A+ R A-
22 Μαΐου 2018
Πέμπτη, 28 Δεκεμβρίου 2017 21:31

Στο αρχείο του, όλα τα σημαντικά πολιτικά κείμενα του Λευτέρη Παπαδόπουλου...

Γράφτηκε από τον 
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Όπως μας είπε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, και μέσα απ' τους στίχους του, κυρίως απ' τα χρονογραφήματα, είχε την μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει την πραγματικότητα και μέσα απ' αυτή να δημιουργεί τον απαιτούμενο προβληματισμό, για τον πολίτη...

 

 

 

Εκ των λίγων συλλεκτών δημοσιογραφικών και πολιτικών κειμένων, μπορεί να χαρακτηριστεί ο συνταξιούχος νομοκτηνίατρος Πρέβεζας Χρήστος Γκέτσης, ο οποίος με ιδιαίτερο πάθος αλλά και επιμέλεια, διατηρεί στο αρχείο του, όλα τα δημοσιογραφικά κείμενα και χρονογραφήματα του Λευτέρη Παπαδόπουλου, όπως αυτά δημοσιεύτηκαν στην εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ", της οποίας τύγχανε φανατικός αναγνώστης.

Η προσπάθειά του, ξεκίνησε αμέσως μετά την μεταπολίτευση, όταν ο νεαρός κτηνίατρος, έπρεπε να διοριστεί, αλλά είχε κάτι πολιτικές εκκρεμότητες (σ.σ. κοινωνικά φρονήματα, τα έλεγαν τότε) και έπρεπε να πιάσει λίγο τα σύνορα της πατρίδας μας, γιατί εκείνη την εποχή, η σκληρή δεξιά, δεν υπήρχε περίπτωση να... χαριστεί σε κανέναν. Διορίστηκε τότε στην Χίο, όπου εκτός της σκληρής δουλειάς, που έπρεπε να κάνει για την κτηνοτροφία της περιοχής, είχε ελεύθερο χρόνο και διάβαζε φανατικά την εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ"... Να θυμηθούμε πως εκείνη την εποχή την εν λόγω εφημερίδα, διεύθυναν κορυφαίες μορφές της δημοσιογραφίας, όπως ο Γιάννης Καψής και ο Λέων Καραπαναγιώτης, ενώ οι υπογραφές των αρθρογράφων ήταν εξ ίσου βαρυσήμαντες. Ένας εξ αυτών και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, του οποίου ο τρόπος γραφής, αλλά και τα απλά θέματα, μέσα απ' τα οποία δημιουργούσε προβληματισμό, ενέπνευσαν το νεαρό τότε κτηνίατρο, που συνέχισε την αρχειοθέτηση των κειμένων, σε μεγάλους τόμους, οι οποίοι σήμερα, με την αναφορά στην εποχή που προέκυψε αυτό το ιστορικό υλικό, δείχνουν στον καθένα πόσο σημαντικό είναι το έργο που διατηρεί.

Γιατί με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, ρωτήσαμε τον συλλέκτη Χρήστο Γκέτση, το περασμένο καλοκαίρι που τον επισκεφτήκαμε στο σπίτι του, στο Θεσπρωτικό... Ιδιαίτερα πειστική η απάντηση, γιατί όπως μας είπε ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, και μέσα απ' τους στίχους του, κυρίως απ' τα χρονογραφήματα, είχε την μοναδική ικανότητα να παρουσιάζει την πραγματικότητα και μέσα απ' αυτή να δημιουργεί τον απαιτούμενο προβληματισμό, για τον πολίτη... Ο πολίτης, εκείνη την εποχή, έπρεπε να σκεφτεί και να κάνει την δική του υπέρβαση, η οποία πήρε τα χαρακτηριστικά του κορυφαίου πολιτικού γεγονότος, τον Οκτώβριο του 1981, με την μεγάλη αλλαγή που επαγγελλόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου.

Ο συνταξιούχος κτηνίατρος Χρήστος Γκέτσης, παρά τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει πλέον, μπορεί να θυμηθεί τα χαρακτηριστικότερα κείμενα του Λευτέρη Παπαδόπουλου και το πόσο αυτό λειτούργησαν στην ελληνική κοινωνία. Δεν λησμονεί και ο ίδιος ότι την εποχή εκείνη, όλοι οι σκεπτόμενοι πολίτες, είχαν καθημερινό τους "σύντροφο" την εφημερίδα και κυρίως "ΤΑ ΝΕΑ", που έκαναν απίστευτο ρεκόρ κυκλοφορία, με πάνω από τρεις εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα, να αγοράζονται καθημερινά, στην Αθήνα και όλη την υπόλοιπη Ελλάδα.

Στο ιδιαίτερα επιμελημένο αρχείο του Χρήστου Γκέτση, δεν περιέχονται μόνο τα κείμενα του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, τα περιεχόμενα ενός εκ των πολλών τόμων, παραπέμπουν ακόμη και στους πολιτικούς γελοιογράφους Κώστα Μητρόπουλο, Δημήτρη Χατζόπουλο, Στάθη κλπ, όπως επίσης και στην αναγνωρισμένη στήλη του Κώστα Χαρδαβέλα "σημεία και τέρατα", ενώ άλλος τόμος περιέχει αποκλειστικά, σειρές αφιερωμάτων στην Μακρόνησο...

Αν εστιάσουμε, στον χρονογράφο και ποιητή Λευτέρη Παπαδόπουλου, θα δούμε στο βιογραφικό του και το ακόλουθο απόσπασμα: «Γεννήθηκαστην Aθήνα το Nοέμβριο του 1935. Oι γονείς μου πρόσφυγες. O πατέρας μου από το Mιχαλίτσι της Προύσσας –ορφάνεψε μικρός και τον πήραν στο ορφανοτροφείο της Πριγκίπου, απ’ όπου τον έδιωξαν στην Eλλάδα με την ανταλλαγή το 1924– και η μητέρα μου από ένα χωριό (Πακάνσκι) κοντά στο Nοβοροσίσκ της Pωσίας. O πατέρας μου τέλειωσε το δημοτικό και έμαθε και τέχνη: τσαγκάρης. H μητέρα μου ήταν αναλφάβητη, αλλά γύρω στα εξήντα της έμαθε μόνη της να διαβάζει και να γράφει, γιατί "ντρεπότανε να ’ναι αγράμματη"».

Απ' αυτό και μόνο το στοιχείο, μπορεί ο καθένας να κατανοήσει και την αγωνία του συνταξιούχου κτηνίατρου, να προχωρήσει στην συλλογή και την αρχειοθέτηση όλων των κειμένων του...

Μια δουλειά, που σε καμία περίπτωση, δεν πρέπει να πάει χαμένη...

 

arxeio-xr-gketsis-44-b

 

arxeio-xr-gketsis-44-a

 

 

arxeio-xr-gketsis-44-c

TEΛEYTAIA NEA

TEΛEYTAIA ΑΝΑΝΕΩΣΗ

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΡΘΡΑ

ΕΠΙΣΚΕΨΙΜΟΤΗΤΑ

13193968
Σήμερα
Αυτή την εβδομάδα
Αυτόν το μήνα
534
4293
83029

ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 75 επισκέπτες και κανένα μέλος