«Ασπιρίνες» σε καρκινοπαθή!

Παρατηρήσαμε με προσοχή, τα σχόλια των αναγνωστών της «Γ», σε σχέση με την καμπάνια ενημέρωσης, που ξεκίνησε ο Δήμος Αρταίων με την διανομή ενημερωτικού έντυπου υλικού και η απόλυτη εκτίμηση, αναφέρει ότι όσα ημίμετρα κι αν… σκαρφιστούν, δεν πείθουν κανέναν, ακριβώς για τον λόγο ότι ένα τόσο σύνθετο πρόβλημα, δεν λύνεται με ημίμετρα… Απλώς τα ημίμετρα, όπως η διανομή του συγκεκριμένου έντυπου υλικού, μπορεί και να καλύπτει «υποχρεώσεις», σε όσους εργαστούν για την παραγωγή και την διανομή τους… Πονεμένη ιστορία, αλλά ας πάμε παρακάτω…
Οι αναγνώστες με διαφορετικά λόγια ο καθένας, περιγράφουν αυτό που η «Γ» εδώ και πολλά χρόνια υποστηρίζει και το επικαιροποιεί με κάθε ευκαιρία, όπως αυτή της διανομής του ενημερωτικού υλικού, η οποία μοιάζει με τον ασθενή που έχει καρκίνο και ο γιατρός του δίνει ασπιρίνη!
Δεν μπορεί η κυκλοφορία σε μια σύγχρονη(!) πόλη, να βασίζεται στην τελευταία κυκλοφοριακή μελέτη, που έγινε το 2000 και να θεωρεί η δημοτική αρχή, ότι με κομπογιαννίτικες μεθόδους, θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα που όλα τα προηγούμενα χρόνια προέκυψαν. Την ίδια στιγμή και ο δήμαρχος και συνεργάτες του, γνωρίζουν πολύ καλά, ότι το μεγάλο πρόβλημα, απαιτεί επιστημονική μελέτη. Και το χειρότερο είναι, ότι νομίζουν πως με τα «γιατροσόφια» που δίνουν στον «κλινικά νεκρό ασθενή», θα τον αναστήσουν.
-Τόσες μελέτες, ακόμα και για τα δένδρα που πρέπει να κοπούν, έχει πληρώσει ο Δήμος Αρταίων… Στην αναγκαία μελέτη του κυκλοφοριακού, σκέφτεται το κόστος;
Είναι το ερώτημα, που πλέον απασχολεί όλους τους πολίτες που αναγκάζονται να κινούνται με όχημα στο κέντρο της πόλης και μόνοι τους φέρνουν στην σκέψη τους, τα ποσά που έχει πληρώσει ο Δήμος Αρταίων για τα «γιατροσόφια», για να έχουν το δικαίωμα, στην συνέχεια να μιλούν για πρόκληση.
Ένα απλό παράδειγμα…. Έχουν καταναλωθεί τόνοι ακριβού χρώματος, για να βάφονται κάθε λίγο και λιγάκι, σημεία του οδοστρώματος, που θα είναι ή θέσεις αναπήρων ή άλλες ειδικές θέσεις στάθμευσης. Για να κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά, που κάνουν οι πινακίδες, οι οποίες είναι και περισσότερο αποτελεσματικές…
-Τόσα χρόνια, με τόσο χρώμα, δεν έχει καλυφτεί το απαιτούμενο ποσό, έστω και για μια πρόχειρη μελέτη;
Αυτό είναι το σίγουρο, αλλά από κει και μετά, προκύπτει το πρόβλημα, σε σχέση με τις επιλογές της δημοτικής αρχής… Νομίζουν ότι γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, την αγωνία των πολιτών, δείχνουν ισχυροί και αυτό είναι που προκαλεί περισσότερο…
Η πρόκληση έχει κοντά ποδάρια και οσονούπω θ’ αρχίσει να νοιώθει πολύ έντονες τις αντιδράσεις, η δημοτική αρχή, αλλά και αυτό δεν είναι η λύση. Μέχρι οι αντιδράσεις, να φέρουν αποτέλεσμα, η πόλη θα έχει ρημάξει! «Ήρθα στην Άρτα, για κάποιες δουλειές και για ψώνια», γράφει αναγνώστης της εφημερίδας και η συνέχεια είναι εξόχως ενδιαφέρουσα: «Γύρισα όλη την πόλη, για μισή ώρα και περισσότερο, δεν βρήκα θέση να παρκάρω και αποφάσισα να πάω στα Γιάννενα, όπου με άνεση στάθμευσα και έκανα τις δουλειές μου».
Όσο υπάρχει τόσο έντονο το πρόβλημα και δεν δημιουργούνται οι υποδομές για να λυθεί, ο κόσμος θα φεύγει για τα Γιάννενα και τώρα το καλοκαίρι για την Πρέβεζα και η πόλη, κάθε ημέρα που θα περνάει, θα δείχνει περισσότερο έρημη, με όσα μπορεί να σημαίνει αυτή η εξέλιξη…
-Τι πρέπει να γίνει για να ευαισθητοποιηθεί η δημοτική αρχή, για να συζητήσει την ουσία του προβλήματος;
Ένα ερώτημα, που η εφημερίδα θέτει με κάθε ευκαιρία και καμία απάντηση, δεν λαμβάνουμε, στο πλαίσιο της συνολικής λειτουργίας της δημοτικής αρχής, με βάση την οποία επιχειρεί να υποβαθμίσει και να ξεχαστούν τα προβλήματα, νομίζοντας ότι έτσι κάνει καλύτερη την δική της πορεία. Νομίζουν ο δήμαρχος και οι συνεργάτες του, ότι περνούν καλά, χωρίς να υπολογίζουν ότι τα προβλήματα, όπως το οξύ κυκλοφοριακό, είναι καζάνι που βράζει και είναι σίγουρο πως θα εκραγεί, με ανυπολόγιστες συνέπειες.
Θα εκραγεί το καζάνι που βράζει, γιατί όσο κι αν δεν μιλούν οι απλοί πολίτες, όλοι νοιώθουν οργισμένοι, γιατί διαπιστώνουν καθημερινά ότι δεν έχει κανένας μέλλον, σ’ αυτή την πόλη…
Θα αντιτείνει ο αιρετικός αναγνώστης:
-Και τι τον νοιάζει τον δήμαρχο, αφού θα συμπληρώσει δυό θητείες και θα πάρει το καπελάκι του, για ν’ αποχωρήσει…
Είναι η μία όψη του νομίσματος, αλλά δεν μπορούμε να φανταστούμε, έναν άνθρωπο που για δύο θητείες, είναι ο πρώτος πολίτης της Άρτας, να μην έχει και την έγνοια της υστεροφημίας του…
Θεωρούμε ότι τον ενδιαφέρει η υστεροφημία και έστω με την χαρακτηριστική καθυστέρηση, που καταγράφηκε, θα βάλλει σε πρώτο πλάνο την λογική και θ’ αποφασίσει να κάνει τις ελάχιστες παρεμβάσεις, για ν’ αποδείξει ότι είχαν περιεχόμενο οι συνεχόμενες διακηρύξεις, για την αγάπη του και το ενδιαφέρον του, για να γίνει η Άρτα, ξανά μια σύγχρονη πόλη. Γιατί κάποτε ήταν σύγχρονη πόλη και οι παλιότεροι θα πρέπει να το θυμούνται…