A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017

ΑΠΟΨΕΙΣ

Του

ΑΝΤΩΝΗ ΚΟΛΙΑΤΣΟΥ

 

ΜΕΡΟΣ Α’

 

Ο  προέδρου της ΝΔ κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, με αλλεπάλληλες δηλώσεις  του, δεν παύει να κατηγορεί την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ για  καθυστερήσεις και παλινωδίες κατά την διαπραγμάτευση, που οδηγούν τους δανειστές σε υπερβολικές απαιτήσεις, ενώ ατάκες του τύπου: «… ο  Τσίπρας λέει ψέματα στον ελληνικό λαό», «… παρά τη διαβεβαίωση του πρωθυπουργού ότι η αξιολόγηση θα κλείσει στις 5  Δεκεμβρίου, κατόπιν στις 31 Ιανουαρίου, ύστερα στις 28 Φεβρουαρίου, ότι σε λίγες  μέρες φθάνουμε στις  20  Μαρτίου κα. η αξιολόγηση δεν φαίνεται να κλείνει», «… ο ανίκανος πρωθυπουργός με την πολιτική του βάζει την οικονομία και τη χώρα σε επικίνδυνο μονοπάτια» κ.ά, από προβεβλημένα γαλάζια στελέχη δίνουν και παίρνουν. Από την άλλη η κυρία .Φώφη Γεννηματά διατείνεται ότι «η κυβέρνηση και ο κ. Τσίπρας αλυσοδένουν τη χώρα», ενώ ο κ. Θεοδωράκης συμπληρώνει ότι «ο Τσίπρας τραβάει τη διαπραγμάτευση στα άκρα με τη λογική να κουράσει τους δανειστές».
Αντίθετα σε όλα αυτά,  ο υπουργός Οικονομικών κ. Τσακαλώτος υποστηρίζει ότι «αυτές οι δηλώσεις  δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα». Αναφερόμενος δε στην πολυπλοκότητα των μεταρρυθμίσεων σε πολιτικό και τεχνικό επίπεδο και σε εκείνες που μέχρι τώρα πέρασε(η κυβέρνηση), τελευταία τονίζει: «για την τεράστια αναντιστοιχία αυτής της κριτικής με όσα λένε όλοι οι υπόλοιποι στην Ευρώπη και στην Αμερική».
Επιχειρώντας ειδικότερα να αναδείξει το μέγεθός της(της  αναντιστοιχίας), που ίσως πρέπει να συζητηθεί γιατί συμβαίνει αυτό, ο υπουργός Οικονομικών επικαλέστηκε δηλώσεις κορυφαίων ξένων οικονομολόγων , που διαπιστώνουν ότι «η καθυστέρηση οφείλεται στις διαφορές  μας με το ΔΝΤ». Ενώ, απαντώντας στους επικριτές του, τους ρωτάει: «Δεν έχετε ακούσει καμία συζήτηση για τη διαφορά της Γερμανίας με το ΔΝΤ; Πρώτη φορά την ακούτε»; Τα πιο πάνω και άλλα παρεμφερή ερωτήματα είναι η μόνιμη  επωδός, με την οποία οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες προσπαθούν να αντικρούσουν το δριμύ, είναι αλήθεια, κατηγορώ της αντιπολίτευσης.
Ωστόσο, χωρίς να μπορεί κανείς να προσπερνάει αβασάνιστα την ανικανότητα, τον ερασιτεχνισμό, την ιδεολογική σύγχυση, την ανευθυνότητα και κυρίως τη μεγάλη απόσταση μεταξύ λόγων και έργων, ακόμη και πρωτοκλασάτων κυβερνητικών στελεχών, ένα είναι το εξ’ αντικειμένου βέβαιο. Ότι η αντίδραση του απλού πολίτη, τον έχει κάνει να αγανακτεί, γιατί η εκατέρωθεν απαράδεκτη αυτή «φαγωμάρα» βαίνει αυξανόμενη. Ότι ανεξάρτητα από το ποιά πλευρά έχει δίκαιο, παραμένει κοινή διαπίστωση ότι η  καθημερινότητα που βιώνει η συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, εν τοις πράγμασι, είναι βασανιστική και εξελίσσεται σε απίστευτα τραγική. Ότι, όσο η μικροπολιτική, ο διχασμός και τα καμώματα των ένθεν κακείθεν πολιτικών στελεχών των κομμάτων  κυριαρχούν, τόσο η αξιοπιστία και εντεύθεν η διαπραγματευτική ισχύς της χώρας θα βαίνουν μειούμενες , η ελληνική οικονομία θα βυθίζεται στην ύφεση και η οργή και αγανάκτηση των πολιτών θα φουντώνει. Ότι όσο οι ακραίοι κομματικοί ινστρούχτορες, στην προσπάθεια να πλήξουν τους αντιπάλους τους, καθημερινά  κονταροχτυπιούνται από το βήμα της Βουλής,  τις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα και όπου σπεκουλάροντας σε   επίπεδο λαϊκών εντυπώσεων στρεβλώνουν τα δύσκολα να  κατανοηθούν από τον απλό πολίτη στοιχεία της οικονομίας. Και ότι όλα αυτά τα κάνουν, αδιαφορώντας  αν, με τις φραστικές ακρότητες που εκφέρουν, διχάζουν την ελληνική  κοινωνία, εντείνουν την κοινωνική αναταραχή και επιτείνουν την πολιτικό-οικονομική αβεβαιότητα  Τότε, δυστυχώς, αλλο τόσο οι ακραίοι κύκλοι του Βερολίνου και το ΔΝΤ ενθαρρύνονται, για την επιβολή σκληρότερων μέτρων, που αναπόφευκτα προκαλεί όλο και μεγαλύτερη δυστυχία  στις ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις.  
Ενώ, στο μέτρο που το πολιτικό προσωπικό αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι η ανείπωτη αυτή τραγωδία, την οποία σήμερα ζει ο τόπος ισοδυναμεί με κατάσταση ξένης κατοχής-που εκ των πραγμάτων επιβάλλει  μια νέα εθνική αντίσταση του λαού-  εξ’ αποτελέσματος, πλέον, αυτό(το πολιτικό προσωπικό), συλλήβδην, καταδικάζεται στη λαϊκή συνείδηση, ως κατώτερο των περιστάσεων.
Παρόλα αυτά το ερώτημα παραμένει… Όμως, τελικά, που βρίσκεται η αλήθεια, αναφορικά με τη διαπραγμάτευση με τους δανειστές και ειδικότερα με τη β΄ αξιολόγηση; Την απάντηση βέβαια, μέχρι ένα σημείο, τη δίνουν τα ποιο πάνω, ελλαδικής υπαιτιότητας, αναφερθέντα. Και έμμεσα την αποκαλύπτει πλήρως, αυτό που, κατά τον γράφοντα, πρέπει να κάνει το εγχώριο πολιτικό προσωπικό, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο, ει μη μόνο η επανατοποθέτηση της διαπραγμάτευσης του ελληνικού προβλήματος με τους δανειστές, επί εντελώς νέας βάσεως.
Αλήθεια, έχει σκεφτεί κανείς, τι θα συνέβαινε, αναφορικά με την διαπραγμάτευση και ειδικότερα με την β΄ αξιολόγηση
gΕάν, με έναν μαγικό τρόπο, όλοι μαζί, λαός και πολιτικοί, ενωμένοι και αποφασισμένοι,  έλεγαν ένα ακόμη μεγάλο εθνικό «ΟΧΙ» στους δανειστές για τις παράλογες απαιτήσεις, που σε κάθε νέα διαπραγμάτευση προσθέτουν!
gΕάν σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό εγκαλούσε το δίδυμο «Μέρκελ- Λαγκάρντ», τον Σόϊμπλε, με τις ορτινάτσες του στο Eurogroup, αλλά και τους λοιπούς χαρτογιακάδες  του ΔΝΤ  και της  γραφειοκρατίας των  Βρυξελών( Ντάϊσεμπλουμ Ρέγκλιν, Τουσκ Τόμψεν, Βελκουλέσκου, , Μοσκοβισί,  Κοστέλο κ.ά), για τα αποτυχημένα μνημόνια   που οδήγησαν και οδηγούν την Ελλάδα στα πολλαπλά σημερινά και μελλοντικά αδιέξοδα!
gΕάν το ενιαίο μέτωπο λαού και πολιτικών αποφάσιζε, όλους αυτούς, να τους κράξει με τα δικαιολογημένα και από τον ελληνικό λαό πολύ-αναμενόμενα:  «φτάνει πια, μέχρι  εδώ»!. «Εσείς Γερμανοί σταματήστε να παίζετε καθυστερήσεις, για να ξαναπάρει τις εκλογές η Μέρκελ και ο Σόϊμπλε και εσείς  του ΔΝΤ προκειμένου να καλύψετε τις πομπές των αποτυχιών σας στα ελληνικά προγράμματα διάσωσης» και «εσείς κ. Τόμψεν  και κυρία Βελκουλέσκου, επί τέλους περιορίστε τις μαξιμαλιστικές απαιτήσεις σας στις διαπραγματεύσεις με την Ελλάδα, μια που θέλετε να εκβιάσετε τη Γερμανία, προετοιμάζοντας την έξοδό σας, ως χρηματοδότη, από ελληνικό πρόγραμμα»! «Ο ελληνικός λαός δεν αντέχει άλλο…και αν επιμείνετε στο αδύνατο, εμάς μπορεί να μας «βουλιάξετε», αλλά εσείς θα είστε εκείνοι που θα μαζέψετε τα αποκαίδια της μεγάλης πυρκαγιάς, που με εξέλιξη φυσικού φαινομένου θα ανάψει ένα πιθανό “Grexit” , το οποίο  θα πυρπολήσει και την Γερμανική Ευρώπη σας».
gΕάν, στην άρνηση της αντιπολίτευσης να υπέρ-ψηφίσει τα μέτρα και τα αντίμετρα που θα διαλαμβάνει μια  τυχόν συμφωνία με τους θεσμούς, κάτι που θα ισοδυναμούσε με  παράδοση άνευ όρων στου δανειστές, προστίθετο και η καταψήφισή τους από την πλευρά της κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Τότε, όχι μόνο για οικονομικούς, αλλά  βραχυπρόθεσμα για δικούς τους εκλογικούς λόγους(σ.σ, εκλογές Ολλανδίας, Γλλίας, Ιταλίας) και περισσότερο για γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς, μήπως οι 300 αρνητικοί ελληνική ψήφοι, κατά μιας τέτοιας  λεόντειας συμφωνίας, θα έκανε τους δανειστές να ανακρούσουν πρύμνα, τρέχοντας να κλείσουν την β΄ αξιολόγηση και προχωρώντας σε μια δίκαιη, κοινωνικά αποδεκτή και οικονομικά βιώσιμη συμφωνία επί του ελληνικού προβλήματος;
Στο (Μέρος-Β΄) του παρόντος άρθρου, που θα δημοσιευτεί σε επόμενο φύλλο της φιλόξενης «Γ», επιχειρούμε, εκτός των άλλων, να εξηγήσουμε  γιατί η πιο πάνω πρόταση μπορεί και να μην ανήκει στη σφαίρα της ουτοπίας.

 

koliatsos-99-a

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017 21:37

Τελικά είναι κερδισμένος...

Η πολιτική ανεπάρκεια της έκφρασης διαφωνίας, του έδωσε το δικαίωμα, να μην μετράει πληγές... Και δεν μένει εκεί... Στο χέρι του είναι, την εμπειρία αυτή, να την καταστήσει πολιτική και στρατηγική γραμμή, η οποία πρωτίστως θ' αποτελέσει "ασπίδα προστασίας" για τον ίδιο...

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Καθ' υπερβολή καλύπτει σήμερα η "Γ", τις τελευταίες εξελίξεις στην ομάδα της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου... Γνωστή η υπερβολή, που όμως δεν είναι τυχαία... Μόνο όταν καταχωρούνται όλες οι απόψεις, είναι συγκεντρωμένες σ' ένα φύλλο, ο πολίτης μπορεί να εξάγει συμπεράσματα, όπως κι εμείς έχουμε καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, τα οποία θεωρούμε χρήσιμα, να δημοσιευτούν για ν' αποτελέσουν τον λόγο του διαλόγου, που πρέπει ν' ακολουθήσει. Αναγκαστικά ανάμεσα στους δημοτικούς συμβούλους, αλλά και οι πολίτες πρέπει να λάβουν τον λόγο, για να πουν την γνώμη τους στο κορυφαίο διαχρονικά ερώτημα, σε σχέση με το τι είδους αυτοδιοίκηση θέλουμε σήμερα...

Χωρίς περιστροφές και με βάση όλα τα τελευταία γεγονότα, ο δήμαρχος βγαίνει ενισχυμένος, γιατί έχοντας αρχικά, να αντιμετωπίσει μια "ανταρσία" πέντε δημοτικών συμβούλων, βρέθηκε με έναν εσωτερικό αντίπαλο, ο οποίος ξεκαθάρισε την θέση του και αποχώρησε απ' την ομάδα της πλειοψηφίας. Ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος, θα πορευτεί τον δρόμο του, όπως αυτός τον ορίζει, ενώ ο δήμαρχος μένει με την δημοτική του ομάδα, στην οποία οι ρόλοι και οι όροι θα είναι ξεκαθαρισμένοι... Ο ίδιος ο δήμαρχος έχει πλέον την δυνατότητα, να καθιστά κάθε φορά ευδιάκριτες τις εξελίξεις και τις αντιδράσεις, οι οποίες αν είναι για λόγους που δεν υπηρετούν τον κοινό σκοπό, μπορούν πολύ εύκολα να καταδικαστούν στην συνείδηση του πολίτη... Άλλωστε αυτός έχει το προνόμιο να κάνει τον τελικό λογαριασμό...

Πιό απλά... Προέκυψε μια ανώνυμη ανταρσία, η οποία λόγω του αριθμού των μελών που συμμετείχαν σ' αυτή, μπορεί ν' αποτελούσε "πονοκέφαλο" για έναν δήμαρχο, που επιθυμεί, όπως δηλώνει ο κ. Τσιρογιάννης, να έχει την ομάδα του ενωμένη και αποφασισμένη... Πλέον αυτή η ομάδα της ανταρσίας, είναι αποδυναμωμένη, γιατί οι επιστρέψαντες, φαίνεται να σιγοτραγουδούσαν το παλιό λαϊκό τραγούδι: "Μετανοιωμένος γύρισα κι ήρθα για να σε βρω... Ξέρω πως παραφέρθηκα... Άλλοι με βάλαν κι έφυγα... Δεν έφταιξα εγώ..." Όλα αυτά με φόντο το γεγονός πως την ώρα του πολιτικού... εγκλήματος, δεν άφησαν πίσω τους και την σχετική προκήρυξη, για να μάθουν και οι πολίτες την άποψή τους και την αιτία του κακού... Η ανταρσία, είχε τα χαρακτηριστικά της επανάστασης χωρίς αιτία, μιας και ένα πρόσωπο της ομάδας, δεν μπορεί ν' αποτελεί το κορυφαίο γεγονός, με βάση το οποίο μπορεί θα προκύψουν καθοριστικές εξελίξεις... Γιατί τις κορυφαίες αντιπαραθέσεις εντός της αυτοδιοίκησης, θα πρέπει να τις καθοδηγούν τα κορυφαία θέματα του Δήμου, για τα οποία δυστυχώς δεν προέκυψε ούτε μία νύξη!

Σε τέτοιες απολίτικες και χωρίς αυτοδιοικητικές προτάσεις, αντιπαραθέσεις κουμπώνει πολύ εύκολα ο λαϊκισμός, που όλα τα σφάζει και όλα τα μαχαιρώνει, για να κυριαρχεί το ίδιο σχόλιο όλων των πολιτών, σε σχέση με το τι επιθυμούσαν οι "αντάρτες"... "Για τις θεσούλες, έγιναν όσα έγιναν", λέει σήμερα η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών...

Αυτός ο αφορισμός από μόνος του, δίνει την πλεονεκτική θέση στον δήμαρχο, ο οποίος με απλοϊκό τρόπο, μπορεί να πείθει. Ο κ. Τσιρογιάννης, έλεγε σε φιλική συντροφιά, πως δεν έχει άλλες θέσεις να μοιράσει... Αυτή η απλοϊκή απάντηση, καθίσταται το επιχείρημα στα χέρια του απλού πολίτη, ο οποίος δικαιούται να επαναλάβει την πάγια άποψή του, η οποία λέει πως "όλα για τις θεσούλες γίνονται".

Σήμερα λοιπόν, η πλευρά του κ. Τσιρογιάννη, έχει εκ των εξελίξεων και χωρίς η ίδια να το προσπαθήσει, την κατανόηση των πολιτών. Αυτή προέκυψε, για το γεγονός ότι όσοι σκέφθηκαν την ανταρσία, δεν την συνόδευσαν με πολιτικό και αυτοδιοικητικό σκεπτικό. Βεβαίως και θα έπρεπε, η δημοτική αρχή να αναζητήσει, μέσω της ουσιαστικής επικοινωνίας, αυτή την κατανόηση, αλλά καμιά φορά στις πολιτικές εξελίξεις, υπάρχουν και οφέλη που έρχονται από μόνα τους... Απ' το πουθενά...

Αυτή είναι η κατάσταση, μας αρέσει δεν μας αρέσει, μας βολεύει δεν μας βολεύει, υπό την έννοια πως ο καθένας, μπορούσε να επιθυμεί κάποιες άλλες διεργασίες, με φόντο την συγκεκριμένη κίνηση των πέντε δημοτικών συμβούλων. Όποια άλλη προσέγγιση του θέματος, θα ήταν αστεία!

-Τι μπορεί να σημαίνει για έναν δήμαρχο, το γεγονός πως μια ανταρσία συνεργατών, αντί αποδειχτεί πλήγμα για την πορεία του, μετατρέπεται σε ευεργέτημα;

Σημαίνει αρχικά, πως η πολιτική ανεπάρκεια της έκφρασης διαφωνίας, του έδωσε το δικαίωμα, να μην μετράει πληγές... Και δεν μένει εκεί... Στο χέρι του είναι, την εμπειρία αυτή, να την καταστήσει πολιτική και στρατηγική γραμμή, η οποία πρωτίστως θ' αποτελέσει "ασπίδα προστασίας" για τον ίδιο. Γιατί πλέον ξέρει, από που ξεκινάει η όποια διαφωνία και που τελειώνει... Όταν ο ίδιος, είναι προνοητικός και την όποια ανάλογη διαφωνία, φροντίζει να την καθιστά δημόσια, δεν έχει να φοβηθεί τίποτα, όσο λειτουργεί με φόντο τις αρχές που έχει συμφωνήσει και τους στόχους που έχει θέσει... Αν όμως, συνεχίσει να υποτιμάει ακόμη και τις λεπτομέρειες, τότε τα πράγματα, δεν θα είναι ίδια... Θα είναι πολύ χειρότερα...

 

gketsis-grafeio-77-a

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017 21:31

Μάρτιαι Ειδοί

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Ο όρος ειδοί χρησιμοποιήθηκε για την 15η ημέρα των μηνών Μαρτίου, Μαΐου,Ιουλίου και Οκτωβρίου και την 13η των άλλων μηνών. Ιδιαίτερα αι ειδοί του Μαρτίου ήταν μια εορταστική ημέρα αφιερωμένη στο θεό του πολέμου, τον Άρη. Έμειναν στην ιστορία γιατί μια τέτοια ημέρα το 44 π.Χ. δολοφονήθηκε ο Ιούλιος Καίσαρας. Ο Καίσαρας είχε προειδοποιηθεί από ένα προφήτη : "φοβού τας ειδούς του Μαρτίου" . Στις ειδούς του Μαρτίου ο Καίσαρ αγνόησε την προειδοποίηση και πήγε στη Σύγκλητο. Στην είσοδο ξαναείδε  μάλιστα τον προφήτη και του είπε ειρωνικά: " Ήλθον αι ειδοί του Μαρτίου!" (δηλ … ήρθαν και δεν έγινε τίποτα) και ο προφήτης απάντησε "Ήλθον Καίσαρ, αλλ' ου παρήλθον" . Ο Αρτεμίδωρος του έδωσε ένα σημείωμα που τον προειδοποιούσε για την δολοφονία του λέγοντας ότι είναι έγγραφο ύψιστης σημασίας και τον αφορά προσωπικά. Ο Καίσαρ δήλωσε επιδεικτικά και μεγαλόφωνα "Ο,τι αφορά τον Καίσαρα έρχεται μετά από τα δημόσια  πράγματα" και το φύλαξε χωρίς να το διαβάσει. Θεατρινισμός που του κόστισε το κεφάλι του.(Πλούταρχος - Καίσαρ).
 Πάντα θα εμφανίζεται ένας Αρτεμίδωρος στη ζωή μας στις πιο κομβικές και επικίνδυνες  στιγμές να μας προειδοποιεί. Αλλά η ψυχή που βρίσκεται στη χώρα των λωτοφάγων αδρανεί...δε μπορεί να δει και να διακρίνει. Βρίσκεται στα μεγαλεία της, σ΄αυτά που της έπλεξαν οι ρήτορες της αγοράς, οι μεγάλοι λόγοι και ευτραφείς κουβέντες, τα έπεα πτερόεντα και πετάει- ίπταται και δε μπορεί να προσγειωθεί γιατί έτσι λειτουργεί  μετα την ύβρη η άτης και προκαλεί τον ερχομό της τίσης και νέμεσις που ισορροπούν τα πάντα μέσω της θείας δικαιοσύνης σ΄αυτόν τον πλανήτη που χτίζουμε τις φιλοδοξίες μας και τα παλάτια μας στην άμμο και τον άνεμο.
 <<Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις....>>  σιγοψυθυρίζει ο ποιητής για τον Καίσαρα, τον κάθε Καίσαρα που θεωρεί -πως αφού κατέκτησε τα πάντα είναι άτρωτος και παντοδύναμος, περιφρονώντας την αδυναμία και το απρόβλεπτο της ανθρώπινης φύσης και μοίρας, του ανθρώπου δίπλα μας που αν και μοιάζει φίλος τελικά αποδεικνύεται θανάσιμος εχθρός, που ενώ περιμένουμε την αγκαλιά τελικά έρχεται το μαχαίρι που ενώ φαίνεται  πως πρέπει να λειτουργήσει το  αυτονόητο  αλλά τελικά μεταρέπεται σε ανατροπή και φόνος.
 Πάντα υπάρχει μια χαραμάδα φώς αλλά και μια ακτίνα σκότους. Πάντα δίπλα στην αγάπη βρίσκεται και το μίσος, στον έπαινο και η προδοσία, στην γνώση και η άγνοια. Παντού βρίσκονται τα ζεύγη των αντιθέτων που συμβαδίζουν γιατί έλκονται και συγκλίνουν παρά αποκλίνουν Ας είμαστε κάθε στιγμή έτοιμοι να τα αποδεχτούμε, να τα επεξεργαστούμε και να τα αντιμετωπίσουμε...

Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Κι όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.

Καβάφης,«Μάρτιαι Ειδοί».

sxismenou-katerina-nea-00-a

 

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017 21:27

Εκτός μνημονίων και επιτροπείας

Του

ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΡΚΑ*

 

Με την ανάληψη της διακυβέρνησης ο ΣΥΡΙΖΑ έθεσε σε εφαρμογή το συνομολογημένο με την κοινωνία συμβόλαιο ανατροπής του καθεστώτος της πελατειακής διαπλοκής που οικοδομήθηκε στη μεταπολιτευτική Ελλάδα από τις κυβερνήσεις ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η διερεύνηση του τριγώνου της διαπλοκής, μέσω της εξεταστικής επιτροπής για τα δάνεια ΜΜΕ και κομμάτων, έφερε στο φως όλες τις υπόγειες δράσεις αυτού του αυτοτροφοδοτούμενου συστήματος, με το σχετικό πόρισμα να βρίσκεται πλέον υπό διερεύνηση από τη Δικαιοσύνη.
Το εξασθενημένο αυτό σύστημα παίζει το τελευταίο του χαρτί υπονομεύοντας τις κυβερνητικές προσπάθειες για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης, η οποία αναμένεται να θέσει σε στέρεα βάση την επιστροφή της χώρας στην ανάπτυξη. Πολύ περισσότερο η επιτυχής ολοκλήρωσή της μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για να απαλλαγούμε οριστικά από τα μνημόνια και την επιτροπεία στα μέσα του 2018.
Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης παραμένει εγκλωβισμένος στο αέναο αίτημα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, αδιαφορώντας για τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες που αυτές θα επιφέρουν. Αντί το τέλος της επιτροπείας να είναι το κύριο μέλημά του, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να αναλάβει την εξουσία και δηλώνει πρόθυμος να ξαναβάλει σε λειτουργία το μηχανισμό εξυπηρέτησης οικονομικών και πολιτικών συμφερόντων που οδήγησε τη χώρα στη δίνη της λιτότητας, ενώ στους δανειστές εγγυάται την τυφλή εφαρμογή ενός τέταρτου μνημονίου.
Παραλαμβάνοντας μια χώρα με άνευρη πολιτική παρουσία στην Ευρώπη, με προσχεδιασμένη την χρηματοδοτική ασφυξία στο τέλος του 2015, δώσαμε σκληρή διαπραγματευτική μάχη για να μπουν στην ατζέντα τα δίκαια αιτήματα του ελληνικού λαού και οι προοπτικές ανάπτυξης της χώρας. Σήμερα έχουμε οριστική συμφωνία για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ρύθμισης του ελληνικού χρέους και την Κυβέρνηση στο πλαίσιο της υπό διαπραγμάτευση δεύτερης αξιολόγησης να αποσκοπεί σε μία συνολική συμφωνία, η οποία θα περιλαμβάνει και τα μεσοπρόθεσμα μέτρα απομείωσής του.
Η συμφωνία αυτή θα ανοίξει τον δρόμο για την ένταξη της Ελλάδας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, ένα αναγκαίο βήμα για την έξοδο της χώρας στις αγορές. Η διαπραγμάτευση με τους δανειστές οδήγησε σε αμοιβαίους συμβιβασμούς. Το ΔΝΤ απέσυρε οριστικά την απαίτηση για την εδώ και τώρα ψήφιση μέτρων ύψους 2% του ΑΕΠ, με την ελληνική πλευρά να αποδέχεται την αλλαγή μίγματος δημοσιονομικής πολιτικής, υιοθετώντας μέτρα και αντίμετρα με άξονα το μηδενικό δημοσιονομικό ισοζύγιο. Για κάθε μέτρο που θα επιβαρύνει τον Έλληνα πολίτη θα υπάρχει και αντίστοιχο αντισταθμιστικό μέτρο ελάφρυνσης.
Η επιστροφή στην κανονικότητα για τις εργασιακές σχέσεις με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων στην αγορά εργασίας, επιλογή που η ΝΔ αποκαλούσε εμμονή της Κυβέρνησης, αποτελεί αναγκαία συνθήκη για μια κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη και την έξοδο από την κρίση με την κοινωνία όρθια.
Η επανασύσταση του κράτους πρόνοιας, παράλληλα με τη διαπραγματευτική προσπάθεια της Κυβέρνησης, είναι κύριο μέλημα για εμάς. Η νομοθέτηση κρίσιμων παρεμβάσεων στους ευαίσθητους τομείς της Υγείας και της Παιδείας, η δωρεάν πρόσβαση 2,5 εκατομμύριων ανασφάλιστων πολιτών στις παροχές Υγείας, η επέκταση του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης, η εφάπαξ 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους, η απαλλαγή από τον αυξημένο ΦΠΑ στα νησιά που δοκιμάζονται από την προσφυγική κρίση, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και η σύγκρουση με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, αποτυπώνουν το δικό μας στίγμα που αρχίζει να φέρνει απτά αποτελέσματα στη βελτίωση της ζωής των πολιτών.
Κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει τη θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας, η οποία βρίσκεται σε μια σταθερή ανάκαμψη. Το 2016 έκλεισε με αύξηση 3,3% των επενδύσεων, ενώ το 2017 αναμένεται να αυξηθούν 9,1%, με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προσδιορίζει την ανάπτυξη της χώρας στο 2.7% και το 2018 στο 3.1%. Η καταστροφολογία του ΔΝΤ που την υιοθέτησε και η αξιωματική αντιπολίτευση διαψεύδεται από τα ίδια τα νούμερα της Κομισιόν, τα οποία δεν συνυπολογίζει στις προβλέψεις του το Ταμείο.
Είναι ώρα να βγάλουμε τη χώρα από την κρίση και να σχεδιάσουμε τη μεταμνημονιακή Ελλάδα.  Η Κυβέρνηση της Αριστεράς δεν θα κριθεί μόνο από την αποφασιστικότητά της και τις αντιστάσεις της στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης, αλλά και από τις πρωτοβουλίες για τη δημοκρατική ανασυγκρότηση του κράτους, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη δίκαιη ανάπτυξη για όλους. Παραμένουμε προσηλωμένοι στη στήριξη όσων δέχτηκαν τα μεγαλύτερα πλήγματα την περίοδο της κρίσης και ταυτόχρονα βάζουμε σε εφαρμογή ένα συνεκτικό σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.
Η δική μας αντίληψη για μια προοδευτική Ελλάδα συνδυάζεται και με μια ουσιαστική και καθαρή συζήτηση για την Συνταγματική Αναθεώρηση που αποτελεί το βασικό συστατικό στοιχείο για τη δημιουργία μιας νέας μεταπολίτευσης με γνώμονα την εμβάθυνση της δημοκρατίας και της λαϊκής συμμετοχής.
Η άμεση συμμετοχή των πολιτών στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση, τη θεσμική ανασυγκρότηση του κράτους, τη δημιουργία θεσμών διαφάνειας για τη διασφάλιση της αξιοκρατίας, των συλλογικών ελευθεριών και των κοινωνικών δικαιωμάτων, αποτελεί για εμάς το στίγμα της νέας μεταπολίτευσης.
Εκείνο που χρειαζόμαστε είναι οι μεγάλες τομές και παρεμβάσεις -πέραν της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές και της συμφωνίας του καλοκαιριού του 2015- για τον δημοκρατικό μετασχηματισμό, την παραγωγική ανασυγκρότηση και την επανίδρυση του κοινωνικού κράτους.

 

*Ο Βασίλης Τσίρκας είναι Βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ.

 

tsirkas-grafeio-nea-00-a

Πέμπτη, 09 Μαρτίου 2017 09:15

Λαθρεπιβάτες των ονείρων μας

Επιζητεί ο δραστήριος βουλευτής Βασίλης Τσίρκας, "την ώρα των αυτοδιοικητικών παραγόντων", για να πάρουν στην σκυτάλη της διεκδίκησης και να κάνουν πράγματα. Δεν θα τους βρει, όσο κι αν προσπαθήσει κι εδώ είμαστε σε λίγο καιρό, με βάση την αναζήτηση, να δούμε τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί και άνοιξαν δρόμους και τα έργα που έχουν γίνει.

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

 

"Τώρα είναι η ώρα των αυτοδιοικητικών παραγόντων να δράσουν γρήγορα και αποτελεσματικά και σε συνεργασία με το αρμόδιο Υπουργείο. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε με σχέδιο και αποφασιστικότητα", αναφέρει στην τελευταία ανακοίνωση που εξέδωσε το γραφείο του βουλευτή Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ Βασίλη Τσίρκα με την αφορμή την εξασφάλιση αποφάσεων για σημαντικά έργα (σελίδα 12) στο νομό Άρτας. Και αν παρατηρήσει κανένας την ανακοίνωση, με την απαιτούμενη προσοχή, θα διαπιστώσει πως έχουν γίνει σημαντικά βήματα και έχουν ληφθεί σημαντικές αποφάσεις, οι οποίες όμως ουδόλως έχουν επικοινωνηθεί...

Άντε και πάλι στην ίδια βάσανο...

-Που είναι οι αυτοδιοικητικοί παράγοντες, ρε παιδιά;

Μιλάμε για αυτοδιοικητικούς παράγοντες και όχι δημάρχους ή δημοτικούς συμβούλους. Απ' την δεύτερη κατηγορία, κυκλοφορούν πολλοί ανάμεσά μας, με διάφορα χαρακτηριστικά, τα οποία όμως καμία, μα καμία, σημασία και αξία δεν έχουν για τις τοπικές κοινωνίες. Εκπρόσωποι της πρώτης κατηγορίας, είναι είδος εν ανεπαρκεία! Θα μπορούσαμε να γράψουμε, ένα δυό ονόματα για το νομό Άρτας, αλλά η επιλογή αυτή δεν θα ενισχύσει σε επιχειρήματα την αναζήτηση... Αντίθετα, θα την αδυνατίσει...

Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, είναι αυτοί που παρατηρούμε συνωστισμένους, να αναζητούν την θέση... Πως θα καταλάβουν μια θέση... "Ε... τι δουλειά, να έκανε κι αυτός...", φέρεται ειπών δήμαρχος της περιοχής μας, όταν ρωτήθηκε για μια επιλογή που έκανε για να μάθουμε αργότερα, πως η συμμετοχή του, στο ψηφοδέλτιο του εν λόγω δημάρχου, ήταν αποτέλεσμα συμφωνίας, πως θα λάβει ένα μεροκάματο, επειδή είναι άνεργος. Αυτός (ή αυτή), κόβεται για παράγοντας σήμερα και λαμβάνει θέση στην πρώτη σειρά των επισήμων, όταν γίνεται κάποια σημαντική εκδήλωση.

Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, είναι αυτοί που... πλακώνονται στις αίθουσες συνεδριάσεων, για το ποιός θα βγει πρόεδρος και για το ποιός θα πλειοδοτήσει σε ανοησίες, που οι ίδιοι τις θεωρούν ευφυολογήματα!

Το είδος εν ανεπαρκεία, οι αυτοδιοικητικοί παράγοντες, είναι εντελώς διαφορετικό! Ο αυτοδιοικητικός, για να χαρακτηριστεί τέτοιος, πρέπει να έχει κεραίες παντού και να αντιλαμβάνεται το ελάχιστο της ευκαιρίας, για να το κάνει πράξη. Να βγάλει έργο, εκεί που δεν μπορεί να φανταστεί κανένας... Εκεί που οι γραφειοκράτες του θεσμού, θεωρούν ότι είναι αγγαρεία, ν' ασχοληθούν...

Μια ματιά στο νομό, λύνει απορίες, επί της διαπίστωσης και της περιγραφής μεταξύ των αυτοδιοικητικών και δημάρχων ή δημοτικών συμβούλων. Δεν θα δει κανένας, κανένα έργο, που να προήλθε από αυτόνομη παρέμβαση, σε πηγές και αρχές, που δεν μπορεί να γνωρίζει κανένας. Δεν θα δει κανένας μια παρέμβαση, η οποία θα κοιτάξει και την λεγόμενη, παράλληλα και αναζητούμενη, ανάπτυξη...

Μεγάλη, για την εποχή μας, η "φάμπρικα" με τα σκουπίδια και τα λεφτά πολλά!

-Πως φρόντισαν οι δήμαρχοι και οι δημοτικοί σύμβουλοι, να αξιοποιήσουν τα έσοδα που προκύπτουν απ' την διαχείριση των σκουπιδιών, που είναι πολλά;

Αντί απάντησης, θα περιγράψουμε μια συζήτηση, που χωρίς να θέλουμε, ακούσαμε... Εκ των χαρακτηριστικών τύπων της συμπαθούς τάξης των δημάρχων, οι δυό κύριοι, που απολάμβαναν το κρασάκι τους, μόλις προχθές, σε γνωστό ταβερνείο της πόλης και παράλληλα είχαν μεγάλη αγωνία. Ποιός θα πλειοδοτήσει στον αριθμό των βιβλίων, που θ' αγοράσει ο φορέας στον οποίο μετέχουν ως αξιωματούχοι, από εκπαιδευτικό η οποία είναι πολυάσχολη και επιζητεί, την αναγνώριση, που παραπάνω περιγράφουμε. Και βεβαίως οι δήμαρχοι, δικαιούνται να ομιλούν, περί πολιτιστικών αναζητήσεων.

Πάμε πάλι απ' την αρχή... Επιζητεί ο δραστήριος βουλευτής Βασίλης Τσίρκας, "την ώρα των αυτοδιοικητικών παραγόντων", για να πάρουν στην σκυτάλη της διεκδίκησης και να κάνουν πράγματα. Δεν θα τους βρει, όσο κι αν προσπαθήσει κι εδώ είμαστε σε λίγο καιρό, με βάση την αναζήτηση, να δούμε τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί και άνοιξαν δρόμους και τα έργα που έχουν γίνει. Έτσι για να μελαγχολήσουμε και με επιχειρήματα...

Για να πάμε στην επόμενη "πίστα"...

Αυτοί οι περίεργοι τύποι, που απαιτούν και σεβασμό, αφού δεν θα κάνουν τίποτα, απλούστατα γιατί είναι ανίκανοι, θα αποδοθούν σε αγώνα δρόμου, για να δικαιολογηθούν και με χαρακτηριστική άνεση να αποδώσουν ευθύνες που δεν έχουν, σε υπουργούς, βουλευτές και το πολιτικό σύστημα. Μόνο που όταν επιχειρούν τέτοιες απρέπειες, δεν είναι μπροστά τους κανένας, να τους μιλήσει με χαρτιά και ντοκουμέντα... Να τους τρίψει στην μούρη, τις παραπάνω αποφάσεις και μετά να δούμε, τι μπορούν να πουν.

Ένας κύκλος η αναζήτηση της προκοπής του τόπου... Απ' την διαπίστωση, με την οποία αρχίζει ο κάθε συλλογισμός, στην ίδια τελειώνει... Δεν υπάρχουν παράγοντες με άποψη και βαρίδια... Λαθρεπιβάτες των ονείρων μας, υπάρχουν οι οποίοι και διαρκώς μας ξεγελούν...

 

gketsis-grafeio-77-a

Πέμπτη, 09 Μαρτίου 2017 09:00

Για τη γυναίκα...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Για τη γυναίκα που γέννησε και γεννά τη ζωή, για τη γυναίκα που όπως έφερε το φώς, έτσι έζησε και στο σκοτάδι. Όπως δημιουργεί τον ίδιο τον κόσμο κάθε φορά έτσι καταφέρνει να της τον στερούν ανά τους αιώνες με την μεγαλύτερη βία και  ισοπεδωτική δύναμη που μπόρεσε ποτέ να δεχθεί ον επάνω στον πλανήτη.
Έγινε σκλάβα και υπηρέτρια, έγινε αντικείμενο και προίκα, έγινε γέφυρα για βασίλεια και  λόγος για πολέμους και έριδες, έγινε η  αιτία και η αφορμή για τη γνώση, τον έρωτα, τη μαγεία, τη τέχνη, αλλά και η ίδια το πλήρωσε ακριβά αυτό της το τίμημα.
Για τη γυναίκα που με τόση ακρίβεια περιέγραψε η Πέρλ Μπάκ αλλά και ο Παπαδιαμάντης στη μορφή της χήρας, της Φόνισσας, της χαροκαμένης μάνας, της αρραβωνιαστικιάς, της Λυγερής του Καρκαβίτσα, της ηρωίδας του Θεοτόκη του Χατζόπουλου και τόσων άλλων Ελλήνων και όχι μόνο συγγραφέων και ποιητών που προσπάθησαν να την περιγράψουν να την ηθογραφήσουν και πάλι χώρος έμεινε.....
Για  τη γυναίκα που εργάζεται μέρα και νύχτα μέσα και έξω από το σπίτι χωρίς να αναγνωρίζεται ή να πληρώνεται γιατί αυτό θεωρείται αυτονόητο όπως και τόσα άλλα πολλά....Οι γυναίκες ήταν και είναι ακόμη τα θύματα της δημόσιας και ιδιωτικής βίας σε παγκόσμια κλίμακα. Η εκμετάλλευση και η κακοποίηση των γυναικών δεν είναι απλώς ένα λάθος του συστήματος. Είναι γέννημα της ίδιας της κοινωνίας, του κέρδους και του πλούτου. Από αυτήν την άποψη η πάλη ενάντια στην καταπίεση των γυναικών είναι και πάλη ενάντια στους όρους και τις συνθήκες που τη δημιουργούν χωρίς όμως και πάλι οι γυναίκες να νικούν αλλά απλά να νικούν στη νομοθεσία στη θεωρία δηλαδή που τις αγκαλιάζει, χωρίς όμως πραγματικά να μπορούν να υπερασπιστούν την καθημερινότητά τους ,τα διακαιώματά τους και συχνά την ίδια την αξιοπρέπεια τους έως και τη ζωή τους συχνά....
 Για τη γυναίκα που το 1934,  καλείται να ψηφίσει στις δημοτικές εκλογές για πρώτη φορά. Πόσες όμως Ελληνίδες ήξεραν γράμματα; Το 70% ήταν αναλφάβητες. Κι έτσι, εκείνες που ψήφισαν σε ολόκληρη τη χώρα δεν ξεπερνούσαν τις 240! Τελικά το δικαίωμα της γυναικείας ψήφου κατοχυρώνεται στο Σύνταγμα του 1952 και για πρώτη φορά ο θηλυκός πληθυσμός θα προσέλθει στις κάλπες στις βουλευτικές εκλογές της 19ης Φεβρουαρίου 1956, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως αλλάζει και ριζικά κάτι στην ελληνική κοινωνία. Η μαυροφορεμένη μάνα και γυναίκα να κουβαλά παιδιά, ξύλα- υποζύγιο και η ίδια....να ψηφίσει τι;
Για τη γυναίκα που κακοποιείται και  σιωπά, τι να πεί και πού να το πεί , όταν αυτό συμβαίνει από την πιο πρωτόγονη και βάρβαρη έως την πιο πολιτισμένη κοινωνία και θεωρείται απλά ζήτημα τύχης να  μη συμβεί..Ειδικά σε εποχές μεταβατικές και κρίσης που ο πιο ανίσχυρος και  εκτεθειμένος  γίνεται το εύκολο θύμα της  εκμετάλλευσης της βαναυσότητας της αδικίας που συνεχίζει να στερεί από τη γυναίκα την οποιαδήποτε αξιοπρέπεια και δικαίωμα.
Για τη γυναίκα που μοχθεί, και προσπαθεί να επιβιώσει με τις επιλογές της- ως ανύπαντρη μητέρα, ως εγκαταλελειμμένη σύζυγος  και μοναδική αρωγός σε αδύναμα μέλη και παιδιά, σε αντίξοες συνθήκες σε κάθε συνθήκη και βαρβαρότητα σε κάθε κόλαση και πόλεμο σε κάθε ανοιχτή πληγή αυτής της ζωής που η ίδια έσκυψε να κλείσει...
Για τη γυναίκα , την κάθε γυναίκα που σηκώνεται μέσα από τις λάσπες και  θα συνεχίζει....

Για την γυναίκα που πεθαίνει και ζεί κάθε μέρα ...
Για τη γυναίκα που σκορπά τη ζωή και το φώς μέσα στα σκοτάδια....

 


sxismenou-katerina-nea-00-a

Πέμπτη, 09 Μαρτίου 2017 08:55

Ήθος ανθρώπω δαίμων (Ηράκλειτος)

Του

ΒΑΣΙΛΗ ΤΑΤΣΗ

 

Η τελευταία μόδα της λοβοτομημένης TV είναι να βγαίνουν στο δρόμο νεαρές δημοσιογράφοι και να ρωτούν τους ηλικιωμένους περαστικούς,  πόσο κόπηκε η πενιχρά σύνταξή τους και πώς τα βγάζουν πέρα. Αυτό κρατάει ένα χρόνο τώρα, ιδιαίτερα στον ΣΚΑΙ, που, για μην ξεχνιόμαστε, επιβραβεύτηκε για «την ποιότητά» του,  με την πρώτη τη τάξει τηλεοπτική άδεια στον «αριστερό» από κάθε δημοκρατική και προοδευτική πλευρά διάτρητο διαγωνισμό. Μου έκανε εντύπωση πως κανένας από τους ερωτηθέντες δεν τους είπε πως δεν είναι ενημέρωση αυτό που κάνουν, γιατί όλοι οι Έλληνες όχι μόνο γνωρίζουν, αλλά βιώνουν, οκτώ χρόνια τώρα,  τις αιματηρές συνέπειες των μηνιαίων σχεδόν περικοπών, της ανεργίας και της απελπισίας. Το ερώτημα θα ‘πρεπε να είναι άλλο, πώς δηλαδή θα βγούμε από την κρίση. Μου έκανε, επίσης, εντύπωση η στωική απάντηση μιας συμπαθέστατης γιαγιάς: «Συνηθίσαμε τώρα κοπέλα μου», σταμάτησε για λίγο σα να κατάπιε κάτι βαρύ, και συμπλήρωσε: «Όλα τα συνηθίζει ο άνθρωπος σ’ αυτή τη ζωή και σ’ αυτή τη χώρα…» Κράτησα το ρήμα «συνηθίσαμε», γιατί  ίσως να είναι μία από τις λέξεις - κλειδιά για να κατανοήσουμε τη σημερινή κατάσταση της κοινωνίας μας, με δεδομένο ότι  η συνήθεια είναι η δεύτερη φύση του ανθρώπου, είναι «το ρούχο» που ντύνει το μούδιασμα,  το ρίγος της απογοήτευσης και τον κρυμμένο πανικό του κοινωνικού σώματος.  
Συνηθίσαμε, λοιπόν. Συνηθίσαμε σε μια πραγματικότητα που την αποδεχόμαστε ως  κανονική και λογική, ενώ είναι τελείως παράλογη κι επικίνδυνη. Συνηθίσαμε στα ψέματα που άρχισαν με το «λεφτά υπάρχουν»  και κορυφώθηκαν μ’ εκείνους  που θα έσκιζαν τα μνημόνια και θα έκαναν τις αγορές να «χορεύουν». Συνηθίσαμε μια κατάσταση που ελάχιστα διαφέρει από εκείνη που περιγράφει ο Αλ. Παπαδιαμάντης στη «Φόνισσα»: «Την πλιατσικολογίαν διεδέχθη η φορολογία, και έκτοτε όλος ο περιούσιος λαός εξακολουθεί να δουλεύει δια την μεγάλην κεντρική γαστέρα, «την ώτα μη έχουσαν». Μέσα σ’ αυτό το δράμα, ανεχόμαστε πολιτικούς που κινούνται μέσα στο πολάκειο και ζουράρειο σύμπαν υπερασπιζόμενοι με κυνισμό, αυταρέσκεια και αυταρχισμό τη δική τους επινοημένη πραγματικότητα.  Αντί να απαιτήσουμε ως πολίτες και κοινωνία τη συνεργασία όλων των κομμάτων για τη διαμόρφωση ενός μακρόπνοου σχεδίου εθνικής ανασυγκρότησης, συνηθίσαμε στα πυροτεχνήματα ενός πολιτικού συστήματος που στηρίζεται στη θερμοκηπιακή κομματική μονοκαλλιέργεια, όλα αυτά τα δίσεχτα χρόνια που η κοινωνία στην κυριολεξία ψυχορραγεί.
Συνηθίσαμε την κατάντια μας, λοιπόν,  και επιβραβεύουμε πολιτικούς και κόμματα που υποστήριξαν πως μας «ψεκάζουν» και πως «πρέπει να κλειδώσουμε τους παππούδες στα σπίτια, για να μην πάνε να ψηφίσουν»!!! Δυστυχώς συνηθίσαμε να ζούμε χωρίς ντροπή, γιατί συνηθίσαμε να ζούμε χωρίς Παιδεία, αλλά με μια εκπαίδευση αγοραίας αντίληψης στην οποία οι μαθητές κλείνουν τα σχολεία όποτε θέλουν, και οι φοιτητές βρίζουν, γρονθοκοπούν,  και «χτίζουν» πρυτάνεις και καθηγητές. Συνηθίσαμε τις κλοπές και τα εγκλήματα, γιατί η αστυνόμευση για την «προοδευτική διανόηση» είναι «μπάτσοι – γουρούνια – δολοφόνοι»(!), ενώ  για δεκαετίες ως κλασικοί ηδονοβλεψίες επιλέγουμε στην TV το αίμα και το σπέρμα. Συνηθίσαμε τους μανιακούς της βίας να καίνε και να καταστρέφουν όποτε θέλουν στους δρόμους της πρωτεύουσας – προς το παρόν. Αποδεχθήκαμε κι αποδεχόμαστε το στραγγαλισμό  της πραγματικής οικονομίας, και την Τουρκία στο Αιγαίο να αμφισβητεί ανοιχτά και προκλητικά την ελληνική κυριαρχία σε μεγάλες περιοχές, δημιουργώντας νέα δεδομένα. Συνηθίσαμε, τέλος, να χώνουμε το κεφάλι στην άμμο και δε βλέπουμε τη μεγάλη καταστροφή που έρχεται.
Τίποτα από όλα αυτά δεν είναι κανονικό και θα ‘πρεπε να μας είχαν αφυπνίσει και να αλλάξουμε νοοτροπία. Κομμάτι, όμως, αυτής της παράλογης κανονικότητας είναι και η απάθεια των πολλών. Είναι το ότι «συνηθίσαμε». ΚΙ αυτό είναι το πιο επικίνδυνο.

 

tatsis-vasilis-omilia-00-a

|

Σε μία πόλη, που αλλάζουν άρδην τα πάντα, δεν έπρεπε να είχε σημάνει γενικός ξεσηκωμός, όχι με την έννοια του να βγει ο κόσμος στους δρόμους, αλλά να κυριαρχήσει ο προβληματισμός;

 

 

 

 

 

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Ίσως έπρεπε να είναι το πρώτο θέμα, στις συζητήσεις που έκαναν και πρέπει να κάνουν οι πολίτες και οι παράγοντες της περιοχής... Όμως δεν δείχνει να απασχολεί κυρίως τους παράγοντες, το σύνολο των δεδομένων που δημιουργεί η λειτουργία της Ιόνιας Οδού, απ' την Άρτα στα Γιάννενα. Σα να μην συνέβη τίποτα...

Πλην αστείων παρεμβάσεων, απ' τους συνήθεις ανεπαρκείς παράγοντες, που ακολουθούν τα γεγονότα, γιατί δεν έχουν την δυνατότητα, να τα προετοιμάσουν... Δεδομένο είναι ότι η προετοιμασία μιας εξέλιξης, είναι απλούστερη απ' την διόρθωσή της... Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο μοδάτος δήμαρχος Ζηρού, που "έπεσε απ' τα σύννεφα" καθώς διαπίστωσε πως η κίνηση στο κέντρο της Φιλιππιάδας, είναι ιδιαίτερα αυξημένη μετά την παράδοση του δρόμου. Και σπεύδει τώρα, να διεκδικήσει την κατασκευή του δρόμου, που θα συνδέει την Ιόνια Οδό, με την Γέφυρα Καλογήρου, ώστε από κει να κινούνται τα οχήματα και να μην επιβαρύνεται το κέντρο της Φιλιππιάδας, που ήδη είναι σε κακό χάλι και δεν κινείται αυτοκίνητο, με τίποτα.

Μιλάμε για έναν δρόμο πέντε χιλιομέτρων, που η αξία του, μπορεί να είναι υποπολλαπλάσια, των παράδρομων, που έχουν κατασκευαστεί στην Ιόνια Οδό. Και άλλα ακόμη παράπλευρα έργα στην Ιόνια, έχουν κόστος πολλαπλάσιο του κόστους της σύνδεσης του κόμβου της Φιλιππιάδας, με την Γέφυρα Καλογήρου.

-Τόσα χρόνια, κυριαρχούσαν στην επικαιρότητα τα θέματα που είχαν σχέση με την πρόοδο των εργασιών στον σύγχρονο αυτοκινητόδρομο και ο δήμαρχος Ζηρού, δεν είχε αντιληφθεί, ότι τα προηγούμενα χρόνια, θα ήταν επιβεβλημένη η παρέμβαση για την σύνδεση με την Γέφυρα Καλογήρου, άρα την Πρέβεζα, την Ηγουμενίτσα και με τελικό προορισμό την Κέρκυρα;

Δυστυχώς! Για την συγκεκριμένη περίπτωση, που δεν είναι μοναδική... Αν ήταν η μοναδική, θα έλεγε κανένας, μικρό το κακό...

-Οι υπόλοιποι παράγοντες της περιοχής, τι έκαναν για να είναι οι πόλεις, έτοιμες να υποδεχτούν τη νέα πρόκληση και απ' αυτή να έχουν μερίδιο;

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Άρτα... Κάνοντας χιούμορ κάποιοι, μπορούν να ισχυριστούν πως τα Γιάννενα, μπορούν να καταστούν το προάστιο της Άρτας κι έτσι η όποια δημόσια συζήτηση, για το μείζον θέμα, αποκτάει ελαφρά χαρακτηριστικά, που σημαίνει πως δεν μπορούμε να αναμένουμε το καλύτερο, αν αυτό υπάρχει. Υπάρχει και η αισιόδοξη προσέγγιση, που ακούγεται και κατά το λαϊκότερο ακούγεται με την διαπίστωση πως "θα έρθουν όλα τα Γιάννενα στην Άρτα"... Και άντε να βρεις άκρη...

Είχαμε την ευκαιρία, για μια πρώτη διαπίστωση, την Καθαρά Δευτέρα. Γιάννενα και Πρέβεζα, βούλιαξαν στην κυριολεξία. Και στις δυό πόλεις, η παρουσία των αρτινών, ήταν άνευ προηγουμένου... Και στην Άρτα ψυχή... Λίγο το πρωί, κάποιοι πήγαν στο παραλίμνιο για την παραδοσιακή φασολάδα και μετά "άκρα του τάφου σιωπή"!

Έχουμε λοιπόν το πρώτο χειροπιαστό παράδειγμα, το οποίο δεν είναι ένα απλό γεγονός. Είναι μέρος της καθημερινότητας, που ήδη έχει διαμορφωθεί...Ακόμη και αυτοί που εκφράζουν αισιοδοξία, βλέπουν το κακό που ήρθε και το βλέπουν σε πολλές εκδοχές της ζωής σε τούτον τον τόπο... Στην κίνηση των εμπορικών καταστημάτων... Καλά... Ο κατήφορος δεν έχει σταματημό... Ήταν στραβό το κλίμα (βλέπε οικονομική κρίση) το τρώει και ο γάιδαρος (μετακίνηση προς Γιάννενα), δεν διαφαίνεται καμία προοπτική... Καμία ελπίδα...

-Και πως να προκύψει η ελπίδα, όταν δεν δημιουργείς τις προϋποθέσεις, για να εμφανιστεί;

Είναι το ερώτημα κλειδί, στην όλη αναζήτηση του τι θα κάνουμε και του τι μπορούμε να κάνουμε. Που όμως κανένας δεν θέλει να το πιάσει... Γι' αυτό και παρατηρούμε συζητήσεις που περιέχουν μια αόριστη αισιοδοξία και ευφυολογήματα απ' την άλλη. Το πρόβλημα ωστόσο παραμένει έντονο. Ζωής και θανάτου, θα λέγαμε, καθ' υπερβολήν...

Όμως οι παριστάνοντες τους παράγοντες, τον χαβά τους... "Θα δούμε", λένε πολλοί εξ αυτών και οι άλλοι σηκώνουν τα χέρια ψηλά!"Και τι να κάνουμε", λένε οι περισσότεροι...

Άντε πάλι τα ίδια...

-Σε μία πόλη, που αλλάζουν άρδην τα πάντα, δεν έπρεπε να είχε σημάνει γενικός ξεσηκωμός, όχι με την έννοια του να βγει ο κόσμος στους δρόμους, αλλά να κυριαρχήσει ο προβληματισμός;

Αυτό θα συνέβαινε σε κανονικές πόλεις... Η Άρτα μάλλον έχει αγωνία, για να γίνει "ένα μικρό χωριό έξω απ' τα Γιάννενα", όπως από καιρό έχει επισημάνει η "Γ". Άλλος τρόπος, για να εξηγήσει κανένας στην στάση όλων, δεν υπάρχει...

 

gketsis-grafeio-77-a

Πέμπτη, 02 Μαρτίου 2017 09:49

Ο άνθρωπος και τα όριά του....

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Τι να ΄ναι ο άνθρωπος που άλλοι λένε πως  κατάγεται από τον Αδάμ και άλλοι πιστεύουν πως προέρχεται από τα τετράποδα των σπηλαίων; Τι να ΄ναι αυτή η υπόσταση που δεν γνωρίζει συχνά ποια είναι τα όριά της και διαπράττει την ύβρη κινούμενος εναντίον του ίδιου του του εαυτού. Τι να ΄ναι αυτό το αίνιγμα που έθετε η σφίγγα τόσο απλά και χρειάστηκε η σοφία ενός Οιδίποδα ώστε να λυθεί το μεγάλο αυτό ερωτηματικό; Αν και ο ίδιος από τον άνθρωπο και την μοίρα του αυτοτυφλώθηκε τελικά οδηγήθηκε έξω από τα όρια της ανθρώπινης κοινωνίας για εγκλήματα που ούτε καν είχε ο ίδιος  γνώση.
Τι να ΄ναι η ανθρώπινη γνώση; Είναι αιώνια ή άρα υπερβατή και με όρια; Με όρια που συνεχώς ανατρέπονται και μ΄αυτόν τον τρόπο διευρύνονται όπως και η ανθρώπινη παρουσία στην γη, στον χώρο που κινείται και τον ξεπερνά κι αυτόν. Κάποτε ήταν ύβρις  το να πετάς και ως νέος Ίκαρος με την ορμή της νιότης και την απερισκεψία του ανθρώπου που δεν γνωρίζει τα όρια της γνώσης κατέπεσε με τα κέρινα φτερά του. Σήμερα έχουμε υπερβεί κι αυτό το στάδιο και πετάμε με ασφάλεια, με την βεβαιότητα της τεχνολογίας που όμως κι αυτή αρκετές φορές μας προδίδει και χάνοντας τη ζωή, αυτό το μέγα αγαθό ερχόμαστε και πάλι στον προβληματισμό. Τι να ΄ναι η γνώση και πού βρίσκονται τα όριά μας;
Κατακτάμε τον πλούτο ή την εξουσία και έχοντας μια πλασματική δύναμη πιστεύουμε πως έτσι μπορούμε να προκαθορίσουμε, να διαγράψουμε και να ορίσουμε όχι μόνο τη δική μας τη ζωή αλλά ακόμη περισσότερο και των άλλων. Τότε όμως έρχεται ένα σπάραγμα από την άβυσσο που πάντα παραμονεύει το βλέμμα του απείρου που σε καλεί και στέκεσαι άναυδος μη γνωρίζοντας τη συνέχεια.
Η συνέχεια είναι η πορεία της ψυχής  στην αιωνιότητα του άπειρου κόσμου που εκεί ίσως  να βρίσκεται κάθε γνώση και σοφία χωρίς να την έχουμε καν ακόμη κατακτήσει ή έστω προσεγγίσει στο μικρό μας δαχτυλάκι.
Σα δεν φτάσει ο άνθρωπος στην άκρη του γκρεμού, δεν βγάζει στην πλάτη του φτερούγες να πετάξει έγραφε ο Νίκος Καζαντζάκης, αν δεν πιάσεις τον ουρανό πώς θα ονειρευτείς ακόμη και με τον κίνδυνο να γκρεμιστείς....Βέβαια ποια είναι τα δικά μου όρια και ποια είναι τα δικά σου; Κι εδώ έχουμε τεράστια συζήτηση μιας και κάθε άνθρωπος θεωρεί τα όρια του δικού του οπτικού πεδίου σαν τα όρια του κόσμου και γι΄ αυτό είναι  περιορισμένη η οπτική και δημοκρατική μας αλληλοσυμβίωση που είναι τόσο αγαπητή εδώ στην Ελλάδα, τη χώρα που γεννήθηκε αλλά και αρκετές φορές ταρακουνήθηκε...
Ας τοποθετήσουμε όμως στο οπτικό μας πεδίο και τα όρια του δίπλα, του γείτονα μας του συμπολίτη μας, του συνανθρώπου μας, του σύντρόφου μας, του συνοδοιπόρου μας, εάν θέλουμε να έχουμε και μεις τη θέα του απείρου και όχι του γκρεμού.... και όχι όταν είναι ήδη πολύ αργά...

 

sxismenou-katerina-nea-00-a

Πέμπτη, 02 Μαρτίου 2017 09:45

Στην απέναντι όχθη

Του

ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΙΡΚΑ*

 

Το αποφασιστικό βήμα για την επιτυχή ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης έγινε. Η θετική έκβαση της διαπραγμάτευσης θα δώσει τη δυνατότητα να προχωρήσει με πιο ταχείς ρυθμούς το κυβερνητικό έργο, τόσο στην κατεύθυνση της ανάκαμψης της οικονομίας και της ανάπτυξης όσο και στην εφαρμογή πολιτικών προς όφελος της κοινωνίας.
Στόχος της Κυβέρνησης παραμένει μία συνολική συμφωνία που θα δώσει την απαραίτητη ώθηση στην ελληνική οικονομία, ώστε η Ελλάδα να βγει από τον κύκλο των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής, να επιστρέψει σταδιακά στις αγορές χρήματος και να αποκτήσει τη δυνατότητα, με τη λήξη του προγράμματος τον Αύγουστο του 2018, να αναχρηματοδοτεί το χρέος της.
Η θέση της Κυβέρνησης για «ούτε ένα ευρώ επιπλέον λιτότητα» έγινε σεβαστή και αποδεκτή από όλους. Οι μεταρρυθμίσεις που θα νομοθετηθούν θα εφαρμοστούν από το 2019 και με την προϋπόθεση ότι αυτές θα έχουν μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο. Επομένως για κάθε ένα ευρώ επιβάρυνσης θα υπάρχει ένα ευρώ ελάφρυνσης. Ταυτόχρονα διαμορφώνεται η δυνατότητα επιστροφής της εργασιακής κανονικότητας με την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων πριν το τέλος του τρέχοντος προγράμματος, στη βάση του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.
Σήμερα είναι εφικτή μια ρεαλιστική συμφωνία, χωρίς υποχωρήσεις αρχών, που θα αναγνωρίζει την μέχρι τώρα προσπάθεια και την επιτυχημένη πορεία της Κυβέρνησης και δεν θα διαιωνίζει την ύφεση και τη λιτότητα με την περαιτέρω επιβάρυνση των δοκιμαζόμενων μεσαίων και χαμηλών κοινωνικών στρωμάτων. Η ελληνική οικονομία δείχνει να ανακάμπτει παρά το γεγονός ότι τα προβλήματα στα μεσαία και χαμηλά εισοδήματα συνεχίζουν να υφίστανται. Η ύφεση είναι μηδενική και η ανεργία έχει μειωθεί κατά 4 μονάδες.
Οι πολιτικές δυνάμεις που κυβέρνησαν τη χώρα μέχρι το τέλος του 2014 ταύτισαν τις πολιτικές τους επιλογές με τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες θέσεις, ακόμα και αν αυτές ήταν και είναι καταστροφικές. Συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να δίνουν «γη και ύδωρ», συμπεριφερόμενοι με υποτέλεια, αδιαφορώντας εγκληματικά για την καταστροφή που έχουν προκαλέσει στη χώρα. Ο κ. Μητσοτάκης ζητάει εκλογές γιατί βιάζεται να παλινορθώσει το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα που συνδέεται με την κομματικοποίηση του κράτους, τα σκάνδαλα και την αναξιοκρατία. Στέκονται απροκάλυπτα αρωγοί στις πιο παράλογες απαιτήσεις των δανειστών, υπονομεύοντας κάθε προσπάθεια για μια δίκαιη λύση.
Η ΝΔ ως επικεφαλής της «συμμαχίας των προθύμων» παραμένει πιστή σε σκληρές νεοφιλελεύθερες απόψεις και σε πλήρη ταύτιση με τις πιο ακραίες θέσεις των δανειστών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η άρνηση της ΝΔ να υπερψηφίσει για την εφάπαξ 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους.
Αυτοί που απαξίωσαν τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις κοινωνικές κατακτήσεις στη χώρα, αυτοί που έχουν προνομιακές σχέσεις με τη διαπλοκή και τμήματα της ακροδεξιάς, θέλουν να επιστρέψουν γρήγορα στις καρέκλες της εξουσίας για να συνεχίσουν το καταστροφικό τους έργο.
Η σημερινή κατάσταση στη χώρα διαψεύδει τόσο τους εσωτερικούς όσο και τους εξωτερικούς μας αντιπάλους. Είναι εμφανή τα σημάδια ανάκαμψης της ελληνικής οικονομίας, αποτέλεσμα του μεταρρυθμιστικού μας έργου αλλά και των θυσιών του ελληνικού λαού. Η έστω και μικρή ανάπτυξη το 2016 αλλά και οι αισιόδοξες προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για αισθητά αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης το 2017 και το 2018 αποτελούν ελπιδοφόρα σημάδια για την αλλαγή πορείας της χώρας.
Η έξοδος από τα μνημόνια είναι όχι μόνο στρατηγική μας επιδίωξη, αλλά η αναγκαία συνθήκη που θα μας ωθήσει προς το μέλλον μέσα από την παραγωγική ανασυγκρότηση με οικολογική συνείδηση, την επαναθεμελίωση του κοινωνικού κράτους, την εδραίωση της κοινωνικής συνοχής στη χώρα, την οικοδόμηση ενός κράτους δικαίου και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.
Η επιτυχία της Κυβέρνησης κρίνεται καθημερινά από τα βήματα που θα γίνουν στην αναβάθμιση του κοινωνικού κράτους και των θεσμικών τομών και αλλαγών. Τα μέτρα για την αναχαίτιση της ανθρωπιστικής κρίσης, καθώς και τα μέτρα για τη διευκόλυνση των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων (όπως είναι ο εξωδικαστικός συμβιβασμός), το σχέδιο ενίσχυσης και ανασυγκρότησης του κοινωνικού κράτους, η υπεράσπιση της εργασίας, η δημοκρατική μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης και του κράτους, η ενίσχυση και διεύρυνση των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, η αποτελεσματική αντιμετώπιση της διαπλοκής, η συνταγματική αναθεώρηση, ο δημοκρατικός μετασχηματισμός, η δίκαιη ανάπτυξη και η αναδιανομή του πλούτου είναι επιλογές στρατηγικού χαρακτήρα και αφορούν την κοινωνική, θεσμική και παραγωγική ανασυγκρότηση.
Η πάταξη της γραφειοκρατίας, η καταπολέμηση της διαφθοράς, η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και η σταδιακή βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών αναδεικνύουν καθημερινά το διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.
Με το οριστικό κλείσιμο της αξιολόγησης θα έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε ακόμα περισσότερα για τη στήριξη των κοινωνικά αδυνάμων αλλά και να θέσουμε τις βάσεις για την επιστροφή στην κανονικότητα και την ανάπτυξη.
Η επέκταση της παροχής του Κοινωνικού Εισοδήματος Αλληλεγγύης σε πανελλήνια κλίμακα, η εφάπαξ 13η σύνταξη στους χαμηλοσυνταξιούχους, η έμπρακτη στήριξη των αγροτών, η αύξηση των δαπανών στην Υγεία και την Παιδεία, αποτελούν δείγματα γραφής για όσα θα ακολουθήσουν. Στόχος μας είναι η όσο το δυνατόν ταχύτερη έξοδος από τα μνημόνια και την επιτροπεία. Επιδιώκουμε, όμως, αυτό να συμβεί με την κοινωνία όρθια, με την κοινωνία δίπλα μας για τις μεγάλες τομές που έχει ανάγκη η χώρα.
Εκείνο που επείγει σήμερα, μέσα σε έναν κόσμο και σε μια Ευρώπη που διαρκώς αλλάζουν, είναι να παραμείνει ζωντανή η δυνατότητα για μια προοδευτική απάντηση στο ζήτημα της εξόδου από την κρίση.
Να περάσουμε στην απέναντι μεταμνημονιακή όχθη  με την κοινωνία όρθια και τη χώρα δυνατή και παραγωγική, για να κλείσει οριστικά ο κύκλος της λιτότητας και της ύφεσης, στον οποίο μας ενέπλεξαν οι καταστροφικές πολιτικές του παρελθόντος.

 

*Ο Βασίλης Τσίρκας είναι Βουλευτής Άρτας του ΣΥΡΙΖΑ.

tsirkas-grafeio-nea-00-a

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12188602
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2702
24644
81319

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 111 επισκέπτες και κανένα μέλος