Κυνηγάμε την …ουρά μας

Γράφει ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΠ. ΑΓΗΣ

Την ώρα που τα σύννεφα μαζεύονται πάνω από την πόλη της «φαιδράς πορτοκαλέας», απειλώντας με ξέσπασμα μιας ακόμη καταιγίδας, οι πολιτικοί ταγοί μας, πιστοί στην πάγια τακτική τους του εφησυχασμού, με την συνδρομή του ωχαδερφισμού, περί άλλων τυρβάζουν!

Γνήσιοι εκφραστές της πολιτικής φιλοσοφίας της μετάθεσης του ενδιαφέροντος των πολιτών, από τα πραγματικά προβλήματα που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης , σε εκείνα που δημιουργούν εντυπώσεις (θετικές), αλλά απαιτούν χρόνο και για να είμαστε ακριβείς χρόνια για την επίλυσή τους, προκαλούν τον απαραίτητο θόρυβο για να το πετύχουν.

Ένα πράγμα σαν τις χειροβομβίδες κρότου – λάμψης!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η ανακοίνωση της παραχώρησης τμήματος του στρατοπέδου ΠΑΠΑΚΩΣΤΑ για την ανέγερση Διοικητηρίου, το οποίο θα ολοκληρωθεί αναγκαστικά σε βάθος χρόνου. Ποιού χρόνου ακριβώς; «Ο ευρών αμειφθήσεται»!

Σταχυολογώντας κάποια από τα προβλήματα που απαιτούν άμεσες λύσεις, αλλά και την υποστήριξη και την προώθησή τους από τους τοπικούς ηγέτες, θα σταθούμε σε αυτά που αφορούν την τοπική οικονομία, με ευθεία αναφορά στο αρτινό πορτοκάλι, αλλά και την ελιά, της ενδεχόμενης και κατά πολλούς αναπόφευκτης μετακίνησης μεταναστών στο στρατόπεδο ΒΕΡΣΗ, στα χειμαζόμενα προβλήματα του Δήμου Αρταίων (κυκλοφοριακό, αντιπλημμυρικής προστασίας κ.λπ.) και εν γένει σε όλα εκείνα που κρατούν την περιοχή μας αλυσοδεμένη στο άρμα της υπανάπτυξης.

Για άλλη μια καλλιεργητική χρονιά, ο πλούτος του κάμπου της Άρτας βλέπουμε ότι έχει μπει στον αυτόματο πιλότο, που ως συνήθως τον έχουν ρυθμίσει στα μέτρα τους έμποροι και μεσάζοντες. Την ίδια ακριβώς πορεία ακολουθεί και το έτερο προϊόν της ελιάς, που ευτυχώς για τους παραγωγούς της, οι τιμές της διατηρούνται σε κάποια αξιοπρεπή επίπεδα μόνον χάριν του εργοστασίου που δραστηριοποιείται στην περιοχή μας.

Στο ίδιο έργο θεατές παραμένουμε και στο θέμα του κυκλοφοριακού της πόλης, που σαν βρόχος πνίγει καθημερινά την Άρτα αναστέλλοντας κάθε απόπειρα οικονομικής ανάπτυξης, αλλά και την δημιουργία ανθρώπινων συνθηκών για τους κατοίκους της και  όπου αναμένουμε την επιφοίτηση της δημοτικής μας αρχής για την επίλυση του προβλήματος, με παράλληλη αφωνία και απραξία των δημοτικών παρατάξεων της αντιπολίτευσης, που αδυνατούν να παρουσιάσουν εκείνες ένα σχέδιο εξόδου.

Σε ότι αφορά δε το ενδεχόμενο πλημμυρικών φαινομένων του Αράχθου, το …σχέδιό μας έχει αφεθεί στα χέρια του Θεού.

Κι αν από αυτά τα προβλήματα περάσουμε σε εκείνο του ενδεχόμενου μετεγκατάστασης μεταναστών στην Άρτα, ε εκεί θέλετε για τον φόβο μην τυχόν και οι ντόπιοι ηγέτες μας χαρακτηρισθούν ξενοφοβικοί, θέλετε γιατί δεν διαθέτουν οι ίδιοι τις αντιστάσεις να αντιπαρατεθούν με επιχειρήματα στα σχέδια επί χάρτου του επιτελικού κράτους της κυβέρνησης, παρακολουθούν σαν υπνωτισμένοι τις εξελίξεις, αρκούμενοι στις «διαβεβαιώσεις» ανευθυνοϋπεύθυνων, θυμίζοντας έτσι τον σκύλο που κυνηγούσε την ουρά του.

Ο κυβερνητικός βουλευτής της ΝΔ με το ρεκόρ ψήφων που συγκέντρωσε στις πρόσφατες εκλογές, κάνοντας τους εσωκομματικούς αντιπάλους του να τον βλέπουν με το κιάλι, δείχνει παγιδευμένος στην αντιμετώπιση και γιατί όχι, ικανοποίηση – στο μέτρο του δυνατού – των αιτημάτων των χιλιάδων φορτικών ψηφοφόρων του, δίνοντας έτσι την αίσθηση ότι αφήνει σε δεύτερη μοίρα τα προβλήματα που αφορούν και υπηρετούν το κοινό καλό, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες που καταβάλει για να τα πετύχει και τα δύο.

Καθόλα ανθρώπινο και κατανοητό, θα έλεγα.

Όμως έτσι «κινδυνεύει να χάσει το δάσος, βλέποντας απλώς το δένδρο»!

Κι όσο γρηγορότερα απεμπλακεί από αυτό το «ναρκοπέδιο», τόσο γρηγορότερα θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην επίλυση  των προβλημάτων που ταλανίζουν την περιοχή μας, που σαφώς θα δώσουν πλεονέκτημα τόσο στο κόμμα του, όσο και στον ίδιο.

Η βουλευτής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, απορροφημένη στα νέα της καθήκοντα ως γραμματέας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, που κάνει προσπάθειες αφενός μεν για να ανακτήσει τον αριστερό βηματισμό του αφετέρου δε να διευρύνει την κομματική του βάση, δείχνει με τη σειρά της να βάζει σε δεύτερη μοίρα τα προβλήματα της Άρτας, προσπαθώντας από την πλευρά της να ανταποκριθεί όσο το δυνατόν στον διττό της ρόλο.

Ο τρίτος βουλευτής του νομού μας, εγκλωβισμένος κι αυτός από την μια στην εσωστρέφεια του κόμματός του, που δεν ξέρει ακόμη τι θα γίνει ΠΑΣΟΚ ή ΚΙΝΑΛ, κι από την άλλη στην παλαιοκομματική του κουλτούρα και φιλοσοφία εξαντλεί την ενεργητικότητά του στην παραγωγή ερωτήσεων, επερωτήσεων και αναφορών, για τις οποίες τις όποιες απαντήσεις εισπράττει είναι από κάποιον ντόπιο υπάλληλο του εκάστοτε υπουργείου στο οποίο απευθύνεται, χωρίς έτσι να συμβάλλει σε οποιαδήποτε λύση των προβλημάτων.

Όλα αυτά, όμως, συνθέτουν ένα ζοφερό περιβάλλον, που απέχει παρασάγγας από τον παράδεισο που προεκλογικά μας είχαν υποσχεθεί, νικητές και ηττημένοι.

Κι εμείς αναζητώντας την Εδέμ που ονειρευόμαστε, ακολουθώντας και παρακολουθώντας σαν υπνωτισμένοι  τους ηγέτες μας, τους αντιγράφουμε «κυνηγώντας κι εμείς την ουρά μας»!