A+ R A-
26 Απριλίου 2018
Κώστας Γκέτσης

Κώστας Γκέτσης

Του

ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

 

Όταν η κυβέρνηση ανακοινώνει το θηριώδες πλεόνασμα του 4% επί του ΑΕΠ (για το 2017) λογικά ο πολίτης θα περίμενε αυτό να σημάνει κάτι διαφορετικό στο μέλλον για την τσέπη του. Ας πούμε να μην γίνουν οι νέες περικοπές στις συντάξεις από τα τέλη του έτους ύψους έως 18%.
 Ακόμη-ακόμη, από την στιγμή που τον Αύγουστο η χώρα βγαίνει από τα μνημόνια, ο εργαζόμενος θα περίμενε καμία αύξηση, κάποια φοροελάφρυνση, έστω βελτίωση του λεγόμενου κοινωνικού μισθού (υγεία, παιδεία, κοινωνικές παροχές). Ή, να μην ισχύσει η μείωση του αφορολογήτου για μισθωτούς και συνταξιούχους στα 5.636 ευρώ (κάτι που συνεπάγεται επιπλέον φόρος έως 650 ευρώ το χρόνο).
 Αλλά, εις μάτην. Τίποτε από αυτά δεν θα ισχύσουν. Αντίθετα θα ενταθεί η (ατομική-οικογενειακή) κρίση. Οι άνεργοι δύσκολα θα βρουν δουλειά υπό αυτές τις συνθήκες, οι μισθωτοί θα παραμείνουν με τους μισθούς πείνας και το παρτ-τάιμ και οι συνταξιουχοι θα ζουν υπό το φάσμα «και άλλων-και άλλων» περικοπών.
1.Είδατε με ποιόν τρόπο επιχαίρει το υπουργείο Οικονομικών για τα (αχρείαστα και επικίνδυνα για την κοινωνία και οικονομία) υπερβολικά πλεονάσματα; «Το πετύχαμε λέει, ενώ εσείς  (ΔΝΤ) το αμφισβητούσατε». Άρα φέρτε και άλλες απαράδεκτες συμφωνίες για καταστροφικά πλεονάσματα 3,5% (και πέραν του 2022 του συμφώνησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ)…
2.Ακόμη χειρότερα. Το πλεόνασμα δεν προήλθε μόνο από την υπερφορολόγηση (έμμεση φορολογία, ΦΠΑ, ειδικοί φόροι, ΕΝΦΙΑ-ενοίκιο στα σπίτια μας, τεκμήρια, μείωση αφορολογήτου ορίου κ.α.) αλλά, και από την αύξηση του χρέους. Οι οφειλές προς τους προμηθευτές, τους εν αναμονή συνταξιούχους κ.α. πληρωθήκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου από δανεικά και όχι τους φόρους, τις εισφορές κ.λπ.
Ειδικά για το ασφαλιστικό, μόνο ο ΕΦΚΑ και το επικουρικό ΕΤΕΑΕΠ πήραν από τον ESM σχεδόν 1,4 δις το 2017 για να πληρώσουν συντάξεις. Με αποτέλεσμα ο ΕΦΚΑ να παρουσιάζει πλεόνασμα χρήσης 800 εκ. ευρώ το 2017 και το ΕΤΕΑΕΠ να έχει (συνολικά) αποθεματικά στην Τράπεζα της Ελλάδας… 3,6 δις ευρώ!
 Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ το 2017 το ασφαλιστικό έβγαλε πλεόνασμα 3 δις ευρώ, ενώ την ίδια ώρα περισσότεροι από 240.000 (πρώην) ασφαλισμένοι αναμένουν τη σύνταξή τους έως και 7 έτη... Και αυτά μετράνε στο πλεόνασμα χρήσης της «Γενικής κυβέρνησης».
 Έτσι, το 2017 μιλάνε για πλεόνασμα 4% του ΑΕΠ όταν το χρέος εκτινάχθηκε στα 317,4 δις από 315 δις το 2016 (συν 2,4 δις όταν το κρατικό χρέος –λήξεις ομολόγων- ανακυκλώνεται και οι τόκοι πληρώνονται από το πλεόνασμα…). Και χρέος 311,7 δις το 2015.
 Κοντολογίς, το πλεόνασμα προήλθε, κυρίως, από αύξηση του δανεισμού. Αυτός είναι ένας από τους λόγους που κατά τα επόμενα χρόνια το ΔΝΤ προβλέπει λιγότερο πλεόνασμα (αφού δεν θα δανειζόμαστε από τους θεσμούς για να… πληρώνουμε τις οφειλές του κράτους προς τους προμηθευτές). Πέραν δηλαδή της φοροαφαίμαξης και την αναμενόμενη-γενικευμένη στάση πληρωμών. Κάτι που κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ο Τσακαλώτος.
Δηλαδή, εκτός από τα χρέη που μεταβιβάζουμε στην επόμενη γενιά, τώρα τους μεταβιβάζουμε και το (δήθεν) πλεόνασμα για να βγούμε από τα μνημόνια χωρίς να έχουμε στηρίξει την ανάπτυξη, την παραγωγικότητα και τις εξωστρέφεια της οικονομίας μας!
3.Στα τέλη του έτους και παρά τα πλεονάσματα (ίσως γιατί η κυβέρνηση εμφανίζει σαν πλεόνασμα την πληρωμή των υποχρεώσεων έναντι των πολιτών με αύξηση του χρέους), θα ισχύσει η περικοπή των (παλαιών) κύριων και επικουρικών συντάξεων έως 18%.
Παρά το γεγονός ότι περιμένομε από το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) να κρίνει το ασφαλιστικό επί τριών προσφυγών:
-Την ανταποδοτικότητα και το ύψος των εισφορών (ήδη η ψηφοφορία διεξήχθη και είναι κόλαφος για τον νόμο Κατρούγκαλου).
-Τον επανακαθορισμό των παλαιών συντάξεων από 1/1/2019 με βάσει τους νέους μειωμένους συντελεστές του νόμου 3487/16.
-Την περικοπή των παλαιών συντάξεων σε περίπτωση μεικτού αθροίσματος (κύριας και επικουρικής) άνω των 1.300 ευρώ (καθαρά 1.160 ευρώ) που ισχύει από τον Ιούλιο του 2016.
4.Το αφορολόγητο όριο από 8.636 ευρώ σήμερα για μισθωτούς και συνταξιούχους θα πέσει στα 5.636 ευρώ όπως συμφώνησε η κυβέρνηση με τους δανειστές τον Μάιο του 2017 (γ’ αξιολόγηση). Αυτό σημαίνει επιπλέον φόρος έως 650 ευρώ για κάθε μισθωτό που λαμβάνει μισθό πάνω από… 400 ευρώ μεικτά το μήνα και για κάθε συνταξιούχο που… απολαμβάνει σύνταξη πάνω από 450 ευρώ… Και όλα αυτά προκειμένου να μειωθούν οι φορολογικοί συντελεστές  στους επιχειρηματίες για να κάνουν (υποτίθεται)… επενδύσεις.
 Κατά συνέπεια, το ΔΝΤ όντως επείγεται να φέρει νωρίτερα την μείωση του αφορολογήτου (σ.σ. πρόκειται για την δεύτερη μείωση επί Τσακαλώτου, που συμφωνήθηκε τον Μάιο του 2017 προκείμενου να ισχύσει από 1/1/2020, αφού το αφορολόγητο το παρέλαβε στα 9.550 ευρώ, είναι 8.636 και θα πάει στα 5.636 ευρώ).
 Κατά συνέπεια και ανεξαρτήτως Μνημονίων, υβριδικής «εξόδου», ημι-αυτόματου συστήματος  ή καθαρής επιτήρησης, οι άνεργοι (λόγω απουσίας αναπτυξιακού σχεδίου και υπερφορολόγησης η ανάπτυξη θα καθυστερήσει σε αυτόν τον δόλιο τόπο), οι μισθωτοί (μείωση αφορολογήτου και χαμηλοί μισθοί) και οι συνταξιούχοι (περικοπή κύριων και επικουρικών συντάξεων έως 18%, μείωση αφορολογήτου) θα παραμείνουν τα μεγάλα θύματα της μετα-μνημονιακής Ελλάδας. Όπως και να βαφτίσει αυτή την περίοδο η κυβέρνηση.
 Για τούτα και άλλα πολλά, που έχουν να κάνουν με τα εθνικά θέματα, χρειάζεται ένα συγκεκριμένο, δεσμευτικό, απλό και υλοποιήσιμο Εθνικό Σχέδιο Διεξόδου με Προοδευτικό-Λαϊκό  πρόσημο. Διαφορετικά, η κοινωνική αποσύνθεση θα φέρει πολιτική αναταραχή και εθνικές καταστροφές.

Του

ΚΩΣΤΑ ΓΚΕΤΣΗ

 

Ήταν τον περασμένο Δεκέμβριο, που η «Γ» δημοσιοποίησε το πρόβλημα κυρίας,η οποία διατηρεί κεντρικό κατάστημα στην Άρτα και έλεγε πως δεν μπορεί να βρει μια εργαζόμενη, γιατί στην πρόκλησή της, όσες προσήλθαν, ήθελαν μεν να εργαστούν, αλλά χωρίς ασφάλιση, γιατί όπως έλεγαν, δεν ήθελαν να χάσουν την κάρτα ανεργίας, αλλά και το επίδομα που παίρνουν κάθε χρόνο, εξ αιτίας της κατοχής της κάρτας ανεργίας. «Που πάμε», είχαμε επισημάνει τότε… Σε μια χώρα που το μείζον πρόβλημα, είναι η ανεργία κυρίως των νέων, οι ίδιοι οι νέοι, να δηλώνουν απροθυμία να εργαστούν, όταν προκύπτουν και οι ελάχιστες θέσεις ακόμη…
Αυτή η διαπίστωση, που έγινε με βάση την κατάσταση που διαμορφώνεται στην Άρτα, αποτελεί μείζον θέμα, για την χώρα που οικοδομεί, η κυβέρνηση της Αριστεράς. Εις επίρρωσιν, της διαπίστωσης αυτής ήρθε το κύριο άρθρο της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ», της περασμένης Κυριακής, που ασχολήθηκε με την κατάσταση που διαμορφώνεται με φόντο τα επιδόματα, τα οποία δημιουργούν τους επαγγελματίες και παράλληλα ιδεολόγους της αεργίας. Με φόντο, τον στόχο της αριστερής κυβέρνησης, που θέλει τους νέους να τους αντιμετωπίζει σύμφωνα με την λαϊκή ρήση «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι». Να ελέγξει τις στρατιές των ανέργων (σ.σ. και ακολούθως ιδεολόγους αέργους), για την όποια εκλογική μάχη ακολουθήσει.
Το ευρύτερο παράδειγμα έχει σημασία. Στην Κέρκυρα, μεγάλος ξενοδοχειακός όμιλος, ανακοίνωσε ότι επιθυμεί να προσλάβει εξακόσια (600) άτομα, για μόνιμη απασχόληση. Μετά από πολύ καιρό, προσήλθαν και αποδέχτηκαν να εργαστούν, μόνο 120 άτομα και είναι δεδομένο πως ο εν λόγω όμιλος, έχει μεγάλο πρόβλημα, σε σχέση με την υλοποίηση του σχεδιασμού του. Και σ’ αυτόν τον κολοσσό, παρουσιάστηκαν νέοι, οι οποίοι επιθυμούν να εργαστούν χωρίς ασφάλιση, για να μην χάσουν την κάρτα ανεργίας. Στο εν λόγω άρθρο καταγράφονται και άλλα τρανταχτά παραδείγματα, που πρέπει να επικαιροποιήσουν το μεγάλο ερώτημα:
-Ποια μπορεί να είναι η τύχη μιας χώρας, που επιχειρεί να καταστήσει κοινή ιδεολογία την αεργία και το πιο δυναμικό της κομμάτι, οι νέοι να επιθυμούν να ζήσουν, με το επίδομα;
Ποιος είπε πως μπορεί να ενδιαφέρει την κυβέρνηση Τσίπρα – Καμένου, να προκύψει το καλύτερο μέλλον της χώρας, μέσα απ’ την ανάπτυξη και την εργασία. Ελεγχόμενους άεργους, επιθυμούν να έχουν, για να μπορούν να ελέγχονται και να νομίζουν ότι μ’ αυτούς θα κερδίζουν τις εκλογές. Αυτό μόνο τους ενδιαφέρει, άσχετα αν είναι περισσότερο από σίγουρο το ότι όποτε κι αν γίνουν οι εκλογές, αυτοί θα υποστούν συντριπτική ήττα. Δεν θα ξέρουν που θα βρεθούν την επόμενη ημέρα…
Και η αντίφαση, που πλέον δεν μπορεί ν’ αποτελεί έκπληξη, αν ο καθένας παρατηρήσει με προσοχή, τα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Βγαίνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και εκφράζει την θλίψη του, που τα καλύτερα μυαλά φεύγουν στο εξωτερικό. Με χαρακτηριστική, την δήλωση που έκανε λόγο, ότι ο ίδιος θα κάνει τα’ αδύνατα δυνατά, για να επιστρέψουν τα παιδιά στην πατρίδα μας…
Όμως αυτή είναι η φιλοσοφία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ… Να δημιουργηθούν ευάλωτοι στρατοί, τους οποίους θα ελέγχουν με το ελάχιστο… Με το ξεροκόμματο, που θα τους πετάνε ως δόλωμα… Το οποίο δόλωμα αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποτελεσματικό, σύμφωνα και με τα επίσημα στοιχεία περί την ανεργία και την εργασία…
Φτάσαμε στο σημείο, που ο νέος βολεύεται με το ξεροκόμματο που τους πετάει η εξουσία… Οι νέοι που υπό κανονικές συνθήκες, έπρεπε να ζουν με το όραμα της εργασίας, άρα και της δημιουργίας και της προκοπής.
Για να έρθουν και τα χειρότερα, για την δύσμοιρη πατρίδα, που την έτυχε να κυβερνηθεί απ’ τον Τσίπρα… Οι νέοι άεργοι και επιδοματίες, το μόνο που δεν μπορούν να κάνουν είναι να ονειρευτούν για το μέλλον τους. Μακριά απ’ αυτούς κάθε σκέψη για την δημιουργία οικογένειας και παρατηρείς, σαραντάρηδες ακόμη, να ζουν με την μαμά και τον μπαμπά. Κάποιοι αφελείς, κάνουν λόγο ακόμη και σήμερα, για το δημογραφικό πρόβλημα της πατρίδας μας… Έρχονται και τα χειρότερα… Ο πληθυσμός της Ελλάδας, θα συρρικνωθεί και ο Καμένος θα παριστάνει τον τζάμπα μάγκα, απέναντι στους Τούρκους!
Κοντός ψαλμός αλληλούια… Γνωρίζουν πολύ καλά, όλοι όσοι κυβερνούν σήμερα, πως με την πολιτική των επιδομάτων και τ’ αποτελέσματα που αυτή φέρνει, διαλύουν την χώρα, αλλά δεν τους ενδιαφέρει. Το ζήτημα, είναι το πώς αυτοί θα παραμείνουν στην εξουσία…
Όμως δεν θα τα καταφέρουν ο Τσίπρας και η παρέα του… Ούτε να κερδίσουν τις εκλογές, που τους ενδιαφέρει, αλλά ούτε και ν’ αλλάξουν τον ρου της ιστορίας. Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις, κανένας δεν μπορεί να λησμονεί την διαπίστωση του κορυφαίου οικονομικού αναλυτή και συμβούλου σε θέματα προσωπικής και επαγγελματικής ανάπτυξης Bryan Tracy: «Κάθε μεγάλη επιτυχία έρχεται μετά από μια μακριά περίοδο σκληρής, πολύ σκληρής δουλειάς προς μια μοναδική κατεύθυνση, έχοντας έναν ξεκάθαρο στόχο».

Του

ΑΡΗ ΡΑΒΑΝΟΥ*

 

Πολύ σκόνη έχει σηκωθεί από πολλούς αυτοδιοικητικούς, δημάρχους και περιφερειάρχες για την απόφαση της κυβέρνησης να καταθέσει σύντομα στη Βουλή νομοσχέδιο με το οποίο θα εφαρμοστεί η απλή αναλογική και στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Δεν πρέπει να μας ξενίζει, διότι ήταν πάγια θέση του ΣΥΡΙΖΑ και άρα δεν τίθεται καμία σοβαρή συζήτηση για την κίνηση του υπουργού Εσωτερικών Πάνου Σκουρλέτη που κινείται με βάση αυτά που πίστευε και πιστεύει τόσο ο ίδιος όσο και όλο το κυβερνών κόμμα. Το θέμα είναι εμείς τι κάνουμε και πως τοποθετούμαστε σε αυτή την προοπτική ως πολίτες, μη έχοντας και την εμπειρία της άσκησης διοίκησης είτε σε δήμο, είτε σε περιφέρεια. Πάγια άποψή μου είναι ότι η τοπική αυτοδιοίκηση, άρα δήμοι και περιφέρειες είναι πεδία σύνθεσης, συνεννόησης και συνεργασίας. Άρα είναι οξυγόνο για την αυτοδιοίκηση η απλή αναλογική που φοβίζει μόνο όσους θεωρούν ότι οι δήμοι και οι περιφέρειες είναι ουσιαστικά φέουδα με ότι αυτό σημαίνει.
Είναι κοινά παραδεκτό ότι στις τοπικές κοινωνίες πολλά μας ενώνουν και λιγότερα μας χωρίζουν και αυτή η εκτίμηση ενισχύθηκε μετά και την έλευση των μνημονίων, όπου και πολλά τείχη έπεσαν. Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να υπερβεί τον παλαιοκομματισμό και δομές περασμένων δεκαετιών και εάν δεν ερχόταν η απλή αναλογική από το υπουργείο Εσωτερικών, έπρεπε η ίδια να την ζητήσει και όχι να αντιδρά όπως είδαμε πριν λίγα εικοσιτετράωρα με το όχι των δημάρχων και των περιφερειαρχών.
Η ενισχυμένη αναλογικής που εφαρμόστηκε στην τοπική αυτοδιοίκηση έχει υποστεί σημαντικό πλήγμα και πολλοί υποστηρίζουμε ότι δεν έχει καμία πολιτική, κοινωνική και λειτουργική επιβεβαίωση, καθώς επί της ουσίας αποκλείει ικανότατα στελέχη από την αυτοδιοίκηση.
Η απλή αναλογική είναι απόλυτη ανάγκη επιβίωσης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και ουσιαστικά θα πλήξει και την παντοκρατορία του δημάρχου και του περιφερειάρχη. Ολοι γνωρίζουμε ότι η ενισχυμένη αναλογική, η ενισχυμένη πλειοψηφία καθιστούν τα αιρετά συμβούλια νομιμοποιητικούς μηχανισμούς των προσωπικών επιλογών δημάρχων ή περιφερειαρχών.
Είναι σαφές ότι η ισχυρή πλειοψηφία ευνοεί το καθεστώς της μη διαβούλευσης, της απροθυμίας συναίνεσης, κ.α. και άρα η απλή αναλογική πρέπει να έρθει για να ενισχυθεί η αντιπροσωπευτικότητα και να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα στη συμμετοχικότητα των πολιτών, ένα στοιχείο που υποβάθμισε εδώ και δεκαετίες τις πολιτικές και συλλογικές διαδικασίες. Είναι μείζον η απλή αναλογική να οδηγήσει και σε ανασχεδιασμό των οργάνων διοίκησης και ενίσχυση των συμμετοχικών διαδικασιών σε τοπικό επίπεδο.
Στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε. το εκλογικό σύστημα στηρίζεται στην αναλογική εκπροσώπηση. Π.χ. στο Βέλγιο και στην Αυστρία τα δημοτικά συμβούλια έχουν ρόλο αντίστοιχο είτε της επιτροπής διαβούλευσης είτε ακόμη και του νομοθέτη για τοπικά ζητήματα και η εκλογή του δημάρχου πραγματοποιείται από το δημοτικό συμβούλιο. Η Δανία εφαρμόζει σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης και εδώ ο δήμαρχος εκλέγεται από το δημοτικό συμβούλιο και είναι υπεύθυνος για τη διοίκηση του δήμου. Στην Ιρλανδία, επίσης υπάρχει σύστημα αναλογικής εκπροσώπησης, το δημοτικό συμβούλιο εκλέγεται με άμεση και καθολική ψηφοφορία. Και εδώ ο δήμαρχος ή ο επικεφαλής του δημοτικού συμβουλίου εκλέγεται κάθε χρόνο ανάμεσα από τα μέλη του δημοτικού συμβουλίου.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι η αναλογικότερη εκπροσώπηση σε δήμους και περιφέρειες, όπως και στην περιφέρεια της Ηπείρου, αλλά και στους δήμους της, θα επιφέρει μια άλλη κουλτούρα σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, η οποία θα στηρίζεται στην αυθεντική εκπροσώπηση της λαϊκής βούλησης.
Ας τολμήσουμε, ας μη φοβηθούμε και ως πολίτες να στηρίξουμε την απλή αναλογική που μπορεί να οδηγήσει στις απαραίτητες πολιτικές διεργασίες διαλόγου, συνεννόησης, σύνθεσης και συναίνεσης με τελικό στόχο τη δημιουργία μιας νέας κοινωνικής συνείδησης.
Η ώρα είναι τώρα.

 

* Ο Αρης Ραβανός είναι Ηπειρώτης με καταγωγή από την Άρτα και είναι δημοσιογράφος – πολιτικός συντάκτης στην Αθήνα, στο Βήμα, στα Νέα και στο σάιτ in.gr. 

Του
ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΟΛΟΒΑΤΣΙΟΥ

 

Η συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ την Δευτέρα αποκάλυψε για ακόμη μια φορά τον οπορτουνισμό των κυβερνητικών βουλευτών, ειδικά σε ζητήματα που άπτονται στον οικονομικό βιοπορισμό των Ελλήνων πολιτών.  
Άρχισαν λοιπόν να γκρινιάζουν και εκφράζουν την δυσαρέσκεια τους (για τα μάτια του κόσμου) προς τον υπουργό κύριο Τσακαλώτο και προς τον πρωθυπουργό για τις μειώσεις των συντάξεων από τον Γενάρη του 2019. Να θυμίσω όμως στους αναγνώστες της «Γνώμης» ότι οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι την Πέμπτη 18 Μαίου του 2017 ψήφισαν στην βουλή το περίφημο «Πολυνομοσχέδιο» που περιελάμβανε μεταξύ άλλων σκληρών μέτρων και την εκ προοιμίου περικοπή των συντάξεων από το 2019.
Και για να είμαστε συγκεκριμένοι. «Ναι» ψήφισαν 153 βουλευτές, της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, ενώ «όχι» είπαν 128 βουλευτές των άλλων κομμάτων.
Ακριβώς 153. Δηλαδή όλοι οι βουλευτές της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ -  ΑΝΕΛ.
Και γιατί χύνουν τώρα ψεύτικα δάκρυα θα αναρωτηθεί κανείς. Είναι απλό. Γιατί έρχονται εκλογές και οι ψηφοφόροι στα χωριά τους θα τους μαυρίσουν.  Φοβούνται μήπως χάσουν καρέκλα και μισθό. Τίποτε άλλο. Αν οι εκλογές δεν φαινόταν στον ορίζοντα, δεν θα άνοιγαν καν το στόμα τους, για να υπερασπιστούν, τάχα και δήθεν τους συνταξιούχους.
Και για να ξέρουμε τι περιμένει τους συνταξιούχους και τι ψήφισαν αυτοί οι κύριοι των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ:  
Το 2019 θα χάσουν έως τρείς (3) συντάξεις, εξαιτίας της μείωσης κατά 18% της προσωπικής διαφοράς όλων των κύριων καταβαλλόμενων συντάξεων, της μείωσης κατά 18% της προσωπικής διαφοράς όλων των επικουρικών συντάξεων, της κατάργησης των οικογενειακών επιδομάτων (συζύγου και τέκνων) από όλες τις κύριες και επικουρικές συντάξεις και του παγώματος των αυξήσεων σε όλες τις συντάξεις μέχρι τον Δεκέμβριο του 2021.
 


*Πολιτικός συντάκτης Star Channel

Τετάρτη, 25 Απριλίου 2018 21:39

Στον ίσκιο της πορτοκαλιάς...

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Μέσα στο Πάσχα είχαμε τη χαρά ν΄απολαύσουμε μια εξαιρετική έκθεση της Αλεξάνδρας Μπανταλούκα, ερασιτέχνη ζωγράφου στην αίθουσα «Σκουφάς». Εμείς βλέποντας τα υπέροχα έργα της, αποφασίσαμε να συνομιλήσουμε μαζί της κάτω από τον ίσκιο της πορτοκαλιάς και ν΄ακούσουμε τη δική της άποψη αλλά και την οπτική της από αυτούς που αγαπούν την πόλη τους ακόμη κι αν ζουν μακρυά της.  Ας την ακούσουμε: «Αυτή η έκθεση που πραγματοποιήθηκε στις 1-9 Απριλίου 2018 στην αίθουσα του Μουσικοφιλολογικού Συλλόγου Άρτης  «ο Σκουφάς», είναι η πρώτη μου ατομική έκθεση την οποία αποφάσισα να κάνω στην  Άρτα, καταρχήν μετά από παρότρυνση φίλων, αλλά και σαν μια εσωτερική μου ανάγκη να επικοινωνήσω ξανά με την πόλη που γεννήθηκα και έζησα τα παιδικά μου χρόνια.
Συγκέντρωσα έργα μου, τα οποία αποτελούν δουλειά των έξι τελευταίων χρόνων που ασχολούμαι με την ζωγραφική. Στην προσπάθειά μου να ανακαλύψω τα δικά μου εκφραστικά μέσα έχω πειραματισθεί με διάφορα υλικά, διάφορες τεχνικές και έχω συνεργασθεί με εικαστικούς- δασκάλους  διαφόρων τάσεων και απόψεων. Δεν ήθελα να περιορίσω αυτή την έκθεση σε κάποια θεματική ενότητα γιατί ήθελα πραγματικά να ακούσω σχόλια και κριτική παρουσιάζοντας  την συνολική μου δουλειά. Πρέπει να ομολογήσω ότι τελικά αποτέλεσε και για μένα μια εμπειρία αυτογνωσίας και αυτοκριτικής.
Τα σχόλια των ανθρώπων που επισκέφθηκαν την έκθεση ήταν για μένα ιδιαίτερα τιμητικά και ενθαρρυντικά. Μου έδωσαν δύναμη, με γέμισαν κίνητρα, μου πρόβαλλαν κατευθύνσεις. Πρέπει να ομολογήσω ότι την μεγαλύτερη χαρά την εισέπραξα από την  παιδική μου φίλη την Γούλια Τσέτη, η οποία με τρόπο αποστομωτικό εκδήλωσε την επιθυμία της να αποκτήσει το έργο της αφίσας, που απλά το είδε στο FB. Με γέμισε αυτοπεποίθηση και ορμή να συνεχίσω και γι’ αυτό την ευγνωμονώ.
Το έργο που είχε την τιμητική θέση στην έκθεσή μου ήταν «η γιορτή της μητέρας», φόρος τιμής στην μητέρα μου που έφυγε νωρίς.
Ζώντας χρόνια στο εξωτερικό με βοήθησαν να αναγνωρίσω και να εκτιμήσω την φυσική ομορφιά της Ελλάδας. Η θάλασσα και τα προϊόντα της γης, που είναι ασυναγώνιστα σε αρώματα και γεύσεις μου ασκούν μια ιδιαίτερη έλξη. Γι’ αυτό ρίχνω εύκολα το γαλάζιο στους καμβάδες μου και ζωντανεύω τη φύση όσο μπορώ. Το τελευταίο μου έργο «η σκιά της πορτοκαλιάς» έγινε με αφορμή την έκθεση αυτή. Η πορτοκαλιά ήταν για την πόλη μας πηγή πλούτου. Δυστυχώς δεν είναι πια. Έχει μείνει η σκιά της μόνο.»....
Εμείς  αναπνέουμε παρ΄όλα αυτά κάτω ή δίπλα απ΄τον ίσκιο της πορτοκαλιάς μιας και γνωρίζουμε πως ακόμη δεν έχει χαθεί στην πόλη μας. Απόδειξη  η ευωδία αυτής της εποχής που φτάνει από τον κάμπο μέχρι τα κλειστά μας σπίτια και τ΄ανοιχτά μας παράθυρα.... χαιρόμαστε όμως ιδιαιτέρως με τα απόδημα χελιδόνια του τόπου μας που επιστρέφουν κάθε άνοιξη, σε κάθε γιορτή και τιμούν με την παρουσία τους την πόλη μας. Μας αρέσει  που θυμούνται την μικρή και πικρή πατρίδα και δεν την εγκαταλείπουν, δεν την παραμελούν δεν την υποβιβάζουν στην καρδιά τους....
Ποιά είναι η Αλεξάνδρα Μπανταλούκα; Θα μας το πεί η ίδια: «Γεννήθηκα στην Άρτα το 1959, όπου έζησα μέχρι τα 18 μου χρόνια. Σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και άμεσα συνέχισα τις μεταπτυχιακές μου σπουδές στη Νέα Υόρκη, αποκτώντας τον τίτλο του ΜΒΑ  από το Pace University of New York.Αρχικά εργάσθηκα για 4 χρόνια στην Αθήνα στο Υπουργείο Βιομηχανίας – Ενέργειας & Τεχνολογίας, από όπου παραιτήθηκα για να ακολουθήσω καριέρα στον Τραπεζικό τομέα και συγκεκριμένα στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Από το 1993 απασχολήθηκα στο Dealing Room της Εθνικής Τράπεζας στην Θεσσαλονίκη από όπου και συνταξιοδοτήθηκα.Ασχολούμαι ερασιτεχνικά με την ζωγραφική τα τελευταία 6 χρόνια. Από το 2013 ζω μόνιμα στην Αθήνα και παρακολουθώ συστηματικά διάφορα εργαστήρια ζωγραφικής και σεμινάρια ιστορίας της τέχνης. Είμαι μέλος του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης και του Μουσείου Μπενάκη. Συμμετείχα σε ομαδικές εκθέσεις στην Χ.Α.Ν.Θεσσαλονίκης και στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου.   Η πρώτη μου ατομική – αναδρομική έκθεση έγινε στην Άρτα στις 1-9 Απριλίου 2018 στον Μουσικοφιλογικό Σύλλογο Άρτης «ο Σκουφάς» .»

Σελίδα 1 από 552

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13093356
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
707
10760
96183

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 35 επισκέπτες και κανένα μέλος