Ανθρώπινη ασπίδα για τη δημόσια υγεία

Περισσεύουν οι έπαινοι τον καιρό αυτό και πολύ σωστά,  για τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό των νοσοκομείων μας, που με αυταπάρνηση και κίνδυνο της ζωής τους δίνουν την μάχη με τον θανατηφόρο κορονοϊό, προκειμένου να μην θρηνήσουμε θύματα και ανθρώπινες ζωές.

Άλλωστε είναι στην πρώτη γραμμή της μάχης αυτής και μάλιστα υπό ιδιαίτερες συνθήκες, καθώς αντιμετωπίζουν τον αόρατο και ύπουλο εχθρό, με αυτοσχέδια όπλα, ενώ παράλληλα βιώνουν την αποψίλωση τόσο σε υγειονομικό προσωπικό, λόγω των μνημονίων των προηγούμενων ετών, καθώς και σημαντικές ελλείψεις σε ιατρικά εφόδια, καλούμενοι να τα καλύψουν εκ των ενόντων.

Οπότε λογικό είναι και το χειροκρότημα και ο έπαινος τον οποίον δικαιωματικά έχουν, αν και εδώ που τα λέμε θα προτιμούσαν περισσότερα όπλα στις φαρέτρες τους για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

Αν όμως αυτοί είναι η πρώτη ανθρώπινη ασπίδα της δημόσιας υγείας, η δεύτερη ανθρώπινη ασπίδα είναι οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα του δήμου μας και στην διαχείριση των απορριμμάτων.

Οι αφανείς ήρωες, που το προηγούμενο διάστημα της ευημερίας και της ξεγνοιασιάς, περνούσαν απαρατήρητοι από δίπλα μας, για να μην πούμε ότι αρκετοί ήταν εκείνοι από τους συμπολίτες, που εκφράζονταν απαξιωτικά για την εργασία τους και το έργο που παρήγαγαν στην κοινωνία.

Είναι όλοι αυτοί, που σήμερα δίνουν έναν καθημερινό αγώνα για όλους εμάς, που βρίσκονται στους δρόμους από τα χαράματα,  κάνοντας υπεράνθρωπες προσπάθειες , για να διατηρήσουν καθαρή την πόλη και  τους οικισμούς και απολυμασμένους τους κοινόχρηστους χώρους.

Δηλώνουν παρών στο καθήκον, όσο εμείς μένουμε σπίτι.

Θυμάμαι από την εποχή του αείμνηστου Κώστα Βάγια, όταν εκλήθησαν οι τότε δημοτικοί σύμβουλοι να αναλάβουν τον τομέα της καθαριότητας ως επικεφαλής αντιδήμαρχοι, με τη σειρά, ο Κώστας Μπασιούκας και ο αείμνηστος Βασίλης Καρατσιώλης, καθώς πολλοί ήταν εκείνοι που αποστρέφονταν αυτόν τον ρόλο, ως τον λεγόμενο «μουτζούρη»!

Οι δυό τους, στην θητεία του ο καθένας, μεθοδικά και μεγάλη προσπάθεια, κατόρθωσαν και έστησαν μια σημαντική υπηρεσία καθαριότητας, που μπορούσε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της εποχής, με σύγχρονο εξοπλισμό και στόλο οχημάτων και προσωπικό που έδινε υπεραξία στην παροχή υπηρεσιών του προς τον δημότη, καλλιεργώντας μαζί του μια διαφορετική σχέση, που βασίζονταν στον αμοιβαίο σεβασμό.

Σήμερα το προσωπικό της υπηρεσίας καθαριότητας του Δήμου μας, παίρνοντας την σκυτάλη από τους παλαιότερους, αλλά εμφορούμενο με τις ίδιες αρχές, καλείται να παίξει τον ρόλο της ανθρώπινης ασπίδας για την προστασία της δημόσιας υγείας.

Κι εμείς πως το ξεπληρώνουμε αυτό;

Πετώντας στους δρόμους και στα παρτέρια, όπου νάναι χρησιμοποιημένες μάσκες και γάντια μιας χρήσης, είτε ύστερα από τη δουλειά μας, είτε μετά την αγορά των προμηθειών μας, είτε μετά την …άθλησή μας!

Δείχνοντας για άλλη μια φορά τον ωχαδερφισμό μας, για να μην πούμε κάτι χειρότερο,  τις μέρες αυτές που όλοι προσπαθούμε να συνεισφέρουμε στην προστασία της δημόσιας αλλά και ατομικής μας υγείας από την πανδημία του κορωνοϊού, λησμονούμε προκλητικά ότι οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα και τη διαχείριση των απορριμμάτων είναι από τις πλέον ευάλωτες ομάδες σε περιπτώσεις πανδημίας.

Ο λόγος είναι ότι εκ των πραγμάτων έρχονται σε απευθείας επαφή με ό,τι πετάμε στα απορρίμματα και την ανακύκλωση και με δεδομένη την σχετικά μεγάλη παραμονή του ιού ιδιαίτερα σε πλαστικές και χάρτινες επιφάνειες και την υψηλή μεταδοτικότητά του, ο κίνδυνος επιμόλυνσης αυτής της κατηγορίας εργαζομένων γίνεται πολύ υψηλότερος από αυτόν του μέσου πολίτη.

Αυτά όμως, ουδόλως δείχνουν να μας απασχολούν και να μας ενδιαφέρουν, αρκεί εμείς να κάνουμε την δουλειά μας, αδιαφορώντας για τους κινδύνους που προκαλούμε με την στάση μας.

Βλέπετε, «οι αφανείς ήρωες» είναι αόρατοι ή τουλάχιστον δυσδιάκριτοι, ακόμη κι όταν από αυτούς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό η επιβίωσή μας.

Γιατί για σκεφτείτε την εικόνα εν μέσω πανδημίας να έχουμε να αντιμετωπίσουμε γεμάτους τους κάδους των απορριμμάτων στις γειτονιές μας και στους δρόμους, αφού με την στάση μας θα έχουμε εξουθενώσει και θέσει εκτός μάχης τους εργαζόμενους στην καθαριότητα!

Έτσι αν μη τι άλλο, για λόγους αυτοπροστασίας είναι απαραίτητο να βάλουμε όλοι ένα χεράκι για να προστατεύσουμε, αλλά και για να βοηθήσουμε αυτούς τους εργαζόμενους, που εκτός όλων των άλλων έχουν και οι ίδιοι οικογένειες που θέλουν να τους έχουν μαζί τους.

Εμείς θα ωφεληθούμε περισσότερο…