Στην κόψη του ξυραφιού

Γράφει η Χριστίνα Μπίζα 

Λύση με βάση το διεθνές δίκαιο συνιστά η Ε.Ε προς την Τουρκική πλευρά σε μία προσπάθεια να υπάρξει εκτόνωση της κρίσης στην Ανατολική Μεσόγειο όπου η κατάσταση κινείται στην κόψη του ξυραφιού με αποκορύφωμα τον εμβολισμό από το «Λήμνος του «Κεμάλ Ρέις». Μετά τη συνάντηση Μέρκελ- Μακρόν οι δύο ηγέτες σε δηλώσεις τους στάθηκαν αλληλέγγυοι στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Η Ε.Ε πρέπει να προστατεύει την κυριαρχία των κρατών μελών όπως η Ελλάδα και η Κύπρος είπαν η Γερμανίδα Καγκελάριος και ο Γάλλος Πρόεδρος.

Είναι βέβαιο ότι ο κ. Μακρόν  υπήρξε ο καταλύτης για τις συγκεκριμένες δηλώσεις όμως αυτό που εμείς οι Έλληνες αισθανόμαστε είναι ότι δεν υπάρχει προς το παρόν διαφοροποίηση από την πλευρά της γειτονικής μας χώρας αφού Ερντογάν οραματίζεται  την Οθωμανική Αυτοκρατορία του παρελθόντος. Καθημερινά  ερχόμαστε αντιμέτωποι με  ένα σύγχρονο παραλήρημα επιθετικής και εχθρικής ρητορικής χωρίς να αφήνονται περιθώρια διαλόγου με το κλίμα που έχει διαμορφωθεί.

Καθημερινά οι ειδήσεις αποδεικνύουν του λόφου το αληθές αφού μετά την μετατροπή της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολης  σε Τζαμί ο Ερντογάν εφαρμόζει απόφασή του και από σήμερα παύει να είναι Μουσείο  και η Μονή στη Χώρα μετατρέποντάς την σε Τζαμί. Ακόμη ένα σπουδαίο μνημείο σπάνιας παγκόσμιας Βυζαντινής κληρονομιάς στην Κωνσταντινούπολη  κοντά στα Θεοδοσιανά Τείχη δεν αντιμετωπίζεται με σεβασμό αλλά ως μοχλός πίεσης και εκδίκησης προς τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία.

Το «Ορουτς Ρεις» εξακολουθεί να βρίσκεται  εντός της Ελληνικής υφαλοκρηπίδας και μάλιστα επισκεύασαν με «μπαλώματα» όπως όπως και την πληγωμένη τους φρεγάτα «Κεμάλ Ρεις» για να πλεύσει επικεφαλής του στολίσκου τους προκειμένου να τονώσουν το φρόνημα του τουρκικού στρατεύματός  μετά την επίδειξη της αδέξιας ναυτοσύνης τους.

Γενικότερα πάντως επικρατεί η αίσθηση  ότι δεν ζούμε σε μία εποχή που να θυμίζει κάτι από το παρελθόν αφού τα πάντα  μυρίζουν «μπαρούτι» είτε αυτό  έχει να κάνει με τις συμβατικές συνθήκες πολέμου είτε με τον βιολογικό πόλεμο  λόγο του κορονοϊού.

Ερχόμαστε αντιμέτωποι με πρωτόγνωρες καταστάσεις αφού με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς μάσκες θα φορούν και τα παιδιά από το νηπιαγωγείο αφού  τα κρούσματα συνεχώς αυξάνονται και όλο αυτό θα πρέπει με κάποιο τρόπο να διαχειριστεί σωστά  ώστε να διασφαλισθεί η δημόσια υγεία. Με απόφαση του Πρωθυπουργού οι μάσκες στα σχολεία θα διατίθενται δωρεάν και θα είναι υποχρεωτικές στις αίθουσες και προαιρετικές κατά τα διαλλείματα κα την γυμναστική.

Είχαμε μόλις χθες το βράδυ από την θερινή κατοικία του Γάλλου Προέδρου δηλώσεις για την περιβόητη Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και περιφρούρηση της Εθνικής μας κυριαρχίας όπως και της Κύπρου ενώ είχε προηγηθεί ένας διπλωματικός μαραθώνιος από την χώρα μας.  Οι εταίροι μας όμως απέφυγαν να εκδώσουν στην πρόσφατη συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών των κρατών μελών της Ε.Ε. κοινή απόφαση για υποβολή κυρώσεων μετά τις προκλητικές και επιθετικές κινήσεις στην Τουρκία. 

Ασπίδα της Ευρώπης μας χαρακτήρισαν οι «φίλοι» της Ε.Ε μας στην επί τόπου επίσκεψη τους στον Έβρο τον περασμένο χειμώνα όταν επιχειρήθηκε η εργαλειοποίηση προσφύγων και μεταναστών επιχειρώντας μαζική εισβολή στο Ελληνικό έδαφος….. στο Ευρωπαϊκό έδαφος ,από την Τουρκία. 

Μετά και την πετυχημένη κίνηση με τον καθορισμό των θαλάσσιων ζωνών με την Αίγυπτο είδαμε πέρα από την έκπληξη και δυσαρέσκεια χωρών όπου τα συμφέροντά τους μπαίνουν μπροστά από το διεθνές δίκαιο και αφήνονται λαοί αβοήθητοι σε μία αποκαλυπτική αδιάφορη Ευρωπαϊκή  πρακτική «κλείνοντας το μάτι» κάποιες πλευρές προς το παράνομο ΤουρκοΛυβικό μνημόνιο. 

Τώρα τι πρέπει να γίνει να υποκύψουμε στις ορέξεις παράλογων πρακτικών και διεκδικήσεων επιχειρώντας να μας εκτοπίσουν από την πατρίδα μας παραχωρώντας τους και κάποια από τα νησιά μας για να πάψουν να γκρινιάζουν διαρκώς και να αυξάνουν την ακατάπαυστη, αχόρταγη και παράλογη διεκδίκησή τους; 

Μήπως να αλλαξοπιστήσουμε κιόλας για να μην είμαστε οι «άπιστοι» για αυτούς γιατί το πώς μεταχειρίζεται μνημεία παγκόσμιας ιστορικής κληρονομιάς ο Τούρκος Πρόεδρος υποδηλώνει τις προθέσεις του και για το τι πρεσβεύει η Ορθόδοξη Πίστη μας και το ποια θα πρέπει να είναι και η δική μας  τύχη. 

Ρήγμα απ΄ ότι φάνηκε δεν υπήρξε  μόνο στα πλευρά του «Κεμάλ Ρεις»  στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και στο εσωτερικό της Ε.Ε. Τα γεγονότα προκάλεσαν αρχικά ένα μούδιασμα αμηχανίας βλέποντας αυξημένες επιθετικές κινήσεις της Γείτονος με τον Ελληνικό στόλο σε αδιάκοπη επιφυλακή  και γενικότερα τις Ένοπλες δυνάμεις μας και μόνο την Γαλλία αρχικά στο πλευρό μας. Μόλις λίγες μέρες πριν θυμόμαστε με τον κορονοϊό για τέσσερεις μέρες οι Ευρωπαίου ηγέτες μετρούσαν τα «βαλάντια» που πρέπει να διαθέσουν για την στήριξη των λαών προσπαθώντας να μειώσουν τις επιδοτήσεις και να αυξήσουν τις δανειοδοτήσεις. Αυτό από μόνο του αποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν ανθρωπιστικά κριτήρια και ενιαία Ε.Ε. αλλά μόνο συμφέροντα.

Υπάρχει βέβαια τώρα ένα κύμα κατανόησης τω θέσεών μας αφού ενεργοποιήθηκαν συμπράξεις και συμμαχίες υπέρ  της χώρας μας με την Γερμανία να εξακολουθεί όμως να δείχνει μία χλιαρή θέση ως προς την επιβολή κυρώσεων στην Τουρκία  από την πλευρά της οποίας ο κ. Ερντογάν  ετοιμάζεται απόψε από την Κωνσταντινούπολη για μεγάλες ανακοινώσεις.

Βρισκόμαστε τώρα με την απειλή πολέμου με την Τουρκία με την οποία δεν ξέρουμε τι  θα μας ξημερώσει από την μια και από την άλλη, με την απειλή του κορονοϊού αλλά και με την εσωτερική κομματική ασυμφωνία και ασυνεννοησία για ζητήματα τα οποία από πολλά χρόνια θα έπρεπε να υπάρχει κοινή χαραγμένη πολιτική

Παιδεία Υγεία και Εξωτερική πολιτική  θα έπρεπε να έχουν στοχευμένες υπερκομματικές κατευθύνσεις με μελετημένα προγράμματα  για το εθνικό συμφέρον των πολιτών αλλά και για την προστασία της Εθνικής μας κυριαρχίας και ασφάλειας. Είναι ανεπίτρεπτος ο Εθνικός διχασμός σε καιρό κρίσης και να μην είμαστε όλοι οι Έλληνες ενωμένοι προς τον κοινό εχθρό και σίγουρα δεν είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Όπως και να έχει δεν όμως είναι η καταλληλότερη φάση για τον καταλογισμό ευθυνών αλλά, για εθνική συνεννόηση και ομοψυχία.

Τώρα στην Ανατολική Μεσόγειο  η κατάσταση «βράζει» με το
«Όρουτς Ρέις» με τον τουρκικό στολίσκο  να πηγαινοέρχονται από την Ελληνική στην Κυπριακή υφαλοκρηπίδα  και με τις Ένοπλες Δυνάμεις μας σε ετοιμότητα με υψηλό φρόνημα και με Γαλλικές, Αμερικάνικες και Ρωσικές δυνάμεις επί τόπου να παρακολουθούν τις εξελίξεις.

Όλα αυτά είναι δύσκολα και μοιάζουν με κακό όνειρο. Πολλοί θα θέλαμε να είναι ένα ψέμα και να χτυπήσουμε τα χέρια μας και όλα ως δια μαγείας να χαθούν και να είμαστε σε ένα κεφάτο πάρτι και να στροβιλιζόμαστε σε ξέφρενους ρυθμούς- όπου τα καταφέρνουμε και καλά.  Δεν είναι όμως δυστυχώς έτσι. Είτε μας αρέσει είτε όχι ζούμε ακραίες στιγμές που θα είναι η «προίκα»  μας ως προς τις εμπειρίες για το μέλλον.

Αισθανόμαστε σαν βαριά βιομηχανία μας τον τουρισμό και καλά κάνουμε αλλά όμως η χώρα μας έχει και άλλες δυνατότητες. Θα έπρεπε να υπάρξει ουσιαστική στήριξη στον πρωτογενή τομέα μεταξύ των άλλων γιατί θα πρέπει να υπάρχει αυτάρκεια για την διατροφή του πληθυσμού της χώρας μας για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε ώστε να είμαστε γεροί και δυνατοί.

 Όλο αυτό που ζούμε θα μας εφοδιάσει με αφάνταστη δύναμη αρκεί όλοι μαζί να σταματήσουμε να λειτουργούμε σαν ξαφνιασμένοι και κακομαθημένοι αλλά με θάρρος να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων όπως πολύ καλά γνωρίζουμε εμείς οι Έλληνες όλα τα χρόνια. Έτσι θα κάνουμε και τώρα. Δεν είναι θέμα επιλογής αλλά σοβαρής και υπεύθυνης αντιμετώπισης σε δύσκολες καταστάσεις με παγκόσμιες προεκτάσεις, που είναι η κρισιμότητά τους κάτι παραπάνω από την κόψη του ξυραφιού.