A+ R A-
18 Νοεμβρίου 2017
Σάββατο, 19 Αυγούστου 2017 09:28

Το τέλος της γιορτής...

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Της

Κατερίνας Σχισμένου

 

Και όταν σταματούν τα κλαρίνα και τα όμορφα τραγούδια μας, οι γιορτές και οι συνάξεις μας ξαναπέφτουμε πάλι στης περίσκεψης τα δίχτυα. Τι γιορτάσαμε τελικά , τι τραγουδήσαμε τι ονειρευτήκαμε και πού θα ξεπιαστούμε από τον πολιτισμό της πλαστικής καρέκλας που όπως φαίνεται έγινε θεσμός σε κάθε μας συνάθροιση.
Πλαστική καρέκλα σε πανηγύρια, σε γιορτές σε γάμους σε μνημόσυνα μνήμης. Από κει ξεκινά ίσως τελικά η υποβάθμιση και συνεχίζεται λαμπρά καλύπτοντας τα πάντα ο πολιτισμός του πλαστικού που μεταφράζεται σε πολιτισμό του εφήμερου και ανακυκλώσιμου υλικού. Και του χρόνου μια απ΄τα ίδια. Άκουσα εξ΄άλλου από πολλά στόματα πως και τα περσινά δε διέφεραν τα του χρόνου προφανώς δε θα διαφέρουν.
Κι ένα πιο προσεκτικό και διορατικό..αυτί θ΄ακούσει κι έχει ακούσει λόγους και έπεα πτερόεντα που επίσης δε διέφεραν και δε θα κάνουνε τη διαφορά. Κοιμόμαστε στην πλαστική μας καρέκλα που μας οριοθέτησαν ως πολιτισμό και νησίδα αισθητικής. Ξεκουραζόμαστε στην πλαστική ξαπλώστρα κάθε ακροθαλασσιάς  που κανονικά ανήκει σε κάθε πολίτη μιας και σύμφωνα με το σύνταγμα έχουμε κάθε ίσο και ίδιο δικαίωμα ισονομίας και ισότητας απέναντι στην κάθε παραλία και πληρώνουμε το πλαστικό πανάκριβο για ένα μπάνιο σε μια θάλασσα που τελικά ανήκει στην καφετέρια ή το ξενοδοχείο καθώς φαίνεται.
Καταπίνουμε ένα πλαστικό σουβλάκι και φαγητό που χρεώνεται με πλαστικό χρήμα και αντε να μη διαθέτεις πλαστικό στομάχι να το χωνέψεις και δεινοπαθείς γιατί αποφάσισες να το καταπιείς όπως και κάθε πλαστική ιδέα που εύκολα πια προσφέρεται και παραδίδεται και αποδίδεται σε οτιδήποτε.
Φυσικά και γι΄αυτό καίγεται τελικά και τόσος εύκολα μιας και είναι πλαστική. Ανάβουν φωτιές και κατακαίνε τα πάντα, δε μπορούν να τις σβήσουν και καίνε εκτάσεις δασών που ίσως αύριο καλλιεργηθεί καμία πλαστικής φύσεως καλλιέργεια μεταλλαγμένων να ταϊστούμε κι απ΄αυτά να μεταλλαχθούμε ακόμη περισσότερο και ο φαύλος κύκλος του πλαστικού καλά κρατεί κι επικρατεί. Δυστυχώς ο πολιτισμός της πλαστικής ποιότητας έχει μπει για τα καλά στη ζωή μας εδώ και δεκαετίες και έχουμε κοιμηθεί και ξυπνήσει τόσο καλά μαζί της, έχουμε φάει κι αναπνεύσει τόσο πολύ πλαστικό περίβλημα και πολιτισμό που σε λίγο δε θα μπορούμε ν΄ανασάνουμε το καθαρό αεράκι άλλης πνοής και πλεύσεως που καμιά φορά τολμά κι αυτό ελεύθερο να φυσήξει από καμιά απρόσμενη κορυφή.
Λίγη η σκέψη χωρίς πλαστικές λέξεις μας έμεινε πια, λίγη μη πλαστική γη και νερό, λίγες καθάριες ακρογιαλιές και όνειρα...ας τα υπερασπιστούμε για να μην καούν κι αυτά....

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12190628
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
4728
26670
83345

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 91 επισκέπτες και κανένα μέλος