Συν Αθηνά και χείρα κίνει

Πολλές φορές έχουμε αναγκαστεί από τις στήλες της «Γ» να αναδείξουμε την ηγεμονική στάση των γιαννιωτών πολιτικών παραγόντων, έναντι όλων των άλλων περιοχών της Ηπείρου.

Μια στάση που δεν περιορίζεται μόνο στην  κατοχύρωση εκ μέρους τους της «μερίδας του λέοντος» από πλευράς χρηματοδοτήσεων που αφορούν την εσχατιά της Ελλάδας που ονομάζεται Ήπειρος, αλλά και την εξάντληση όλων των πόρων και σχεδιασμών που θα μπορούσαν σε βάθος χρόνου να προσδώσουν κοινό βηματισμό και στις άλλες περιφερειακές ενότητες, οι οποίες όχι μόνον αδυνατούν να ακολουθήσουν τα Γιάννενα έστω και ασθμαίνοντας, διαπιστώνουν επιπλέον ότι δεν υπάρχει και η πιθανότητα κάποια στιγμή να το καταφέρουν.

Παραδείγματα, πάμπολλα.

Να ξεκινήσουμε από την δημιουργία μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής σίλικον βάλεϊ, η οποία οικοδομείται με ταχύτατους ρυθμούς στα Γιάννενα και την εγκατάσταση σε αυτή ήδη μιας τριάδας πολυεθνικών εταιρειών υψηλής τεχνολογίας και που αναμένεται να εκτινάξει στα ύψη την πρόοδο και  την προοπτική της περιοχής, καθώς θα συγκεντρώσει τα πιο λαμπρά μυαλά των αποφοίτων των ελληνικών πανεπιστημίων, που θα προσφέρουν τις υπηρεσίες τους εκεί.

Από αυτό το όντως τεράστιο επίτευγμα της Περιφέρειας Ηπείρου, δεν περίσσεψε ούτε …κοκαλάκι για κάποια από τις άλλες περιφερειακές ενότητες, που θα μπορούσε να λειτουργήσει έστω και ως «υποκατάστημα».

Ή να πάμε στη μεθοδευμένη από πέρυσι δημιουργία του Πάρκου Αγροτικής Καινοτομίας στα Γιάννενα, που οικοδομήθηκε πετραδάκι – πετραδάκι μέχρι την τελική μορφή του, η οποία και εξαγγέλθηκε πρόσφατα μετά φανών και λαμπάδων, «ξεδοντιάζοντας» έτσι και το Πρότυπο Αγροδιατροφικό Πάρκο στην Άρτα, υπονομεύοντας στην πράξη ακόμη και την ύπαρξη της Γεωπονικής Σχολής στην Άρτα.

Και πως αλλιώς θα γινόταν, όταν οι γιαννιώτες παράγοντες και ξέρουν να απαιτούν τα δίκια τους, αλλά και να τα αποκτούν, αφού λειτουργούν με σχέδιο και ομόνοια.

Αρκεί να δούμε και την επίσκεψη του Πρωθυπουργού προχθές στη Γέφυρα Πλάκας και στα Πράμαντα και θα διαπιστώσουμε το «στενό μαρκάρισμα» που έφαγε από τον Περιφερειάρχη, από τον Δήμαρχο Βορείων Τζουμέρκων και άλλους τοπικούς παράγοντες, όπου και κυριάρχησαν τα αιτήματα για τις παράνομες ελληνοποιήσεις των αγροτικών προϊόντων (βλέπε φέτα), τα αιολικά πάρκα στο Περιστέρι, τα αιτήματα για το οδικό δίκτυο σε Συρράκο και Καλαρρύτες και άλλα τέτοια.

Κάπου εκεί, μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό των αιτημάτων, χώρεσαν και τα αρτινά αιτήματα για την αναστήλωση της Γέφυρας Κοράκου, από την στιγμή που ολοκληρώθηκε η αναστήλωση της Γέφυρας της Πλάκας και η ολοκλήρωση των οδικών υποδομών στα Τζουμέρκα, αίτημα που διατύπωσε ο Δήμαρχος Κεντρικών Τζουμέρκων Χρήστος Χασιάκος, ο οποίος σημειολογικά ήταν και ο τελευταίος από τους παράγοντες που τοποθετήθηκε στην σύσκεψη υπό την προεδρία του Πρωθυπουργού.

Όταν, λοιπόν, από μια επίσκεψη του Πρωθυπουργού εντός των …συνόρων σου, δεν έχεις την δυνατότητα, ούτε αυτής της απλής διατύπωσης αιτημάτων, τότε τι μέλλον μπορεί να επιφυλάσσεις για τον τόπο σου;

Κανένα άλλο από το να παρακολουθείς τις ευκαιρίες να χάνονται η μία μετά την άλλη.

Κι η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επώδυνη και εκφυλιστική όταν ως δήμαρχος έχεις επιλέξει να διοικήσεις την πόλη σου με ένα τρόπο που μοιάζει μεν νεωτερίστικος, αποφασιστικός και με την συνδρομή των νέων, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μοντέλο υπερσυγκέντρωσης εξουσιών και προσωποκεντρικών μεθόδων, μεγαλοϊδεατισμών, υπερφίαλων καταστάσεων και αλαζονικών συμπεριφορών. Σαν να αφορούν όλα την οικοδόμηση του πολιτικού σου προφίλ. Και σαν να πρόκειται για την …πόλη σου, που απλά χρησιμοποιείται ως εφαλτήριο για το κάτι παραπάνω.

Και μπορούμε να παραδεχτούμε πως είναι θεμιτές οι φιλοδοξίες, το ερώτημα ωστόσο που προκύπτει είναι η Άρτα τι φταίει;

Οπότε και φαντάζουν ως μονόδρομος οι πανηγυρισμοί σου για την ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου με την οποία ζητάς την υλοποίηση του έργου του Αγροδιατροφικού Πάρκου Άρτας, για την μη μετακίνηση της κερκίδας από το Θεατράκι στο Κάστρο και τον φωτισμό των μνημείων, που ανανέωσε την σχέση καλής συνεργασίας με την  Υπουργό Πολιτισμού, για την συνέχιση των έργων αποχέτευσης σε οικισμούς του Δήμου, που προήλθαν από την υπογραφή του περιφερειάρχη, για την επαναλειτουργία του ΟΡΦΕΑ που θα μας δώσει την δυνατότητα να ξεναγηθούμε στα μυστικά της κουβανέζικης έβδομης τέχνης.

Και στα μάτια σου ηράκλεια κατορθώματα, ικανά να προσδώσουν πέρα από την χαμένη αίγλη της Άρτας και την προοπτική στην ανάπτυξη που τόσο έχει ανάγκη!

Το δυστύχημα ωστόσο είναι, πως αν σύντομα δεν αναθεωρηθεί αυτή η πρακτική, δεν θα έχουμε πλέον το δικαίωμα ούτε να γκρινιάζουμε για την γιαννιώτικη ηγεμονική στάση, καθώς όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι «συν Αθηνά και χείρα κίνει»!