Έφυγε και ο Γιώργος Ρούκης…

Μαντάτο κι αυτό, που ανακοίνωσε πρωί – πρωί σήμερα, ο φίλος Σπύρος Ζιώρης… Με την ανάρτησή του, στο fb αποχαιρετούσε τον καλό -κοινό- φίλο Γιώργο Ρούκη, ο οποίος έφυγε απ’ την ζωή, σε ηλικία 64 ετών, δοκιμασμένος απ’ την καρδιά του, η οποία τελικά τον πρόδωσε… Νοσηλευόταν, σε μονάδα εντατικής θεραπείας Νοσοκομείου της Θεσσαλονίκης, όπου ζούσε και δραστηριοποιούνταν επαγγελματικά…

Απ’ τα καλά παιδιά της Άρτας, ο Γιώργος… Καλό παιδί, γιατί και στην έκτη δεκαετία της ζωής του, ήταν αυτός που είχαμε γνωρίσει στις αρχές της δεκαετίας του ’80… Ήταν και ο καλύτερος σπουδαστής του Πολυτεχνείου στην Θεσσαλονίκη, αλλά και ο καλύτερος τύπος της παρέας. Ανοιχτόκαρδος και δοτικός… Παρατηρούσε τον διπλανό του, χωρίς καχυποψία και δεύτερες σκέψεις, για να καταφέρει και στην γενέτειρα και στην πόλη που έζησε τα περισσότερα χρόνια της ζωής του, να έχει μόνο φίλους…

Με έντονη την αγωνία για την Άρτα… Συναντηθήκαμε στις αρχές του καλοκαιριού και ήταν μια χαρά. Είπαμε -και ήπιαμε- πολλά, πάντα για την Άρτα. Είχε καταλήξει κι αυτός στο συμπέρασμα, ότι η πόλη που αγαπήσαμε, τα τελευταία χρόνια, βρίσκεται σε τέλμα και ως πρέπει κάτι να κάνουμε, για ν’ αλλάξει η μοίρα της…

Όμως ήρθαν οι ραγδαίες εξελίξεις στην υγεία του και σήμερα, αντί να τον αναζητούμε για την δημιουργική σκέψη του και τον αιχμηρό του λόγο, αναζητούμε στιγμές απ’ την ζωή του, για να τον αποχαιρετήσουμε, στο μεγάλο ταξίδι… Αυτό που για τον ίδιο άρχισε και για μας επιβεβαιώνει, για μια φορά ακόμη, πως η μοίρα στήνει περίεργα παιχνίδια…

Α… ρε φίλε…

-Πόσα θέλαμε να πούμε ακόμη και δεν προλάβαμε;

Καλό ταξίδι αδερφέ…