ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΡΤΑΙΩΝ ΧΡΗΣΤΟΥ ΤΣΙΡΟΓΙΑΝΝΗ ΣΤΗΝ «ΓΝΩΜΗ»

ΕΙΝΑ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΝΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ –

Αν δεν είχαμε θέσει βέτο για την Δομή Μεταναστών, πως θα ήταν σήμερα η κατάσταση στην Άρτα;

Κουρασμένος (σ.σ. και δικαίως) μεν, μαχητής δε… Είναι αλήθεια, ότι ο δήμαρχος Αρταίων Χρήστος Τσιρογιάννης, χρειάστηκε να υπερβάλει εαυτόν, για να ηγηθεί της μεγάλης προσπάθειας, να ανταποκριθεί και ο Δήμος Αρταίων, στις μεγάλες απαιτήσεις, που έφερε μαζί της, η πανδημία…

Υπό τις συνθήκες αυτές, εκλήθη απ’ την «Γ», ν’ απαντήσει σε σημαντικά ερωτήματα σε σχέση με τον πως πορεύτηκε ο Δήμος και αν κατάφερε ν’ ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις της εποχής, για να θεωρήσει ότι με βάση και την εκτίμηση των πολιτών, ο Δήμος Αρταίων, κερδίζει την μάχη.

Στη συζήτηση που ακολουθεί, προκαλείται απ’ την εφημερίδα και δείχνει την ενόχλησή του… «Θεωρούσα και θεωρώ απαράδεκτο, σε τέτοιες δύσκολες ώρες, να προκύπτουν διαδικαστικά προβλήματα, σε σχέση με το αυτονόητο. Γιατί, δεν φαντάζομαι να έχει κανένας αντίρρηση πως η δημιουργία του τραπεζικού λογαριασμού, για την οικονομική ενίσχυση του Νοσοκομείου, είναι το αυτονόητο», λέει απαντώντας στην ερώτηση που του ετέθη, σε σχέση με την συνεννόηση στο Δημοτικό Συμβούλιο.

-Είναι αλήθεια, πως στην αρχή της δεύτερης θητείας σας, αλλά θα περιμένατε να κάνετε και, πλέον είστε αναγκασμένοι να κάνετε, τα εντελώς διαφορετικά… Κορονοϊός λέμε και κλαίμε…

Πραγματικά, όταν αναλάβαμε τα καθήκοντά μας, για τη νέα θητεία μας, είχαμε υπολογίσει αυτή την περίοδο, να είμαστε έτοιμοι να παρουσιάσουμε την θετική εξέλιξη όλων των μεγάλων «στοιχημάτων», που είχαμε βάλει με την ιστορία της Άρτας, αλλά και είχαμε δεσμευτεί στους πολίτες. Βεβαίως και αυτά που έχουμε υποσχεθεί στους πολίτες έχουν προχωρήσει σε σημαντικό βαθμό, αλλά όχι στο επίπεδο που θα θέλαμε.

Σας θυμίζω ότι λίγους μήνες πριν τρέχαμε για το Μεταναστευτικό. Και, τότε, ο Δήμος μας ήταν στην πρώτη γραμμή της προσπάθειας. Στην πρώτη γραμμή να πείσουμε για τα επιχειρήματά μας και να μεταπείσουμε Υπουργούς, γιατί είχαν χωρίς δική τους ευθύνη λάθος αίσθηση για τα πράγματα.

Και τότε μας έλεγαν κάποιοι, ότι δεν είναι δική μας αρμοδιότητα, ότι οι Δήμοι δεν έχουν λόγο σε όλο αυτό, ότι δεν βάζουμε πλάτη – λες και το να βάζεις πλάτη σημαίνει να κάνεις το παράλογο εις βάρος των συμπολιτών σου- και τόσα ακόμη που τα ξέρει όλη η κοινωνία.

Και, ρωτώ, ευθέως. Αν ο Δήμος μας δεν είχε αντιδράσει δυναμικά και είχαμε στην περιοχή μας Δομή Μεταναστών, πως θα ένιωθαν όλοι αυτοί που μας έλεγαν δεν βάζετε πλάτη;

Αν ο Δήμος μας είχε δεχθεί άνευ όρων μια Δομή – γιατί εμείς δεν είπαμε ποτέ όχι σε όλα- θα είχε σημασία ποιος το παίζει καλός ή ποιος είναι χρήσιμος στους συμπολίτες του;

Γιατί ωραία και παχιά λόγια μπορούμε να πούμε όλοι. Αλλά ποιος σπάει αυγά έχει σημασία. 

-Είναι πολλές και πρωτόγνωρες οι νέες αρμοδιότητες. Είσαστε προετοιμασμένοι ή ξεκινήσατε με οδηγό την αναγκαιότητα και μόνο;

Όποιος ισχυριστεί ότι ήταν προετοιμασμένος, είναι σίγουρο πως θα υπερβάλει, για να μην πω πως λέει ψέματα… Είναι πραγματικά πρωτόγνωρη η κατάσταση που ζούμε κι εμείς ως δημοτική αρχή, είπαμε ότι θα φέρουμε σε πέρας, την δύσκολη αποστολή και αυτή την χρονική στιγμή, μπορώ να πω πως είμαστε σε καλό δρόμο. Μόνο που αυτό, δεν είναι ένα τυχαίο περιστατικό. Πρέπει να επισημάνω ότι όλο το προηγούμενο διάστημα, τουλάχιστον στις δικές μου θητείες, ο Δήμος είχε δείξει κοινωνική ευαισθησία και αυτό το επιβεβαιώνει ο απολογισμός των δράσεων των κοινωνικών δομών του Δήμου. Και το «βοήθεια στο σπίτι», που τώρα εκλήθη με λίγα μέσα να κάνει πολλές παρεμβάσεις, λειτουργούσε αποδοτικά και όλες οι άλλες δομές. Ειδικά, λίγο πριν προκύψει η πανδημία, οι δομές αυτές είχαν θέσει υψηλούς στόχους και αυτό είναι που έδωσε μια επί πλέον ταχύτητα, στην αμεσότητα της ανταπόκρισης, στις πολλές και ιδιαίτερες ανάγκες που δημιούργησε η πανδημία. Όμως -για να μην γελιόμαστε- το σημαντικότερο είναι η ευαισθησία και η ψυχή που κατέθεσαν σ’ αυτή την προσπάθεια και οι αιρετοί και οι συνεργάτες μου και προ πάντων, οι εργαζόμενοι στις κοινωνικές δομές, αλλά και σ’ όλο τον Δήμο Αρταίων… Και με την ευκαιρία της συζήτησής μας, θέλω για μια ακόμη φορά να τους ευχαριστήσω…

-Για να λέμε την αλήθεια κι εσείς, δεν πάτε πίσω… Καθημερινά σας βλέπουμε στους δρόμους… Μέχρι που μας τηλεφώνησε συμπολίτης μας, για να μας πει, ότι προσβληθήκατε απ’ τον κορονοϊό…

Μου δίνετε την ευκαιρία, να πω κάτι σημαντικό. Σ’ αυτή την μάχη με τον κορονοϊό ας μην προσθέσουμε σαν αντίπαλο και την παραπληροφόρηση. Τα fake news αυτή την εποχή δεν είναι απλά ανεύθυνα, σε κάποιες περιπτώσεις κρύβουν και πολιτικές σκοπιμότητες. Από εκεί και πέρα, να ξεκαθαρίσουμε κάτι: Το να έχει προσβληθεί κάποιος δεν πρέπει να αποτελεί κοινωνικό στίγμα, ούτε ένδειξη ανευθυνότητας. Από αυτά που καταλαβαίνω από τους ειδικούς, υπάρχουν ακόμη αρκετά ερωτήματα για τον τρόπο μετάδοσης. Με την έννοια ότι μπορεί κάποιος να τηρεί όλες τις προφυλάξεις και παρ’ όλο αυτά να την πάθει.

-Για την μέχρι τώρα δράση του Συντονιστικού Κέντρου Διαχείρισης Κορωνοϊού, μπορείτε να κάνετε έναν απολογισμό…

Το πρωτόγνωρο, αλλά και το μέγεθος του προβλήματος, επέβαλαν την δημιουργία αυτού του συντονιστικού οργάνου. Το είπα απαντώντας και σε προηγούμενη ερώτησή σας. Για την αποτελεσματικότητα που βασική προϋπόθεση ήταν η απόλυτη συνεργασία όλων. Και την συνεργασία, την συντονίζει το Συντονιστικό Κέντρο Διαχείρισης Κορωνοϊού, με μεγάλη επιτυχία μέχρι σήμερα. Εις επίρρωσιν, της εκτίμησής μου αυτής, θα πρέπει να σας πως ότι έχουμε πετύχει πολύ ικανοποιητικά αποτελέσματα. Δεν προέκυψε το παραμικρό παράπονο. Να ζητήθηκε κάτι, ακόμη και δύσκολο και να μην έγινε σε χρόνο ρεκόρ! Αυτό κατά την γνώμη μου, τα λέει όλα… Είμαστε παντού όποια ώρα κι αν προκύψει πρόβλημα…

Αλλά να μην παρασυρθούμε… Υπάρχουν και άλλες δράσεις που δεν φαίνονται στον πολύ κόσμο. Έχουμε προχωρήσει σε μέτρα και παρεμβάσεις για την προάσπιση της υγείας των εργαζομένων του Δήμου και κυρίως, εκείνων όσων βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης εναντίον της υγειονομικής κρίσης με συχνές απολυμάνσεις στους χώρους εργασίας. Έχουν πραγματοποιηθεί  ήδη επαναληπτικές απολυμάνσεις στο αμαξοστάσιο, απορριμματοφόρα οχήματα, στα φορτηγά οχήματα και στα επιβατηγά αυτοκίνητα των Υπηρεσιών, στο Δημαρχείο, στο ΚΕΠ, στο Κοινωνικό Παντοπωλείο, στα Αγροτικά Ιατρεία, στα Γραφεία ΔΗΚΕΔΑ και σε όλους τους υπόλοιπους δημοτικούς χώρους. Επαναληπτικές απολυμάνσεις σε πλατείες Δημοτικών Ενοτήτων,  αγροτικών ιατρείων όλων των Κοινοτήτων, της  Λαϊκής Αγοράς, του ΕΚΑΒ, του Ταχυδρομείου, του  Γηροκομείου, της Πυροσβεστικής, της Αστυνομικής Διεύθυνσης, του Στρατοπέδου,  της Μητρόπολης  και  τους καταυλισμούς των Ρομά, όπου δόθηκαν μέσα ατομικής προστασίας.

Δεν είναι όλα αυτά αρκετές δράσεις που να δικαιολογούν την πρωτοβουλία μας να συστήσουμε το Συντονιστικό Κέντρο;

-Ας μην πλατειάζουμε στα γνωστά… Θεωρούμε ότι τούτες τις δύσκολες ώρες, θα περιμένατε, την σύμπνοια εντός του Δημοτικού Συμβουλίου, που δεν την είδατε… Ποιο είναι το σχόλιό σας;

Τα σχόλια και τις εκτιμήσεις, πρέπει να τα κάνουν οι πολίτες. Εγώ ότι είχα να πω, το είπα και θυμίζω ότι θεωρούσα και θεωρώ απαράδεκτο, σε τέτοιες δύσκολες ώρες, να προκύπτουν διαδικαστικά προβλήματα, σε σχέση με το αυτονόητο. Γιατί, δεν φαντάζομαι να έχει κανένας αντίρρηση πως η δημιουργία του τραπεζικού λογαριασμού, για την οικονομική ενίσχυση του Νοσοκομείου, είναι το αυτονόητο… Τι έπρεπε να κάνουμε δηλαδή; Να ομφαλοσκοπούμε και να καταλήξουμε σε συμφωνία, όταν δεν θα υπάρχει το πρόβλημα; Αστεία πράγματα! Επαναλαμβάνω… Ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του. Αυτό είναι το τελικό σχόλιό μου…

-Για να καταλάβουν και οι αναγνώστες… Είναι τόσο χρήσιμος, αυτός ο τραπεζικός λογαριασμός ενίσχυσης του Νοσοκομείου;

Βεβαίως… Και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν οι συμπολίτες μας… Με τις νέες υπουργικές αποφάσεις και έχοντας τα χρήματα, στον συγκεκριμένο τραπεζικό λογαριασμό, μπορούμε να κάνουμε όποια προμήθεια κι αν χρειαστεί το Νοσοκομείο, μέσα σε μια ημέρα, με όρους διαφάνειας βεβαίως. Αν λείπει στο Νοσοκομείο, ένα μηχάνημα για παράδειγμα και έχουμε την οικονομική δυνατότητα, μπορούμε να το προσφέρουμε σε μια ημέρα και να λυθούν σημαντικά προβλήματα. Και να μην ξεχνάμε, ότι όσα μηχανήματα ή άλλα υλικά προμηθευτούμε τώρα για το Νοσοκομείο, αυτά θα μείνουν εκεί και θα είναι διαχρονικά χρήσιμα…

-Να επανέλθουμε, στο προηγούμενο ερώτημα… Διακρίνουμε, την ενόχλησή σας, για την στάση των παρατάξεων, σ’ αυτό το ευαίσθητο θέμα…

Είναι δυνατόν -εν μέσω κρίσης- να μην σε ενοχλούν τακτικές που παραπέμπουν στο νοσηρό παρελθόν; Τι είπαμε να κάνουμε; Να βοηθήσουμε τον άνθρωπο, είπαμε και αντί η συμφωνία να είναι δεδομένη, ακούσαμε περίεργες απόψεις, οι οποίες κατά ένα μέρος, ανατρέπουν την κοινή ελπίδα, ότι  απ’ αυτή την κρίση, θα βγαίναμε όλοι πολύ καλύτεροι… Πάρα ταύτα και παρά την ενόχληση, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι για μένα σημείο αναφοράς, είναι οι πολίτες. Αυτοί επιβεβαιώνουν κατά απόλυτο τρόπο, ότι απ’ την κρίση, θα βγούμε πολύ καλύτεροι και αυτό είναι το μήνυμα, που πρέπει να φτάσει παντού. Και όταν φτάσει, είναι σίγουρο ότι θ΄ αφήσουμε πίσω την μιζέρια, που κατατρώει τρομακτικά μεγάλο μέρος της δυναμικής της κοινωνίας μας.

-Πρέπει να πάμε και πιο πέρα… Υπήρξαν και αντιπαραθέσεις, μεταξύ των ταγών της πόλης και της περιοχής; Ανάμεσα σ’ εσάς και τον αντιπεριφερειάρχη, τον διοικητή του Νοσοκομείου ή άλλους παράγοντες;

Μίλησα για νοσηρή φαντασία… Πρέπει να το επαναλάβω.. Μόνο η νοσηρή φαντασία, μπορεί να παρουσιάσει ως ένταση και διαφωνία, την αγωνία όλων μας, να προσφέρουμε το κάτι παραπάνω, γιατί αυτό απαιτούν οι δύσκολες ημέρες που περνάμε και η αγωνία -το επαναλαμβάνω- όλων μας. Στην προσπάθεια που κάνουμε για τον άνθρωπο, μία αρχή θα πρέπει να έχουμε κατά νου όλοι. Δεν περισσεύει κανένας και δεν έχουμε την πολυτέλεια να… μαλώνουμε. Αυτές είναι οι δικές μου αρχές, τις έχω καταθέσει απ’ την πρώτη ημέρα που ασχολήθηκα με τον Δήμο και φυσικά δεν τις διαπραγματεύομαι…

-Όμως ο Δήμος, δεν τελειώνει με τον κορονοϊό… Έχουμε και την συνέχεια, την οποία θα θέλαμε να περιγράψετε, εν τάχει…

Φυσικά και δεν τελειώνει ο Δήμος με τον κορονοϊο, όπως είπατε… Το αντίθετο συμβαίνει… Όλο αυτό το διάστημα, που δίνουμε την μεγάλη μάχη με την πανδημία, εγώ και οι συνεργάτες μου, εργαζόμαστε ακατάπαυστα για να προλάβουμε ημερομηνίες και άλλες ενέργειες προκειμένου να προχωρήσουν σημαντικά έργα για τον Δήμο. Όμως θεωρώ, ότι σ’ αυτή την φάση, που η αγωνία του πολίτη, είναι επικεντρωμένη στην ζωή, εμείς να μιλάμε για έργα και άλλες δράσεις. Όσα προετοιμάζουμε, είναι το θέμα που πρέπει να μας απασχολήσει, σε μια ανάλογη δημόσια συζήτηση, όταν θα επιστρέψουμε την ζωή, όπως ήμασταν και πριν…

-Είναι σίγουρο, ότι θα γίνει αυτή η συζήτηση, η οποία πρέπει να φέρει σε πρώτο πλάνο και τις αντιρρήσεις που υπάρχουν…

Βεβαίως. Να συζητήσουμε και τις αντιρρήσεις, γιατί είμαι σίγουρος, ότι μετά απ’ αυτή την συζήτηση, δεν θα υπάρχουν αντιρρήσεις…