Θα συνεχίσουμε να ανακυκλώνουμε την μιζέρια

Η πρόσφατη επικαιροποίηση από την Ομάδα Πρωτοβουλίας Πολιτών, με την δημοσιοποίηση σχετικού υπομνήματος, του τοπικού αιτήματος της αξιοποίησης της Λίμνης Πουρναρίου, φέρνει στο προσκήνιο κατά τον πλέον αδιαμφισβήτητο όσο και θλιβερό τρόπο την πραγματικότητα που επί σειρά ετών βιώνει η περιοχή μας: να απαιτείται η δραστηριοποίηση συλλογικοτήτων με την ανάληψη των σχετικών πρωτοβουλιών, ώστε να επανεκκινούνται τα οραματικά αιτήματα των πολιτών, που είναι τα μόνα που θα έδιναν προοπτική και ανάπτυξη στον τόπο.
Αιτήματα που όφειλαν να είναι ψηλά στην ατζέντα των τοπικών πολιτικών παραγόντων, τους οποίους ο αρτινός λαός επέλεξε να τον εκπροσωπήσουν, να προασπίσουν τα συμφέροντά του και να προωθήσουν τα αιτήματά του!
Φευ, όμως η τραγωδία του πράγματος θέλει τα αιτήματα αυτά να εκφωνούνται και να προβάλλονται από τους πολιτικούς παράγοντες κατά την προεκλογική περίοδο, για να εγκαταλειφθούν στη λήθη αμέσως μετά, αφού η δραστηριότητά τους εξαντλείται στην παροχή υπηρεσιών προς εαυτούς και αλλήλους (φίλους), αλλά και στην ναρκισσιστική προβολή «επιτευγμάτων» ήσσονος ή καμίας αξίας για το τοπικό γίγνεσθαι.
Αυτή την …πεπατημένη, δεν θα μπορούσε να αποφύγει και η πολυθρύλητη αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, τόσο ως ζητούμενο ως και αντικείμενο προεκλογικής σπέκουλας ενίοτε, τόσο από τα κόμματα όσο και από τους τοπικούς μας άρχοντες, που αν και επενδύουν πολλά για την εκλογική τους επιτυχία σε αυτό το οραματικό έργο, άμα τη αναλήψει των καθηκόντων τους το αποφεύγουν όπως «ο διάβολος το λιβάνι»!
Τι να πρωτοθυμηθούμε και να μην θλιβούμε για την διαδρομή του αιτήματος;
Η πρώτη απόπειρα μερικής αξιοποίησης της Λίμνης Πουρναρίου, έγινε από τον αείμνηστο Δήμαρχο Κώστα Βάγια το 2002 με την προμελέτη για την ύδρευση της πόλης της Άρτας από τη Λίμνη Πουρναρίου και την ένταξη της μελέτης του έργου στο Γ’ ΚΠΣ, καθώς είχε από τότε προβλέψει την επιβάρυνση του δικτύου ύδρευσης από τις πηγές Αγίου Γεωργίου και την ανάγκη αυτονομίας της Άρτας.
Από τότε «πολύ νερό κύλησε στο αυλάκι (και στον Άραχθο)», αλλά νερό στις βρύσες των αρτινών από τη Λίμνη Πουρναρίου δεν κύλησε!
Οι δημοτικές αρχές που ακολούθησαν θεώρησαν ως αχρείαστο το έργο και το εγκατέλειψαν, για να το ξαναθυμηθεί η τωρινή δημοτική αρχή η οποία και επένδυσε σε αυτό για την επανεκλογή της, χωρίς όμως μέχρι σήμερα να έχει προσθέσει τίποτε το νεότερο για την υλοποίησή του.
Όμως η αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου απετέλεσε προεκλογικό πυροτέχνημα και για την τότε Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, προκατόχου των Περιφερειακών Ενοτήτων και Αρχών, όταν το 2009 συμφωνήθηκε με την ΔΕΗ η εκπόνηση σχετικής προμελέτης, η οποία και θα χρηματοδοτούνταν από την ΔΕΗ.
Και αυτή η προσπάθεια παραπέμφθηκε στις καλένδες, καθώς παρά τα συμφωνηθέντα ουδείς στην συνέχεια αναζήτησε την τύχη τόσο της προμελέτης, αλλά και των όποιων ενεργειών έπρεπε να ακολουθηθούν, με συνέπεια για ακόμη μια φορά την δικαίωση της λαϊκής ρήσης «η εγχείρηση επέτυχε, αλλά ο ασθενής απεβίωσε»!
Την σκυτάλη στον κακοτράχαλο δρόμο του αιτήματος της αξιοποίησης της Λίμνης Πουρναρίου, παρέλαβε για άλλη μια φορά η τότε δημοτική αρχή της Άρτας, η οποία τον Μάρτιο του 2014 ζητούσε «να συνταχθούν οι απαραίτητες μελέτες και να ενταχθεί η τουριστική αξιοποίηση της λίμνης Πουρναρίου σε ειδικό αναπτυξιακό πρόγραμμα στο νέο ΕΣΠΑ»!
Και για να μην μένει καμία αμφιβολία περί των προθέσεων της δημοτικής μας αρχής, το 2016 ενέταξε την τουριστική αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, στη β’ φάση του Επιχειρησιακού Σχεδίου του Δήμου Αρταίων.
Επιπλέον σε ένα από τα επικοινωνιακά πανηγυράκια στα οποία τόσο πολύ φαίνεται να είναι εθισμένος ο αξιότιμος Δήμαρχός μας, τον Απρίλιο του 2018 σε συνάντηση που είχε με την τότε υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και βουλευτού Άρτας Όλγα Γεροβασίλη, ανακοίνωνε την Αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου, μέσω της σύνταξης μιας ολοκληρωμένης μελέτης από όλους τους φορείς, ενώ τον Φεβρουάριο του 2019 το αίτημα για την αξιοποίηση κυριάρχησε και στην διημερίδα υπό τον τίτλο «Η ανάπτυξη των πόλεων μέσα από τα ποτάμια τους».
Το αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών ήταν όπως και τόσα άλλα, «μια τεράστια τρύπα στο νερό» της …Λίμνης Πουρναρίου!
Κι αν εμείς θρηνούμε για το τραγικό αποτέλεσμα, προσπαθώντας να επανεκκινήσουμε το ενδιαφέρον των αρχόντων μας για όσα δίνουν προοπτική στον τόπο, είτε προβάλλοντας τα προφανή οφέλη, ούτε τσιγκλώντας το τοπικίστικο φιλότιμό τους, υπενθυμίζοντάς τους πως η κεντρική εξουσία χρειάζεται διαρκή πίεση για την υλοποίηση οραματικών στόχων που θα οδηγήσουν οριστικά την περιοχή στην λεωφόρο της ανάπτυξης, κατά την λαϊκή θυμοσοφία που επιμένει ότι «ούτε η μάνα δεν ταΐζει το μωρό της, αν δεν κλάψει», αυτοί ουδόλως φαίνονται να συγκινούνται.
Κι αυτό βέβαια, έχει την εξήγησή του.
Που δεν είναι άλλη από το γεγονός πως η αξιοποίηση της Λίμνης Πουρναρίου είναι ένα έργο χρονοβόρο και η ολοκλήρωσή του και τα οφέλη που απορρέουν από αυτό θα φανούν πολύ αργότερα, τότε που δεν διαφεντεύουν οι ίδιοι τις τύχες του τόπου, οπότε και δεν θα έχουν να κερδίσουν τίποτε ούτε σε επικοινωνιακό πεδίο, αλλά ούτε σε ψήφους!
Όμως έτσι ο τόπος μας θα συνεχίζει να μαραζώνει, ανακυκλώνοντας τη μιζέρια και τη φτώχεια που τον μαστίζει, έως ότου δεν θα υπάρχουν ούτε εναλλακτικές ούτε διέξοδοι!