Ο Χότζας και ο γάιδαρος

Το αίσθημα της ανακούφισης για την επανέναρξη των δραστηριοτήτων τους, στις επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης στην Άρτα, λίγες μόνον μέρες μετά, δίνει τη θέση του στην ανησυχία, τον προβληματισμό και την απόγνωση.
Ο λόγος που συμβαίνει αυτό, είναι ότι παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των επαγγελματιών του είδους και την ουσιαστική αναβάθμιση των υπηρεσιών τους, ο …τζίρος παραμένει πεισματικά κλεισμένος στο σπίτι!
Έτσι σε μαγαζιά, που προ της πανδημίας δημιουργούνταν το αδιαχώρητο από τους θαμώνες, σήμερα δείχνουν αδύνατα να συγκρατήσουν πελάτες ούτε και για ένα δίωρο και μάλιστα τις μέρες αιχμής όπως τα παρασκευοσάββατα!
Εκείνο δε που δείχνει να προβληματίζει έντονα τους επιχειρηματίες, είναι ότι απουσιάζουν εκκωφαντικά οι ηλικίες των 50plus, που έδιναν και τον τόνο στον τζίρο αυτών των καταστημάτων.
Η εξήγηση, βέβαια, είναι απλή.
Γιατί δεν είναι μόνον ο φόβος του κορονοϊού που κρατάει τους εν δυνάμει θαμώνες αυτών των ηλικιών μακριά από την διασκέδαση, σε αντίθεση με τους νεότερους που πιστεύουν στο άτρωτο της ηλικίας τους και δεν δείχνουν να φοβούνται τον συγχρωτισμό και γιατί όχι το στριμωξίδι.
Είναι – το πιο σημαντικό – και το οικονομικό.
Είναι αυτή η καταραμένη η οικονομική ανασφάλεια που προκάλεσε στο πιο ενεργό τμήμα του τοπικού πληθυσμού η πανδημία του κορονοϊού, καθώς πολλοί εξ αυτών βρέθηκαν σε καθεστώς αναστολής της εργασίας τους.
Κι όπως και να το κάνουμε, η ανασφάλεια αυτή μόνο διάθεση για κατανάλωση και διασκέδαση δεν δημιουργεί. Μάλιστα εντείνεται έτι περισσότερο, όταν καθημερινά βομβαρδίζεται ο δόλιος ο εργαζόμενος με πληροφορίες για βαθιά οικονομική ύφεση, απολύσεις γνωστών και φίλων από τη δουλειά τους, ενώ μπροστά του βλέπει με τρόμο να έρχεται όλο και πιο κοντά ο χρόνος που θα πρέπει να καταβάλει τα φορολογικά του βάρη, τον ΕΝΦΙΑ, τα έξοδα των σπουδών των παιδιών του, μαζί με τις άλλες καθημερινές οικονομικές απαιτήσεις.
Σε όλα αυτά, προσθέστε και τις συνεχείς προειδοποιήσεις για δεύτερο κύμα της πανδημίας με την έναρξη του φθινοπώρου, που θα φέρει ένα νέο λοκνταουν και την πλειονότητα εξ αυτών που επανήλθαν στη δουλειά τους, ξανά σε καθεστώς αναστολής της εργασίας τους.
Μέσα σε αυτό το νεφελώδες σκηνικό, που ο πολίτης βλέπει κατάματα την άβυσσο έτοιμη να τον καταπιεί, που να βρεθεί η διάθεση για διασκέδαση και κατά συνέπεια για κατανάλωση!
Το άσχημο, ωστόσο είναι, ότι αν τα καταστήματα εστίασης και διασκέδασης στην Άρτα «πέσουν στα βράχια», το ντόμινο που θα ακολουθήσει θα είναι εφιαλτικό. Και θα είναι εφιαλτικό, όχι μόνο για τους επιχειρηματίες του είδους και τους εργαζόμενούς τους, αλλά και για μια σειρά από άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο της τροφοδοσίας της αγοράς, με απρόβλεπτες συνέπειες για την τοπική οικονομία.
Κι ενώ έτσι διαμορφώνεται η κατάσταση, οι επιχειρηματίες καλούνται να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα μόνοι τους, χωρίς καμία βοήθεια από την τοπική ηγεσία.
Μια ηγεσία που αφού τους «μοίρασε» τα τετραγωνικά μέτρα στους δημοτικούς χώρους που δικαιούνται, τώρα την βλέπουν να εξαντλεί την παρουσία της στο οικονομικό γίγνεσθαι της πόλης, διοργανώνοντας «πανηγυράκια» για την ηλεκτροκίνηση και μοιράζοντας συμβολικά δώρα για την …ανακύκλωση.
Την ώρα που την χρειάζονται απεγνωσμένα, βοηθό και σύμμαχο στην μάχη που καλούνται να δώσουν.
Και την θέλουν βοηθό και σύμμαχο, όχι για να μεταθέσει τις οικονομικές τους υποχρεώσεις σε βάθος χρόνου, αλλά για να καταστρώσει μαζί τους ένα σχέδιο που θα καταφέρει να δώσει επιπλέον κίνητρα στους αρτινούς να κυκλοφορήσουν στην πόλη τους και να διασκεδάσουν στα μαγαζιά της.
Ένα σχέδιο που θα περιλαμβάνει κάποιες εκδηλώσεις, που δεν θα μπορούν να τις αρνηθούν οι Αρτινοί συμπολίτες μας, αλλά και γιατί όχι και κάποιοι επισκέπτες, απόλυτα εναρμονισμένες με τα απαιτούμενα μέτρα προστασίας, αλλά και άρρηκτα συνδεδεμένες με τις επιχειρήσεις και τον σκοπό που καλούνται να υπηρετήσουν.
Κι αυτό το σχέδιο το χρειάζονται τώρα, άμεσα κι όχι μακροπρόθεσμα.
Γιατί διαφορετικά το αποτέλεσμα θα είναι μη αναστρέψιμο και θα ταιριάζει απόλυτα με την ιστορία του Χότζα που εκπαίδευε τον γάϊδαρο για να μην τρώει πολύ κι όπου αφού ξεκίνησε με μια πολύ μεγάλη δόση άχυρου ως τροφή του ζώου, σταδιακά μείωνε τη δόση, χωρίς βέβαια το δόλιο το ζωντανό να διαμαρτυρηθεί. Ούτε όταν σταμάτησε να το ταΐζει. Μόνο που μερικές μέρες μετά κι αφού είχε μάθει να μην τρώει, ο γάιδαρος ψόφησε!!!