Η εστίαση σε πρώτο πλάνο

Πολύς ο λόγος το τελευταίο διάστημα για τις επιχειρήσεις εστίασης και διασκέδασης στην Άρτα, τις πληγές που απέκτησαν λόγω των περιοριστικών μέτρων για την αντιμετώπιση της διασποράς της πανδημίας και τον τρόπο επιστροφής τους στην κανονικότητα της τοπικής οικονομίας.
Τόσος και τέτοιος που υποχρέωσε ακόμη και το δημοτικό συμβούλιο της πόλης, να ασχοληθεί αποκλειστικά με το πρόβλημα και τους τρόπους επίλυσής του.
Δίκαια, λοιπόν θα αναρωτηθεί κάποιος «μα είναι τόσο σημαντική και καθοριστική για το παρόν και το μέλλον της αρτινής κοινωνίας η εστίαση και διασκέδαση, ικανή να προκαλέσει όλη αυτή την κινητοποίηση και αναστάτωση»;
Η απάντηση, χωρίς πολλές περιστροφές, είναι κατηγορηματικά ναι.
Πρώτον, γιατί σε μια περιοχή, σαν την Άρτα, που η οικονομική της βάση στηρίζεται κατά μεγάλο ποσοστό, στην παροχή υπηρεσιών, είτε δημόσιων είτε ιδιωτικών, οι επιχειρήσεις εστίασης, ψυχαγωγίας και διασκέδασης παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην τόνωσή της και γιατί όχι στην επιβίωσή της.
Δεύτερον, γιατί σε μια περιοχή που οι νέοι της πλήττονται ανελέητα από την ανεργία, η εστίαση προσφέρει πολλές θέσεις εργασίας, όχι απαραίτητα εκείνες που θα επιθυμούσαν οι νέοι μας, αλλά ωστόσο θέσεις εργασίας.
Τρίτον, γιατί οι επιχειρήσεις στον χώρο της εστίασης, αποτελούν τις πιο σημαντικές δεξαμενές εσόδων των δημοτικών ταμείων, τόσο από το τέλος εστίασης όσο και από την εκμετάλλευση των δημοτικών χώρων.
Τέταρτον, γιατί με βάση την λειτουργία των επιχειρήσεων αυτών, επιβιώνει μια σειρά άλλων επιχειρήσεων που έχουν να κάνουν με την αλυσίδα τροφοδοσίας τους. Κι αυτή η αλυσίδα ξεκινάει από την παραγωγή των υλών και προϊόντων που χρειάζονται στους χώρους εστίασης, την τυποποίησή τους, την διανομή τους. Ταυτόχρονα η διαρκής τους ανάγκη για εκμοντερνισμό των χώρων τους εξαιτίας και του ανελέητου ανταγωνισμού, ώστε να συνάδουν με τις επιταγές του νόμου, αλλά και τις απαιτήσεις των πελατών τους, συμπαρασύρει μια σειρά άλλων δεξιοτήτων και επαγγελμάτων που έχουν να κάνουν με την οικοδομή, αλλά και την τεχνολογία.
Πέμπτον, γιατί αποτελούν το «γράσο» που λιπαίνει μια ακόμη σειρά άλλων δραστηριοτήτων, όπως εμπορικών καταστημάτων κ.λπ. Για φανταστείτε μια πόλη χωρίς χώρους διασκέδασης και εστίασης; Γιατί να αγόραζε κάποιος ένα καινούργιο ρούχο, αφού δεν θα το έβλεπε κανείς άλλος πλην του ιδίου;
Έκτον, γιατί ο άνθρωπος που είναι από την φύση του κοινωνικό ον, έχει απόλυτη ανάγκη της συμβίωσης και της επικοινωνίας με τους άλλους ανθρώπους. Και που καλύτερα μπορεί να γίνει αυτό, πέραν των συγκεκριμένων χώρων;
Άλλωστε και ο Αριστοτέλης, πίστευε πως «η ευτυχία του ανθρώπου βρίσκεται στην ιδιοποίηση του χρόνου του», κατά τον οποίο έχει την ευκαιρία να απασχοληθεί με δραστηριότητες που τον ευχαριστούν, χωρίς αυτές να σχετίζονται με την κάλυψη των βιοποριστικών αναγκών του.
Έβδομον, γιατί μέσα από αυτούς τους χώρους δίνεται η δυνατότητα γνωριμιών, κοινωνικών και επαγγελματικών σχέσεων, που σε πολλές περιπτώσεις θα ήταν αδύνατες, λόγω του περιορισμένου χρόνου του καθενός μας από το κυνήγι της ζωής. Πόσες και ποιες δουλειές δεν «έχουν κλείσει», επισφραγιστεί και επιτύχει από μια απλή συνάντηση σε κάποιον χώρο εστίασης και διασκέδασης;
Όγδοον, γιατί χωρίς την ύπαρξη αυτών των χώρων δεν θα μπορεί να εκφραστούν ούτε γιορτές, χαρές, πανηγύρια και λύπες.
Έτσι, ποιος είναι εκείνος που με το χέρι στην καρδιά θα υποστήριζε, πως η καταπίεση όλων αυτών των ανθρώπινων συναισθημάτων, δεν θα οδηγούσε σε ψυχικές διαταραχές και σε ότι απορρέει από αυτές;
Αλήθεια, ποιος από μας δεν είπε «πάω για ένα ποτό, για να ξεσκάσω»;
Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε και με άλλες καταγραφές, που θα συνηγορούσαν στο κύμα συμπαράστασης των επαγγελματιών της διασκέδασης και της εστίασης. Αλλά μάλλον είναι περιττό, καθώς θα παραβιάζαμε «ανοιχτές θύρες»!
Άλλωστε, όλοι μας καταλαβαίνουμε ότι δεν πηγαίνουμε σε αυτούς τους χώρους γιατί δεν μπορούμε να φάμε ή να πιούμε στα σπίτια μας, αλλά κυρίως από κοινωνική ανάγκη και γιατί όχι επειδή το βιολογικό μας ρολόϊ μας υπενθυμίζει διαρκώς πως δεν πρέπει να αφήνουμε ανεκμετάλλευτο το γρήγορο πέρασμά μας από τη ζωή!
Βέβαια, σαν αντίλογο θα μπορούσε κάποιος να υποστηρίξει ότι δεν είναι όλα ρόδινα και θετικά στους χώρους αυτούς.
Και περιπτώσεις με την κατανάλωση νοθευμένων ποτών έχουν καταγραφεί στο παρελθόν, αλλά και άλλες αντιεπαγγελματικές συμπεριφορές.
Πλην όμως, οι εξαιρέσεις αυτές, που υπάρχουν σε όλα τα επαγγέλματα, δεν είναι δυνατόν, ούτε και λογικό να χαρακτηρίζουν όλο τον κλάδο.
Και εν τοιαύτη περιπτώσει, οι κακοί επιχειρηματίες του είδους, μπορούν αυτόματα να αποκλειστούν από τους ίδιους τους πελάτες τους.
Ως συμπέρασμα, θα λέγαμε πως η στήριξη των αρτινών επιχειρηματιών και καταστημάτων διασκέδασης, ψυχαγωγίας και εστίασης αποτελεί και είναι μονόδρομος, αλλά και πως τώρα είναι η ευκαιρία να αποδείξει και η τοπική αυτοδιοίκηση πως είναι πράγματι η πιο κοντινή στον πολίτη μορφή εξουσίας, λαμβάνοντας γενναία και ουσιαστικά μέτρα που θα εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους και την απρόσκοπτη λειτουργία τους.
Όλα τα άλλα, που μέχρι τώρα είδαμε είτε με την μορφή τηλεδιασκέψεων, είτε με την διανομή δελτίων τύπου, απλά και μόνο υπηρετούν επικοινωνιακά παιχνίδια, που ωστόσο απέχουν παρασάγγας από τις ανάγκες τόσο των επαγγελματιών του χώρου, όσο και από αυτές του αρτινού δημότη!
Αρετή και τόλμη απαιτείται…