Μας άφησες σημαντική παρακαταθήκη Κωνσταντίνα

«Η Κωνσταντίνα Τσάκαλη – Πολύζου, μια νέα γυναίκα με όραμα για τον τόπο της, τον πρωτογενή τομέα και τον Δήμο μας», έγραφε η «Γ», κατά την παρουσίαση των υποψηφίων, στις δημοτικές εκλογές του 2019 και γνωρίζαμε πολύ καλά, ότι με ιδιαίτερο θάρρος, πάλευε με την επάρατο νόσο… Μας έλεγε τότε, ότι και απ’ την ενασχόλησή της με τα κοινά, παίρνει θάρρος στην μάχη που δίνει…

Όμως το νήμα της ζωής της, έφτανε μέχρι την περασμένη Παρασκευή, που έφυγε απ’ την ζωή, νικημένη απ’ τον καρκίνο… Με τον θάνατό της όμως, άφησε πίσω ένα μήνυμα, καθώς η ίδια μπορεί να καταχωρηθεί, ως ένα πρότυπο, σε σχέση με την δύναμη που πρέπει να έχει ο κάθε άνθρωπος, που… κερδίζει αυτό το λαχείο!

Όλα τα προηγούμενα χρόνια που η Κωνσταντίνα, έδινε την δική της μάχη, εμείς την παρακολουθήσαμε, ως πρότυπο, χωρίς αυτό ν’ αποτελεί υπερβολή… Απ’ το 2014 τουλάχιστον… Τότε που έκανε την εμφάνισή της στα κοινά της περιοχής, ως υποψήφια περιφερειακή σύμβουλος, με τον συνδυασμό του περιφερειάρχη Αλέξανδρου Καχριμάνη, ο οποίος ειρήσθω εν παρόδω, ήρθε στην Άρτα, για να την αποχαιρετήσει… Με κάθε κίνησή της, έστελνε ένα μήνυμα, για την αισιοδοξία που απαιτεί η ζωή, ακόμη και στις πιό δύσκολες στιγμές της…

«Για που τόβαλλες καρδιά μου», έγραψε στον προσωπικό του λογαριασμό στο fb, ο αγαπημένος της σύζυγός Γιάννης Πολύζος, όταν η Κωνσταντίνα άφησε την τελευταία της πνοή… Μ’ αυτόν τον απλό στίχο, ο Γιάννης έδειξε αυτό που ήταν για την Κωνσταντίνα… Ο άνθρωπος, που της συμπαραστάθηκε, κατά τον καλύτερο τρόπο, στο ίδιο μήκος της αισιοδοξίας και ο ίδιος, γιατί ως ζευγάρι που του ήρθε αυτό το… λαχείο, έπρεπε να γίνουν ένα και να πολλαπλασιάσουν την αισιοδοξία. Ίσως και με την δική του αγωνία και διάθεση, ο Γιάννης προσέφερε κάποια χρόνια ζωής, στην αγαπημένη του σύζυγο, που από μικρή, την περίμενε στην γωνία το κακό!

Γυρίζουμε λίγο πίσω, στον Μάιο του 2019, που η Κωνσταντίνα εκλήθη να καταθέσει την άποψή της, σε σχέση με το μέλλον του τόπου, αλλά και το ειδικό που η ίδια ήθελε να υπηρετήσει… Για να θυμηθούμε, ήρθε απ’ την Αθήνα με τον σύζυγό της, γιατί αγάπησε την προσπάθεια που μαζί θα ξεκινούσαν στην Άρτα. Να δημιουργήσουν μια πρότυπη κτηνοτροφική μονάδα κι σ’ αυτή να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους…

Μας έλεγε τότε: «Η αρτινή αγρότισσα και κτηνοτρόφος  μπορεί σήμερα να στηρίξει την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα με τον πολυλειτουργικό του ρόλο, τόσο στην παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, όσο και στην μεταποίηση σε μικρές μονάδες (οικοτεχνία) όσο και στην παροχή υπηρεσιών αγροτουρισμού. Η δράση της αγρότισσας είναι πολύτιμη όσο πάντοτε. Η αρτινή αγρότισσα νέα, μεσόκοπη, ηλικιωμένη, δίνει καθημερινά το δικό της αγώνα, ως αφανής ήρωας της υπαίθρου, σίγουρα πιο κουρασμένη και ταλαιπωρημένη, αλλά με μεγάλη αξιοπρέπεια και μεγάλη προσφορά».

Συνειδητοποιημένη γι’ αυτό το χρήσιμο που επέλεξε να κάνει, είχε καταγράψει όλες τις δυσκολίες που προέκυψαν σ’ αυτή και όπως είναι λογικό, τις αντιμετώπιζαν κι όλα τα νέα κορίτσια, που ήθελαν να δώσουν κάτι απ’ τον εαυτό τους, στον πρωτογενής τομέα.

Καθαρή και χρήσιμη η άποψή της και η πρότασή της, η οποία ας μείνει και ως η παρακαταθήκη της, για τα νέα κορίτσια και συνολικότερα για τους νέους αγρότες – κτηνοτρόφους..

Έλεγε λοιπόν: «Τα διαρθρωτικά εμπόδια και τα κοινωνικά πρότυπα που εισάγουν διακρίσεις εξακολουθούν να περιορίζουν τη δύναμη λήψης αποφάσεων και την πολιτική συμμετοχή των γυναικών στα αγροτικά νοικοκυριά και τις κοινότητες. Οι γυναίκες και τα κορίτσια στις αγροτικές περιοχές δεν έχουν ισότιμη πρόσβαση σε παραγωγικούς πόρους, δημόσιες υπηρεσίες (όπως εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη), ενώ μεγάλο μέρος της εργασίας τους παραμένει αόρατο και απλήρωτο»!

Μ’ αυτή την χρήσιμη παρακαταθήκη του, σε αποχαιρετούμε Κωνσταντίνα, ευχόμενοι στον αγαπημένο σου Γιάννη, να λειτουργούν οι απόψεις σου και η στάση ζωής του, ως βάλσαμο, στον αβάσταχτο πόνο, που έφερε η αναχώρησή σου για την άλλη ζωή, που ίσως είναι καλύτερη από τούτη…

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η επιλογή της φωτογραφίας, που συνοδεύει τον αποχαιρετισμό της, μόνο τυχαία δεν είναι… Είναι το κομμάτι της ζωής της, που η ίδια αγάπησε με πάθος…