Ήρθε η ώρα για την μεταφορά του οικισμού…

Η τελευταία είδηση, που κατ’ αποκλειστικότητα είδε το φως της δημοσιότητας από το gnomiartas.gr κι έκανε λόγο για επέμβαση των αστυνομικών δυνάμεων της Άρτας στον οικισμό των ρομά (στα γύφτικα) μετά από επεισόδιο με τον έλεγχο αυτοκινήτου που οδηγούσε νεαρός από τον καταυλισμό, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά άλλων γεγονότων, που δείχνουν ότι η κατάσταση έχει φτάσει στο μη παρέκει.
Όλοι θα θυμόμαστε τα γεγονότα που ξετυλίχθηκαν το περασμένο καλοκαίρι στον χώρο του εκθεσιακού κέντρου με τις μπαταριές και τους τραυματισμούς.
Αλλά και όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες κατά καιρούς της μικρής ή μεγάλης παραβατικότητάς τους, καθώς και της στοχευμένης επαιτείας στην οποία επιδίδονται καθημερινά, σε ολόκληρη την πόλη, όπως και των κλοπών ποδηλάτων και άλλων δίτροχων. Όσο δε για τον εκφοβισμό μικρών και μεγάλων, ή των χυδαίων συμπεριφορών απέναντι σε νεαρές κοπέλες, καλύτερα να μην μιλήσουμε.
Μάλιστα, με την άρση των περιοριστικών μέτρων λόγω της πανδημίας, είδαμε για μια ακόμη φορά να ξεχύνονται στους δρόμους της Άρτας, ως επιδρομείς, ομάδες νεαρών, μικρότερων παιδιών, αλλά και μεγαλύτερων γυναικών ώστε να διασφαλίσουν τα …κεκτημένα τους, της προηγούμενης περιόδου.
Σαν να μην πέρασε μια μέρα, που λέει και το γνωστό τραγούδι.
Ωστόσο, χωρίς ίχνος ρατσιστικής διάθεσης απέναντι στους ρομά, νομίζουμε πως ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για τις τοπικές αρχές να πάρουν όλα εκείνα τα μέτρα που απαιτούνται, για να εξαλειφθεί αυτή η εικόνα από την πόλη μας.
Κι αυτό βεβαίως, απαιτεί γενναίες αποφάσεις, εκ μέρους τους.
Αποφάσεις που δεν θα έχουν να κάνουν με τον διωγμό τους, αλλά με την κοινωνικοποίησή τους.
Είναι κοινά παραδεκτό πως η περιοχή που έχουν ως καταπατητές στην κατοχή τους οι ρομά της Άρτας, αποτελεί και το λεγόμενο οικιστικό φιλέτο της πόλης, καθώς δεν μπορεί να ευδοκιμήσει καμία επέκτασή της ή ένωσή της με την απέναντι πλευρά του Αράχθου, χωρίς την απελευθέρωσή του.
Μια απελευθέρωση που είχε ξεκινήσει την δεκαετία του ’90 ο αείμνηστος Κώστας Βάγιας, όταν τότε ο ίδιος πάνω στην μπουλντόζα απελευθέρωνε τις καταπατημένες παραποτάμιες εκτάσεις, ακόμη και με κίνδυνο της ίδιας του της ζωής, ώστε να αξιοποιηθούν για τις δημοτικές υποθέσεις και ανάγκες.
Τότε, πέσανε επάνω του θεοί και δαίμονες, ενώ σε παράλληλη δράση τα μικροκομματικά συμφέροντα υπονόμευσαν την προσπάθεια αυτή, ώσπου καταλήξαμε με μια μερική απελευθέρωση των καταπατημένων, με την υπόσχεση πως το κράτος, ως ο κύριος νομέας της περιοχής, θα συνέχιζε την προσπάθεια.
Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή σε όλους. Η αδιαφορία κυριάρχησε στα θέλω των τοπικών ηγεσιών, με αποτέλεσμα με την αξιοποίηση εκείνων των εκτάσεων που απελευθερώθηκαν και την ανέγερση του προκατασκευασμένου δικαστικού μεγάρου, να σταματήσει και η όποια περαιτέρω διεκδίκηση και δράση.
Σήμερα, όμως, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, προβάλλει ως αδήριτη ανάγκη ο επανασχεδιασμός και η αξιοποίηση αυτών των καταπατημένων εκτάσεων, ώστε η Άρτα να πάψει να ασφυκτιά στον περιορισμένο χώρο που της έχει αποδοθεί, να δημιουργήσει και συγκεντρώσει τις διοικητικές της υποδομές, αλλά και να επεκτείνει και το σχέδιο πόλης, κάνοντας πράξη το γεγονός πως οι ποταμοί ενώνουν τις πόλεις και δεν τις χωρίζουν.
Κι αυτό σε μια πρόχειρη ανάγνωση, μπορεί να επιτευχθεί, με την μεταφορά των οικογενειών των ρομά που έχουν καταπατήσει αυτή την περιοχή, σε ένα πρότυπο οικισμό κατοικιών, όπου θα τους παρέχονται όλες οι υποδομές που θα τους εξασφαλίζουν τους απαιτούμενους κανόνες υγιεινής και θα τους δίνουν την δυνατότητα κοινωνικοποίησής τους.
Αρκεί, βέβαια, να σταματήσουν οι τοπικές ηγεσίες να κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί, μεταφέροντάς το στους επόμενους που θα τους διαδεχτούν, αλλά αντιμετωπίζοντάς το με αίσθημα ευθύνης κατάματα.
Διαφορετικά θα συνεχίσουμε να είμαστε στο ίδιο έργο (της παραβατικότητας, της οργανωμένης επαιτείας, του τσαμπουκά, του εκφοβισμού και των ναρκωτικών) θεατές, χωρίς παράλληλα καμία ελπίδα ανάπτυξης και προοπτικής της πόλης της Άρτας.
Και το σπουδαιότερο με τον κίνδυνο για τα χειρότερα να ελλοχεύει, καθώς η ατιμωρησία, θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για όλα και πιο βαριές εγκληματικές συμπεριφορές.