Τόσο ξαφνικά! Έφυγε ο Χρήστος Ψυλλιάς…

Αφήνει έντονο το στίγμα του, στην μικρή μας κοινωνία και οι πάντες θα θυμούνται, ένα καλό παιδί, που είχε πολλά ακόμη αν προσφέρει σε όλους…

Σοκ για όλους όσους (σ.σ. όλη η Άρτα δηλαδή) γνώριζαν τον Χρήστο Ψυλιά… Το μαντάτο για τον αιφνίδιο χαμό του, κυκλοφόρησε παντού και όλοι είχαν να πουν, ότι πριν μία ή δύο ημέρες τον είχαν δει και ήταν μια χαρά. Ήταν δηλαδή αυτό που ήθελε να είναι και το προσπαθούσε… Χωρίς προβλήματα υγείας και πάντα με καλή διάθεση και προς την οικογένειά του και προς την εργασία του και προς όλους τους φίλους, για τους οποίους είχε πάντα έναν καλό λόγο να πει…

Από μικρό παιδάκι ο Χρήστος, ήταν στην πιάτσα… Και όσο μεγάλωνε τόσο πιό χρήσιμος και οικείος αποδεικνυόταν. Απ’ την RUBY-A… Αλησμόνητα χρόνια, με τον Χρήστο, να κάνει τις βραδιές μας ξεχωριστές, μιας και γνώριζε πολύ καλά την μουσική. Όσο λίγοι, όχι μόνο στην Άρτα, αλλά σ’ όλη την Ελλάδα… Αρχικά υπό την καθοδήγηση του μακαρίτη Ρούμπυ και ακολούθως μόνος του, σε μια πορεία της νύχτας, που δεν άντεξε και πολύ…

Ήξερε τον κόσμο και ήξερε να δημιουργεί κέφι… Ειδικά, όταν ο ίδιος και ως επιχειρηματίας, είχε αναλάβει το θρυλικό ΤΑΜΠΟΥ στην οδό Καραπάνου. Πήγαινες για λίγη ώρα και έφευγες κοντά στα ξημερώματα, γιατί και το επόμενο τραγούδι, που θα έβαζε ο Χρήστος θα ήταν το κατάλληλο για την στιγμή…

Δεν είχε και τόσο προκοπή, αυτός ο χώρος και έλαβε τις αποφάσεις του.  Πήγε στην δουλειά του και στο λεωφορείο του, για να είναι και σ’ αυτή πολύ καλός… Ασχολήθηκε ουσιαστικά με τα διοικητικά του Υπεραστικού ΚΤΕΛ καθώς έβλεπε, ότι οι ευκαιρίες ανάπτυξης του οργανισμού, περνούσαν απαρατήρητες… Στις τελευταίες εκλογές, είχε εκλεγεί στο Διοικητικό Συμβούλιο και είχε οριστεί αντιπρόεδρος. Η αγωνία του, για την προκοπή του οργανισμού, ήταν αυξημένης ταχύτητας και για τον λόγο αυτό, δεν βολευόταν να βλέπει τις ημέρες να περνούν και να μην προκύπτουν σημαντικά αποτελέσματα…

Στις τελευταίες δημοτικές εκλογές, είχε κατέλθει υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με τον συνδυασμό «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ», όπου έκανε μια πολύ καλή πορεία, για να είναι αυτή μια επί πλέον προτροπή, ν’ ασχοληθεί με τα κακώς κείμενα του τόπου, τα οποία με κάθε ευκαιρία προέβαλλε, ζητώντας δράσεις που θα κάνουν την ζωή μας καλύτερη. Βεβαίως κι αυτός, είς ώτα μην ακουόντων απευθυνόταν, αλλά σημασία έχει η προσπάθεια.

Για να έρθει ο επίλογος. Μια επίσκεψη στο σπίτι της αγαπημένης του αδερφής, έμελε να είναι η τελευταία του κίνηση. Εκεί του την είχε… στημένη η μοίρα… Ανακοπή καρδιάς λένε και τέλος… Μόλις σε ηλικία 55 χρόνων… Τόσο απλά.

Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του, με την διαπίστωση ότι αφήνει έντονο το στίγμα του, στην μικρή μας κοινωνία και οι πάντες θα θυμούνται, ένα καλό παιδί, που είχε πολλά ακόμη αν προσφέρει σε όλους…