παρoυσιάζoνται oμoεθvείς με τους λoιπoύς Hπειρώτες, δηλαδή Έλληvες. Αυτό αποδυκνείεται από τα γvήσια Eλληvικά ovόματα τωv πόλεώv τoυς όπως Xίμαιρα (σημεριvή Χειμάρα), Θρόvιov, Παλαίστη, Kεραύvια, Ακρoκεραύvια, Πηλώδης Λιμήv κα.
To 375 π.X. όπoυ βασιλιάς τωv Moλoσσώv ηταv o Αλκέτας, δημιoυργήθηκε η «Συμμαχία τωv Hπειρωτώv», απoτέλεσμα της oπoίας υπήρξε η αχρήστευση όλωv τωv Eθvικώv Eπιθέτωv τωv κατoίκωv της Hπείρoυ oι oπoίoι ακολούθως καλoύvται με τo κoιvό όvoμα Hπειρώτες.  H Ήπειρoς θα φτάσει στov κoλoφώvα της Στρατιωτικής και Πoλιτιστικής της ακμής με τηv άvoδo στov θρόvo τoυ Πύρρoυ τoυ υιoύ τoυ Αιακίδη το 318 π.X.


Βυζαντινοί Χρόνοι- Τουρκοκρατία


Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους η Ήπειρος δέχθηκε  επιδρομές από Βορείους λαούς όπως τους Γότθους, Οστρογότθους, Βουλγάρους, Σέρβους και από τους γείτονες Ενετούς.
Την περίοδο της βασιλείας του Ιουστινιανού χτίστηκαν διάφορα ισχυρά φρούρια. Ο ιστορικός προκόπιος αναφέρει το φρούριο της Χειμάρας όπου και τώρα σώζονται μερικά αρχιτεκτονικά λείψανα του. Στην Ήπειρο ιδρύθηκε από τον Μιχαήλ Α’ Κομνηνό το «Δεσποτάτο της Ηπείρου», η κυριαρχία του οποίου έφθανε ως το Δυρράχιο. Πυρήνας του Δεσποτάτου υπήρξε ο Ελληνισμός της περιοχής.
 Τα δεινά του Ελληνισμού κατά την Τουρκοκρατία υπήρξαν απερίγραπτα. Περισσότερο όμως δοκιμάσθηκε η Ήπειρος και πολύ περισσότερο η Βόρειος Ήπειρος. Εδώ ο Ορθόδοξος Ελληνισμός αντιμετώπισε τον φοβερό κίνδυνο του εξισλαμισμού, ο οποίος εντάθηκε ιδίως κατά τον 18ο αιώνα. Το ρεύμα του εξισλαμισμού ανέκοψε σειρά μαρτύρων μεταξύ των οποίων κορυφαίος υπήρξε ο ιερομάρτυρας  και εθναπόστολος Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.


Νεότεροι Χρόνοι


 Kατά τov Α’ Bαλκαvικό πόλεμo (1912-1913) ο Ελλήνικός Στρατός απελευθέρωσε oλόκληρη τηv Ήπειρo και έφτασε μέχρι Αυλώvα, Koρυτσά, Moσχόπoλη, Eρσέκα, Λεσκoβίκι. Η χαρά τωv Hπειρωτώv φαίνεται στα λόγια τoυ μητρoπoλίτoυ lωαννίvωv Γερβασίoυ όταv πρoσφωvoύσε τov απελευθερωτή διάδoχo Kωvσταvτίvo κατά τηv είσoδό τoυ στηv πόλη τωv lωαννίvωv «Ovειρo είvαι η πραγματικότης; εvώπιov ημώv ευρίσκεται o διάδoχoς τoυ Eλληvικoύ θρόvoυ vικητής και τρoπαιoύχoς και o ελευθερωτής στρατός της πατρίδoς. Ας υμvήσωμεv τov Θεόv, ότι ίλεως εγέvετo εφ’ ημάς».
Στη συνέχεια οι αποφάσεις των μεγάλων δυνάμεων με τo πρωτόκoλλo της Φλωρεvτίας, τηv 17η Δεκ. 1913, επιδικάσε  στo vεoσύστατo Αλβαvικό κράτoς τo Bόρειo τμήμα της Hπείρoυ που από τότε επέρασε στηv Ιστoρία ως Bόρειoς Ήπειρoς. Έκτοτε η Ήπειρος με μικρά διαλλειμματα 1914-16 με την αυτονομία της Β. Ηπείρου και με το έπος 1940-41, έχει διοικητικά διαιρεθεί.
H Ήπειρoς  λοιπόν όπως είδαμε από την αρχαιότητα  απoτελoύσε εvιαία γεωγραφική και εθvική εvότητα, άρρηκτα συvδεδεμέvη με τov Eλληvισμό.
 
*Περιφερειακός Σύμβουλος

 

varelis-dimitris-88-n

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017 10:37

Η ζωγραφική ως συνέχεια...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Έκλεισε και το έτος Γιάννη Μόραλη που τιμήθηκε ιδιαίτερα με σημαντικές εκθέσεις και εκδηλώσεις  σε όλη την Ελλάδα και ειδικά στα κομβικά σημεία της ζωής του Μόραλη.Την Άρτα που γεννήθηκε, την Αθήνα που έδρασε, την Αίγινα που οραματίστηκε.Η τέχνη είναι πάνω απ΄όλα ένα κοινωνικό και ίσως πολτικό γεγονός και έχει ρίζες στην εποχή που εκφράζεται και επιδρά.
Στην πινακοθήκη της Άρτας ο μαθητής του μεγάλου αυτού ζωγράφου ο Δημήτριος Ράτσικας, ζωγράφος και καθηγητής του πανεπιστημίου Ιωαννίνων  παρουσίασε  την αναδρομική του πορεία στην ζωγραφική μέσα από τριάντα ένα πίνακες ξεκινώντας από  τα πρώτα του βήματα και τελειώνοντας χρονικά στο σήμερα.
Η ζωγραφική μια πολυδιάστατη συνέχεια, με ανθρωποκεντική διάσταση, μια μαθητεία πάνω στο ανθρώπινο σώμα.Το εύθραυστο και ερωτικό, τη σχέση του πατέρα με το γιο, της νέας γυναίκας που ζωγραφίζει, που οραματίζεται, που ερωτεύεται,που ξαπλώνει σαν μια άλλη οδαλίσκη, που ταξιδεύει στο αιώνιο και στο άπειρο.
Οι πινελιές και το χρώμα, η πολύχρονη μαθητεία στη ζωή και τη γνώση, η θητεία στην δύσκολη τέχνη της ζωγραφικής που πρέπει να την υπηρετείς όπως αυτή επιθυμεί και διατάζει, με αυστηρότητα και συνέπεια.Το βλέμμα που ταξιδεύει και ορίζει τις γραμμές και τις κορυφογραμμές του σώματος και της θωπείας , τις προεκτάσεις της έμπνευσης και οράματος.Ένας διάλογος με την εσωτερική μας εστίαση σε σημεία που προκαλούν, σε άλλα που μιλάνε από μόνα τους, σε κάποια που η σιωπή είναι τόσο κραυγαλέα αλλά και διακριτική συνάμα.
Ο κόσμος και το σύμπαν του ζωγράφου, ένας καμβάς μια εξωκοσμική και συνάμα ιστορική συνάντηση με τον Άνθρωπο.Αυτό το δύσκολο πράγμα που αποτέλεσε το ζητούμενο και αίνιγμα της Σφίγγας.Αυτός που μπόρεσε να υπερβεί και να γκρεμίσει το τέρας, αυτός που μπορεί να δημιουργήσει το τέρας.
Ο Μόραλης έλεγε πως ο καλλιτέχνης εκφράζεται με τις πληγές της εποχής του.Σίγουρα εκφράζεται και με εικαστικούς διαλόγους, το χρώμα,  το ανθρώπινο σώμα και την ανθρωπιστική του διάσταση, γιατί αυτό είναι η Τέχνη και ιδιαίτερα η ζωγραφική τόσο σημαντική και αναγκαία.Να προσφέρει και να εκπαιδεύει το βλέμμα και την προοπτική.
Γιατί τι θα ήταν ο άνθρωπος χωρίς προοπική, χρώμα και σώμα;Μια πεπερασμένη ασημαντότητα στο κλειστό του τοποχρονικό του μικρόκοσμο.Πάντων χρημάτων μέτρον έστιν άνθρωπος, των μεν όντων ως έστιν, των δε ουκ όντων ως ουκ εστίν...

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

Ένα μπάχαλο, στο οποίο, όπως ήρθαν τα πράγματα, μπορεί να πει κανένας πως ξεχωρίζει ο καθαρός -σε τούτη την συγκυρία- λόγος του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος ορθοτομεί τον λόγο της αλήθειας και παρουσιάζει την κατάσταση, όπως πραγματικά είναι και όχι όπως την παρουσιάζουν οι παραμορφωτικοί φακοί του ενθουσιασμού...

 

 

 

 

Τ

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

-Θα σώσει το ΠΑΣΟΚ και την κεντροαριστερά, η φερόμενη ως επιτυχία της Φώφης, να εντάξει στην Δημοκρατική Συμπαράταξη και τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Γιώργο Παπανδρέου, μαζί με όλους τους άλλους που την αποτελούν ή οι παρενέργειες που από μόνη της δημιούργησε η συγκεκριμένη επιλογή, θα είναι περισσότερες και πάλι το εγχείρημα της κεντροαριστεράς, θα έχει χειρότερα αποτελέσματα, απ' τα προηγούμενα ανάλογα που είδαμε και έφεραν την όλη υπόθεση πολύ πίσω;

Είναι το ερώτημα της εβδομάδας και πίσω απ' αυτό κρύβεται το ουσιαστικότερο ερώτημα, που αφορά στο αν μπορούν αυτές οι προσπάθειες να πείσουν τον πολίτη, για να τον φέρουν κοντά τους και έτσι να προκύψει μια αξιόπιστη πολιτική δύναμη.

Τώρα που δημοσιεύτηκαν παντού, οι φωτογραφίες όσων συμμετείχαν στο εγχείρημα της Φώφης, με την ίδια πρωταγωνίστρια, η περισυλλογή είναι πιό έντονη και ουσιαστική, γιατί αν και αυτή η απόπειρα αποτύχει και το ίδιο συμβεί με το έτερο εγχείρημα των Διαμαντοπούλου, Φλωρίδη και Ραγκούση, τότε θα μείνουμε με τον χώρο (σ.σ. της κεντροαριστεράς) στο χέρι και την διαπίστωση, πως η κεντροαριστερά ήταν, είναι και θα είναι χρήσιμη, αλλά δεν έχει ανθρώπους να την υπηρετήσει και να προκύψει το θετικό, ως προϋπόθεση, για να παίξει τον καθοριστικό της ρόλο, σε μια χώρα, που με μαθηματική ακρίβεια οδηγείται στην καταστροφή.

Συμβαίνει το φοβερό, με τον χώρο αυτό. Όσοι βρέθηκαν σε επίκαιρες θέσεις και δηλώνουν ότι το υπηρέτησαν, είναι αυτοί που σήμερα θέλουν να το ανασυγκροτήσουν και πρωταγωνιστούν σε κινήσεις και πρωτοβουλίες. Είναι αυτοί που ανάγκασαν την πλειοψηφία των οπαδών τους, να οδηγηθούν στον ΣΥΡΙΖΑ και αντί για κάτι καλό, να συμβάλλουν στην κατάσταση που δημιουργήθηκε σήμερα. Είναι οι ίδιοι, που είχαν καταντήσει επαγγελματίες υπουργοί και τώρα βγαίνουν να πείσουν για τις καλές προθέσεις τους, περί τον χώρο, αλλά και οι ίδιοι να είναι αυτοί που θα διορθώσουν, όσα κακά σώρευσαν τόσες δεκαετίες στην χώρα.

Αστείο εξ αρχής... Ότι κι αν κάνει η Φώφη, στην σκέψη του απλού πολίτη, κυριαρχεί το γεγονός ότι κι αυτή ήταν σε άπειρες κυβερνητικές θέσεις, άρα και αυτή οδήγησε στην κατάσταση που είναι η χώρα μας σήμερα. Τα ίδια και χειρότερα είναι τα μηνύματα και για τον Γιώργο Παπανδρέου, που επανήλθε να υπηρετήσει την ενότητα της παράταξης, λες και σήμερα κάτι άλλαξε σε σχέση με την εποχή, που πήρε την απόφαση να την διασπάσει. Ακόμη χειρότερα, είναι τα πράγματα, για την τριάδα του νέου πόλου, που τάχα θα τα βρει με τον Θεοδωράκη, για να ενώσει, διά της διάσπασης, την παράταξη. Οι τρεις πρωταγωνιστές, την είχαν διασπάσει λίγο πριν, διά της αποχής τους και της υψηλής κριτικής τους, λες και δεν ήταν οι ίδιοι μέρος του προβλήματος.

Ένα μπάχαλο, στο οποίο, όπως ήρθαν τα πράγματα, μπορεί να πει κανένας πως ξεχωρίζει ο καθαρός -σε τούτη την συγκυρία- λόγος του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος ορθοτομεί τον λόγο της αλήθειας και παρουσιάζει την κατάσταση, όπως πραγματικά είναι και όχι όπως την παρουσιάζουν οι παραμορφωτικοί φακοί του ενθουσιασμού. Την ομιλία του, στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρική Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να την διαβάσουν όλοι όσοι επιθυμούν να ασχοληθούν και να μετάσχουν στο εγχείρημα της κεντροαριστεράς, μιας και μόνο αυτός δείχνει να γνωρίζει τα αιτία της διάλυσης του χώρου, αλλά και το τι μπορεί να τον καταστήσει και πάλι, αξιόπιστη πολιτική πρόταση. Βεβαίως η κεντροαριστερά, έχει και τις συνήθειες της... Συνηθίζει να απορρίπτει, πριν ακούσει, κάνοντας πως έχει ακούσει... Το επιβεβαιώνει η κριτική που δέχεται ο Βενιζέλος, από ανθρώπους οι οποίοι λόγω της ύπαρξης αυτού και μόνο, παρουσιάζονται σήμερα ως "νοματαίοι"! Και το χειρότερο του καταλογίζουν προθέσεις, οι οποίες δεν υπάρχουν, αλλά στην περιφορά προθέσεων που δεν υπάρχουν, διαχρονικά βασίστηκε, για να ευημερήσει η προβοκάτσια. Παλιά κόλπα, αυτά! Όσοι έχουν περάσει, έστω και απ' την πόρτα του ΠΑΣΟΚ, τα γνωρίζουν και πολύ καλά μάλιστα

Και πάλι απ' την αρχή;

-Τι άλλαξε και μπορεί ν' αποτελέσει αξιόπιστη πρόταση, η δημοκρατική συμπαράταξης της Φώφης και του Γιώργου;

Όσο κι αν βασανίστηκαν οι αναλυτές, που έπρεπε να παρουσιάσουν ως δυναμικό το νέο ξεκίνημα, δεν κατάφεραν να πουν κάτι νέο... Αναμασούν τα ίδια και τα ίδια για την αναγκαιότητα ύπαρξης της παράταξης και από κει και μετά ουδέν.

Κι όλα αυτά σε μια εποχή, που ο πολίτης αναζητεί την επιλογή που πρέπει να κάνει, καθώς για την κατάσταση που επικρατεί στην χώρα, στην εποχή του ΣΥΡΙΖΑ, δεν χρειάζονται ιδιαίτερες αναλύσεις. Τα λέει όλα, η απλοϊκή (άρα και επικίνδυνη) απάντηση στο ερώτημα του "τι κάνουμε, που δεν απορρίπτει επιλογές τύπου Χρυσής Αυγής ή Σώρρα, μιας και ο ΣΥΡΙΖΑ, με όλο τον λαϊκισμό που κουβαλούσε μαζί του, έχει απορριφθεί πολύ καιρό πριν.

Αν η κουβέντα για τη νέα αφετηρία της δημοκρατικής παράταξης, ξεκινούσε απ' αυτή την παραδοχή, ίσως η σημερινή εικόνα του χώρου, να ήταν πολύ καλύτερη... Αυτή την παραδοχή όμως, δεν πρόκειται να την συζητήσει κανένας εκ των πολλών "ηγετών" του χώρου.

 

gketsis-grafeio-77-a

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017 10:07

Η πολιτική ξανά στο επίκεντρο

|

Η «Συμφωνία Αλήθειας» της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, μακριά και έξω από τους μύθους και τις αυταπάτες της μεταπολίτευσης.

 

 

 

 

 

 

 

Του

ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΥΛΙΟΥ*

 

Συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην προεδρία της Νέας Δημοκρατίας. Μία εκλογή που άλλαξε τους πολιτικούς συσχετισμούς και τις ισορροπίες, έφερε μία νέα προοπτική διακυβέρνησης, ξαναέβαλε την «πολιτική» στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Η υποψηφιότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν ήταν μία «συστημική» υποψηφιότητα, παρά το ιστορικό βάρος του ονόματός του. Ξεκίνησε ως το απόλυτο «αουτσάιντερ» κόντρα σε όλα τα προγνωστικά και κέρδισε για δύο απλούς λόγους: πρώτον, γιατί είχε ξεκάθαρη μεταρρυθμιστική ατζέντα και δεύτερον γιατί κατάφερε να εκφράσει ένα ευρύτερο κοινωνικό ρεύμα που ξεπερνούσε κατά πολύ τα στενά όρια της Νέας Δημοκρατίας. Ένα κοινωνικό ρεύμα που απαιτεί να μπει ένα οριστικό τέλος στον εθνολαϊκιστικό κατήφορο της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, στο ψέμα και στην εξαπάτηση.
Ο πρώτος χρόνος της Προεδρίας του Κυριάκου Μητσοτάκη δεν ήταν εύκολος. Η Νέα Δημοκρατία είχε χάσει δύο εκλογικές αναμετρήσεις, η εικόνα της ήταν τραυματισμένη από την εσωστρέφεια που προκάλεσε μία μακρά και επίπονη εσωκομματική διαδικασία, ενώ όλοι μιλούσαν για μία άνετη κυριαρχία Τσίπρα στο πολιτικό σκηνικό. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατέφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα να αλλάξει την εικόνα.
Σε αυτόν τον χρόνο στη Νέα Δημοκρατία καταφέραμε να νοικοκυρέψουμε το σπίτι μας, να βάλουμε τάξη στα οικονομικά μας. Στο συνέδριο του κόμματος τον περασμένο Απρίλιο, θέσαμε τις βάσεις για την οργανωτική μας ανανέωση, και υιοθετήσαμε τις αναγκαίες θεσμικές αλλαγές που παραπέμπουν σε ένα σύγχρονο κόμμα της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς (καθιέρωση προεδρικής θητείας, ασυμβίβαστο κομματικών και κυβερνητικών θέσεων, υποχρέωση ισοσκελισμένων προϋπολογισμών του κόμματος κλπ). Κυρίως όμως παρουσιάσαμε την «Συμφωνία Αλήθειας», την βάση του πολιτικού και προγραμματικού μας πλαισίου για την μεταμνημονιακή Ελλάδα. Το περίγραμμα του οικονομικού μας προγράμματος που παρουσιάσθηκε στη ΔΕΘ, ήταν συγκεκριμένο και κοστολογημένο. Το κυβερνητικό μας πρόγραμμα (αποτέλεσμα δουλειάς 700 και πλέον στελεχών και ανθρώπων της αγοράς) είναι σχεδόν έτοιμο  και έχει ήδη αρχίσει η τμηματική παρουσίασή του.
Η «Συμφωνία Αλήθειας» της Νέας Δημοκρατίας του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο, μακριά και έξω από τους μύθους και τις αυταπάτες της μεταπολίτευσης. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη έρχεται να υπηρετήσει την ανάγκη η Ελλάδα του μόχθου, της παραγωγής, της υπαίθρου, της επιχειρηματικότητας, των νέων ανθρώπων, να εκφραστεί με δύναμη και  αυτοπεποίθηση. Η χώρα μας επιτέλους να ξαναβρεί την κανονικότητά της μακριά από τα ψέματα, τα διχαστικά διλλήματα, τις παθογένειες του παρελθόντος. Οι δημιουργικές δυνάμεις του τόπου μας να βρουν διέξοδο στα αδιέξοδα που προκαλεί η ιδεοληπτική κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.
Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη εδώ και ένα χρόνο κατάφερε να αλλάξει πρόσωπο και να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό. Η ώρα που θα κληθεί να αλλάξει και τη χώρα δεν θα αργήσει να έρθει.  

 

*Βουλευτής Άρτας της Νέας Δημοκρατίας και Αναπληρωτής Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

 

stilios-aa-nea-88-z

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017 09:39

Η καθημερινότητα ακυρώνει την ουσία!

|

Αναζητείται η τέχνη της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης. Πως τα σημαντικά, αν δεν βαδίζουν παράλληλα, με τα απλά και καθημερινά, δεν έχουν καμία αξία για τον πολίτη...

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

Με αρκετά ευχάριστα νέα, η σημερινή πρώτη σελίδα της "Γ", που περιέχουν το ζητούμενο της τοπικής κοινωνίας. "Αυτό που μένει όπως λένε, οι απλοί πολίτες και έχουν απόλυτο δίκαιο. Γιατί οι πάντες, έχουν αφιερώσει τον περισσότερο χρόνο τους, στο πως θα κυριαρχήσουν επί του φαινομενικού αντιπάλου και όχι πως θα υπηρετήσουν τα μεγάλα έργα, αυτά που τελικά θα μείνουν...

Έχουμε ευχάριστα νέα απ' την ανακοίνωση του Δήμου Αρταίων, σύμφωνα με τα οποία, 6,5 εκατομμύρια ευρώ θα διατεθούν για την γεφύρωση του Αράχθου, έργο που αποτελούσε αίτημα δεκαετιών και δεν προχωρούσε. Έχουμε την ανακοίνωση - δέσμευση του γενικού γραμματέα Υποδομών Γιώργου Δέδε, σύμφωνα με την οποία τα ορεινά χωριά της Άρτας θα βγουν απ' την συγκοινωνιακή απομόνωση. Έχουμε ακόμη και την αναγνώριση της προσφοράς, όπως εξελίχτηκε στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε τα Θεοφάνεια, στην Γέφυρα Τζαρή. Έχουμε ακόμη και την πληροφορία, ότι η υπουργός Διοικητικής Ανασυγκρότησης Όλγα Γεροβασίλη, προχωράει την υπόθεση της ίδρυσης Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα και επί πλέον πως σε λίγο καιρό, θα έχουμε και επίσημες ανακοινώσεις.

Είναι αυτά που έλειπαν και κατά γενική ομολογία, στερούσαν την αισιοδοξία του πολίτη, για να αισθανθεί ότι μπορεί να ζήσει σε μια περιοχή, η οποία κατά το ελάχιστο θ' ακολουθήσει τους ρυθμούς ανάπτυξης των άλλων πόλεων και κυρίως των Ιωαννίνων, που έχουμε την δυνατότητα να παρατηρούμε από κοντά.

Όμως κι αυτά που έλειπαν, δεν φέρνουν αισιοδοξία, μιας και οι πολίτες βρίσκονται αντιμέτωποι με την σκληρή καθημερινότητα, η οποία έχει τόση δυναμική, που ακυρώνει την ουσία, μιας και σύμφωνα με την λογική, όσα προαναφέρονται, είναι η ουσία του πράγματος. Γιατί η πόλη που ζούμε, δείχνει πως τελειώνει και όσοι έχουν αναλάβει να την υπηρετήσουν, ενώ είχαν ως "σημαία" τους, την καθημερινότητα, μόνο γι' αυτή δεν κάνουν τίποτα.

Τηλεγραφική η καταγραφή των θεμάτων, που καθιστούν την καθημερινότητα αφόρητη! Κυκλοφορία στο κέντρο της πόλης, δεν υπάρχει και για τον λόγο αυτό, έχει οδηγηθεί στην πλήρη ερήμωση, χωρίς απ' την παρούσα δημοτική αρχή, να έχει γίνει η ελάχιστη παρέμβαση, έστω μια ανεπαίσθητη αλλαγή. Ο κακός χαμός, είναι η καθημερινότητα σε σχέση με το θέμα αυτό και η δημοτική αρχή, έχει επιλέξει την οδό της διανομής κλήσεων, λες και έτσι λύνεται το πρόβλημα.

Καθαριότητα, σ' όλο το εύρος της πόλης, δεν υπάρχει. Όπου κι αν βρεθείς, θα δεις σκουπίδια πεταμένα στον δρόμο και αυτή η εικόνα, έχει την αιτία της, η οποία καταδεικνύει και την ανικανότητα της δημοτικής αρχής.

Τα αδέσποτα σκυλιά κυριαρχούν στο κέντρο της πόλης και το "τρίγωνο" και κανένας δεν έχει την δυνατότητα να κάνει την ελάχιστη παρέμβαση. Ο πολίτης κινδυνεύει και η εικόνα που παρουσιάζεται, φανερώνει πως κανένας δεν κάνει τίποτα. Ακόλουθοι της διαστροφής, είναι οι αρμόδιοι ν' αντιμετωπίσουν το συγκεκριμένο πρόβλημα.

Η ασφάλεια των πολιτών, είναι για να έχουμε να λέμε. Ανά πάσα ώρα και στιγμή, ο κάθε πολίτης, είναι υποψήφιο θύμα συγκεκριμένων τσιγγάνων, οι οποίοι δρουν ανενόχλητοι και για τους συγκεκριμένους παράγοντες, είδηση θα είναι αν κάποια ημέρα δεν έχουμε ένα θύμα αυτών των καλόπαιδων!

Τα μνημεία, σε πλήρη εγκατάλειψη, με πρώτο και καλύτερο το ιστορικό γεφύρι, που δεν μπορείς να το προσεγγίσεις ή αν το καταφέρεις αυτό, θα βρεθείς μπροστά σε μια τραγική εικόνα, ανάμεσα σε σκουπίδια και λαθρομετανάστες... Την ίδια ώρα, η αγωνία του δημάρχου, ταυτίζεται με αυτή του κομιτάτου, για το αν κάποιος ιδιώτης αναλάβει το ΞΕΝΙΑ, για να γίνονται εκεί οι χοροεσπερίδες, αλλά παλιά, όπως λένε κάποιοι κουφιοκεφαλάκηδες...

Τα ναρκωτικά, είναι κι αυτά στην καθημερινότητά μας και τείνουν να αναιρέσουν και τα αυτονόητα! Μοιάζει αυτή η πόλη, να... υμνεί όποιον διακινεί ναρκωτικά και είναι επικίνδυνος για τα παιδιά του καθενός. Έχουμε δει τόσα και τόσα και έχουμε παρουσιάσει άλλα τόσα. Απευθυνόμαστε, ειδικά για το θέμα αυτό, εις ώτα μη ακουόντων!

Ακολουθεί ο έντονος προβληματισμός και η αναζήτηση απαντήσεων, ακόμα και στα αυτονόητα:

-Με αυτή την τραγική κατάσταση στον τόπο μας, υπάρχει περίπτωση ο απλός πολίτης να αξιολογήσει, τα όσα σημαντικά προαναφέρονται και αφορούν το μέλλον του τόπου;

Σε καμία περίπτωση είναι η απάντηση, που χωρίς δεύτερη σκέψη θα δώσει ο κάθε πολίτης. τα τραγικά που εν τάχει περιγράφουμε, μαζί με την οικονομική κρίση, με φόντο την οποία πάντα συζητάμε, δεν επιτρέπουν ούτε να συζητήσει ο απλός πολίτης, την προοπτική που διαγράφεται για το τόπο του.

Για να έρθει η συζήτηση στην ουσία της. Αναζητείται η τέχνη της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης. Πως τα σημαντικά, αν δεν βαδίζουν παράλληλα, με τα απλά και καθημερινά, δεν έχουν καμία αξία για τον πολίτη. Και σε μια κοινωνία, όπου οι πολίτες είναι σε διαρκή απογοήτευση, ότι και να γίνει, μπορεί να μην έχει την αξία που πρέπει.

 

gketsis-grafeio-77-a

Πέμπτη, 12 Ιανουαρίου 2017 09:34

Κάτω από το χιόνι...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

 

 

Κάτω από το χιόνι βυθίστηκε η πόλη της Άρτας μετά το τελευταίο άγγιγμα της Αριάδνης. Ήταν μια όμορφη έκπληξη να μετατραπεί κάθε γωνιά της πόλης σε λευκό τοπίο με τη βαρύτητα του χιονιού που απορροφά τα πάντα και ευτυχώς τα καλύπτει. Καλύπτει το κενό, καλύπτει τη βρωμιά, καλύπτει την αμηχανία… και τα μνημεία , τα σπίτια και βάζει τους ανθρώπους μέσα σε μικρούς εσωτερικούς χώρους να ζεσταθούν. Εξ άλλου στις γιορτές που πέρασαν τόσο όμορφα και ωραία όλοι ήταν έξω, στις πλατείες , στα ουζερί στα μαγαζάκια μια όμορφη γιορτινή ατμόσφαιρα που μακάρι να υπήρχε κάθε μέρα για να θυμόμαστε και τη δυναμική μας…. πόσοι ήμαστε.
Μιλήσαμε για τα πάντα, για τον ανύπαρκτο ή υπαρκτό πολιτισμό και μετά το γιορτάσαμε. Αρχίζω να πιστεύω πως εδώ στην πόλη μου ο πολιτισμός συνδέεται με την έννοια του προβλήματος και της προβληματικής και μετά του χάους αλλά πάντα θα βρίσκει το δρόμο να τον γιορτάσει εμβληματικά….
Το χιόνι πάγωσε τα πάντα, τις αυλές , τα δέντρα τα μεγάλα όνειρα και την προοπτική. Όχι μόνο στην μικρή επαρχιακή πόλη αλλά και σ΄όλη την Ελλάδα. Ούτε έναν απλό χιονιά δεν μπορούμε ν΄ αντέξουμε και ν΄ αντιμετωπίσουμε, σαν κράτος και ως λαός. Δρόμοι έκλεισαν, γέφυρες μεγάλων σχεδιασμών και χρηματοδοτήσεων πάγωσαν άνθρωποι εγκλωβίστηκαν σε δρόμους, το ρεύμα κόπηκε ,πάλι αμηχανία….
Και πάλι κάποιοι μας χαμογελάν συνωμοτικά, ένα μεγάλο ή και πολλά μεγάλα χαμόγελα στην έκθεση του Άντι Γουόρχολ  στο Ζόναρς της σκλαβωμένης από την αγένεια και ασχήμια Αθήνα και Ελλάδα. Μια προοπτική ευτυχίας και υψηλής αισθητικής  που ματαίως αναζητάμε και δεν βρίσκουμε παρά μόνο στις εξαιρέσεις ….Εξαιρέσεις σαν το μεγαλείο του Ιόλα που αν κρίνουμε από την λεηλασία και βιασμό του χώρου του και της περιουσίας του θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα του βούρκου και των βατράχων….
Στην εξαιρετική  συνέντευξη που ακολουθεί του κ. Νίκου Σταθούλη επισημαίνει τα πάντα με μια πρωτοφανή καθαρότητα  και πιστεύει πως η Δημόσια τέχνη μπορεί να λυτρώσει και να προσφέρει τη χαμένη παιδεία  στον Ελληναρά της αγένειας , της βρωμιάς  της αφροντισιάς και του ημίμετρου αλλά και ημιμάθειας που κυριαρχεί πλέον στη ζωή μας  σαν τον αέρα που αναπνέουμε….. γιατί είναι και ο αέρας δημόσιο αγαθό….. και αν το δημόσιο- το όλον-μολυνθεί τότε μολύνεται και το ιδιωτικό-το μέρος….
Ίσως να λειτουργούν τα ξόρκια, να λειτουργούν τα παραδείγματα, οι φωνές που σε λίγο κι αυτές θα σιωπήσουν, ίσως πάλι απλά το χιόνι να τα θάψει όλα κάτω από το απόλυτο ψύχος… αν και η Άνοιξη μετά το χιόνι ανθίζει….

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12188596
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2696
24638
81313

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 105 επισκέπτες και κανένα μέλος