Η Άρτα χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ

Ο γιατρός Στάθης Μπαρτζώκας  μίλησε στην «Γ» και ανέλυσε το πως φτάσαμε στο τέλμα και το τι πρέπει να γίνει άμεσα…

«Η Άρτα χρειάζεται ένα ισχυρό σοκ για να συνέρθει», είναι το μήνυμα που βγαίνει απ’ την συνέντευξη που παραχώρησε στην «Γ», ο γιατρός Στάθης Μπαρτζώκας στην «Γ». Η ιστορία της συνέντευξης αυτής, έχει την αφετηρία στην «προσωπογραφία» της εφημερίδας, η οποία παρουσίασε το αγνό και άδολο ενδιαφέρον του γιατρού για την Άρτα, που εξ αυτού έχει να καταθέσει μια σειρά προτάσεις, οι οποίες υλοποιούμενες, θα βγάλουν την ιστορική Άρτα, απ’ το πλήρες τέλμα, που βιώνουν οι κάτοικοί της σήμερα…

Η συνέντευξη ακολουθεί…

-Κύριε Μπαρτζώκα, πως την είδατε την Άρτα τον Αύγουστο στις καθιερωμένες διακοπές που κάνετε κάθε καλοκαίρι στην πόλη;

Κύριε Γκέτση, η Άρτα αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα το καλοκαίρι γιατί μετατρέπεται σε μια νεκρή πόλη με κλειστά μαγαζιά το Σάββατο που χρησιμοποιείται μόνο ως υπνωτήριο ώστε οι Αρτινοί να κάνουν μπάνιο στην Πρέβεζα και να φάνε εκεί το ψάρι τους. Το ίδιο συμβαίνει και τον χειμώνα με τα Γιάννενα όπου οι Αρτινοί συρρέουν μαζικά για ψώνια και διασκέδαση. Η Άρτα που ξέραμε τελείωσε, κάθε μέρα που περνάει πάει δύο πίσω. Δεν μιλάω για την δημοτική αρχή και τις επιλογές της, μιλάω για το σύνολο των Αρτινών και τις δικές του επιλογές.

Τι θα μπορούσε να γίνει ώστε και η Άρτα να γίνει προορισμός και να δούμε επιτέλους και εδώ τουρίστες;

Η Άρτα είναι από τις λίγες πόλεις που δεν έχει ξενοδοχεία στο ιστορικό της κέντρο ώστε οι πιθανοί τουρίστες να μείνουν μέσα την πόλη και να καταναλώσουν στα καταστήματα εστίασης. Η πόλη κατάντησε μια φωτογραφία στο γεφύρι στον δρόμο προς τα Γιάννενα και αν πια γιατί η Ιόνια οδός περνάει έξω από το γεφύρι. Ξεκινώντας από το Αντίρριο, δεν υπάρχει ούτε μία ταμπέλα που να γράφει Άρτα, σε αντίθεση με Αμφιλοχία και Ιωάννινα και λίγο πριν στρίψουμε από την Ιόνια για να μπούμε στην πόλη υπάρχει μια μικρή ταμπέλα που γράφει Άρτα 2 χλμ. που και αυτή καλύπτεται από φυτά. Απαιτείται τοποθέτηση ταμπελών στην Ιόνια οδό που θα γράφουν Άρτα από την γέφυρα Ρίου- Αντιρίου μέχρι λίγο πριν την είσοδο της πόλης. Δεν υπάρχει κάτι ελκυστικό στην διαδρομή για να τραβήξει τον επισκέπτη.

-Που μπορούν να δημιουργηθούν τα ξενοδοχεία που λέτε;

Πρώτα από όλα το ίδιο το Ξενία μέσα στο κάστρο πρέπει να επαναλειτουργήσει ως ξενοδοχείο γιατί θα αποτελέσει από μόνο του προορισμό. Οι σύγχρονοι ταξιδιώτες επιλέγουν προορισμό βάση ξενοδοχείου. Σας φαίνεται εσάς λογικό να υπάρχει ξενοδοχείο με δέκα πισίνες μέσα στο κάστρο της Ακροναυπλίας με την άδεια του ΚΑΣ και να απαγορεύεται στο κάστρο της Άρτας; Τα ίδια θα μπορούσα να πω και για τα 20 ξενοδοχεία μέσα στο κάστρο της Μονεμβασιάς, τα 5 ξενοδοχεία μέσα στο μεσαιωνικό κάστρο της Ρόδου, στο κάστρο των Ιωαννίνων και αλλού. Δεν υπακούει σε καμία λογική να επιτρέπονται ξενοδοχεία μέσα στα κάστρα των πόλεων και να απαγορεύεται στην Άρτα. Επίσης πολλά διατηρητέα στην οδό Σκουφά που στο σύνολό τους δεν κατοικούνται θα μπορούσαν να μετατραπούν σε boutique hotels μέσα στο κέντρο, ώστε οι τουρίστες να βγαίνουν με τα πόδια στην αγορά. Νομίζω ότι για αυτό το θέμα έχετε γράψει και εσείς αντίστοιχα άρθρα.

-Ποια άλλα προβλήματα εντοπίζετε στην πόλη;

Σε μια κουβέντα που έκανα με τον πολιτιστικό συντάκτη της Καθημερινής κ. Νίκο Βατόπουλο, μου είπε ότι η Άρτα θα μπορούσε να ζει από το γεφύρι και από την Παρηγορίτισσα γιατί είναι δύο υπερτοπικά μνημεία που θα θέλουν όλοι οι Έλληνες να βρεθούν. μια φορά στην ζωή τους. Σκεφτείτε να καταφέρναμε να φέρουμε μια φορά 11 εκάτ. Ελλήνων στην πόλη. Εμείς τι κάνουμε; Παραδώσαμε το γεφύρι σε μετανάστες, δεν υπάρχει παραποτάμια διαδρομή πλακοστρωμένη και δεν υπάρχουν πολλά μαγαζιά εστίασης κατά μήκος του ποταμού. Κάτι πολύ λάθος έχουμε κάνει εδώ, σε αντίθεση με τα γειτονικά Τρίκαλα που εκμεταλλεύονται ένα αυλάκι που λέγεται Ληθαίος ποταμός και περνάει μέσα από την πόλη τους. Θα μπορούσαν να διοργανώνται ράφτινγκ στο ποτάμι, καγιάκ στις λίμνες στο παραποτάμιο και διάφορά άλλα σπορ που θα έφερναν τουρίστες στην πόλη.

-Υπάρχει κάτι άλλο που πιστεύετε ότι θα μπορούσε η Άρτα να αξιοποιήσει;

Όποιον έχω πάει στην Κορωνησία και πιστέψτε με έχω φιλοξενήσει περισσότερους από 50 ανθρώπους από τα φοιτητικά μου χρόνια, παθαίνει πλάκα με την Κορωνησία και τον Αμβρακικό κόλπο. Σε πρόσφατο ταξίδι μου στο εξωτερικό, επιστρέφοντας το περιοδικό Board του αεροδρομίου, είχε μια φωτογραφία από drone την Κορωνησία και έγραφε από κάτω που είναι αυτό το μέρος δίνοντας τις παρακάτω επιλογές: Μαλδίβες, Ινδικό ωκεανό, Ειρηνικό ωκεανό και Ελλάδα. Καταλαβαίνετε λοιπόν τι εντύπωση κάνει η Κορωνησία στους επισκέπτες. Αντ’ αυτού τι βλέπουμε; Σκουπίδια, εγκατάλειψη, σάπια ξύλα για την είσοδο στην Κούλια που θα λειτουργούσε δήθεν ως κέντρο έρευνας της μουσικής, κλειστό το παλιό τελωνείο που θα λειτουργούσε ως δήθεν κέντρο πληροφόρησης και ενημέρωσης για τον Αμβρακικό κόλπο. Παρατηρούμε λοιπόν μια μιζέρια και μια εγκατάλειψη σε όλα και θα μπορούσα να προσθέσω το Ιμαρέτ, το ιστορικό Δημαρχείο Ζάρρα, τα αρχαία τείχη της Αμβρακίας και το Φειζούλ τζαμί. Τα βυζαντινά μνημεία της πόλης και μιλάω για τον Άγιο Βασίλειο της αγοράς είναι πάντα κλειστά ή έχουν ωράριο δημοσίου υπαλλήλου όπως η Παρηγορίτισσα. Ήμουν νιος και γέρασα βλέποντας τις αέναες εργασίες με μεταλλικούς σωλήνες πάνω από το μικρό θέατρο της Αμβρακίας και διαβάζω ότι μετά από μισό αιώνα εργασιών λύθηκε ακόμα μια αφορά η σύμβαση με την εταιρεία ανάδειξης του μνημείου.

-Τι πρέπει να γίνει για να πάρει ανάσα και αυτή η πόλη;

Χρειάζεται ένας πυρήνας ατόμων που αγαπούν την πόλη που διαμένουν είτε Άρτα είτε στην Αθήνα ώστε να ξεκινήσει η ανάκαμψη της πόλης. Ένας στόχος κάθε φορά να πετυχαίνει, μπροστά θα πηγαίνουμε. Ένα σιντριβάνι σε μια πλατεία να μπει θα είναι και αυτό επιτυχία. Το ξέρετε ότι είμαστε η μόνη πόλη παγκοσμίως χωρίς ούτε ένα σιντριβάνι; Το έχετε παρατηρήσει; Συμπερασματικά η Άρτα χρειάζεται νέα πρόσωπα με όρεξη για δουλειά, ανάδειξη της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς μας και δημιουργία ξενοδοχείων στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Αλλιώς θα φάμε τις σάρκες μας. Δεν μπορούμε να μιλάμε για τουρισμό και να μην έχουμε ξενοδοχεία μέσα στην πόλη. Είναι σαν να λέμε θέλουμε να παίξουμε μπάλα και δεν έχουμε γήπεδο.