Όλα δείχνουν διατεταγμένη υπηρεσία!

Λέει ο πολιτικός αντίπαλος: Ο Σκέρτσος, όταν έκανε την ιταμή παρέμβαση, για την αγόρευσης της εισαγγελέως στην δίκη των δολοφόνων της φοιτήτριας, ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία, απ’ το αφεντικό του! Ήθελαν παρέμβαση στην δίκη, γιατί και ο πατέρας και ο δικηγόρος του δολοφόνου, είναι κομματάρχες της ΝΔ. Ήθελαν να πέσει στα χαμηλά, ένας δολοφόνος.

Ισχυρίστηκε ο πολύς Σκέρτσος, ότι ήταν προσωπική του άποψη. Το ίδιο και ο πολλά βαρύς Πέτσας! «Εξέφρασε προσωπική άποψη», είπαν και νόμισαν ότι… καθάρισαν!

Φυσικά δεν πείθουν κανέναν… Αν ήταν προσωπική άποψη του στενού συνεργάτη του πρωθυπουργού και ο ίδιος ήταν αυτός που είχε παρουσιαστεί απ’ τα ελεγχόμενα μέσα των Αθηνών, θα είχε σπεύσει να παραιτηθεί, μετά την φασαρία που προέκυψε και δικαίως. Αν αυτό ίσχυε και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της κανονικότητας, θα είχε ζητήσει την παραίτηση του στενού του συνεργάτη, προκειμένου ν’ αποδειχτεί κατά τον καλύτερο τρόπο, ότι ο τελευταίος εξέφρασε προσωπική άποψη…

[Τι είπε ρε ο ποιητής; Ότι η δίκη δεν είναι «λαϊκή απογευματινή»! Για να υποθέσουμε εμείς οι κοινοί θνητοί, ότι είναι διατεταγμένη υπηρεσία για να την βγάλει «καθαρή», ο υιός του κομματάρχη της ΝΔ].

Όλα όσα δεν έγιναν, αποδεικνύουν ότι ο Σκέρτσος που λίγο ως πολύ παρουσιάστηκε ως ο «σωτήρας» της πατρίδας μας, επειδή είχε λαμπρή(!) πορεία στον Σύνδεσμο Ελλήνων Βιομηχάνων (ΣΕΒ), ήταν σε διατεταγμένη υπηρεσία, η οποία ήταν και η αφορμή να μάθει όλος ο ελληνικός λαός, ότι ο υπερασπιστής του δολοφόνου, είχε… βαρύ αξίωμα στη ΝΔ. Αν δεν είχε προκύψει η ιταμή παρέμβαση, ούτε που θα το μάθαινε κανένας… Κι άλλη ζημιά στη ΝΔ.

Και έτσι αρχίζουν τα πολύ δύσκολα, για τη ΝΔ…. Είχε καταγραφεί σε προηγούμενο άρθρο. Έχουν λάβει απ’ τον ελληνικό λαό, την απόλυτη στήριξη και λειτουργούν, όπως η αγελάδα, που ρίχνει μία στην γεμάτη με γάλα καρδάρα και άντε να βρεις την άκρη… Όλοι οι έλληνες και οι ελληνίδες, ταυτίστηκαν με την μάνα και τον πατέρα της αδικοχαμένης Ελένης Τοπαλούδη. Στην θέση τους, έβαζαν τον δικό τους εαυτό και έλεγαν να μην συμβεί κάτι τέτοιο, ούτε στον εχθρό τους. Και φάνηκε πως η κυβέρνηση της κανονικότητας, διά τους κορυφαίου εκπροσώπου, ήθελε να υπερασπιστεί τον δολοφόνο, μέσα από μια ιταμή δήλωση, η οποία παραμένει τέτοια, γιατί δεν προέκυψε κάποια κίνηση, που θ’ αποδεικνύει ότι δεν ήταν και άποψη του πρωθυπουργού, όσα έγραψε ο στενός του συνεργάτης…

Στην τραγική εποχή που ζούμε, είμαστε όλοι εν δυνάμει, οι γονείς της άτυχης Τοπαλούδη. Και μέσα σ’ αυτό το χαοτικό τοπίο που δημιουργήθηκε απ’ τις δηλώσεις και τις παρεμβάσεις, είμαστε όλοι οργισμένοι, όχι με τον Σκέρτσο, αλλά με τον πρωθυπουργό, που κόντρα στο λαϊκό περί δικαίου αίσθημα, επιμένει να έχει ως στενό του συνεργάτη, αυτόν που προκάλεσε. Πρέπει να το διαπίστωσαν αυτό κι εκεί στο Μέγαρο Μαξίμου, γιατί έχουν ολόκληρη στρατιά συνεργατών, που διαβάζουν άρθρα και σχόλια, τα οποία δείχνουν την οργή όλων των πολιτών, ανεξάρτητα απ’ το αν ψήφισαν ΝΔ ή όποιο άλλο κόμμα…

Μια του κλέφτη, δυό του κλέφτη, τρεις και όλα ανατρέπονται. Με βάση αυτή την κοινή παραδοχή, θα πρέπει να μιλήσουμε και για το αγαπημένο θέμα των ανθρώπων του Μεγάρου Μαξίμου… Οι δημοσκοπήσεις, δεν θα είναι όπως ήταν χθες… Είναι κι αυτές μια δυναμική διαδικασία, που καθημερινά αλλάζουν, ανάλογα με την άποψη που διαμορφώνουν οι πολίτες.

Η παρέμβαση Σκέρτσου, απ’ τους πολίτες θεωρείται η αφορμή, για να φανεί ότι στο Μέγαρο Μαξίμου και κατά την διάρκεια της πανδημίας, μετρούν αριθμούς και όχι ανθρώπους. Αριθμούς και ψήφους, όπως αυτές της Ρόδου, τις οποίες θεωρούν ότι μπορούσε να εγγυηθεί ο κομματάρχης – πατέρας του δολοφόνου, ίσως και περισσότερο ο κομματάρχης – δικηγόρος…

Είναι ο φόβος, που έχει επιδράσει της λειτουργία της ελληνικής κοινωνίας… Σε διαφορετική περίπτωση, θα παρατηρούσαμε σε όλη την Ελλάδα, λαϊκές κινητοποιήσεις, με ένα αίτημα. Να μην ψάχνει η όποια κυβέρνηση, τρόπους για να υπερασπιστεί δολοφόνους σαν κι αυτόν της Ρόδου, κι ας είναι αυτός υιός κομματάρχη!

Είναι γνωστές οι παρενέργειες του φόβου και είναι μεγάλη αγωνία, για το αν αυτός θα λειτουργήσει καταλυτικά, τα επόμενα χρόνια και χαθούν τα πάντα… Όμως και υπό το βάρος του φόβου, με βάση την δίκη των δολοφόνων της άτυχης φοιτήτριας, οι έλληνες πατεράδες και οι ελληνίδες μανάδες, έχουν ήδη καταλήξει σε συμπεράσματα. Τα οποία είναι «φωτιά και λαύρα», για την κυβέρνηση της κανονικότητας…

ΥΓ. Πολλά εύγε στον χαροκαμένο πατέρα της άτυχης φοιτήτριας… Με την στάση του, κατά την διάρκεια της δίκης, αλλά και μετά την ανακοίνωση της απόφασης, δίδαξε αξιοπρέπεια και πίστη στον αγώνα που ο ίδιος ξεκίνησε, για να μην βρεθούν και άλλα παιδιά, στην θέση της δικής του κόρης. Προσωπική υπόσχεση… Ν’ αξιωθώ το καλοκαίρι, που θα επιτρέπονται οι μετακινήσεις, να ταξιδέψω μέχρι το Διδυμότειχο, να του σφίξω το χέρι, για να αντιληφθεί, ότι δεν είναι μόνος του, στον αγώνα που ξεκίνησε… Είμαστε πολλοί, που έχουμε την ίδια αγωνία, για να καταστεί αποτελεσματικός αγώνας, ώστε να μην βρεθούν άλλα παιδιά, στην θέση της άτυχης κόρης του…