ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ – ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ – ΣΚΕΨΕΙΣ

Έρημη πόλη, που πήγαν όλοι;

«Έρημη πόλη
Λείπουνε όλοι
Ούτε χαρά ούτε λύπη
Έρημη πόλη
Λείπουνε όλοι
Αφού η χαρά λείπει»

Κάποιοι από τους στίχους του Νίκου Πορτοκάλογλου για το τραγούδι της Αναστασίας Μουτσάτσου «Έρημη πόλη» που γράφτηκε το μακρινό 1994, που όμως λες και προφήτευε με διαβολική ακρίβεια, τις εικόνες που επρόκειτο να ζήσουμε στην Άρτα, το σωτήριο έτος 2020!
Δρόμοι άδειοι, ήχοι ελάχιστοι που διακόπτονται μόνον από τον θόρυβο της διερχόμενης μοτοσυκλέτας της οποίας ο αναβάτης κάνει ντελίβερι φαγητού ή καφέ, ή από το αυτοκίνητο εκείνου από τους ελάχιστους πλέον που πρέπει να πάνε στην εργασία τους, ή από εκείνους που πρέπει να πάνε για ψώνια στο σουπερ μάρκετ!
Βέβαια, ακόμη προς το παρόν υπάρχουν εκείνοι οι «τολμηροί» που αγνοώντας τις υποδείξεις των ειδικών και τους περιορισμούς που έχει επιβάλλει η πολιτεία, χωρίς μάσκες και γάντια, περιδιαβαίνουν αλόγιστα σε κάθε πιθανό και απίθανο σημείο της Άρτας.
Το ανησυχητικό ωστόσο είναι πως οι περισσότεροι εξ αυτών είναι κάποιας ηλικίας, που είτε οι μέχρι πρότινος οδηγίες των γιατρών τους τούς επέβαλε ένα μίνιμουμ περπάτημα, είτε γιατί στο γέρμα της ζωής τους αδυνατούν να ακολουθήσουν οδηγίες και κανόνες, αφού είναι γνωστό σε όλους μας πως «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούϊ», συνεχίζουν να μην αλλάζουν το καθημερινό τους πρόγραμμα, μη έχοντας συναίσθηση του κινδύνου τόσο για τους ίδιους όσο και τον περίγυρό τους.
Κι ανάμεσα σε αυτούς και κάποιοι νεότεροι, που είτε λόγω κακής ερμηνείας των λεχθέντων από τους ειδικούς πως οι νεαρές ηλικίες είναι πιο ανθεκτικές στον κορονοϊό, είτε γιατί ασφυκτιούν και επαναστατούν από τις παραινέσεις των μεγαλυτέρων, επιδίδονται αμέριμνα σε πράξεις …επαναστατικές όπως είναι η αλόγιστη έξοδος από το σπίτι.
Σ’ αυτό βέβαια, συμβάλει και το γεγονός, πως παρά το ότι η καθημερινότητά μας έχει αλλάξει δραματικά, στα στενά πλαίσια της επαρχιακής πόλης όπως η Άρτα, εισπράττεις ένα κλίμα αυξημένης ασφάλειας, όταν μάλιστα βλέπεις πως προς το παρόν δεν υπάρχουν εκτεταμένα κρούσματα της πανδημίας στην περιοχή.
Αφήστε δε που και η φύση, λες και συμμάχησε με τον θανατηφόρο κορονοϊό, καθημερινά «βάζει τα καλά της», προσκαλώντας μας σαγηνευτικά να την εξερευνήσουμε, χωρίς φόβο και χωρίς …μέτρο!
Όλο αυτό το σκηνικό δεν θέλει και πολύ να σε κάνει να αισθάνεσαι σαν «λιοντάρι στο κλουβί» και να θέλεις διαρκώς και απελπισμένα να σπάσεις τα δεσμά σου.
Και παράλληλα, πώς να πείσεις τους μεν ηλικιωμένους «να κάτσουν στα αυγά τους» γιατί είναι οι πιο εύκολοι στόχοι του θανατηφόρου κορονοϊού, που έχει την ιδιότητα να μένει για πολλές ώρες, όπως συμβουλεύουν οι ειδικοί, στις μεγάλες επιφάνειες, όπως είναι αυτή από ένα παγκάκι που συνήθως καταλαμβάνουν οι υπερήλικες, τα δε παιδιά σου ότι δεν μπορούν να συναναστρέφονται με τους συνομήλικούς τους, ούτε να παίζουν μαζί τους γιατί έτσι είναι εν δυνάμει κινητές βόμβες μεταφοράς του ιού;
Προσθέστε σε όλα τα παραπάνω και τους μετανάστες, οι οποίοι τις μέρες αυτές στην Άρτα και στην ευρύτερη περιοχή ειδικεύονται στο «κρυφτό» με τις διωκτικές αρχές και μετακινούνται σε μικρές ομάδες μέσα και έξω από τον ιστό της πόλης, είτε έχοντας άγνοια κινδύνου επειδή δεν μπορούν να αντιληφθούν τις οδηγίες των ειδικών, αφού δεν γνωρίζουν την ελληνική, είτε γιατί έχουν συμβιβαστεί με την ιδέα που περιγράφει η λαϊκή ρήση «η δική μου μάνα πέθανε, κανενός να μην μείνει» και τότε θα δείτε το εκρηκτικό κοκτέιλ που αργά αλλά σταθερά σχηματοποιείται και παίρνει την μορφή του μπαμπούλα!
Βέβαια, οφείλουμε εδώ να ομολογήσουμε, ότι αργά μεν αλλά σταθερά, οι παραινέσεις και οι οδηγίες των ειδικών περί ατομικής ευθύνης, δείχνουν να πιάνουν τόπο, καθώς όλο και περισσότεροι αρχίζουν να συμμορφώνονται με αυτές.
Ίσως γιατί ήδη επικρέμεται επί όλων μας σαν «δαμόκλειος σπάθη» η απειλή της καθολικής απαγόρευσης από την πολιτεία.

Τι γίνεται στα χωριά της Άρτας
Εδώ όπου λογικά το πρόβλημα θα έπρεπε να είναι πιο περιορισμένο, με κάποιες αλόγιστες αποφάσεις όλων μας, αφού κακά τα ψέματα όλοι από χωριό είμαστε, υπάρχει ο κίνδυνος να γίνει πιο μεγάλος.
Κι αυτό γιατί οι περισσότεροι εξ ημών, εξαιτίας των περιορισμών που έχουν επιβληθεί, βρήκαμε την ευκαιρία να τα επισκεφθούμε ώστε να …αερίσουμε τα πατρικά μας για να είναι έτοιμα είτε για το Πάσχα, είτε για τις καλοκαιρινές διακοπές μας, είτε για να επιδοθούμε σε αγροτικές εργασίες και να φυτέψουμε τον κήπο μας!
Αυτό συνδυαστικά και με το γεγονός πως οι ετεροδημότες μας, βρήκαν την ευκαιρία να δραπετεύσουν από το κλεινόν άστυ και να καταφύγουν στα πάτρια εδάφη, ώστε έτσι, σύμφωνα με την αντίληψή τους, να ξεφύγουν από τον θανατηφόρο κορονοϊό, δημιούργησαν μια ακόμη πηγή κινδύνου, αφού οι υποδομές των χωριών απέχουν πάρα πολύ από το να μπορούν να χαρακτηριστούν ικανές στο να ανταποκριθούν στις ανάγκες τόσων πολλών ανθρώπων. Όσον αφορά δε στις δομές υγείας στα χωριά, αυτά είναι λέξεις άγνωστες…
Βέβαια, οι άνθρωποι των χωριών, που καθημερινά αναμετρώνται με την σκληρή πραγματικότητά τους, ήταν από τους πρώτους που συμμορφώθηκαν με τις κυβερνητικές οδηγίες, κλείνοντας και τα ελάχιστα εν λειτουργία καφενεία, παρά το εγνωσμένο ανεξάρτητο πνεύμα τους. Όμως τώρα κινδυνεύουν να πέσουν θύματα των πανικόβλητων …εισβολέων!

Επιμύθιο.Είναι η αλήθεια πως η καθημερινότητά μας άλλαξε δραματικά κι όσο περνάει ο καιρός θα αλλάζει κι άλλο.
Και με την πάροδο αυτής της κρίσης, γιατί θα περάσει, όλοι θα βγούμε αλλαγμένοι από αυτή.
Όμως μέχρι να γίνει αυτό – και για να γίνει αυτό – πρέπει όλοι μας να αναθεωρήσουμε κάποιες σταθερές που μας καθοδηγούσαν μέχρι τώρα στη ζωή μας. Και βγάζοντας τον καλύτερο εαυτό μας προς τα έξω να προβάλουμε ως κυρίαρχη την ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ, γιατί όπως επανειλημμένα έχουμε πει «αν πάρει φωτιά το σπίτι του διπλανού σου, αυτή θα φτάσει και στο δικό σου»!

Στις πάνω φωτογραφίες, εικόνες απ’ την ζωή στην Άρτα… Προβληματίζει η διαρκής και χωρίς καμία προφύλαξη κίνηση των πακιστανών και αφγανών, οι οποίοι δείχνουν να μην καταλαβαίνουν τίποτα… Κάτω η άδεια κεντρική πλατεία της Φιλιππιάδας και δίπλα, η χαρακτηριστικά άδεια Ιόνια Οδός…

ΤΟ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ

Ο γνωστός εργολάβος οικοδομών Νίκος Κουτσός, οι κόρες του και ο υιός του (σ.σ. προφανώς η σύζυγος, έπρεπε να ασκεί καθήκοντα φωτογράφου), πιστοί στην επιλογή «μένουμε σπίτι», είπαν να το δείξουν με έμφαση, απ’ το μπαλκόνι τους, έχοντας ως φόντο το μεγάλο μότο της εποχής… Το «μένουμε σπίτι», που ίδιος έγραψε στην πρόσοψη του σπιτιού του…
Καλά παραδείγματα, αυτών που έχουν πιστέψει στην αναγκαιότητα της πιστής τήρησης, όσων υποδεικνύουν οι ειδικοί…