Μανταρίνια. Τώρα που τελείωσαν οι πανηγυρισμοί των αφελών…

Είναι η ώρα περισυλλογής, για το πώς οι λεγόμενοι τοπικοί παράγοντες, θα πρέπει να προσεγγίζουν όλες τις εξελίξεις, που αφορούν τον τόπο και τους πολίτες φυσικά… Την σοβαρή προσέγγιση, που από χρόνια θα έπρεπε να είχαν επιδείξει το μείζον θέμα της τοπικής παραγωγής, που η «Γ» κάθε φορά και πολύ έγκαιρα, προειδοποιεί…
Με την απαιτούμενη σοβαρότητα, ετέθη το θέμα της ελαφρότητας της δημοτικής αρχής, που «πριν ακόμη γεννηθεί Γιάννη τον είχαν βαφτίσει» και ο αρμόδιος για την αγροτική πολιτική αντιδήμαρχος, έβγαινε στα κανάλια των Αθηνών, για να χαρεί… «Ανάρπαστα τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια της Άρτας» έλεγε, προφανώς για την δημιουργία των εντυπώσεων και τίποτα πάρα πέρα… Μόνιμη… πληγή της Άρτας, η δημιουργία εντυπώσεων και φυσικά αν δεν… κλείσει τα προβλήματα θα πολλαπλασιάζονται…
Γνωστή η επωδός, απ’ την πλευρά των αφελών, αλλά και όσων επιθυμούν να κινούνται όλες οι εξελίξεις από αφελείς… Η «Γ» επιτίθεται στον δήμαρχο, γιατί έτσι συνήθισε. Να σημειωθεί ότι παράλληλα με τον αντιδήμαρχο αγροτικής πολιτικής και ο αξιότιμος δήμαρχος, δεν παρέλειψε να δηλώσει, ότι η δημοτική αρχή, αισθάνεται ιδιαίτερη ικανοποίηση που βοήθησε και «τα ποιοτικά προϊόντα της Άρτας, έγιναν ανάρπαστα».
-Και τώρα που ήρθαμε «ενώπιος ενωπίω», με την πραγματικότητα;
Είναι ίσως η καλύτερη αφορμή, με φόντο την καταστροφή, ν’ αντιληφθούν οι παραγωγοί της Άρτας, ότι στον χώρο αυτό, θα πρέπει ν’ αλλάξουν πολλά, αν επιθυμούμε να έχει ο τόπος την ελάχιστη προοπτική. Γιατί αν και τώρα, που τα εσπεριδοειδή έχουν αυξημένη ζήτηση (σ.σ. είναι γνωστές οι νέες συνθήκες που προέκυψαν απ’ τον κορονοϊό) η Άρτα παραμένει ουραγός, δεν υπάρχει άλλη περίπτωση, να βγει ποτέ μπροστά…
Και σα να μην φτάνουν όλα αυτά, είχαμε και τον υπεύθυνο για όλα, να βγαίνει σε εθνικό τηλεοπτικό δίκτυο, για να πει ότι στην Άρτα, τα πράγματα σε σχέση με την εσπεριδοπαραγωγή, είναι πολύ δύσκολα, θαρρώντας ότι ανακοινώνει το σημαντικό νέο, χωρίς όμως να έχει την ευθιξία να κάνει λόγο και για όσους έχουν την ευθύνη, σε σχέση με το πώς φτάσαμε σ’ αυτή την τραγική κατάσταση…
Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είδαμε κάποια σχόλια σοβαρών παραγωγών της Άρτας, που έρχονται να συμφωνήσουν με την αναγκαιότητα της εποχής, την οποία από πολλά χρόνια προβάλλει η «Γ», θαρρώντας ότι κάποτε θα έρθει η ώρα, που αυτή η αναγκαιότητα θα γίνει κατανοητή από τους πολλούς…
Οι παραγωγοί της Άρτας, θα βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλά προβλήματα, αν δεν διορθώσουν τα του οίκου τους… Αν δεν αποφασίσουν να δημιουργήσουν εκ νέου τον Αγροτικό Συνεταιρισμό, ο οποίος όπως και στο παρελθόν, θα έχει την δυνατότητα να λειτουργεί ως «ασπίδα προστασίας».
Και προκύπτει, με βάση την απλή λογική, το βασανιστικό ερώτημα:
-Αφού η κατάσταση είναι τραγική και οι αιτίες επίσης γνωστές, γιατί δεν εμφανίζονται δέκα είκοσι σοβαροί παραγωγοί, ν’ αναλάβουν πρωτοβουλία για το μέλλον;
Είναι το ερώτημα, που μ’ όσους έχουμε συζητήσει το πρόβλημα, κανένας δεν μπορεί να δώσει μια σοβαρή απάντηση… Για να καταλήξουμε, αναζητώντας την αιτία, στις συνθήκες που έχουν διαμορφώσει όσοι με χαρακτηριστική άνεση, ξεπουλούν τα πάντα, να χάνουν οι πάντες και να κερδίζουν μόνο αυτοί.
Η πρόταση είναι πολύ απλή και συγκεκριμένη… Αν οι παραγωγοί δεν παρέμβουν, για να λειτουργήσει σωστά, ο Αγροτικός Συνεταιρισμός, η εσπεριδοπαραγωγή στην περιοχή, δεν έχει κανένα μέλλον. Απλά από κεκτημένη ταχύτητα θα παράγονται πορτοκάλια και μανταρίνια, για να πηγαίνουν χαμένα και να δημιουργούν την αναμενόμενη θλίψη στον παραγωγό.
Ας είναι αυτή η τελευταία χρονιά, που η Άρτα δεν μπορεί ν’ αξιοποιήσει την παραγωγή της και με βάση αυτή, να ορίσει την καλύτερη μοίρα της… Με βάση και τα όσα είδαμε φέτος, να κινητοποιηθούν οι παραγωγοί και να ρυθμίσουν -από τώρα- το πώς θα λειτουργήσει ο φορέας τους, ώστε η διάθεση της παραγωγής να μην είναι θέμα της τελευταίας ημέρας, αλλά μια προγραμματισμένη διαδικασία, που θα τιμάει και το παραγόμενο προϊόν…
Πρέπει να προκύψει η ευαισθησία προς αυτή την κατεύθυνση, γιατί δεν υπάρχει η πολυτέλεια να βλέπουμε την τοπική παραγωγή, να πηγαίνει χαμένη…
Κ.