A+ R A-
22 Μαΐου 2018
Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018 20:25

ΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΙΝΟΣ -ΓΙΑ ΜΑΣ- ΚΟΣΜΟΣ

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Η πόλις οφείλει να είναι δίκαιη και να γνωρίζει την ύπαρξη όλων ώστε να γίνει συνύπαρξη. Η γέφυρα δεν έχει μια μόνο πλευρά που στηρίζεται αλλά και μια άλλη και το «τέλος» της γέφυρας είναι να ενώνει και ποτέ να χωρίζει...

 

 

 

Γράφει η

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΣΜΕΝΟΥ

 

Όταν τελειώνει κάθε χρόνο τα φώτα και ο φωτισμός αναρωτιέμαι τι μένει. Έρχεται ο απολογισμός των γιορτών και η σκέψη, άραγε πόσο φως μας έστειλε η δύναμη εξ άνωθεν, ώστε να συνεχίσουμε τις πορείες μας ως πολίτες και πόλη σε μια δύσκολη εποχή με δύσβατα μονοπάτια ανηφόρες και κατηφόρες με αγιασμένα νερά και κατάλευκες βουνοκροφρές, με ένα γεφύρι που κάθε χρονιά φτάνει ο σταυρός στα θεμέλια μαζί με τη γυναίκα του πρωτομάστορα.

Και οι τελετές συνεχίζονται, οι πολίτες παρακολουθούν, η πόλη πλέει μαζί με τον Άραχθο και συμπλέουμε μαζί της,ταπεινοί κι ανήξεροι, ελπίζουμε τουλάχιστον φωτισμένοι.... Η πόλη, ήσυχη μετά τις γιορτές, θαρρείς κοιμισμένη κάποιες φορές, να δέχεται τη μοίρα της όπως η γυναίκα του πρωτομάστορα. Αδιαμαρτύρητα, αγόγγυστα, αθόρυβα. Έτσι αθόρυβα διασχίζω καμιά φορά και το παλιό αυτό γεφύρι που τόσα πόδια το διασχίζουν καθημερινά και βρίσκομαι σε μια αντίφαση- στην πόλη της μιας πλευράς και στην άλλη, τη διαφορετική πόλη της άλλης. Ένας κόσμος των καφετεριών και εστιατορίων από τη μια με λαμπρά και περιποιημένα τραπεζοκαθίσματα, λαμπερά χαμόγελα, οικογένειες και παρέες που γιορτάζουν δυνατά, παιδιά να τρέχουν γύρω από τον αιωνόβιο πλάτανο, μια σιωπηλή και διαφορετική ζωή των χεριών του κάμπου, από την άλλη. Ένας άλλος και διαφορετικός κόσμος, λες και βρισκόμαστε στην εποχή προ της ενώσεως,  και  με το λαογραφικό μουσείο ως όριο και σύμβολο.

 

paki-gef-33-m

 

Ακριβώς δίπλα σχεδόν αόρατο και αφανές ένα σούπερ μάρκετ – καντίνα. Το σημείο συνάντησης των ανθρώπων που υπηρετούν τον κάμπο, τα δικά μας κτήματα και περιβόλια. Ένας ξένος και μακρινός για μας κόσμος. Τους είδαμε ίσως για πρώτη φορά πριν λίγες εβδομάδες όταν έκαναν για πρώτη φορά τη δική τους πορεία και διαμαρτυρία στην πόλη με αφορμή ένα δυσάρεστο ατύχημα. Και φυσικά η παρουσία τους είναι αισθητή και όπως φαίνεται επιβεβλημένη πλέον στο εργατικό δυναμικό της πόλης. Παλιά ήταν οι φτωχοί ορεινοί και ορεινές που έκαναν αυτή την εργασία, τώρα είναι πλέον οι άνθρωποι από μακρινές και εξωτικές για μας χώρες, που υπηρετούν τον κάμπο. Εργατικοί, σιωπηλοί, ευγενείς με δικούς τους κανόνες και νόμους, χωρίς όμως να ενοχλούν κανέναν. Όχι πως είναι αόρατοι, έγιναν και ορατοί, απλώς είναι διακριτικοί, τηρώντας το χώρο και τα όρια. Ίσως να το έχουν διδαχθεί και στην πατρίδα τους αυτό, το αδιαπέραστο της κάστας και την τυφλή υπακοή σε νόμους που η δική τους κοινωνία και δομή να επιβάλει και να διδάσκει τελείως διαφορετικά.

 

paki-gef-33-b

 

Αποφασίζω στη στιγμή με αρκετή αμηχανία αλλά και περιέργεια να δω αυτό τον κόσμο τον διαφορετικό, που στέκεται δίπλα στους ελάχιστους τουρίστες που ήρθαν να επισκεφθούν και να φωτογραφίσουν τη γέφυρα και τον Άραχθο. Μπαίνω αποφασιστικά στο μάρκετ - καντίνα τους να δω τι πουλάει και με ευχάριστη έκπληξη βρίσκω τα εξωτικά προϊόντα που ταξιδεύουν χιλιόμετρα για να τους συνοδεύσουν, έστω σε ένα γεύμα, να τους θυμίσουν τη δική τους πατρίδα, και να τους δώσουν παρηγοριά μιας και η πατρίδα είναι γλυκιά. Ας μη γελιόμαστε. Ας τους έχει διώξει η αντιξοότητα, η φτώχεια, ο πόλεμος, η ανέχεια, η ίδια η ζωή. Περιπλανώμενοι, με απίστευτες ταλαιπωρίες, να βρεθούν τελικά σε έναν τόπο σαν το δικό μας, ευλογημένο, πλούσιο με κάμπο και νερά, που δεν είναι για όλους τους πολίτες αυτού του κόσμου και αυτού του πλανήτη αυτονόητο. Καμιά φορά γεννιέσαι σε φτωχό τοπίο και προσπαθείς να το πλουτίσεις. Πόσο τυχεροί εμείς να γεννηθούμε σε πλούσιο τοπίο και να ζούμε ερημωμένοι και φτωχοί. Πόσο τυχεροί όσοι βλέπουν τον πλούτο της περιοχής μας και περνά από τα χέρια τους, ως δύναμη παραγωγής και ως εργατικό δυναμικό... Και μεις; Τι κάνουμε ή καλύτερα τι δεν κάνουμε; Γεμάτο ένα κιβώτιο με την εξαιρετική τους πράσινη καυτερή πιπεριά, το πράσινο τσίλι, που είναι ένα χαρακτηριστικό μπαχαρικό της κουζίνας τους όπως και μερικά άλλα εξαιρετικά μείγματα που τα βρίσκεις σε ειδικά και μόνο μαγαζιά και εξωτικές κουζίνες. Χυμοί επίσης εξωτικοί από γκουάβα με μια χαρακτηριστική λεπτή γεύση άγνωστο ως φρούτο σε μας. Γλυκά, ρύζι, αλλά και έτοιμο φαγητό που ο ιδιοκτήτης του μαγαζιού προσφέρει για ένα χαμηλό αντίτιμο και με χαρά με προσκάλεσε να δοκιμάσω κερνώντας μάλιστα και τον χυμό γκουάβα μιας και είμαι η πρώτη της πόλης που επισκέπτεται το μαγαζί του. Απορημένος με κοιτά όπως και οι θαμώνες του καταστήματός του. Οι περισσότεροι δεν μιλούνε καν ελληνικά -ο ίδιος όμως βρίσκεται πάνω από 20 χρόνια στην Ελλάδα. Αμήχανα κοιτώ κι εγώ και προσπαθώ να καταλάβω τη γραμμή και το όριο που υπάρχει ανάμεσα στον Άνθρωπο. Τι είναι ο Άνθρωπος και πόσες ορίζουσες και περιορισμούς μπορεί να διαθέτει άραγε; Το χρώμα του, το φύλο του, την εθνικότητα ή τη θρησκεία του, την παιδεία του, το βλέμμα του, ή μήπως την καταγωγή του. Ξέρω όμως πως η ευγένεια ακολουθεί τον Άνθρωπο σε κάθε του βήμα και σε κάθε χώρα και χώρο όπου κι αν πάει. Κι αυτό αποτέλεσε για μένα ένα μάθημα, μιας και τη συνάντησα εκεί που δεν την περίμενα να τη δω, με μια απλή ανθρώπινη κίνηση, ενώ την έχω χάσει εκεί που έπρεπε να εκπέμπει την εικόνα και το ρυθμό της πόλης μου ν’ αποτελεί δείγμα και υπόδειγμα , παράδειγμα καθημερινό που ευτυχώς μας το θυμίζουν οι άλλοι- ο ξένος και ο οδοιπόρος, ο άλλος, ό έτερος. Μαθήματα μιας μακρινής Οδύσσειας ενός Ομήρου, που από τότε περιέγραφε τον ξένιο Δια ως θεό του οδοιπόρου και ταξιδευτή, αυτού που όριζε και ταύτιζε την λαμπρή έννοια της φιλοξενίας με την ευγένεια και ανθρωπισμό. Ο μέγας ανθρωπισμός του πολιτισμού του Ομήρου που σήμερα, στην εποχή της κρίσης και της κατάκρισης, της υποκρισίας και των σημαιοστολισμών τελικά τον χάσαμε και ούτε καν τον αναζητάμε. Και δεν είναι πως δεν τον αναζητάμε αλλά ούτε καν τον διακρίνουμε αν εμφανιστεί. Γίναμε απάνθρωποι έως μισάνθρωποι, μας λείπει η ευγένεια και η έστω -απλή φιλόξενη προσέγγιση μιας και δε νομίζω να ζητά ο ξένος και τίποτα παραπάνω, όταν μάλιστα δεν ενοχλεί, δεν απαιτεί και δεν προκαλεί. Δεν είμαστε οι κοτζαμπάσηδες του χθες με την βούλα του αφέντη- εξουσιαστή. Αυτά τα μοντέλα έχουν ιστορικά πεθάνει και ξεπεραστεί. Είμαστε συμπολίτες και συνοδοιπόροι στον ίδιο χώρο και στην ίδια γη. Ο καθένας έχει το δικό του βηματισμό και τη δική του θέα όπως και τις δικές του ρυτίδες και πληγές. Ο καθένας μας υπακούει στο γένος των ανθρώπων και οι άνθρωποι ανθρώπινα φέρονται και συμπεριφέρονται. Η πόλις πρέπει και οφείλει να βρει σε όλους τον χώρο τους και την υπόστασή τους ώστε όλοι να ευδαιμονούν και να συμπορεύονται αρμονικά. Η πόλις οφείλει να είναι δίκαιη και να γνωρίζει την ύπαρξη όλων ώστε να γίνει συνύπαρξη. Η γέφυρα δεν έχει μια μόνο πλευρά που στηρίζεται αλλά και μια άλλη και το «τέλος» της γέφυρας είναι να ενώνει και ποτέ να χωρίζει. Ο σκοπός είναι να περνάνε οι άνθρωποι από την μια πλευρά της πόλης στην άλλη, να ενώνονται και να πορεύονται στη ζωή τους. Άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτός με τα καθαρά και περιποιημένα ρούχα, την τυχερή και εύκολη ζωή που μπορεί και κάθεται στον ήλιο κι απολαμβάνει ελεύθερα τον καφέ του. Άνθρωπος είναι κι αυτός  που μοχθεί για το αυτονόητο του άλλου, που εργάζεται στη γη, που κουβαλά κρυφά και για χιλιόμετρα τις πληγές του, που πορεύεται σε ξένη γη και χώρα όχι από τουρισμό αλλά από βιοπορισμό και ανάγκη, όχι μόνο αυτόν που φωτίζει το κάθε άγιο φως αλλά κι αυτόν που τον κρύβει και τον προστατεύει το πιο πηχτό σκοτάδι, αυτό που κουβαλά σιωπηλά μέσα του και δεν το αφήνει να βγει ακόμη και στο πιο βασανισμένο βλέμμα, αυτό που με ευγένεια κι ανθρωπιά γνωρίζει κι αναγνωρίζει τον Άνθρωπο. Δεν έχουμε μόνο εμείς πατρίδα και πολιτισμό, κι άλλοι τον έχουν- μόνο που εμείς κάπως τον κρύβουμε, ή καλύτερα τον θεωρούμε αυτονόητο.  Εάν δεν τον δείξεις, δεν τον καλλιεργήσεις ή έστω δεν τον εκστομίσεις, παύει να υπάρχει. Και ο άνεμος που αναπνέουμε και μας χαϊδεύει  τ’ αυτιά πολιτισμός είναι, αναλόγως την δριμύτητά του....

Άνθρωπος είναι ο αληθινός συνάνθρωπος και όχι ο λύκος….Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι και δω στην πόλη μας…

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13193595
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
161
3920
82656

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 43 επισκέπτες και κανένα μέλος