A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017
Τετάρτη, 01 Νοεμβρίου 2017 21:32

Έχασε πια το χρώμα αυτός ο κόσμος*

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

 

Έχασε πια το χρώμα του αυτός ο κόσμος....κι όχι μόνο το χρώμα που κάποτε δεν ήταν μόνο έντονο αλλά και πάνω απ΄όλα αυθεντικό. Έχασε την  όψη του και την ομορφιά του αν και πάντα θα ξεκινά με τον ήλιο, πάντα θα λήγει μ΄αυτόν και στο πιο πηχτό σκοτάδι του θα αναδύεται το φώς.
Έχασε όμως και το όραμά του, έχασε την παλιά αυτή βαριά σκιά, τον ίσκιο κάποιων ανθρώπων που η ζωή τους είχε δωρίσει ένα πιο βαρύ και ριζωμένο βήμα και καθαρό βλέμμα επάνω στη γη με ουράνια προοπτική. Ήρθαν μικρές και μεγάλες δυσκολίες, μεγάλοι και καταστροφικοί πόλεμοι, ξηρασίες κάματα, βροχές, θύελλες και κεραυνοί και κατάφεραν να επιβιώσουν όχι μέσα στην ελαφρύτητά τους αλλά μέσα από την βαρύτητα των επιλογών τους και της συνέπειας ως στάση ζωής και κοσμοθεωρίας, ως όψης και Ιδέας.
Μιλούσαν και καθήλωναν όχι με τη ρητορεία τους αλλά με την βαθύτητά τους... Διηγούνταν έναν απλό μύθο και η διδαχή περνούσε από την ανάσα κι όχι από τον διδακτισμό, παλιοί δάσκαλοι, φωτισμένοι πνευματικοί άνθρωποι που έκαναν αυτή τη δουλειά όχι μόνο από ανάγκη αλλά πάνω απ΄όλα από αγάπη και πίστη κι όχι από δημοσιουπαλληλισμό....
Σήμερα ο υπάλληλος του δημοσίου ειδικά αν κατέχει θέση ισχύος με έναν σαδισμό μπορεί να σου σπάσει κάθε αξιοπρέπεια και υπομονή για μια απλή και υποχρεωτική υπογραφή που η γραφειοκρατία του ελληνικού συστήματος απαιτεί και εκκολάπτει για να την κάνει πιο ισχυρή εκεί που άλλες χώρες τα έχουν αφήσει δεκαετίες πίσω τους και πάνε μπροστά, εμείς τα διαιωνίζουμε.
Θα μπορούσε να είναι ένα κείμενο του Σουρή ή του Ροΐδη ακόμη και σήμερα που διαβάζοντάς το να μην έχουμε μεγάλες αποκλίσεις στα συμβάντα και συμπεριφορές αλλά και στους ανθρώπινους χαρακτήρες και ελληνικά ήθη και συνήθειες. Είναι όμως η δική μου πραγματικότητα του παραλόγου και της φθοράς που τη ζω και την ξαναζώ σε καθημερινή βάση και επανάληψη.
Μόνο που λείπει το χρώμα πια, το χρώμα αυτό που έδιναν οι πορτοκαλιές και λεμονιές της περιοχής μου, που εύκολα αντικαταστάθηκαν με ακτινίδια, λες και έφταιγε η καλλιέργεια για τις ζητούμενες χαμένες ευκαιρίες και καιροσκοπίες, το παλιό μανταρίνι που μόνο σε καμιά κρυφή αυλή και κήπο θα βρίσκεται ξεχασμένο μιας και δεν υπηρετεί την έννοια του χρήσιμου -γεμάτο κουκούτσια, και χοντρή φλούδα- δεν εξυπηρετεί τους σημερινούς ουρανίσκους πλέον...
Κι απορώ και ρωτώ, μην είδατε την ομορφιά που την κοιλάδα αγιάζει;Μην είδατε το χρώμα και το θαύμα;

*Γ. Σεφέρης

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12189535
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
3635
25577
82252

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 131 επισκέπτες και κανένα μέλος