ΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ – ΧΡΗΣΙΜΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ «ΧΟΥΡΙΕΤ»

Οι χωρικοί μετατρέπουν τις φλούδες πορτοκαλιού σ’ ένα πολύ καλό εισόδημα…

Περίπου 300 τόνοι φλούδες πορτοκαλιού εισάγονται στην οικονομία ετησίως στην περιοχή Kadirli Osmaniye, η οποία είναι ένα από τα σημαντικότερα γεωργικά κέντρα της περιοχής Çukurova στο νότο της Τουρκίας .
Η φλούδα πορτοκαλιού, η οποία έχει υψηλή ζήτηση τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, αντλεί 10 λίρες (1.50 δολάρια) ανά χιλιόγραμμο και φέρνει περισσότερο εισόδημα από το πορτοκαλί φρούτο, το βάρος του οποίου πωλείται μεταξύ 2-4 λίτρων ($ 0,30 – $ 0,60 ). Οι φλούδες, οι οποίες αποξηραίνονται από τους καλλιεργητές πορτοκαλιού και φέρονται στα εργοστάσια, συσκευάζονται και αποστέλλονται στους αγοραστές μετά την καθαριότητά τους.
Ο Ömer Arslantaş, διευθυντής επιχειρήσεων στον κλάδο φλοιού πορτοκαλιού στο Kadirli, δήλωσε ότι γνώρισε ένταση κατά τη διάρκεια της εποχής αγοράς φλούδας πορτοκαλιού, η οποία διαρκεί τέσσερις μήνες κάθε χρόνο. Εξηγώντας ότι έλαβαν έντονη ζήτηση ειδικά από τις εταιρείες καλλυντικών και φαρμακευτικών εταιρειών, η Binboğa εξήγησε γιατί η φλούδα πορτοκαλιού είναι πιο πολύτιμη από τα φρούτα.
«Η ουσία πορτοκαλιού παράγεται από φλούδες. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πολύτιμο και ακριβό. Το πορτοκάλι χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη σε πολλά διαφορετικά προϊόντα που χρησιμοποιούμε, πέραν του ότι είναι ένα προϊόν που καταναλώνεται μόνο ως φρούτο ». Ο επικεφαλής του γεωργικού επιμελητηρίου Kadirli, Hanifi İspir, τόνισε ότι ο τομέας αυτός πρέπει να επεκταθεί περισσότερο στο Kadirli και σε ολόκληρη τη χώρα. “Μια βιομηχανία με σαφές μέλλον”, πρόσθεσε ο İspir Adana.

Το παραπάνω κείμενο αποτελεί μετάφραση του ρεπορτάζ, που δημοσίευσε η μεγάλης κυκλοφορίας τουρκική εφημερίδα «ΧΟΥΡΙΕΤ».

ΙΔΟΥ ΠΕΔΙΟΝ ΔΟΞΗΣ ΛΑΜΠΡΟΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΤΑ

Το τελευταίο εκβάν, σε σχέση με την διαχείριση της φλούδας του πορτοκαλιού στην Άρτα, περί τα μέσα της δεκαετίας του ’90. Η μία καταγγελία, ακολουθούσε την άλλη, γιατί τα εργοστάσια που λειτουργούσαν τότε, είχαν επιλέξει να την εναποθέτουν, σε χωράφια και ακολούθως, οι κτηνοτρόφοι να την χρησιμοποιούσαν για την τροφή των ζώων τους, με την υποσημείωση ότι αυτή η τροφή, όπως έλεγαν, ήταν η καλύτερη και αποδοτικότερη.
Θα έλεγες ότι κατά μια εκδοχή και αυτό το δώρο της φύσης προς την Άρτα, αξιοποιούνταν κατά έναν τρόπο, που όπως εκ των υστέρων αποδεικνύεται, δεν ήταν και ο αποδοτικότερος. Αλλά κι αυτή η αξιοποίηση περνούσε, μέσα απ’ την κακώς εννοούμενη οικολογική αντίληψη που είχαν κάποιοι. Αυτοί που έκαναν μεγάλη φασαρία, με βάση την παρεξήγηση, που θεωρούσε ότι το προϊόν που παράγει η φύση, δεν μπορεί να επιστρέψει σ’ αυτή. Καταγγελίες επί καταγγελιών, για την διάθεση της φλούδας, από γιαλαντζί οικολόγους, οι οποίοι για να δείξουν (σ.σ. δεν είχαν πραγματικό) ενδιαφέρον, έκαναν τον θόρυβο, που κάνει ο άδειος τενεκές!
Η αιώνια αρτινή νοοτροπία. Οι εντυπώσεις που πρέπει να δημιουργηθούν και η ουσία ας θυσιαστεί.
Όμως ποτέ δεν είναι αργά… Η πεδιάδα της Άρτας, εις τους αιώνες των αιώνων, θα συνεχίσει να παράγει πορτοκάλια, άρα και φλούδα και πλέον υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν, για την αξιοποίησή της… Το ρεπορτάζ της τουρκικής εφημερίδας «ΧΟΥΡΙΕΤ», δείχνει τον δρόμο. Χωρίς πολλές σκέψεις, αποτελεί πεδίον δόξης λαμπρόν, ειδικά στην εποχή που η ενημέρωση, είναι απλή υπόθεση.
-Γιατί αυτό που κάνουν οι παραγωγοί της Νότιας Τουρκίας, να μην μπορούν να το κάνουν οι παραγωγοί πορτοκαλιών της Άρτας;
Η απλή λογική λέει, ότι δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος, να δοθεί αρνητική απάντηση, υπό την προϋπόθεση, ότι οι ίδιοι οι παραγωγοί θα ενδιαφερθούν και θ’ αναλάβουν πρωτοβουλία, για να δουν πως έφτασαν οι τούρκοι αγρότες, στο επίτευγμα που περιγράφει το ρεπορτάζ και να σταθμίσουν το τι συμβαίνει εδώ και πως μπορεί να προχωρήσει μια τέτοια επένδυση, με δεδομένο ότι μπορεί να τύχει και γενναίας χρηματοδότησης.
Αν οι παραγωγοί της Άρτας, είχαν ως αποκούμπι ένα αξιόπιστο συνεταιρισμό, δεν θα υπήρχε πρόβλημα… Είναι σίγουρο πως οι άνθρωποι του συνεταιρισμού, θα αξιοποιούσαν σε χρόνο ρεκόρ την ιδέα και με τα ευνοϊκά δεδομένα, περί τις επενδύσεις, θα είχαν προχωρήσει.
Στην Άρτα, όμως η κατάσταση είναι γνωστή. Δεν λειτουργεί συνεταιρισμός, αλλά ένα βιλαέτι αυθαιρεσίας, όπως έγραψε η «Γ», σε προηγούμενο ρεπορτάζ.
Που σημαίνει ότι οι νέοι παραγωγοί πορτοκαλιών, θα πρέπει ν’ αναλάβουν δράση. Αυτό που λέμε, αυτοοργάνωση είναι μονόδρομος. Να μαζευτούν αρχικά λίγοι, ακολούθως πολύ περισσότεροι, να ορίσουν την αναγκαία εκπροσώπηση, η οποία και θ’ αναλάβει δράση. Να ενημερωθεί λεπτομερώς γι’ αυτό που κάνουν οι τούρκοι αγρότες και να το προσαρμόσουν στην τοπική πραγματικότητα… Ακολούθως να αναγκάσουν την τοπική πολιτική εκπροσώπηση, να είναι δίπλα τους και όλα θα πάνε κατ’ ευχήν…
Στην κατάσταση που έχει περιέλθει η περιοχή, μόνο οι καινοτόμες προτάσεις και οι νέοι αγρότες, που θα πρέπει να τις αξιοποιήσουν, είναι η διέξοδος… Οπότε και η πρόταση που φέρνει στην δημοσιότητα η «Γ», πρέπει άμεσα ν’ αξιοποιηθεί…