Αρκεί να υπηρετείται η εφήμερη εικόνα

Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο έχουν οικοδομήσει, μέσα στην πανδημία του κορονοϊού, την επικοινωνιακή τους εικόνα οι δημοτικοί μας άρχοντες.
Όλοι οι δημοτικοί άρχοντες, ανεξαιρέτως κομματικής ή άλλης ταυτότητας.
Οι οποίοι καλυπτόμενοι πίσω από το «ακολουθούμε πιστά τις οδηγίες των ειδικών και τις εντολές της πολιτικής προστασίας», ρίχτηκαν στην μάχη της διαχείρισης της υγειονομικής κρίσης, προσφέροντας «απλόχερα» την κοινωνική τους ευαισθησία στον πληττόμενο πληθυσμό.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο δικός μας άνθρωπος, ο αξιότιμος δήμαρχός μας, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την αναγκαστική αφωνία και απουσία της αντιπολίτευσης του Δήμου και το μορατόριουμ που επήλθε λόγω της υγειονομικής κρίσης, ξεσάλωσε κυριολεκτικά, «πυροβολώντας» προς κάθε κατεύθυνση τον πολύπαθο αρτινό δημότη για όλα τα επιτεύγματα κοινωνικής ευαισθησίας που με περίσσεια διοχέτευσε.
Τι κι αν αυτή η κοινωνική ευαισθησία και αλληλεγγύη προέκυπτε από τις υποχρεώσεις του Δήμου;
Κουβέντα να γίνεται, ήταν το ζητούμενο, ακόμη και …διαδικτυακά!
Τακτική που ακολούθησε ακόμη και με την άρση των πρώτων περιοριστικών μέτρων.
Έτσι, καμία έκπληξη, δεν προξένησε ούτε όταν μας ενημέρωσε για το πόσα μπουκαλάκια αντισηπτικά έχει τοποθετήσει στις σχολικές μονάδες του δήμου, ούτε πόσα παρτέρια του δήμου …καλλώπισε, ούτε για το χαρτζηλίκι που μεγαλόψυχα χορήγησε στους προέδρους των δημοτικών κοινοτήτων για την αντιμετώπιση κάποιων αναγκών των περιοχών ευθύνης τους.
Βέβαια, μέσα σε αυτή την πρεμούρα της επικοινωνίας, ουδόλως σκέφθηκε ο ίδιος, αλλά κι ούτε κάποιος από τους συνεργάτες του, να προχωρήσουν σε μια σειρά από παρεμβάσεις που θα άλλαζαν την εικόνα του Δήμου προς το καλύτερο, αφού λόγω και της αναγκαστικής απουσίας του κόσμου θα είχαν τον χώρο και χρόνο να εργαστούν πιο αποτελεσματικά και κυρίως με μεγαλύτερη ασφάλεια, ώστε ο δημότης να μπορέσει να δει μια διαφορετική Άρτα με την έξοδό του από την καραντίνα.
Αντίθετα ρίχτηκε με όλες του τις δυνάμεις στο κυνήγι της εφήμερης και ενίοτε διογκωμένης μέχρι παραμορφώσεως δόξας, προσπαθώντας να αποδείξει την αποτελεσματικότητά του στην αντιμετώπιση της κρίσης της πανδημίας.
Κι όταν με την έξοδο από την καραντίνα και τα περιοριστικά μέτρα, επιχείρησε να επανέρθει στην κανονικότητα του ρόλου του και της θέσης του και πάλι αυτό το έκανε με λάθος τρόπο.
Στις απεγνωσμένες φωνές των ανθρώπων της εστίασης για συμπαράσταση και βοήθεια, προσέφερε πλέρια την συμπόνια του, παραπέμποντας ωστόσο στις αποφάσεις της κεντρικής εξουσίας και της πολιτείας για το πακέτο μέτρων στήριξης του κλάδου.
Κι όμως, αυτά που θα νομοθετήσει η κεντρική εξουσία, κάλλιστα θα μπορούσε να τα αποφασίσει ο ίδιος και να τα επιβάλλει ακόμη και σιωπηρά αν ήταν παράτυπα.
Γιατί ενίοτε δεν απαιτείται «το δίκαιο να είναι και νόμιμο».
Στο θέμα της αξιοποίησης του ΞΕΝΙΑ, αντί να αρκεστεί σε μια ανακοίνωση για την ανάρτηση της προμελέτης για δημόσια διαβούλευση, ξεκίνησε ένα κύκλο ατέρμονων διαξιφισμών απαιτώντας μάλιστα «το τέλος των σκιαμαχιών με το παρελθόν», την ώρα που ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ τον κατηγορούσε για «μικροκομματικές σκοπιμότητες στην καθυστέρηση του έργου»!
Για την αναβάθμιση του Παραποτάμιου Πάρκου, που επί σειρά ετών έχει εγκαταλειφθεί στην μοίρα του, έκανε μέγα θέμα την επίσκεψή του στο χώρο, καθώς όπως υποστήριξε στόχος της επίσκεψης ήταν η σύνταξη της σχετικής μελέτης!
Δηλαδή, για να καταλάβουμε, έτσι και δεν πήγαινε στο παραποτάμιο ο Δήμαρχος μελέτη για την αναβάθμισή του δεν θα βλέπαμε στον αιώνα τον άπαντα;
Και για να γίνουμε έτι περισσότερο κακοί, μήπως δεν ήταν αυτός ο ίδιος που προεκλογικά επέμενε ότι την πρώτη του τετραετία ως Δήμαρχος εξασφάλισε τις μελέτες των έργων, ώστε την δεύτερη να προχωρήσει απρόσκοπτα στην άμεση υλοποίησή τους;
Ή μήπως κι αυτά αποδεικνύονται «τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα»;
Τι κι αν οι ψεύτικες προεκλογικές υποσχέσεις, που παραπέμπουν σε παλαιότερες εποχές, μετατρέπονται ανερυθρίαστα σε ψεύτικες μετεκλογικές αιτιάσεις ώστε να καλυφθεί η ανικανότητα, η αναποτελεσματικότητα και τελικά η αποτυχία;
Αρκεί να υπηρετείται η εφήμερη επικοινωνιακή εικόνα του ηγέτη, αφού ο στόχος είναι η δημιουργία υπηκόων κι όχι σκεπτόμενων πολιτών και προς τούτο απαιτείται η μνήμη να είναι ανύπαρκτη, ή έστω αχνή…
Περαστικά μας…