A+ R A-
15 Δεκεμβρίου 2017
Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017 08:26

Τα παιδιά της Βαλαώρας

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΜΕΝΟΥ

 

Έχω ξανααναφερθεί στην ιδιαιτερότητα των βορείων προαστείων της πόλης μας. Η Βαλαώρα της Άρτας, ο λαβύρινθος των αδιεξόδων και της άλλης ζωής αυτής που συχνά προτιμούμε να μη βλέπουμε και να μην ακούμε. Η φτώχεια, η ιδιαιτερότητα, οι άλλοι πολίτες που δεν έχουν την άνεση, το χώρο, το φώς, την δυνατότητα των πιο προνομιούχων. Δεν απέχει καθόλου από το κέντρο της πόλης μια ή μάλλον πολλές κατηφόρες που όλες οδηγούν σε ίσιους και επίπεδους δρόμους μόνο οι δικοί τους είναι στενοί και ανηφορικοί. Δεν κάνουν  τους δρόμους και τα πεζοδρόμια τις πόλεις αλλά οι πολίτες της –«Άνδρες πόλις και ού τείχη, ουδέ νήες ανδρών κεναί.» (Η πόλη [και η δύναμή της] είναι οι άντρες και όχι τα τείχη ούτε τα άδεια πλοία) είχε πεί ο Θουκυδίδης.
Πόλη είναι τα παιδιά, το κεφάλαιο μας, και μάλλον δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει αυτό αρκετά. Παιδιά περιπλανώμενα σε σκοτεινούς και δύσβατους δρόμους ,της ανεργίας της απόλυτης φτώχειας έως εξαθλίωσης. Δεν τα βλέπουμε, στην ίδια μας την αυλή; Δε θέλουμε να τα δούμε και να τα αντιληφθούμε ή μάλλον και μπορεί να μην μας ταιριάζει αυτή η αισθητική και θέα. Κι όμως υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει και να  μας χτυπά την πόρτα της αδιαφορίας μας.
Δεν υπάρχει μόνο η πόλη που λάμπει και θάλλει όπως και θα μπορούσε να λάμψει και να θάλλει σε τέτοιους δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς. Υπάρχει και το πιο σκοτεινό και βαθύ πρόβλημα, μιας γενιάς που χάνεται στην ανυπαρξία του μέλλοντος μέσα στις λάσπες του παρόντος, χωρίς την παραμικρή βοήθεια από οικονομικά κραταιούς γονείς ή άλλους πιθανούς βοηθούς που γίνεται πια απίθανη η καθημερινότητα παρά πιθανή....
Και τελικά πού πάμε και πού καταλήγουμε; Πού πάνε και πού θα πάνε αυτά τα παιδιά; Πού θα καταλήξει αυτή η γενιά που πληρώνει όχι λάθη και επιλογές δικές της αλλά μιας άλλης γενιάς «πεφωτισμένης» που μόνο φως και λύσεις δεν πρόσφερε αλλά χρηματιστήρια, φούσκες οικονομικές, καταλήψεις , ρουσφετο-φιλοσοφία, προοπτική των ακριβών αμαξιών και εξοχικών και των δελφίνων, που καλά συνεχίζει και τους βολεύει ή τους προβάλει στην πολιτική συνέχεια, στην επιχείρηση στην ευτυχισμένη καρέκλα. Είναι όμως λύση ή μάλλον παραλυσία έως αναπηρία τελικά;
Ζούμε στην εποχή των δεινοσαύρων που συνεχώς ξεθάβονται με νέο πρόσωπο και ίδιο επίθετο για να συνεχίσουν  το αποτελείωμα μιας χώρας που έχει αναγεννηθεί τόσες πολλές φορές από τις στάχτες τις που σε λίγο μόνο με αποκαΐδια θα μπορεί να πορεύεται πλέον. Κι έτσι θα πορεύεται η Ελλάδα...με λίγους ευνοημένους μπροστά και μια γενιά χαμένη πίσω. Πώς θα φτάσουμε επομένως στην κορυφή ξεκινώντας από την κατηφόρα;

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12318526
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
4072
22423
66191

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 124 επισκέπτες και κανένα μέλος