Φέτος ας κάνουμε τη διαφορά…

Είναι αναμφισβήτητη η παραδοχή πως η πανδημία του κορονοϊού, όχι μόνο μας υποχρέωσε να επαναπροσδιορίσουμε την καθημερινότητά μας, αλλά και όλα εκείνα που μας τροφοδοτούν με ζωογόνες ανάσες από αυτήν, όπως είναι οι διακοπές και οι γιορτές.

Άλλωστε δεν πάει πολύς καιρός από τον …μουγκό εορτασμό της φετινής Ανάστασης του Κυρίου μας, την οποία ζήσαμε μακριά από τις εκκλησίες κι όλα εκείνα που μας καθορίζουν σαν Χριστιανούς Ορθόδοξους και Έλληνες, που ήταν χωρίς αμφιβολία το ισχυρότερο πλήγμα σε αυτό που όλοι μας ονομάζουμε κανονικότητα, με την ευχή όλων μας να μην χρειαστεί ποτέ να ξαναζήσουμε κάτι ανάλογο.

Κι όμως. Η πανδημία, μας έδειξε κατά τον χειρότερο τρόπο ότι είναι εδώ, επικίνδυνη και θανατηφόρα, χωρίς να υποχωρεί κατ’ ελάχιστο, με αποτέλεσμα και τα φετινά Χριστούγεννα να είναι κάτι το άγνωστο, σε σχέση με όσα μέχρι τώρα γνωρίζαμε, όσα προσδοκούσαμε κι όσα λαχταρούμε!

Έτσι, λίγο πριν τις γιορτές, όλοι μας είμαστε λίγο νευρικοί και γιατί όχι αγχωμένοι. Σαν κάτι να μας λείπει και δεν ξέρουμε τι ακριβώς είναι.

Και τότε αντιλαμβανόμαστε πως αυτό που μας λείπει είναι τα προσφιλή μας πρόσωπα, που δεν θα μπορέσουμε να γιορτάσουμε μαζί τους φέτος την γέννηση του Θεανθρώπου. Ούτε συγγενείς, ούτε φίλοι θα καθίσουν μαζί μας στο εορταστικό τραπέζι. Ούτε θα ανταλλάξουμε δώρα.

Και κάπου εκεί σκοτεινιάζουμε. Θα μπορέσουμε, άραγε, να γιορτάσουμε με την καρδιά μας φέτος, αναρωτιόμαστε;

Κι εκεί αρχίζουν να μας κατακλύζουν οι αρνητικές σκέψεις.

Δεν θα ακουστούν κάλαντα φέτος, γιατί ούτε τα παιδιά θα μπορέσουν να βγουν στις γειτονιές και να τα τραγουδήσουν, ώστε να μαζέψουν το πρώτο χαρτζιλίκι της χρονιάς.

Ούτε οι ευχές στους δρόμους θα «δίνουν και θα παίρνουν» μεταξύ γνωστών και αγνώστων, αλλά θα διεκπεραιώνονται μέσω της σύγχρονης τεχνολογίας!

Ούτε στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι θα είναι οι συγγενείς και φίλοι μας, για να «πιούμε» και να τραγουδήσουμε μαζί τους, τους καημούς και τις χαρές μας.

Άλλωστε αυτό απαγορεύεται και με κυβερνητική απόφαση, αφού θα είμαστε αναγκασμένοι ποιοι από όλους τους αγαπημένους μας, ανήκουν στο top 9, για να τους διαλέξουμε και να συνεορτάσουμε και ποιοι μας είναι λιγότερο αγαπημένοι!

Κι όποιοι από μας έχουν μικρά παιδιά, που περιμένουν πως και πως τα Χριστούγεννα και την μαγεία τους, για να ταξιδέψουν με το έλκηθρο του Άη Βασίλη  σε τόπους μαγικούς, όπου θα γνωρίσουν τα ξωτικά και τους ταράνδους και τα κάθε λογής και έμπνευσης χριστουγεννιάτικα χωριά, φέτος θα μείνουν μέσα, για να μείνουν ασφαλή.

Γιατί η πανδημία δεν στερεί μόνον την ελευθερία, ή τη ζωή μας, αλλά και χρόνια ορόσημα για τα παιδιά μας, αφήνοντας πίσω πληγές που μακάρι να μην γίνουν παγίδες όταν θα είναι ενήλικες και θα θυμούνται τα παιδικά τους χρόνια και την μαγεία των Χριστουγέννων που έχασαν το απεχθές 2020!

Έτσι μαζί με τις προτροπές των λοιμωξιολόγων για ατομική ευθύνη και προστασία για την αντιμετώπιση της πανδημίας, τις μέρες αυτές κυρίαρχη είναι και η προτροπή για προσαρμογή.

Αυτή άλλωστε είναι και η λέξη κλειδί που βοηθά καθέναν από εμάς να αντιμετωπίζει τη ζωή όχι σύμφωνα με τους προγραμματισμούς του, αλλά σύμφωνα με τις επικρατούσες συνθήκες. Ναι, γνωρίζουμε, πως τα φετινά Χριστούγεννα θα είναι διαφορετικά από όσα ξέραμε ως τώρα. Όμως, καθώς άλλη λύση δε διαφαίνεται στον ορίζοντα, ας προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα.

Κι ας κάνουμε τη διαφορά, αξιολογώντας τι είναι σημαντικό και τι όχι για μας και τις οικογένειές μας.

Γιατί όπως και να το κάνουμε σίγουρα όλοι μας, μπορούμε να ζήσουμε χωρίς «μεταξωτά βρακιά», αλλά δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε ούτε μια μέρα χωρίς την οικογένειά μας.Γι’ αυτό ας ξεχάσουμε αυτά που δεν θα έχουμε φέτος κι ας αφοσιωθούμε σε απλές,  μικρές και καθημερινές κινήσεις που τόση ανάγκη έχουμε όλοι μας και που έχουμε παραμελήσει…

Όχι, δεν σας προτείνουμε να μεταμορφωθείτε στην πιο εμβληματική φιγούρα των γιορτών, τον πολύπαθο Εμπενίζερ Σκρουτζ, που πρέπει να πάθει για να μάθει. Απλά, σας προτρέπουμε με αφορμή όσα συμβαίνουν γύρω μας, να ρίξετε μια προσεκτικότερη ματιά στον εαυτό σας και να θυμηθείτε, όλα εκείνα που σας έδιναν χαρά αυτές τις ημέρες. Το γιορτινό τραπέζι της μαμάς κι όλα αυτά που μετέτρεπαν τα Χριστούγεννα στο παιδικό σας μυαλό σε μια γιορτή που δεν θέλατε να τελειώσει….

Μια γιορτή που ζούσατε τόσο έντονα στα παιδικά σας χρόνια. Τότε, που η καρδιά-και όχι η λογική ή η τσέπη –είχε τον πρώτο λόγο.

Καλές γιορτές!