Κυνισμός και υστεροβουλία

“O tempora, o mores” («Ω καιροί, ω ήθη») αναφώνησε ο Κικέρων στην αρχαιότητα, θέλοντας να κρίνει τα ήθη και τις πράξεις του τότε Ρωμαίου κυβερνήτη της Σικελίας (Gaius Verrus).
Παρέμεινε η φράση ζωντανή ανά τους αιώνες και πάντοτε επίκαιρη, για να καταδείξει τον καιροσκοπισμό και την έλλειψη ηθικών αξιών.
Έναν καιροσκοπισμό και μια έλλειψη ηθικών αξιών, που βλέπουμε επί ημερών της δημοτικής αρχής μας όχι απλά να γιγαντώνεται, αλλά και να …παγιώνεται!
Είπαμε να βάλουμε νερό στο κρασί μας και να θεωρούμε ανεκτό για έναν πολιτικό, το χαρακτηριστικό του υποκειμενισμού και της ιδιοτέλειας. Να ξεπερνούμε δηλαδή την τάση του να δικαιολογεί στον εαυτό του συμπεριφορές που παρεκκλίνουν της ηθικής των γραπτών κι άγραφων νόμων, για τις οποίες βεβαίως – βεβαίως στέκεται αμείλικτος κριτής όταν αφορούν ανταγωνιστές του.
Είπαμε δηλαδή να κάνουμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τι σημαίνει η κωλοτούμπα, η κυβίστηση, τι είναι αποστασία και πόσο επιλήψιμη είναι μια συμπεριφορά με μοναδικό κριτήριο το ατομικό συμφέρον.
Όλα όμως έχουν κάποιο όριο, πέραν του οποίου δεν συγχωρείται ο κυνισμός και η υστεροβουλία.
Η αλήθεια είναι πως καταβάλλουμε μεγάλη προσπάθεια για να κατανοούμε τη μεταπήδηση ενός δημοτικού συμβούλου από τον έναν συνδυασμό στον άλλον, αλλά δεν γίνεται αυτό να συμβαίνει κατ’ επανάληψη μέσα στην ίδια δημοτική περίοδο.
Όπως δεν γίνεται να εκλέγεσαι με την σημαία και το πρόγραμμα ενός συγκεκριμένου δημοτικού συνδυασμού και μετά από κάποιο διάστημα να προσχωρείς στον συνδυασμό εκείνου τον οποίον κατηγορούσες προεκλογικά και στάθηκες απέναντί του, συμπαρασύροντας το εκλογικό σώμα στις καταγγελίες και τις υποσχέσεις σου.
Αναγκαίος αυτός ο πρόλογος, καθώς ένα ακόμη κεφάλαιο έγραψε προχθές ο αξιότιμος Δήμαρχός μας σε αυτό που ο ίδιος αποκαλεί «Εθνική Άρτας», όταν όπως εσχάτως μας έχει συνηθίσει «αιφνιδίασε» τους αντιπάλους του στη δημοτική σκηνή της Άρτας με την μεταγραφή μελών του Τοπικού Συμβουλίου Κεραματών στον συνδυασμό του.
Βέβαια, αυτό δεν είχε τόσο μεγάλη αίγλη όπως οι προηγούμενες μεταγραφές του σε δημοτικούς συμβούλους άλλων συνδυασμών, καθώς τώρα απευθύνθηκε σε …μικρότερη κατηγορία, αυτή των τοπικών συμβούλων, αλλά και έτσι βρήκε την ευκαιρία ώστε να κομπορρημονεί μέσω διαδικτύου για την καπατσοσύνη του, αλλά και την …Εθνική Άρτας, την οποία ο ίδιος συνθέτει και συντονίζει.
Ωστόσο, «μέσ’ στην τρελή χαρά του» για τη νέα επιτυχία κατέφυγε στα συνήθη φληναφήματα, τα οποία και αποδεικνύουν στην πράξη ότι τυχαία βρίσκεται στον χώρο της τοπικής αυτοδιοίκησης, αφού ούτε την αντιλαμβάνεται, ούτε την γνωρίζει, με συνέπεια ούτε να μπορεί να την υπηρετήσει.
Μνημείο, λοιπόν, ανοησιών και η …στοχευμένη του ανάρτηση στο διαδίκτυο μετά της σχετικής φωτογραφίας, όπου και σημειώνει πως «Με τον Πρόεδρο Κεραματών Δημήτρη Κατσαρό και τα μέλη του τοπικού συμβουλίου Κεραματών Μιχάλη Μακρή και Λαμπρινή Mπασιούκα, που μέχρι τώρα έχουμε μία αγαστή συνεργασία. Είναι μία ατράνταχτη απόδειξη ότι για την πρόοδο του τόπου μας δεν χωρούν χρώματα και κόμματα. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, η Άρτα, η “Εθνική Άρτας” μας ενώνει όλους. Σήμερα στην συνάντηση που είχαμε στο Δημαρχείο, αυτή η συνεργασία παίρνει και επίσημα χαρακτηριστικά… Τους ευχαριστώ και τους καλωσορίζω στην «Εθνική Άρτας»!
Οπότε και αναπόφευκτη η δηκτική απάντηση της Τζένης Ταπραντζή με τον συνδυασμό της οποίας είχαν εκλεγεί οι τοπικοί σύμβουλοι, στην οποία σημειώνει με ευστοχία για τον Δήμαρχο: «…αντί να συναισθανθεί τις ευθύνες που απορρέουν από την θέση του Δημάρχου αυτή την δύσκολη περίοδο που διανύουν οι συνδημότες μας και ο κόσμος ολόκληρος,,, περιφέρει “ανθρώπους-έπαθλα”, επανειλημμένα με εξωθεσμικές-προσωπικές αλλά πάντως δημόσιες αναρτήσεις, σαν να επρόκειτο για “θιασάρχη” σε “τσίρκο” πολιτικού ευτελισμού»!
Όπως και να ‘χει ο αξιότιμος Δήμαρχός μας δείχνει πέραν πάσης αμφιβολίας πως αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν είναι ιδεολογικοπολιτικά άχρωμη χωρίς αξιακό πρόσημο, ούτε οι δημοτικές παρατάξεις είναι απολίτικες. Η προσχώρηση χωρίς προγραμματικές συγκλίσεις όχι σε συγγενείς αλλά σε αντίθετους ιδεολογικά χώρους με προσχηματικές δικαιολογίες είναι ένα βαθύ παρακμιακό φαινόμενο. Ο καιροσκοπισμός, η ιδιοτέλεια, η υποκρισία και η συναλλαγή βαπτίζονται συνεργασία και σύμπραξη, που όμως διαψεύδονται στην πράξη, αφού είναι ακατανόητη η μεταπήδηση από ένα συνδυασμό που υπερασπίζεται το δημόσιο χαραχτήρα των βασικών δημοτικών υπηρεσιών στον πολίτη, σε έναν συνδυασμό που υιοθετεί τη ιδιωτικοποίηση των πάντων.
Αλλά θα μου πείτε, αν δεν υπήρχαν πολιτικοί που συγχέουν το ορθό, με το πρέπον και το ανεκτό και που δεν νιώθουν κάποιο όριο στις παλινωδίες τους, πως θα μπορούσαμε να διορθώνουμε τα λάθη μας -ως κοινωνία- και να βάζαμε επιτέλους ένα τέλος στον παραλογισμό και την σαπίλα που κυριαρχεί στον δημόσιο βίο.
Χ.Α.Α.