Λείπει το όραμα και βολεύονται με τα μερεμέτια…

«Το είχε υποσχεθεί στους Πατρινούς, το φώναζε έξι χρόνια τώρα, προς κάθε κατεύθυνση, ήταν ένα στοίχημα που τελικά κερδήθηκε με αγώνες», αναφέρει το απόσπασμα του ρεπορτάζ εφημερίδας της Πάτρας, για την μεγάλη επιτυχία του δημάρχου Πατρέων Κώστα Πελετίδη, ο οποίος κατάφερε στα έξι χρόνια, που βρίσκεται στο τιμόνι του μεγάλου Δήμου Πατρέων, να φέρει νερό στην πόλη απ’ το Φράγμα του Πείρου και με τον τρόπο αυτό, να έχουν οι δημότες και ποιοτικό νερό, αλλά και το κόστος του, να μην είναι σαν κι αυτό που πληρώνουν οι δημότες σε άλλες πόλεις, φυσικά και στην Άρτα και στην Πρέβεζα…

Κάτι σας θυμίζει αυτή η ιστορία… Κι αν δεν μπορείτε να θυμηθείτε, θα πρέπει να αναφέρουμε την Λίμνη Πουρναρίου και την μελέτη που είχε γίνει, απ’ την θητεία του αείμνηστου δημάρχου Κώστα Βάγια. Ζητούμενο ήταν η  ύδρευση της Άρτας, απ’ την Λίμνη Πουρναρίου, για τους λόγους που και ο δήμαρχος Πελετίδης, ολοκλήρωσε το παραπάνω έργο.

-Γιατί στην Άρτα, δεν προχώρησε το συγκεκριμένο έργο, είναι το ερώτημα που λογικά πρέπει ν’ ακολουθήσει, την καταγραφή του γεγονότος…

Χωρίς περιστροφές… Μετά τον Βάγια, δεν υπήρξε δήμαρχος σ’ αυτή την πόλη, με όραμα για τον τόπο και επί πλέον, ο επόμενος που εκλεγόταν, ήταν πάντα χειρότερος απ’ τον προηγούμενο!

Βολεύονται με μερεμέτια και δεν έχουν όραμα, το οποίο για να είναι χρήσιμο, θα πρέπει να συνδέεται με την αγωνία για την ποιότητα ζωής των πολιτών. Χωρίς όραμα λοιπόν, δεν ήταν δυνατόν, ν’ αντιληφθούν την σημασία που θα είχε για την πόλη, η ύδρευσή της απ’ την Λίμνη Πουρναρίου.

Βέβαια σε κάθε προεκλογική περίοδο, προβάλλεται ως δέσμευση το συγκεκριμένο έργο, αλλά την ίδια ώρα όλοι το ξεχνούν, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι για να είναι καλός, ο όποιος δήμαρχος, θα πρέπει να έχει όραμα για την πόλη, αλλά και τα βαρίδια, για να το διεκδικήσει και να το κάνει πράξη…

Μέχρι να βρεθούν τέτοιοι δήμαρχοι, στην ευρύτερη περιοχή, ας τους αφήσουμε στην ησυχία τους… Να βολεύονται με τα μερεμέτια…