A+ R A-
25 Φεβρουαρίου 2018
Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018 20:43

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΩΝΑΞΕΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

|

ΔΗΜ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: "Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης"...

 

 

 

Ιδιαίτερη η πρωτοβουλία του εξέχοντος ιστορικού Ηλία Σκουλίδα για μια διάλεξη στο πλαίσιο του μαθήματός του στο ΤΕΙ Ηπείρου, φέρνει (ξανά) κοντά μας δυό σημαντικές προσωπικότητες, που ως τέτοιες έχουν σημαντικά πράγματα να πουν, για ένα θέμα που πρέπει να μας απασχολεί όλους...

Στο πλαίσιο του μαθήματος "Πολιτική, Ετερότητα, Ανθρώπινα Δικαιώματα και Μουσική" του Τμήματος Λαϊκής και Παραδοσιακής Μουσικής του ΤΕΙ Ηπείρου και με την υποστήριξη της εφημερίδας "Η Γνώμη της Άρτας" διεξάγεται δημόσια εκδήλωση με θέμα "Το μεταναστευτικό και το προσφυγικό ως πολιτικά ζητήματα στην Ελλάδα σήμερα".

Ομιλητές ο Δημήτρης Χριστόπουλος, αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Λάμπρος Μπαλτσιώτης, ιστορικός και Ειδικός Γραμματέα Ιθαγένειας του Υπουργείου Εσωτερικών.

Για να μπούμε στην ουσία του θέματος και να κατανοήσουμε έτι περισσότερο την ιδιαίτερη σημασία της εν λόγω εκδήλωσης, η "Γ" έχει απευθυνθεί στους δυό προσκεκλημένους της εκδήλωσης, για να έχουμε μια πρώτη ιδέα του τι θα συζητηθεί και του πόσο αναγκαίο είναι να συζητηθεί.

Σήμερα τον λόγο έχει ο αναπληρωτής καθηγητής στο Πάντειο πανεπιστήμιο και Πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δικαιωμάτων του Ανθρώπου Δημήτρης Χριστόπουλος, ο οποίος επισημαίνει πως "μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης" και απ' αυτή την διαπίστωση αν κάνουμε αρχή, θ' αντιληφθούμε, πόσο ενδιαφέροντα στοιχεία περιέχονται στην συνέντευξη που ακολουθεί

 

Κύριε Χριστόπουλε, καλή χρονιά! Για πολλοστή φορά στην Άρτα... Τι είναι αυτό που σας φέρνει εδώ, για να ξεκινήσουμε;

Η μητέρα μου είναι ηπειρώτισσα βλάχα από Συρράκο και Μέτσοβο, έχω σόι στην περιοχή και φυσικά έχω φίλους, πολλούς και καλούς, με πρώτον τον κουμπάρο μου δικηγόρο Βασίλη Μπαλάσκα που κατάφερε εδώ και εικοσιπέντε χρόνια να κάνει το χωριό του, τους Μελισσουργούς δικό μου χωριό. Αυτή τη φορά όμως έρχομαι με πρόσκληση του εξέχοντος ιστορικού Ηλία Σκουλίδα για μια διάλεξη στο πλαίσιο του μαθήματός του στο ΤΕΙ Ήπειρου που θα γίνει δημόσια με την ευγενική σας συνδρομή. Με δύο λόγια: αγαπάω Άρτα και όποτε μπορώ έρχομαι. Και τα καταφέρνω παρά τις υποχρεώσεις εκτός κι εντός Ελλάδας. Όταν θες κάτι το κάνειςς. Εγώ στην Άρτα έρχομαι τουλάχιστον δύο φορές κάθε χρόνο. Θα μείνω και το Σαββατοκύριακο για μια βόλτα στον υδροβιότοπο του Αμβρακικού. Είναι δημιουργικό να συνδυάζει κανείς την αναψυχή του με την εργασία, όπως θα κάνουμε τη βδομάδα που έρχεται.

 

Θα μιλήσετε με τον Λάμπρο Μπαλτσιώτη για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό. Δώστε μας μια πρόγευση.

Καταρχήν, να σας δώσω μια πρόγευση του συνομιλητή μου. Ο Λάμπρος Μπαλτσιώτης είναι νομικός και διδάκτορας ιστορίας με ειδίκευση στη νεώτερη βαλκανική ιστορία. Πέραν αυτών, είναι ειδήμον στα ζητήματα ιθαγένειας, από τους καλύτερους γνώστες του θέματος. Με το εφόδιο αυτό, σαν άνοιξε η θέση του πρώτου ειδικού γραμματέα ιθαγένειας στο Υπουργείο Εσωτερικών το φθινόπωρο 2017, ήταν και αυτός που επελέγη. Μακάρι η δημόσια διοίκηση να στελεχώνονταν έτσι. Θα ήταν όλα πολύ καλύτερα!

 

Θα μιλήσετε εσείς λοιπόν για προσφυγικό και αυτός για το ζήτημα της ιθαγένειας;

Κάπως έτσι. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Ελλάδα ανήκει στις ευρωπαϊκές χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά μεταναστών κατοίκων. Ολοι αυτοί οι άνθρωποι στα δυο χρόνια της λεγόμενης προσφυγικής κρίσης σαν να ξεχάστηκαν. Ασχολούμαστε εκτεταμένα με τους 30.000-40.000 πρόσφυγες που «σκάλωσαν» εδώ, ενώ δημιουργήσαμε υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, του οποίου ο πολιτικός προϊστάμενος ομολογεί ότι δεν έχει διόλου ασχοληθεί με τους εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστες, αλλά μόνο με τους άρτι αφιχθέντες πρόσφυγες. Από την άλλη, το 2015, μεσούσης της προσφυγικής και πολιτικής κρίσης, νομοθετήθηκε η δυνατότητα των ξένων παιδιών που γεννιούνται ή και ανατρέφονται στην Ελλάδα να αποκτήσουν την ιθαγένεια με τη γέννησή τους ή έπειτα από έξι χρόνια σχολείο. Μια πραγματική ιδεολογική και πολιτική νίκη, που πασχίζει να εδραιωθεί διοικητικά. Οι καθυστερήσεις είναι τεράστιες: ενώ ο νόμος δίνει τη δυνατότητα για όσο γίνεται ταχύτερες διεκπεραιώσεις, η αποδεκατισμένη διοίκηση αγκομαχά. Η Ελλάδα, πριν ακόμη προλάβει να λύσει τους λογαριασμούς με τους εκατοντάδες χιλιάδες «δικούς της» μετανάστες, βρίσκεται αντιμέτωπη με τις νέες ροές αλλά και συνάμα με μια αναπάντεχα κυνική ευρωπαϊκή καινοτομία: οι ροές να σταματάνε εκτός ΕΕ με κάθε κόστος.

 

Θεωρείτε ότι το μείζον πρόβλημα είναι η Ευρώπη δηλαδή;

Ναι. Εμάς μας διάλεξαν για να κάνουμε τη βρώμικη δουλειά και μας πληρώνουν γι’αυτό. Τα κονδύλια που έχουν δαπανηθεί στην Ελλάδα για τη διαχείριση μερικών δεκάδων χιλιάδων προσφύγων αποτελούν παγκόσμιο ρεκόρ. «Με τόσα λεφτά, στο Σουδάν θα σώζαμε μισό εκατομμύριο», μου έλεγε υψηλός αξιωματούχος της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Ολοι οι σχετικοί με το θέμα το γνωρίζουν. Κι όμως: Ευρώπη είναι αυτή. Ολα γίνονται για να μην περάσουν οι ροές στην Ευρώπη. Κι αν τελικώς κάποιοι τα καταφέρουν; Ας μείνουν στις παρυφές, στη Λέσβο, τη Χίο και τη Σάμο. Πληρώνει ο Ευρωπαίος φορολογούμενος για να (νομίζει ότι) κοιμάται ήσυχος. Στη Λιβύη -που κι αυτή πληρώνεται από την ΕΕ- εμφανίστηκε εμπόριο των μεταναστών-σκλάβων, ενώ η ΕΕ ενίσταται όχι από τις τύψεις της που έφερε την κατάσταση σε αυτό το σημείο, αλλά επειδή -ω τι έκπληξη!- μια τόσο εύτακτη πολιτεία σαν τη Λιβύη παραβιάζει έτσι ακραία τα δικαιώματά τους… Τα χρόνια που έρχονται στην Ευρώπη θα είναι πολύ κυνικά σε ό,τι αφορά (και) στη διαχείριση του Προσφυγικού και Μεταναστευτικού.

 

Και τι να κάνουμε στην Ελλάδα δηλαδή;

Η χώρα μας πρέπει να θέσει το ζήτημά της. Κι όμως δεν το κάνει. Δεν δείχνει να έχει τα κουράγια να συμβάλει στην επανατοποθέτηση του προβληματισμού, στη βάση μιας πραγματιστικής πολιτικής ισοκατανομής των πληθυσμών στην ΕΕ . Κι όμως, μια σώφρων πολιτική διαχείρισης αυτού του ομολογουμένως δύσκολου θέματος θα εκκινούσε από πιο πίσω: την απόδοση προτεραιότητας στην τακτοποίηση των χρόνια εγκαταστημένων μεταναστών στην Ελλάδα -με την κτήση είτε ιθαγένειας είτε άλλων τίτλων διαμονής- για να καταλήξει στην επαναδιαπραγμάτευση των όρων της Συμφωνίας που οδηγούν τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου σε εκφασισμό και αντιπροσφυγικό παροξυσμό. Αυτό, στο σύνολό του, ονομάζεται μεταναστευτική πολιτική. Μεταναστευτική πολιτική δεν είναι να περιφέρεσαι ως ιδρωμένος πυροσβέστης στα κέντρα κράτησης. «Αν δεν φωνάξει η Ελλάδα για την ευρωπαϊκή πολιτική στο Προσφυγικό, ποιος θα φωνάξει;» μου έλεγε πρόσφατα Γερμανίδα υψηλή αξιωματούχος κριτικά διακείμενη στην πολιτική της καγκελαρίου της.

 

Συμφωνείτε με τους χειρισμούς της κυβέρνησης σχετικά με τους 8 Τούρκους αξιωματικούς;

Η αίτηση ακύρωσης της απόδοσης ασύλου είναι τυπικά σύννομη. Τέτοια δυνατότητα ο νόμος τη δίνει. Την δίνει μάλλον στον Υπουργό Εσωτερικών και όχι στον Μεταναστευτικής Πολιτικής, αλλά ψιλά μάλλον γράμματα. Τώρα, από κει και ύστερα η σύλληψη του Τούρκου τη Δευτέρα 8 Ιανουρίου είναι νομικά έωλη καθώς τέτοια δυνατότητα δεν δίνεται σε άνθρωπο που έχει πάρει άσυλο και δεν έχει κάνει παράνομες πράξεις. Το ότι η ζοχάδα του Ερντογάν βαφτίστηκε “δημόσιο συμφέρον” από την ελληνική δικαιοσύνη είναι κάτι που μου δημιουργεί θυμηδία. Τέλος, στο πολιτικό επίπεδο θέλω να σας πω ότι με αυτά και με αυτά δεν εξημερώνεις το θεριό, αλλά του ανοίγεις την όρεξη και θα το δείτε δυστυχώς. Για την Τουρκία, τρώγοντας έρχεται η όρεξη. Αυτά που συμβαίνουν σήμερα είναι πολιτικά ατυχείς χειρισμοί υπαγορευμένοι από τον φόβο και τέλος, διαδικασίες που δεν τιμάνε το κράτος δικαίου.

 

Με την ευκαιρία που θα είστε μαζί μας, να αλλάξω θέμα. Την Δευτέρα 8 Ιανουαρίου καταθέσατε μάρτυρας πολιτικής αγωγής στη δίκη της Χρυσής Αυγής. Τι εντυπώσεις κομίζετε από τη δίκη;

Το βασικό στη δίκη είναι να πεισθεί το δικαστήριο ότι τα εγκλήματα που έκαναν τα μέλη της Χρυσής Αυγής δεν τα έκαναν μόνοι τους ή επειδή μέθυσαν ή είχαν προσωπικές διαφορές με τα θύματα. Είναι βασικό το δικαστήριο να καταλάβει ότι όλα αυτά, ο φόνος του Φύσσα, οι ξυλοδαρμοί των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ και των Αιγυπτίων αλιεργατών έγιναν από δράστες σε διατεταγμένη υπηρεσία στην ηγεσία της Χρυσής Αυγής. Αν αυτό γίνει κατανοητό, η Χρυσή Αυγή θα καταδικαστεί ως εγκληματική οργάνωση και τις ποινικές κυρώσεις δεν θα αντιμετωπίσουν μόνο οι φυσικοί αυτουργοί των εγκλημάτων αλλά και αυτοί που τα παραγγέλλανε.

 

xristopoulos-aa-nea-dimitris-00-a

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

12664293
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
2911
37683
125304

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 103 επισκέπτες και κανένα μέλος